(ละครเรื่องนี้สร้างจากสังคมเกาหลี ที่ไม่พึงประสงค์ในจินตนาการ)
(บุคคล องค์กรและเหตุการณ์ทั้งหมด ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
มีแค่ระบบเท่านั้นที่ทำให้จัดฉากทุกอย่างได้แบบนี้
นี่ต่างหากระบบ
ระบบจะไม่มีความหมายเมื่ออยู่ต่อหน้าอำนาจ
อำนาจที่สามารถควบคุมทั้งระบบได้ตามอำเภอใจ
ในเหตุการณ์ไฟไหม้ที่ทำให้พี่ฉันตาย
ฉันได้เข้าใจการมองข้ามคนอื่น
เพื่อที่จะเอาชีวิตรอด
มนุษย์แค่ทำอะไรแบบมนุษย์
สมเป็นมนุษย์ไงล่ะ
แต่ว่ามีเรื่องที่ทำให้ฉันประหลาดใจอยู่อย่างหนึ่ง
คนพวกนั้นมาหาฉันที่โรงพยาบาล
ผมเกือบจะช่วยครอบครัวพี่ชายคุณได้แล้วแท้ๆ
แต่เพราะเปลวไฟนั่น…
ว่าแต่ คุณรอดมาจาก นรกบนดินแบบนั้นได้ยังไงครับ
น่าทึ่งจริงๆ น่าทึ่งมาก
ผมคิดว่าตัวเองจะโดนไฟคลอกตายไปแล้วซะอีก
สวรรค์ช่วยเราเอาไว้ไงล่ะ
ฉันน่ะ
เอาแต่หวนคิดถึงลูกชายของตัวเอง
ที่ปกติฉันไม่เคยพูดจาดีๆ ด้วยสักครั้ง
ฉันเสียใจเรื่องพี่ชายของคุณด้วยนะคะ เขาจะอยู่ในใจฉันตลอดไป
พวกเราที่เหลือต้องทำตาม ความประสงค์ของเขาต่อไปนะคะ
ทรัพย์สินที่เขาบริจาคให้
มูลนิธิเราจะนำมาใช้อย่างคุ้มค่าค่ะ
ด้วยความรัก และเกื้อกูล
คิดซะว่าชีวิตที่เหลืออยู่เป็นดั่งของขวัญ
และใช้ชีวิตต่อไปด้วยความรู้สึกขอบคุณกันครับ
- ครับ - นั่นสิ
เราต้องให้ ต้องแบ่งปัน และขอบคุณให้มากกว่าเดิม
- เชื่อใจเราเถอะครับ - อาเมน
ที่บอกว่าให้เอาใจเขามาใส่ใจเราน่ะ
เราเข้าใจความรู้สึกของคุณดี เข้าใจทั้งหมดเลย
ทำไมจะไม่เข้าใจล่ะ เราเคยลงเรือลำเดียวกันในกองไฟนั่นนี่นา
ไม่สิ เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ
นั่นสิ ใช่แล้วค่ะ
ในโลกนี้ไม่มีใครที่เหมือนกับพี่ชายคุณอีกแล้วค่ะ
เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยม
เรารู้สึกขอบคุณเขามาก
เขาน่าทึ่งจริงๆ ค่ะ
ดูแสงแดดสิ น่าออกไปปิกนิกจริงๆ
พวกเขาพูดออกมาโดยไม่ติดขัดแม้แต่น้อย
พูดออกมาจากใจ
ฉันทนดูพวกเขาเสแสร้งไม่ไหว
มันทำให้ฉันคลื่นไส้
ตอนนี้พวกเขาก็น่าจะยังเป็นเหมือนเดิม
"เราทำอะไรผิด
มันคือโครงการที่จะช่วยฟื้นฟูเศรษฐกิจ ทำไมต้อง กลั่นแกล้งเราด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ด้วย
นี่คือการสมคบคิดทางการเมือง
เราจะถอยตอนนี้ไม่ได้"
ถ้าในโลกนี้มีซาตานอยู่จริงๆ
มันก็คงจะเป็น…
การเห็นอกเห็นใจตัวเองของผู้มีอำนาจไงล่ะ
สภาพดูไม่ได้เลยนะ
ตอนนี้นายคิดถึงแต่ตัวเองก็พอ
ไม่ต้องคิดถึงเรื่องอื่น
นักโทษหมายเลข 70618 โดยองชุน
ลุงเข้าไปอยู่ในนั้นได้ยังไง
ออกมาครับ ลุง
ลุง
- พวกเรา - พวกเรา
- คืออำนาจ - คืออำนาจ
- พวกเรา - พวกเรา
- คืออำนาจ - คืออำนาจ
เขาคงใช้ความทุกข์ของคนอื่น
เพื่อเป้าหมายของตัวเอง
ถ้าซาตานมีอยู่จริงในโลกนี้
ได้ยินมาว่ามีพนักงานของมูลนิธิ ที่อยากจะให้ข้อมูล
มีอะไรที่พอจะใช้ได้ไหม
พนักงานจากแผนกบัญชีครับ
จริงเหรอ
เธอบอกว่าจะโทรมาเมื่อวาน แต่ยังไม่ติดต่อกลับมาเลยครับ
มือถือก็ปิดเครื่องด้วย
ผมกำลังเช็กว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า
เดี๋ยวฉันโทรกลับ
นี่คือคำสั่งเสียที่อาจารย์ซอ
ฝากเอาไว้ให้พวกเราค่ะ
ผมขอโทษประชาชนทุกท่านครับ
ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง
ความผิดที่ประเมินความโลภของมนุษย์ต่ำเกินไป
ความผิดที่มอบอำนาจให้ผู้น้อยมากเกินไป
เหนือสิ่งอื่นใด คือความผิดที่เชื่อใจผู้อื่นมากเกินไป
ทุกอย่างคือความผิดของผมที่ไม่อาจย้อนกลับ
ไม่มีคำแก้ตัวใดที่ผมจะพูดกับทุกท่าน
ที่รักและไว้ใจในตัวผมได้อีกแล้วครับ
ยัยนี่เสียสติมากกว่าที่ฉันคาดไว้แฮะ
ถ้างั้นฉัน…
จะไปเตรียมคำพูดที่จะพูดกับประชาชนเอาไว้
รีบจัดการนังนั่นซะ
- อย่าให้พลาดล่ะ - ครับ
ขอตัวนะ
- ทานข้าวก่อนสิครับ - จะกลับแล้วเหรอครับ
พยายามเข้าล่ะ
อาจารย์ครับ เราเชื่อใจอาจารย์นะครับ
กลับดีๆ นะครับ
ยอดเยี่ยมจริงๆ ผอ.จอง
ฉันรับใช้อาจารย์มานานแล้วนี่คะ
ดีครับ ถ้าอย่างนั้น
ทำไมเราถึงต้อง
รับข้อเสนอของผอ.จอง แทนข้อเสนอของอาจารย์ซอ
ขอฟังหน่อยซิ
มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ
อาจารย์ซอเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือ ซึ่งหาตัวจับได้ยาก
อย่างที่เขาเพิ่งพูดเมื่อกี้
แค่เขาพูดคำเดียวต่อหน้าสาธารณชน
ก็เปลี่ยนใจประชาชนได้แล้ว
แล้วไง
แล้วถ้านั่นเป็น
คำสั่งเสียที่เขาฝากเอาไว้ ก่อนจบชีวิตลงด้วยตัวเอง
จะมีน้ำหนักมากแค่ไหนล่ะคะ
คุณจะบอกว่าอาจารย์ซอที่ตายแล้วมีค่ากว่า อาจารย์ซอที่ยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ
โอ้โฮ ผอ.จองเป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ
ไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้ น่ากลัวมาก
น่ากลัวจริงๆ ถูกใจผมสุดๆ
ทุกอย่างคือความผิดของผมที่ไม่อาจย้อนกลับ
ไม่มีคำแก้ตัวใดที่ผมจะพูดกับทุกท่าน
ที่รักและไว้ใจในตัวผมได้อีกแล้วครับ
ตั้งแต่นี้ไป
ผมจะดูแลงานทุกอย่างของมูลนิธิด้วยตัวเอง
และจะรับผิดชอบทุกอย่างด้วยตัวเองครับ
อย่างแรก
ผมจะหาตัวจองซอนอา
อาชญากรที่แตะต้องเงินบริจาคให้เจอ
และให้เธอชดใช้อย่างสาสม
ไม่ว่าเธอจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนในโลกใบนี้ ผมจะต้อง…
จองซอนอา…
อาชญากรที่แตะต้องเงินบริจาค…
ไม่ว่าเธอจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนในโลกใบนี้… อย่างแรก…
(ลบ)
ผมไม่รู้จะพูดอะไรกับประชาชนทุกท่านเลยครับ
เสร็จเรียบร้อย
อาจารย์ซอที่ใช้ชีวิตอย่างน่านับถือ
เลือกที่จะรับผิดแทนลูกน้อง
ด้วยตัวของเขาเองค่ะ
นี่คือบุคคลพวกนั้นค่ะ
เราทราบมาว่า
พวกเขาเป็นผู้ประสงค์ร้าย ที่แทรกแซงเข้ามาในมูลนิธิอย่างเป็นระบบ
ทันทีที่ถูกสงสัย พวกเขาก็ทำลาย ข้อมูลบัญชีทั้งหมดและหายตัวไปค่ะ
เราจะหาตัวพวกเขาให้เจอ
และทำให้พวกเขาชดใช้อย่างสาสม
ไม่ว่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนในโลกก็ตาม…
พวกเขาวางแผนจะทำอะไรกันแน่ครับ
คนพวกนี้ตั้งใจจะให้ข้อมูลกับเรา
แต่ถูกใส่ความว่าเป็นอาชญากร
"เราบริจาคเงิน แต่คนพวกนี้ทุจริต"
นี่คือเรื่องที่พวกเขาแต่งขึ้นมา
ถ้างั้นเราต้องแถลงการณ์ปฏิเสธและเปิดเผย…
"อำมหิตที่สุด
โหดร้ายจริงๆ
ใจดำเหลือเกิน
ทำแบบนี้ทั้งๆ ที่มีคนเพิ่งตายได้ยังไง"
ประเทศนี้เห็นอกเห็นใจคนตายเป็นพิเศษ
พวกเขาคงจะใช้สื่อทุกรูปแบบ
สร้างบรรยากาศไว้อาลัยให้ซอจองฮัก
ไม่ให้ใครกล้าเปิดปาก เกี่ยวกับคำสั่งเสียของเขา
การพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส
คือวิธีการของคนที่ควบคุมโลกนี้
ดูเอาไว้ให้ดีล่ะ
ความจริงที่อยู่เบื้องหลัง
ผู้โกงเงินบริจาคจำนวนมหาศาล และหายตัวไป ซึ่งน่าตกใจอย่างมาก
เพราะพวกเขาคือองค์กรหัวรุนแรง ที่เป็นผู้นำการก่อจลาจลที่ควังฮามุนครับ
ความจริงที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือ
ในบรรดาคนเหล่านี้มีชาวต่างชาติ ที่ไม่มีสัญชาติเกาหลีอยู่เป็นจำนวนมาก
นี่อาจจะเป็นการสมคบคิดกับต่างชาติ
ที่พยายามจะสั่นคลอนประเทศของเราครับ
ตอนนี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้จับกุม และสอบสวนสมาชิกบางส่วนแล้ว
แต่ถ้าพวกเขามีเงินทุนจำนวนมหาศาล
เราก็จะเข้าสู่สถานการณ์ฉุกเฉิน อาจเกิดการก่อการร้าย
และการจลาจลขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลาครับ
แล้วทั้งหมดนี้คือความรับผิดชอบของใครครับ
ทั้งหมดนี้คือความรับผิดชอบของรัฐบาลก่อน
ที่รับมือกับอาชญากรอย่างหละหลวมไงครับ
นอกจากถอนรากถอนโคนผู้มีอิทธิพลชั่วๆ แล้ว
ผมจะสร้างประเทศเกาหลีที่มั่นคง
ด้วยกฎระเบียบที่เข้มงวด
เพื่อไม่ให้เหตุการณ์น่าสลดแบบนี้เกิดขึ้นอีก
ผมขอให้สัญญา ขอประกาศเอาไว้ ณ ที่แห่งนี้
พี่น้องชาวเกาหลีที่เคารพรักทุกท่านครับ
จะไม่มีประเทศเกาหลีที่อ่อนแอ
และอ่อนข้อให้กับอาชญากรอีกแล้วครับ
ประธานคนใหม่ จองซอนอากับผม
เราจะสร้างประเทศเกาหลี ที่ปลอดภัยและแข็งแกร่งขึ้นมาให้ได้ครับ
จองซอนอา
ขณะเผชิญหน้ากับคนพวกนั้น
เราจะทำอะไรตามกฎระเบียบ และขั้นตอนได้บ้างล่ะ
อย่างที่บอกไปคราวที่แล้ว ความยุติธรรมไม่มีอยู่จริงหรอกนะ
มันมีแต่เกมเท่านั้น
แถมยัง ไร้ความเท่าเทียมสุดๆ
นายคงทำใจลำบากเรื่องพ่อแม่ แต่จัดการความรู้สึกหน่อย
เพราะเกมของจริงเหมือนจะเริ่มขึ้นแล้ว
ตั้งแต่ตอนนี้
(นักเลง)
- ซูฮยอน - ว่าไง กาอน
กี่โมงแล้วเนี่ย
คิดถึงพี่สาวคนนี้มากขนาดนั้นเลยเหรอ
- อือ - ฮะ
อือ
ฉันคิดถึงเธอ ยุนซูฮยอน
อะไรของนาย มาหาที่โรงพยาบาลทุกวัน
แล้วยังจะคิดถึงกันอีกเหรอ ผิดคาดแฮะ
ฉันบอกว่าจะเลี้ยงเหล้า ถ้าเธอออกจากโรงพยาบาลนี่นา
ถ้าเป็นเหล้าก็ได้เลย
ฉันแทบตาย เพราะต้องอดเหล้าเนี่ย
เต็มที่เลย ฉันเลี้ยง
- วันนี้นายใช้ได้เลยแฮะ - ใช่ไหมล่ะ
โอ๊ย เจ็บจัง
- ทำไม เจ็บตรงไหนเหรอ - ฉันเจ็บแผลน่ะ
อ๋อ เจ็บแผลเหรอ
มานี่มา ไปกันเถอะ
- ซูฮยอน - หือ
- แผลเธอไม่ได้อยู่ที่หัวหรอกเหรอ - เงียบน่า
ครับ
อร่อยจริงๆ
มัวทำอะไรอยู่ หมดแก้วเลยสิ
เมื่อไหร่นายจะบอกฉัน
- บอกอะไร - นายมีเรื่องแย่ๆ นี่นา
เปล่านี่ ฉันแค่เลี้ยงฉลอง ที่เธอได้ออกจากโรงพยาบาล
คิมกาอน
วันนี้ฉันแค่อยากเจอหน้าเธอ
ฉันควรทำแค่นั้นแท้ๆ
