ارائه کننده برترين آثار سينمايي https://t.me/PishgumTeam
"بهترين ها را از ما بخواهيد" @PishgumTeam
ممنونم ازتون خيلي ممنونم
حس خيلي خوبي بهم داديد ازتون سپاسگزارم
اين فيلم فوق العاده زيباست
ميدونم يک پيشينه اي پشتشه
که شايد سابقه اي 50 ساله داره اره اره
از همون زماني که فيلم اگه مي‌توني منو بگير رو ساختي به اين موضوع اشاره کردي
بله عناصر مختلفي در ساير فيلمهاي من هم بودند
که در رابطه با طلاق بود
نه فقط بخاطر تجربه شخصي خودم و خواهرهام
که پدر و مادرمون جدا شده بودن
بلکه بعضي از موارد توجه منو جلب کرد
مثل اتفاقي که بعد از طلاق والدين لئوناردو دي‌کاپريو سر فرانک ادوارد جونيور اومد
والدينش طلاق گرفتند و اون تنها شد
همين شالوده اصلي داستان فيلم رو تشکيل داد
همين جذبم کرد
بنظرت با سن و سالي که...داري
حس ميکنم ما تا دقايق آخر صبر ميکنيم
قبل اينکه پيش خودمون با اين موضوع کنار بيايم؟
بسياري از دوستان ما در اين سالها والدينشون رو از دست دادن
براي اولين بار چيزي رو متوجه شديم که قبلا نميدونستيم
تو يک يتيمي...يتيم شدي
بله يتيمي کاملا يتيم شدي
اين چيزيه که هرکسي در اينجا اونو تجربه کرده باشه
تا اعماق وجودش اثر ميذاره
چيزيه که بهش فکر نميکني منتظرش نيستي
وقتيکه اتفاق ميفته شديدا احساس تنهايي و گيجي ميکنيم
و مادرم خيلي الهام بخشم بود چون
من و مادرم مدتهاست اين داستان و راز رو با خودمون داريم
مادرم هميشه ميگفت ميدونم فيلمش خيلي عالي ميشه
چرا يک روز فيلمشو نميسازي؟
از يک طرف اون مدام بهم تاکيد ميکرد
و توني کوشنر که در نوشتن فيلمنامه همراهيم کرده
ميدونيد که ما 20 ساله باهم کار ميکنيم
اونم اين داستانها رو شنيده بود و اصرار داشت انجام بشه
اما بايد صبر ميکردم تا خودم اون حس
تنهايي و بي کسي رو تجربش ميکردم تا بتونم جدي نگاهش کنم
يعني وقتي يتيم ميشي که خودت خانواده دار شدي
خودت پدر شدي حتي اگر بچه اي هم نداشته باشي
تو اون موجود هستي و بايد بپذيريش
بچه هاي من پدربزرگ و مادر بزرگشون رو داشتن
اونها بار زيادي رو از شونه هات برميدارن
در تمام مناسبات زندگيت حضور دارن
مادر و پدرم در تمام لحظات حضور داشتن
بايد ازشون تشکر ميکردم که زندگي رو برام آسون کردن
بچه هام دوست دارن بيان پيشتون چون بيشتر از من بهشون کادو ميديد
بچه ها با شوق ميرن سمت پدر بزرگ و مادر بزرگشون
چشم باز ميکني ميبيني بچه هات بزرگ شدن و از خونه رفتن
اون موقعست که ناگهان ميفهمي چه مسئوليت بزرگتري داري
بله کاملا درسته همش همينه
زيبايي فيلم براي من عاشق صحنه ميتزي و سمي شدم
ارتباط خاصي که باهم داشتن
زمانيکه فيلم به اوج ميرسه
خصوصا در صحنه اي که اون
جلوي نور چراغ ها شروع به رقصيدن ميکنه
يک صحنه عاليه که دوربين به پرواز در مياد
وقتيکه ميگه: جنرال الکتريک دوربين سمت چراغها ميره و
چراغها روشن ميشن و دختر نمايان ميشه
چيزيکه دستش بود
داشت يک بطري مشروب مينوشيد اون رو رها ميکنه
تا حالا چند بار فيلمو تماشا کردم
و با خودم گفتم زبان جنسي
بين سمي و ميتزي هنره شکي درش نيست
شايد براي همينه که ارتباطشون اينقدر قدرتمنده
ميدوني اونها وجه اشتراک زيادي دارن
منم با مادرم خيلي تفاهم داشتم اما وقتي يک داستان رو ميگي
همه چيز فشرده ميشه بايد خطوط زماني بهم بريزه تا
بتوني داستان رو شکل بدي
و بفهمي که فاصله بعضي حوادث چندين ماه و ساله
و در فيلم اينطوري بنظر نمياد
همه چيز بنظر سريع و خشن اتفاق ميفته اما مادرم
هويت من و هويت خودش رو درک ميکرد
چون من از همون بچگي مي‌خواستم کارگردان بشم
با دوربين 8 ميلي‌متري
مادرم دوست داشت پيانيست کنسرت بشه
ولي ميدونست که شدني نيست
همينطور اون ديوانه وار عاشق شريک و دوست صميمي پدرم بود
و هرگز فکرشو نميکرد اينطوري بشه
براي همين ميخواست من روياهام محقق بشه
و کارگردان فيلم بشم درحاليکه ميدونست هرگز نميتونه با دوست پدرم باشه
و ميدونست هرگز نميتونه نوازنده کنسرت بشه
براي همين منو هل ميداد و خودش رو در من ميديد
منم جاي اون زندگي ميکردم
چون اون شخصيت قدرتمندي داشت
حالا رستوران يا هرجا که ميرفتم باهاش
اما شخصيتش بينظير بود
وقتي اون حضور داشت همه بهش گوش ميداديم استثنايي بود
حضورش با ابهت بود
فکر کنم بشه اينطوري تعبيرش کرد
تو هنرش رو به سرانجام رسوندي اره اره
تو تمايل اون به شناخته شدن از طريق هنر رو محقق کردي
يه چيزيکه درباره اين فيلم دوست دارم استفاده از پيانو بود
از قطعات باخ و بتهوون استفاده کردي
يجور تداوم احساسي بدون کلام و گفتار بله
انگار روح اونه که ادامه ميده خصوصا در صحنه اي که
داره به عکسي نگاه ميکنه که متوجه ميشه خودش و بنيه
دقيقا اين همون آداجيوي باکس بود
تمام آهنگهايي که در فيلم نواخته ميشه اونهايي بود که مادرم مينواخت
همش طبق سليقه مادرم بود اون برام انتخابشون کرده
در تمام اين سالها از نواختن مادرم فيلم داشتم و ازشون استفاده کرديم
از اون فيلمها استفاده نکرديم اما بازسازيشون کرديم با
ارکستر سمفوني لس آنجلس به رهبري جان ويليامز
و جنيفر تمام قطعات رو نواخت
فيلمبرداري اين صحنه ها جالب در عين حال غم انگيز بود
چون هر بار سر صحنه شاهدش بودم انگار مادرم بود که داشت پيانو ميزد
و ميدونستم براي شنيدن پيانو نواختنش بايد برم فيلمهاي قديميم رو نگاه کنم
چون ديگه مادرم پيانو نميزنه
اون قديما براي همه مشتريهاي رستوران مينواخت
بنابراين موسيقي براي کاراکتر ضروري بود براي حفظ حضورش
بنظرم به زيبايي جواب داده خصوصا در لحظه اي که اون متوجه ميشه
و ترادف واقعي رو ميبينه
بواسطه تصاوير متحرک ميفهمه که داره چه اتفاقي ميفته
که منجر ميشه به صحنه اي که کمد رو نشونش ميده
و نهايتا بهش ميگه : من چيزي نخواهم گفت
دقيقا دقيقا
اون روز روز خيلي سختي بود چون
در چندين بخش انجام شد و نهايتا تدوين شد
توسط سارا بورشارد و مايک هالند و زمانيکه تدوين شد تازه مفهوم پيدا کرد
چون تکه تکه فيلمبرداري شده بود ميدونستم نهايتا کنار هم قرار ميگيره
صحنه هاي زيادي گرفته بودم و همه رو با موسيقي بازنگري ميکرديم
جاييکه موسيقي جدي تر ميشه تصاوير هم
به سمي مرتبط ميشن و اون هم علايم حياتي پيدا ميکنه
شروع ميکنه به ديدن چيزهاي مهمي که تا بحال بچشم خودش نديده
وقتي من اين فيلمها رو گرفتم و به مادرم نشون دادم
نميدونستم که...فکر ميکردم برني دوست صميميشه
اصلا به ذهنم نرسيد به چشمم نيومد
حقيقت براي من چيزي بود که توي فيلم ميديدم
نه چيزيکه با چشم خودم ديده بودم که خيلي عجيبه
درحاليکه همه اين روزها ميگن حقيقت اونه که توي فيلم ميبيني
يکم مسخره ست
ولي اين اتفاقي بود که افتاد
من واقعا مجبور شدم صحنه کمد رو نشونش بدم
در تجربه واقعيم که در آريزونا داشتم
در طول روز تنها جاي تاريک کمده اونجا کمد من با خواهرم مشترک بود
واقعا کمد بزرگي بود اما معمولا در حومه شهر اينقدر بزرگ نيستن
دوتا در کشويي داشت به اتاق خوابها دسترسي داشت
وقتي داشتم فيلمو نشونش ميدادم مجبور شدم سرعتش رو آهسته کنم
اين چيزي بود که دلم نميخواست داخل فيلم نشونش بدم
و قبلش هم بهم گفته بود هيچي نشونم نده
گفت بذار خودم تصورش کنم
خودم داستان رو ميدونم نيازي نيست بندازيش روي ديوار که تماشا کنم
ما هم فيلمي که قرار بود روي ديوار نشونش بديم رو
يانوش قانعم کرد که ميتونه پروژکتور رو برگردونه
و روي صورتش بتابونيم تا مدولاسيون نور و رنگ
روي خودش بازتاب کنه
و از حالت فوکوس هم خارجش کرديم که تصويرشم ببينيم
فوق العاده زيبا بود ممنونم
نتيجه کار عالي شده چيزيکه بنظر مياد اينه
جو هريش عموي خانواده ميگه
هنر خانواده رو از هم ميپاشونه
من گرسنم و راضي نميشم
که درست هم هست داري وسط بيابون کار ميکني
اون احساس تنهايي...که عجيبم هست
وقتي فيلم ميسازي 200 نفر کنارتن اما تو تنهايي
بله همه ما اين حسو تجربه کرديم
تنهايي فقط وقتيه که کسي نميتونه وارد مغزت بشه
اينطوري نيست که يک کنفرانسي داره توي ذهنت برگزار ميشه
که بقيه بتونن زوم کنن و بفهمن داري به چي فکر ميکني و نيتت چيه
اغلب مواقع من خودمم نميدونم
مگه اينکه يک صحنه بزرگ بخواد با علم جلوه هاي ويژه خلق بشه
و همه چيز از پيش تعيين شده باشه اما اينجا هيچي اينطوري نيست
معمولا همه عقل کل ها رو جمع ميکنيم با هم مشورت ميکنيم
اما در همچين مواردي در حين کار ميسازمش
و خودمم نميدونم قراره بعدش چيکار کنم ميدونم
من رفتم سر فيلمهاي مارتي
مارتي حتي يک تکه کاغذ کف دستش نداشت که بدونه چيکار ميکنه
آدام ساندلر با اون تيپ و کلاهش اومد که ما هم چقدر دوستش داريم
بهش گفت صحنه بعدي چيه
مارتي گفت ولم کن دارم فکر ميکنم...فکر ميکنم
پنج دقيقه ديگه بيا...پنج دقيقه
آخه اومده ميگه
اون خيلي سريع حرف ميزنه و يک لهجه اي داره که
من واقعا نميفهمم چي ميگه
دقيقا مثل خودت
بعد از يه مدت من فقط ميگفتم بله
ما سال 1966 باهم آشنا شديم بله
ايشون قديميترين دوست منه مارتي رو قبل از جورج ديدم
مارتي فقط سريعتر از اون حرف ميزنه
بلدم آهسته حرف بزنم
حتي شده يه وقتهايي جلو دوربين بايستم سعي کنم آروم باشم
اما گاهي اينقدر هيجان زياد ميشه فقط حرف ميزني کاري به باقيش نداري
يک چيز ديگه رو که خيلي دوست دارم کاريه که با پدر کردي
و...هدفش انتقاد کردن نيست اما
بنظرم يک تضادي هست بين
چيزهاي واقعي و تصورات
ما ميدونيم اون تصورات واقعيه بله
اما به اين معني نيست که اون اشتباه ميکنه
و ما اون مسيرو ميبينيم
ميبنيم که نميتونه به اون زن اطمينان بده
من ميخواستم همون بار اول که اين کاراکتر دهنشو باز ميکنه تثبيتش کنم
اولين حرفي که ميزنه همون اول فيلم که ايستاده بيرون
و متوجه ميشيم اونجا فيلادلفياست ...مثل همون فيلم
که سال 1952 در فيلادلفيا ديديم... " بهترين نمايش روي زمين "
بايد ساعتها تو سرماي زمستون منتظر ميمونديم
تا پائول بياد و از نظر علمي برامون توضيح بده
که مغز چطور حرکت رو درک ميکنه چطور مغز فريبمون ميده
که فکر کنيم هنوز اون فريم ها در حال حرکتن
پدرم براي من اينطوري بود
اون هميشه انکار ميکرد که چه قوه تخيل فوق العاده اي داره
چون هرچي داستان و مجله علمي تخيلي بود رو ميخوند
تخيلات بينظيري داشت اما هميشه نگران سلامت ما بود
و دلش ميخواست من برم معلم بشم
از نظرش فيلم سازي من هميشه يکجور سرگرمي بود
اينو نميگفت که منو وادار کنه از حالت آماتوري در بيام
بلکه ميخواست يک رشته اي در دبيرستان بخونم که بتونم مدرک بگيرم
چون از نظر اونکه در سينتيانا کنتاکي بزرگ شده بود
نسلي که در جنگ جهاني دوم خدمت کرده بودن
حتي تصورش رو نميکرد هيچ کدوم ما به هاليوود راه پيدا کنيم
دقيقا ...خانواده من که نهايتا پدرم و مادرم
وقتي فهميدن من کار ديگه اي ازم برنمياد
دفتر و دستکي نداشتم و
خدا رو شکر همرنگ اون جماعتي که باهاشون بزرگ شدم نبودم
از خيلي لحاظ نتونستم با اون زندگي و شغل مذهبي کنار بيام
بهم گفت برو معلم شو کاريه که ميشه روش حساب کني
ما سه تا اتاق داشتيم در خونه مرکز شهرمون
يک شب صداي مادرمو شنيدم
گفت: فکر کنم اون ديوانه ست
نتيجش اين بود که پدرم اومد سر صحنه آرواره‌ها
سال 1975 لس آنجلس بوديم
اومد پشت صحنه و
در قالب چندتا کلمه بهم گفت
واي استيو واقعا کارت تميزه
بله درست گفته
اصلا درباره فيلم حرف نزد منظورش کل کارم بود
اما اون کاراکتر رو نجات ميده وقتي سوار ماشين مياد به کاليفرنيا
بايد از ماشين پياده بشه اره
مياد بهش ميگه بهش زمان بده اره زمان بده
برت در اون فيلم عاشق ميتزيه ستايشش ميکنه
در زندگي واقعي هم مادرم پدرمو ترک ميکنه
البته برعکسشو بما گفته بود
اينکارو براي حمايت از مادرم کرد
چون ميدونست خواهرم ميره با اون در فينيکس زندگي ميکنه
نميخواست بنظر بياد اين ايده مادرم بوده
و خيلي اذيت شد من تا 20 سال خبر نداشتم
خيلي اذيت شد اما واقعا مادرم رو دوست داشت
آخرين جمله اي که ميگه و ما مجبور بوديم توي فيلم بياريمش
چون چيزيکه در واقعيت اتفاق افتاده بود رو تضعيف ميکرد
در واقعيت اون اومد گفت اين آخر داستان نيست و ما هنوز به پايانش نرسيديم
همين حرفو توي فيلم به سمي ميزنه
جالب اينجاست که بعد ازدواج مادرم با برني
مدت ازدواج مادرم با برني شريک پدرم طولاني تر از ازدواجش با پدرم بود
وقتي اون فوت شد مادرم و پدرم
پدرم هم ازدواج کرده بود جالبيش اينه
عموي من بني توي فيلم اسمش برني بود
قسمتهاي مربوط به اون خيلي مسخره بود
ما که خيلي دوستش داشتيم
اما وقتي اون فوت شد
پدرم با زني بنام برنيس ازدواج کرد عجيبه ديگه نه؟
برني ميره با برنيس ازدواج ميکنه
اما برنيس پدرم و برني مادرم دوستان صميمي فوق العاده اي شدن
تمام مناسبتها و عيد پاک رو باهم بوديم کنار بچه ها ميگذرونيدم
براي همه چيز حضور داشتن روياي پدرم به حقيقت پيوست
واقعا سعيش رو کرده خصوصا وقتي به سمي ميگه يه فيلم از اردو بساز
ميگه نميتونم دارم يه چيز ديگه ميسازم اون ميگه نه بايد بخاطر اون بسازيش
ميدونه بايد چطوري بدستش بياره درسته درسته
همشون ازم سوءاستفاده کردن
بخاطر من بساز ، بخاطر اون اره
ميرسيم به صحنه طلاق که ميتوني ببيني اون تظاهر ميکنه
بله بله خيلي مشخص بود چون ميدوني
خيلي از فيلمهايي که من کارگرداني کردم
پر از حال و هواي اکشن و جذاب و صحنه هاي سينمايي بود
اما چيزيکه من اسمشو ميذارم موضوعات دراماتيک
من زياد از اين سبک کارها نکردم دو نفر در مقابل همديگه قرار بگيرن
تو استاد اين کاري
فيلم "گاو خشمگين يا رفقاي خوب" رو ببين
مطمئنم گاهي کنترلش از دست خارج شده
رفتي پشت ميز سنگر گرفتي
اره چند بار حتي صحنه رو نديدم فقط صداشون رو از گوشي ميشنيدم
سرم رو دزديدم درک ميکنم
منم خيلي خوب درکش ميکنم
و اون صحنه طلاق تقريبا همچين چيزي بود
همه چيزو بهم ميريزه تهديد آميزه
جدا کردن 4 تا بچه از هم ديگه خداي بزرگ
اين اتفاقي بود که برامون افتاده بود ديگه
فکر ميکردم دارم فيلمي درباره خانوادم ميسازم
و تمام افراديکه فيلم رو ديدن
مي‌اومدن از تشابهت زنديگيشون با فيلم برام ميگفتن
که واقعا خارق العاده بود من نميدونستم اينهمه زورگويي
و مسائل مذهبي رو باهم مشترک داريم
تجربه من کمي متفاوت بود چون خونه من يک دهکده بسته
در مرکز شهر مولبري خيابان اليزابت بود
البته الان خيلي عوض شده اما اون زمان
شبيه قرون وسطي بود اما من قصد انتقاد ندارم
شخصيتشون اين بود افراد فقيري که از روستا اومده بودن
و همينطوري هم ادامه دادن پدر و مادر من اينطوري بزرگم کردن
و طلاق بينشون معني نداشت هرگز
هرگز پيش نمي اومد کسي طلاق نميگرفت
اينجا آمريکاست ماهم بايد ياد ميگرفتيم مثل آمريکاييها باشيم
پس براي من تجربه بسيار متفاوتي بود براي همين
کل ايده فيلم ساختن با اين موضوع بيگانه در مرکز شهر کار شاقي بود
اصلا تا اواسط دهه 70 ما نميتونستيم دوربين ببريم به اون محلات
اونم بايد به يه نفر حق و حساب ميداديم
همينطوري بود اون زمان اما درباره فيلم ساختن
ما فقير بوديم دوربين نداشتيم فقط ميتونستيم استوري‌بورد بکشيم
ولي وقتي تونستيم دوربين بگيريم
چقدر لذتبخش بود اون فيلم قطارهاي لايونل
اون ماکت‌هاي قطار بهترين نمايش روي زمين
تاثيري که روي من داشت اون فيلمو من 10 سالم بود که ديدمش
منم سال 52 ديدمش اره اره تاثيرش تا امروزم مونده
حتي خودتم داشتي از هنرش حرف ميزدي
اما هنرمند هنرش رو ارائه ميده
آره به مادرشون ميگن ميشد دود رو روي پس زمينه نقاشي شده ديد
وقتي داشتم با متئو بازيگر نقش سمي صحنه رو ميگرفتم
که تو يکي از اون قصرهاي بزرگ سال 1930 بود
متئو رديف سوم نشسته بود نميخواستم تصادف قطارها رو ببينه
تا وقتي ازش نماي بسته بگيرم
شروع کردم به گرفتن نماي بسته نيم تنه ازش
سه هفته بعدشم مجدد فيلم گرفتم
اما اون نماي نزديکي که ازش توي سالن گرفتم
پنج شش دقيقه از فيلم رو براي رسيدن به اون صحنه صرف کردم
فقط براي اينکه ري اکشن متئو رو بگيرم
براي همين ري اکشنش ناب بود
با اينکه در "بهترين نمايش روي زمين" خيلي واقعي تر بود
اون بي اعتقاديش رو بحالت تعليق در مياره
بعنوان يک بچه 6 ساله دهنش باز مونده چشمهاش گشاد شده
همشون واقعي بود خيلي زيباست
فيلمهاي بچگي ما اينطوري بودن
فکر کنم اولين فيلمي که ديدم فتح‌نشده گري کوپر بود
بعدشم سامسون و دليله منم اون رو ديدم
تاثيري که اون نقاشي بزرگ روي ديوار قرن نوزدهم ميذاره
خوشحالم اول اون فيلمو ديدي چون
تو خونه ما به کشتي گرفتن ختم ميشد
ميگن دليله رو هم ناخنهاشو کوتاه کرده بودن درسته
اره گفت از روي من پاشو دليله
جلوه هاي تصويري فيلم فوق العادست
محض رضاي خدا ميره دنبال گردباد
اونم در نيوجرسي
اونجا نري ها بمون توي انبار
اما اون سوار ماشين ميشه و تازه ميفهمه هرگز به چيزيکه دنبالشه نميرسه
يک صحنه فوق العاده از بالاي سرش هست وقتيکه پشت فرمون نشسته
بعدش دستش رو ميبيني که حلقه توي انگشتشه
بي اونکه خيلي واضح مطرح بشه واقعا قدرتمنده
بعدشم وقتيکه شبونه اون تلفن مرموز بهش ميشه
صداي زنگ تلفن مياد اون جواب ميده صداي مادرش رو ميشنوه ساعت 6:00
بعدش مرد بلند ميشه گوشي رو قطع ميکنه
وقتي هردوشون دارن سرشون رو ميذارن روي بالش
دو تا چشم اونجا هست ببين به چي توجه ميکنه؟
شنيدن اينها از مارتين اسکورسيزي فوق العاده‌ست
حس ميکنه نشسته کنار يک رواني واسه اين خوشش اومده
عمو بوريس آدم جالبي بود واقعا؟
يه چيزو بگم وقتي من فيلمو به خواهرهام نشون ميدادم
اونها هم طبق روال يک واکنش دراماتيک و نوستالژي بهش داشتن
اون در 103 سالگي در گذشت و مادرم 97 سال داشت
مادرم زندگي فوق العاده اي داشت اما وقتي فيلمو ديدن گفتن
خداي من هيچکس اون صحنه تلفن رو باور نخواهد کرد
اونها فيلمنامه رو خونده بودن اما يادشون رفته بود
گفتن نبايد توي فيلم بذاريش چون
کسي باور نميکنه مادر مردش بهش زنگ زده
اتفاقي که افتاد اين بود فرداش ما اومديم صبحانه بخوريم
مادر و پدرم خيلي هيجان داشتن
مادرم گفت تلفن زنگ زد پدرم گفت من صدايي نشنيدم
مادرم گفت تلفن زنگ زده من برداشتم مادرم بود
که ميگفت فردا نرو اونجا دالي من ميترسم ميترسم
پدرم ميگفت من حرفهاش رو شنيدم
اما وقتي گوشي رو برداشتم کسي پشت خط نبود
اونم قسم خورد بخدا همينطوري بود
اون سر صبحانه يک روز تابستوني بود ما هم مدرسه نداشتيم
شب وقتي براي شام دور هم جمع شديم
مثل فيلم داشتيم شام ميخورديم
اون حمله ميکنه مرد از ماشين پياده ميشه
عمو بوريسه و مادرم ميگه خداي من
چون مادر بزرگم خيلي از اون مرد ميترسيد
مادرم هم ازش ميترسيد
اون بازيگر سيرک برادران رينگلي بود
با شيرها و فيل ها کار ميکرد
چيزيکه اون توي اين صحنه ميگه رو ما از خودمون ساختيم
چون بعدش مستقيم رفت توي تخت و يک کلمه بامن حرف نزد
ولي اين ذات شخصيتش بود
وقتي درباره کنار کشيدن از صنعت سينما حرف ميزنيم
درست ميگه چون بايد خيلي چيزها رو خاک کنيم
درسته خصوصا اگه بخواي جز اولين ها باشي
اون زمان که لس آنجلس مدرسه ميرفتم
متوجه اين ميزان ضد مسيحيت نشده بودم
اره شمال کاليفرنيا بود
من تجربه متفاوتي داشتم
تو گفتي يک اجتماع کوچک يهودي در فينيکس بود؟
آره اونجا يک اجتماع کوچک يهودي در فينيکس بود
من توي دبستانم چندتا بچه يهودي بودن
از اين چيزها در آريزونا نبود فقط مختص شمال کاليفرنيا بود
که مردم خيلي فعال تر بودن و حقوقشون بسيار بالاتر از ما بود
درست برعکس چيزيکه ما اينجا داشتيم
کنار محله ايتاليايي ها محله عرق فروشها بود
که الان يک بار با کلاس شده
بقيش جامعه يهودي ها بود
همه باهم بوديم و ميگفتيم مگه مشکليه؟
براي همين وقتي گفتي در فينيکس خيلي کم بودن تعجب کردم
تازه متوجه تفاوتش شدم درسته
اقليت مردم فينيکس بوميان آمريکايي بودن
من با بچه هاي قبيله هوبي و ناواهو مدرسه ميرفتم
بچه هاي قبايل ناواهو و هوبي بودن
بعضي از مردم وحشت زده بودن تعدادشون زياد نبود
و در دبستان من در آريزونا تعاليم مذهبي صفر بود
براي ما بچه هاي ايرلندي خيلي عجيب و غريب بودن
در دبيرستان کاردينال هيز بچه هاي ايرلندي رو ديدم
يه وضعي بودن
توي فيلمهاي جان فورد ايرلندي داشتيم
اما تجربه خيلي متفاوتي بود و تو داستاني گفتي
درباره اون بچه اره بهت گفتم
اون بچه سالها بعد در جنگ ويتنام کشته ميشه
اون بهم زنگ زد و بعدش من هرگز ديگه باهاش حرف نزدم
بعد اينکه جشن پرام برگزار شد
من و توني فکر کرديم بايد اين صحنه رو يکم مفصل ترش کنيم چون
من هرگز متوجه نشدم چرا اومد بهم گفت
چرا منو اين شکلي کردي چرا خرابم کردي؟
يک بازيکن قوي هيکل چهارشونه زد زير گريه
ستاره کلاس آخر بود
اينطوري واکنش احساسي نشون داد
ديگه بعدش نديدمش تا چند سال بعد
تا وقتي فيلم دوئل از شبکه اي بي سي پخش شد
فرداش اين آدم زنگ زد دفترم
دستيارم گفت فلاني زنگ زده چون من اسمشو نميگم
انگار آب سرد ريختن روي سرم يخ کردم
ياد اون موقع افتادم . اسمش که اومد فکر کردم زندگيم تموم شد
اون ميخواست بدونه چون توي اسم من "ان" بود
همه اون روزها منو استيو صدا ميزدن حتي خودت
فرانسيس ، جورج همه تو مارتي بودي من استيو
اون "ان" آخر فقط در پايان فيلم نوشته ميشد
براي همين اون نميدونست استيو همون استيونه يا نه
وقتي فهميد من همون آدمم که دبيرستان باهاش ميرفته
اصلا درباره اون مورد حرف نزد فقط گفت نشئه بوده
باورش نميشد من واقعا کارگردان فيلم بشم
بعدش ازش پرسيدم چي کارها ميکني؟
گفت من در شمال کاليفرنيا پليسم
کل داستان شوکه کننده بود
يکي رو که اونقدر نميشناختي
سالها بعد دوباره بهش ميرسي
وقتي فيلم جنگي رو ساختي فرار به ناکجاآباد
يک چيز جالب اونجا داشت که
وقتي داري بازيگر رو هدايت ميکني کارگرداني ميکني
اين خيلي چيزها رو درباره فيلم بمن ميگه
وقتي بهش ميگه اين خانواده توئه
و تو کارت تموم شد درسته
و تو نميتوني نجاتشون بدي دقيقا
تو نميتوني اون خانواده رو نجات بدي
مثل اتفاقي که در مورد طلاق افتاد
داره با خودش حرف ميزنه دقيقا
اين بچه سر راهت قرار گرفته
قراره با اطلاعاتي که الان پشت دستگاه تدوين بدست آورده چيکار کنه؟
ولي بچه اينو بازي ميکنه
بازيگر در آخر صحنه انجامش ميده
دوربين 8 ميلي متري از پشت سرش حرکت ميکنه
هيچکس صورت و احساساتش رو نميبينه
پسر بيچاره
عالي بود...عالي
فوق العاده تکان دهنده بود براي من
ارتباط بين ميتزي و سمي
واقعا ستودنيه ممنونم
و تو يجورايي به سرانجام رسونديش ميدوني؟
جالبه چون من هرگز درباره زندگي خصوصيم حرف نزده بودم
تا الان کسي از زندگيم چيزي نميدونست
و کرونا اين فرصت رو بهم داد که بهش فکر کنم
وقتي مادرمو از دست دادم خيلي جدي به داستان فکر کردم
بعدش پدرم رو از دست دادم با توني فيلمنامه رو نوشتيم
و قصد ساختنش رو نداشتم
بهش بعنوان فيلمنامه مستند نگاه ميکردم
قرار بود بندازمش گوشه کشو بمونه
بعد اينکه پدر ترکمون کرد
و در زمان کرونا فرصت مناسبي براي فکر کردن پيش اومد
خصوصا سال 2020 که کرونا شديد بود اره
اون زمان 500 هزار در آمريکا و ميليونها نفر در جهان رو از دست داديم
مثل اولين شيوع سارس با خودم فکر ميکردم
نکنه قراره همه ما با اين همه‌گيري
زندگيمون به پايان برسه
چي بهش ميگفتن؟
همون دوره اي که باعث منقرض شدن دايناسورها شده بود
يادمه فکر ميکردم اگه قرار باشه يک فيلم ديگه بسازم
اگه بخوام يک داستان ديگه بگم اون چي قراره باشه؟
براي همين تصميم به توليدش گرفتم
اين دوره براي همه ما خاص بود تعطيلي جهان
يک مرتبه ديگه مطمئن نيستي قراره نفس بعدي رو بکشي يا نه
اون موقع ديگه چي برات ارزشمنده؟
از افراد نزديک به خودت شروع ميکني
کاري که انجام ميدي دلم نميخواد اين کلمه رو بکار ببرم
منظورم هر کار خلاقانه‌اي که ميکني
ناگهان همه چيز عوض ميشه و يک فراغ بال بهت ميده
و ذهنت باز ميشه ميدوني؟
پس يه جورايي فوق العاده بود
حتي اگه انقراض نسل بشر پيش نيومد
ميتونست شبيه قرن 14 باشه که ميليونها نفر از وبا مردن
ديويد لينچ رو دوست داشتي؟
عاليه هر فيلمي که از اين مرد ميبيني
اي خدا پس اين افق کجاست مثل يک هنرمند باش. راست ميگه
خيلي سريع بگو چطور تونستي ديويد رو در اون صحنه هدايت کني؟
راستش ايده خودم بود قرار بود يک بازيگر ديگه کارش کنه اما
اما خدا رو شکر بمن زنگ زد و يک بازيگري که شخصا ميشناختمش
ازش پرسيدم ميتوني نقش جان فورد رو بازي کني
اما مارک هريس همسر توني کوشنر
وقتي شنيد قراره به دوست بازيگرم زنگ بزنم
گفت تا حالا فکر کردي به ديويد لينچ بگي اينو بازي کنه؟
انگار تو مغزم يک لامپ روشن شد
ايده مارک هريس محشر بود
فورا با ديويد که يکم ميشناختمش تماس گرفتم
خوشحال شد اما گفت نه من بازيگر نيستم
پروژه هاي ديگه اي در حال انجام داشت
و نميخواست نقش جان فورد رو بازي کنه چون اون مرد فوق العاده اي بوده
و نميتونه در حد استانداردهاي اون باشه
يکم هم در اين مورد خجالت ميکشيد
اما چيزيکه براي هممون قابل درکه و فهمش رو ساده ميکنه اينه که
من و همسرم در بنيان "تي ام" ديويد لينچ خيلي فعاليت کرديم
در مورد آرامشه و ما 3 ساله اين دوره رو گذرونديم
بعد اون تماس ديويد فهميد من و باب راس توي اين دوره ها هستيم
و ناگهان از پشت تلفنم متوجه شدم که نيم خيز شد
با اين وجود گفت نه منم رفتم سراغ لورا و دوستش
رفتم گفتم لورا من الان بيشتر از هر وقت ديگه بهت نياز دارم
تو بايد با ديويد رو راضي کني
قول داده تا 2 هفته ديگه جواب قطعي ميده
قرار شد بهش زنگ بزنم اگه گفت نه ديگه مزاحمش نشم
گفت باشه دو هفته ديگه تماس بگير
منم گفتم دو هفته وقت داريم راضيش کنيم
دو هفته بعدش زنگ زدم جواب داد
گفت تصميم گرفتم به يک شرط انجامش بدم
چه شرطي؟
ميخوام دو هفته زودتر لباس رو تحويل بگيرم
ميخوام دو هفته تنم کنم اينقدر که پاره شه
گفتم ميخواي تنت کني؟ گفت هر روز...هر روز
کلاه و چشم بند و همه چي رو بفرست
اون روز با يک لباس خفن پيداش شد
جان فورد همينطوري بود ديگه
اون صحنه برام پيش اومده بود اولين باريکه جان فورد رو ديدم
من که اولين بار نشناختمش
تا وقتيکه با حوصله زياد سيگارش رو روشن کرد
اين چيزيه که ما از جادوي تدوين ميشناسيم
ميتيونيم کاري کنيم همه چي طولاني تر بنظر بياد
فکر کنم ديگه حرفي نمونده باشه
من سال ديگه همين موقع ميام نيويورک انجمن کارگردانان
" و در رابطه با فيلم " قاتلين ماه نو با اين مرد مصاحبه ميکنم
ممنونم ممنونم خيلي متشکرم
مترجم: سوگند D R . L E C T E R : ويرايش
"ترجمه شده توسط گروه پيشگام" Pishgum@Gmail.Com