‪(ซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪คิดจริงๆ เหรอว่าจะหลอกฉันคนนี้ได้
‪แกเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
‪รู้เหตุผลที่พวกผู้มีพลังพิเศษ ‪ไม่กล้าย่างกรายมาใกล้เกาะของฉันไหม
‪เดี๋ยวฉันจะสั่งสอนให้รู้ซึ้งถึงแก่นเลย
‪อย่าได้คิดจะโกหกฉันเชียวล่ะ
‪ดร.มอร์เกนสเติร์น
‪เจ้ามิเกลดูสนอกสนใจผู้หญิงคนนี้นะ
‪หลังซักไซ้เสร็จก็ยกให้เลยสิ
‪ไม่ได้ พรีโทเรียน
‪นังหนูนี่จะต้องถูกเก็บกวาดโดยเร็ว
‪ได้เลยครับ ท่านแมตส์
‪ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ น้องหนู
‪หุ่นสวยๆ แบบนี้ต่อให้ตายไปก็คงไม่เปลี่ยนเท่าไร
‪เรื่องสนุกค่อยทำหลังจากนั้นก็ได้
‪แถวนี้สินะ
‪จอห์นนี่
‪ไปได้สวยเลยนะ
‪ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ แทบแย่
‪หนาวชะมัด
‪อะไรกัน หิมะเหรอ
‪เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย
‪นายเองเหรอ
‪เอ่อ โทษที
‪ฉันตั้งใจจะสร้างพายุ ‪แต่ในหัวนึกออกแค่พายุหิมะน่ะ
‪เกิดขึ้นบ่อยเลยล่ะ
‪พอดีเลย
‪งั้นใช้พลังนั่นแช่แข็งบานพับประตูนั่นให้ทีสิ
‪วางใจได้เลย
‪ระวังอย่าให้เป็นหวัดล่ะ
‪เฮ้ย ยังอีกเหรอ
‪เยี่ยมเลย พอแล้ว
‪ต่อไปเป็นตาฉันสินะ
‪ตรงนั้นอันตรายนะ
‪ลึกเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย
‪ห้องนิรภัยที่เราจะไปอยู่ที่ชั้นล่างสุด
‪หลับตาแล้วกระโดดลงไปเลย
‪ฝากด้วยนะแมคเคบ
‪ทีเค แบบนี้มันเกินไปหน่อย…
‪สถานีต่อไป สถานีปลายทาง ชั้นล่างสุดครับ
‪ทุกคนปลอดภัยดีนะ
‪ดิ่งเวหาด้วยพลังจิตแบบนี้สนุกเป็นบ้า
‪ตกลงมาแบบนั้นฉันเสียวสันหลังวาบเลย
‪ต่อจากนี้จะเป็นเตาเผาไฟนรก
‪ฉันไม่อยากเป็นศพถูกไฟคลอกนะ
‪แน่อยู่แล้ว
‪เพื่อจะเลี่ยงมัน ทางลัดที่เร็วที่สุด ‪คือการทะลวงกำแพงนั่นเข้าไปไงล่ะ
‪- โกสต์ ไปดูมาให้หน่อยสิ ‪- หือ
‪แปด ไม่สิ เก้าคนสินะ
‪ยุ่งยากจังเลยนะ
‪เหนื่อยกันหน่อยนะ
‪ยอดเยี่ยมมาก
‪ทะลวงเหมือนที่พูดจริงๆ ด้วยเนอะ
‪เอาล่ะ จากนี้ไปจะเป็นจุดสำคัญแล้ว
‪ห้องนิรภัยที่เราหมายตาอยู่ตรงนั้น
‪กับดักด่านสุดท้ายคือเลื่อยโมเลกุล
‪ที่สามารถแยกแยะดีเอ็นเอได้ ‪ถ้าหากคนที่ไม่ใช่บาสตาร์ด
‪เดินเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว
‪ก็จะถูกสับเละด้วยเลเซอร์
‪พลังของโกสต์ก็ใช้ไม่ได้ผล
‪เพราะมันถูกตั้งค่า ‪ให้ตรวจจับคลื่นความถี่ได้ทุกประเภท
‪แล้วอีกอย่าง
‪ชั้นล่างสุดมีระบบควบคุมที่เป็นเอกเทศอยู่
‪ทำให้เจาะระบบเข้าไปไม่ได้ด้วย
‪ทางที่จะปิดระบบได้มีทางเดียว ‪คือต้องเข้าไปกดปุ่มนั้น
‪พอไหวไหม
‪ระวัง
‪- ไป ‪- เดี๋ยวเถอะแก
‪ถ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู ไอ้เลื่อยนรก
‪ฉิบหาย
‪โธ่เว้ย
‪ดูไม่จืดเลยนะ
‪พุงใหญ่ขนาดนั้น ‪ขาดเป็นสองท่อนก็ยังดูไม่ได้เลยว่ะ
‪เป็นไปตามแผนเลย
‪ตรงไหนคือแผนไม่ทราบ
‪เพราะถึงจะถูกฟันขาดไปกี่รอบ ‪ก็งอกออกมาใหม่ได้ทันที
‪ถ้าสองคนนี้ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ
‪ก็จะไปถึงอีกฝั่งได้แน่นอน
‪เป็นสองคนที่แกร่งที่สุดในโลกจริงๆ
‪ไปให้รอดนะ
‪(สี่นาที 37 วินาทีต่อมา)
‪แบบนี้เริ่มสยองแล้วแฮะ
‪ไอ้พี่ชาย เลิกเหล้าน่าจะดีกว่านะ
‪สีตับเริ่มไม่สวยแล้ว
‪รอกันนานเลยสิท่า
‪เท่านี้ก็ปลอดภัยหายห่วง
‪ไอ้พี่ชาย ชัยชนะเป็นของฉัน
‪เป็นภาพที่น่าสะอิดสะเอียนชะมัด
‪พวกนายทำดีมาก
‪หน็อย เราน่าจะไปต่อได้อีกนะ
‪เออ ถ้าเรื่องขนาดก้อนขี้ฉันไม่แพ้ไอ้เตี้ยนั่นหรอก
‪งานสุดท้ายคือของปู่
‪เดอะ ฮีท ‪ช่วยละลายประตูด้วยปืนลำแสงนั่นหน่อย
‪ขอบใจนะ ที่เหลือที่ให้ฉันโชว์ของ
‪จุดไฟให้ลุกโชน ออกมาเลย
‪วิธีคลาสสิกดีนะ
‪นั่นแหละสิ่งที่ทำให้มันน่าตื่นเต้น
‪นั่นน่ะเหรอ
‪ไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าทุกอย่างจะอัดอยู่ในกระเป๋านี่
‪มันไม่ใช่กระเป๋าธรรมดา
‪แต่เป็นสเปซเคส
‪รับประกันเรื่องพื้นที่ในการเก็บเลย
‪ต่อให้ใส่ไปพันล้าน…
‪ก็ไม่มีปัญหา
‪ถ่ายรูปกันหน่อย
‪- เอ้ายิ้ม ‪- ยิ้ม
‪ใกล้จะได้เวลารีบูตแล้ว
‪รีบเผ่นกันดีกว่า
‪โอ๊ย ทำอะไรของแก
‪โซเดียมเพนโทธาล
‪ยาพูดความจริงไงล่ะ
‪อีกเดี๋ยวก็ออกฤทธิ์แล้ว
‪อย่างแรกเลย บอกพลังของเธอมา
‪พลังของฉันเหรอ
‪ของแบบนั้นจะเป็นยังไงก็ช่าง
‪บอกจุดอ่อนของแกมาดีกว่า
‪- นี่แก… ‪- ไม่ต้องไปสนใจ
‪มันแค่เริ่มขาดความยับยั้งชั่งใจ ‪ด้วยฤทธิ์ยาเท่านั้นแหละ
‪เอางานศิลปะมารายล้อมแบบนี้
‪แล้วสร้างภาพ ‪ให้ตัวเองดูดีไปก็เท่านั้นแหละ ไอ้ระยำ
‪"ไม่เป็นสองรองใคร" เหรอ
‪"เข้าใจความงาม ‪อันสมบูรณ์แบบที่เลียนแบบไม่ได้นี้ไหม" เหรอ
‪จากปากคนทำแต่เรื่องต่ำทรามแบบแกเนี่ยนะ
‪น่าขำชะมัด
‪คงเหือดแห้งไปหมดแล้วจริงๆ สินะ
‪ไม่ใช่สิ แกกลวงมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
‪ให้ทำให้มันเงียบไหมครับ
‪ยังไม่ต้อง
‪ฉันจะให้มันคายออกมาระหว่างที่ยากำลังออกฤทธิ์
‪มีเป้าหมายอะไรถึงมาที่นี่
‪ยังไม่รู้อีกหรือไง
‪มาปล้นไง
‪อะไรนะ
‪ป่านนี้เพื่อนฉัน ‪คงกวาดสมบัติแกเกลี้ยงหมดแล้ว
‪มิเกล
‪ครับ
‪เครื่องตรวจจับไม่เจออะไรเลยครับ
‪อ๊ะ นี่มัน…
‪อะไรกัน
‪อุปกรณ์ควบคุมพลังกำลังรีบูตงั้นเหรอ
‪รีบเปิดดูส่วนใต้ดินชั้นล่างสุดก่อน
‪ใช้เทเลพอร์ต เร็วเข้า
‪รับทราบครับ
‪นี่ ถ้าได้ส่วนแบ่งแล้ว ‪ฉันจะพาครอบครัวไปเที่ยวเอเชีย
‪ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ
‪ถึงจะมาที่นี่ตามเรื่องตามราว ‪แต่ฉันชักชอบมันขึ้นมาแล้วสิ
‪เฮ้ยๆ เรายังไม่ออกจากตึกเลยนะ
‪ไอ้พวกไม่มีหัวคิด
‪ซวยแล้ว
‪ฉันเหนื่อยหน่ายกับพวกแกจริงๆ
‪คิดเหรอว่าเข้ามาขโมยในอาณาเขตของฉันแบบนี้
‪แล้วจะออกไปได้ง่ายๆ
‪พวกแกก็คงรู้อยู่แก่ใจว่าฉันเป็นใคร
‪แล้วทำไมยังลงทุนทำอะไรสิ้นคิดแบบนี้
‪ทำไมน่ะเหรอ
‪ก็เพราะแกแก่หงำเหงือกแล้วยังไงล่ะ
‪ตอนกลางคืน ‪ก็ไปยิงกระต่ายตั้งหลายรอบเลยใช่ไหม
‪จะตกเป็นเป้าก็ไม่แปลก
‪เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว
‪ไม่มีใครโค่นฉันได้หรอก
‪ถ้าเมื่อสิบหรือยี่สิบปีก่อนก็อาจจะจริง
‪แต่ศัตรูตัวฉกาจของแก ‪ในตอนนี้คือบันไดไม่ใช่หรือไง
‪ท่านแมตส์ครับ ‪ระบบของส่วนใต้ดินกำลังจะรีบูตเสร็จแล้วครับ
‪แล้วคิดเหรอว่าจะเอาชนะคนหนุ่มไฟแรงได้
‪อย่าไปยั่วโมโหมันนักสิ
‪ตอนนี้ที่เราต้องรับมือคือ…
‪ไม่ต้องห่วง
‪คิดว่าฉันเอาผู้ช่วยมา…
‪เสียใจด้วยนะ
‪เมื่อกี้
‪อุปกรณ์ควบคุมพลังเพิ่งจะรีบูตเสร็จพอดี
‪พวกแกจะมีพลังอะไรก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
‪เพื่อถ่วงเวลาหรอกเหรอ
‪จัดการเลย พรีโทเรียน
‪พวกแกก็ใช้พลังไม่ได้เหมือนกันนี่
‪นี่ เกลนด้า
‪ถึงตานายออกโรงแล้ว
‪เฮ้ย ฟังกันอยู่หรือเปล่า
‪รีบมาเก็บกวาดหมอนี่…
‪พูดมากน่ารำคาญ
‪แกจะยืนเหม่อทำซากอะไรวะ
‪ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว ‪เวลาที่แกโดนซัดกระเด็น
‪ขอดูให้เต็มตาหน่อยแล้วกัน
‪ไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืน ‪ฉันละสายตาแป๊บเดียวก็เป็นแบบนี้ไปซะได้
‪ต้องให้พวกมันรู้ซึ้ง ‪ถึงความน่ากลัวของฉันสักหน่อยแล้ว
‪มิเกล
‪ปิดอุปกรณ์ควบคุมพลังซะ
‪แต่ถ้าทำแบบนั้น…
‪หุบปากแล้วทำไป
‪ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ ฉันยังไม่เคยใช้พลังเลย
‪ไม่ต้องกลัว ไม่มีกระสุนหรอก
‪ฉันใช้เล็งเป้าพลังของฉันเท่านั้น
‪อย่าเข้ามานะ
‪นังนี่ แกทำอะไร
‪ท่านแมตส์
‪อย่างนี้เอง แกก็เป็นผู้มีพลังพิเศษสินะ
‪ดูท่าจะเก่งพอตัวเลยนี่
‪ถึงต้านพลังที่ฉันใช้เมื่อกี้ได้
‪แต่ว่าถ้าฉันเข้าไปได้แค่ครั้งเดียวแกก็จบ
‪ไม่สามารถต้านฉันได้อีก
‪คงรู้สึกถึงสมองที่กำลังบวมอยู่หลังลูกตาแล้วสินะ
‪ท่านแมตส์ครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ
‪ออกไปซะมิเกล
‪ถ้าแกอยู่ที่นี่ฉันจะไม่มีสมาธิ
‪ฉันจำเป็นต้องใช้พลังเต็มที่ ‪เพื่อจัดการนังผู้หญิงคนนี้
‪เจ้าพวกหนอนแมลงวัน
‪อะไรกัน
‪พวกนายเป็นนักมวยปล้ำอาชีพไม่ใช่หรือไง
‪ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่เตี๊ยมกันไว้น่ะสิ
‪พอไม่มีพลังแล้วพวกแกทุกคนก็เป็นแค่
‪สวะดีๆ นี่เอง
‪พอแค่นั้นแหละ
‪หือ
‪ตกต่ำถึงขีดสุดแล้วสินะ
‪สร้างปัญหาให้เพื่อนเก่าไม่พอ
‪ยังมาเป็นบอดี้การ์ดให้ซูเปอร์วิลเลินอีก
‪ฉันหมดคำจะพูดจริงๆ
‪นี่แก
‪อยากตายหรือไง
‪ถึงกล้าต่อปากต่อคำกับฉัน
‪คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน หา
‪เป็นซูเปอร์ฮีโร่ไง ไอ้เจ้าบ้า
‪อะไรกัน ไม่จริง
‪ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‪เดี๋ยว กลาดิเอเตอร์
‪ฉันขอโทษ ฟังฉันก่อน
‪ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่านาย…
‪หุบปากซะ
‪อย่างแกไม่มีคุณสมบัติ ‪พอให้เรียกตัวเองว่าฮีโร่หรอก
‪ฆ่าไปแล้วเหรอ
‪นี่นายทำอะไรลงไปเนี่ย
‪พวกเราไม่ฆ่าใครนะ
‪มันเป็นกฎ
‪เลิกโวยวายได้แล้ว ฉันไม่ได้ฆ่า
‪แต่สมองอาจกระทบกระเทือน
‪อ๋อเหรอ ถ้างั้นฉันก็ไม่ว่าอะไร
‪จอห์นนี่ เราจะอยู่ที่นี่นานไม่ได้
‪นั่นสินะ รีบลาที่นี่กันได้แล้ว
‪เดี๋ยวก็จบแล้วสินะ
‪ก่อนตายฉันจะบอกให้เอาบุญ
‪ว่าตอนนี้ฉันทั้งโดดเดี่ยวและเบื่อหน่าย
‪ถึงตอนที่ไม่มีทรัพย์สมบัติ ‪ฉันมีความสุขมากกว่านี้ก็จริง
‪แต่ว่านะ
‪ฉันไม่เคยคิดจะยกสมบัติให้เด็กเมื่อวานซืน ‪ที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเลยแม้แต่น้อยหรอก
‪อยากรู้ไหมว่าถ้ากล้ามาหือกับฉันแล้วจะเป็นยังไง
‪ฉันจะให้ผู้ชายของแกได้รับรู้จากศพแกเอง
‪จอห์นนี่
‪อย่าริอ่านมาดูถูกฉัน
‪ให้ตายสิ เด็กสมัยนี้นี่มันจริงๆ เลย
‪พรีโทเรียน พวกหัวขโมยเป็นยังไงบ้าง
‪ยังจัดการไม่ได้อีกเหรอ
‪เอาตัวไอ้เด็กอวดดีนั่นมา
‪ฉันมีอะไรอยากให้มันดู
‪เฮ้ย ตอบฉันสิ
‪แล้วมิเกลมันไปไหนแล้ว
‪- มีอะไร ‪- ท่านแมตส์ครับ ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ
‪ชั้นใต้ดินเละไม่เป็นท่า
‪พรีโทเรียนก็ถูกจัดการแล้ว คฤหาสน์ก็ด้วยครับ
‪รีบกลับมาเร็วครับ
‪คฤหาสน์เหรอ
‪ฉันก็อยู่ที่นี่ตลอดไม่ใช่หรือไง
‪ลายเส้น…
‪ลายเส้นมันผิดเพี้ยนไปหมด
‪ทำไมกัน
‪นังตัวดีนั่น
‪จอห์นนี่
‪ไปเร็ว เราไม่มีเวลาจอดนานนะ
‪ได้เลย
‪บาย
‪เข้าใจแล้ว
‪ถ้าใช้พลังที่คฤหาสน์จะถูกเครื่องจับได้
‪แต่ที่นี่ไม่ใช่สินะ
‪นังจิ้งจอกเจ้าเล่ห์
‪มันสร้างภาพหลอน ‪ตั้งแต่ที่สนามบินแล้วพาพวกเรามาที่นี่
‪ให้เห็นภาพคฤหาสน์มาตลอดเลยหรือนี่
‪มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
‪แหม ทำหน้าตา ‪เหมือนโดนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ปั่นหัวมาเลยนะครับ
‪ฉันไม่ตลกนะเว้ย
‪พระเฮงซวย
‪เพราะอย่างนั้น
‪ตอนฉันกลับมาจากสนามบิน ‪หมอนั่นก็อยู่ในกำมือฉันเรียบร้อยแล้ว
‪เคซีย์ เธอนี่ใจกล้าจังเลยนะ
‪ไม่กลัวความแตกเลยเหรอ
‪แหม เห็นแบบนี้ ‪ฉันก็เป็นผู้มีพลังพิเศษมือหนึ่งของวงการนะ
‪เนอะ
‪แล้วเธอก็เป็นซูเปอร์วิลเลินที่มีกฎ
‪ในการใช้พลังที่ยอดเยี่ยมนั้นด้วย
‪ไม่ใช่แค่นั้น
‪ผู้หญิงที่ยอมทำขนาดนี้เพื่อพวกพ้อง ‪อย่าว่าแต่ในวงการเลย
‪แต่ทั้งโลกนี้คงมีแค่เธอคนเดียวแหละ
‪ฉันรักเธอนะ
‪ฉันก็รักนาย
‪เท่านี้เราก็วางมือได้แล้วสินะ
‪นั่นสินะ
‪และแล้วหลังได้ส่วนแบ่ง ‪เหล่าวิลเลินก็แยกย้ายกันไป
‪(หนึ่งปีต่อมา)
‪(คาสิโนในมะนิลา)
‪เงินส่วนแบ่งคือ 100 ล้านดอลลาร์ต่อคน
‪เจ้าจอห์นนี่ ‪บอกให้ฉันอยู่เงียบๆ จนกว่าเรื่องนี้จะซา
‪แต่จะให้ซูเปอร์วิลเลิน ‪อดทนรอคงเป็นไปไม่ได้หรอก
‪ทีเคพาครอบครัวออกไปเที่ยวเอเชียตะวันออก
‪โดยใช้เรือสำราญสุดหรูที่ซื้อมาด้วยเงินสด
‪(ทีเค แมคเคบ)
‪ฟอร์แคสต์เริ่มลงทุนในธุรกิจอวกาศ
‪แล้ววางแผนให้ดาวเทียมอุตุนิยมวิทยา ‪ที่ปล่อยขึ้นไปบันทึกพลังของเขา
‪(ฟอร์แคสต์)
‪ส่วนโกสต์ หลังได้ยิน ‪เรื่องวิกฤตงบขาดดุลของประเทศกรีซ
‪เขาก็ใช้ช่องทางการทูตเข้าหารัฐบาล
‪แล้วกว้านซื้อที่ดินมา
‪(จอช)
‪เรื่องเจ้าร็อดดี้ยิ่งน่าตกใจใหญ่
‪หมอนั่นใช้เงินทั้งหมด
‪ไปกับการพัฒนาระบบเคลื่อนย้ายสี่มิติ
‪ที่เคยพยายามขาย ‪ไทม์แมชชีนก็ไม่ใช่เรื่องโกหกแต่อย่างใด
‪หมอนั่นเป็นศาสตราจารย์ที่จบปริญญาเอก ‪สาขากาลอวกาศจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันจริงๆ
‪(ร็อดดี้ ดีเซล)
‪แต่ในขณะเดียวกัน แซมมี่ ‪ก็เที่ยวทุ่มเงินทั้งหมดไปกับสุราและนารี
‪ไม่ไหวๆ
‪(แซมมี่ ดีเซล)
‪กลาดิเอเตอร์เหรอ
‪เขาบอกว่า ‪ไม่อยากโดนวิลเลินแบล็กเมล์อีก
‪จึงสารภาพทุกอย่าง ‪กับคนรักของเขา จากนั้นก็ได้รับการให้อภัย
‪และให้คำมั่นสัญญากันอีกครั้งว่าจะแต่งงานกัน
‪ชีวิตข้าวใหม่ปลามัน ‪ของฮีโร่คู่นี้ก็ได้กลายเป็นกระแส
‪และความนิยมก็เพิ่มอย่างท่วมท้น
‪ในวงการซูเปอร์ฮีโร่
‪เขาก็ยังเป็นที่รักในฐานะ ‪ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกมาจนถึงทุกวันนี้
‪(กลาดิเอเตอร์)
‪เจ๋งไปเลยใช่ไหม
‪แต่สิ่งที่จอห์นนี่ฉายแววได้เจ๋งที่สุด
‪คือการสะสางกับบาสตาร์ด
‪ความแค้นของเจ้านั่นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
‪และคงจะไม่ยอมจนกว่า
‪จะล้างแค้นคนร้ายที่ขโมยเงินไปได้ทุกคน
‪(เดอะ นิวยอร์ก รีพอร์เตอร์)
‪อรุณสวัสดิ์นะทอม
‪วันนี้มาเร็วจังเลยนะ
‪อือ
‪เพราะไม่ต้องไปหาข่าว ‪สหภาพผดุงยุติธรรมแล้วด้วยล่ะมั้ง
‪(สุขสันต์วันเกิด)
‪"อิเล็กโทรบอย"
‪(ทอม เอ็กเกิลสตัน)
‪ทอม
‪เปรี้ยง
‪ในตอนนั้น จอห์นนี่ได้วางแผนที่สมเป็นเขาขึ้นมา
‪คุณแมตส์
‪มากะทันหันมากเลยนะครับ
‪ป่านนี้แล้วยังจะกล้าพูดเล่นกับฉันอีกเหรอ
‪ช่างใจกล้าไม่เบานี่
‪เอ่อ…
‪ดูเหมือนว่าแค่รับช่วงเน็ทเวิร์คของฉันไป ‪มันยังไม่พอสำหรับแกสินะ
‪ถึงได้กล้าทำแบบนั้นอีก
‪คิดว่าสิ่งที่แกทำลงไป ‪มันสมฐานะวิลเลินผู้มักใหญ่ใฝ่สูง
‪ที่รายล้อมไปด้วยลูกน้องแบบแกแล้วงั้นสินะ
‪เดี๋ยวฉันจะสอนให้แกได้รู้ซึ้งว่าระดับวายร้าย…
‪ของฉันกับแกมันต่างกันแค่ไหน
‪เอ่อ นี่มันเรื่องอะไรกันเหรอครับ
‪เรื่องเงิน 800 ล้านดอลลาร์ของฉันไง
‪ฉันมาเอาอาณาเขตคืน ‪เพื่อชดใช้ที่แกกล้ามายุ่งกับเงินของฉัน
‪มันก็เท่านั้นเอง
‪เอ่อ ท่านแมตส์ครับ
‪กลับเข้าวงการตอนนี้ก็คงไม่สาย
‪ทำให้ซาลามันเดอร์ที่เคยไล่ตอนฉันต้องมาติดกับ
‪นั่นคือขั้นตอนสุดท้ายที่แท้จริงของแผนการ
‪เพราะไม่มีกฎข้อไหนที่บอกว่า
‪ต้องใส่ชุดเดิมตลอดเวลานี่นะ
‪และฉันก็ได้ใช้เงินอย่างสุขกายสบายใจ
‪แต่ 100 ล้านดอลลาร์เป็นจำนวนที่ขี้ปะติ๋วจริงๆ
‪ใช้ไปกับรถ ผู้หญิง การพนัน แล้วก็ไวน์
‪เดี๋ยวเดียวก็หมด
‪พร้อมไหมครับ
‪ช้าก่อน
‪ฉันว่าฉันเอาสีแดงนั่นแหละ
‪สดชื่นดีจริงๆ
‪ดูนั่นสิ
‪(แต่งงานกับฉันนะ)
‪ตาบ้า
‪ว่าไง
‪เคซีย์
‪จะเก็บเอาไปคิดนะ
‪เห็นไหม
‪คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง