Siktir.
Siktir. Tanrım.
Tamam. Lanet olsun. Hayır.
Tanrı aşkına.
Baksana.
Siktir.
Tan...
BABAM
Hayır.
BABAMA SORUN YOK DER MİSİN ANNE?
ARIYOR
Üzgünüz, iptal edilmiş ya da artık kullanılmayan bir numarayı aradınız.
Lütfen kontrol edip tekrar deneyiniz.
Alo?
Bu numarayı nereden buldun?
Yardıma, ciddi yardıma ihtiyacım olursa bu numarayı aramam söylendi.
Bir daha sorayım. Numarayı nereden buldun?
Bunu sorar demişti.
Numarayı bana veren kişi. Söyleme dedi.
Bu çok mantıklı değil, ha?
Numarayı kimin verdiğini söylemezsen sana güvenebileceğimi nereden bileceğim?
Şehirde senin yaptığını yapabilen sadece bir kişi olduğunu söyledi.
"O adam bir uzman. Bir profesyonel" dedi.
Sonra dedi ki, geleceği tahmin edemezmişim
ve belki bir gün o adama ihtiyacım olabilirmiş.
O adam da senmişsin.
Neredesin?
Ve ne oldu?
Tamam. Emin misin?
Tamam.
Senden isteyeceğim şey zor ama yapabilirsin, tamam mı?
"Rahatsız etmeyin" ışığını aç,
ben gelene kadar hiçbir şey yapma. Anladın mı?
Güzel. Odadan çıkma. Telefon görüşmesi yapma.
Bir şeye dokunma. Kapıyı açma.
Kendini sakinleştirmek için içki koyma.
Anlıyor musun? Tekrar et.
Tamam. Harika. Çok iyisin. Evet, en kısa zamanda geleceğim.
Ben olduğumu nereden mi bileceksin? Şöyle...
Her şey yoluna girecek. Hızlıca orada olacağım.
Buyurun.
- Biriyle konuştun mu? - Yok.
- Aradın mı? - Hayır.
Mesaj? Herhangi bir iletişim?
Hayır. Hiç. Dediğin gibi burada oturdum.
Tamam. Güzel. Artık kendine o içkiyi koyabilirsin.
Evet. Hangisi olsun?
- Serti en iyisi olur. - Tamam, sen bir şey ister misin?
Hayır, sağ ol.
- Burada olduğunu bilen var mı? - Sanmıyorum.
- Sanmıyor musun? - Hayır, kimse bilmiyor.
Ya oda?
Giriş yaparken seni tanıyan oldu mu?
Hayır. Takma isim kullandım. Hep öyle yaparım.
Yani, ne zaman otele gitsem. Şeyde değil...
Anlıyorum. Güzel.
Odayı şeyle tanıştıktan sonra tuttum...
Görülmesin diye onu asansörün orada beklettim...
Böyle yapmam.
- Yaptığım bir şey değil bu. - Dinle. Saate bakmanı istiyorum.
Senden haber alamadığı için endişelenecek biri var mı?
- Tanrım. Bilmi... - Düşün.
Hayır, genelde canımın istediğini yaparım.
Güzel. Anlıyorum.
- Bunları yok edebilir misin? - Beni o yüzden aradın.
Yatakta zıplıyordu.
Sonra camın üzerine düştü.
Bu, sonu olur.
- Kurmaya uğraştığım her şeyin. - Tamam.
Ve çok önemli bir şey yapmanın eşiğindeyiz.
Tamam. Buna vaktimiz yok. Fazla vaktimiz yok.
Benim suçum değildi. Bir şey yapmadım...
Hiçbiri önemli değil. Önemli değil, tamam mı?
Hayır, beni dinle.
- Anlaman gerek. Bir şey yapmadım. Biz... - Şu an burada olmasan nerede olurdun?
- Ne? Ne demek o? - Bu normal bir gece olsa
ve 10.000 dolarlık bir çatı katı süitinde
kan ve cam kırıklarında yatan ölü bir fahişeyle olmasan
- nerede olurdun? - O, fahişe değildi.
Evde. Evde çalışıyor olurdum, kızımla televizyon izlerdim...
Peki. Güzel. Şimdi, orada ol istiyorum.
- Peki. - Peki
Evdesin. Kanepede oturuyorsun. Kızının adı ne?
İki kızım var.
Julia. Onunla olurdum...
Pekâlâ. Julia'yla televizyon izliyorsun.
Tamam.
Bunların sana bağlanmamasını sağlayacağım.
Hiç olmamış gibi. Ne lazımsa. Ne olursa olsun.
Teşekkürler.
İş bu.
Bana numaranı verdiklerinde şaka sanmıştım.
Senin gibiler gerçekte yok sanıyordum.
Yoklar. Benim yaptığımı yapabilen yok.
O neydi?
- "Kim o?" de. - Ne?
- "Kim o?" de. - Kim o?
Daha yüksek.
Kim o?
Servis istemiyorum. Teşekkürler.
Yardımcı olabilir miyim?
Sanmıyorum. Hayır.
Sen kimsin?
Sorununu halletmeye geldim. O kim?
Onu aradım.
Seni kim aradı?
Vay anasını.
GELEN ARAMA
Neler oluyor?
Evet.
Tamam.
Öyle. Biliyorum. Tuhaf. Tamam.
Ne?
Alo? Kimsiniz?
Tamam.
Tamam. Evet.
Çok iyi anlıyorum. Ve ikimizi de tatmin edecek
bir anlaşmaya varabileceğimizden hiç şüphem yok.
Herhangi bir şey için pazarlık edecek konumda değilsin bence.
Haklısın. Çok haklısın.
- Söyle, ne öneriyorsun? - ...yasa dışı kamera mı?
Gizli kamera. Bu, kanunsuz izlemedir.
New York Eyaleti'nde D sınıfı ağır suçtur. D sınıfı.
Gidebilirsiniz bayım. Hizmetlerinize ihtiyaç kalmadı.
Hadi ama.
Stratejin ne?
Neden bahsettiğinizi bilmiyorum.
Ne var?
Yaşıyor mu diye baktın mı...
Tamam, hoparlördesin.
Alo? Adamlar orada mı? Duyuyor musunuz?
- Evet, buradalar. - Harika.
Şimdi, burada net bir sıkıntı var ve zaman çok önemli.
O yüzden lafı dolandırmayacağım. Adım Pamela Dowd-Herdry.
Burası benim otelim. Oldukça yeni. Çok pahalı ve orayla ilgili her sorunu
en aza indirgemeye yönelik açık bir niyetim var.
Bir binaya yapıştırılabilecek damganın farkındayım
ve büyük hayranlık duyduğum, çalışmalarına çok inandığım
bir bölge savcısının ölü bir fahişeyle bulunduğu otelin
- sahibi olmak istemiyorum. - Fahişe değil...
İlgilenmesi için, güvendiğim dostum aracılığıyla tanıdığım birini çağırdım.
O bir uzman. Bu işin en iyisi.
Basitçe, onun yaptığını yapabilecek başka kimse yok.
Sağ ol Pam.
Elbette konuğumun da kendi çıkarları söz konusu
ve onların korunduğundan emin olmak istiyor,
bu yüzden bu küçük sorunun ortadan kalkmasını sağlamak için
kendi adamını bulundurmakta ısrar etti. İşi kimin adamı yapsa
daha uygun olur diye bir çıkmaza girdiğimiz için
tek makul hamlenin birlikte çalışarak bu sikik pisliği
temizlemeniz olduğuna karar verdik.
Alo?
Hayır.
Konuşmak istiyorum Pam.
- Lütfen bekle. - Hayır.
- Bir dakika. - Şaka, değil mi? Bu bir şaka.
- Öylece gidemezsin. - Böyle çalışmam.
- Güvenebileceğimi ne bileyim? Onu... - Tanımıyorum.
Tabii, belki. Belki de sadece bir mankafadır.
Beni tanımıyorsun. Güvenebileceğini ne biliyorsun?
Bilmiyorum ama numaranı veren adama güveniyorum çünkü...
Dikkatli ol.
Çünkü dostumun sözü değerlidir ve ona güvenebilirsin dedi.
Pam, bunun benimle ilgisi ne, anlamıyorum.
Onur duyguma mı hitap ediyorsun? Çünkü bu işler böyle yürümüyor.
Ben böyle çalışmam.
İşi kabul edersen söz vereceğini söyledi. Ve o söz de insanın karakteriymiş.
Böyle olmaz.
Sen de o kayıtlardasın.
Beni boş ver.
İşi bitirmezsen sen de kamerada kayıtlısın.
Pa...
Beni görebildiğini biliyorum.
Tamam.
Hislerimiz karşılıklı.
Tamam. Şimdi ne olacak?
- Bilmem gerekiyor... - Bilmem gereken ilk...
- Bu gece yaptığın her şeyi bilmeliyim. - Ne zamandan itibaren?
İşlerin normal bir geceden bu hâle geldiği andan. Otur.
Tamam.
Birkaç sokak ötede toplantıdaydım.
Bittikten sonra bir içki istedim. Buradaki barı severim.
İçeri yeni girmiştim
ve kadınlar tuvaletine doğru gidiyordum ki bu çocuk benimle konuşmaya başladı.
Komikti, çekiciydi ve buraya hiç ait değilmiş gibiydi.
Ben de "Bir odaya geçmek ister misin?" diye sordum.
Yarı şaka, yarı ciddiydi.
"Olur" dedi.
- Daha önce tanışmadınız mı? - Yok.
- Sizi birlikte gören olmadı mı? - Yok.
Sonra yukarı çıktınız.
- Bunları neden sorduğunu anlamıyorum. - Yok etmek için gerekeni bilmeliyim.
- Biz. - Ne?
Biz bilmeliyiz.
- Yukarı çıktınız. - İçiyorduk, eğleniyorduk...
Pardon. Odayı tam olarak ne zaman tuttun?
- Yukarı gelmeden önce. - Yukarı gelmesinden önce.
- Çocukla tanışmadan önce mi, sonra mı? - Tanıştıktan sonra. Yukarı çıkmadan önce.
Tamam, teşekkürler. Bilmiyordum. Devam edin.
İçip eğleniyordunuz.
- Hiç para konuşuldu mu? - Fahişe değil o.
Hayır. Hey! Ben zaten... Tanrım.
Bu zaten yeterince utanç verici ve küçük düşürücü bir durum.
Niye her şeye iki kez cevap vermek zorundayım?
- İki kez cevap vermek zorunda değilsin. - Birkaç şeye gerekebilir.
Tanrım, sen...
Tanrım, ikinizin ne konuştuğunu biliyor muyum?
Hayır, bilmiyorum, öğrenmeye çalışıyorum.
Bu 20'lik, fahişe olmayan çocuğu odana getirdin.
İçmeye, eğlenmeye başladınız ve...
Banyoya girip çıktı, yatakta zıplamaya başladı,
sonra da bar arabasının üzerine sırtüstü düşüp öldü.
Bu gece senden haber alamadığı için endişelenecek biri var mı?
Temizlenmen gerek. Eşyalarını alıp gideceksin.
Kanla kaplıyım.
Eve gidecek, aileni görecek, hiçbir şey olmamış gibi davranacaksın.
Ne var?
Acaba siz...
Şeyi ayarlamak için beni ararsın...
Onu dert etme. Zamanı gelecek ama şimdi değil.
Ona ne olacak?
Kime?
Doğru ya.
Tamam.
Selam canım. Yemek yedin mi? Eve geliyorum. Yiyecek alabilirim.
Ne yapıyorsun?
Gözetimsiz temizlik yapmana izin vererek sana güveniyordum.
Gözetimsiz mi? Ne büyük onur.
Bence burada olanları temelden yanlış anlıyorsun.
- Öyle mi? - Evet.
İşi bitirip eve gitmek istiyorum.
İşte yanlış anlamanın temeli de orası.
Aydınlat beni.
Senin işin, arkandaki pisliğin
müşterinle ilişkilendirilememesini sağlamak ve bunun için
o karmaşanın tamamen ortadan kalkmasını sağlaman gerekiyor.
Sanki hiç olmamış gibi. Bu zor.
- Senin için belki. - Orası önemsiz.
Çünkü benim işim, işini yaptığından emin olmak,
böylece bu pisliğin bu otelle ilişkilendirilmesini önlemek.
Daha kolay.
Yani orada oturup meşrubat mı içeceksin?
Ben...
...denetleyeceğim.
Siktir git be.
Bir şeye dokunma yeter.
Kazağın kanlanacak.
Kazağım kanlanmaz.
Sağ ol.
Cesedi at. İşi bitir. Denetle.
Siktir.
Bir şeye dokunma demiştim.
Siktir.
Zor bir gece olacak.
Durun, anlamıyorum.
Neden uyuşturucuları da imha edemiyorsunuz?
- Polisler, parkta aşırı dozdan ölmüş... - Bir çocuğun o kadar...
- ...çocuk bulursa... - ...uyuşturucuyla dolaşmasının...
- ...sorular sorar. - ...hiçbir sebebi yok...
...demek ki çalıntı.
Uyuşturucu kime aitse arayacaktır. Tecrübeme göre,
onlar oteline gelmesini istemeyeceğin insanlardır.
Ne dediğinizi anlamıyorum.
Tahminimce, bunlar kime aitse ona ne olduğunu merak edecektir.
O her kimse buraya gelmesini istemiyorum ve kesinlikle malını nehre atma
ya da polise teslim etmenin sorumluluğunu almak istemiyorum.
Yapacağınız şey şu:
O uyuşturucuların sahibini bulup iade edeceksiniz.
- Hayır. - Bak Pam, bu öyle...
Bu öyle basit değil.
- İçinde verici olabilirdi. - Verici.
Verici olsa sence gelmezler miydi...
Bunun sahibini nasıl bulacağız?
Önce ceset, sonra uyuşturucular.
- Dinle, yerinde olsam... - Değilsin.
- Tüm gece sürmesini istemiyorum. - Sürmeyecek.
Tamam o zaman...
Şimdi karışmak mı istiyorsun? Siktir git.
Yardım etmek mi istiyorsun? Patronunu ara ve otoparkı boşalttır.
Cesedi muşambayla indirelim.
Şaka yapıyorsun.
Görüntüleri silmeniz gerek. Kimse görmeyecek.
Anladım.
- Ne var? - Yok bir şey.
Burada olduğum için şanslısın yoksa yakalanırsın.
- Anlıyorum. - Zaman kazanıyorum.
Sorun değil. Açıklamana gerek yok. Yapamazsın. Yardım edeceğim.
- Yapabilirim. - Sahi mi?
- Evet, sahi. - Yap o zaman.
Belki nasıl yaptığımı görmeni istemiyorum.
Sen ne dersen.
Hey, bak buraya. Patronunu arama. Sakın arama.
Siktir et. Yardımına ihtiyacım yok.
Tamam, kendim yapacağım.
Bu da bir yöntem.
Bavul taşıma arabasındaki cesede benziyor.
Daha işim bitmedi.
İşte sana bir ders.
Yardım etmek zorunda değilsin. İhtiyacım yok
ama edersen daha hızlı biter.
Gösterinin keyfini çıkarıyorum.
- Sağ ol. - Yardım ettiğime sevindim.
- Sik kafalı. - Kalas.
Bekle.
Ne var?
Otopark, farklı bir güvenlik sisteminde.
Götün tekisin.
Yaşlı bir adam nasıl yapacak, göreyim dedim ama sırrın güvende.
Kırmızı kablo.
Ne?
Bu, sana beş dakika kazandırır.
Beş dakikaya ihtiyacım yok.
Kumanda var.
Kumanda var!
Karışma yeter.
Kapıya kuka koymak mı?
Bir başka meslek sırrı mı?
Kayıtları silip gidelim.
- Hayır. - Hayır mı?
Sonraki durumu bensiz nasıl idare edeceğini merak etsem de
maalesef tek yapmam gerek.
- Pardon? - Kayıtları sileceğim.
- İzlemene izin veremem. - Bu işler karşılıklı.
Bunu görmemeni sağlamam özellikle söylendi.
Kim söyledi? Patronun mu?
Oraya girmeni istemiyor.
Yeni, lüks bir otelde gizli kameralarınız var.
Ne tür dolap çeviriyorsunuz?
- Oraya girmeyeceksin. - Sahi mi? Niye?
Ne saklıyorsun? Sen kimsin?
Kim miyim? Sana ne? Sen kimsin?
- Eski ayakçı mı? Temizlikçi mi? - Evet.
Seni oraya sokmayacağım.
Bir otel polisi için iddialı laflar.
Video kulübü için de öyle.
Kayıtlarda ben de varım ve silinmeden gitmem.
- Olman kimsenin umurunda değil. - Tuzak olmadığını ne bileyim?
- Lütfen. - Ne bileyim?
Nasıl bir tuzak?
Belki patronun, o çocuğu bilerek getirmiştir.
- Devam et. - Evet.
Belki uyuşturucusu olduğunu bildiği içindir.
Ya da uyuşturucuyu o verdi, ikisine tuzak kuruyor.
İyi vakit geçiriyorlar, içiyorlar, gülüyorlar falan.
Ama aşırı doz olmasını istiyor ve onu kaydediyor.
- Öyle mi? - Evet.
Sonra da hiçbir şey olmamış gibi ortalığı temizlemek için de patronumla anlaşıyor
ama kaseti saklıyor.
Ne için?
- Koz için tabii sersem. - Neyin kozu ahmak?
- Sen söyle yavşak. - Hiç mantıklı değil.
- Çok film izlemişsin. - Kazma.
Ben...
- Siktir. - Ananın...
İyi misiniz?
- Her şey yolunda. - Evet.
Çok saçma. Nefes almıyordu.
Nabzına bakmadın mı?
Siktir oradan, nabzına bakmamışım. Nabzı falan yoktu.
Ama...
Ama sen de nabzına bakmadın ve sormadın.
- İlk yapman gereken şey. - Nabzı yoktu.
- Ama... - Ama sormadın.
- "Ölü mü?" diye sormadın. - Gerek olduğunu düşünmedim.
Sence nabzına bakmadım mı?
Bence bakmadın, bence korktun ve unuttun.
Aceminin tekisin.
Bir ortama girip biri yerde yatan iki kişi görünce
"Nabzı atıyor mu?" diye sormazsın.
"Öldü mü?" diye sormazsın. Kendin kontrol edersin.
- Sağ ol usta. - Evet.
Belki uyuşturucudandır. Bilmiyorum.
Bu sadece tembel saçmalığı. İşler böyle yürümez.
Çocuk ölmemiş.
Öyle görünebilir.
- Kontrol etmediğini kabul et. - Kapa çeneni. Düşünüyorum.
Kalbini aşırı yavaşlatan
- sihirli uyuşturucuydu herhâlde... - Çeneni kapar mısın?
Önemi yok.
Olay artık değişti.
Dur, bu harika.
Düşünsene. Öğrenmesi gerek.
Gitmeliyiz. Acele etmeliyiz.
Garanti değil.
Biliyorum ama beyni elma püresine dönüşmeden gitmeliyiz.
Muhtemelen püre olmuştur.
Dinle, lanet bir Yehova Şahidi gibi kapı kapı dolaşıp dört paket
"Tanrı bilir bunu ona ne yaptı"nın sahibini aramak istemiyorum. Sen?
- Planın bu muydu? - İzah etmeye çalışıyorum.
Denemeye değer.
Katılıyorum.
Tamam o zaman. Bir tanıdığım var.
Hayatta olmaz.
- Ne var? Benim adam iyi. - Boş ver onu. Kaçak doktor.
- Olmayacak tek yol. - Benim adamı kullanacağız.
Sadece benim adamla olur. O özel biri.
Benim arabam, benim adamım. Yürü git.
Lanet...
E?
Açmadı. Nereye gidiyoruz?
Çin Mahallesi'ne.
- Çıkıştan sağa dön, yol seni... - Çin Mahallesi'nin yolunu biliyorum.
- Arnavutlar. - Ne?
Önceden Arnavutlarda böyle bir şey vardı.
Evet, biliyorum.
Avrupa'dan yola çıkan saf, işlenmemiş eroin sevkiyatı bir anda ortadan kayboldu.
Biliyorum.
Sence o paketler o sevkiyattan mı?
- Onları sen geri götür. - Hayır.
Öldürülmekle ilgilenmiyorum diyorum.
Arnavutlar bu sevkiyatı
çaldığından şüphelendikleri herkesi öldüreceklerdir ve öldürmüşlerdir.
Yani, bunu kim yaptıysa bu çocuğu, müşterimi baştan çıkaracak
yem olarak gönderdi, böylece siyasi esneklik elde edip
Arnavutlara baskı uygulayacak ve satış yapacak oyun alanını temizleyecekti.
Sırt çantalı çocuğu gönderdiler.
Uyuşturucuları çekip aşırı dozdan ölsün istediler
ve...
Hayır, olmuyor.
Devam et. Sonunda çözersin.
GELEN ARAMA
Division'dan sola.
Önce kontrol etmeliyim.
Tamam.
- Oraya biriyle öylece girip... - Tamam.
- Hayır, bu gece olmaz. - Konu o değil.
Eminim değildir.
Hadi ama cidden. Bu gerçek. Yardım lazım.
Nasıl bir yardım?
Şey...
Şey... Evet.
Bekle. Aşağı geliyorum.
Konuştuktan sonra çocuğa ne olacak?
Konuşursa benim işim biter.
Onu diğer adam mı öldürür yani?
- Ona kefil misin? - Sorun çıkarmadı.
Ona kefil olamam. O kadar da ileri gidemem.
O sanki... Anlarsın...
O adamlardan biri gibi... Bilirsin.
Hayır, bilmiyorum. Hangileri?
Kendini dâhi sanan adamlardan.
- Her şeyi bilenlerden. - Evet, onlara aşinayım.
Bak, çocuğu vurun diye tedavi etmek...
Onun da bir dönemi varmış, bilirsin işte,
o zaman gözde ve popülermiş ama uzun süre önce bitmiş
ve henüz kimse ona söylememiş.
Muhtemelen tek odalı dairede oturuyor
ve çok yalnız olduğu için uyuyana kadar eski siyah beyaz filmleri izliyor.
Merhaba June.
Merhaba.
Telefonu açmadın.
Biliyorum.
Bagajda cidden çocuk var mı?
- İkiniz ne zamandır... - Sandığın gibi değil.
Ona özel olduğunu söylemişsin.
Başkaları da mı var?
Cidden bagajda kriz geçiren çocuk var mı? Çünkü varsa...
- Benden önce mi? - Evet.
- Evet mi? - Evet mi?
- Hayır. Evet mi? - Evet.
O zaman önce onunla ilgilenebilir miyiz manyaklar?
Dikkatli olmalısınız. İkiniz de.
Bazı insanlar var. Sizi birlikte görürlerse...
Sana özel demiştin.
Ne var? Dedin!
Siktir.
Hadi, getirin onu.
- Bellerinize dikkat edin. - Tamam.
Tamam. Üç deyince. Hazır mısın?
Dur. Bir, iki, üç, değil mi? Bir, iki, üç, hadi değil.
- Tabii ki değil. - Güzel.
Bir, iki, üç...
Ne aldığını biliyor musunuz?
- Hayır. - Emin değilim.
Kötü bir kombinasyon ya da son derece saf bir şey olmalı.
Tanrım, sanki kalbi hiç atmıyor.
Öldü diyecek paramedikler tanıyorum.
Sahi mi?
- Konuşsa yeter. - Net anlatayım.
Sihirli uyuşturucu almış gibi mi diyorsun?
- Kaç tane... - Kalp atışını o kadar yavaşlatıyor ki...
Bu mekândan kaç soytarı geçti?
Şimdi hiç zamanı değil.
- Aradığımda neden açmadın? - İkiniz de dışarı. Hemen.
Dışarı.
Biliyor muydun?
Şüpheleniyordum.
Evet.
Kimseyi görmedim, bir şey duymadım, o yüzden sormadım.
İçini rahatlatacaksa işinin ehlidir.
Tabii.
İlk gittiğim adama, yan tarafımdan kurşun çıkarması için gitmiştim
ve narkoz yapmak istedi.
"Hayatta olmaz" dedim.
Öğrendim ki
insanlara sormadan böbreklerini alıyormuş.
İnsanlar kendine geldiğinde
"Kurşun çıkarmak için ne büyük yara" diyorlarmış.
Hayatımı kurtardı.
Eminim.
Evet. Omuruma 2,5 santim mesafede bir şarapnel.
İki hafta bodrumda toparlandım.
Geçen ekim ayında mı?
Belki. Nereden biliyorsun?
Buradaydım.
Hadi canım.
Bodruma niye yaklaştırmıyor diye merak ediyordum.
- O en iyisi. - Öyle.
Sanırım özel olmadığımı biliyordum.
- Şansa bak, ha? - Değil mi ama?
İkimiz de Çin Mahallesi'ndeki aynı doktorla yatıyoruz.
Siz... İkiniz yatmıyor...
Durdurun onu!
Şeyden sağa...
- Şeye... - Biliyorum.
Merhaba.
Buraya gel!
Kaçmayı kes!
Siktir.
Siktir!
Bin arabaya.
Hıyar.
Hey, şerefsiz! Ne yapıyorsun?
Geç.
Siz kimsiniz ya?
Hayır!
- Hadi, bize sadece... - Hayır!
Hey! Dingiller!
Yakala!
İki saatte bir, büyüklerden iki tane,
altı saatte bir, ufaklardan bir tane. Bolca da su.
Ayrıca onunla yatmıyorum. Seninle kafa buluyor.
Evet. Kafa buluyordum.
Hayır.
- Hadi. Senin evin var. - Belki vardır.
Tabii ki var.
Kes şunu!
- Sesin ne gibi, biliyor musun? - Ne?
Evi olan biri gibi.
Bir evin var. Senin eve gidelim.
- Evime gitmiyoruz. - Neden?
Bir evin olmasının amacı o.
Aynen.
Tamam.
- Bu ne be? - Giyin.
Gel.
Yürü.
Öyle ki, Mesih'e gelen herkes onun krallığına girebilir.
Oda lazım.
- Aşk Yuvası, Arap Geceleri ya da Safari? - Pardon?
Aşk Yuvası, Arap Geceleri ya da Safari?
Aşk Yuvası, Arap Geceleri en az üç saat.
Safari'yi saatlik verebilirim.
Tanrı'nın ailesine katılır ve kutsanır.
Fahişe değil o.
Otur.
Nasıl yapmak istiyorsun?
Çünkü daha önce hiç böyle yapmamıştım...
Ben başlayabilirim sanırım, sonra da...
- Uygun gördüğüm yerde girerim. - Olur. Başlamak istersen...
Hayır, sen yap. Ben sana uyarım.
Tamam.
- Uyuşturucuları... - Evet...
Nereden aldın?
Neden bahsettiğinizi bilmiyorum.
Peki.
- Uyuşturucuları nereden aldın? - Bilmiyorum.
Uyuşturucu falan bilmiyorum.
- Uyuşturucuları nereden aldın? - Bilmiyorum...
Konuş göt.
Gerisini göster.
Hadi.
Ha?
Şimdi.
Onlar benim değil.
Koridorda konuşalım mı?
Ne yaptığını sanıyorsun?
Aynı şeyi üç kez sordun. Sandım ki bu...
Bizde olduğunu bilmiyordu. Paniklemişti. Kozumuz vardı.
Paniklememişti. Bir şey demeyecekti.
- Onu bilemezsin. - Kaç kere soracaktın?
On kez mi? Yirmi mi? Hey!
Bu işin fark etmediğin sanatsal bir yanı var.
Aynı şeyi tekrar tekrar söyleme sanatı mı?
- Peki, senin tekniğini görelim. - Tekniğimi göstermeyeceğim.
- Yok da ondan. - Hayır.
Hayır mı? Neden peki?
Çünkü çalarsın.
- Çalar mıyım? Sence çalar mıyım? - Yine tekrara başladın.
Tekniğin falan yok.
Var ve aynı şeyi tekrar tekrar söylemekten fazlası.
Bavul arabasını gösterdim.
- Göstermedin. Gördüm. - Evet ama sevdin. Kullanacaksın.
- Belki. - Hadi. İtiraf et. Havalıydı.
- İyi, peki, çok havalıydı. - Evet, havalı.
Sıradaki hamlemiz ne?
İşe koyulsak?
Nasıl yani?
Burada olmak istemiyorum.
Evini mi özledin?
Dururken bile frengi kapacakmışım gibi. Başlayalım.
- Sahi mi? - Neden olmasın?
- Başlayalım. - Harika.
Uyuşturucuları nereden aldın?
- ...nereden aldın adi? - Lagrange'den! Ona Lagrange diyorlar!
Lagrange mi?
- Ne olmuş? - Onun... Yani onundu... Uyuşturucular.
- Palavra. Nasıl? - Nasıl? Ne demek o? Nasıl ne?
Senin gibi biri, şehrin en büyük uyuşturucu kaçakçılarından
- birine nasıl bulaştı? - Evet.
- Tamam, fahişe değilim. Olan bu değil. - Uyuşturucuları nereden aldın?
Siktir git! Anlatmaya çalışıyorum ya! Bırak, açıklayayım!
Su alabilir miyim?
- Su içsin dedi. - Evet, biliyorum. Ben...
Tamam. Boş versene.
Teşekkürler.
Evet.
Teşekkürler.
Vay be.
Tanrım.
Tamam.
Uyandım...
Tanrım... "Uyandım" mı? Oradan mı başlayacaksın?
- Bırak, konuşsun. - Ben... Evet.
Her şeyi anlatmazsam anlamazsınız.
Anlaşılmaz diye uyandığın detayını eklemen gerektiğini mi sandın?
- Evet, öyle. Günüm öyle başladı. - Herkesin günü öyle başlar!
Demek istediği, hikâyenin en önemli kısmını düşünmek için
bir dakikanı ayır ve geri kalanını geç.
- Şey, ben... - Hey!
Düşün.
Tamam.
Uyanıyorum
ve sonra yataktan çıkıyorum,
odam berbat hâlde, akşamdan kalma değilim
ama kendimi hâlâ biraz... Siktir!
Kahretsin. Pardon. Tamam. Ben... Evet.
- Evimden çıktım ve... - Hayır.
Tamam. Bırak, anlatsın. Yapamıyor.
- Hayır, yapabilirim. - Yapamazsın.
- Evet, yapabilirim. - Hızlı ol, tamam mı?
- Tamam. Evet. Ben... - Ne oldu?
Evet, tamam. Yani ben...
Para kazanmaya ya da torbacı olmaya çalışmıyordum.
Pace'te ders alıyorum. İşletme öğrenmeye çalışıyorum.
İşletme dersleri alıyorum çünkü
yol yordam bilmezseniz sizi hukuksal ve yasal şeylerle
kandırmaya çalışırlar. Ben de o dersleri alıyorum
ve orada biri var, düzgün biri.
Bayağı kötü bir hayatı var ama çok da zeki.
Yani özetle, adam dâhi seviyesinde ve bugün lanet annesi öldü.
Derste telefon gelmiş, annesi hastanedeymiş
ve doğru ilacı vermedikleri için mi ne ölmüş.
Yani sıçmışlar.
Ben de ona "Ne lazımsa ahbap" dedim.
Bana güvenir. Takılırız falan.
Düzgün olduğunu söyledim. Saçmalık yok.
Yani o...
"Patronum için teslimat yapmalıyım ama yapamayacağım" dedi.
"Tamam, ben yaparım" dedim. Ben böyle şeyler yapmam.
Bana malı verdi ve "Ciddi misin?" dedim.
Ama annesi yeni ölmüştü, o yüzden "Tamam, yaparım" dedim.
Teslimat için adrese gitmeden biraz vakit geçirdim.
İtiraf ediyorum, havalı hissettim ama aynı zamanda
korkutucu ve kötü bir durumdu, kalbim göğsümden fırlayacakmış gibi atıyordu.
Bir bara girdim, bir otel barına...
Kendimi iyi hissediyordum
çünkü tehlikeli bir andaydım ve insanlar fark ediyordu.
Kızlar falan fark ediyordu... Sanki bir anda bana bir güç gelmişti.
Ve ben bu sabah duş almamıştım.
Daha önce anlatmaya çalışıyordum.
Üç kız benimle konuşmaya başladı. Taş gibi kızlardı.
Güç bendeymiş gibiydi.
Param olmadığından içki ısmarlıyorlardı falan.
Sonra tuvaletten çıktım, yaşlı bir kadın vardı, o da taş gibiydi.
Doğrudan bana "Odama gelmek ister misin?" dedi.
Ben de "Evet. Tabii" dedim. Bu benim hayatım. Neden yaşamayayım?
Diego'nun annesi yeni öldü,
ben de kendi hayatımı ve her an her şeyin nasıl yok olup gidebileceğini düşünüyorum.
Sonra eğlendik ve ben...
Nasılmış anlamak istedim, tamam mı?
Orada plastiğe sarılı bir sihir varmış gibi,
sanki dışarı yayılıyordu ve denemek istedim.
Minicik bir şeydi çünkü ben...
Bugün, kendimi havalı hissettiğim ilk gündü.
Siz anlamazsınız. Gördüğüm en havalı adamlarsınız.
Ama çok dikkatliydim. Cidden çok dikkatliydim.
Denediğimi anlayamazdınız ama denemiştim.
Denedim ve iyi hissetmedim.
Sanki... Ben sanki...
Bu kadar mı?
Sanırım öyle, evet.
- Tamam. - Teslimat adresi neresi?
- Bilmem. - Telefonun nerede?
Sakladım.
Otelde mi?
- Hayır, çıkmadan. - Neden?
Bir şey olursa diye. Polis yakalarsa diye cüzdanımı da sakladım.
Telefonun yoksa teslimat adresini nasıl bulacaktın?
Çağrı cihazı.
- Çağrı cihazı mı? - Çağrı cihazın nerede?
Çağrı cihazım yok. Ne bu? 90'larda mıyız?
Çağrı cihazı kimde?
- Kimsede. - Kimsede cihaz yok mu?
- Yok. - Nerede?
Diego benim için iş yerine bıraktı.
- Nerede? - Adı Club Ice.
Eskiden adı "Palazzo" bir şeydi. Bilmiyorum.
Bazen orada barmenlik yapar.
Bu Diego denen adam sana neden güvensin?
Sanırım arkadaş olduğumuz için.
Sizce... Çok geç değil ya?
Erken, geç. İşi kabul etmişsin, söz vermişsin.
Bitireceksin.
Tamam.
Şunu görüyor musunuz?
SUÇA NEFES ALDIRMIYOR MARGARET KRETZER'I YENİDEN SEÇİN
Ne zamandır birlikte çalışıyorsunuz?
- Uzun zaman oldu. - Saymayı bıraktım.
Sahi mi?
Evet, belli zaten.
- Öyle mi? - Evet.
Yani aynı kıyafetleri giyiyorsunuz,
konuşma biçiminiz aynı.
Resmen aynı adamsınız.
Teslimatı yapınca her şey düzelecek, değil mi?
Önümüzdeki hafta önemli bir sınavım var. Batırmak istemiyorum.
Onun için endişelenme.
İki saniye sürer.
- Çok komiksin. - Ne? Hayır, kaçmayacağım.
- O zaman... - Hayır, cidden. Hemen girerim.
Cihazı alıp çıkarım, sorun yok.
Tamam mı? Söz, kaçma... Ne?
Şey mi o...
Hırvat.
Neden birbirinize öyle bakıyorsunuz?
Gowanus'ta o şeyi yapmıştın, değil mi?
Hayır. Neden öyle dedin?
Niye aramadığını merak ettim. Ve çok dandik
- bir gösteri olduğunu duyduğumda... - Hayır, dandik değildi.
- Yani Gowanus'u yaptın mı? - Neler oluyor?
Cesede ne oldu, bilmiyorum.
Bronx'taki kanıt deposundaki patlamayı biliyor musun?
Şaka yapıyorsun. Sen miydin?
- Evet. - Ekim ayındaydı.
- June'un yanında iyileşiyordun. - Evet.
Siktir. Bu gece beni uyarmaya çalıştı.
Dedi ki bazı insanlar var ve bizi birlikte...
Çağrı cihazını almamız gerek. Neden alamıyoruz?
- Alamayız da ondan. - Neden?
Uyuşturucu mu? Arama olur diye mi?
Biriniz onlarla burada bekleyebilir.
- Onu uyuşturucularla bırakmam. - Ben de onu.
Partnerine güvenmiyor musun?
Nerede?
- Ne? - Çağrı cihazı.
Şeyde...
Hayır. Söylemem.
Dalga geçme çocuk.
- Cihaz nerede? - Neler olduğunu anlatın.
- Hayır. Cihaz nerede? - Niye anlatmıyorsunuz?
- Anlatamayız. - Neden?
- Anlatamayız işte. - Niye?
- Çünkü biz... - Partner değiliz.
Ne?
Bizim işimizde gizlilik beklentisi vardır.
Bir tür manastır sistemi.
En azından ben öyle öğrendim.
Ben de.
Bizim yaptığımız iş için birini tuttuğunda
yalnız çalışan birini istersin.
Bağlantısı, çatışan sadakati olmayan birini.
Sana güvenilmesinin tek yolu, kimseye güvenmemen.
Ama arkadaki binada ikimizin de
geçmişte birlikte çalıştığı çok korkutucu, çok vahşi bir adam var.
- Bizi birlikte görse... - Onun bildiğini
- bildiğimden şüphe bile etse... - Bildiğini biliyorum.
Hiç tereddüt etmeden ikimizi de öldürtürdü.
Ya da kendi öldürürdü.
Gizli partnersiniz yani.
- Gizli partner değiliz. - Partner değiliz. Tanrı aşkına.
Tamam. Şöyle yapacağız.
Uyuşturucu bizde kalacak.
Hepimiz gireceğiz. Kimse kimseyi gözden kaybetmeyecek.
Sen de o lanet cihazı al.
Dimitri'nin bizi birlikte görmemesi için Tanrı'ya dua edeceğim.
En aptal, en tehlikeli plan.
Cidden partner değil misiniz?
Merdiven çok soğuk.
Ne?
Merdiven çok soğuk.
Kapa çeneni.
Diego'nun arkadaşıyım ve bana bir şey bıraktı.
- Ne? - Çağrı cihazı.
Diego, bana bir çağrı cihazı bıraktı. Yeşil bir cihaz.
- Getiriyorum dostum. - Tamam, sağ ol.
Hayır. Çağrı cihazı olacaktı. Orada.
Acaba...
Barın arkasında ne yapıyorsun?
- Hiç. - Barın arkasında ne yapıyorsun?
Şuradaki adamla konuşuyordum.
Tamam.
Hey, hey, hey!
Hey!
Hey, hey, hey!
Hayır çocuklar, hayır! Herkes sakin olsun!
Neler oluyor Dimitri?
- Bu göt kim? - Asıl sen kimsin?
Çocuklar, tamam.
Herkes sakin olsun. Verin bakayım şunları.
Silahlar sadece düğün içindir.
Özür dilerim canım. Lütfen
halledeceğim.
Sorun yok millet.
Onlar arkadaş.
Evet.
İkiniz de gelin.
Gelin.
Müziği başlatın lütfen.
Hey.
Kızımın düğününe davetsiz gelip bir de silah mı çekiyorsunuz?
Tebrik etmeye geldim.
Bekle Dimitri, bu puştu tanıyor musun?
İster inanın ister inanmayın, ikiniz de benzer hizmetler sunuyorsunuz.
Kusura bakma Dimitri ama hiç sanmıyorum.
Seni bir daha görecek olursam...
Hey!
Yürüyün!
Tamam.
Hey, bırak onu. Burada kal. Bir içki al.
- Yapacak işim var. - Anladım.
Profesyonel.
Yalnız kurt.
Rahatsızlık için pardon.
Kızının düğünü için tebrikler.
Tatlım.
Hey, tatlım.
Gel buraya.
Arkadaşlar...
Hey!
Bak.
Kaçmayacağım demiştim.
Henüz adres yok.
Hâlâ vakit var.
Ben de işi bitirmek istiyorum.
Gel.
Çiğnerken ağzını kapasan olur mu?
Tamam.
Böyle bir işi yapmaya nasıl başlanır?
Yani... Sizin yaptığınız işi.
Sence biz ne yapıyoruz?
İşleri çözüyorsunuz.
Mesela bir iş karışırsa ya da
biri hata yaparsa düzeltiyorsunuz, değil mi?
Aşağı yukarı.
Şey, teşekkürler.
Birlikte çalışamamanız çok kötü.
Yaptığınız işte yalnızlık çekiyor olmalısınız.
Çişe gideceğim.
Lagrange'ın Dimitri'de köstebeği var ya da Diego ikili oynuyor.
- Sen hâlâ o komploda mısın? - Diego'nun ölen annesi saçmalık.
Çocuğa tuzak kuruyorlar. Ama neden? Ve Lagrange o sevkiyatı nasıl aldı?
Ne önemi var?
- Merak etmiyor musun? - İşi değiştirmiyor.
Yani merak etmiyorsun?
Kıymetli bir bilgi olur.
Durumu idare etmenin yolunu bulmalıyız. İkimiz her şeyi bilemeyiz.
Tamam. O zaman sevkiyatı birimiz yapacağız.
Belki sonra neler olduğunu çözeriz.
Adresi alırsak.
Adresi alırsak birimiz sevkiyatı yapacak.
Hayır.
Onun yapması gerek.
Ne? Sen... Hayır.
Kaçabilir. Konuşabilir. O çocukta çok fazla ihtimal var.
Onun yapması gerek.
Anlamıyorum.
Bazen iş kendi kendini halleder.
Yani çocuk oraya gidip vurulacak mı?
Sen vurmak istemiyorsun diye mi?
Mecbur olmadığım hiçbir şeyi yapmam. Özellikle onu.
Ya da cesaretini kaybetmişsin.
Bu çocuk evine dönmezse onu arayanlar olacak.
Bu şekilde onu bulurlar.
Hayır, anlıyorum.
Yaşamasına izin verebilirsin.
Diyelim ki yanılıyorsun.
Çocuk teslimatı yapıp sağ çıkıyor.
- O zaman... - O zaman...
İdam mangasında niye birden çok kişi vardır, bilir misin?
Evet.
Yani...
- Sormuyorum. Yardım istemiyorum. - Biliyorum...
Sadece teklif ediyorum.
Niye? Kabiliyetini kaybetmişsin demek için mi?
Kime?
Diyorum ki anlı...
Biliyorum... Onu yapmanın hissini biliyorum.
Yani böylece...
Biraz daha az şey gelir...
Evet.
Adresi biliyor musun?
Mesaj geldi mi?
Şükürler olsun.
Tanrım, öldük sanmıştım.
Tanrım. Teşekkürler.
Teşekkürler.
Şimdi ne olacak?
İçeri gireceksin.
Gelmiyor musunuz?
İşi aldın, şimdi de bitirmen gerek.
Tamam.
Bekleyecek misiniz?
Tamam.
Döneceğim.
İş kendi kendini halledebilir.
Siktir et...
- Onlar... - Arnavutlar.
İçine edeyim!
Siktir!
Bas gaza!
Siz kurt değil kankasınız!
Üç, iki...
Herkes ölmüş mü?
Tanrım. Olamaz. Bu ne böyle?
Ne oldu?
Depoya doğru yürürken "Bu gerçekten korkutucu" diyordum.
Ama yaparım dedim çünkü bana güven verdiniz, öyle düşündüm.
Tanrım. Dur. Önemi yok.
Siktir. Şimdi ne olacak?
İşi bitir.
Ne?
Uyuşturucuları bırakmaya geldin. Bırak.
Nasıl yapacağım... Öylece bırakayım mı?
Ne anlatmaya çalışıyorsun?
Bu adamın bunların başında olduğundan eminim...
Belki bu ondaydı.
Biliyorum. Evet.
Ve diyelim ki bu adam, belki...
...kaçmaya çalışıyordu. Burada olmak istemiyordu.
Daha gerçekçi görünüyor.
Gidelim. Güneş doğduğunda burada olmak istemezsin.
- Beni eve bırakabilir misiniz? - Metroya bin.
Lütfen.
Hepimiz metroya bineceğiz.
Kazağına kan bulaşmış.
Hıyar.
Umurumda değildi.
Babama ne diyeceğiz?
Bu gece olağan dışı bir şey olmadı
ve ikinizden biri, farklı bir şey söylerse seni ve babanı
kimin öldüreceğine karar vermek için
yazı tura atacağız.
- Tanıştığımıza sevindim. - Bizimle tanışmadın.
Doğru.
Selam baba. Bu adamlar seninle bir şey konuşacak.
Frank bir film çekiyordu. Mançuryalı Aday.
Hep tek çekim yaptığı için kötü nam salmıştı.
Yönetmen "Mükemmel oldu. Bir daha alalım" der.
Frank cevap verir, "Dinle beni,
mükemmelse neden iki kez çekiyorsun?"
Sade mi istersiniz?
- Sade, olur. - Evet.
Buraya gel. Hadi. Little. Hadi.
Evet... Konu neydi?
Kahvaltı edelim mi?
- Bir yer biliyorum. - Brighton Beach'te, şeyin karşısında...
Evet. Orayı çok severim.
Bu arada, içeride çok korkutucu bir performans sergiledin.
Kerpetenle olan hamleyi seviyor musun?
Çalabilirim bile.
Blini sever misin?
Bayılırım.
Evet.
Buyurun. Teşekkürler.
- Verici. - Uyuşturucunun içinde.
Hemen anlamalıydık.
Peki, Lagrange uyuşturucuları çaldı mı yoksa...
Ben...
- Artık sevkiyatı çalan umurunda değil mi? - Çocuk konuşmadığı sürece sorun yok.
Farkındaysan birimiz, büyük ihtimalle, eninde sonunda...
Evet. Muhtemelen. Şimdilik endişeye mahal yok...
Öldürülebilirse.
Evet. Şey...
Şanslı hergele.
Acayip bir geceydi.
Evet.
Tamam o zaman.
Benimle çalışmayı kabullenmen için sana ne dedi?
Ne dedi? Sana karşı kozu vardı.
Seçeneğim olmadığını söyledi.
Tamam.
"İşi kabul edersen söz verirsin, o söz de insanın karakteridir."
Seni kim aradı?
Ne?
June'a giderken arabada.
- Kim aradı? - Seni kim aradı?
Senin adamındı.
Benim adamım mı?
Pam'in numaranı aldığı adam. Senin adamın.
- Adamı o aramış olmalı. - Ama beni neden aradı?
Seni kim...
Bölge savcısı numaranı mı biliyor yani...
Hayır.
Evet.
Aynı adama mı çalışıyoruz?
İkimiz de aynı adama çalışıyoruz.
Niye önemsiyor? Sadece temizlik işi.
- Önemsemiyor. Tabii... - Uyuşturucuları bilmiyorsa.
Çocuk öldü, teslimatı yapamaz. O yüzden bizi aradı.
- Tek tek ama kimse açmadı. - O da başkasını yolladı.
- Çin Mahallesi. - Yaşadığını gördü.
- Görmemek zor. Plan aktifleşti. - Ama
- Dimitri'ye gidiyorduk... - Bizi öldürürdü ama...
Dimitri'yi kandırmadık. Ona bilgi verilmişti.
Korumanın haberi yoktu.
Arnavutlar harekete geçmedi çünkü...
- Verici açık değildi. - Mesaja dek.
- Hepsi tuzaktı. - Galiba Lagrange
- çalıntı uyuşturucuyu satmaya çalışıyor. - Arnavutlar da onunla savaşacak,
- rekabet olmayacak. - Şehir kapanacak.
- Tutuklananlar olacak. - Suça göz açtırmayan savcı.
- ...asıl hırsız temizlenecek. - ...uyuşturucu parası aklanabilir.
Harika şeyler olacak.
- Odaya kamera koymalarına şaşmamalı. - Kim biliyor, öğrenmek istedi.
Ama çocuk, pusuyu çatışmaya çevirdi.
Suç bize kalacaktı. Çocuğu göndereceğimizi düşünmedi.
Bizi temizleyeceklerdi.
- Bizi sağ çıkarmayacak. - Aynen.
Hiç riske girmiyorlar, değil mi?
Evet.
Adını hâlâ bilmiyorum.
Bak, bunu atlatalım...
Anlaştık.
Hazır mısın?
Evet.
- Evet. - Evet.
- Evet! Evet!
Tuttum.
Siktir.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher