Wielu nazywa to ślubem stulecia.
W ten weekend miliarder i technologiczny potentat John Novak
ożeni się z włoską bywalczynią salonów Lucianą Mozzaburratą.
To nawet nie jest nazwisko. To po prostu dwa sery.
Teraz mam ochotę na ser. Cholera.
Para zamierzała pobrać się na włoskiej prowincji,
w liczącym 700 lat kościele, który zrównali z ziemią,
żeby zbudować swoją nową mega-willę
Pancettowe Łąki.
Szczegóły ślubu nie są jeszcze znane, ale Luciana świętowała w weekend.
Jej kontrowersyjny wieczór panieński za cztery miliardy dolarów
odbył się w kosmosie.
- Co za klasa. - Panna młoda wrzuciła post na X
z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej:
„Siostrzeństwo w gwiazdach, nigdy nie zapomnę tego weekendu.
Spoczywaj w pokoju, Nicole. Będziemy tęsknić”.
Hej, oglądałam to.
Przykro mi.
To dowód w naszym śledztwie.
Nie przyjmę tego bez walki.
Jestem twardzielką.
Na moją plażę w Malibu prowadzą 72 stopnie
i pokonuję je samodzielnie.
Najczęściej.
Opinia publiczna stanie po mojej stronie.
Jestem kobietą w średnim wieku, w okresie perimenopauzy.
Ludzie to kochają.
KASA
BRAK ŚRODKÓW
AMERYKAŃSKA GIEŁDA
PO TERMINIE OSTATNIE UPOMNIENIE
- Sofia. - Petra.
Nigdy nie przyzwyczaję się do widoku Sofii Salinas w żakiecie.
Pamiętasz, jak podczas protestu Occupy aresztowali cię trzy razy jednego dnia?
Za drugim razem nie zdjęli kajdanek.
Wiedzieli, że wrócę.
Przykro mi. Wiem, co dzieje się z Wells Foundation.
Myślisz, że kongresmen Watkins mógłby nam jakoś pomóc?
Zrobiliśmy w jego okręgu wiele dobrego.
Możemy zapytać, kiedy zakończy drzemkę.
Między nami, Watkins jest na wylocie.
Ma tylko 87 lat, jak na Kongres to młodziak.
Ale zaczyna zaliczać wpadki…
i wypadki.
Rozumiem.
No nic, musiałam spróbować.
Szukamy kogoś na jego miejsce.
Kogoś młodego, inteligentnego,
z przeszłością aktywistyczną. Kogoś, kto wywoływałby entuzjazm.
No cóż, powodzenia. To brzmi obiecująco.
Mnie to pasuje do ciebie.
Co?
Mój lęk wywaliło poza skalę,
ale nic nie mogę zrobić, bo skonfiskowali mi piłeczki antystresowe.
Te gnidy zabrały moje matrioszki Demi Lovato.
Robiła się coraz mniejsza i mniejsza, a teraz zniknęła.
Wiem, że nie lubicie tego robić,
ale może czas się pomodlić.
Słuchajcie, poganie
Krew Chrystusa
Spływa na mnie
Ainsley, proszę. To nie ten wajb.
Dobrze.
Jak poszło spotkanie, Sofio?
Petra jakoś pomogła?
Nic nie może zrobić. Luciana ma w ręku wszystkie karty.
Czyli… to koniec?
Tak mi przykro.
Mam poczucie, że za mocno atakowałam miliarderów.
Może gdybym nie była taka charyzmatyczna,
nie błyszczała tak przed kamerą
i nie miała tego nieuchwytnego czegoś,
- nie wpadlibyśmy w tarapaty. - Przestań. Nie przepraszaj.
To pokazuje, że ich spłoszyliśmy.
Że słusznie postępowaliśmy.
Powinniśmy być z siebie dumni. Jestem dumna, że z tobą pracuję.
Dziękuję. To wiele dla mnie znaczy.
Musimy coś wykombinować.
Nie podoba mi się ten pomysł, ale może znajdziemy Lucianę i Johna
i będziemy błagać o litość?
