ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Grabe ang kalasingan ko.
Grabe!
-Lasing na lasing ako. -Ano'ng ginawa mo kahapon?
-Hello! -'Wag.
-Pasensiya na. -Ang lakas.
Mahinahong boses lang. Mahinang boses lang ngayon.
Lagi sinasabi ng mga anak ko, "Ima, lumabas ka.
'Wag mo muna isipin. Magsaya ka."
Kaya ginawa ko.
Gusto ko 'yan.
-Gusto mo ng Pedialyte? -Lumandi ako.
Talagang malandi.
Nagpasya kaming pumunta sa bar at kuamusap ng lalaki
kasama sina Ra'ed at Robert kasi si Ra'ed ang eksperto sa pag-ibig.
May lumapit na lalaki. Ang cute niya.
Para siyang batang Tom Cruise.
-Ah. -Oo.
At uminom kaming dalawa, at inuwi ko siya rito.
Ano?
May lalaki sa bahay nang di natin alam?
Masamang aso si Joy. Dapat pinaalam niya sa 'tin.
Na may di kilalang tao.
May lalaki sa bahay?
-Oo! -Ano?
May di kayo nalalaman. Hulaan n'yo ang edad niya.
-Baka 32. -Baka 39.
Siya'y 23 lang.
-Hindi! -Grabe!
Pinanganak siya noong '99?
-Kaedad ko siya. -Di ko tinanong ang taon.
-Siya'y 23. -Mag-23 lang ako.
Nilibot ko siya rito, sabi ko, "'Kuwarto 'yon ng anak kong 22."
Binabati ko ang mama ko. Magaling siya.
Parang lahat kami sa pamilya.
Ikaw bahala. Kung saan ka masaya.
Di ba ang galing niya? Napakagaling niya.
Hello!
Roberto!
'Wag ka sumigaw.
-Pasensiya. -Kumusta kayo?
Puwes, may iba pang nangyari kagabi pagkatapos mo umalis.
-Hindi! -Inuwi ko siya rito.
Inuwi mo rito?
-Inuwi ko siya. -Kukuha ako ng plato.
Alam n'yo, kagabi…
-Bakit di kami kasali? -Lumandi kami.
Di 'yon dapat sa mangkok. Naguguluhan ako.
-Una sa lahat, bumilib ako sa 'yo. -Salamat.
-Bilib ako sa sarili ko. -Nakatulong
-ang pagpilit ko sa 'yo uminom. -Lasing na lasing ako.
-Grabe. -Wow.
Masaya ba?
Sobrang saya.
May pinasukan ba siya rito?
-Wala. -Bakit wala?
Kasi allergy ako sa latex. Kaya kailangan muna siya ipasuri.
Mahirap itong pasukin. Walang halong biro.
Naku, sobrang ingay n'yo.
-Hello. -Hi! Kumusta ka?
-Nasasabik ako. -Ako rin.
-Unang litrato bilang aktor. -Bago sa 'kin ito, grabe.
Sabi sa rekomendasyon ng bago kong ahente sa Broadway,
pinagrekord nila ako, at kailangan ko ng litrato.
Kaya nasa photo studio ako para malaman kung may makukuha akong magandang litrato.
Unang beses kong kuhaan ng litrato ng ibang tao maliban sa mama ko.
Parang mas totoo na dahil sa pagkakataong ito.
Masaya ako dahil sa wakas nakapagdesisyon ako gawin ang pangarap ko.
Ngayon, kailangan ko kausapin si Julia
kung ano ibig sabihin, paano kami magtatrabaho sa hinaharap.
Papayatin at pabatain mo ako.
-Maayos ang ilaw. -Gusto natin ng ilaw.
-Gusto natin mag-retouch. -Oo.
-Tao po? -Hindi!
Grabe!
-May naghuhubad. -Nandito ka. Grabe.
Nag-isip ako ng masusuot
na mapapatawa si Robert.
-Hello. -Parang magpapakuha ka rin.
Simulan na natin.
Ang ganda mo!
Pupunta ako sa Broadway nang naka-pink.
Tulungan mo ako mamili ng salamin?
Oo, sige.
Ang saya nito, Robert.
Palagay ko napakasuwerte ng Broadway na makakakuha kay Robert.
Salamat sa pagpunta.
-Oo. -May kaunting problema lang.
Sabi ng ahente, baka isang taon ang tagal ng trabaho ko sa kanila,
problema 'yon.
Bakit?
-Magtatrabaho ako sa Haart Sphere. -Gaano 'yon katagal?
Para sa 'kin, walang problema ang anim o isang taon.
May 20 negosyo akong iniintindi.
-Alam kong kaya mo na… -Oo. Pero hindi ako ikaw.
-Kailangan ko matulog. -Problema 'yan.
Ang inaalala ko lang
'pag pinili ko ang Broadway, apektado ba ang pagkakaibigan natin?
Hindi.
-Pangako mo? -Oo naman, pangako.
Nag-aalala ako na di tayo mag-usap 'pag di na tayo magkatrabaho.
-Di na tayo masyado magkakasama. -Nakakalungkot 'yon.
Nakakalungkot din 'yon, pero walang magbabago sa relasyon natin.
-Inaalala ko 'yon. -Walang magbabago.
'Wag kang mag-alala. Kilala mo ako, suportado ako.
Kung ito ang gusto mo, gawin mo.
Sige. Pangako?
Pangako.
Pupunta ako sa unang palabas mo. Sasamahan kita mag-ensayo.
