Het programma van vanavond brengt ons achter de coulissen
om uit eerste hand getuige te zijn van de creatie, begin tot einde,
van een nieuw toneelstuk op het Amerikaanse toneel.
Asteroid City bestaat niet.
Het is een denkbeeldig drama, speciaal gemaakt voor deze uitzending.
De personages zijn fictief, de tekst hypothetisch,
de gebeurtenissen een apocrief verzinsel,
maar samen presenteren ze een authentiek verslag van
de innerlijke werking van een moderne theaterproductie.
Ons verhaal begint natuurlijk met een inktlint.
Conrad Earp, toneelschrijver, geboren in Upper Wyoming,
bekend om zijn romantische poëtische wandtapijten
over het leven ten westen van de Rocky Mountains.
Er valt echter weinig plezier te beleven
met kijken naar een typende man.
Ga dan verder, voorbij de eenzame, gekwelde maanden van
componeren, reviseren, polijsten, bewerken, herschrijven,
knippen, plakken, ijsberen, krabbelen en eenzaam drinken,
en sluit je aan bij ons gezelschap als ze het podium betreden
voor hun eerste doorleesrepetitie.
Lokatie, het Tarkington-theater,
Zuidwestlaan 345.
Het gordijn gaat op bij een bushalte in de woestijn
halverwege tussen Parched Gulch en Arid Plains.
Belangrijkste decorbouw omvat
een lunchroom met 12 stoelen,
een éénpomp-tankstation
en een Motor Court Hotel met tien appartementen.
Achteraan links:
de Tomahawk-bergen.
Hoogste piek: 11.000 voet.
Achteraan rechts: een onvoltooid snelwegviaduct dat
20 voet omhoog springt en dan in de lucht stopt
achter een permanente wegversperring.
Middenvoor: een inslagkrater van dertig meter diep en in diameter
omringd door een laag hek van een Little League-variëteit met kettingschakels.
Achter het toneel, in de verte: een goederentrein met 650 wagens
die met een snelheid van vijf mijl per uur voorbij komt.
Opmerking voor hoofdelektricien:
Het licht van de woestijnzon is niet warm of koel, maar altijd schoon
en vooral meedogenloos.
De acteurs: Augie Steenbeck,
oorlogsfotograaf, begin 40.
Zijn zoon Woodrow, 14, ook wel bekend als Brainiac.
Midge Campbell, eind dertig, filmactrice.
Haar dochter Dina, 15.
Juni Douglas, onderwijzeres.
Boerenknecht Montana, hierboven.
Grif Gibson, vijfsterren generaal.
Sandy Borden, Roger Cho, J.J. Kellogg.
Clifford, Ricky, Shelly.
Stanley Zak, 65, gepensioneerd.
De actie van het stuk vindt plaats in september 1955.
Akte één: vrijdagochtend, 7 uur
Akte twee: de volgende dag.
Akte drie: één week later.
Het is een dode slang.
Platte slang.
Por hem tegen z'n hoofd met die stok.
Vijf keer flapjacks en een zwarte koffie.
Wie moet er plassen?
Niemand moet plassen. - Ik niet.
Onze gemiddelde snelheid is 25m/s.
Slecht brandstofverbruik door overmatige windweerstand.
Wellicht de bagagedrager.
Uiteraard gebaseerd op data van vóór het stroomverlies.
Wat willen de prinsesjes drinken?
Oh, we zijn geen prinsessen. - Ik ben een vampier.
Ik ben een levend begraven Egyptische mummie...
Ik drink het bloed van mensen. - ...die weer tot leven kwam
met z'n hoofd afgehakt. - Ik ben een fee.
Wat dacht je van een glas aardbeienmelk?
Wat was dat?
Weer een atoombomtest.
Ik zag deze combinatie van symptomen
twee keer eerder in het '52 Estate-model.
In één geval werd het snel opgelost met een onderdeel van 75 cent.
In het andere geval was het een moeilijke, kostbare,
tijdrovende demontage en hermontage
van de hele aandrijflijn en het smeermechanisme, wat niet werkte.
De motor explodeerde en de carrosserie
werd gestript en als schroot verkocht.
Daar is het.
Nou, welke hebben we?
Daar gaan we zo achterkomen.
Je hebt de eerste.
Hoeveel ben ik je schuldig? - Niets.
Tien dollar voor het slepen.
Wat is dat? Wat is dat?
Weet ik niet.
Ik denk dat je een derde probleem hebt
wat we nog nooit eerder hebben gezien.
Zak residentie.
Romulus, dit is Augie Steenbeck.
Goedemorgen, Mr. Augie. De poort staat open.
Nee, we zijn er niet. - Je bent hier niet?
Mag ik Mr. Zak spreken? - Ja, Mr. Augie.
Je bent hier niet? - We zijn er niet.
De auto explodeerde. Kom de meisjes ophalen.
IDe auto explodeerde?
Delen van de auto explodeerden zelf, ja.
Kom de meisjes ophalen. - Ik ben niet hun chauffeur.
Ik ben hun grootvader.
Waar ben je? - Asteroid City.
Boerderij Route 6, kilometer 75. Kom de meisjes ophalen.
Ik moet hier bij Woodrow blijven.
Waar heb je het over?
Het ding voor Woodrow. Wij zijn daar.
Hallo? - Hoe vatten ze het op?
Dat deden ze niet.
Nee? - Nee.
Nee. - Ja.
Zei je het hen nog steeds niet? - Ik zei het hen nog steeds niet.
Je hebt het beloofd. - Weet ik.
De tijd is nooit goed.
De tijd...
is altijd fout.
Gaat het?
Nee.
Je hebt me nooit gemogen, niet?
Ik heb nooit van je gehouden.
Je dacht altijd dat ik niet goed genoeg voor haar was.
Ja. We zeggen hetzelfde.
Tank de Cadillac vol. - Oké.
Vertel het de kinderen. - Zal ik doen.
Ik zal er zijn als ik er aankom.
Het is het einde van die auto.
Andromeda, kijk eens onder de vloermatten. Kom op.
Pandora, controleer de zijvakken.
Cassiopeia, controleer de scheuren tussen de zetels.
Neem alles. Wat denk jij, Woodrow?
Ik vind het nogal triest.
Rustpauze, 13 minuten.
Koppen telling. - Eén.
Twee. Drie. Vier.
Vijf. Zes. Zeven. Acht.
Negen. Tien. - Allen aanwezig.
Laten we dankzeggen voor een veilige reis. Billy?
Onze Hemelse Vader, we danken U welwillend voor een goede busrit.
Ik at 3 dozen Cracker Jacks, kreeg een hondenfluitje en een miniatuurkaart
van de oorspronkelijke 13 kolonies.
Ook zagen we een coyote onder een truck komen
en hem zo plat als een pannenkoek achterliet.
Tjonge jonge. Wat nog meer?
De buschauffeur moest 2 keer stoppen omdat Bernice het niet kon houden.
Zou kunnen. - Amen.
Amen.
Lunchtijd. In de rij.
Geloof me. Het is warm.
Het is de woestijn. Wat had je verwacht?
Ik weet niet of ik het een of het ander verwachtte,
maar ik verwelk als een afgesneden petunia.
Mensen verwelken niet. - Nee?
Nee, verwelking is een fenomeen waarbij een bloemblad, blad of stengel...
Daag je mij uit?
Uitdagen waarvoor? - Om deze hete peper te eten.
Het is een experiment. - Nee, niet doen.
Hete peper.
Allemachtig. Dat is Midge Campbell.
Waar? Wie? - Vlak achter je rug.
Niet kijken.
Dat moet haar lijfwacht zijn.
Mr. Cho, ja? Hallo.
Jullie zitten in hut zeven. Nou ja, tent zeven.
Hier is de sleutel, maar er is geen deur.
Gewoon een flap. Tentflap.
Tent? - Ik weet het.
Ik verbeterde dinsdagochtend het elektrisch systeem.
Betere verlichting, stroom voor de ijsmachine
en een wandgemonteerde insectenverdelger.
Helaas werd er een fout gemaakt en brandde hut zeven af.
Het is nu een tent. - We willen niet in een tent slapen.
Natuurlijk. Dat begrijp ik.
Mag ik zeggen, ik denk dat jullie het heel comfortabel zullen vinden.
Is de jongeman in nood? - Hij is dorstig.
Natuurlijk. Dat begrijp ik.
Sapvoorkeur graag? Appel, sinaasappel of tomaat?
Excuseer me, meneer?
Deze notenbak heeft net m'n kwartje gestolen.
Excuseer mij.
Je vraagt je wellicht af waarom we de koffer van je moeder niet hebben gepakt.
Dat is omdat ze niet met ons meegaat op deze tocht.
Ze kan niet meekomen.
Ze werd te ziek.
En om het bot te zeggen, na alle operaties,
therapieën en interventies,
na twee jaar worstelen en lijden,
bezweek ze aan haar ziekten.
Het spijt me.
Ik wist toen niet hoe ik het je moest vertellen.
Ik kon niet bedenken hoe ik het je later zou vertellen.
Ik wist niet wat te doen.
Het moment was nooit goed.
Je bedoelt dat onze moeder drie weken geleden stierf?
Ja.
Wanneer komt ze terug?
Ze komt niet terug.
Laten we zeggen dat ze in de hemel is.
Die voor mij natuurlijk niet bestaat, maar jij bent Episcopaal.
Kom hier. Laat me je knuffelen.
Oké. Ga weer zitten.
Wist je het al, Woodrow?
Ik denk het wel.
Ze was al zo lang weg.
Ja.
Het komt wel goed met ons.
Je grootvader is onderweg.
We gaan een tijdje bij hem blijven
er moet nog worden bepaald hoe lang het zal zijn.
Is ze daarbinnen?
Ja.
Ze zit in de Tupperware.
Gecremeerd.
Zijn we nu wezen?
Nee.
Want ik leef nog.
Toen mijn vader stierf, zei m'n moeder me: "Hij zit tussen de sterren."
Ik zei haar: "De dichtstbijzijnde ster, behalve die ene,
"staat vier en een half lichtjaar verwijderd
met een oppervlaktetemperatuur van meer dan 5000 graden Celsius."
"Hij zit niet tussen de sterren," zei ik.
"Hij zit in de grond."
Ze dacht dat het me zou troosten.
Ze was een atheïst.
Het andere wat ze zei dat niet klopt:
"Tijd heelt alle wonden."
Nee.
Misschien kan een pleister dat.
Je concept van tijd is echt volledig vervormd.
Ik denk dat niemand van jullie, behalve Woodrow,
zelfs maar begrijpt wat 15 minuten betekent.
15 minuten is 6.200 uur.
Precies.
Dat is niet jouw schuld.
Als je nu maar iets ter wereld zou mogen eten, wat zou dat dan zijn?
Het personage van Augie Steenbeck in het denkbeeldige verhaal van onze productie
moest beroemd worden en onuitwisbaar verbonden zijn
met de acteur die de rol creëerde,
een voormalige timmerman ontdekt in een kleine rol
door de regisseur van het stuk, Schubert Green.
Ik heb m'n correspondentie beëindigd, Analisse.
Breng me alsjeblieft mijn cocktail en mijn pil.
Vergeet niet, de heer... - Oh, nee.
...bedoeld door Mr. Green kwam toe.
Nee. Stuur hem weg.
Breng hem onder in de "Salty Skipper" of de "Lighthouse Inn"
en zeg hem morgenochtend terug te komen, maar niet voor 11 uur.
De gelegenheid van de eerste ontmoeting
tussen toneelschrijver en speler is nu,
in onze fantasievol verhaal, een kwestie van theatrale overlevering en legende.
Decor: late herfst, late namiddag,
een dorp aan zee buiten de grote metropool.
Oh nee, alweer. Neem me niet kwalijk. Het spijt me.
Heeft Ms. Watson u niet ingelicht? Ik ben onpasselijk.
Ik weet het, maar het ijs zou gesmolten zijn.
Wat is dit? - Ik denk degene die je lekker vindt.
Kruisbes Kronkel van de "Frosty Spoon" op Rotterdam-Oost.
Ik wikkelde hem in zaagsel, krantenpapier en pindaschelpen.
Je moet je zakgeld niet verspillen aan een oude dwaas als ik.
Ze gaven me 10 dollar voor een buskaartje,
dus kocht ik een halve emmer voor ons, liftte dan
en stak het wisselgeld op zak.
Koel en heerlijk.
Hoe lang bent u al in dienst?
De dienst? Welke dienst?
Ik weet niet waar je het over hebt.
Nou, tenzij ik opzettelijk verkeerd geïnformeerd ben,
denk ik dat die strepen de status aangeven
van een hoge korporaal, tweede klasse.
Oh, nee. Ik ben G.I. Nummer 3 in Bugle Boy Blows the Blues.
Was ik, in elk geval. We zijn vanavond gesloten.
Snap ik. Eigendom van de garderobe afdeling.
Niet meer.
Hoe was het trouwens?
Het stuk? Waardeloos.
Mag ik een raam opengooien? - Doe maar.
Het is bloedheet, nietwaar?
Zelfs de madeliefjes en boterbloemen hangen...
Dat raam blijft wat hangen. Dat raam blijft wat hangen!
Je maakte mijn raam stuk.
Waarom verbrandt Augie zijn hand aan de "Quicky-Griddle"?
Nou, ik weet het zelf niet, om eerlijk te zijn.
Zo had ik het niet gepland.
Hij deed het gewoon terwijl ik aan het typen was.
Is het te bijzonder voor je?
Ik denk dat, zoals ik het zie, hij een excuus zocht waarom z'n hart zo snel klopte.
Wat een interessant gevoel.
Ik hou van dat idee.
Misschien moet hij het zeggen. Het is een hele goede lijn.
Nee, ik denk het niet. Niet nodig.
Het is een feit, we zijn niet alleen.
Het ruimtewezen stal de asteroïde.
Lang gedacht dat het een maansplinter was,
afkomstig van de kleinere maan
van de hypothetische planeet Magnavox-27,
nu beschouwd als een schurkenkomeet
volgens de encyclopedie.
Ze zou uiteraard iets tegen hem hebben gezegd.
Ik ben er zeker van. Je moeder, bedoel ik.
Ze zou hem ertoe hebben gebracht ons de geheimen van het universum
te vertellen of tegen hem te schreeuwen of hem aan het lachen te brengen.
Ze zou een hypothese hebben gehad.
Je doet me meer dan ooit aan haar denken.
Ze was niet verlegen.
Dat ontgroei je wel.
Ik denk trouwens dat je zussen misschien ook ruimtewezens zijn.
Toen ik je moeder ontmoette, was ze pas 19.
Ze rookte een sigaret, las een boek,
nam een bad in zwempak op een roestige brandtrap
anderhalve trede onder m'n camerapositie.
Soms denk ik dat...
ik haar nog kan horen...
ademen hier in het donker.
Wie weet, Woodrow?
Misschien zit ze tussen de sterren.
Je bent perfect.
Oké? - Oké.
Wacht even, partner!
Verdorie. - Oh, nee.
Wanneer is de volgende?
Zondagochtend, denk ik.
Drink je sap op.
Je hebt een foto van me gemaakt.
Waarom?
Ik ben een fotograaf.
Je vroeg geen toestemming.
Ik vraag nooit toestemming. - Waarom niet?
Omdat ik werk in loopgraven, op slagvelden en in gevechtszones.
Echt?
Je bedoelt dat je een oorlogsfotograaf bent?
Grotendeels.
Soms doe ik verslag van sportevenementen.
Mijn naam is Augie Steenbeck.
Wat ga je ermee doen?
Die foto.
Nou, als ze goed is, denk ik dat ik zal proberen
ze aan een tijdschrift te verkopen, nu je het zegt.
"Midge Campbell eet een wafel."
Maak eerst een afdruk voor me, om goed te keuren.
Dit is Dina.
Dit is Woodrow. - Ik heb een vraag.
Ben je ooit met kogels beschoten?
Ben ik ooit...
Een of twee keer... een schampschot.
Hij kreeg ook granaatscherven in z'n achterhoofd. Toon het haar.
Ik zeg trouwens nog niet dat ik je vergeef.
Welkom uit de Amerikaanse Militaire Afdeling Wetenschap Onderzoek en Experimenten,
in samenwerking met de Larkings Stichting.
Wij groeten u.
Elk jaar vieren we "Asteroïde Dag",
ter herdenking van 23 september 3007 v.Chr.
toen de meteoriet van de Arid Plains insloeg op de aarde.
Het programma voor deze driedaagse viering
omvat een rondleiding door het onlangs gerenoveerde
observatorium met Dr. Hickenlooper en haar medewerkers,
een picknickmaaltijd van chili en knakworsten met 's avonds vuurwerk,
het zicht op de astronomische ellipsen op
hun hoogtepunt net voor middernacht vanavond,
en ten slotte de uitreiking van de jaarlijkse
Hickenlooper Studiebeurs na de banketlunch van maandag.
Ik zal beginnen met het uitreiken van de herdenkingsmedailles,
maar eerst zal ik m'n toespraak houden,
die u ook als souvenir in een folio-editie ontvangt.
Hoofdstuk Eén.
Ik liep elke ochtend 25 km naar school, melkte de geiten,
plukte de kippen, spijbelde, ving vuurvliegjes,
ging naaktzwemmen in de waterpoel,
zei elke avond m'n gebed en werd 2 keer per week geslagen met een esdoorntwijg.
Dat was het leven.
Hoofdstuk Twee.
M'n vader ging vechten in de oorlog die alle oorlogen beëindigde...
wat niet zo was, en wat er van hem overbleef
kwam terug in een grenen kist met een vlag erop.
Einde van Hoofdstuk Twee.
Daarna ging ik naar de officiersschool,
en 20 jaar gingen voorbij met de snelheid van een droom.
Een vrouw, een zoon, een dochter, een poedel.
Hoofdstuk Drie. Nog een oorlog.
Armen en benen eraf geblazen als popcorn,
uitgestoken oogballen, figuurlijk en letterlijk.
De mannen voerden shows op onder de palmbladeren
verkleed als vrouwen in hoelarokken.
Dat was het leven.
Ondertussen het verhaal van iemand anders.
Een man bedenkt een getal, deelt het door een biljoen, steekt het in de vierkantswortel
van de omtrek van de aarde, vermenigvuldigd met de snelheid van een splijtend atoom,
en voilà, vooruitgang.
Ik ben geen wetenschapper. Jij wel.
Einde van Hoofdstuk Drie.
Junior Sterrenkijkers en Ruimtekadetten, wij kijken
gebiologeerd toe hoe jullie binnenkomen
in onbekende gebieden van de hersenen en de geest.
Als je een fijn, rustig en vredig leven wilde leiden,
koos je het verkeerde moment om geboren te worden.
Dat is mijn toespraak.
Wees op de hoogte, jullie zijn allemaal de bewaker van je eigen veiligheid.
Blijf alert tijdens de volgende demonstraties.
Aan Ricky Cho, voor z'n werk op het gebied van luchtvaartinductie:
Het Instortende Sterrenlint van Succes.
Aan Clifford Kellogg, voor z'n werk in de studie van deeltjesdesintegratie:
het Zwarte Gat Kenteken van Triomf.
Aan Dina Campbell...
Het wordt aangedreven door kosmische straling in plaats van zonlicht.
...voor haar werk op het gebied van botanische versnelling...
Helaas maakt het alle groenten giftig.
...de Rode Reuzensjerp van Eer.
Aan Shelly Borden, voor haar werk op het gebied van mineralen fabricage...
Ik synthetiseerde een buitenaards element.
Het wordt volgend jaar toegevoegd aan het periodiek systeem.
...de Verre Nevel Laurierkroon.
Aan Woodrow Steenbeck, voor z'n werk op het gebied van astronomische beeldvorming...
Het kan toepassingen hebben bij de ontwikkeling van interstellaire reclame.
...de Witte Dwerg Medaille van Verwezenlijking.
Onze rondleiding eindigt hier.
Dank u voor uw aandacht en dank aan
de Larkings Stichting voor hun genereuze financiering.
Wat geven die pulsen aan? - Wat?
De blipjes en piepjes? We weten het niet.
Onontcijferbare radio-emissies vanuit de ruimte.
Wellicht een rode haring. - Verandert het ooit?
Niet dat ik weet.
Het is misschien een date. - Het is een date?
Op de galactische kalender. - Misschien.
Mary, we denken dat het een date is op de galactische kalender.
Wat? Wauw. - Is het altijd vandaag?
Wij danken U voor de ketchup en wij danken U voor de mosterd.
We danken U voor de saus, en we danken U voor de uien.
Wij danken U voor de augurken, en wij danken...
Koppen telling.
Eén. - Twee.
Drie. - Vier.
Vijf. - Zes.
Dwight? Waar is Dwight? - Acht.
Dwight? Dwight? - Er is minder dan 0,0000% kans
op buitenaards leven in het heelal. - Dwight!
Het is een wetenschappelijk feit.
Behalve ruimtewantsen en microscopische wormen.
Ik ga echt niet akkoord. - Ik ook niet.
Het is geen wetenschappelijk feit. - Het is zelfs geen getal.
Geef de augurken door, alstublieft. - Hoe is de chili?
Prima, als je de hete saus toevoegt. - Bedankt.
Sterretje? - Overweeg de constanten:
eindeloze ruimte en onmetelijke tijd.
De kans wordt vergroot met een factor oneindig.
Waar heb je dat vandaan? - De kantine-automaat.
Waar is de kantine-automaat? - De kantine-automaat?
Kun je iets zien met die op je gezicht?
Oh, gossiemijne. Wat heb je...
Waar heb je dat aan verdiend?
Niets. - Wie sloeg je?
Niemand.
Het is schmink, om mijn rol aan te voelen.
Hoe komt ze aan een blauw oog?
In het verhaal.
Nou, dat krijgt ze niet in het verhaal.
Het zit aan de binnenkant. - Oké.
Dat zou toch moeten. - Het zit aan de binnenkant. Goed.
De Larkings Stichting vordert permanente,
onbetwistbare rechten. - Dat klopt.
Zij zijn van ons. Wij bezitten ze. - Onbetwistbare rechten
op alle octrooien of uitvindingen die zijn afgeleid
van elke inzending, zonder uitzondering.
Niet voor tieners. Lees de kleine lettertjes.
De projecten zijn allemaal van Uncle Sam.
Ik noem het "Drievoudige Baan en Terugkeer zonder Op te Branden in de Atmosfeer."
Waarom zit je daar helemaal alleen?
Jij.
Ben je verlegen?
Ik ben een laatbloeier.
Zo is mij verteld door m'n ouders.
Ben je geïntimideerd door ons? - Nee.
Laten we een persoonlijkheidstest doen. Wat is je naam ook al weer?
Woodrow L. Steenbeck.
Waar staat de "L" voor?
Lindbergh. - Kijk allemaal naar Woodrow.
Daar ben ik het mee eens. Verlegen maar niet geïntimideerd.
Kom hierheen, Woodrow.
Bolleboos, hé? - Ja, bolleboos.
Het spreekt vanzelf, niet?
Iedereen weet al dat we abnormaal intelligent zijn.
Dat is waar. Mijn moeder maakte het voor mij.
Het zou grappig moeten zijn, volgens haar gevoel voor humor,
maar het is niet zo hilarisch als het oorspronkelijk was.
Echt waar? Hoe kan dat?
Omdat ze toen nog leefde. Nu is ze dood.
Hoe was ze?
Mijn... Oh, mijn moeder?
Ze was...
...soortgelijk.
Wanneer ben je haar verloren?
Officieel vanmorgen, maar ik denk dat ik het al wist.
Hallo.
Wat doe jij hier?
Gewoon genieten van de woestijnlucht.
Daag je me uit? - Uitdagen voor wat?
Om van deze bungalow af te springen.
Het is een experiment. - Nee.
Ik hou van de zwaartekracht.
Het is misschien wel m'n favoriete natuurwet op dit moment.
Spelers van het podium, een stam van troubadours en non-conformisten.
Ze leiden een onconventioneel, soms gevaarlijk leven
dat hun artistieke aspiraties voedt en verheft
en de menselijke toestand verlicht.
Vervolgens, tien weken later, de vooravond van de
eerste openbare preview van Asteroid City.
Een salon aan boord van de "Apache Plainsliner"
op weg naar de Californische kust.
Het is open.
Schubert zegt dat je terug moet komen.
Als ik zo belangrijk ben, waarom is hij er dan zelf niet?
Wellicht te druk. Te druk om achter je aan te gaan.
Ze stuurden mij. Weet je wie ik ben?
Ik denk het wel. Invaller.
De invaller. Dat klopt. Laat me gewoon...
Hij zei, als je weent, lees ik je deze voor.
Nee, dat is het niet. Hier is het.
Als je gek bent, lees ik je deze voor.
Geef me beide.
Niet wat hij zei. Hij zei, als...
Geef me beide.
"Zeg haar dat ze een verwaande lage klasse snob is,"
"maar daar geen goede reden voor heeft."
"Als ze je uitscheldt, scheld dan terug."
"Zeg haar dat ze een borderline-neuroticus is met een achilleshielcomplex."
Dat is de tweede.
"Zeg haar dat ze op haar schoonheid vertrouwt als een wankele kruk."
"Het is haar diepste zwakte."
"Zeg haar dat ze het potentieel heeft voor echte grootheid,"
"maar ik zeg met absolute zekerheid dat ze die nooit zal bereiken."
Nog iets anders?
Hij zei, als je cool en beheerst bent,
wat ik denk dat je lijkt te zijn,
dan betekent dat dat je wellicht echt niet meer wilt terugkomen
en dan moet ik je dit geven.
Lees het. - Niet wat hij zei.
Hij zei dat deze privé is. Alleen jullie tweeën.
Hij zei dat... Hij zei...
"Beste Kim, het spijt me dat ik schreeuwde"
"en je een verwende teef en een klein talent noemde"
"en je bril brak en hem uit het raam wierp."
"Vermits ik je altijd aanzag als de volmaakst begaafde levende actrice"
"en een persoon met groot intellect en karakter,"
"geven deze uitspraken en acties"
"m'n ware gevoelens niet exact weer."
"Ik ben misschien een manipulatieve slang,"
"zoals je me ooit achter m'n rug noemde..."
"ik heb m'n bronnen, zie je, maar ik hou van je als een zus,"
"behalve die keer in het toilet op de dag dat we elkaar ontmoetten,"
"wat nooit is herhaald, zoals we allebei weten."
"Het was nooit m'n bedoeling om je pijn te doen"
"of je hoe dan ook te beledigen of te kwetsen,"
"enkel om te proberen met de weinige tools die ik ter beschikking heb"
"om m'n job te doen, wat is om het te laten werken."
"Vergeef me."
"We openen morgenavond, met of zonder jou."
"Zonder jou, zal ons hele toegewijde bedrijf"
"lijden onder volledige rampspoed en tragisch onheil,"
"net als een briljant, fragiel genie genaamd Conrad Earp."
"Met jou, zal je genieten van de triomf van je carrière,"
"Wat er niet toe doet."
"Al wat er toe doet, is elke seconde van het leven op het podium"
"en onze vriendschap."
"Uw dienaar, uw directeur en, als ik mag, uw toegewijde mentor,"
"Schubert Green."
Hoe heet je, invaller?
Ze gingen de hele nacht door tot in Ohio,
gingen daar van boord en namen de terugvlucht
om twee uur voor het gordijn opende te arriveren.
De getalenteerde invaller verving onmiddellijk de originele Woodrow.
Ik betwijfel sterk of je dochter haar kneedklei
lijkt op eender wat uit de ruimte.
Het is geen kneedklei. - Het spijt me, maar ik betwijfel het.
Het heet S'morestozium.
Dit is uitstekend. - Bedankt.
De machine deed het allemaal zelf.
Wat weet jij eigenlijk over astrogeologie,
JJ, waar dat ook voor staat?
Ik onderhoud gewoon de werking.
Shelly's proefschrift wordt gesteund door...
Flauw, achterhaald bewijs.
Excuseer mij? - Niet naar mijn mening.
Ik vond zelfs de kneedklei of S'morestozium leuk.
Ik citeer enkel wat hij zei.
Trouwens, het project van je zoon kon ons vandaag allemaal doden.
Komende van de familie die ons
de elektromagnetische doodstraal bracht. - Het is een wapen.
Natuurlijk is het dodelijk. - Dus je geeft het toe.
Om nog maar te zwijgen over Bolleboos z'n vlag.
Probeert hij de Derde Wereldoorlog uit te lokken of zo?
De straalaandrijvingsriem is uitermate veilig.
Ik zou een achtjarige jongen toestaan om het te bedienen.
Sterker nog, dat deed ik, Ricky's neef Chip,
en hij brak het solo-vlieghoogterecord.
Ze zijn vreemd, nietwaar?
Je kinderen, vergeleken met normale mensen.
Ja. - Dat is juist.
Het is waar.
Daarna zegt de tweede persoon de naam
die de eerste zei en voegt er nog een aan toe.
Dan zegt de derde persoon beide plus een nieuwe naam.
En dan naar de volgende, enzovoort in een kring.
Het is een geheugenspel. Snap je?
Ik zal beginnen. Cleopatra.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose.
Zomaar? - Precies.
Natuurlijk. Ja. - Begrepen.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose,
Antonie van Leeuwenhoek.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose,
Antonie van Leeuwenhoek, Paracelsus.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose,
Antonie van Leeuwenhoek, Paracelsus... Kurt Gödel.
De Weense Kring.
De Oostenrijkse logicus. - Juist.
Cleopatra,
Jagadish Chandra Bose,
Antonie van Leeuwenhoek,
Paracelsus,
Kurt Godel,
William Bragg. - Welke?
Er zijn er twee. - William Henry Bragg.
Ik verkies de zoon. - De vader is beter.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose,
Antonie van... - Leeuwenhoek.
Paracelsus, Kurt Gödel,
Willem Henry Bragg.
En de nieuwe. - Lord Kelvin.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose,
Antonie van Leeuwenhoek, Paracelsus, Kurt Gödel,
William Henry Bragg, Lord Kelvin...
Midge Campbell. Mag ik haar zeggen?
Zolang ze een echt persoon is, kun je zeggen wie je maar wilt.
Cleopatra, Jagadish Chandra Bose...
Inclusief m'n moeder. - Zij is mijn idool.
Mijn beurt. Jagadish Chandra Bose, Antonie van Leeuwenhoek,
Paracelsus, Kurt Gödel, William Bragg, de vader,
Lord Kelvin, de wiskundige fysicus,
Midge Campbell, je moeder,
Konstantin Tsiolkovsky, de raketwetenschapper.
Ik weet niet of dit spel bij ons werkt.
Bollebozen, bedoel ik.
Ik denk dat het eeuwig kan doorgaan.
Vind ik niet erg.
Op m'n school zou in geen miljoen jaar iemand dit spel met mij spelen.
Bovendien zouden de namen te vanzelfsprekend zijn.
Ik weet m'n volgende: Diophantus.
Wacht tot het tijd is om hem te zeggen.
Probeer het achterstevoren, Bolleboos.
Zeg eerst de nieuwe.
Hojo Tokiyuki,
Konstantin Tsiolkovsky,
Midge Campbell, Lord Kelvin,
William Henry Bragg, Kurt Gödel,
Paracelsus, Antonie van Leeuwenhoek,
Jagadish Chandra Bose...
Cleopatra.
Doe die sigaret uit, Dwight.
Wacht even. Wacht even.
Jullie mannen zouden je moeten schamen. Doe je dat?
Ja, mevrouw, maar dat gaven we hem niet.
Deed je dat niet? - Die sigaret.
Hij moet ze gewoon zelf hebben gehaald
uit de sigarettenautomaat. - Dwight!
Ik geloof je bijna.
Kom, we gaan.
Tot ziens, Dwight.
Ben ik daar ooit geweest?
Was ik... er ooit?
Mijn regels onthouden.
Goedgekeurd.
Ik doe een naaktscène. Je wil ze zien?
Heb ik ja gezegd? - Je zei niets.
Ik bedoelde ja. M'n mond... m'n mond sprak niet.
Het is een monoloog.
Doe alsof het begint als ik uit de douche stap.
Toen je me voor het eerst uit het secretaresse-bestand koos,
had ik 111 dollar op mijn bankrekening.
Ik woonde alleen met een kat en een parkiet in een eenkamer-vaatwasserflat.
Ik verkocht de DeSoto om je de aanbetaling voor m'n verlovingsring te lenen.
Het was lente.
Ik ben niet boos.
Ik weet dat je een goede man bent.
Het spijt me niet.
Ik heb je nooit bedrogen.
Herinner me als een waas in de achteruitkijkspiegel.
Was ik er ooit?
Heb je me echt gezien?
Ik kan mezelf niet eens meer zien.
Maar hier ben ik.
Laten we gaan scheiden.
Het zal natuurlijk smaakvol verlopen.
We knippen aan de achterkant van m'n benen als de handdoek neervalt.
Soms gebruiken ze wel eens een stuntdubbel.
Soms.
Ik weet trouwens niet of ik van baarden hou.
Mag ik nog een foto maken?
Niet voor publicatie.
Ik dacht dat je nooit toestemming vraagt.
Beweeg niet.
Ik speel liever misbruikte, tragische alcoholisten, en
op een dag zal ik wellicht levenloos worden gevonden
in een overlopende badkuip met een lege fles
slaappillen over de vloer gemorst, maar...
het trieste is dat ik eigenlijk een zeer begaafde comedienne ben.
Dat is waar. - Ben je getrouwd?
Ik ben weduwnaar, maar vertel het niet aan m'n kinderen.
Waarom niet? -Ik...
Ik bedoel, dat was ik niet van plan. - Goed. Oké.
Ja. - Het spijt me.
Bedankt. Ze weten het trouwens al, nog maar net.
Waar ruilt u voor uit deze specifieke jukebox, meneer?
Natuurlijk. Ik begrijp het.
Deze machine verkoopt land.
Land, zeg je? - Ja, inderdaad.
De panden net buiten deze huisjes, in feite.
Uit deze frisdrankautomaat hier?
Ja, inderdaad.
Nou, ik noem je geen leugenaar in je gezicht,
maar dat klinkt voor mij als een soort zwendel.
Natuurlijk. Ik begrijp het. Het is geen zwendel.
Je zet het geld in, je ontvangt een notariële akte van het land.
Hoe groot is het land?
Voor tien dollar in kwartjes,
ongeveer een halve tennisbaan.
Doe het drankje erin.
Friskity, triskity, briskity, boe.
Knikkerty, knokkerty, tokkerty toe.
En met deze spreuk komt mama weer tot leven!
God beware deze botten.
Wat zit er in de Tupperware?
Hij heeft het je eindelijk verteld.
Wie is deze oude man?
Poppy, denk ik.
Je herinnert je mij niet.
Ik herinner me zijn geur.
We gaan mijn dochter niet achterlaten
in een motel, midden in de woestijn,
begraven naast de gemeenschappelijke douches.
Je verpest de begrafenis! - Hij laat haar naar de hel gaan!
Als je ons martelt, offeren we je.
Ik begrijp het.
Bedankt voor je duidelijkheid.
Ik zal je wat vertellen... laten we haar alleen laten
in de grond tot morgenochtend.
Dan graven we de Tupperware op
en nemen haar mee in de Cadillac
en begraven haar weer dit weekend in de achtertuin
naast de zevende hole bij Rancho Palms,
waar ik woon in een mooi huis met een zwembad.
Akkoord?
Oké.
Laten we hopen dat een coyote haar intussen niet opgraaft.
Wij kunnen er in elk geval niets aan doen.
Moet je zien.
Vanavond staat u een echte traktatie te wachten.
Ik weet niet hoeveel onder jullie ooit eerder
een astronomische ellips hebben waargenomen.
Kunnen we eigenlijk een handopsteking krijgen?
Niemand?
Wauw. Oké.
Nou, wat je gaat zien is een heel simpele punt-punt-punt:
drie lichtpuntjes in je lichtbrekende doos,
wat in eerste instantie misschien niet erg opwindend klinkt,
totdat je bedenkt hoe die stippen zichzelf hebben weten te verzenden
over duizend miljard kilometers ruimte tot op dat kleine stukje zwart karton.
Twee keer elke 57 jaar,
wanneer de aarde, de zon, de maan
en het galactische vlak van de Melkweg allemaal combobuleren
langs dezelfde hoek van orbitaal belang,
de stralingsenergie van drie naburige stellaire systemen
induceert een parallelle eclipticale doorgang,
dus alles behalve het bewijzen
van de hypothese van hemelse flirt.
Het probleem is natuurlijk dat de wiskunde niet werkt.
Maar misschien zal een van jullie op een dag het genie zijn dat dat probleem oplost.
Het evenement begint over 30 seconden.
Onthoud dat als je rechtstreeks naar de ellipsen kijkt
in plaats van door je lichtbrekende doos,
zal je niet alleen het effect niet echt zien, maar je zult de stippen
recht in je netvlies branden, wellicht blijvend.
Ik weet dat zeker, want ze staan nog steeds in
de mijne gebrand van toen ik 11 was en bijna 12.
Toen besefte ik dat ik astronoom wilde worden, wat een ander verhaal is.
Daar gaan we.
Daar is het.
Dit zijn gewoon zulke wonderbaarlijke lichtgevende kleuren, nietwaar?
Erg opwindend. Ziet iedereen het?
Ik niet. Ik zie alleen een nietje.
Joepie! Het werkt.
Ben jij Shelly?
Ja.
Ik ben je idool. Wat is je rang?
Bevelvoerende secretaresse.
Ik was zelf een "Cookie Trooper".
Echt? Wauw.
Wat zullen ze zeggen in Squad 75?
Het ruimtewezen heeft de asteroïde gestolen.
Schubert Green, geboren Shylock Grzworvszowski.
Directeur, immigrant.
Bekend om zijn grenzeloze energie, zijn vraatzuchtige enthousiasme...
een bekende actrice beschreef hem seksueel
als een dier, in het bijzonder een konijn...
en zijn lange, diepe en intieme relatie met succes.
Wat denk jij, Lunky?
Goed.
Ik ga niet vragen wat hier aan de hand is.
Z'n vrouw Polly verliet hem voor een all-star tweede honkman
tijdens de eerste week van de repetities.
Mijn woonruimte.
Onderteken dit.
Oh, nee.
Het is Clarks schoolrapport.
Wat dacht je dat het was?
Ik dacht dat we misschien al gescheiden waren.
Nu nog niet, maar uiteindelijk.
Hij haalde opnieuw de erelijst.
Ik logeer in Diego's penthouse.
Clark is bij mijn moeder. Het appartement is leeg.
Waarom ga je niet gewoon naar huis?
Ik denk niet dat ik alleen moet zijn in een gebouw met echte ramen.
De schmink knipt mijn haar en scheert me.
de kledingsafdeling wast mijn tuinbroek.
Dit is waar ik thuishoor, voorlopig.
Veel beter.
Heb je het groen gedaan?
Het waren tien geweldige jaren, Schubert.
Ik heb er geen seconde spijt van.
Clark houdt nog steeds van je.
Ik hou nog steeds van je.
Maar niet zoals voorheen?
Maar niet zoals voorheen.
Schubert Green woonde in de schilderachtige baai
van het Tarkington Theatre
tijdens alle 785 voorstellingen van "Asteroid City".
Bij donkere nachten verbleef hij
in de Governor's Suite van het Nebraska Hotel.
Nog een laatste opmerking.
Wanneer Midge vertrekt in Act 3, Scène 5, probeer haar
dan de zin te laten zeggen nadat ze de deur dicht doet.
Misschien zijn we gedoemd.
Ik zal het doen.
Tot ziens.
Hier komt hij.
Ik heb de president zojuist geïnformeerd.
Hij gaf me toestemming om de bepalingen van het "National Security
Emergency Scrimmage Plan X" te lezen en uit te voeren.
Hier ga ik.
"De volgende uiterst geheime richtlijn werd op 1 juli 1950 wettelijk verplicht."
"In geval van onvoorziene betrokkenheid
"met intelligente levensvorm of vormen van elke planeet
"niet specifiek gedefinieerd als onze aarde,
"word geadviseerd om de volgende protocollen te starten:
"Eén, bevestig de levensvorm opereert niet onder leiding
"van een vijandige buitenlandse aardse overheid."
Nee, ik denk niet dat hij voor de Russen werkt
of voor de Rode Chinezen, maar je weet maar nooit.
Die indruk gaf hij me zeker niet.
"Twee, bevestig dat de levensvorm niet van plan is zich te annexeren,
"de hulpbronnen van de soevereine gebieden van de Verenigde
Staten van Amerika te koloniseren, te verdampen of te onteigenen."
Ik betwijfel het. Hij nam de asteroïde en vertrok.
"Drie, identificeer en arresteer alle mogelijke
"getuigen en plaats hen onder groepsarrest
"voor een periode van niet minder dan een week...
"gedefinieerd als 7 kalenderdagen...
"gedurende welke tijd ze worden onderworpen
"aan een voorgeschreven batterij van medische en psychologische
onderzoeken en kruisverhoren."
Standaard procedure. Al in de maak.
"Vier, beveilig de site,
"stop de verspreiding van informatie,
"verzamel en transporteer de totaliteit van bewijsmateriaal
"naar een hermetisch afgesloten, diepe ondergrondse geheime opslagfaciliteit
"en ontken publiekelijk alle aspecten van het evenement,
"inclusief het bestaan ervan, voor een periode van niet minder dan
100 jaar, gedefinieerd als 36.500 dagen."
Einde richtlijn.
Dat is vrij duidelijk.
Wat vertellen we hen? - Wie?
De Junior Stargazers, de Ruimte Kadetten, de mama's en papa's.
Midge Campbell. - Midge Campbell.
Hen zeggen dat het niet is gebeurd?
Nee, we moeten uiteraard een geschikte coverstory formuleren.
Daag je mij uit?
Uitdagen in wat? - Om op die knop te drukken.
Ik zal je nek breken.
Dat is een ruimtewezen die een appel eet.
Dat is een ruimtewezen dat jumping jacks doet.
Dat is een ruimtewezen met een hoge hoed.
Dat is een ruimtewezen op een ladder.
Dat is een ruimtewezen op een renpaard. Dat is een ruimtewezen...
Laten we bij het begin beginnen.
Ik zei het je 50 keer, het ruimtewezen pakte de asteroïde...
"Vermeend" ruimtewezen. - Ik weet wat ik zag!
Het wordt een meteoriet genoemd. - Een buitenaards wezen.
Dit is een microfiche van uw schoolkrant.
Uw naamregel hoort bij een artikel waarin kritiek wordt
geuit op de disciplinaire methoden van de directeur.
Wie waren je bronnen? - Ik zat in de zesde klas.
Beantwoord gewoon de vraag. - En ik zal geen namen noemen!
Je daagde me uit! - Wat heb ik gezegd?
Wat heb ik gezegd? - Je daagde me uit!
Goed...
Ik ga proberen door te gaan met het lesplan dat ik oorspronkelijk heb opgesteld.
Gewoon om de orde onder de omstandigheden te bewaren.
Ik verwacht dat een deel...
een deel van onze informatie over de ruimte
mogelijk niet meer helemaal nauwkeurig is,
maar hoe dan ook, er zijn nog maar 9 planeten
in het zonnestelsel, voor zover we weten. Billy?
Behalve dat er nu een ruimtewezen is.
Klopt, naar alle schijn.
Niettemin, Neptunus:
Vierde grootste planeet qua diameter,
Neptunus draait maar eens in de 165 jaar om de zon.
Bernice?
Misschien is het ruimtewezen daarheen gegaan.
Misschien.
Ik denk niet dat iemand weet waar het ruimewezen heen ging of vandaan kwam.
Ja, Dwight?
Eerst dacht ik dat het ruimte- wezen nogal stiekem was,
maar nu denk ik dat hij wellicht nerveus was om naar de aarde te gaan.
Hij was hier vast nog nooit eerder.
Waarom stal hij dan onze asteroïde, als hij zo'n heer is?
Dit zijn allemaal zinvolle vragen, maar
laten we ons momenteel bij Neptunus houden
omdat ik geen tijd heb gehad om een lesplan
voor te bereiden over dit item waar we het over hebben.
Het ruimtewezen.
Het ruimtewezen, ja.
En trouwens, ik wil je vragen niet ontwijken.
Ik wil benadrukken dat je veilig bent.
Dat zijn we allemaal, hier op aarde.
Je ouders zijn in elk geval van iets op de hoogte gebracht.
Amerika blijft in vrede.
Ja, Montana?
Ik zou graag zelf een idee willen bespreken, als ik kon, June.
Oké.
Ik denk dat dit ruimtewezen afkomstig is van een stam
waar we niets van afweten, niet?
Alles wat we zeggen kan pure speculatie zijn.
Maar ik zeg je wat ik denk.
Ik denk dat dat ruimtewezen helemaal geen kwaad in de zin heeft.
Ik denk dat hij zichzelf hierheen heeft gebracht
om een kijkje te nemen naar het land en de mensen erop.
In de geest van exploratie.
Zie je, ik kijk niet naar een ruimte- kerel die helemaal achterdochtig is.
Nee, hij is geen Amerikaan.
Nee, hij is geen schepsel van Gods groene aarde.
Maar hij is een schepsel van ergens, en wij ook.
Laten we de oude kerel wat gastvrijheid tonen,
en als hij een vuile hond blijkt te zijn...
wat ik denk dat hij niet is...
nou, zal dat een taak zijn voor de strijdkrachten van de V.S.
en die hebben nog nooit een oorlog verloren.
Dank je wel.
Ik ben het met Montana eens.
Nu, Neptunus.
Welke kant ging hij op?
Ik denk dat hij ging van hier naar hier, naar hier, naar...
Ik weet niet waar.
M'n moeder kon zich niet herinneren wat wat was,
dus verzon ze haar eigen sterrenbeelden.
Dat is de Kleerhanger. Dat is de Lekkende Kraan.
Daar is Gebakken Ei met Spatel.
M'n moeder is een sterrenbeeld, of in elk geval een deel ervan.
Een Zwitserse wetenschapper vernoemde een hypothetische ster naar haar.
Echt? Hoe heet ze?
Midge Campbell X-9 Major.
Midge Campbell X-9... Ik ga het opzoeken.
Is ze geïnteresseerd in astronomie, je moeder?
Niet echt. Ze heeft interesse in het sterrendom.
Dat bedoel ik overigens niet als kritiek.
Het is haar taak om beroemd te zijn.
Hoe dan ook, ik ben haar gezicht beu, maar ik hou van haar stem.
Ze zou meer radio moeten doen.
Ik had nooit kinderen.
Soms vraag ik me af of ik er wel had moeten hebben.
Ik ontedekte trouwens zelf een hypothetische ster.
Waar is ze? - Welke?
Daar. Gedeeltelijk geblokkeerd door die doorgebrande gloeilamp.
Wat is er gebeurd? - Ik weet het niet.
Na u.
Soms denk ik dat ik me meer thuis zou voelen buiten de aardse atmosfeer.
Oh, wauw.
Ik ook.
Is het uit gekomen?
Ik bedoel die andere.
Oké.
Voel je je anders?
Hé. Voel je je anders?
Ik voel helemaal niets.
Ik ook niet.
Ik ben geen goede moeder.
Ik hou van m'n dochter, maar ik ben geen goede moeder,
want helaas voor haar is zij niet m'n eerste prioriteit.
Omdat er altijd al iets is wat ik daarna van plan ben te doen.
Ik hou trouwens van mijn dochter. Ik...
Ik hou van al mijn kinderen.
We hebben een magische tijd als we samen zijn.
Ik heb nog een meisje en een jongen.
Ze wonen bij mijn tweede ex-man in Utah.
-Uh Huh. - Hij ziet ze ook zelden.
-Mm-hmm. -Ik wou dat ik me tenminste schuldig voelde,
maar die emotie ervaar ik
niet, als ik het goed begrijp.
-Ja. -Ik heb het natuurlijk gespeeld.
Dus je zegt dat je je nooit schuldig voelt in het echte leven?
Niet dat ik weet.
Ik denk vanwege mijn geschiedenis met gewelddadige mannen.
Te beginnen met mijn vader, broer en ooms.
Er is altijd al het ding dat ik daarna van plan ben te doen.
Meestal is het oorlog.
Daar kan toch niemand tegenop?
Waarschijnlijk niet.
Ik heb ooit een USO-tour gedaan.
Het was opwindend.
# Ik heb mijn ziel te danken aan de bedrijfswinkel... #
- Ik denk dat ik zie hoe ik ons zie. - Hm?
Ik bedoel, ik denk dat ik nu weet wat ik besef dat we zijn.
Oké.
Twee catastrofaal gewonde mensen die
de diepten van hun pijn niet uiten omdat...
wij willen niet.
Dat is onze verbinding.
Bent u het eens?
Uh Huh.
Laten we, eh...
Laten we van onderwerp veranderen, zullen we?
Het is open.
-Hallo? Hier.
Hallo? Hallo.
Ik ben gewoon je buurman, Stanley Zak.
Ik wilde er zeker van zijn dat jij en je dochter alles
hebben wat je op dit moment nodig zou kunnen hebben.
Bedankt. Ik denk het wel.
Wat een vreemde ervaring is dit, nietwaar?
Ik heb trouwens rechten gestudeerd met je voormalige agent.
-Mort? -Mort. Ja, Mort.
Oh.
Dat kwam uit.
Ja, het kwam uit. Al mijn foto's komen eruit.
Hoe dan ook, zoals ik al zei, we zijn aan de overkant van de oprit,
zoals mijn schoonzoon lijkt te hebben vastgesteld.
Stuur mijn beste wensen aan Mort en zijn familie.
Ik zal, als en wanneer ons contact
met de buitenwereld is toegestaan,
hoewel ik niet met hem spreek, om u de waarheid te vertellen.
Ik hou van je kapsel zoals dat.
Euh, Christus.
Je ziet die prachtige crackly-patch
precies daar tussen de dode cactussen
en de opgedroogde rivierbedding?
-Ik denk het wel. -Dat is uw pakket.
Hoeveel bezit ik ervan?
Nou, het is eigenlijk een
interessant financieel mechanisme.
U bezit technisch gezien niets ronduit.
U bezit aandelen in de stad in de vorm van een lening
met een looptijd van 50 jaar.
Dan, aan het einde, wordt de lening kwijtgescholden.
- Durf je me uit? -Hoe zit het met water?
Natuurlijk. Ik begrijp.
Er is geen. Dit is een kans in de woestijn.
- Durf je me uit? -Ik hoorde je.
-Het is een experiment. -Het kan me niks meer schelen.
Ik daag je uit of ik daag je niet uit. Het maakt niet uit.
Doe wat je wilt. Ik geef het op.
Wat is de oorzaak?
Wat is de betekenis?
Waarom moet je altijd iets durven?
Ik weet het niet.
Misschien is het omdat ik
bang ben, anders zal niemand...
let op mijn bestaan
in het universum.
Durf je wat?
Ja, durf je wat?
Om die cactus daar te beklimmen.
-Heer, nee. Nee. -Alsjeblieft niet.
Hallo.
Hallo. Hallo.
We hebben elkaar eerder ontmoet. Ik ben de moeder van die Cookie Trooper
-die jou verafgoodt. -Ik weet.
Ik dacht dat je me misschien niet zou herkennen zonder uniform.
Je was erg goed in die ene over de zwerver
in het bordeel die geheugenverlies krijgt
-en wordt kinderarts. -Bedankt. Bedankt.
-Je was erg authentiek. - Dat is eigenlijk misschien
mijn favoriete personage dat ik ooit heb gespeeld.
Ik weet niet waarom niemand anders het leuk vond.
Oh. Ja. Ik ook niet.
Bedankt. Sommige mensen vonden het leuk.
O, ik weet het zeker. Ik deed.
Wie sloeg je?
Zit ik hier niet in?
Pardon. Ik sta hier niet in.
Eh, wie heeft je geslagen?
-Het zit aan het andere oog. -Het is schmink.
Sommige mensen vonden het leuk.
O, ik weet het zeker.
Ik dacht dat het misschien je tweede ex-man in Utah was.
Als ik op een kinderbedje slaap in plaats van op de
slaapbank, kan er ruimte overblijven voor mij om op te zetten
-een donkere kamer in het poolhouse.
Is dat mogelijk als compromis?
-Het hangt af van de metingen.
- Het is niet zo groot. -Ik kan met de meisjes carpoolen
naar school met een golfkar, weet je.
Als ik de 14e tee doorsnijd.
Oh, is het zo dicht bij de basisschool?
Hoe kunnen jullie twee hier zelfs maar over nadenken?
De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn.
Wat gebeurt er nu? Niemand weet het.
Komt hij nog een keer bij ons langs? Zal hij met ons praten?
Wat zal hij zeggen? Waarom heeft hij onze asteroïde gestolen?
Was het in de eerste plaats van ons? Vind hij ons leuk?
- Niemand weet het. -Dat is waar.
Wat is daarbuiten? Iets.
De betekenis van het leven. Misschien is er een.
Ik hoop dat je nog steeds Episcopaal bent.
Je nam zijn foto, pap.
Ik ben een fotograaf.
Episcopaal?
Wil je ons echt, Stanley?
Nee, maar je hebt me nodig.
Ze hield echt van me, weet je.
Wie zegt dat ze dat niet deed?
Ik ben tenslotte al 12 jaar alleen.
En onthoud, mijn vrouw dronk zichzelf dood.
"Zelf dronken om..." Ik weet niet wat dat betekent.
In mijn eenzaamheid - of misschien juist daardoor -
Ik heb geleerd mensen niet te veroordelen, mensen te
nemen zoals ik ze vind, niet zoals anderen ze vinden,
en vooral om volledig en onvoorwaardelijk
geloof te schenken aan de mensen van wie ik hou.
Ik weet niet of u daar ook onder valt, maar
het omvatte mijn dochter en uw vier kinderen,
dus je bent welkom om bij mij te blijven
zolang je wilt, of ik het nu leuk vind of niet.
Wat ik overigens niet doe.
Stop met ons te helpen.
We zijn in verdriet.
# Hij rijdt in de zon tot zijn werkdag erop zit #
Ik ook.
# En hij verzamelt het vee elke herfst #
# Zijn veeroep zingend... #
Ben je van plan om ons in de steek te laten?
Eh...
Ik was, als tijdelijke maatregel.
-Wat? - Maar ik besloot het niet te doen.
-Ik wist het. Ik voelde het. - Dat deed ik niet.
Ik ben niet de voedster. Ik ben hun grootvader.
Ik had naast jou ook een babysitter ingehuurd.
Ik ben niet meer van plan je in de steek te
laten, zelfs niet als tijdelijke maatregel,
dat is alles wat het ooit zou zijn geweest.
Ik vergeef je dat je erover nadenkt.
Avond, soldaat.
Mag ik u vragen dit dubbeltje voor mij in de telefooncel te steken, alstublieft?
Alle openbare telefoondiensten
zijn tot nader order opgeschort.
Ik weet het. Het ding is,
vlak voor de drukte gisteren,
Ik heb een trunk-oproep gedaan naar mijn neef over lange afstand,
en de telefoniste liet me de toeslag
betalen omdat ik alleen drie centen had.
Ik voel me niet goed bij het stelen van de telefoonmaatschappij.
Ook al kan het een andere betekenis hebben
- op zijn planeet. -Het is waar.
Als hij trouwens al een planeet heeft.
- Misschien is hij nomadisch. - Hm.
Exploitant? Kismet-negen-zeven-zeven-oh.
- Station naar station. Blijf op de lijn.
-Bedankt.
-Hallo? Wie belt er?
Goedenavond, mevrouw Weatherford. Het is Ricky Cho.
-Kan ik even praten met... -Ricky, het is na 21.00 uur.
Hij drinkt zijn Ovaltine al op.
Kan dit niet tot morgen wachten?
Ik ben bang van niet, mevrouw Weatherford.
Ik zou je niet storen als dat niet zo was
van het grootste belang voor de Weekly Bobcat.
Ik heb maar een minuutje van zijn tijd nodig.
Oké, Rikkie. Houd de lijn vast.
Een soort romance tussen jullie twee?
-Sla over, Ricky Cho! -Wat? WHO?
-WHO? Jij. -WHO?
-Je weet wie. -Ons?
We hebben elkaar pas gisteren ontmoet.
Ik heb het gevoel dat ze me op die manier niet aardig vindt.
Uh Huh. Nou, ik denk dat je behoorlijk slim bent,
maar ik denk dat je behoorlijk dom bent.
-Hallo? -Sst, sst. Hou het vast.
Overslaan? Rikkie. We hebben een primeur.
De eerste hints van het toekomstige bestaan van
Asteroid City werden onthuld tijdens een speciaal seminar
gepland op verzoek van de toneelschrijver.
Conrad Earp, hoe kunnen we u helpen?
Nou, het punt is, Saltzie, ik zou graag een scène willen maken
waarin al mijn personages elk voorzichtig, privé worden verleid.
in de diepste, meest dromerige slaap van hun
leven als gevolg van hun gedeelde ervaring
van een verbijsterend en oogverblindend hemels mysterie.
- Een slaapscène. - Een scène van slaap.
Maar ik weet niet hoe ik het moet schrijven.
-Nog.
Ik dacht misschien, als jij en je geweldig
getalenteerde leerlingen gewoon improviseren,
iets zou zich kunnen openbaren.
Wie zou er niet beroemd worden?
Op een willekeurige dag was het appèl in het klaslokaal van Saltzburg
Keitel een nu oogverblindende lijst van onontdekte grootheden:
Linus Mao.
Lucretia-scheerapparaat.
Walter Geronimo.
Asquith Eden.
Mercedes-Ford.
Zelfs, onofficieel, Jones Hall.
Waar gaat het over, het stuk?
Mm, oneindig, en ik weet niet wat nog meer.
Is er een titel?
ik ben verscheurd.
Misschien de kosmische wildernis.
Vind je die leuk?
-Mm, niet echt. Uh-uh.
Wat is het alternatief?
Titel, bedoel ik.
Welnu, het is de naam van het kleine stadje
in de woestijn Californië/Nevada/Arizona
waar het verhaal zich afspeelt.
Oké. Wie is hier ooit daadwerkelijk in slaap gevallen op het
podium tijdens een live optreden voor een betalend publiek?
Mij.
Ik heb de eerste driekwart van Act Two van The Welterweight doorgebracht
op een massagetafel zonder rijen tot de laatste anderhalve minuut.
Op een nacht dommelde ik in.
Heb je dit expres gedaan? - Nee.
- Heb je je keu gemist? -Bijna.
Ik hoorde het en ik werd heel bang
wakker, maar ik kende mijn tekst.
- Goedemorgen, Schubert. -Goedemorgen, Saltzie.
Wat brengt jou hier vandaag?
We hebben je al zes weken niet gezien.
Lavender and Lemons ging gisteravond open tot zeer
goed, uh... Ik zou trouwens kunnen zeggen raves.
Ik ben beschikbaar.
Wat heeft hij geleerd? Voorbeeld.
Slaap - het is niet de dood.
Het lichaam blijft bezig, lucht
inademen, bloed rondpompen, denken.
Misschien breng je een bezoek aan je overleden moeder.
Misschien ga je naar bed met je ex-vrouw of man.
Misschien beklim jij de Matterhorn.
Connie, je wordt wakker met een nieuwe scène
driekwart al in je hoofd geschreven.
Schubert, je wordt wakker met een kater.
Er gebeuren belangrijke dingen.
Is er iets te spelen? Ik denk het wel.
Laten we van buiten naar binnen aan de scène werken.
Wees inert.
Droom dan.
Waar zijn we, Conny? En wanneer?
Praat tegen ons.
Ja. Oke.
Een week later.
Het toch al zwakke begrip van de realiteit van onze
cast van personages is verder in quarantaine verdwenen,
en de groep begint een ruimte met de meest
eigenaardige emotionele dimensies in te nemen.
Ondertussen werd de informatieblokkade
geleid door generaal Grif Gibson
geweest, zo blijkt...
incompleet.
Extra! Extra! Late editie!
Extra! Extra!
Late editie!
Ik hoop dat u weet dat u en uw handlangers nog steeds vervolgd
kunnen worden voor misdrijven, mogelijk zelfs voor verraad.
Ik zal het tot aan het Hooggerechtshof aanvechten,
-indien nodig, en win.
Dit is net binnen, van de president.
Hij is woedend. Heel erg bedankt, Rikkie.
Ik weet niet wat ik moet zeggen, generaal Gibson.
-Het spijt me. - Verontschuldig je niet, pap.
Het publiek heeft recht op de waarheid.
- Je hebt je punt gemaakt. -Dit tribunaal is een aanfluiting!
Hoe zit het met Steenbeck, die de foto nam?
Het staat op de voorpagina van elke krant ter wereld.
Kunnen we hem ook niet arresteren? -Helaas niet.
Hij heeft dinsdagmorgen als eerste een afdruk
per post naar zijn fotobureau gestuurd,
en de postbode had het eerder dan wij. Hij is onschuldig.
Vermoedelijk heeft hij ook een naaktfoto gemaakt van Midge Campbell.
Midge Campbell? -O, Midge Campbell.
Zoals jullie weten, jongens en meisjes, zijn jullie ouders
gisteravond laat aangekomen met een militaire helikopter.
Ze zijn de afgelopen uren opgesloten in die metalen hut
daar, terwijl de regering aan het wetenschappers was
leg ze de situatie uit, ook
al staat alles al in de krant.
Ik heb begrepen dat ze op het punt staan door te gaan
dit gesloten televisiecircuit op elk moment.
Alles is aangesloten, maar niets werkt.
Laten we dan verder gaan met het lesplan. Billy?
Ik heb de vliegende schotel van de alien gemaakt
met een wieldop en een taartvorm voor kippenpoten.
Goed werk. Zeer accuraat.
Jupiter, vijfde planeet vanaf de
zon, de grootste in ons zonnestelsel...
Ja, Bernice?
Ik deed de alien op zijn thuisplaneet.
Goed gedaan. Hoe geweldig.
Vanwege extreme atmosferische omstandigheden woedt er al meer
dan een anticyclonische storm op het oppervlak van Jupiter...
Ja, Dwight?
Ik heb een liedje over hem geschreven.
Oh. Um, dit is misschien niet het moment voor een muzikaal optreden.
-Laten we...
Ja, Montana?
Excuses voor de onderbreking, June.
De jongens en ik hoorden dat de oude Dwight
een beetje gekweel aan het opschrijven was,
dus we leerden onszelf om het te spelen.
-Een twee drie.
# Howdly-dee... #
Beste alien, die in de hemel bent,
slank en mager, ongeveer 1,80 meter;
Hoewel we weten dat je niet onze broer bent:
ben je vriend of vijand
?
Spring op één voet, spring op twee
dans de Spaceman, hoe doe je dat!
Spring op vier voet, spring op drie;
laten we ruimtevaarders zijn, hoera!
-# Howdly-dee, howdly-dee #
# Howdly-dee, howdly-dee #
-# Howdly-dee, howdly-dee # -Kom op, jullie allemaal!
# Spring op één voet, spring op twee #
# Dans de Spaceman, hoe doe je dat #
# Stuiter op vier voet, spring op drie #
# Laten we ruimtevaarders zijn, howdly-dee #
# Howdly-dee, howdly-dee. #
Dit was op een oude rol die ik vergat
te ontwikkelen in het dashboardkastje.
"Zelfportret met granaatscherven."
Doe pagina 45.
'Wat heb je gedaan? Hoe kon je?'
-Er staat 'schreeuwen en huilen'. -Uh Huh.
-Dus schreeuwen en huilen. -"Hoe kon je?!"
"Hoe kon ik niet?"
"Hoe kon je dat niet?"
"Dat is wat ik vraag."
'Het was al voorbij. Je was vrij.
"Wat heeft het voor zin om zelfmoord te
plegen als er niets meer is om te ontsnappen?"
"Misschien was dat altijd al het probleem."
"Staart even."
En dan staat er dat ik alles van de plank sla.
Dus sla alles van de plank.
"Zo'n misselijkmakende verspilling.
"Denk aan de mensen. Denk aan de plaatsen.
-Denk aan de wereld...' -Gebruik je verdriet.
Voor een repetitie?
Ik sta niet eens op deze foto.
Ik ben een oorlogsfotograaf.
Gebruik je verdriet.
Oke.
"Zo'n misselijkmakende verspilling.
"Denk aan de mensen. Denk aan de plaatsen.
Denk aan de wereld die je had kunnen zien, Dolores."
"Ik heb het al gezien."
Ze is nog steeds... uh, is ze een geest?
Het is niet duidelijk.
Eh...
Dan de, eh... de...
Dan komt de lijkschouwer binnen en beveelt me de kamer uit te gaan.
Ik draai me langzaam om en sluit de deur.
Tafereel.
Mijn boterham brandt.
Mijn dochter heeft ons gezien.
Wat?
Dinah heeft ons gezien.
Door dit raam, gisteren in je slaapkamer.
Heb je haar verteld dat we weer aan het repeteren waren?
Daar heb ik niet aan gedacht. Ik had moeten.
Maar het is te laat, want ik heb alles toegegeven.
Heeft ze het Woodrow verteld?
Moeilijk te zeggen.
Ze kan een geheim bewaren.
Ik weet niet of ze dat wil.
Dit is niet het begin van iets, Augie.
Is het niet?
Is het?
Waarschijnlijk niet.
Tenzij het misschien zo is.
Ik hou niet van de manier waarop die man naar ons keek.
-Welke gast? -De Alien.
Oh. Hoe heeft hij...
-Hoe keek hij naar ons? -Alsof we gedoemd zijn.
Misschien zijn we dat wel.
Wat heb je zojuist gedaan?
Ik heb mijn hand verbrand aan de Quicky-Griddle.
-Waarom? -Het is niet duidelijk.
Laat het me zien.
Je hebt het echt gedaan.
Dat is echt gebeurd.
Trekken.
Hoe lang kunnen ze ons in Asteroid City houden?
Juridisch, bedoel ik.
Ik ben geen advocaat, maar
ik zou zeggen zolang ze willen.
Ik denk dat we een dwangbevel moeten indienen
en met succes de zaak bepleiten... zes maanden tot een jaar?
Natuurlijk moeten we ook een civiele
procedure starten wegens inkomensderving.
Misschien moeten we nu gewoon naar buiten lopen.
Ik weet niet zeker of ze ons kunnen tegenhouden zonder iemand te doden.
Interessant idee.
Wat voor kilometers denk je dat dat jetpack krijgt?
Vraag Roger of zijn zoon.
Blijkbaar wordt hij vervolgd voor
het onthullen van staatsgeheimen.
-Ze zullen het nooit laten plakken. -Ik heb geen haast.
Ik hou van de woestijn. Ik hou van buitenaardse wezens.
-Trekken.
Hoe heb je dat teruggekregen?
De projecten blijven onder veilige lockdown.
Geen enkele Stargazer heeft persoonlijke
toegang zonder de uitdrukkelijke toestemming...
Mijn zoon heeft deze dodelijke straal uitgevonden.
Dat kan waar zijn, maar mijn bevelen zijn...
- Stap achteruit. - Rustig, jongens.
-We zijn niet meer in Guadalcanal. -Oké, oké, oké.
Iedereen, alsjeblieft. Het is een moeilijke quarantaine geweest.
-Ik zal je nu zappen! -Je hebt je projecten gestolen!
GIBSON Godverdomme, vertel het ze
- af te staan! -Ga staan! Hoor je dat?
Generaal Gibson zegt: "Sta af."
-Ben je getrouwd? -Natuurlijk.
We zullen de projecten op een later tijdstip opnieuw in beslag nemen.
Waarschijnlijk na het eten.
Probeer het.
Tab Hunter, Doris Day, uit,
Jack the Ripper, uit, Bing Crosby, Shirley
Temple, uit, uit, Orson Welles, Lucille Ball, uit,
Marlon Brando, uit, Queen Elizabeth, Mickey
Mantle, uit, uit, Yul Brynner, Louis Armstrong,
uit, Lana Turner, uit, Betty Grable, Ella Fitzgerald,
uit, uit, Rock Hudson, uit, Jerry Lewis, uit, uit,
Greta Garbo, Karl Marx, uit, Jeanne d'Arc, uit,
Charles Darwin, Walter Pidgeon, uit,
Emily Dickinson, Galileo, uit, uit,
Pontius Pilatus, uit, Ernest Hemingway, Jackie O...
Wie is verantwoordelijk voor het stelen van mijn
radiotelescoop, mijn signaalverwerkende ontvanger
en mijn hele spectrografisch meetnetwerk?
Ze proberen contact te maken met de alien.
Dat waardeer ik, maar hoe zit het met Dr. Hickenlooper?
Als je probeert contact op te nemen met de alien, voeg mij dan toe.
Heb je tot nu toe iets van hem gehoord?
-Nee. Hé.
Wat is dit allemaal?
Ik heb de Amerikaanse vlag geplaatst om patriottisch te zijn.
Nu moeten we echt iets betekenen.
Een universele boodschap, niet alleen voor aardbewoners.
We hebben al aan alles gedacht wat we konden bedenken:
een kruis, een ster, een klavertje vier,
letters, cijfers, hiërogliefen.
Wat heeft het voor zin om een ster op de maan te projecteren?
-Precies. - Dat vraag ik u oprecht.
Hoe zit het met "E is gelijk aan MC-kwadraat"?
- Ik denk nog steeds dat het... - Dat weten ze.
-Het is te gemakkelijk. -Dit is onze kans
om echt de moeite waard te zijn in ons leven.
Ik snap wat je bedoelt.
-Wiens beurt was het? -Oh, het midden van mij.
Ik kan beter opnieuw beginnen.
- Cleopatra, Jagadish... - Een woordje, Woodrow.
Over de instellingen op de spectrograaf.
Hier, als je het niet erg vindt.
...Kurt Gödel, William Henry Bragg...
Het, uh, waarschuwingslabel
geeft aan dat de, uh...
Het is allemaal de moeite waard in je leven.
- Dit, bedoel ik. -Oké.
Je nieuwsgierigheid is je belangrijkste bezit.
-Geloof het. -Oké.
-Vertrouw op je nieuwsgierigheid. -Oké.
De bronnen van mijn lab zullen altijd voor je beschikbaar zijn.
Nadat dit voorbij is, bedoel ik.
Je zou misschien mijn beschermeling kunnen zijn, als je wilt.
Oh Allemachtig. Misschien kunnen we
de hypothese van hemelse flirt bewijzen
en krijg eindelijk de wiskunde goed.
Wauw. Laten we proberen.
Ik denk dat ik de stippen uit de
ruimte in je oogballen zie branden.
Het spijt me van je moeder.
Ik mis de mijne ook, en ze stierf 46 jaar geleden.
Bedankt.
Ik heb al een petitie ingediend bij de State Assembly
om de naam van de stad te veranderen in Asteroid City
naar Alien Landing, V.S.
Deze gemeente zou uiteindelijk het centrum kunnen worden
van een grote gemeenschap van Stargazers en Space Cadets.
Het is een historisch aanbod.
Zoals u weet, moest de Asteroid
Day-route vorige week worden opgeschort
vanwege de feitelijke realiteit van onze omstandigheden.
Ik heb echter een mededeling te doen.
Dr. Hickenlooper en de krijgswetenschap
Afdeling Onderzoek en Experimenten, in
samenwerking met de Larkings Foundation,
hebben officieel een ontvanger geselecteerd
voor de Hickenlooper Scholarship van dit jaar,
en jullie gaan allemaal morgenochtend als eerste naar huis.
De president heeft ervoor gekozen om de
quarantaine bij uitvoerend besluit op te heffen.
Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken--
en overigens alle projecten van dit
jaar, afgezien van mijn eigen projecten
meningsverschillen met Ricky Cho,
waren van het allerhoogste kaliber, zonder uitzondering...
-om officieel te verklaren, uh...
-Wat gebeurt er nu? -Studiebeurs...
-Wat gebeurt er nu? -Ik weet het niet.
Het is weer vandaag.
Het is geïnventariseerd.
Onder de bepalingen van
National Security Emergency Scrimmage Plan X, de opheffing
van de quarantaine die ik zojuist heb aangekondigd
is nu geannuleerd of in elk geval uitgesteld
vanwege het onverwachte nieuwe evenement dat net...
Waarom verbrandt Augie zijn hand aan de Quicky-Griddle?
Ik begrijp het stuk nog steeds niet.
Wat?
Waar ga je heen?
Ik ben zo terug.
Ik speel hem in feite niet als een ruimtewezen.
Ik speel hem als een metafoor.
Dat is mijn interpretatie. - Metafoor voor wat?
Dat weet ik nog niet. We pinnen het niet vast.
Schubert. Schubert.
Schubert! Schubert! - Ja.
Wat scheelt er? Moet je op?
Technisch gezien wel, maar generaal Gibson begon net met
de scène waarin de president z'n ontslag niet accepteert.
Ik heb 6,5 minuut voor m'n volgende lijn.
Ik heb een antwoord nodig op een vraag die ik wil stellen.
Oké.
Doe ik hem goed?
Nou...
Ik zei het je al eerder, er zijn te veel zaken...
met de pijp, met de aansteker, met de camera, met de wenkbrauw...
maar afgezien daarvan, over het algemeen,
als antwoord op je vraag... Ga zitten.
Je doet hem precies goed.
Eigenlijk, naar mijn mening ben je niet enkel Augie geworden.
Hij werd jou.
Ik voel me verloren.
Goed. - Hij is zo'n gewonde kerel.
Ik heb het gevoel dat m'n hart breekt, m'n eigen, persoonlijke hart...
elke nacht. - Goed.
Blijf ik het gewoon doen? - Ja.
Zonder iets te weten? - Ja.
Zou er geen soort antwoord moeten zijn in de kosmische wildernis?
Woodrow's lijn over de zin van het leven.
"Misschien is er een." - Juist.
Nou, dat is mijn vraag.
Ik begrijp het stuk nog steeds niet.
Maakt niet uit.
Blijf gewoon het verhaal vertellen.
Je speelt hem goed.
Ik heb een frisse neus nodig.
Oké, maar je zult er geen vinden.
Juist.
Hallo.
Oh. Jij bent het, de vrouw die mijn actrice speelde.
Mijn scène werd geknipt na één repetitie.
We gebruiken nog altijd je foto.
Herinner je je de dialoog nog?
Nee.
We ontmoeten elkaar in een droom op het ruimtewezen z'n planeet.
Magnavox-27.
Eigenlijk is het een van de manen ervan.
Jij zegt: "Heb je met het ruimtewezen gesproken?"
Ik zeg: "Nog niet."
Jij zegt: "Waarom niet? Ik dacht zeker dat je tegen hem zou
hebben geschreeuwd of hem aan het lachen zou hebben gemaakt."
Ik zeg: "Of hem naar de geheimen van het universum vroeg?"
Jij zegt: "Precies."
Ik zeg: "Ik denk dat hij verlegen is."
Jij zegt,
"Woodrow ook, maar ik weet zeker dat hij er overheen zal groeien."
"Ik bedoel, ik hoop dat tenminste, zo zonder moeder."
Ik zeg: "Hij is een laatbloeier,
maar misschien denk ik dat je mij moet vervangen."
Jij zegt,
"Wat? Waarom? Hoe? Dat kan ik niet."
Ik zeg: "Misschien denk ik dat je het moet proberen."
"Ik kom niet terug, Augie."
Dan maak je een foto van mij en begin je te wenen, en ik zeg...
"Ik hoop dat ze uit komt."
En ik zeg,
"Al mijn foto's komen uit."
Goed geheugen. Waarom hebben ze het geknipt?
Looptijd.
Nu ben ik Eerste Hofdame-in-Afwachting van de Koningin-Gemalin
in Fruit van een Verwelkende Wijnstok.
Je hebt je beurt gemist.
June en de cowboy zijn al aan het vrijen in de stationwagen.
Ze verbinden nu de hand van de invaller.
Oh. Jij bent het.
We hadden bijna een scène samen.
Hallo. - Hallo.
Zes maanden na de start ontving het bedrijf het nieuws:
een catastrofaal auto-ongeluk.
Conrad Earp, Amerikaanse toneelschrijver
ongeëvenaard in passie en verbeeldingskracht,
dood op 50.
Ik zou graag een scène willen maken waarin al
mijn personages elk zachtjes, privé worden verleid
in de diepste, meest dromerige slaap van hun leven
als gevolg van hun gedeelde ervaring
van een verbijsterend en oogverblindend hemels mysterie,
maar ik weet niet hoe ik het moet schrijven.
Je kunt niet ontwaken als je niet in slaap valt.
Wat was dat?
Wat gebeurt er?
Je kunt niet ontwaken als je niet in slaap valt.
Wat? - Dat is niet waar.
Zeg het nog eens. - Wat maakt het uit?
Je kunt niet ontwaken als je niet in slaap valt.
Waarom zou je? - Misschien niet.
Natuurlijk. - Ja.
Je kunt niet ontwaken... - Als je niet in slaap valt.
Je kunt niet ontwaken als je niet in slaap valt.
Waar zijn ze naartoe?
Goedemorgen, Mr. Steenbeck.
Voorkeur voor sap, alstublieft. Appel, sinaasappel of tomaat.
Waar zijn ze naartoe? Iedereen.
Natuurlijk. Ik begrijp het.
Om middernacht hief de president de quarantaine toch op.
Hij stuurde de hele bende naar huis, de troepen, de cowboys,
de Junior Stargazers en Ruimte-Kadetten.
Je bent vrij om terug te keren naar waar je ook vandaan kwam.
We hadden vanochtend 11 afrekeningen.
Ik denk dat je je verslapen hebt.
Ze gaven trouwens je wetenschappelijke projecten terug.
Tomaat. - Komt eraan.
Het plan was om het bijeen te pakken en haar mee te nemen.
Zoals ik al zei, we zullen de Tupperware opgraven.
We hebben hier geen grafrechten op dit perceel.
Ik zou me afvragen of het zelfs een perceel is.
Dat is het niet.
Vermoord de as van m'n moeder niet! - Hij vermoordt haar!
Nee, nee, nee. Laten we bidden.
Poppy!
Dierbare Hemelse Vader, we danken U voor het leven
van deze prachtige vrouw, die ooit nog maar een klein meisje was
zoals deze drie heksen in opleiding.
Niet in opleiding. - We zijn heksen.
Deels heks, deels ruimtewezen.
Zoals deze drie heksen op een bepaald moment.
We waren niet van plan haar permanent te begraven naast deze ongemarkeerde cactus,
maar ik heb niet langer de kracht
om voor haar waardigheid te vechten, en Augie ook niet.
Jij wel? - Nee.
Dus we zullen het uitstellen naar de wensen van haar koppige dochters.
Woodrow, een laatste afscheid?
Ik geloof niet meer in God.
Niet onredelijk.
Amen. - Amen.
Friskity, triskity, briskity, boe,
knikkerty, knokkerty, tokkerty toe.
Mama zit in de grond.
Zeg het gebed voor mama.
Mama, we zullen ook bidden.
Je bent mooi...
Vijf pannenkoeken en twee zwarte koffies.
Bedankt.
Wie moet er plassen?
Niemand hoeft te plassen. -Ik niet. -Ik niet.
Wat dacht je van een glas aardbeienmelk?
Ja, graag.
Heeft iemand die studiebeurs gewonnen?
Ik.
Wanneer? - Afgelopen nacht.
Generaal Gibson gaf het me in de rij bij de openbare douches.
Ik denk dat hij het gewoon achter de rug wilde hebben.
Het is in feite een standaard controle van typische afmetingen.
De grote is enkel voor de show.
Wauw. - Gefeliciteerd, Woodrow.
Dat is verbazingwekkend.
Je moet een soort genie zijn.
Daar ben ik het mee eens.
Je moet wel een of andere bolleboos zijn.
Zitten er wat addertjes onder het gras?
Het werd persoonlijk voor jou opgemaakt.
Hoe ben je van plan het te gebruiken?
Ik zal het wellicht aan mijn vriendin besteden.
Wat schrijf je in dat boekje?
Het project van volgend jaar, vertrouwelijk.
God, kei. Moet je zien. - Wauw. Is dat mogelijk?
Is dat mogelijk?
Midge Campbell liet haar adres voor je achter.
Het is gewoon een postbus.
Wat gebeurde er die nacht dat ik de...
Dat zijn jouw zaken niet, Stanley.
Ik weet het. Natuurlijk niet.
Ik vraag het enkel omdat Woodrow me vertelde
dat Dina het hem vertelde. - Ik snap het. Ik snap het.
Ik snap het.
Ik studeerde rechten met haar voormalige agent.
Ik maak in elk geval geen bezwaar.
Ze is in feite een zeer begaafde comedienne.
Dat is waar.
Weer een atoombomtest.
Woodrow, we vertrekken.