Powłazimy im w tyłki.
A może obnażymy im tyłki?
Nadchodzi coś toksycznego. Czuję mrowienie.
Luciana ukrywa swoją prawdziwą tożsamość.
A jeśli zagrozimy, że zdemaskujemy ją na ślubie?
Będzie jej zależało na idealnym dniu.
Może się wystraszy i zgodzi się wycofać.
Sama nie wiem, kuzynko. Wyczyściła swoją dawną tożsamość z Internetu.
Nie ma żadnych dowodów.
Coś wymyślę.
Okej, zespole.
Ostatnia szansa.
Wracajcie wszyscy do domów i spakujcie najlepsze ciuchy.
- Zepsujmy ślub miliarderów. - Tak!
Jestem taki podekscytowany.
Zepsułem mnóstwo ślubów, ale nigdy hetero.
Słuchajcie, Maro do nas dołączy.
No i ma coś do powiedzenia.
To nie jest jego najmocniejsza strona, ale c'est la vie.
Cześć wszystkim. Dzięki, że mogę dołączyć do was na tę służbową wycieczkę.
Nigdy nie miałem pracy,
ale nie wiem, na co wszyscy tak narzekają,
bo to po prostu wymiata.
Mamy tu poważną paniusię,
zabawnego czarnego,
sklonowaną blondi,
białego normika z tyłu.
Wiedziałem, że będzie gej, ale jeszcze Azjata?
Totalny czad.
- Dobra, siadamy? - Tak.
Och, cześć.
- To jest… - Maro.
Jeszcze się nie poznaliśmy.
Jestem Arthur.
O Boże, no jasne, Arthur.
Cudownie cię wreszcie poznać.
Molly mówi o tobie przemiłe rzeczy przez sen.
- Co? Naprawdę? - O tak.
Hej, czy to ty
dodałeś opisy do przycisków na inteligentnej toalecie?
Tak, to… To byłem ja.
Ten przycisk na bidecie sugeruje spuszczenie wody.
Bracie, gdyby nie ty, wciąż bym tam siedział.
- Dawaj. - Okej.
Chodź tu, nowy przyjacielu.
Sprawdzę, czy mają w kuchni kreatynkę.
Super.
Przepraszam.
Strasznie chciał lecieć, żeby zobaczyć prawdziwego Michelangela.
To jego ulubiony żółw.
- Mam nadzieję, że nie wyszło dziwnie. - Nie, nie. W porządku.
Oczywiście smutno mi, że nam się nie ułożyło.
Ale na razie dzieją się ważniejsze rzeczy
i chcę tu być, żeby wspierać fundację.
- Więc wszystko okej. - Tak.
Tak? Dziękuję, że to mówisz.
To taka ulga.
Świetnie.
Ja też trochę randkuję online.
- Okej. - Jest taki jeden serwis,
przeznaczony dla księgowych.
Wyobraź sobie, że nazywa się Eliksir Miłości PIT-28.
No wiesz, PIT-28.
- Kojarzysz? - Jasne.
To taka popularna deklaracja podatkowa.
Jedna z najpowszechniejszych obok PIT-37.
Nie sądzisz, że podajesz mi trochę zbyt wiele informacji?
- Tak mi się wydaje. - Mnie też.
Możemy startować. Jesteśmy gotowi.
Może rozkręćmy trochę atmosferę, zamówmy jedzenie i drinki.
Może to nasza ostatnia podróż samolotem z ramienia Wells Foundation.
Muszę się jakoś odstresować.
Nie mogę uwierzyć, że wszystko się kończy.
Ja akurat znam swój kolejny krok.
Zgłoszę się do Tańca z samochodami.
- Co to takiego? - Zamierzam się przekonać.
A ty, Sofio? Co byś robiła?
Gdyby wszystko się skończyło?
Skąd to pytanie?
- Wiesz o czymś? - Nie, ja nic nie wiem.
I nie chcę wiedzieć. Dlatego jestem szczęśliwa.
Nie wybiegam myślami w przyszłość.
Więc odpuść te przesłuchania. Jesteś Człowiekiem-Zagadką?
Mimo tych znaków zapytania na garniaku,
Człowiek-Zagadka zajmuje się problemami logicznymi…
Zamknijcie się i gapcie się w telefony.
To rozkaz.
Mówi kapitan.
- Rozpoczynamy lądowanie. - Lądowanie?
Minęło dopiero sześć godzin.
Nie wiedziałam, że we Włoszech jest tyle opuszczonych centrów handlowych.
To nie są opuszczone centra handlowe.
To więzienia i przemysłowe fermy drobiu.
Mały objazd.
Witajcie w Delaware.
Fuj. Dlaczego?
Jeśli mamy zmusić Lucianę do odwrotu,
musimy udowodnić, że jest Ashlee Kate z Dover w stanie Delaware.
Odwiedzę jej liceum,
zdobędę stary album klasowy
i zabiorę go na ślub.
Okej, slay.
Idę z tobą.
To słodkie, kochanie,
ale nie chcę zwracać na siebie uwagi.
A w Delaware raczej mają niewiele… tego.
Zabierz Arthura.
Wtopi się. Jest z Delaware.
Nie, jestem z Rhode Island.
To jedno i to samo.
- Nieprawda. - To wskaż choć jedną istotną różnicę.
Dobra, to… prawie to samo.
Pójdę z Molly.
Na pasie startowym jest sporo martwych psów.
To jakiś obyczaj w tym regionie?
Dlaczego wszystkie licea pachną tak samo?
Cytryna, pot i nuta konopi.
„Siedziba Walecznych Chemikaliów”.
- To z nas się śmiali? - Nie wiem.
Nie podobają mi się ich uśmiechy i te ostre ząbki.
- Nie tęsknię za tym okresem. - O nie.
- Popełniłam tyle błędów. - Ja też.
Każdego dnia używałem tej samej wody kolońskiej Charlesa Barkleya.
Nazywała się Faul Techniczny.
Ja wypychałam stanik gumkami do włosów.
Nazywali mnie „Krzywe Cycki”.
Dobrze, że to wszystko już za nami.
Sama nie wiem.
Wciąż mam poczucie, że popełniam wiele głupich błędów.
Dobra, zaczynamy.
Wczuj się w rolę.
Jestem Brenda, a ty Dave.
- Okej? - Dobra.
To takie ekscytujące.
Zawsze się zastanawiałem, jak by to było, gdybym miał klawe imię, takie jak „Dave”.
Dzień dobry.
Pomóc w czymś?
Tak.
Czy macie stare albumy klasowe?
Byłam tu uczennicą.
Rocznik 2003.
Byłam królową balu, a mój chłopak…
Siema. Dave.
Nie wierzy mi.
Chciałam mu pokazać stare zdjęcie.
Królowa balu, 2003?
O rany.
Więc jesteś Michelle Mallorino.
Tak.
- Dobra. Okej. - Dave i Michelle.
Ekstra, supcio.
Żem o tobie słyszała.
Znajdę ci ten album.
Jeszcze tylko jedno pytanie.
Śmiało.
Gdzie żeś podziała kanapę?
Słucham?
Gdzie twoja cholerna kanapa?
Dave, kochanie, gdzie moja cholerna kanapa?
W domu, tam, gdzie są zwykle kanapy.
Okej. Michelle Mallorino została trafiona fajerwerkiem w łeb.
Zapaliły jej się włosy, ugotowało jej mózg.
Wróciła do domu, położyła się i więcej już nie wstała.
Od tamtego czasu leży na tej kanapie,
je scrapple i ogląda Koło fortuny.
Albo się odwrócisz
i pokażesz skórzaną kanapę wyrastającą ci z tyłka,
albo nie jesteście tymi, za których się podajecie.
Dobrze. Oczywiście nie jestem Michelle Mallorino.
Ale… życzę jej wszystkiego, co najlepsze.
Szczerze jej współczuję.
- Co to jest scrapple? - Świńskie penisy,
które mielimy na małe hamburgerki.
Dobrze. Tak naprawdę nazywam się Molly Wells.