Papalakpakan kita. Sisiguraduhin kong
marami kang bulaklak sa silid mo bago ang palabas.
Puwede umupo?
Heto na. Gumalaw ka nang kaunti.
Robert, galaw! Galaw!
Ganda, kaunting ngiti.
Ayos na ang anggulo, natural ka sa kamera.
Ang ganda nito. Para siyang sikat.
-Para kang sikat, Robert. -Robert, mukha kang sikat.
'Wag ka gagalaw. Gusto ko 'yan. Ang ganda ng kuha.
-Nakuha na ba natin? -Oo. Tingin ko…
-Dapat dalawa kayo. -Sige!
Sige!
Ang cute. Nagustuhan namin.
Mga itim na diyamante ba ito?
Tingnan mo ang kinang nito. Itim na diyamante na may rose gold.
Pero alam ko ang hinahanap mo. Gusto mo ng…
Grabe!
-''Yong pino na parang… -Uy, pogi!
Hello!
Kumusta ka?
-Salamat sa pagpunta! -Nasasabik na ako.
Di ako makapaniwalang gagawin mo ito.
-Salamat sa pagpunta. -Nagbibiro ka ba?
Dumating na ang araw. Oras na
para mamili ng singsing para sa pinakamamahal ko.
Sino nagsabi na magiging kayo?
Lahat ng maganda at pangit sa relasyon ko, sisisihin kita.
Si Julia ang aalam ng klase at tutulungan niya ako mamili.
Di ko ito kaya mag-isa.
Di sobrang laki ng pera ko.
Kakatrabaho ko lang. Kaya gusto ko ng espesyal.
-Kasi nararapat sa kaniya. -Magkano ba?
Di ko alam. Siguro mga 20 libo.
Makabuluhan 'yan. Tingin ko, ayos na 'yan.
Ito ang mga bato. Gusto mo ba ng pabilog?
-Tingnan mo. -Ang ganda.
Puwede ba gayahin ito? Mga itim na diyamante na may…
-Ang galing n'on. -Ano? Bakit?
-Kakadisenyo ko lang. Bago ito. -Sige.
-Grabe! -Talaga ba?
-Puro 'yan itim na diyamante. -Ang galing.
-Grabe. -'Yon ay…
Ito na.
-Grabe! -Nakakabaliw 'yan.
Hihimatayin si Rob. Magkano naman ito?
-Ang galing nito. -Hindi malayo sa gusto n'yo.
Ito'y 25,000.
Uy, ano!
Mataas na sa 'kin ang 20, pero 25,000?
-Taga-saan ka? -Taga-Lebanon magulang ko.
-Ano? -Lebanese siya.
Kaya mahal kita.
Bigyan mo siya ng kahit sampung porsiyento na bawas. Tingnan mo siya.
Puwede ako gumawa para sa 'yo.
Kaya kita sinama!
-Nakuha mo. -Magaling.
Paano mo gagawin? Paano mo ito ibibigay?
-Di ko pa nasabi? -Di.
-Hinanda ko ang buong koro sa paaralan. -'Yong Syracuse?
Doon kami nagkakilala. Sa entablado. Gusto ko isorpresa n'yo si Robert.
-Handa ako! -Handa ka! Grabe.
Salamat.
Pagtapos, uuwi ako at tatawagan si Mitzi.
Ngayon na.
-Hahawakan kita. -Nakakatakot.
Tatawagan ko si Mitzi, at natatakot ako.
Mahal niya ako. At mahal ko rin siya.
Pero alam kong di siya kumpiyansa sa relasyon namin sa ilang kadahilanan.
Hello?
Hello, ganda. Nasaan ka?
Pasensiya na di ako makapunta sa Austin. Alam mo kung bakit, di ba?
-May trabaho ka! -Oo. Bilib ka ba sa 'kin?
Tingnan natin. Ilang linggo na ba? Dalawa?
Tatlong linggo ako nagsisipag sa trabaho.
Tumawag ako kasi may itatanong ako.
Sige.
Dapat mong malaman na mahal na mahal ko si Robert.
Oo.
Namimili na ako ng singsing sa anak mo kasi aayain ko siya magpakasal.
Sabihin mo nga ulit. Aayain mo si Rob magpakasal?
Oo, aayain ko si Robert. Nakapili na ako ng magandang singsing.
Di ko alam. Di ako alam ang maiiisip ko.
Mahirap magpakasal.
Lahat sinasabing, "Mamahalin kita habang buhay."
Sabihin mo hindi bukas.
Pareho n'yo gusto ng mamahalin.
Gusto mo ba magtrabaho?
Baka laro muna tapos mamaya na trabaho.
Naiintindihan ko ang kinababahala mo.
Gusto ko lang siya ayain na mag-engage kami.
Di ko alam na naiisip n'yo ito, kaya nabigla ako.
Napaka-importante na may basbas mo, at importante ka sa 'kin.
"Papatunayan ko na kaya ko siya suportahan kasi magtatrabaho ako
ng ilang taon bago kami ikasal."
Ah, napakalma ako niyan.
Maghintay ka ng isa o ilang taon.
Magtatrabaho ako nang mabuti para kunin ang tiwala mo.
At pag-uusapan natin ang magiging anak namin.
Doon lang muna tayo sa pagpapakasal, sa susunod na ang anak.
Ang bata ay…
Gusto ko lang ulit marinig kasi may sinabi ka, ulitin mo.
Mitzi, binibagay mo ba ang basbas mo para ayain ko magpakasal si Robert?
Oo.
-Wow! Maraming salamat. -Sige!
-Tingin ko mabuti kayo sa isa't isa. -Mitz, pinaiiyak mo ako. Tama na.
-Sige. -Mahal kita, Mitzi.
-Paalam. -Paalam.
-Uy, ano 'yong sa anak? -Pinagpawisan ako.
Okay na 'yong, "Magtatrabaho ako at patutunayan ko sarili ko."
Grabe, binigyan mo ako ng sasabihin ko. Nagawa mo na ba ito dati?
Nanay ako.
Alam ko ang maiisip ko. Matigas siya.
Matigas siya!
Pampaganda ng sitwasyon.
-Wow! -Tagay.
-Magdiwang. -Tagay!
-Tumagay tayo! -Tagay!
-Hi! -Grabe.
-Pananaw ito. -Pananaw, oo, sige.
-Masaya ako makita ka. -Nakakasabik ito.
Salamat sa pagpunta rito. Alam kong malayo ito.
Ito ang gusto natin gawin. Tungkol lahat dito.
Gusto ko magplano para sa hinaharap at makamit ang hustisya.
Gusto ko isipin ang gagawin ko kapag nakuha ko na.
Kaya nakipagkita ako kay Amber, iniisip ko bumili ng gusali,
para gawing libre ang karamihan sa mga apartment.
Kung saan makakapunta ang mga babae na inaabuso ng asawa
o sa mundo kung saan wala silang karapatan.
May matitirhan sila.
-Magdahan-dahan kayo. -Mauna na kayo.
Kailangan pa ng pagkumpuni rito. Bukas na kusina ito.
-Ang dami nilang lagayan. -Oo nga.
Halata naman na maraming kailangan ayusin o gibain.
-Tambakan ito. -Ang laki nito.
Ang nakikita mo sa bahay na ito ay gawing pabahay na… Ano?
Gusto ko buksan ito para sa lahat ng umalis,
mula sa makalumang paniniwala,
na wala sirang karapatan, o mga pinakasal noong bata pa.
Isang bagay na nakita natin sa ginagawa natin
kahit na umalis sila, o may hinahangad na iba pa,
gusto nila ang pakiramdam sa komunidad.
Nami-miss nila ang Shabbos, ang yontif, ang pagkanta,
sa komunidad.
Kaya dapat tayong bumuo
ng komunidad kung saan ramdam nilang suportado sila
at kasali, na di sila mag-isa.
Kasi palagay ko di alam ng mga tao ang pakiramdam ng totoong pag-iisa.
Kapag pumasok ka sa mundong walang nakakakilala at nakakarinig sa 'yo.
Wala kang kakilala.
Nakakatakot 'yon. At masakit sa pakiramdam.
At sa 'kin, ang ideya ay…
-Alam n'yo ang Maid sa Netflix? -Oo, gusto ko ang palabas na 'yan.
Magandang palabas 'yon, at may aral rin kasi
dahil dito napagtanto ko
ang apat na problema ng tao,
kapag umaalis ang babae sa ganitong sitwasyon,
una, pangangalaga sa anak,
panagalawa, transportasyon,
pangatlo, tirahan,
pang-apat, pag-aaral.
Sa dalawang palapag sa ibaba, gusto ko maging para sa bata,
para di ka mag-aalala kung nasaan ang anak mo,
paano sila papapasukin sa daycare, at di na iisipin ang pagbiyahe.
At sa sunod, gusto ko bumili ng isa pang gusali para sa mga guro,
sa psychiatrist, psychologist, mga doktor at propesor,
na kailangan natin sanayin at turuan ng mga paraan sa mundo,
kung paano tumira
at mabuhay sa mundo na napakalayo sa mundo natin sa kasalukuyan.
Ligtas na lugar ito. Ligtas na kanlungan.
'Yon ang itatawag ko. Lugar na puwde puntahan ng tao.
Wala silang babayaran.
Di na sila magbabayad para sa pag-alaga ng bata at pag-aaral.
Sisimulan na natin ang pundasyon, at tatakpan ang sarili natin
hihikayatin natin sila rito.
Gusto ko talaga tulungan ang mga babae na inaabuso,
at gusto kong matuto sila.
Doon ako nahirapan. Hindi ka handa sa mundo sa labas.
Oo, maraming tao na umalis sa komunidad
ang sumubok sumali sa mundo sa labas,
at hindi sila handa para r'on kasi hindi sila nag-aral.
Kakailanganin ng ilang taon para mabawi ang mga nanakaw na taon sa kanila.
Oo.
Magsisimula sila sa pag-aaral sa una at pangalawang baitang,
at matatapos kapag 13 na sila.
-Oo. -Kaya marami sa kanila…
-Walang pinag-aralan. -…walang kakayanan para magtrabaho.
Mahirap makasabay.
-Di imposible. -Pero napakahirap.
Lalo na 'pag apat ang anak mo.
-Natututo ka habang tumatanda. -Oo. Kaya gan'on para sa 'kin.
Habang tumatanda, mas mahirap turuan ang sarili.
Oo, kaya para sa 'kin magiging kanlungan ang lugar na ito.
-Nasasabik ako. -Ang ganda nito.
-Sunod na palapag. -Dito naman tayo pumunta.
-Tao po? -Sino 'yan?
Shlomo.
Ano'ng inaaral mo?
-Makkot. -Makkot?
Gusto ko kausapin si Aron tungkol sa yeshiva.
'Pag 15 ka, isa lang makikita mo. Pero pagtanda mo, marami pa pala.
Noong 15 ako, nag-yeshiva ako.
Kung saan ayaw ni mama na sumali siya. Gan'on ako noon.
At ito na ako ngayon, makalipas ang 11 taon.
Ibig ko sabihin, medyo kakaiba.
Siyempre, ikaw pa rin masusunod pero…
Oo, 15 ako pero marami na akong naranasan para sa isang 15 taong gulang.
Sinabi 'yan ng lahat ng 15.
Noong 16 si Miriam, pinapunta siya sa San Francisco,
at hinayaan ni Ima. Kaya bakit di ako irespeto ni Ima sa gusto ko?
Di ako titigil mag-aral. Sa iba lang ako mag-aaral.
Di ito gaya sa ng kay Miriam. Ipokrita ang pagbawal sa 'kin.
-Di 'yon ipokrita. -Gan'on 'yon.
Parehong may magbabago. Ang pinagkaiba kay Ima,
payag siyang gawin ni Miriam ang gusto niya. Tama ka.
Pero bakit tutol siya
sa pagbabago ko sa ibang direksyon.
Alam ni Ima ang tama't mali. Bilang ina, may karapatan siya magdesisyon.
-Gusto ko maging guro. -Sige.
At sa iskul na ipapasok nila ako, di makaktulong 'yon sa pagtuturo ko.
Pero kung hayaan ako ni Ima sa gusto ko,
sa yeshiva ako.
"Kapag pabor sa gusto mo, sige, hahayaan kita.
Tanggap ko kung sino ka. 'Pag iba,
ililipat kita sa lugar na ayaw mo,
sa salungat sa paniniwala mo, sa lugar na hindi ikaw."
Salungat ba ang haiskul mo?
-Ako lang ang may itim na sombrero. -Paniniwala mo 'yan?
Naniniwala ka sa itim sa sombrero?
Hindi. Naniniwala ako na magkaiba ang dalawang iskul.
Dapat hayaan ka niya maging ikaw…
Bakit di ako puwede magdesisyon sa edad na 16 at ipilit sa pinaniniwalaan niya?
-Pinipilit ka niya? -Oo.
O baka dahil tradisyonal ang mga desisyon mo?
Ano 'yon?
Nang nag-iba si Ima ng derech,
(DERECH) ANG LANDAS
Baka nga tama kayo, pero lumaki kayo gaya ng ginagawa ko,
at lahat kayo nagrebelde na.
Kaya nakikita n'yo na ako ang rebelde
kaysa makita na kayo ang rebelde.
Alam mo na nag-aaway kayo ni Ima.
Di mo naiintindihan ang sakit na naranasan niya.
At nananatili ka sa bagay na nanakit sa kaniya.
Nalulungkot ako na naransan 'yon ni Ima.
Para sa kaniya, ang pananatili mo r'on
ay pagsang-ayon at paglaban sa kaniya.
Iba ang pananaw ng mama ko sa pagiging relihiyoso.
Magkaiba kaming tao, kaya sana magmahalan at respetuhin namin ang isa't isa.
Nakakatawa, pero para akong si Ima.
Napapalibutan ako ng mga tao na di sumusunod sa kaugaliang gusto ko.
Gaya ni Ima, gusto ko lang rin maging totoo sa sarili ko.
Itatanong ko ito kay Ima. Baka puwede natin siya kausapin pareho.
Gusto ko nakikipag-usap.
Okay, mag-uumpisa na tayo sa unang litrato.
-Sige. -Ayos?
-Handa ka na? -Oo.
Ang ganda mo tingnan.
Salamat.
Gawin na natin.
Nasasabik ako kasi may photo shoot ako sa Clear Cut,
brand na gusto ko.
At isang hakbang na ito papalapit
sa pangarap ko na magkaroon ng sariling produkto
at magkaroon ng sariling pera at sariling marka sa mundo.
At ang saya nito sa pakiramdam.
Ang astig!
Unang photo shoot.
Handa na ako.
Oo, gusto ko 'yan.
Ang ganda ng singsing sa braso mo. Nakamamangha.
Kaunting hangin pa.
Ang ganda tingnan.
Okay. Mir?
Ano?
Suot ko na ang singsing. Nagustuhan mo?
Oo! Ang cute. Gusto ko ang maliit na diyamante, 'yong nakalagay.
Naisip kong ipangalan ang koleksyon sa babaeng nakainspira sa 'kin.
Ipapangalan ko ang pusong kuwintas at porselas sa mama ko.
Tatawagin itong Julia.
May singsing na alam ko magugustuhan ni Miriam.
Magandang pares na hikaw ang Nathalie.
At ang magandang kuwintas ang Mikki.
Pinangalanan ko rin ang isang singsing ng Batsheva,
na pinakapaborito ko sa koleksyon.
Nahuhulog na diyamante naman.
-Handa na tayo. -Sige.
May bra akong suot.
Ano'ng nangyayari? Walang pang-itaas na litrato?
Mga alahas.
Wow, napakaganda!
Bilib ako kay Batsheva. Kasi pinaninindigan niya kung sino siya ngayon.
At nagugustuhan niya. Sa konserbatibo at relihiyoso siya nagmula
at ngayon, mag-isa na lang siya at malayo na narating niya.
Napakagaling. Masaya ako sa kaniya.
-Ang ganda. -Grabe, tingnan mo 'yan.
Ang sarap.
Ang astig nito.
Dalawang taon ang nakararaan, iniisip natin kung magpapantalon ka o di,
at ngayon nagpapalitrato ka na walang pang-itaas.
Nagsimula ako magpantalon noong ika-27 na kaarawan ko,
Naalala ko. Sabi mo, "Tingnan mo!"
-Nag-yehey ako. -Masyado akong nasabik.
Pag-aalis kami ni Mikki sabi ko, "Magpantalon ka."
Oo.
-Kailangan makita ni Ben. -O kaya 'yong sexy na damit.
Talagang nabibilib ako sa 'yo, Bat, Sobrang bilib ko.
-Salamat. -Nakamamangha ito.
-Lahat. -Mahal kita.
Kinakaya mo mag-isa at,
ginagawa mo lang ang gusto mo at nagtatagumpay ka, at ang galing.
Ito ang pinakamalaking kita na trinabaho ko,
at sa malaking kompanya pa ng alahas.
At nakatutulong ito na magkaroon ako ng sariling pera,
na pinagpapasalamat kong itinuro sa 'kin ni mama.
'Yon ang pinakaimportanteng payo niya.
"Gumawa ka ng sarili mong pagkakakitaan. 'Wag kang umasa sa lalaki."
O sa babae.
Tama 'yan.
'Wag ka umasa sa iba. Buhayin mo sarili mo.
May bagong balita sa sitwasyon n'yo?
Ewan ko. Napakahirap lang at komplikado.
Noong kinasal ako ng 19, sabi ni Miriam, "Napakabata ng 19."
-Oo. -Sa bidyo ko sa kasal.
Kakaiba ang paniniwala ko. Iba ang sinabi ko.
Sila, "Magsabi ka ng maganda sa ate mo."
At siya, "Napakabata ng 19."
Alam kong nasa mahirap na kalagayan si Miriam, sana di dumating
sa punto na mamili siya kung magpakasal o hindi
para tumira ang mahal niya rito.
Gusto kong magdesisyon siya ng pagpapakasal
dahil nararamdaman niya 'yon, di dahil para sa dokumento.
Kausap mo ang dalawang tao na maaga nag-asawa at ngayon diborsyo na.
-Ako'y 19. Ikaw ba, 21? -Kaka-21 ko pa lang. Oo.
-Malapit sa edad natin. -Oo.
Pero matanda na kayo, puwede na kayo magpasya,
at pangatawanan ang resulta.
Sa huli, kami masusunod.
-Oo. -Oo.
-Ayusin n'yo. -Salamat.
Alam kong sandalan ni Nathalie si Miriam,
at di lang ako malulungkot
kapag umalis siya ng bansa, masasaktan ako para kay Miriam.
Kaya ayaw kong isipin na magkakaroon ng pagkakataon
na aalis dito si Nathalie.
Sige!
Party ito na may champagne!
Tagay!
Ang ganda.
Gusto mo magbaraha, Shlomo?
Sige ba.
Ano'ng alam mong laro?
Go Fish.
Mag-Go Fish tayo. Biro lang.
-Hello sa inyo. -Hi!
Nagbabaraha kayo, nakakatuwa.
Ang dalawa kong lalaki.
Ang layunin ng pakikipag-usap ko kay mama
ay para sana malinawan silang dalawa
at maintindihan ang isa't isa,
at sana, maging okay na sila.
Ano'ng mayroon?
Sabihin mo na.
May gusto sana sabihin si Aron tungkol sa mga naiisip niya.
Gusto ko ng yeshiva, di yeshivat.
Ano'ng ibig sabihin?
-Totoong yeshiva, kung saan… -Naka-yeshiva ka na.
Sa yeshiva, apat na oras ako mag-aaral, di 40 minuto kung saan.
Oo, 15 ako pero alam ko na gusto ko.
May Torah sa pinapasukan ko ngayon, pero di pareho ang 40 minuto
sa apat na oras.
Kaya namin pinili ni Abba ang iskul mo ngayon
ay dahil nagtuturo pa rin ng relihiyon.
May mga relihiyoso kang kaibigan na nag-Shabbos,
at may iba na namumuhay nang iba.
Matututo ka makihalubilo sa relihiyoso at hindi.
-Di ko kailangan mag-aral ng… -Napag-usapan na natin ito noong nakaraan
noong umuwi ka mula summer camp, at sinabi ko sa 'yo
na trabaho ko bilang magulang mo na may maganda kang edukasyon.
Ikaw na ang bahala sa gagawin mo pagkatapos mag-aral.
-Hanggang… -Parang hindi.
-Kasi 15 ka pa lang. -Di mo ako pinapayagan sa gusto ko?
'Yong mga bagay na pinipilit mo? Kalayaan ba 'yon?
Dalawang taon na ako sa haiskul.
At di ko kailangan ang edukasyon na ito.
Kaya buti may magulang ka.
Bakit di mo ako hayaan maging ako? Isyu mo 'yan.
Anak, gusto kong maging kung sino ka, pero pabago-bago ka
sa pagiging napakarelihiyoso at medyo relihiyoso.
Di 'yan totoo.
Di ba totoo na gan'on siya?
Di ko iisipin…
Di ko alam kung ilang beses na pabago-bago ka.
-Pabago-bago ka. -Sang-ayon ako.
Sumasang-ayon ako na ang pag-aaral ng yeshiva
ay di akma sa lebel ng haiskul ko ngayon.
-Tama. -Bakit di na lang ako mag-tutor?
Kasi di lang ang lebel ng pag-aaral ng yeshiva.
Kundi sa pagbalewala nila sa ibang aral dahil sa paniniwala nila'y,
"Nakatakda ka para mag-aral ng Torah.
Di mo kailangan ang ibang bagay."
Ima, ang pagkuha ng tutor ay…
-Hindi… -Bakit hindi?
Napaliwanag ko na sa 'yo. Sa yeshiva,
'pag nasa haiskul ka… Ano'ng oras tapos sa iskul?
Nakakauwi ako ng 9:30.
Sige, bilangin natin.
Nag-aaral ka ng alas otso ng umaga ng 12 oras.
At sasabihin mong makakauwi ka ng alas nuwebe o alas diyes ng gabi,
imbes na gumawa ng takda sa yeshiva,
lima o anim na oras ka mag-aaral ng sekular na paksa?
Biro 'yon. Di 'yon mangyayari.
Nasa iskul ka na may tinuturo na relihiyon at sekular.
Maayos na pinagsama 'yon.
At kung iniisip mo na magandang solusyon ang tutor,
Masaya akong kunan ka ng tutor para matuto ng gemara
hangga't gusto mo para wala kang makaligtaang gemara.
-Pero di kita ilalagay sa yeshiva. -Bakit?
Kasi wala silang sekular na pag-aaral.
Makakapag-aral ako! Doon ka nagkakamali!
Akala mo lang, pero di mo pa nararanasan gaya namin.
Sinabi ko ba na, "'Wag ka maging rabbi." Di ko 'yon sinasabi.
Kung magiging rabbi ka at 'yon ang gagawin mo,
maniwala ka, Aron,
susuportahan kita.
Mamahalin pa rin kita.
Nandiyan ako para sa 'yo, at tutulungan kita hanggang kaya ko.
Pero bagp 'yon, ako bilang magulang mo, gagawin ko ang lahat
para masiguradong may ika-21 siglo ka na totoong pag-aaral.
Di mo mararanasan ang nangyari sa 'kin
na wala kang pinag-aralan, at di ka nasa parehong baitang
ng mga kaedad mo sa labas ng komunidad.
Sige, kasuklaman mo ako. Magalit ka sa 'kin.
'Wag ka pumunta. 'Wag mo ako pansinin. Gawin mo lahat ng gusto mo sa 'kin.
Di ko gagawin ang bagay na mali sa 'yo para mas kilalanin mo ako.
Patawad kasi napaiyak kita, Aron,
pero pasasalamatan mo ako pagtanda mo.
Mahal ko si Aron.
Siyempre gusto ko pumayag sa mga gusto niya.
Masakit sabihin
na hindi. Mahirap 'yon.
Pero di pasikatan ang pagiging magulang. Patawad.
Bilang magulang dapat gawin ko ang makabubuti,
at tama para sa kaniya, di ang magpapasaya sa kaniya ngayon,
kundi ang magpapasaya sa kaniya habang buhay.
-Bakit di ka makinig? -Kapag hawak mo na kinabuksan mo
mapipili mo ang gusto mo gawin at alam mo?
Magiging handa ka sa pagpili ng gusto mo.
-Nilinaw ko na… -Mahal kita.
Di kita ilili[at ng iskul. Di mangyayari.
Gusto mo mas mag-aral ng gemara.
Inaalok kitang magpapunta na lang ng yeshivish na tao,
kahit sino gusto mo, papuntahin mo rito, o sa bahay mo. Ipagmamaneho ko.
Padadaliin ko para sa 'yo.
Pero di kita aalisin
at ililipat sa iskul na biro ang tingin sa sekular na pag-aaral.
-Ima, makinig ka… -Di puwede.
-Bakit di ako puwede mag-yeshiva? -Hindi talaga, anak.
-Bakit di puwede na mag-aral pa rin ako… -Sinasabi kong di puwede.
-Galing na ako r'on. -Puwede ako magtutor.
-Siguradong… -Di mo kailangan sumigaw.
Wala 'yang mababago.
-Gagawan ko ng paraan. -Sige. Gawan mo ng paraan sa gemara.
Kailangan ko gawin ito bilang magulang mo.
Nasasabik na talaga ako. Babalik tayo sa Syracuse.
-Balik ba tayo sa Eggers? -Sa dati?
Sa Eggers Cafeteria?
Akala ni Robert papasyal lang kami sa Syracuse.
Pero aayain ko na siya magpakasal.
Wala siyang ideya. Hinanda ko ang buong koro para sa kaniya.
Pupunta ang mga anak ni Julia para sorpresahin siya.
Kinakabahan ako at nasasabik.
Iba-iba ang nararamdaman ko.
-Ang cute nito! -'Yon ang Newhouse.
Ang ganda.
-Ano nangyayari? -Naghahanda ata sila.
-Ang ganda ng boses n'yo. -Oo, ang ganda pakinggan.
Nasasabik akong makita sila ng mga estudyante, kasi dati rin sila rito.
-Nandito rin sila dati. -Nagkakilala sila sa entablado.
-Tinuruan sila ng mga ito. -Ang galing.
Estudyante n'yo sila?
-Palagay ko, "Oo," ang sagot ni Robert. -Talaga? Ewan ko.
Sinabi niya na kapag humindi siya tapos na sila.
Nagsikap daw siya para rito.
At kung tanggihan siya ni Robert, di na maaayos ang relasyon nila.
Hindi!
Ayoko may mag-aya sa 'kin hangga't di nila alam na payag ako.
Ayoko may mag-propose sa 'kin.
'Pag sinabi ni mama na ikakasal siya ulit,
di kami mapanakit sa pamilya, pero sasampalin ko siya.
Sige. Itapos mo ako sa tulay. Mas mabilis mamatay r'on.
Gumawa ng mga artista ang gusali sa kanan mo, gaya natin.
Ang Crouse College.
Oo, tama. Salamat.
Nasasabik ako makita mga guro natin.
Dapat magtago tayo.
Heto na.
Daan papuntang langit.
Dr. Warren! Di ko mapigilan.
Ang saya makapunta rito.
Masaya akong makita ka. Maligayang pagbabalik.
Hi, Dr. Warren.
Buti nandito ka.
-Puwede n'yo ba sila kausapin? -Oo naman!
Napakagandang koro.
-Ang ganda. -Nakamamangha.
Siya si Rob Brotherton.
-Hi! -Siya si Ra'ed Saade.
Ganiyan kayo dati, di ba? Parang ilang linggo lang ang nakalipas.
Gusto kong gumitna ka.
-Alam mo kung paano? -Oo naman, alam ko.
May sasabihin ako sa 'yo, pero di ko kayang walang tulong
ng mga paborito nating tao.
Lumabas na kayo!
Hala, ano'ng ginagawa n'yo rito?
-Sa Syracuse! -Apat na oras sa bus lang naman.
Grabe. Sa bus? Unang-una, di 'yan totoo.
-Grabe! -Salamat sa pagpunta.
Hi! Kumusta ka?
Hi! Dr. Downey, kumusta ka?
Grabe!
Para itong reunion, grabe.
Hello.
-Kumusta ka? -Ayos lang.
-Ang ganda mo. -Salamat.
-Ano nangyayari? -Sige.
Nagkakilala tayo sa entabladong ito 15 taon ang nakalilipas,
dalawang maingay at nakakainis na bakla.
-Nakakainis talaga. -Nakakainis nga.
At nagbago ang buhay ko.
Ikaw ang pinakamamahal ko sa mundong ito,
at ang ganda ng kalooban at panlabas mo.
At pinaliligaya mo ako sa mundong ito.
Walang duda na para tayo sa isa't isa
at gusto kong mamuhay na kasama ka habang buhay.
Napakadrama mo talaga.
-Kaya… -Diyos ko!
Puwede mo ba tuparin ang pangarap ko noong bata?
-Patingin muna. -Puwede mo ba ako pakasalan?
Oo.
Napakaganda!
Mahal kita.
Di ko na maalala ang sinabi niya sa 'kin kasi
buong buhay ko,
inisip ko na di ako nararapat mahalin,
at ang magkaroon ng ganitong lalaki,
na mahal ko, nakakataba ng puso ang sinabi niya.
Napakaganda! Binabati ko kayo!
Masaya ako para sa 'yo.
-Di ako makapaniwala. -Napakagaling!
-Nakakabaliw ito. -Inisip mo lahat ito? Grabe.
Welcome sa pamilya namin.
SELEBRASYON NG ENGAGEMENT MAKARAAN ANG ISANG LINGGO
-Grabe, bagong damit! -Unang labas.
Sige. Ikembot mo. Galingan mo. Lakad.
Tama, ganda.
Sa tanong mo…
-Ano'ng masasabi mo? -Napakacute.
Hello!
Ang ganda mo tingnan!
Hi! Ganda! Ipakita mo nga sa 'kin!
Pinagpala kami sa mababait na kaibigan.
Nakakatuwa lang isipin na ang mga tao na naroon
ay pumunta para ipagdiwang kami,
at nasasabik sa bagong yugto namin,
Naisip mo ba
na pinangarap ng matabang lalaki na taga-Middle East ang araw na
lalakad nang hawak kamay
kasama ang kapansin-pansing ostrich?
Puwede ko maging trabaho.
Kaano-ano mo si Ra'ed?
Kababata ko siya. Noong tumawag…
Lagi ko sinasabi, "Gusto ko maging lalaki ka."
Sabi niya, "Julia, lalaki na ako. Ito na."
-Maayos ba ginawa ko? -Oo! Napakaganda.
Naubos ang pera ko pero ayos lang kasi siya naman 'yon.
-Sulit ang lahat. -Oo!
Ang ganda. Tingnan ko ulit.
Alam mo ang sinabi ni Senna sa 'kin?
Ano?
-Di siya nanalo sa visa sa trabaho. -Naku!
Grabe 'yon.
-Oo. -Pasensiya na.
Sana mas suwertehin ako r'on.
May isa pang plano. Kumikita na ako, at kaya ko na magdesisyon mag-isa.
Ah, gusto kong sabihin mo 'yan kay Ima.
Kung mag-uusap kami, sasabihin ko.
Puwede ko kausapin si Ima ngayon.
Maliit na bagay? Gawin mo. Hinahamon kita.
Gusto mo uminom sa ibang lugar?
Gusto ko r'on. Di ako pupunta sa iba.
Gagawin mo ba ang hamon?
Mama ko ba ito? Oo, nararamdaman ko sa kamay niya.
-Hello. -Hello. Kumusta?
Pinipilit ako ni Shlomo kausapin si mama.
At ayos lang sa 'kin.
Kakausapin ko siya. Buhay ko ito.
Ayos rin dahil nasa selebrasyon kami.
Gusto ko linawin sa 'yo na 'pag nagkatrabaho si Nathalie
at di pinalad sa visa, ikakasal kami.
-Anak. -Walang ibang paran.
Di ka ikakasal para sa visa. Ilegal ito.
Hahanap tayo ng ibang paraan.
Di lang dahil d'on. Dahil mahal ko siya. At lagpas isang taon na kami.
Naalala ko 'yong sinabi mo na kaya mo na mag-isa.
Shlomo.
-Ano? -Wala.
Di ako nakapagsaya ng 20s ko.
Ganoon din si Batsheva.
May oportunidad ka makapagsaya.
Alam kong mahal mo siya, at gusto mo siyang makasama.
Di mo alam ang mararamdaman mo sa ika-24 at ika-25 mo.
Alam kong 'yon ang nararamdaman mo, kasi naranasan ko na 'yan,
naiisip mo na, "Gagawin ko lahat para tulungan ang taong ito."
'Yon ay…
-Di ko alam kung gan'on mararamdaman ko. -Ikakasal ka.
Alam mo ba ang ibig sabihin n'on?
Malaking bagay ang pagpapakasal. Ibig sabihin di ka na malaya.
Ibig sabihin, pagmamay-ari ka na ng iba.
Tatanggapin at mamahalin kita kahit ano mangyari. Matanda ka na.
Di kita mapipigilan magpakasal.
May iba pang paraan para manatili si Nathalie,
Sinisigurado ko. Kapag nagtulungan tayo,
magkakaroon ng solusyon.
'Yan ang gusto ko. Ayaw ko na walang paraan.
-'Yon ang naiisip ko. -Oo.
Sinasabi ko bang tapos na? Hindi.
Naiisip ko bang may pag-asa tayo? Oo.
Alam mong mahal ko siya. At pupunta ako r'on kung kailangan.
-Iisip tayo ng ibang paraan. -Iisip tayo ng solusyon.
Kasi di 'yon opsyon. Kailangan natin lumapit sa abogado ng imigrasyon.
Mahalaga 'yon sa 'kin.
Gusto kita tulungan kasi kilala kita.
Di ako naniniwalang sasaya ka sa pagpapaksal.
-Naiintindihan mo? -Oo.
Nakikinig ako. Naiintindihan kita.
Gusto ko maganda ang buhay mo.
-Oo. -Ginalingan niya masyado.
-Kaya nga. -Ang ganda.
Grabe, hayaan mo lang!
Si Robert ang
pinakakakaibang tao na nakilala ko,
at sa wakas, nagkaroon na ako ng matalik na kaibigan sa buhay ko.
Wala akong kaibigan dati.
At dumating din
ang guwapo,
mabait, kaibig-ibig,
mapagmahal na lalaki,
na nagpaganda ng sitwasyon.
Narinig mo?
Dahilan niya'y dahil Lebanse siya.
-Oo! -Pare.
At alam kong magkakaroon kayo ng anak. Basta ninang ako.
Alam namin. Sila ang magiging pinakasuwerte at mapalad na mga anak
sa mundong ito.
Naku, pinaiiyak mo ako! Tigil!
Mahal ka namin.
Mazel tov!
Sa anim na taong pagkakaibigan namin ni Julia,
masaya ako na nagpapakatotoo kami at maganda pa rin ang relasyon namin.
Napakaganda sa pakiramdam
na mapalibutan ng mga mukha ng taong mahal mo sa mundo.
At sa bihirang okasyon na may nangyaring espesyal,
makikita mo
ang mga nagmamahal at sumusporta sa 'yo, at
magkakaroon ka ng pagkakataon na
titigan ang taong mahal mo,
at sabihing, "Salamat kasi nandito ka
at minamahal mo ako at
gusto mo ng kakaiba para sa 'kin at sa 'tin."
Puwede bang bigyan n'yo pa siya ng whiskey o alak na iniinom niya.
Alam ko na ang gagawin 'pag gusto ko ng madramang Robert.
Salamat sa pagpunta
at pagdiwang sa 'min. Napakasaya ko at makita ang luha na 'yan. Naku…
Akala ko taon ito para isapubliko ang kompanya.
Akala ko tungkol ito sa libro
sa pag-alis at sa Fashion Week.
Di ko naisip na lalaban ako para sa kalayaan at buhay ko.
Para akong nasa Monsey kung saan ako nagsimula.
Pero sa laban na ito, di lang ako mag-isang lumalaban.
Kasama mga anak ko.
Suwerte ako na mama mo ako. Mahal kita.
Walang ibang importante sa 'kin maliban sa mga taong mahal ko.
Ang ganda nito.
Di ba? May dinidisenyo akong koleksyon.
Di ko ititigil gamitin ang pagiging malikhain ko para tumulong sa iba.
Matagal na akong lumalaban para sa kalayaan.
Bagong hakbang ito sa pagbabago ko.
Mas pinalalakas nito ang kagustuhan kong lumaban dahil di lang ito tungkol sa 'kin.
Ito'y sa mga babae.
Ito ang gusto natin gawin. Tungkol rito.
Malayo ang narating ko sa tatlong taon.
Nandito na tayo.
Pero ito na ako. Buhay pa rin. At nakatayo.
Di ko titigilan ito, at patuloy pa ring lalaban.
Dapat mas galingan ko. Dapat patuloy akong magbago at matuto.
Makatutulong 'yon sa paglalakbay ko para maging matapang na babae.
Nagsampa si Julia ng kasong panloloko at paninirang puri kay Silvio.
Nanalo si Julia sa pagtira mag-isa sa penthouse.
Tinuloy niya ang negosyong pagtulong sa kababaihan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Xena Jane Castillo