Pigilan natin siya, Lucy.
Kailangan kita sa panig ko.
Okay.
Sige.
Gisingin mo 'ko.
Pipigilan natin siya.
Pero kapag tapos na,
kapag wala na siya, tatantanan mo na 'ko.
Ako ang gagawa ng sarili kong tadhana, ako ang masusunod sa buhay ko,
at di na tayo mag-uusap muli.
Sa buhay na ito, o sa iba pang buhay.
Sige.
Shepherd. Tayo. May isa ka pang bisita.
SA ILALIM NG HAGDAN. ALISIN ANG PIN.
Wala nang nasa listahan ko.
Espesyal na pinayagan.
Buhay ka pa.
Magkakilala ba tayo?
Oo.
Magkakakilala. Magkakaugnay 'to.
Wala ka sa listahan ko.
Di ka dapat narito.
Oo. Madalas 'yang sabihin sa 'kin.
Huminto ang relo mo.
Di ko 'to kayang itapon.
May nagsabi sa 'king mahalaga ito.
Ano'ng kailangan mo sa 'kin?
May mga mababago kang di mo namamalayan.
Nakipaglaro ka sa gulo, at ako ang bunga ng kaguluhan.
Hindi buhay, bagkus... palutang-lutang.
Nakakawala.
Imposible 'yon.
Imposible ang buong buhay ko.
Pati ang sa 'yo.
Pero narito tayo.
Sino ka?
Ano'ng kailangan mo sa 'kin?
Ako si Isaac Chambers.
At nais kong malaman kung ba't mo pinatay ang nanay ko.
ORAS NG DIYABLO
Mamaya,
tatalakayin ni Neil Koch ang bago niyang nobelang pinamagatang Snowflakes.
At kakausapin namin ang paranormal podcaster na si Alice Rider
tungkol sa mga pinaka-haunted na lugar sa UK.
Mula sa isang tulay sa Kilmarnock hanggang sa go-kart track sa South Kennet.
Pero pakinggan muna natin ang inyong Saturday morning mix
kasama ang Lazy Eights, sa kantang Supposed To Be.
Tatanggalin ko ang posas sa isang kamay mo para makakain ka.
Wag kang susubok ng kahit ano.
Oo.
- Lucy... - Mas maganda kung di tayo mag-uusap.
Sasabihin ko sa kanila, tinulungan mo ako.
Anuman ang sinabi niya, anuman ang ginawa niya, matutulungan ka namin.
Pareho niya tayong biktima.
- Kainin mo na 'yan. - Pakiusap.
Ginawa ko ang paborito mo.
Kainin mo.
Tama ang hula ko, ano?
O sinabi sa 'yo ni Ravi.
Alam mo namang medyo allergic ka sa kamatis?
Kaya minsan, sumasakit ang tiyan mo.
Kadalasan, nalalaman 'yan kapag nasa 40s ka na.
Di ka titigil sa pagkain, hihiwain mo lang ang mga 'yan... nang mas manipis.
Tulungan mo akong tumakas.
Kung magbibigay ka ng ebidensiya laban sa kanya, baka di ka madawit.
Makinig ka...
- Tingin ko, di ka masama... - Pero magiging masama ako.
Magiging masama ako. Kung titigil ako, 'yon mismo ang mangyayari sa 'kin.
Wala ka bang naaalala?
Naaalalang ano?
'Yong mga bata.
'Yong mga mamamatay ngayon.
'Yong mga susunod sa kanila.
Pakawalan mo na ako.
Nagmamakaawa ako.
May asawa ako.
May anak ako, Lucy.
Kainin mo na ang sandwich mo.
Ano'ng gagawin natin sa kanya?
Malalaman din natin. Pagkatapos.
Kung papakawalan mo siya, magtatago ka.
- Lucy... - Mamaya na mangyayari 'yon.
- Dapat tayong mag-focus! - Nasaan ang kotse mo?
Sa bahay ni Dhillon.
Daanan na lang natin.
Iparada mo sa Brennan Street. Para mas marami tayong pagpipilian.
Kunin mo ang mapa!
Sa 'yo na 'yan.
Pag kailangan mo 'ko...
...nariyan ako mamayang gabi.
Walang "mamaya." Hanggang ngayon ka na lang.
Anuman ang mangyari, hanggang dito na lang ako. Dapat nang matapos ito.
Di ito matatapos.
Isaac? Halika, sweetheart.
Mga isa o dalawang oras akong mawawala.
Dito ka lang kay Lola.
Ipahinga mo ang binti.
Okay? Nasa 'yo ang phone mo?
Hawakan mo, ha? Halika, yakapin mo 'ko.
Wag kang umalis.
Babalik naman ako agad.
May masasamang mangyayari.
Wala. Walang mangyayari, dahil aayusin ko 'yon.
Aayusin ko 'yon.
Ang mga buhay natin ay parang mga bakas sa niyebe.
At kapag pinagdaanan natin ulit,
naglalakad tayo sa mga bakas na iniwan natin.
Pero kapag nagbago ang landas natin, walang mga bakas.
Para kang naglalakad sa makapal na niyebe.
Mahirap ito para sa ilan.
MARAMING NAMATAY SA PAGSABOG SA TOYSHOP
May malakas na pagsabog na nagmula sa unang palapag ng gusali,
pagsapit ng 11:00 a.m.
Di sira.
Hindi ngayon.
Ba't mo naisip na sira ito? Mukha bang sira?
Di ako giniginaw.
Baka dahil nag-uusap tayo?
Kung magiging napakatahimik natin, maririnig mo kaya sila?
Puwede ba nating subukan?
Sige. Ipikit mo ang mga mata mo.
Ipikit mo lang.
Magpapatugtog ako.
Puwede kang makinig sa musika, o sa mga boses.
Lumabas ka na sa likod ng kurtina, Amelia.
Patingin ng magandang mukha mo.
Di ito maganda. Pangit at nakakahiya 'to!
Di 'yan magandang sabihin sa sarili, di ba?
Isang oras na lang.
Puwede ko silang palabasin.
Puwede ko silang balaan.
Hindi puwede. Kapag marami tayong binago, baka matakot siya.
Di niya alam na may nagbago.
Hindi, pero madarama niya. Déjà vu.
Dapat nating makita ang mukha niya.
Iyon ang priority.
Tapos? Makikita mo ang mukha niya,
malalaman kung sino siya, papatayin mo siya habang sanggol siya?
Di pa ako nakapatay ng sanggol.
Mabuti naman.
Nakakatuwang malaman. Salamat sa paglilinaw.
Di ko alam ang susunod na mangyayari, pero may ideya ako.
Isang kutob.
- Lucy, kapag di tayo nakaligtas... - Makakaligtas tayo.
Kailangan.
- Ano'ng ginagawa mo? - Minamarkahan ko ang sandaling 'to.
Krimen 'yan.
- Romantic kaya. - Krimen 'yan. Kriminal ka.
Ano'ng inuukit mo?
Mga initial lang natin.
At kada taon, sa anibersaryo natin, magdaragdag tayo ng isa pang marka.
Ang corny n'yan.
Corny na bandalismo, pagsira sa ari-arian, antisocial behavior.
Kailangan kang dalhin sa korte.
Hindi naman sa gumuguhit ako ng malaking... etits o ano.
Gusto ko 'yon.
Mag-ukit ka ng malaking etits.
Tapos, kada taon, babalik tayo at magdaragdag.
Paano tayo magdaragdag do'n?
Ewan. Mga buhok?
Gusto mong markahan ang mga taon ng kasal natin ng buhok sa ano?
- Hello, Lucy! - Nasaan ka ngayon?
Narito pa rin sa pinakamagandang hotel sa Leeds.
- Bakit? - Manood ka ng balita.
Di pa kinukumpirma ng pulisya kung terorismo ang ugat ng pag-atake...
- Sa Hackridge ba 'yan? - Narito kami.
Ligtas ba?
...maraming casualty ang naiulat...
Ano'ng nangyari?
Sige po. Nauunawaan ko. Ibi-brief ko sila.
- Pasensiya na, may gagawin ako. - Sandali, Lucy...
...High Street. Naglalagay sila ngayon ng diversion routes.
Di pa natin alam ang dahilan ng pagsabog,
na naganap makalipas lamang ang alas-onse ng umaga.
- Say cheese. - Cheese.
Patingin.
Nagsi-slip ka.
Nasaan ang relo mo?
Di puwede ang ganito, ano?
Di talaga puwede.
Ako ang bahala.
Sigurado akong may tape ako rito.
Heto na...
Matibay na siguro 'to.
Evelyn.
Inay!
Tumigil kayo, tumigil kayo, tumigil kayo. Tigil! Tigil!
Hello?
May tao ba r'yan?
Narito ka ba?
Kasalukuyan ba ito?
Oo.
Pakiusap, Evelyn.
Ikaw si Evelyn, di ba?
Ayoko rito.
Ako rin.
Naririnig mo ba sila?
Ang mga tinig?
Mga tinig?
Oo.
Lagi ko silang naririnig.
Gusto mo silang pigilan?
Hindi.
Dapat mo silang pakinggan, Evelyn.
Okay?
Dapat mong ibigay ang gusto nila.
Ano'ng gusto nila?
Tingin ko, gusto nilang pakawalan mo ako.
'Ayan.
Mas maayos, di ba?
Tahimik.
Maririnig mo pa rin sila.
Pero kung kailan mo lang gusto.
Di ka pa nga nakasapatos.
Akala ko, kailangan ko ng bago sa oras na darating ka rito.
Nag-aaway pa rin sila?
Sila ba 'yon?
Hindi.
Ano'ng gagawin natin?
Magtago ka.
Tumigil ka. Tumigil ka!
Magiging maayos ang lahat. Okay?
Walang mananakit sa 'yo, pangako. Dito ka lang.
Saan sila pumunta?
Ikaw siguro ang nanay.
Nakita mo ba ang susi ko?
Salamat sa Diyos.
Salamat po.
Malapit na.
Nariyan ka pa ba?
Oo. Pasensiya na, lumayo ako sa iba.
Ilan ang tao riyan?
Sa ngayon, ang bilang ko... siyam.
May nakapansin kaya sa 'yo?
Wala naman.
- Mag-ingat ka sa staff. - Oo, mag-iingat ako. Alam mong...
- Lucy? - May bag.
- Ano? - May bag. May nag-iwan ng bag.
- Anong klaseng bag? - Isang bagpack.
- Baka di mo siya nakita. - Hindi.
- Nasaan siya? - Umikot ka.
Sandali.
Lucy, umikot ka. Hanapin mo siya.
- Lucy? - Sandali lang.
Ano 'yang ginagawa mo? Ba't mo pinapakialaman ang bag ko?
Iniwan mo lang kasi.
Ano? Narito lang ako.
Pasensiya na talaga. Akala ko kasi...
Ano'ng akala mo? Puwede mo nang nakawin?
- Okay lang ang lahat? - Hindi.
Di lang kami nagkaunawaan.
Iniwan ko lang saglit ang bag ko, ginalaw niya agad.
- Akala ko... Patawad... - Wag mo siyang paalisin.
- Patawad. - Wag mo siyang paalisin!
Hoy!
- Nar'yan ka pa? - Ano'ng nangyari?
Nagkamali ako.
- Nakita mo ang mukha? - Di kanya ang bag.
Di na ako puwedeng bumalik. Palitan mo ako.
- Di 'yon puwede. - Iyon na lang ang pag-asa natin.
Nagkalat ang mukha ko sa telebisyon.
- Iyon lang ang pwede. - Di uubra.
Babalik ako sa kotse.
Lucy, wag...
- Diyos ko. Isaac? - Mama?
- Ano'ng nangyari? Ayos ka lang? - Kanina pa 'ko tumatawag.
Kinailangan naming umalis.
"Namin"? Ano'ng nangyari? May dumating ba?
Sabi ni Lola, umalis kami, pero sabi ko, tulungan ka namin.
Kung hindi, mahahanap ka nila at dadakpin ka nila.
Di ko alam ang sinasabi mo, darling. Nasaan ka?
Sa ilalim ng tulay kung saan ka naglalaro dati.
Ng Poohsticks.
Bakit? Isaac, bakit kayo umalis sa bahay?
Nakatakas siya.
Pero babalik siya. Sabi ni Lola, di kami ligtas dito.
Tingin ko, naririnig ko sila.
Makinig ka sa 'kin.
Makinig ka. Magtago kayo sa lahat.
- Diyan lang kayo, okay? - Pupunta ka ba?
Oo, papunta na ako ngayon. Antabay ka lang sa phone.
Welcome sa Tidal phone voicemail service.
Lucy, nasaan ka? Wag mong gawin 'to sa 'kin.
Malapit na tayong maubusan ng oras. Kailangan mong bumalik.
Nauunawaan mo? Di mo 'to puwedeng gawin sa 'kin!
Ipakita mo ang mukha mo.
- Puwede kitang makausap? - Oo. Puwede.
- Ano'ng pangalan mo? - Frank.
Frank, kailangan kong mapalabas mo ang lahat sa gusaling ito.
- Hinihinalang may banta ng bomba rito. - Ano?
Bilisan mo. Pero tahimik dapat. Wag kang manakot.
- Sige. - Sabihin mo, may carbon monoxide leak.
Kahit ano. Basta mapalabas mo ang lahat.
At wag kang aakyat. Pabababain ko sila.
Wag kang mag-alala. Magiging maayos ang lahat.
Sige.
Madam, may problema po tayo.
Kailangan n'yong lumabas.
- Ano? - Pakiusap, ngayon na po.
Sige.
Libre ang lahat ng ito, pero dapat kayong bumaba.
- Sino'ng nagsabi? - Ako.
Pulis ako. Sige na. Bago magbago ang isip ko.
10:59 SAB 30 NOBYEMBRE
Halika na. Aalis na tayo.
Bakit? Wala pa tayong laruan.
Wag kang gagalaw.
Tumalikod ka.
Sabi ko, tumali...
Dhillon!
Diinan mo.
Wag mong hatakin, o magdurugo ka.
Dhillon, tingnan mo ako.
Tingnan mo ako!
Saan siya pumunta?
Patawad.
MAHAL KONG JONA
Pulis ito. Buksan n'yo.
Pulis ito! Buksan mo ang pinto!
Isaac?
Mama?
Narito kami sa ibaba.
Isaac.
Dapat na tayong umalis.
DRIVER'S LICENSE HALL - JANE - OLIVIA
Isaac, Mama, bilis!
Sige.
Isaac, ano'ng ginagawa mo? Di natin ito kailangan.
Sige.
- Basta bilisan mo, ha? - Lucy.
Lucy?
Lucy? Alam kong nariyan ka.
May kasama akong anim na armado. Gusto ko silang pauwiin.
Pero kailangan kong pumasok para matiyak na maayos ang lahat.
Puwede ba?
Puwedeng wala nang sumunod sa 'kin maliban kung bibigyan mo sila ng rason.
Okay?
Lucy Chambers.
Inaaresto kita sa hinihinalang pagpatay kay Steven Dunn,
salang pangingidnap, pag-asunto sa isang pulis,
at pakikipagsabwatan sa gawaing terorismo.
Ano? Hindi, mali ka. Hindi ako...
Wala kang kailangang sabihin, ngunit baka makasama sa 'yo
- pag di ka sumagot sa pagtatanong... - Sam?
- Ano'ng sinasabi mo kasi hindi... - ...sa korte kalaunan.
Lahat ng sasabihin mo ay magiging ebidensiya.
Sumabog ba?
Ang bomba?
Ano'ng nangyari?
Dadalhin ka namin sa presinto para sumagot ng ilang katanungan.
Una, kailangan naming malaman kung nasaan si Gideon Shepherd.
Hindi, pipigilan niya dapat 'yon.
Kaya sabihin mo na.
Sam, sabihin mo ang nangyari!
Sandali lang! Sandali.
May mga pulis na ipinadala sa 13 Wenbourne Street
pagkatapos ng mga ulat ng pagsabog doon.
Nakita ng isang saksi si Shepherd ilang minuto bago ang pagsabog.
Iyon lang ang alam namin.
Posasan na siya.
Isaac.
- Uy. - Isaac. Halika rito, mahal ko.
Uy, ayos lang.
May mga itatanong lang kami sa mama mo. Iyon lang.
Gusto n'yo siyang kunin.
Isaac?
Halika.
Ayos lang.
Hayaan mo na ako. Okay?
Samahan mo si Lola.
Aalagaan ka niya hanggang bumalik ako. Ha?
Patawad.
Patawad talaga.
Isinama mo ako.
- Walang bahay dahil... - Wala ako.
Ito ang nakaraan?
Minsan.
Minsan, nakaraan.
Minsan, kinabukasan.
Alam mo ang kinabukasan?
Hindi... Hindi ito tama.
Hindi... Hindi mo ako dapat dinala rito.
Kailangan. Sabi mo, kailangan.
- Ano? - Sabi mo, dapat kang makalayo.
Hindi. Hindi, sweetheart.
Sasabihin mo 'yon.
Malamig. Bakit ang lamig dito?
Laging malamig dito.
Saan tayo pupunta?
Dapat tayong makalayo.
Isaac. Isaac, tigil.
Di ito tama. Di ako... Di ako dapat narito...
Isaac?
Boyd, naghalughog kami sa buong bahay.
- Wala. - Hindi.
Wala talaga, ano?
Dahil naglaho siya.
Bigla na lang siyang... naglaho.
Dahil siguro sa ilaw. Baka hallucination.
Alam mo, pinalaki akong naniniwala sa mga himala. Pero...
Ngayong nakakita na ako... Hindi ko, di ko...
Makinig ka, di naglalaho nang bigla ang mga tao.
Imposible 'yon.
Di 'yon imposible kung nagawa niya.
Di dahil kay Lucy.
Dahil kay Isaac.
Kay Isaac?
Espesyal siya.
Paanong espesyal?
Iyon ang tanong.
Nakikita niya ang mga ibon.
At nakikita nila siya.
Para siyang isang alaala.
At isang pangako.
At isang kahilingan.
Sabi niya, wala siya dapat dito, pero di 'yon totoo.
Hindi.
Sa tingin ko...
Sa tingin ko, narito si Isaac kung sa'n siya nararapat.
Di siya darating.
Wag mong kamutin.
- Masakit. - Alam ko. Alam ko.
Pero di mo na kailangang maglakad.
Hihingi tayo ng tulong, okay?
Kailangan ko lang...
Kailangan kong tumawag.
Sige.
Ma'am.
Nakita ito sa lababo.
Sige. Itatawag ko.
Okay.
Salamat sa pagpunta.
Nagpagasolina ka ba?
- Nagpa-full tank ako. - Babayaran kita.
Lumayo tayo sa mga main road. May naisip akong ruta.
- Lucy... - Dalhin mo kami sa Gloucester.
- Kami na ang bahala pagdating do'n. - Saan kayo pupunta?
Mas... Mas mabuti kung di mo alam.
Mas mabuti para kanino?
Alam kong nagsisinungaling ka sa 'kin.
Sa nangyari noong isang taon. Kay Isaac.
Di tungkol kay Isaac.
Di kita matutulungan kung di mo ako kakausapin.
Oo na. Sige na, pero wag dito.
Sa kotse, di tayo puwedeng magtagal dito.
May checkpoint sa 325. Alam nilang narito tayo.
- Ano? - Dapat na tayong umalis.
Ano'ng nangyari sa Rigby's?
Nahuli mo siya? Nakita mo ang mukha niya?
Hindi.
- May nakakita. - Gideon.
Bigla na lang siyang sumulpot.
Puwede niya akong patayin pero hindi.
- Bakit? - Ewan.
Pero pagsisisihan niya 'yon.
Di tayo puwede sa mga kalsada. May checkpoint sa lahat.
Kailangan nating gamitin ang daanan sa bukid,
para umabot sa kakahuyan sa kabila.
Di natin siya maisasama.
Hindi. Hindi puwede.
Iwan mo 'ko.
Iyon lang ang paraan.
Magiging maayos ang lahat.
Pangako.
Babalikan kita. Nauunawaan mo ba?
Hahanapin kita.
Lucy. Kailangan na nating umalis. Ngayon na.
Ayos lang.
- Lucy! - Ano 'to?
Lahat 'yan ng kailangan mong malaman. Pasensiya na talaga.
Patawad. Patawad.
Dito.
Ano na'ng gagawin natin?
- Gideon? - Manahimik ka.
Mahahanap nila tayo.
Di tayo puwedeng mahuli nang buhay.
Hindi.
Dapat tayong mag-reset, Lucy.
Laban mo ito. Hindi sa 'kin.
May anak ako. May buhay ako. Di ko kayang...
Patay na si Ravi!
- Ano? - Nailigtas niya silang lahat.
Pero di ang sarili niya.
Wala na siya. Patawad.
Nagsisinungaling ka.
- Sana nga. - Nagsisinungaling ka!
- Pulis! Pulis! - Hindi.
- Ibaba mo ang baril. - Hindi. Hindi, wag. Lucy, wag.
Wag kayong magpapaputok! Pakiusap!
Sabi ko, ibaba mo ang baril.
Mag-reset na tayo hanggang kaya pa.
Hindi.
Ayos lang.
Nagawa ko na ito noon.
Di mo madarama.
- Di mo nga maririnig ang putok. - Ibaba mo ang baril.
Wag kang gagalaw.
- Pakiusap. - Malinis dapat.
Sandali. Sandali.
- Pumikit ka. Magbilang ka hanggang tatlo. - Huling babala na 'to!
- Magbilang ka hanggang tatlo. - Hindi.
- Ibaba mo ang armas! - Isa.
- Ibaba mo ang baril! - Dalawa!
Sandali, paano...
Nanggugulo pa rin ang pulisya.
Ito lang daw ang puwede sa kanya.
Tinago nila ang memory card.
Ebidensiya raw.
Di pa siya nagsalita mula nang mamatay siya.
Paano ko siya kakausapin?
Wag mo siyang kausapin. Makinig ka lang.
Marami siyang pinagdaanan.
Alam n'yo ba ang papasukin n'yo?
- Alam namin. - Lahat kayo?
Oo.
Magiging bahagi siya ng pamilya namin.
Hello, darling.
Mama?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Verder-Columna