Jestem miliarderką.
Wygugluj mnie.
Moja propozycja:
dajesz mi ten album i nie zadajesz pytań,
a ja przekażę twojej szkole pieniądze na nową bibliotekę.
Natychmiast.
Chrystusie Pański.
No nie wierzę. Jesteś nadziana.
Jak pieczony ziemniak, słonko.
Dobra, Molly Wells, umowa stoi.
„Gumowa” stoi.
- Umowa. - W sensie: umowa?
- Umowa. Mówi: „umowa”. - Umowa.
- Mówi: „Umowa”. - Tak właśnie powiedziałam.
Tyle że nie potrzebuję durnej biblioteki.
Trzeba mi większego gabinetu dyrektora.
Pełen wypas. Jacuzzi, kącik palacza, te sprawy.
Dobra, mogę przekazać pieniądze na jedno i drugie…
Nie zbuduję chrzanionej biblioteki!
Nikomu nie mów, że kupiłam tej kobiecie salonik palacza.
I dziesięć solariów.
Lećmy. Chyba mają na obiad scrapple i wyraźnie to czuję.
Włochy, nadlatujemy.
WITAMY NA ŚLUBIE JOHNA I LUCIANY
To najbardziej ekskluzywny ślub, na jakim byłem.
A byłem na jednym w Benihanie.
Dobra, wmieszajcie się w tłum. Ja poszukam Luciany.
Pewnie wisi w jakiejś jaskini, głową w dół.
Potrzebujesz wsparcia?
Nie, nie trzeba.
Muszę z nią pogadać na osobności.
Okej.
Chodź, Arthurze, wlejmy w ciebie trochę wina.
Kiedy wejdziesz między wrony…
Stary, masz udar?
Nie dokończyłeś zdania.
To taki idiom.
Nie mów tak o sobie.
Wyjaśnię ci to po drodze.
Czy ktoś widział Sofię?
Chyba się wymknęła. Sporo wypiła w samolocie.
O Boże, właśnie dzwoni.
Ainsley Whitebottom, w czym mogę pomóc?
O mój Boże, co? Gdzie jesteś?
O mój Boże!
Nie ruszaj się. Uratujemy cię!
To była Sofia od nas z pracy.
Właśnie dzwoniła. Na mój telefon.
Tak, wiemy, Ainsley. Gdzie jest?
Tędy.
Muszę pomówić z Lucianą.
Panna Mozzaburrata prosiła, żeby jej nie przeszkadzać.
Przekażcie jej, że Molly Wells przyszła porozmawiać o Ashlee Kate.
Pani Wells.
Mówi, że może pani wejść.
Dziękuję.
No cóż, Luciano.
Właśnie odwiedziłam twoje rodzinne miasteczko.
Światowa stolica zmian skórnych.
Gratulacje,
eleganckie miejsce.
Zrobimy tak:
- przestaniesz nękać moją fundację… - Nie ma go!
Co?
John. Nie ma go.
Porzucił mnie przed ołtarzem.
Niesamowite miejsce.
Arthurze, mogę być szczery?
Chcę wejść na poziom intymny, choć to przekracza pewne granice.
Czy wyrażasz zgodę?
O rany.
Nie myślę tak o mężczyznach.
Chociaż jesteśmy w Europie, więc sam nie wiem…
Stary, nie. Nie o to chodzi.
Jasne, nie o to. Mnie też nie.
Chciałem z tobą porozmawiać o Molly.
Jesteś niesamowitym facetem,
a wam się nie ułożyło.
Tak. To… To prawda.
A mnie… naprawdę podoba się Molly
i bardzo chcę zbudować z nią coś trwałego.
Czy mogę zapytać, co poszło nie tak?
Tak, jasne.
Chyba przytłoczył mnie ten styl życia.
Te przyjęcia i ta cała ekstrawagancja.
Ale tak naprawdę…
Wszystkie te rzeczy… ona taka nie jest.
Prawdziwa Molly jest hojna i lojalna, walczy o swoich przyjaciół
i po prostu chce uczynić świat lepszym miejscem.
