SERIAL NETFLIX
NICEA, OBECNIE
Nora?
Nora!
Nie wierzę.
Kurwa mać!
Ja pierdolę!
Guillaume, tu Daco.
Gdzie jesteś? Odezwij się. Zaczynam się martwić.
Oddzwoń czy coś. Daj jakiś znak życia.
Cześć, młody.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI HARLANA COBENA
NICEA, MAJ 1995
Dajesz, Frédéric!
Tak!
Out!
A trzeba było postarać się w pierwszym secie.
Pokaż, na co cię stać! Nie masz być miły.
Od początku daję wszystko. Jak dotrwać do końca?
Myślisz, że innych to obchodzi?
Nie daj im szansy!
Życie nie jest przyjemne.
Następnym razem nie skupiaj się na stylu, tylko użyj głowy.
Co ty robisz, do cholery?
Oddaj mi ją, no już!
Muszę ją schować, zanim zauważy!
Co się tu dzieje?
Co to za hałasy? To twoja sprawka?
Moja.
Niczego już nie szanujesz!
Robisz, co chcesz.
Tyle dla ciebie zrobiłem!
Pieprzony bachorze!
Za kogo ty się uważasz?
Co miałbyś za życie, gdyby nie ja?
Wypad.
Miało być zioło, Kesler.
Zioło sprzedają wszyscy.
Ojciec znajomego jest aptekarzem, nie ogrodnikiem.
Ritalin, Theralene, Neo-cod…
Spoko, to Ostertag.
Jo, stań na czatach.
No już, zapłacimy ci!
Daj mu chwilę.
Wczoraj pobili go jacyś kolesie.
Ukradli mu kasę.
Upośledzony?
Nie chce, żeby ojciec przepijał kasę.
Sikaj i na czaty.
Co oni sobie myślą?
Ostertag jest z nami.
Jeśli zadzierają z nim, to z nami też.
Nie dajmy im się.
Co to były za gnojki?
Przyjdzie?
Co ten frajer robi?
Cicho.
Już idzie.
Znam cię.
Twój ojciec ma luksusowy salon. Pływasz w forsie.
Musimy pogadać.
Chcesz się pieprzyć?
Chodzi o Ostertaga.
Oster-co? Nie znam go.
Ale my tak, to nasz kumpel.
Cholera, ucieka! Szybko!
Uciekaj, Jo!
Uciekaj stamtąd!
Rozwalę ci tę mordę, sukinsynu!
Kto teraz jest sukinsynem?
Tato?
Mamy problem.
Zostań tu. Zaraz wrócę.
Gdzieś ty wtedy był?
Siadaj.
Obijają nam dzieciaki, a ty sobie pijesz?
Po czymś takim dzieciaki na pewno…
trafią do jakiegoś ośrodka.
To zrujnuje im życie.
Tylko czemu cała trójka ma cierpieć?
To żadna tajemnica, że twój syn nie może liczyć na świetlaną przyszłość.
Jesteś na warunkowym, nie?
Gdzie byłeś, kiedy to się stało? Pewnie niedaleko?
Zapewne tutaj. A więc jesteś po części odpowiedzialny.
Znajdziemy zadowalające rozwiązanie.
Dobrze?
Chyba nie jesteś w stanie zająć się synem.
Może lepiej będzie,
jeśli otrzyma profesjonalną opiekę.
Dostaniesz rekompensatę.
Rekompensatę?
Jak tam, Fred, gotowy?
Dziesięć kilometrów do zrobienia.
A o 9 mam spotkanie.
Jedz, skarbie.
A więc to tu mieszkasz?
Ładny widok.
Odpuść sobie, dobra?
Mam wrażenie, jakby mi odbiło.
Byłeś martwy, a nagle żyjesz.
Twoja dziewczyna zginęła, moja zniknęła…
Co tu się dzieje?
Tylko mów szczerze.
Grasz na gitarze?
Przestań, do cholery!
Minęło dziesięć lat. Byliśmy zdruzgotani.
Mama zmarła z rozpaczy, a…
Chyba należą mi się wyjaśnienia?
Jak możesz nagle się pojawić i pytać o gitarę?
Rozumiesz?
Tak, wiem.
Wiem, że Nora ma kłopoty.
Trochę z mojej winy.
Długa historia. Opowiem po drodze.
„Po drodze”? Wiesz, gdzie jest?
Wszystko wyjaśnię.
Nie możemy tu zostać.
NICEA, CZERWIEC 2006
Nareszcie wolny!
Myślałeś, że zapomnieliśmy?
Nie mogliśmy cię odwiedzać, ale mamy plan.
Szampana?
Co tam u was?
Ojciec opłacił mi szkołę handlową.
A on ciągle trenuje.
Wsiadaj! Przed nami wielka noc.
Liczę, że odpocząłeś.
- Wsiadaj! - Zobaczymy się później.
NICEA, OBECNIE
Tutaj się ukrywam.
Kesler i Ostertag nas nie znajdą.
Będziemy bezpieczni.
Witaj w moim pałacu.
Idealna rodzinka, co?
Akurat.
Nora powiedziała mi co nieco. Nie wszystko, ale…
Powiedziała mi, jak poznałeś Judith.
O Alice…
To moja córka.
Dużo o tobie mówiłem.
Jesteś wujkiem Guillaume’em.
Musicie się poznać.
Gdzie ona jest?
Bezpieczna.
Im mniej wiesz, tym lepiej.
Nie jestem już dzieckiem.
Chyba zasłużyłem na wyjaśnienia?
Fred!
Chcę wiedzieć, w co nas wpakowałeś!
Twoje brudy spieprzyły życie także i mnie.
Tak, masz rację.
Nawaliłem.
Wszystko zniszczyłem.
Byłem wtedy młody.
Byłem głupi, nieświadomy.
Kesler, Ostertag. Jeden to oszust, drugi to psychopata.
Co mam ci powiedzieć?
Tata miał rację.
- Jestem nikim. - A co ma do tego tata?
Czemu nadal cię ścigają?
Za dużo wiem.
Wiedzą, że mogę ich zrujnować.
Nie odpuszczą.
A co ma do tego Nora?
Ma ich do mnie doprowadzić.
Nie pozwolę, by zabili ją jak Sonię i Judith.
Gdzie teraz jest?
No gdzie? Co my tu robimy? Jedźmy po nią!
Spokojnie, pojedziemy. W swoim czasie.
Spójrz na mnie. Spokojnie. Musimy poczekać.
NICEA, SIERPIEŃ 2008
Halo?
- Siema! - Cześć, młody.
Jestem wykończony!
- Czyje to auto? - Moje.
- Ta zabaweczka? - Tak jest!
Nie gadaj!
A ty nie masz treningu?
Ten weekend mam wolny.
Czasem wypuszczają nas z tej klatki.
- Nie kupiłeś go, co? - Kupiłem.
Mogłeś mówić, pogadałbym z Keslerem.
To dobre auto! Czerwone. Działa. Tyle mi trzeba.
Świetnie, możesz wyrywać nastolatki.
Skończyłem liceum. Wiszą mi nastolatki.
Ciągle mam kilka naklejek Hello Kitty, jeśli chcesz.
- A to kto? Sonia? - Tak.
- Wyrosła. - Przestań.
No co?
Jest i mój starszak!
- Cześć. - Jak trening?
Uciekłem. Nie mogłem dłużej. Policja mnie ściga.
- Jak tam, Sonia? - Dobrze.
Widzę, że cieszy was mój widok.
Dobrze cię traktuje?
No już. Nie wygłupiaj się.
- Zostaniesz na drinka? - Pewnie!
Sportowcy nie piją.
Mam prawo do relaksu.
No dobrze… To do rzeczy.
Może gdzieś wyskoczymy wieczorem?
Nie wygłupiaj się.
Masz podpisać kontrakt z reprezentacją.
A możesz odpuścić choć na pięć minut?
Owszem, po sezonie.
Jesteś nam to winien.
Niby co jestem tobie winien?
Kto jest głodny?
- W porządku? - Tak!
Co za mięśnie!
Urosły ci cycki?
Proszę, daję ci cały świat.
- Co pijesz? - Wódkę z red bullem.
Pójdę po drinki.
Na kogo się gapisz?
Na laskę mojego brata? No tak.
Mam dla was niespodziankę.
- Skąd to masz? - Z Barcelony.
Poważnie?
Tym zajmowałeś się na stażu?
Zakładam własny interes!
Będziemy na szczycie!
Jeśli sprzedamy to bogatym dzieciakom, zarobimy kupę forsy.
Możesz sprzedawać tenisistom.
Nic z tego.
- Nie wzięli cię? - Wyrzucili mnie.
Ty idioto.
Za co?
„Spożywanie narkotyków i zapraszanie postronnych”.
Zaprosiłem dziwki.
Co za kretyn.
Twój brat jest spoko, ale to dupek, co?
Tak.
- Tak? - To znaczy…
Od małego on i tata…
Całe życie wściekają się na siebie.
- To taka rodzinna tradycja. - Naprawdę?
Ty się w to nie mieszasz?
- Nie wolno mi. - Dlaczego?
Trzeba być męskim i twardym facetem z takim kutasem.
- Co ty odwalasz? - Przepraszam.
- Patrz, co robisz! - Spokojnie!
„Spokojnie”?
- Bawi cię to? - Nie, bardzo nam przykro.
Zamieńmy się koszulami.
- Wypiorę ci twoją. - Jasne.
Zepsułeś mi wieczór.
Wcale nie.
Posłuchaj, mogę…
- Odwal się od mojego brata. - A ty kto?
NICEA, OBECNIE
Palisz?
Daj to.
Zwykle nie, ale…
Jak tata?
Średnio.
Ale daje radę.
Pewnie jest wam ciężko.
Zdecydowanie.
Domyślam się.
Nie mogę spać.
Porozmawiaj ze mną.
Posłuchaj…
Nora i ja…
zawarliśmy pakt.
Kontaktujemy się w razie kłopotów.
Gdy wróciliśmy z Judith, a w Ivry pojawiły się bandziory,
kazałem jej uciekać.
Gliny chciałyby z nią rozmawiać.
Kesler i Ostertag również.
Nie chciała wyjeżdżać.
Wiesz, że poprosiłem ją o rękę?
Zawsze byłeś romantykiem.
Jak ją znajdziemy?
Namierzyłem telefon.
Jest w salonie Keslera.
Musimy uderzyć, zanim ją wywiozą.
NICEA, WRZESIEŃ 2008
- Co tam? - A ty dokąd?
Za godzinę masz fizjoterapeutę.
Rana się nie zagoiła.
Jeśli jest szansa uratować twoje ścięgno…
Daj spokój z tym ścięgnem.
Nie zaczynaj znowu!
Za pół roku wrócisz na kort.
To kwestia ciężkiej pracy i chęci.
Frédéric! Co ty wyprawiasz?
Proszę! Zadowolony?
Nie wytrzymam dłużej. Muszę się wynieść.
Mamy inne problemy.
Popyt rośnie. Za duże ryzyko.
Ktoś śledził mnie przez 15 kilometrów.
Myślałem, że to gliny.
W końcu mnie minęli. Dwa napakowane pedałki.
- Prawie narobiłem w gacie. - Znajdźmy przemytników.
Ludzi, których nikt nie zauważy.
Przejmiemy ten rynek!
NICEA, OBECNIE
BARCELONA, STYCZEŃ 2009
Czego się napijesz?
Szampana!
Hola, señorita.
Jasny gwint!
Co ty tu robisz?
Pracuję. A ty?
Jestem z przyjaciółmi. Napijesz się?
Co podać? Ja stawiam.
Nie siedź tu całą noc. Chodź się napić.
- Nie mogę, pracuję. - Poczekaj.
Zaraz wrócę.
To moja dziewczyna, Judith. Zastąpi cię.
Sonia, Judith.
Jesteś dziewczyną jego brata?
- Ja to zrobię. - Napijmy się.
Co ty tutaj robisz?
Przyjechaliśmy do pracy, ale czasem imprezujemy.
Zarabiamy kasę.
Jak studia?
- W porządku. - Tak, widać!
Po prostu firma ojca upadła.
Miał potworne długi i nikomu nie powiedział.
Mama musiała wrócić do pracy, a on popadł w depresję.
- Cholera. - Musiałam sobie radzić.
Nie chcę wracać.
A kto by chciał?
Robię różne rzeczy, żeby opłacić studia, pokój,
ale trudno dotrzeć na zajęcia po nocce.
Mój brat o tym wie?
My…
rozstaliśmy się.
Chyba mam dla ciebie pracę. Lepiej płatną niż klub.
A legalną?
Masz prawo jazdy?
Pierwszy raz pojedzie Joachim.
Potem będziesz już sama.
Słuchaj uważnie.
Wybieraj szosy.
Ewentualnie drogi krajowe, nigdy autostrady.
W razie kłopotów, improwizuj, ale trasa jest ustalona.
Zachowaj spokój.
Jesteś studentką. Wracasz do domu i podziwiasz okolicę.
Nie ma w tym nic podejrzanego.
Gdzie jest skrytka?
Skrzynia biegów.
Felgi.
Tylny zderzak.
Podłokietnik z tyłu.
Wszędzie.
Cholera, gliny.
Ja się tym zajmę.
Hola.
Dzień dobry, dokumenty, proszę.
Jestem na Erasmusie w Barcelonie.
Chłopak przyjechał mnie odwiedzić.
Jedziemy do mojej mamy.
Czemu jedziecie pobocznymi drogami?
Nie spieszy nam się.
- Dziękuję. Miłej podróży. - Dziękujemy.
Dzień dobry!
Wszystko gra?
Jak poszło?
Świetnie się spisała.
- Naprawdę? - Tak.
Wspaniale.
Powtórka za dwa tygodnie?
Chodź.
To dla ciebie.
Prezencik.
Od tej chwili
musisz zawsze trzymać się nowej trasy.
Będą się zmieniać.
Potrzebne jest skupienie. Inni też będą w trasie.
Wyznaczasz trasę i rekrutujesz.
Nie wychylaj się, bo mogą nas obserwować.
Rozwijamy interes.
Poszerzamy asortyment.
Więcej nie musisz wiedzieć.
Tak będzie lepiej.
W porządku?
Prezencik dla ciebie.
NICEA, OBECNIE
Fred?
Co robiłeś wtedy u Sonii?
Za dużo wiedziała.
Chcieli się jej pozbyć.
Spóźniłem się.
Zostań tutaj.
- Nie ma mowy! Idę z tobą. - Nie.
Bez dyskusji. Myślisz, że nie dam rady?
Daj mi broń.
- Umiesz strzelać? - Nie.
Cel,
oddech i strzał.
Jak w filmach.
- Naładowana? - Tak, ostrożnie.
Idziemy powoli. Słuchaj się mnie.
Guillaume?
Cofnij się!
Odsuń się!
No już, do tyłu!
- W tył! - Nic jej nie jest!
Nie jej szukamy.
Ciebie też nie.
Do tyłu!
Co, zastrzelisz mnie?
Taki z ciebie zbir?
Jakiś ty romantyczny.
Ale to dobrze.
Nic nie zmądrzałeś. Żegnaj, Guillaume.
Cholera, chodź!
Jesteś cały?
Biegnij!
Ani kroku!
Odłóż broń, już!
Brawo, jakiś ty odważny.
Zabij go!
Czemu ją zabiłeś?
Masz na myśli Sonię?
Szkoda czasu! Zastrzel gnoja!
Chciałbyś, co?
Zawsze obrywałem za ciebie.
Milcz!
Morda w kubeł.
Byłem tam! Widziałem wszystko!
Widziałeś, jak zginęła?
Zapytaj brata, co się wydarzyło.
Powiedz coś.
Mydli ci oczy! Zabij go!
NICEA, CZERWIEC 2010
Na ziemię!
No już!
Kładź się!
Wstawaj.
Fred! Co ty tu robisz?
- Jesteś sama? - Siostra śpi.
- Chodź, porozmawiamy. - Co?
No chodź!
O co chodzi? Mówiłam, że to koniec.
- Mamy przerąbane. - Jak to?
- Policja mnie złapała. - Co?
Przesłuchiwali mnie.
Zawarłem z nimi układ.
Wydałem Keslera i Ostertaga.
- To twoi przyjaciele. - Przyjaciele?
Musimy ratować własne tyłki!
Też maczałaś w tym palce.
Zadzwonisz do nich i nakłonisz do gadania. Ufają ci.
Gliny dostaną, czego chcą, a my będziemy czyści.
Dobrze?
Tylko tyle.
Mam kasę. Dam ci twoją dolę.
Więcej się nie zobaczymy.
Poproś Judith.
Judith jest w ciąży!
Nie mieszaj jej w to!
Wystarczy, że założysz mikrofon
i będziesz robić, co każą gliny!
Jasne? Proszę cię, do cholery.
Nie wygłupiaj się.
Co się tak o nich martwisz?
Lubisz Keslera?
Tylko nie mów, że…
Co ty bredzisz?
Zakochałaś się?
Nie…
- W Ostertagu? - Milcz!
Sonia?
Muszę iść do siostry.
Piękna i Bestia.
Co ty wyprawiasz?
- Przestań, Fred! - Do kogo dzwonisz?
- Oddaj mi to! - Rodzice wracają. Wyjdź!
Koniec z tymi gierkami!
- Rodzice zaraz będą. - Jaja sobie robisz?
Koniec z tymi gierkami!
Przestań, Fred! Wyjdź!
Sonia? Jesteś tam? Co tam się dzieje?
Daj mi spokój! Co ty wyprawiasz?
Puść mnie!
- Puszczaj! - Nie krzycz!
Uspokój się! Przestań się drzeć!
Przestań!
- Puść mnie! - Spokój!
Nie drzyj się!
Kurwa mać!
Co ty tu robisz? Gdzie Sonia?
Odbiło jej.
Chciała nas wkopać.
Zaczekaj, do cholery.
Jo!
Całkiem jej odbiło.
Co ty odpierdalasz?
Wpadła w szał! Co miałem zrobić?
Kurwa, Jo, nie rób tego.
To koniec, Ostertag.
Koniec z tymi gierkami.
Co?
Co takiego?
Co?
Coś ty powiedział?
„Koniec z tymi gierkami”?
Co ci do tego?
Ja pierdolę!
Co to ma do rzeczy?
Powiedziałeś tak, zanim zabiłeś Sonię.
Dokładnie tak: „Koniec z tymi gierkami”.
Inès cię słyszała!
Ty zabiłeś Sonię? Odpowiedz!
Musiałem. Chciała nas wydać.
Miałem pójść do więzienia?
Jestem potworem.
Pieprzonym gnojkiem.
Ty jesteś tym dobrym, który nie skrzywdziłby muchy.
Nigdy nie widzisz tego, co złe.
Łatwo jest zakrywać oczy i uszy, co?
Łatwo.
Nie udawaj, że nie wiesz, o czym mówię!
Też chciałbym być młodszym bratem.
Tym niewidzialnym!
Nic nie widzieć, nic nie słyszeć!
Chciałeś, żeby poświęcił ci więcej uwagi.
Takie jest życie, młody.
Przestań.
- Ktoś musi być od brudnej roboty. - Przestań!
Nie!
Już dobrze, stary.
To twój wujek, Guillaume. Ja go tutaj zaprosiłam.
Pamiętasz wujka Guillaume’a?
Tata ci o nim opowiadał.
Gdzie tatuś?
Tatuś…
Tatuś jest teraz z mamusią.
Są razem.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI HARLANA COBENA
Napisy: Krzysztof Łuczak