นี่ มันจะเป็นไปได้ยังไง เหลวไหล
ฉันเห็นกับตาตัวเอง
ฉันจะลืมหน้าหมอนั่นได้ยังไง
แต่ทำไม…
พัศดีไม่มีอิทธิพลพอที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้
หรือแม้แต่อธิบดีกรมราชทัณฑ์ก็เถอะ
ต้องเป็นใครที่อยู่สูงกว่านั้น สูงกว่ามาก
ใช่ คังโยฮันก็พูดแบบนั้น
มันก็จริงนะ
เรื่องที่เขาพูดมันก็ลงล็อกทั้งหมด
แต่มันลงล็อกเกินไป
ตอนที่ฉันสืบคดี
ฉันจะค่อนข้างสงสัย เรื่องที่ทุกอย่างลงล็อกเกินไป
คังโยฮันมีจุดประสงค์อะไร
การที่เขารู้อดีตของนายอย่างดี
และการที่เขาพานายไปที่นั่น
ให้นายเห็นภาพนั้น อย่างกับมายากลที่เตรียมเอาไว้
สมมตินะ ถ้าเกิดว่า…
การกระทำทุกอย่างของเขา
มีจุดประสงค์อะไรบางอย่างล่ะ
ถ้าคังโยฮันตั้งใจจะทำให้นายหวั่นไหว แล้วดึงมาเป็นพวกล่ะ
สมเป็นยุนซูฮยอน
ฉันจะสืบเอง
ฉันจะหาให้เจอเองว่าใครเป็นคนทำเรื่องแบบนี้
ถ้าเธอออกหน้า มันก็จะกลายเป็น การสืบสวนอย่างเป็นทางการน่ะสิ
แต่เราก็เชื่อใจเจ้านายของเธอ ไม่ได้สักคนเหมือนกัน
- แต่ยังไง… - ขอเวลาฉันหน่อย
ฉันจะเล่นตามน้ำกับคังโยฮันไปก่อน
แล้วสืบเพิ่มเติมไปด้วย
เข้าใจนะ
กาอน นายเหนื่อยมากใช่ไหม
พูดตามตรง ฉันประหลาดใจ
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนลงมือทำเรื่องแบบนี้นะ
แต่ฉันประหลาดใจกับความมั่นใจนั้น
ความมั่นใจเหรอ
ฉันว่าเขาไม่กลัวถูกจับได้ด้วยซ้ำ
ถึงขั้นเอาคนที่หน้าไม่คล้ายเลยไปขังแทน
แม่กับพ่อของฉัน…
แม่กับพ่อของฉันต้องจากไปแบบนั้น
แต่ลูกชายคนเดียวที่เหลืออยู่
กลับไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง
มัน…
โธ่เอ๊ย เพลงนี่ก็…
ซอนอา เธอทำได้ดีมากเลยนะ
ฉันรักเธอ
ภูมิใจในตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ
แน่นอน
เธอก็รู้ว่าฉันพยายามมากแค่ไหน
จากโคลนตมโสโครกนั่น มาจนถึงตรงนี้
ก็ได้ วันนี้ฉันเห็นด้วย
พี่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ
จริงเหรอ
ใช่แล้ว
จองซอนอายอดเยี่ยมมาก
ว่าแต่ พี่จะไปไหนเหรอ
ใช่
ฉันต้องไปหานายน้อยสักหน่อย
ข่าวด่วนครับ
ประธานาธิบดีฮอจุงเซ ประกาศมาตรการยกระดับ
การบังคับใช้กฎหมาย เพื่อความสงบอย่างต่อเนื่องครับ
เขายังกล่าวว่าได้เห็นผลงาน ของแผนกรายการพิจารณาคดี…
- กางแขนออก - ปล่อย
บอกให้กางแขนไงครับ
ช่วงนี้บรรยากาศไม่ค่อยจะดีเลย
ดูเหมือนเบื้องบนจะออกคำสั่ง ให้จัดการอย่างเข้มงวด
โลกกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงนะ
ดูเหมือนผู้พิพากษาคิมจะไม่รู้เรื่องอะไร เพราะมัวแต่ก่อการใหญ่สินะ
มีแค่ฉันที่โง่อยู่คนเดียว
ผู้พิพากษาโอครับ เรื่องนั้น…
ช่างเถอะ
เพื่อนำการลงโทษอย่างหนัก ที่แผนกรายการพิจารณาคดีได้ทดลองใช้
มาบังคับใช้ใช้ในการพิจารณาคดีทั่วไปทั่วประเทศ
จึงได้มีการปรับเกณฑ์การตัดสินโทษ ตามความหนักเบาและก่อตั้งคณะสนับสนุน
สำหรับช่วยเหลือและประชาสัมพันธ์ แผนกรายการพิจารณาคดีขึ้นมาครับ
ใครครับ
หวัดดี นายน้อย
บ้าไปแล้วหรือไง
เธอเป็นใครถึงได้เข้ามาที่นี่ตามอำเภอใจ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ประธานคณะสนับสนุน แผนกรายการพิจารณาคดี จองซอนอาค่ะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ผู้พิพากษาคังโยฮัน
นี่คือการละเมิดความเป็นอิสระของตุลาการครับ
ผู้พิพากษาที่ลงโทษเบากว่าเกณฑ์ใหม่
และผู้พิพากษาที่มีอัตราการยกฟ้องสูง จะโดนลงโทษงั้นเหรอครับ
ทางทำเนียบต้องการจัดระเบียบสังคม
ตุลาการก็ต้องให้ความร่วมมือสิครับ
สิ่งที่ตุลาการต้องทำ คือการร่วมมือกับทำเนียบรัฐบาลเหรอครับ
ประเทศต้องมาก่อน
ถึงจะมีหลักความเป็นอิสระ ของตุลาการหรืออะไรก็ตามนั่นครับ
หลักความเป็นอิสระของตุลาการ
มีไว้เพื่อให้ประเทศดำรงอยู่ได้ครับ ท่านประธานศาลฎีกา
เป็นแค่ประธานมูลนิธิคงไม่ทำให้เธอพอใจสินะ
สนุกดีแฮะ
คนอย่างเธอเนี่ยนะ จะมาสนับสนุนฉัน
ทำร้ายจิตใจกันจังเลย
ฉันทำด้วยใจนะ
ทำด้วยใจงั้นเหรอ
แน่นอน ก็นายน้อยเป็นผู้มีพระคุณของฉันนี่นา
ที่ฉันทำให้ฟาร์มแกะของเธอสั่นคลอน
จนเธอแย่งตำแหน่งมาได้
เรื่องนี้น่ะเหรอ
อ๋อ เรื่องนั้นฉันก็รู้สึกขอบคุณนะ แต่ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก
ตั้งแต่เกิดมา
ฉันเพิ่งได้เห็นโลกที่สวยงามเป็นครั้งแรก ที่บ้านของนายน้อย
ทุกอย่างเปล่งประกาย ระยิบระยับไปหมด
ฉันลำบากมามากเพื่อที่จะกลับไปที่นั่น
ไม่ใช่ในฐานะขโมย แต่เป็นเจ้าของ
กลับไปเป็นเจ้าของโลกที่นายน้อยไล่ฉันออกมา
เธอไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด
ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้ เธอก็เป็นได้แค่หัวขโมยที่หิวโหย
หัวขโมยชั้นต่ำที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเอง
พังทลายไปแค่ไหน
ฉันน่ะ
ชอบจริงๆ เวลาที่นายน้อยทำแบบนี้
เวลาที่คุณเย้ยหยัน ด่าทอและทำร้ายจิตใจฉัน
เร้าใจที่สุด
ฉันก็เลย…
อยากรังแกคุณบ้าง
ฉันอยากข่วน อยากกัด อยากขุดให้ลึกลงไป
เธอยังไม่รู้จักฉันดีสินะ
ฉันไม่มีความอดทน
และไม่แบ่งแยกชายหญิงด้วย
ฉัน…
ปฏิบัติกับทุกคนเหมือนกัน
นายน้อยเหมือนฉันมากจริงๆ
เธอถึงได้ชอบฉันเหรอ
อือ
ชอบมากแค่ไหนเหรอ
ฉันถามว่าชอบฉันแค่ไหน
ทำอะไรของคุณครับเนี่ย
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณช่วยชีวิตฉันเอาไว้
อ๋อ ครับ
หัวหน้าครับ นี่คุณ…
งั้นวันนี้ฉันขอตัวก่อน
ไว้เจอกันใหม่นะคะ
ให้ตายเถอะ
ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเธอจะมาเป็นประธาน คณะสนับสนุนแผนกรายการพิจารณาคดี
ผอ.จองน่ะเหรอครับ
สวัสดีค่ะ ผอ.จอง
ผู้พิพากษาโอ ไว้คราวหลังเราไปคุยกันสองคนนะคะ
อะไรกันเนี่ย ให้ตายเถอะ
หัวหน้าคะ
ฉันเป็นคนของแผนกพิจารณาคดีหรือเปล่าคะ
คุณหมายความว่ายังไง
ทั้งประเทศต้องโกลาหลเพราะสิ่งที่คุณเริ่ม
แต่คุณกลับไม่บอกอะไรกับฉันเลย
คุณบอกว่าจะลาออกโดยไม่ปรึกษากันสักคำ
แล้วอยู่ๆ คุณก็บอกว่าจะรับเบาะแสจากประชาชน
ไหนจะผู้หญิงคนนั้นอีก ทำไมอยู่ๆ เธอถึงมาที่นี่ล่ะคะ
- ผู้พิพากษาโอครับ - เดี๋ยวก่อน
ขอฉันพูดอีกเรื่องหนึ่ง
ฉันไม่รู้หรอกนะว่าหัวหน้าจะมองฉันยังไง
แต่ฉันก็เป็นผู้พิพากษาของประเทศนี้
และเป็นสมาชิก แผนกรายการพิจารณาคดีนี้ด้วยค่ะ
ถ้าคุณจะทำแบบนี้ ก็พิจารณาคดีไปคนเดียวเลยสิคะ
คุณเปลี่ยนไปนะ ผู้พิพากษาโอ
"ถ้าฉันได้เข้าแผนกพิจารณาคดี
แค่ได้นั่งข้างหัวหน้า ก็ถือเป็นเกียรติของฉันไปชั่วชีวิตแล้ว"
คุณพูดแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ผมจำได้แบบนี้นะ
คุณทะเยอทะยานกว่าเดิมเยอะเลย
มันก็น่ายินดีอยู่หรอกนะ แต่ผมอยากรู้จริงๆ ว่าเพราะอะไร
ฉันพูดเรื่องที่อยากพูดจบแล้วค่ะ
นี่เหรอครับ วิธีของหัวหน้า
คุณจะสู้กับคนที่ควบคุมโลกนี้
ทั้งที่ผลักไสคนที่อยู่ข้างคุณไปได้ยังไงครับ
คุณจะต้องตัวคนเดียวนะครับ
เรื่องนั้นเอาไว้คุยกันทีหลัง
แวะไปที่บ้านฉันที
เอลียาห์อยู่ไม่สุขเลย
พวกนั้นกีดกันฉันออกจากทุกเรื่อง
อยู่ๆ ซอจองฮักก็ตาย
แล้วไหนจะองค์กรหัวรุนแรงอีก
ระบุตัวตนคนที่โดนจับไปได้หรือยัง
หน่วยข่าวกรองแห่งชาติไม่แบ่งปันข้อมูล บอกว่าอยู่ในขอบเขตอำนาจของพวกเขาครับ
พวกลูกกระจ๊อก
พวกเขารับคำสั่งจากประธานาธิบดีเท่านั้นสินะ
ทีมที่เก็บข้อมูลทุจริตของฮอจุงเซน่ะ
ครับ ท่านรัฐมนตรี
ให้บางส่วนไปตามดูคนอื่นแทน
ใครเหรอครับ
ประธานคนใหม่ของมูลนิธิรับผิดชอบสังคม จองซอนอา
ดูเหมือนประธานาธิบดีหุ่นเชิดของเรา
จะโดนนางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ประกบเข้าซะแล้ว
ดื่มกาแฟไปด้วย คุยกันไปด้วยดีไหม
ก็ดีครับ
เอลียาห์
ดูเหมือนนายจะสงสัยว่า ทำไมฉันไม่ให้โอจินจูเข้าร่วมด้วย
แผนกพิจารณาคดีประกอบด้วยคนสามคน แค่สองคนก็เป็นเสียงข้างมากแล้ว
คุณก็เลยไม่ต้องการเสียงข้างน้อยเหรอครับ
แต่ผู้พิพากษาโอเป็นคนดีนะครับ
ฉันไม่เชื่อในสิ่งที่เปลี่ยนแปลงง่าย อย่างความดีหรือความเชื่อหรอก
เรื่องที่หัวหน้าสนใจคงมีแต่ ความโกรธ ความแค้น อะไรแบบนั้นสินะครับ
ก็เยอะแล้วนะ
นั่นคือสาเหตุที่คุณพุ่งเป้า
ไปที่ชาคยองฮี ตั้งแต่เรื่องสปอนเซอร์ไปจนถึงลูกชายของเธอ
ตั้งแต่แรกเหรอครับ
เพราะเอลียาห์ใช่ไหม
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ อย่างที่นายคิดหรอก
อย่างที่ฉันเคยบอกไป ถ้าคนที่ควบคุมโลกนี้
ร่วมมือกัน เราจะอับจนหนทาง
เลยต้องเริ่มจากการแยกคู่ต่อสู้ ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาก่อน
แถมเธอยังเป็นคนที่แยกออกมาได้ง่ายที่สุดด้วย
ง่ายเหรอครับ
นายรู้ไหมว่าทำไมชาคยองฮีถึงแข็งแกร่ง
เพราะเธอรู้จุดอ่อนของทุกคน
ถ้าชาคยองฮีจนมุม หลายคนคงมีความสุข
ส่วนฉัน
ก็อยากได้จุดอ่อนทั้งหมด
ที่อยู่ในมือชาคยองฮี
คุณเลยต้อนชาคยองฮีให้จนมุมกว่าเดิมสินะครับ
จนกว่าเธอจะใช้ไพ่ใบสุดท้ายมาต่อรองกับคุณ
ถ้าเข้าใจแล้วก็ช่วยตรวจสอบเรื่องนี้ก่อนเลย
คดีที่เหมาะกับ "รายการพิจารณาคดี" ครั้งต่อไป
โชว์ต้องดำเนินต่อไปสิ
เพราะแรงสนับสนุนของสาธารณชน คืออาวุธเดียวของเรา
ว่าแต่ เรื่องโดยองชุน
ฝีมือใครเหรอครับ
ไม่รู้สิ
ฉันเองก็กำลังสืบเรื่องนั้นอยู่เหมือนกัน
จะเป็นใครก็ช่าง ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วยครับ
เขาไม่ใช่อาชญากรทางการเมือง
หรือเป็นคนที่ใช้ต่อรอง กับต่างชาติได้สักหน่อย แล้วทำไม
ถ้าไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องเงิน
- เงินเหรอครับ - เงินเป็นแรงกระตุ้นชั้นดี
ไม่ว่ากับใคร
ต้องลากผู้พิพากษาคิมกาอนเข้ามาด้วยเหรอครับ
- ไม่เห็นจำเป็นต้อง… - ไม่ว่าจะชอบใจหรือไม่
ฉันก็ปล่อยให้ศัตรูอยู่ข้างหลังไม่ได้
- ฉันจะดึงมาเป็นพวก หรือ… - หรืออะไรครับ
กำจัดทิ้งก็ได้ ถ้าเป็นอันตราย
เอลียาห์
อือ เข้ามาสิ
ฉันไม่อยู่ก็กินอาหารแช่แข็งอีกแล้วสินะ
สองคนคุยอะไรกันนานขนาดนั้น
ก็แค่ เรื่องงานน่าเบื่อๆ น่ะ
- ฉันนั่งได้ไหม - นั่งสิ
นั่นสินะ ลุงสองคนจะมีเรื่องอะไรน่าสนุกได้
เกินไปแล้วนะ ฉันไม่ใช่ลุงแต่เป็นพี่ต่างหาก
ช่างเถอะ
ทำไมช่วงนี้นายไม่ค่อยมาที่นี่เลย
ก็แค่…
มีเรื่องให้ต้องคิดเยอะน่ะ
เอ่อ ฉันมาลองคิดๆ ดูแล้ว
เรื่องที่นายพูดคราวก่อน
- เรื่องอะไรนะ - นักต้มตุ๋น
คนที่ทำให้นายต้องเสียพ่อแม่ไป
ฉันไม่น่าพูดเรื่องนั้นเลย เธอไม่ต้องสนใจหรอก
จะไม่สนใจได้ยังไง
นายพยายามจะตายเพราะหมอนั่นตั้งกี่ครั้ง
เอลียาห์
- มาฆ่าเขากันเถอะ - อะไรนะ
ไม่ว่าจะคิดทบทวนอีกกี่รอบ ฉันก็คิดว่ามันน่าจะดีที่สุด
ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ
ทำไมต้องใช้ภาษีประชาชนทำให้ คนแบบนั้นมีเสื้อผ้าใส่ นอนหลับ
กินอิ่มครบสามมื้อด้วย
นายนอนหลับลงได้ยังไง เป็นฉันคงโมโหจนหลับไม่ลงสักคืนแน่ๆ
ฉันก็เลยมาลองคิดๆ ดู
ฉันว่ามันก็พอจะเป็นไปได้นะ
ฉันจะแฮ็กระบบเรือนจำ
แล้วหาวันที่เขาถูกปล่อยตัว
เราจะไปซ่อนตัวอยู่ จากนั้นก็เข้าไป…
- เอลียาห์ - หือ
ขอบใจนะ ที่คิดจะทำเพื่อฉันขนาดนั้น
ไม่หรอก ฉันแค่…
แต่ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้วจริงๆ เธอไม่ต้องสนใจหรอก
อ๋อ งั้นเหรอ
ถ้างั้นก็โอเค
งั้นถ้าเกิดว่า…
นี่เป็นแค่จินตนาการเพ้อเจ้อของฉันนะ
ถ้ามีใครสักคนสลับตัวไอ้ชั่วนั่นล่ะ
สลับกับคนอื่น
อะไรนะ
นายคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ
อย่าไปเสียเวลาคิดเรื่องไร้สาระแบบนั้น
- แล้วไปฆ่าเขา… - นั่นสิ มันไร้สาระจริงๆ
ก็ใช่น่ะสิ
ใครจะไปทำเรื่องบ้าๆ แบบนั้นกัน
จะทำไปทำไม
นั่นสินะ
ถ้าไม่ใช่คนแปลกๆ ที่มีจุดประสงค์แปลกๆ
จะทำไปทำไม
ช่างมันเถอะ
พักผ่อนเถอะ เอลียาห์
ฝันดีนะ เอลียาห์
อะไรของเขาน่ะ
(กรมตำรวจนครบาลโซล ยุนซูฮยอน)
ตกใจหมดเลยค่ะ
ฉันกำลังคิดถึงคุณเอลียาห์อยู่พอดี
ให้มานี่กับพวกลุงๆ ก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้น่ะค่ะ
ใบนั้นค่ะ
- ใบนี้เป็นไงคะ - สวยค่ะ เหมาะกับคุณมาก
เพราะนางแบบสวยไงล่ะ
แล้วใบนั้นล่ะคะ
ใบนี้มันดูแก่…
ฉันหมายถึงดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าค่ะ
งั้นเหรอ
ว่าแต่ ช่วงนี้เกิดเรื่องอะไรกับกาอนเหรอคะ
กาอนเหรอ
ไม่รู้สิคะ
อะไรกัน
- ไหนบอกว่าเป็นเพื่อนซี้กันไงคะ - คุณเป็นห่วงเขาเหรอคะ
เป็นห่วงเหรอ ฉันเนี่ยนะ
เอาใบนี้ค่ะ
แล้วก็ใบที่ป้าคนนี้ดูเมื่อกี้ด้วยค่ะ
อะไรนะคะ
ป้าเหรอ
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เอาดีกว่า
คุณก็เลือกอะไรบ้างสิ
ชอปปิงคนเดียวไม่สนุกเลย
มันก็ดีอยู่หรอก…
เราไปที่อื่นกันดีไหมคะ
ที่อื่นเหรอ
ชอบใช่ไหมคะ
ไอศกรีมน่ะเหรอ
คุณก็รู้นี่
กาอนน่ะเหรอ
จะบอกว่าไม่ชอบก็คงไม่ได้หรอกค่ะ
ตั้งแต่อนุบาลจนถึงตอนนี้ ฉันก็สารภาพรักไปห้าครั้งแล้ว
- ห้าครั้งเหรอ - แต่ก็โดนปฏิเสธทุกครั้งเลย
แล้วทำไม…
ทำไมถึงสารภาพรักกับเขาอยู่เรื่อยน่ะเหรอ
นั่นสิ ทำไมกันนะ
ตอนแรกก็คงเป็นเพราะหน้าตามั้งคะ ตอนเด็กๆ เขาน่ารักมากเลย
แล้วยังไงต่อคะ
แล้ว…
- เขาก็ร้องไห้ - อะไรนะคะ
ตอนนั้นเป็นครั้งแรกที่ครอบครัวเขาล้มละลาย
เขาต้องออกจากโรงเรียนอนุบาล
เลยร้องไห้ซะใหญ่โต
แต่ฉันไม่ชอบเลย
ฉันไม่ชอบที่เขาร้องไห้
เพราะไม่มีอะไรที่ฉันทำได้
ฉันก็เลยสารภาพรักไป
โดยไม่รู้ตัว
เหมือนคนโง่เลยเนอะ
ถ้างั้นทุกครั้งที่เขาร้องไห้…
ฉันเห็นกาอนร้องไห้
ไปห้าครั้งแล้วค่ะ
ไม่รู้ว่าครอบครัวกาอนมีเวรมีกรรมอะไร
มันถาโถมเข้ามา
ไม่หยุดเลย
เราอยู่นี่นานเกินไปแล้ว
- กลับกันดีไหมคะ - พี่คะ
รอฉันด้วยสิคะ
ได้สิ เอลียาห์
อือ ฉันเอง
นายเคยทำข่าวเรื่องจุงวอนเอฟแอนด์บีใช่ไหม
อือ พอจะตรวจสอบสถานการณ์การเงิน ของที่นั่นสักสองสามปีได้ไหม
อือ ขอบใจนะ
กาอน
เฮ้อ โทษที มาสายจนได้
อัยการพัคของเรางานยุ่งมากแท้ๆ
แหม ผู้พิพากษาคิม ตัวจี๊ดของโรงเรียนกฎหมายนัดมาแบบนี้
ยังไงฉันก็ต้องมาอยู่แล้ว
- ฉันเป็นตัวจี๊ดเหรอ - ใช่ นายเป็นดาราแล้วนี่
นี่ ขอลายเซ็นหน่อยสิ
ฉันจะเอาไปให้หลาน
ได้สิ
จริงๆ แล้ว ฉันมีเรื่องจะรบกวนนาย
อะไรเหรอ
เอ่อ มีนักโทษคนหนึ่งที่กำลังรับโทษอยู่ในเรือนจำ
เขาโกงเงินหลายแสนล้านวอน
ทีมเรียกเก็บทรัพย์ที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย น่าจะมาจากสำนักงานนาย
ฉันรู้ว่ามันยาก
แต่นายพอจะหาให้ได้ไหมว่าผลเป็นยังไง
- แผนกรายการพิจารณาคดีจะทำเรื่องนี้เหรอ - เปล่าๆ เรื่องส่วนตัวน่ะ
ช่วยฉันทีนะ
อือ ได้สิ
ถ้าอย่างนั้น นายต้องแจกลายเซ็นเพิ่มแล้วล่ะ
แค่นี้ไม่พอหรอก
ได้สิ ขอบใจนะ
มาแล้วเหรอ
- นายจะกลับมาอยู่ที่นี่แล้วเหรอ - เปล่าหรอก
เจ้าพวกนี้ต้องมีคนดูแล
จะแวะมาเฉยๆ ได้ยังไง กลับมาอยู่เลยสิ
นี่บ้านนายนะ
ที่นั่นก็มีอะไรให้ฉันต้องดูแลเหมือนกัน
ดูแลตัวเองบ้างเถอะน่า ขอร้องล่ะ
ฉันเนี่ยนะ
คนที่ใช้ชีวิตสบายๆ แบบฉันจะมีอะไรให้ต้องดูแล
- ซูฮยอน - อือ
- เอาแต่คิดอะไรอยู่แบบนั้น - เปล่าหรอก ฉันแค่…
คือว่า กาอน
ศาสตราจารย์
- มาแล้วเหรอคะ - ทำไมบ้านนายถึงได้มีบันไดเยอะขนาดนี้
ให้ตายเถอะ ขาฉัน
ว่าแต่ ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว มีเรื่องอะไรเหรอครับ
อร่อยไหมครับ
น้ำส้มเหรอ
นี่ นายต้องเอาโซจูมาสิ ไม่ใช่น้ำส้ม โซจูน่ะ
นั่นน่ะสิ ไม่มีไหวพริบเอาซะเลย
ฉันโทรไปถามสารทุกข์สุกดิบซูฮยอน เลยได้ยินว่านายจะแวะมา
เราทำงานที่ศาลฎีกาด้วยกันทุกวันอยู่แล้วนี่ครับ
ทำอย่างกับไม่ได้เจอกันเลย
ช่วงนี้ฉันไม่แน่ใจแล้วว่าที่นั่นเป็นศาลฎีกา
หรืออะไรกันแน่
วันนี้ฉันไปเจอประธานศาลฎีกามา แต่เขากลับดูเหมือนผู้บังคับบัญชากองทัพ
เขาบอกว่าทุกศาลทั่วประเทศ ต้องทำงานโดยอยู่ในระเบียบ
ฉันไม่ได้ต่อสู้ข้างถนนตอนยังเด็ก เพื่อจะสร้างประเทศแบบนี้
มีคำสั่งให้ตำรวจทุกคนพกกระสุนจริงค่ะ
ฉันไม่ได้มาเป็นตำรวจ เพื่อจะเล็งปืนไปที่ประชาชนสักหน่อย
ตำรวจเริ่มใช้ความรุนแรงมากกว่าเดิม
แค่คนเมาโวยวายนิดหน่อย พวกเขาก็ใช้กระบอง…
แล้วมันผิดขนาดนั้นเลยเหรอครับ
กาอน
การที่ตำรวจโดนคนเมาอัดทุกคืน ก็ไม่ใช่เรื่องปกตินี่ครับ
แบบนั้นก็ไม่ใช่ประเทศปกติสักหน่อย
แต่ตัวประหลาดน่ะ พอเริ่มบ้าคลั่งแล้ว
ไม่รู้จักคำว่าหยุดหรอก
และสิ่งที่ปลุกตัวประหลาดนั่น ก็คือแผนกพิจารณาคดีของนาย
แล้วคุณจะทำยังไงล่ะครับ
ฉันจะยุบแผนกพิจารณาคดีของนาย
เราหมดหวังกับศาลแล้ว
ถ้าองค์กรของประชาชนเสนอปัญหา และสื่อที่มีจิตสำนึกให้ความสนใจ
ฝ่ายค้านจะเรียกร้อง ให้มีการตรวจสอบฝ่ายบริหาร
กาอน
นายคือตัวหลักของงานนี้
ฉันต้องการทุกอย่างที่นายเห็น และได้ยินมาจนถึงตอนนี้
- แค่พูดให้ฟังใช่ไหมครับ - ฉันขอร้อง
และก็ขอโทษนะ
ฉันสมควรตาย
(ผู้พิพากษาคิมกาอน)
- ครับ - มาหาฉันที
ได้ตรวจสอบหรือยัง
หมายถึงอะไรครับ
คดีที่จะใช้ใน "รายการพิจารณาคดี" ครั้งต่อไป ที่ฉันให้ไปไง
อ๋อ ครับ
ยังคิดหนักอยู่สินะ
อีกเดี๋ยวไปกับฉันหน่อยสิ
- จะไปไหนอีกครับ - มีบางอย่างที่ฉันอยากให้นายดู
เราจะไปไหนกันครับ
ผมถามว่าเราจะไปไหนไงครับ
ถึงแล้ว
นี่คือเพื่อนที่คอยช่วยงานฉัน ส่วนนี่
ผู้พิพากษาคิมกาอน
ยินดีที่ได้พบครับ
คุณคงจะเป็นคนที่แอบสืบเรื่องผมสินะ
ฝีมือไม่ใช่เล่นๆ เลยนะครับ
คุณเองก็แอบสืบประวัติ ผู้พิพากษาคังโยฮันมาไม่น้อยเลยนี่ครับ
แต่ขอโทษนะครับ ผมคงชมคุณไม่ได้
คุณทำได้ไม่ดีเท่าไร
ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องแบบนั้น
บรรยากาศชื่นมื่นดีนะ
ทักทายกันแค่นั้นก็พอแล้วมั้ง
นี่เหรอครับ คนที่คุณอยากให้ผมเจอ
นายเคยถามฉันใช่ไหม
ว่าฉันจะสู้กับคนที่ควบคุมโลกนี้ได้ยังไง
ถ้าจะให้อธิบายละก็
มันคือการทำให้ตัวเองชนะ ตั้งแต่ก่อนที่เกมจะเริ่ม
มันจะเป็นไปได้ยังไงครับ
แน่นอนว่ามันไม่ง่ายถ้าตัวคนเดียว
เพราะฉะนั้น นอกจากเขาแล้ว
ยังมีคนนู้นคนนี้ ที่คอยช่วยเหลือฉันอีก
หมายถึงผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอครับ
พวกเขาน่าจะใกล้ถึงแล้ว
ทนายโก
วันนี้ฉันจะไปเจอทนายเอง
ท่านประธาน
ยอมรับข้อหาเลินเล่อในหน้าที่งั้นเหรอ
ทนายโก
ไหนว่าห้าปีไง ห้าปี…
คุณไม่ได้ติดสินบนจางกีฮยอนคนเดียวเหรอครับ
ฉันบอกแล้วไง ว่าเราต้องทำให้ตัวเองชนะ
ตั้งแต่ก่อนที่เกมจะเริ่ม
เรื่องคราวก่อนขอโทษด้วยนะครับ ผู้พิพากษาคิม
แล้วการพิจารณาคดีของอียองมินล่ะครับ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะจัดฉาก…
ใช่ คดีนั้นมันเกินกำลังของเรา
แต่เราก็เตรียมประกายไฟได้นี่นา
- ประกายไฟเหรอครับ - เป็นตัวเปิดคนแรกมันยากไง
ผู้ที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดง โทนเสียงเธอดีเชียวล่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ฉันเป็นแฟนคลับคุณ ฉันสมัครเว็บไซต์แฟนคลับด้วยนะ
สวัสดีค่ะ ผู้พิพากษา ฉันเป็นแฟนตัวยงเลย
โอ้โฮ เท่มากเลยค่ะ
ผู้ชายคนนั้นโรคจิตสุดๆ ค่ะ
ฉันเคยทำงานพาร์ตไทม์ที่ลานจอดรถในห้าง
ฉันทั้งโกรธทั้งหงุดหงิดจริงๆ
ไม่เลวเลยใช่ไหมคะ
จะรับไว้ได้หรือเปล่านะ
ทำได้ดีมากครับ
ขอบคุณค่ะ
ที่ผ่านมาคือโชว์ทั้งหมดเลยเหรอครับ
โชว์เหรอ
ฉันไม่สนถ้านายจะตำหนิฉัน
แต่นายจะบอกว่า การพิจารณาคดีของเราปลอมไม่ได้สิ
มันเป็นการดูถูกผู้คนมากมาย ที่รวบรวมความกล้าออกมา
เราเพียงแค่ช่วยให้พวกเขาได้เปิดปากพูด
ถ้าพวกเขาไม่มีความกล้า เราก็ทำอะไรไม่ได้
ขอโทษครับที่มาสาย
สวัสดีค่ะ
ขอบใจนะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมโจมินซอง จากหน่วยสืบสวนประจำภูมิภาคครับ
ฉันลองคุยกับหัวหน้าแล้ว แต่เขามีท่าทีแปลกๆ
หงุดหงิดใส่ก่อนเลย
คนที่อยู่ไม่สุขตอนเธอบอก
- จะขุดคุ้ยเรื่องคังโยฮันใช่ไหม - อือ
คุณคือหัวหน้าของซูฮยอนนี่ครับ
ครับ ซูฮยอนอาจจะดูบอบบาง แต่เธอก็มีความสามารถ
ติดแค่เรื่องที่เธอ กระตือรือร้นเกินไปในบางครั้ง
หัวหน้าผมตอบแทนคุณอย่างงามเลยใช่ไหมครับ
อะไรนะครับ
เงินเป็นแรงกระตุ้นชั้นดีไม่ว่ากับใคร อย่างที่คุณบอกจริงๆ ด้วย
ผู้พิพากษาคิม อย่าอวดฉลาดไปหน่อยเลยครับ
ผมพูดอะไรผิดไปเหรอครับ
คุณรู้ไหมครับว่าทำไมผมถึงช่วยผู้พิพากษาคัง
ทำไมล่ะครับ
ตอนคดีน้ำยาฆ่าเชื้อสำหรับใช้ในบ้าน…
ผมเสียลูกสาวไป
ผมใช้ชีวิตว่าความให้บริษัทใหญ่มาโดยตลอด
พอมาเป็นเหยื่อซะเอง กลับสมองว่างเปล่าไปหมด
คุณรู้ผลการพิจารณาคดีนั้นใช่ไหมครับ
รวมถึงบทลงโทษที่พวกเขาได้รับ
ทนายโกครับ
อย่าเรียกผมว่าทนายเลยครับ
ผมหลอกลวงลูกความของตัวเอง
ตอนนี้ผมไม่ใช่ทนายอีกต่อไปแล้ว
เป็นเพียงอาชญากรเท่านั้น
เมื่อเรื่องทุกอย่างจบลง
ผมจะรับโทษอย่างแน่นอนครับ
ส่วนเธอคนนี้ ถูกล่วงละเมิดทางเพศ
ตอนที่เมาหนัก
แต่เธอทำได้แค่มองผู้กระทำผิด ถูกปล่อยตัวแบบรอลงอาญา
ผู้พิพากษาบอกว่า
เห็นแก่นักเรียนแพทย์ ที่มีอนาคตสดใสรออยู่ข้างหน้า
แล้วฉันล่ะคะ
อนาคตของฉันไม่สำคัญอะไร เลยปล่อยให้ทนอยู่ไปทั้งอย่างนั้นเหรอคะ
ส่วนหัวหน้าโจมินซอง
พี่สาวของเขาทำงานที่ห้างสรรพสินค้าเซริม
พี่ผมเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ต้องดูแลน้องๆ
เลยทำงานโดยไม่เคยหยุดพัก
จนถึงวินาทีที่ผนังห้างเริ่มร้าว ส่งเสียงดัง
และถล่มลงมาในที่สุด
บทลงโทษของคดีนั้นเป็นยังไงเหรอครับ ท่านผู้พิพากษา
ผู้พิพากษาโอ
ตอนนี้คุณขึ้นเป็นประธานมูลนิธิแล้วใช่ไหมคะ
ได้ยินว่าคุณมาเป็นประธาน คณะสนับสนุนแผนกเราด้วย
ฉันไม่มีความสามารถอะไร แต่ได้รับมอบหมายงานซะเยอะแยะไปหมดค่ะ
ฉันเองก็รู้ดีนะคะ ว่าที่ผ่านมามูลนิธิของเรา
มีปัญหามากมาย
ค่ะ
ฉันจะเปลี่ยนแปลงมันเองค่ะ
ตัดสัมพันธ์กับนักการเมือง ชนชั้นสูง
แล้วกลับไปช่วยเหลือผู้เดือดร้อน
กลับไปยังจุดเริ่มต้นของเรา
ค่ะ มันคงไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
แต่ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ บอกมาได้เลยนะคะ
ฉันเองก็จะอยากช่วยเหมือนกันค่ะ
สวยจังเลย
ตอนนี้สิ่งที่สาธารณชนต้องการคือรอยยิ้มแบบนั้นค่ะ
ยิ่งยากลำบาก ก็ยิ่งต้องการความหวัง
รอยยิ้ม น้ำตาและความเป็นมิตร
ผู้พิพากษาคังมีเสน่ห์ที่ดูลึกลับ
แต่เขาเหมือนอยู่คนละโลกกับเรานี่คะ
นั่นสิคะ
ฉันอยากให้ผู้พิพากษาโอ ก้าวออกมาข้างหน้าบ้างค่ะ
ก้าวออกมาข้างหน้าเหรอคะ
คุณพอใจกับการเป็น ภาพพื้นหลังของผู้พิพากษาคังเหรอคะ
มีคนมากมายเป็นห่วง เรื่องพฤติกรรมของผู้พิพากษาคัง
ให้เงินกับพยาน
ใช้รายการในการถามหา แรงสนับสนุนจากประชาชน
คนเริ่มพูดคุยกันว่าเราควรจะให้ผู้พิพากษา ที่เหมาะสมมากกว่า
มาทำ "รายการพิจารณาคดี" ค่ะ
ผู้พิพากษาโอคะ
เรามาคุยกันเรื่องการจัดการ แผนกรายการพิจารณาคดีต่อเถอะนะคะ
ต้องมีใครสักคนที่คอยเปิดตาให้กว้างสิคะ
คอดูโล่งๆ แฮะ
ตายจริง อย่าดีกว่าค่ะ แบบนี้จะทำให้ฉันลำบากใจ…
ก็แค่เครื่องแต่งกายค่ะ
เครื่องแต่งกาย
คุณต้องเป็นมิตร แต่เมื่ออยู่บนเวที
ก็ต้องเหนือกว่าตลอดเวลา
เพราะเสน่ห์คืออำนาจไงคะ
(พี่ซูฮยอน)
ค่ะ พี่
กาอน นายคือตัวหลักของงานนี้
ฉันต้องการทุกอย่างที่นายเห็น และได้ยินมาจนถึงตอนนี้
ฮัลโหล
กาอน พร้อมแจกลายเซ็นแล้วใช่ไหม
(รายงานผลเรียกเก็บ ทรัพย์ที่ได้มาโดยผิดกฎหมายของโดยองชุน)
- อะไรของนาย - คุณรู้ใช่ไหมครับ
ช่วงเวลาที่โดยองชุนถูกย้ายเรือนจำแบบปุบปับ
ช่วงเวลาที่มีการปรับปรุง ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์
ช่วงเวลาที่ทีมเรียกเก็บทรัพย์สิน ของโดยองชุนถูกยุบ
ทั้งหมดคือช่วงเวลาเดียวกัน
ตอนที่จุงวอนเอฟแอนด์บีของสามี
เกือบล้มละลาย
และชาคยองฮี ได้ขึ้นเป็นรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม
ตอนนั้นคือตอนที่นักต้มตุ๋น
ที่โกงเงินหลายแสนล้าน แล้วซ่อนไว้อย่างแนบเนียนหายตัวไป
คุณน่าจะรู้เรื่องนี้ก่อนผม แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกผม
เพราะถ้านายไม่รู้เรื่องนี้ด้วยตัวเอง นายก็จะสงสัยฉัน
- ว่าฉันอาจมีส่วน - คุณไปที่นั่นทำไมตั้งแต่แรกครับ
ทำไมคุณถึงไปหาโดยองชุนจนรู้เรื่อง
ที่เขาถูกสลับตัวไป
นายก็รู้เรื่องนั้นแล้วนี่นา
คุณอยากให้ผมเห็นว่าแม้โดยองชุนจะอยู่ในคุก
เขาก็สุขสบายดีเหมือนพระราชา เพื่อที่จะยั่วโมโหผมใช่ไหม
คุณก็เลยไปเช็กเอาไว้ล่วงหน้า
คุณตั้งใจจะปั่นหัวผม ที่เอาแต่ขัดขวางและหาเรื่องคุณใช่ไหม
ฉันอยากให้นาย
อยู่ฝ่ายเดียวกับฉัน
ฉันทำได้มากกว่านั้นถ้าจำเป็น
ไม่ว่าจะสลับตัวเขา หรืออะไรก็ตาม
เพราะนั่นคือวิธีของฉัน
และมันจะไม่มีทางเปลี่ยนไป
- กาอน - ศาสตราจารย์
อารมณ์ไหนเนี่ยถึงเรียกฉันมาเจอ
เจ้าหมอนี่
นายตัดสินใจแล้วหรือยัง
ผมหงอกเพิ่มขึ้นเยอะเลยนะครับ
อายุปูนนี้เรื่องสีผมเปลี่ยนไป
จะไปสำคัญอะไร แค่ยังมีผมอยู่ก็น่าทึ่งมากพอแล้ว
ใครจะสร้างเกาหลีที่ปลอดภัยกันล่ะ
จะไม่สร้างเกาหลีที่ปลอดภัยกันเหรอ
เราต้องสร้างกันเองสิ
จะพึ่งแต่ตำรวจไม่ได้หรอกนะ โน โน โน
ไม่ได้สิ
- วันนี้ทั้งวันฉันดูแต่คลิปนี้ - ตลกมากเลย
หน้าที่ของประชาชน ใช่แล้ว
- อีกแก้ว - ต้องกวาดล้างให้สิ้นซาก
ลองออกไปเดินตามถนนดูสิ
มีแต่คนจรจัด ขอทาน
กลุ่มคนที่เกลียดชังสังคม โดยเฉพาะชาวต่างชาติ
ชาวต่างชาติที่ก่อให้เกิด อาชญากรรมเลวร้ายทั้งหมด
แล้วต้องทำยังไงล่ะ
กวาดล้างให้สิ้นซากไง ใครจะทำ
"เราตั้งใจทำงานนะคะ"
"ขอเงินที่ค้างจ่ายด้วยครับ เราตั้งใจทำงานนะครับ"
พูดภาษาเกาหลีเป็นแค่นั้นหรือไง
โบยพวกเศษสวะที่บ่อนทำลายประเทศเกาหลี
โบยมัน
ประชาชนที่รักชาติทุกท่านครับ
คืนนี้เราจะเป็นเจ้าของประเทศตัวจริงให้ดู
เจ้าของตัวจริงต้องทำยังไง
แบบนี้ไงล่ะ
เราต้องหยุดกระแสบ้าๆ นี่
เพราะความโกรธแค้นเหมือนโรคติดต่อ
ใครเป็นคนสร้างขึ้นมาล่ะครับ
อะไรนะ
กระแสบ้าๆ ความโกรธแค้นของประชาชน
คนที่สร้างมันขึ้นมาแต่แรกคือใครล่ะครับ
- พี่คะ - หือ
อันนี้
อันนี้ อันนี้เป็นไง
โอ๊ย เห็นแล้วขนลุกครับผม
อะไรกัน ออกจะสวย
เอลียาห์ โทษที
- รออยู่นี่แป๊บหนึ่งนะ - อะไรนะ
ห้ามออกมาเด็ดขาด เข้าใจไหม
เดี๋ยวสิ พี่
นี่ๆ "เราทำงานกันหนักมากเลย" งั้นเหรอ
ขอเงินที่ค้างจ่ายงั้นเหรอ
ยกมือขึ้น
เอากล้องลง
เพราะผู้คนโง่เง่า
จนถูกปลุกปั่นให้เกิดความโกรธแค้นเหรอครับ
จุดเริ่มต้นมันไม่ใช่แบบนั้นนี่ครับ พวกเขาแค่ร้องขอ
ให้คนชั่ว คนที่สมควรได้รับโทษ ที่ทำให้คนบริสุทธิ์ต้องเดือดร้อนแสนสาหัส
ได้รับบทลงโทษอย่างสาสม
มันเป็นคำขอที่มากเกินไปเหรอครับ
กาอน
คุณน่าจะทำให้ดีสิครับ
ถ้าคนอย่างศาสตราจารย์ทำให้ดีตั้งแต่แรก
ถ้าคนที่ได้เป็นถึงผู้พิพากษาศาลฎีกาทำให้ดี
เรื่องแบบนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น
ถ้าคนที่รับผิดชอบ ทำให้ดีตั้งแต่แรก
สุดท้าย…
นายก็เลือกแล้วสินะ
คนที่บังคับให้ผมต้องเลือก
ก็คือศาสตราจารย์ครับ
ถ้าในโลกความจริงไม่มีความยุติธรรม และมีเพียงแค่เกม
ผมเองก็อยากเล่นเกมที่ชนะครับ
ตำรวจเหรอ
ทำไม จะยิงฉันหรือไง
ยิงสิ
ยังไงเธอก็ยิงไม่ได้อยู่แล้วนี่
ทิ้งมันไปซะ เร็วเข้า
ถ่ายเลย
ถ้าอยากยิงก็ยิงเลยครับ
ตำรวจจ่อปืนใส่ประชาชน
ที่ไม่มีอาวุธได้ด้วยเหรอครับ ไม่อายบ้างหรือไงครับ
เสียใจไหม
ฉันให้สัญญาได้หนึ่งอย่าง
ศัตรูของพ่อแม่นาย
และคนที่พาตัวหมอนั่นออกไป
ฉันจะทำให้พวกมันต้องชดใช้
อย่างสาสมเลยล่ะ
ผมไม่ได้ทำแบบนี้เพราะอยากแก้แค้นครับ
งั้นเพราะอะไร
ผมอยากต่อสู้ครับ กับโลกที่บิดเบี้ยวใบนี้
(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญ คุณพัคฮยองซู)
แทนที่จะเป็นคนอย่างฮอจุงเซหรือชาคยองฮี
นายน้อยควรได้ครอบครองประเทศนี้มากกว่า
จะให้ฉันเป็นหมาต้อนแกะสินะ
- มาเริ่มกันเถอะ - เหมือนพวกเขาใช้เราบังหน้า
ได้เวลาจัดการแล้ว
ศัตรูของนาย และคนที่พาตัวมันออกไป
ผมต้องสร้างองค์กรที่จงรักภักดีกว่านี้
แล้วค่อยมอบหมายงานให้พวกเขาสิ
ตอนนี้ผมรู้สึกยังไง คุณรู้บ้างไหมครับ
ปล่อย เพราะมันไม่ใช่เรื่องของคุณสินะ
- คุณสนใจแต่แผนออกล่าที่คุณวางไว้ - ไหนว่าอยากแก้แค้น
อย่าลังเลล่ะ
ตายซะ
คำบรรยายโดย: พิมพ์กมล บัวหลวง