Więc nie poddawaj się. Jest tego warta.
Jest tego naprawdę warta.
O rany. Arthurze, to…
to naprawdę piękne.
- Szkoda, że nie jesteś moim tatą. - Rany. Okej.
Nie jestem taki stary, ale okej.
Niedobry ptak! Wynocha!
Jako istota ludzka nakazuję wam odejść.
Boże. Czy ktoś powie tym potworom, żeby zostawiły mnie w spokoju?
Po pierwsze: jak macie na imię?
- Co? - Ma ktoś chleb?
Swój już zjadłem.
Odsuńcie się, frajerzy. Dorastałem na farmie.
Wypad! Uciekajcie!
- Ptaki mają pracować… - Dzięki.
…zamiast się nadymać.
Chodźmy stąd.
Wypad.
Sofio, co tu robisz?
Poszłam się przejść i pomyśleć, kiedy te diabelskie pomioty mnie osaczyły.
Błagam. Dziwnie się zachowujesz przez cały wyjazd.
Co się stało?
Nie chciałam nic mówić,
ale spotkałam się ze swoją znajomą, Petrą, która poddała mi pewien pomysł.
O kurka. Nie lubię pomysłów.
Chce, żebym startowała do Kongresu.
Co? Poważnie?
To… niesamowite.
Wiem. I zawsze o tym marzyłam.
W dzieciństwie miałam w pokoju wielki plakat Shirley Chisholm.
Kocham Shirley Chisholm.
Kobietę i drag queen.
Czuję się winna, że w ogóle to rozważam,
w obliczu tego, co dzieje się z fundacją.
Poświęciłam temu całe życie. Nie mogę teraz odejść.
Laska, jeśli to twoje marzenie, zawalcz o nie.
Wszyscy to zrozumieją.
Tak, słonko, byłabyś świetną kandydatką.
W wyborach mam dwa kryteria:
kości policzkowe i politykę gospodarczą. Więc masz mój głos.
Dokładnie taka osoba powinna kandydować.
Jesteś inteligentna, dobra
i gotowa pomóc kumplowi uniknąć pozwu od sklepu z jaszczurkami.
Bez odszkodowań.
Też bym głosowała,
ale pastor kazał nam spalić wszystkie dokumenty.
- Potrzebujesz pomocy? - Nie.
Jeszcze do tego wrócimy.
Namierzyłam jego odrzutowiec.
Jest teraz nad Pacyfikiem.
Pewnie sam poleciał na nasz miesiąc miodowy.
Chciałam mu zapewnić tyle wzwodów dzięki moim zdzirowatym bikini.
Współczuję ci.
Co?
Teraz jesteś dla mnie miła?
Czy tylko robisz mi loda?
Nie, wspieram twojego loda.
Zostawmy twojego loda.
Słuchaj. Nie chcesz tego teraz słyszeć,
ale to ci wyjdzie na dobre.
Nieprawda.
Niczego nie mam.
Nie mam gdzie się podziać.
O Boże. Co ja sobie myślałam?
Jestem tylko laską z Delaware.
A on jest miliarderem i geniuszem, totalnym Supermanem.
Żaden z niego Superman, wierz mi.
Żaden z nich nim nie jest.
To tylko przerażone małe nerdy, wiecznie rozwścieczone,
- bo nikt ich nie zaprosił na bal. - No tak.
Ciebie na pewno wielokrotnie zapraszano na bal.
Oczywiście.
Scotty Roper, hokeista, 190 centymetrów wzrostu,
niesamowite ciacho.
Szkoda, że siedzi w pace w Afganistanie.
Związki na odległość są ciężkie.
Pojawi się inny Scotty Roper.
Taka dziewczyna,
na tyle silna i sprytna, by dokonać tego, co ty…
Może wszystko.
Dziękuję, Molly Wells.
Nie ma za co.
Boże, to jakieś porąbane, że John nas obie wydymał,
a to my ze sobą walczyłyśmy.
Gdzie w tym sens?
Właśnie o to chodzi takim facetom.
Chcą, żebyśmy zwracały się przeciwko sobie.
Bo wtedy nie skupiamy się na nich.
Hej.
Zadzwonię do Białego Domu i każę im odpuścić twojej fundacji.
- Doceniam to. Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Hej.
Jesteś teraz jedną z moich suczek.
A ty moją.
Joł!
Halo!
Słuchajta, ziomki.
Po kolei.
Nie jestem Włoszką. To była ściema.
Po drugie: ślub odwołany.
Pan młody się spietrał,
ale bez obaw, ta miejscówka jest wynajęta na całą noc
i niech mnie cholera, jeśli pozwolę, żeby bogaty kutasiarz popsuł mi zabawę.
Wszyscy miliarderzy: wypad!
Tak jest. Dziś imprezujemy w stylu Delaware.
Macie coś takiego?
Wali się metę z psiarnią.
Może niezupełnie w stylu Delaware,
ale damy czadu.
A jeśli pracujecie, zróbcie sobie wolne.
Łapcie najseksowniejszego kuzyna i lećcie na parkiet.
Hej, DJ, zapodaj jakieś porządne bity.
Potnij moje życie na kawałki To moja ostatnia szansa
Duszenie, brak oddechu
Tak!
To moja ostatnia szansa
Molly! O rety. Chcę tylko powiedzieć: „Świetna robota”.
Jestem zachwycona tym, co robisz.
Bardzo dziękuję.
- Znamy się? - Jestem Melinda.
Też jestem filantropką.
Mogę zostać?
Luciana zrobiła wyjątek dla gorących suczek,
a to odnosi się do nas obu, więc baw się dobrze.
- Dobrej zabawy. - Tobie też.
Hej, Petro, tu Sofia.
Słuchaj, tak sobie myślałam o tym, o czym rozmawiałyśmy i…
Podjęłam decyzję.
Mów po francusku Mów po hiszpańsku
Albo w zmyślonym języku
Nieważne, czy go rozumiem
Mów mi do ucha
Zdradź swoje sekrety i lęki
Porozmawiasz ze mną, a ja z tobą
I powiem: „Hej, spadajmy stąd”
- Hej. - Zajęte?
Nie, proszę.
Ruszałaś się jak kocica.
Dzięki.
O rany.
Parkiet na weselu.
Jest w tym coś niezwykłego.
Wiem. To prawda.
Cała gama ludzkich doświadczeń zebranych w jednym miejscu.
Młodzi ludzie z mnóstwem energii.
Nieco starsi ludzie
- z większym doświadczeniem. - Dziękuję.
No i oczywiście gwiazdy dowolnego wesela.
Boże, kocham ich.
Ja też.
Molly.
Nie jest ze mną dobrze.
Co?
Powtarzam tobie i wszystkim wokół, że wszystko w porządku,
ale to nieprawda.
Tęsknię za tobą.
Bardzo.
- Arthurze… - Nie musisz nic mówić.
- Nie, ja… - Po prostu…
Chciałem być z tobą szczery.
Też za tobą tęsknię.
Popełniłam błąd.
Żałuję, że z tobą zerwałam.
- Czuję, że wszystko zepsułam. - Nieprawda.
Nie mogłabyś.
Bo to powinniśmy być my.
Chcę, żebyśmy to byli my.
Tylko obiecaj, że się tak nie pomarszczymy.
Nie. Masz za dużo pieniędzy.
Co myślisz?
Spróbujemy jeszcze raz?
Tu jesteście.
- Och, Maro. - Cześć.
Wcale o tobie kompletnie nie zapomniałam.
Ja też nie.
Cieszę się, że oboje tu jesteście.
Arthurze, pomogłeś mi zrozumieć, że chcę coś powiedzieć Molly.
Hej, Molly.
Jesteś Molly. Osobą, której chcę coś powiedzieć.
Maro, my z Arthurem…
Molly Wells.
Wyjdziesz za mnie?
Co?
To takie romantyczne.
Łoo, łoo.
Czekajcie!
Molly, czy…
- Co? - Czy zamiast tego wyjdziesz za mnie?
Ainsley!
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK