(ละครเรื่องนี้สร้างจากสังคมเกาหลี ที่ไม่พึ่งประสงค์ในจินตนาการ)
(บุคคล องค์กรและเหตุการณ์ทั้งหมด ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง)
น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ
อย่าบอกนะว่าเธอ…
หวัดดี นายน้อย
กาอน ตื่นเร็ว
กาอน ตื่นเร็วเข้า
กาอน
บอกให้ตื่นไง
เอลียาห์
มีอะไรตั้งแต่เช้าเหรอ
- โยฮันหายไป - หา
หูตึงหรือไง โยฮันหายไป
ตื่นมาก็ไม่เห็นเขาแล้ว
ไปไหนของเขาเนี่ย
โยฮันไม่อยู่เลยกลัวเหรอ
- ใครบอกว่ากลัวล่ะ - เขาไปหาแฟนหรือเปล่า
โยฮันไม่เคยไม่กลับมาบ้านเลยสักครั้ง
หลังเกิดเรื่องนั้นน่ะ
ร้อนนะ ระวังด้วย
อะไรเนี่ย
ทำไมระบบทำความร้อนของบ้านถึงแย่แบบนี้
ดีแต่ใหญ่โตเกินความจำเป็น
ความจริงเธอก็ชอบโยฮันใช่ไหม
- หา - ไม่จริงเหรอ
เธอถึงได้ช่วยหาเรือนจำในอเมริกาให้เขา
เธออาจทำไปเพราะคิดว่า เป็นงานที่มีความหมายก็ได้
- มันสนุกดีนี่ - สนุกเหรอ
อือ
หรือถ้าตัดสินให้ตัดไอ้นั่นทิ้ง จะสนุกกว่านี้ไหมนะ
สายเลือดเดียวกันจริงๆ
อย่าพูดแบบนั้นนะ
โยฮัน…
มักจะทำลายทุกสิ่งที่อยู่ข้างๆ
ฉันไม่อยากเป็นคนแบบนั้น
หมายความว่าไงเหรอ
ป้าไม่ได้เล่าให้ฟังเหรอ
โยฮันเป็นแบบนั้นตั้งแต่เด็ก
เขาทำให้สาวใช้ที่ชอบเขาโดดลงมาจากชั้นสอง
กับพ่อฉัน
แล้วก็ฉันด้วย
ยังนิสัยเหมือนเดิมเลยนะ
แตะต้องทุกอย่างโดยไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
ตายแล้ว นายน้อย
เพิ่งจะจำฉันได้เหรอเนี่ย
ยอดไปเลย
ทำไมสวยได้ขนาดนี้
หนูโตมาโดยไม่รู้เลยค่ะ ว่ามีโลกแบบนี้ด้วย
โลกที่เต็มไปด้วยของสวยๆ งามๆ
หยุดพูดไร้สาระแล้วเรียนรู้งานเร็วเข้า
ต้องทำไงถึงจะได้อยู่ที่แบบนี้เหรอคะ
ต้องเกิดใหม่เลยไหม
ท่านประธานไม่ชอบเด็กพูดมากหรอกนะ
ถ้าไม่อยากถูกไล่ตะเพิดก็หุบปากซะ
แล้วนายน้อยโยฮันคือยังไงคะ
เขาทั้งน่ารักทั้งหน้าตาดียิ่งกว่าใคร
- ขังเขาไว้ที่ห้องใต้ดินได้ไง… - เดี๋ยวเถอะนะ
ลองทานดูสิคะ นายน้อย
ฉันทำมาให้เองค่ะ
ขอบใจ
ตอนท่านประธานไม่อยู่ ก็ออกไปข้างนอกบ้างสิคะ
เดี๋ยวฉันคอยดูต้นทางให้
ชอบฉันเหรอ
ค่ะ
ชอบมากแค่ไหนเหรอ
คะ
ฉันถามว่าชอบฉันแค่ไหน
ชอบมากค่ะ
มากถึงมากที่สุด
งั้นเหรอ
- งั้นโดดลงไปจากนี่ได้ไหมล่ะ - คะ
เธอทำแบบนั้นเพื่อฉันได้เหรอ
พูดจริงนะ
ซอนอา
ทำเกินไปแล้ว
ทั้งที่ฉันชอบคุณมากขนาดนั้น
เหลวไหลชะมัด
เธอน่าจะชอบอย่างอื่นมากกว่า
ถ้าเป็นฉันจะไม่ทำงั้น
นายน้อย
ถ้าถูกจับได้คงจบไม่สวยแน่
คนคนนั้นไม่รู้จักการให้อภัยหรอกนะ
นี่นายน้อยเป็นห่วงฉันเหรอคะ
เป็นห่วงฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ
ฉันชอบนายน้อยขนาดนี้
นายน้อยยังจะเกลียดฉันลงเหรอคะ
แปลกชะมัดเลย
ช่วงนี้เหมือนมีอะไรหายบ่อยๆ เลย
จริงเหรอคะ
ความจริงแล้ว มีเรื่องบางอย่างคาใจหนูอยู่
อะไรเหรอ
หนูไม่ค่อยกล้าพูดเท่าไรหรอกค่ะ
ช่วงนี้นายน้อยโยฮัน ชอบออกมาเดินป้วนเปี้ยนข้างนอกค่ะ
ทั้งที่ท่านประธาน บอกให้เขาอยู่แต่ในห้องใต้ดินแท้ๆ
- งั้นเหรอ - ค่ะ หนูก็พลอยกังวลไปด้วย
อันนั้นไม่ได้นะ
นั่นเป็นของต่างหน้าแม่ของพี่ฉัน
ถ้าเธอแตะต้องมัน ฉันจะบอกคนอื่นตามที่เห็นทุกอย่าง
โธ่ ฉันก็แค่ดูเพราะเห็นว่ามันสวย
ขืนฉันแตะต้องของของคุณผู้หญิง ท่านประธานคงได้ฆ่าฉันแน่เลยค่ะ
ชอบฉันเหรอ
งั้นโดดลงไปจากนี่ได้ไหมล่ะ
เป็นงั้นหรอกเหรอ
นายน้อยความจำดีจริงๆ ฉลาดสุดๆ
แต่ก็จริงที่ฉันเคยชอบคุณ
เพราะฉันชอบทุกอย่างที่เปล่งประกายไง
ไม่ว่าจะสมัยก่อนหรือตอนนี้
งั้นเหรอ คงจะพยายามอย่างหนักเลยสินะ
งั้นตอนนี้เธอก็ทำตัวเป็นสาวใช้ที่มูลนิธิ
แล้วก็แอบลักเล็กขโมยน้อยด้วยงั้นเหรอ
นายน้อยต่างหากที่เก่ง
หลังจากกำจัดพี่ชายโง่ๆ
ก็ทำตัวเป็นฮีโร่ อุ้มลูกสาวเขาออกมาอย่างเท่ เพื่อไม่ให้มีใครสงสัย
โห จะไม่ให้หลงรักได้ยังไงกัน
ทำไมถึงคิดว่าโยฮันทำแบบนั้นล่ะ มันต้องมีเหตุผลสิ
คอมพิวเตอร์
คอมพิวเตอร์เหรอ
ตอนอายุ 12 ฉันนึกสนุก เลยลองแฮ็กคอมพิวเตอร์ของโยฮัน
แล้วไปเจอโฟลเดอร์ที่ซ่อนอยู่
ฉันเลยลองเปิดดู แต่ว่า…
มันอยู่ในนั้นล่ะ
ใบคำร้องขอยกเลิกสัญญาบริจาค
แถมวันแรกที่สร้างไฟล์
คือหนึ่งอาทิตย์ก่อนไฟไหม้
ทั้งที่ฉันไม่เหลือใครแล้วนอกจากโยฮัน
ทั้งที่ฉัน…
เลิกพูดถึงเรื่องในอดีต
แล้วเข้าเรื่องเลยเถอะ
เอางั้นเหรอ
คุณจะเล่นสนุกกับการพิพากษา หรือเล่นงานชาคยองฮี
ฉันก็ไม่สนหรอกนะ
แต่ฉันอยากให้คุณเลิกสนใจมูลนิธิของเรา
ตอนนี้นายน้อยกำลังยุ่งอยู่กับฟาร์มแกะ
ที่คนอื่นใส่ใจและทุ่มเทสร้างมา
โครงการบ้านในฝันอะไรนั่นน่ะเหรอ
มันคงจะเป็นโครงการ ที่เปล่งประกายมากเลยสินะ
เราเป็นคนประเภทเดียวกันนี่
ขอแค่ต่างฝ่ายไม่รุกล้ำซึ่งกันและกัน
- เราก็จะทำเรื่องสนุกได้อีกมาก… - ถ้าเป็นฉันจะไม่ทำแบบนั้นหรอก
เสียเวลาเปล่า
ฆ่าฉันทิ้งเมื่อมีโอกาสน่าจะดีกว่านะ
เร็วกว่าด้วย
เพราะไม่มีทาง ที่เธอจะจับฉัน ด้วยวิธีแบบนี้ได้อีกแล้ว
ถ้าต้องการแบบนั้น…
ขู่ไปก็ไม่มีประโยชน์
เพราะว่าฉันไม่มีอะไร
ที่จะต้องปกป้อง
งั้นเหรอ
น่าเสียดายจัง
ตัวเองเป็นคนฉีดแท้ๆ ทำไมทำท่าแบบนั้นล่ะ
ฉันกลัวเข็มที่สุดในโลกเลยล่ะ
อ๋อ ค่ะๆ
แจฮีจ๊ะ
พานายน้อยของฉันกลับบ้านตัวเองทีนะ
หือ
จัดการให้จบไปเลยอย่างที่เขาบอกไม่ดีกว่าเหรอ
ไม่ล่ะ บางครั้งสุนัขต้อนแกะ ก็จำเป็นจะต้องมีหมาป่า
ยิ่งคังโยฮันเข้ามายุ่งวุ่นวาย
พวกตาแก่หัวโบราณที่มูลนิธิ ก็ยิ่งจำเป็นต้องพึ่งพาฉัน
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ดูจะไม่กลัวเลยนะ
ไม่มีอะไรที่จะต้องปกป้องงั้นเหรอ
ไม่มีคนแบบนั้นอยู่หรอกนะ
หัวหน้า เมื่อวานไปไหนมาครับ
ตอนนี้นายอยากรู้ชีวิตส่วนตัวของฉันแล้วเหรอ
ฉันไปเจอผู้หญิงแรงๆ มา อยากฟังไหมล่ะ
เธอทึ้งผมฉันแล้วก็บรรจงจูบ…
โอ๊ย พอเลยครับ
- กาอน - หือ
- เปิดนั่นให้ที - หือ
เปิดนั่นให้ฉันหน่อย
ครับๆ
- นี่เหรอ - อือ
จะกินรามยอนแต่เช้าเลยเหรอ
ใส่น้ำร้อนแล้วเอามาให้ฉันที
เอลียาห์
อะไรเนี่ย แล้วรามยอนฉันล่ะ
อย่ากินรามยอนเลย มากินข้าวกันเถอะ
ข้าวเหรอ
หัวหน้า ทานข้าวกันครับ
อยู่ๆ ทำไมจะกินข้าวล่ะ
ฉันเบื่อคนบ้านนี้เต็มทนแล้ว มากินข้าวเหมือนคนอื่นๆ เถอะ
ฉันทำเพื่อตอบแทนที่มาขออาศัย รีบมาล่ะ
หัวหน้าก็รีบมานะครับ
อะไรเนี่ย ใครขอให้ทำอาหารกัน ยุ่งไม่เข้าเรื่อง
มุมปากยังยิ้มอยู่เลยนะ
พูดอะไรเนี่ย
ทำไมทำหน้าบูดแบบนั้น
ฉันก็แค่ประหลาดใจน่ะ
ประหลาดใจอะไรกัน
พอคิมกาอนเดินหันหลังไป ทำไมถึงมองด้วยตาหยาดเยิ้มขนาดนั้น
ฉันมองเมื่อไหร่
บอกให้รีบมาไงล่ะ
- ค่า - "ค่า"
อยากตายหรือไง
นี่เหรอที่ว่าเรียบง่าย
ให้สั่งปลาแซลมอนมาเพิ่มไว้ไหมครับ เจ้านายกาอน
อือ เซเลอรีด้วย
เจ้านายกาอนเหรอ
แต่นี่เป็นอาหารเกาหลีนี่
ไม่ชอบอาหารเกาหลีเหรอ
ชาติก่อนฉันต้องเป็นนางในห้องเครื่องแหง ฉันเกลียดอาหารเกาหลีมาก
ฉันคงเคยตายเพราะยาพิษตอนชิมอาหาร
เอาเถอะ ถ้าไม่อยากกินก็อย่ากินเลย
ฉันจะลองชิมดูก่อนว่า รสชาติจะไม่ได้เรื่องสักแค่ไหน
ในนั้นไม่มียาพิษหรอกขอรับ
ทำอะไรอยู่ครับ ไม่กินล่ะ
ก่อนหน้านี้ฉันเคยบอกแล้วว่าฉันไม่รู้รสชาติ
มันก็แค่การเคี้ยวแล้วกลืนเท่านั้น
- คงไม่รู้รสชาติจริงๆ สินะครับ - อือ
กินนี่อีกสิ
ว่าแต่อยู่ๆ ทำไมถึงทำอาหารล่ะ
ฉันบอกแล้วไง ฉันมาขออาศัยก็ต้องตอบแทนสิ
ฉันขอบอกก่อนนะ
ถ้าเป็นความเห็นใจ ฉันขอไม่รับ
ผมไม่ใช่คนที่สูงส่งอะไรขนาดนั้นครับ
ผลไม้หน่อยไหม อยากได้อะไรเพิ่มก็บอกนะครับ
อือ
เรียนทำอาหารมาจากไหนเหรอ
- เรียนที่ไหนกันล่ะ - แล้วทำได้ไง
ฉันเป็นลูกชายเจ้าของร้านอาหาร 16 ปี
และกินอยู่ด้วยตัวเองอีก 13 ปี
ถ้าเป็นลูกชายเจ้าของร้านอาหารแล้ว ก็ต้องเป็นไปตลอดไม่ใช่เหรอ
พ่อแม่เลิกกิจการไปแล้วเหรอ
ก็อย่างที่บอกนั่นล่ะ
กินกีวีสิ
นี่อะไรคะ
นายน้อย
ความสนิทสนมที่ไม่คุ้นเคย และไม่เหมาะกับบ้านนี้นี่มันอะไรกันคะ
นายน้อยคะ
ทั้งที่คุณไม่เคยแตะต้องอาหารที่ฉันทำเลย
ป้าครับ ผมทำเผื่อไว้ให้ป้าด้วยนะ
เอลียาห์
ยังไม่นอนใช่ไหม
กำลังรอให้อาหารย่อยก่อนน่ะ
รสชาติก็ไม่ได้แย่หรอกนะ
แต่ฉันไม่ค่อยได้กินเยอะขนาดนั้นน่ะ
งั้นเหรอ นั่นฉันทำไว้กินทั้งอาทิตย์นะ
อย่าเวอร์
- พรุ่งนี้ว่างไหม - ฮะ
ไม่รู้สิ
คงต้องเช็กดูก่อนถึงจะรู้
ทำไมเหรอ
ถ้าเธอว่าง ฉันอยากให้เธอเจอใครบางคนน่ะ
นายจะพาใครมาเหรอ
ว่าแต่ใครเหรอ
เพื่อนฉันน่ะ
เพื่อนเหรอ
สวัสดีค่ะ
มาแล้วเหรอ เข้ามานั่งข้างในสิ
สวัสดีค่ะ คุณเอลียาห์
ฉัน…
ยุนซูฮยอนเฉยๆ ค่ะ
กาอนเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังเยอะเลย
ทั้งที่เขาไม่ใช่คนที่คอยห่วงคนอื่นขนาดนั้น
อย่าบิดเบือนความจริงสิ
ทั้งคู่เป็นอะไรกันเหรอคะ
ถามทำไมเหรอ
เพื่อนกันค่ะ
- กาอนไม่ได้บอกเหรอคะ - ไม่เห็นจะบอกเลย
ว่ามีเพื่อนสวยขนาดนี้
- แบบนี้สวยเหรอ - ขำอะไรเนี่ย
คุณเอลียาห์สวยกว่าฉันเยอะเลยค่ะ
ก็จริงนะคะ
มันอาจจะฟังดูเหมือนฉันเวอร์ไปหน่อย
แต่ฉันอยากให้เธอมีพี่สาวที่สนิทสักคนน่ะ
เรามาคุยกันแบบเป็นกันเอง เพื่อสร้างความสนิทสนมกันดีไหมคะ
หรือจะเรียกฉันว่าพี่ก็ได้นะ
อือ แบบนั้นก็ดีนะ
- ไม่เอาหรอกค่ะ - อะไรนะ
ตอนนี้ฉันไม่ใช่เด็กแล้วค่ะ
อีกแค่ 4 ปีก็จะ 20 แล้ว
อือ ก็จริงนะ
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ คุณเอลียาห์
เอลียาห์ล่ะ
ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกันค่ะ
ไฟล์ที่บอกว่าเจอในคอมพิวเตอร์ คุณยังเก็บไว้อยู่ไหมคะ
ไม่ค่ะ
ซูฮยอน ถามเรื่องนั้นทำไมเหรอ
เผื่อเธอจะเก็บไว้น่ะ
เอลียาห์
การบริจาคสมบัติทั้งหมด มันคงเกินเหตุไป
เขาอาจยกเลิกการบริจาคเพื่อเธอก็ได้
อีกอย่างวันที่สร้างไฟล์ มันอาจจะไม่แม่นยำก็ได้
ไม่สิ ฉันอยากทำให้มันชัดเจนนะ
หัวหน้า
ไม่รู้เหรอว่าการลักพาตัวผู้เยาว์คืออะไร
พอเถอะค่ะ ผู้พิพากษา
ถ้ามายุ่งกับเด็กคนนี้ ฉันไม่ปล่อยไว้แน่
ไม่ว่าใครก็ตาม
- ฉันไม่ขึ้น - อย่างอแงเป็นเด็กสิ
ฉันบอกว่าไม่ขึ้น
บอกว่าอย่างอแงเป็นเด็กไง
ฉันเป็นของเล่นของคุณเหรอ
เห็นแบบนี้เลยคิดว่าง่ายเหรอ
จำเป็นต้องให้ใครเห็นฉันในสภาพนี้ด้วยเหรอ
เอลียาห์
ทำอะไรอยู่ รีบไปเร็วเข้าสิ
ฉันทำเองได้
- พี่ครับ เดี๋ยวผมรินให้ครับ - ฉันขอดาวเหนือ
- วันนี้ฉันคงเมาแน่ๆ - เมาได้ตามสบายเลยครับ
เด็กสมัยนี้กินอะไรถึงได้หน้าตาน่ารักแบบนี้เนี่ย
- รู้สึกดีมากเลยนะ ว่าไหม - ดีสุดๆ
- นี่ - ครับพี่
- มานี่ซิ - ครับ
- เธอเป็นไอดอลเหรอ - ผมเป็นไอดอลครับพี่
เดี๋ยวนะ ผมเอาของขวัญมาด้วย อยู่ไหนน้า
- ของขวัญเหรอ - อยู่ไหนน้า อยู่นี่ไง
เด็กบ้า
ไปเรียนมาจากไหนเนี่ย
พี่คะ
- พี่ๆ คะ - ทำไมเหรอ
- ขอตัวสักครู่นะ - อือ ไปเถอะ
- เรามาดื่มกันเถอะ - เอางั้นเหรอครับ
ขอให้ดวงดาวของเราได้ขึ้นบิลบอร์ด
คุณพระ สาวๆ
ลุกขึ้นเร็วเข้า
นั่งลงเถอะ
นั่งสิ
ท่านรัฐมนตรีคะ
ฉันขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ
เตรียมไปรายงานตัวที่สำนักงานอัยการได้เลย
พี่คะ
เดี๋ยวนะ มีเรื่องอะไรเหรอคะ
ที่ดินชุมชนแออัด ที่จะถูกทำเป็นโครงการบ้านในฝันเฟสสอง
ได้ยินว่าพวกเธออุตส่าห์กว้านซื้อมาด้วยชื่อคนอื่น
นี่เป็นโครงการที่ทำเพื่อประเทศนะ
ไม่ใช่โครงการให้พวกเธอกอบโกย หลังจากขโมยข้อมูลลับมา
โลภเกินไปแล้วนะ
- พี่คะ - พี่คะ ช่วยเราด้วยนะคะ
เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันสักหน่อย
มีอะไรน้อยใจก็หายกันเถอะนะคะ
เราก็แค่…
คิดว่าพี่คงลำบากเพราะเรื่องยองมิน
ช่วงนี้ก็เลยไม่ค่อยอยากกวนพี่น่ะค่ะ
โถ ยองมิน
- ขอให้สนุกนะ - โธ่ จริงๆ นะคะพี่
พี่คะ เดี๋ยวสิ
- ท่านรัฐมนตรี เดี๋ยวค่ะ - พี่คะ
- ท่านรัฐมนตรีคะ - แย่แล้วสิ
ให้ตาย
- ทำไงดีเนี่ย - ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย
มินโบกรุ๊ปของเราได้จบเห่แน่ๆ เลย
สถานีโทรทัศน์ของเราเองก็เปิดรายการ รับบริจาคเงินเข้าโครงการนี้ตั้งเยอะ
โอ๊ย ปวดหัวเลย
ผอ.จอง
จะทำยังไงดี
ไม่มีวิธีแล้วเหรอ
ท่านรัฐมนตรีคงรู้สึกเหมือนถูกแยก
ออกจากกลุ่มผู้บริหารมูลนิธิน่ะค่ะ
นั่นสินะ
คงต้องให้อาจารย์ซอออกหน้า ถึงจะแก้ปัญหานี้ได้นะคะ
เพราะเป็นเรื่องที่เกิดจากงานของมูลนิธิ
ผอ.จอง
เธอช่วยไปคุยกับเขาหน่อยสิ
นั่นสิ
เดี๋ยวฉันยกที่ดินนั้นให้มูลนิธิ
- ทั้งหมดเลย - หมดเลยเหรอ
เธออยากถูกอัยการเรียกตัวพร้อมสามีเหรอ
- ชาคยองฮีไม่ปล่อยเราแน่ - เข้าใจแล้ว
เราเองก็จะบริจาคให้หมดเลย
ช่วยพูดให้หน่อยนะ
ฉันจะพยายามสุดฝีมือค่ะ
เพราะเป็นเรื่องของพี่ๆ
ซอนอา ขอบใจมากนะ
แค่นี้ก็พอเหรอ
ค่ะ อาจารย์ซอเองก็คงจะพอใจไม่น้อยค่ะ
ว่าแต่ใครคืออาจารย์ซอกันแน่
ตาแก่ที่ชอบหายตัวไปโดยอ้างว่าไปนั่งวิปัสสนา
หรือว่า…
เรื่องนั้นมันสำคัญเหรอคะ
ก็จริงนะ
จัดการคังโยฮันให้ได้เถอะ อย่างที่เธอเคยโม้เอาไว้
ฉันจะปกป้องพี่เองค่ะ
ฉันสัญญา
ขอแค่อย่าให้อัยการเรียกตัวเราก็พอ
ถึงสามีของฉันจะดูน่าเกรงขาม แต่ความจริงแล้วเขาขี้ขลาดสุดๆ
แล้วเขาก็เป็นโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ ระหว่างสอบสวน เขาอาจเป็นอะไรไปก็ได้
ตาแก่ที่บ้านฉันก็เหมือนกัน
เขาเป็นโรคกลัวกล้อง
ถ้าต้องอยู่ต่อหน้านักข่าว โรคตื่นตระหนกอาจกำเริบก็ได้นะ
ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะพยายามทำทุกวิถีทาง
เรามีอาจารย์ซออยู่ทั้งคนนี่คะ
ตอนนี้ช่วยรอกันไปก่อนนะคะ
ผอ.จอง ฉันเชื่อเธอคนเดียวนะ
- ถ้าต้องการอะไรก็บอกเลยนะ - ได้ค่ะ
- ฉันยอมทำทุกอย่างเลย - ค่ะๆ
- ซอนอา ขอบใจนะ - ค่า
ตาแก่ที่บ้านฉันเอย สามีของฉันเอย
ทำเอาน้ำตาจะไหลตามเลย
เอาล่ะ
นายน้อยของฉันไม่มีอะไรที่จะต้องปกป้องจริงไหม
มาลองดูกันหน่อยดีกว่า
ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ
ฉันประมาทเองล่ะ
ยัยนั่นบ้าระห่ำจะตาย
ผมจะเพิ่มระดับความปลอดภัย และคอยดูความเคลื่อนไหวของจองซอนอาครับ
หัวหน้าครับ เมื่อกี้…
ผู้หมวดยุนซูฮยอน ทีมสืบสวนหนึ่งจากกรมตำรวจนครบาลโซล
จบเกียรตินิยมอันดับสองจากม.ตำรวจ อยู่บ้านเลขที่ 2700-2 เขตโนวอน โซล
อาศัยอยู่กับพ่อชื่อยุนจูวอน อายุ 64 ปี แม่ชื่อจูอึนจอง อายุ 59 ปี
ทำอะไรของคุณ
นายกล้าพาเอลียาห์ออกไปหาตำรวจเหรอ
นั่นเพราะผมคิดว่าเอลียาห์เหงา…
ฉันเตือนนายชัดแล้วนะ
ว่าฉันจะจัดการทุกสิ่ง ที่ขวางหน้าฉันอย่างไม่ลังเล
อย่าคิดเองเออเองสิ
ถ้าคุณแตะต้องซูฮยอนแม้แต่ปลายเล็บ…
ชักอยากรู้แล้วสิ
ว่ามันจะเป็นยังไง
ถ้าฉันแตะต้องยุนซูฮยอน
ซูฮยอน ฟังฉันหน่อยเถอะ
เธอต้องระวังตัวไว้นะ
โธ่ รู้แล้วค่า รู้แล้ว
บอกแล้วไงว่าฉันเอาอยู่
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
มันอันตรายจริงๆ
คิมกาอนที่แสนจะสุขุมหายไปไหนเนี่ย
เธออาจจะมีอันตรายก็ได้นะ
ไว้ค่อยคุยกันใหม่
แกเป็นใคร
เฮ้ย
เป็นสิงห์นักบิดทั้งทีก็ควรจะเก็บกุญแจเอาไว้ดีๆ สิ
ทำอะไรเนี่ย
พี่คะ
ฉันทำให้คิมกาอนสนใจอย่างที่พี่สั่งแล้ว แต่จำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ
- นี่เป็นการโปรยเมล็ดน่ะ - เมล็ดเหรอ
ถ้าความระแวงได้แตกหน่อสักครั้ง มันก็จะเติบโตอย่างรวดเร็วเลยล่ะ
ทุ่มเทสุดๆ พี่ก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เกี่ยวกับคังโยฮัน
ก็มันสนุกนี่
ค่ะ เข้าใจแล้วล่ะค่ะ
- งั้นฉันจะไปหาเป้าหมายต่อไป - ตั้งใจด้วยล่ะ
งั้นฉันไปล่ะนะ
ไปโปรยเมล็ดเหรอ
- โชคดีครับ - ครับ ขอบคุณครับ
แล้วเจอกันใหม่ครับ
ไปตามคนแบบนั้นทำไม มันอันตรายนะ
ว่าแต่ใครกันที่กำลังจับตามอง ศาสตราจารย์อยู่น่ะครับ
คังโยฮันหรือเปล่านะ
คังโยฮันเหรอครับ
ความจริงช่วงนี้ฉันมักจะไปพบปะพูดคุย
กับคนที่มีแนวคิดเดียวกับฉัน
เป็นคนที่กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่คังโยฮันทำอยู่
วันก่อนนายก็เห็นที่หน้าร้านอาหารนี่ ที่เด็กๆ เลียนแบบการโบยน่ะ
ฉันล่ะห่วงจริงๆ
ระวังหน่อยสิคะ
มันอันตรายนะ
ว่าไหมคะ
สวัสดีค่ะ ผอ.จอง ขอโทษด้วยค่ะ พอดีฉันกำลังยุ่งๆ
ว่าแต่มาทำอะไรที่ศาลฎีกาเหรอคะ
ฉันมาหาใครบางคนเพราะเรื่องมูลนิธิน่ะค่ะ
แต่วันนี้ฉันคงโชคดีนะคะ
ถึงได้บังเอิญมาเจอคนที่ฉัน
อยากจะเจออีกสักครั้งให้ได้แบบนี้
ฉันเหรอคะ
ผู้พิพากษาโอดังมากเลยนะคะ
กลายเป็นคนดังไปแล้ว
ไม่หรอกค่ะ หัวหน้าต่างหากที่เป็นคนดัง
มีแต่คนบอกว่าคุณเป็นผู้พิพากษา ที่มีมนุษยธรรมและเป็นกันเองที่สุดเลยค่ะ
แถมยังเข้าอกเข้าใจผู้ที่เปราะบาง
ฉันเข้าใจเพราะฉันเคยใช้ชีวิตแบบนั้นไงคะ
อือ ฉันกะไว้แล้วล่ะค่ะ
เพราะเด็กสลัมจะมองพวกเดียวกันออกน่ะค่ะ
อย่างกับมีเรดาร์
แปลว่าผอ.จองเองก็…
ว่าแต่ ที่นี่ไม่แปลกไปหน่อยเหรอคะ
อะไรเหรอคะ
ทำไมถึงมีแต่พวกลุงที่ทำหน้าเคร่งขรึมกันนะ
ไม่มีใครแปลกแยกเลยสักคน
เรื่องนั้น…
โลภหน่อยสิคะ
คราวก่อนฉันเคยบอกแล้วนี่คะ
เท่าที่ฉันดูใน "รายการพิจารณาคดี"
ผู้พิพากษาเปล่งประกายที่สุดเลยค่ะ
ระยิบระยับ
ชาวบ้านที่รักชาติทุกท่าน นี่คือจุกชางครับ
อย่างที่ผู้พิพากษาคังโยฮันบอกไว้ว่า
จะทำตามความต้องการของประชาชน และสั่งโบยพวกเศษสวะ
เราคือกองทัพจุกชาง
ลุยกันเลย
เขาน่าจะขโมยกระเป๋าเงินไปนะ
นี่ ค้นตัวมันซิ
นี่มันกระเป๋าเงินฉันนี่
พวกวิ่งราวนี่หว่า
หยุดนะ
พวกแอบถ่าย พวกวิ่งราว พวกชั่ว
พวกเนื้อร้ายที่กัดกินเกาหลี
เราจะจัดการให้หมดเกลี้ยงด้วยมือของเราเอง
- เพราะเราคือ… - อำนาจ
- เราคือ… - อำนาจ
ถอยไปนะ
อย่ามายุ่งกับฉัน
โบยมันเลย
(ลุยเลย กองทัพจุกชาง ไลฟ์สด การถอนรากถอนโคนพวกเศษสวะในเกาหลี)
(เครื่องบริการอัตโนมัติ)
กรุณาสอดบัตรค่ะ
(ถอนทั้งหมด)
ดอกเตอร์นิรภัย
มัวทำอะไรอยู่ ถึงไม่ไปจัดการกับน้ำเสียของโรงงาน
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
หก เจ็ด
มีศูนย์กี่ตัวกันเนี่ย
ว่าไง ซูฮยอน
จำจางกีฮยอนได้ไหม ดอกเตอร์นิรภัย
- พยานในคดีของจูอิลโดเหรอ - ฉันว่าเขา…
- น่าจะมีนายทุนใจกว้างคอยช่วยอยู่นะ - คังโยฮันเหรอ
ต้องตรวจสอบก่อนน่ะ ฉันจะไปขอหมายเพื่อแกะรอยบัญชี
ซูฮยอน มันอันตรายนะ ตอนนี้คังโยฮันรู้ประวัติส่วนตัวของเธอแล้ว
รวมถึงที่อยู่และชื่อพ่อแม่ของเธอด้วย
นี่ ฉันเป็นตำรวจนะ
แค่นักเลงรู้จักบ้านฉัน ฉันก็ห้ามทำอะไรเลยสักอย่างงั้นเหรอ
เธอจะพูดเหลวไหลไปถึงเมื่อไหร่
จะแกะรอยบัญชีของคังโยฮันเหรอ เธอเสียสติไปแล้วหรือไง
ฉันบอกแล้วไงคะ
มันมีเหตุให้สงสัยว่าเขาซื้อตัว…
โธ่เอ๊ย แค่มีเงินในบัญชีก็แปลว่าถูกซื้อตัวเหรอ
จางกีฮยอนมีฐานะทางการเงินที่ย่ำแย่นะคะ
แล้วเงินเดือนก็ถูกอายัด…
นี่ วันๆ เธอมัวทำอะไรอยู่กันแน่
ขืนตอนนี้ไปแตะต้องคังโยฮันเข้า คนคงพากันเรียกร้องให้ยุบกรมตำรวจแน่
ฉันลองคุยกับหัวหน้าแล้ว แต่เขามีท่าทีแปลกๆ
หงุดหงิดใส่ก่อนเลย
คนที่อยู่ไม่สุขตอนเธอบอกจะขุดคุ้ย
- เรื่องคังโยฮันใช่ไหม - อือ
ผมไล่เธอกลับไปแล้ว
แต่เธอไม่น่าจะถอดใจง่ายๆ ครับ
เข้าใจแล้วครับ ไว้ผมจะติดต่อไปใหม่
เธอเอาแต่จะขุดคุ้ยเรื่องรายการเดินบัญชี ของจางกีฮยอนครับ
เป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญจริงๆ
เป็นไปได้ที่เธออาจจะรู้ เรื่องขั้นตอนการโอนเงินทุนแล้วด้วยครับ
ให้ทำไงดีครับ
- ลงมือเลย - ครับ
ฉันรู้สึกว่าท่าไม่ดี ก็เลยทำเป็นยอมรับฟังแล้วออกมาน่ะ
เราควรรู้ก่อนว่าคังโยฮัน แผ่อำนาจไปถึงไหนแล้ว
ดีแล้วล่ะ ก่อนอื่น…
หัวหน้าเราน่ะ ช่วงนี้ดูแปลกๆ นะ ว่าไหม
ทำไมครับ
เมื่อกี้ฉันเลือกคดีที่จะเสนอให้พิจารณา ในรายการครั้งหน้าไปให้สองสามคดี
แต่เขาดูไม่สนใจ บอกให้ฉันวางไว้แล้วก็ไล่ออกมา
เหมือนตอนนี้เขาใจลอยไปที่อื่น
เราอยู่แผนกพิจารณาคดีเหมือนกัน ถ้ามีเรื่องที่กังวล
ก็ควรจะบอกให้เรารู้บ้างไม่ใช่เหรอ
หรือเขาไม่ไว้ใจผู้พิพากษาสมทบ
จะเรียกว่าเมินเฉยก็ไม่เชิง
ผู้พิพากษาคิมคิดว่าเพราะอะไรเหรอ
หือ
ผู้พิพากษาคิม
- คิมกาอน - ครับ
ขอโทษครับ
- พอดีเมื่อคืนผมไม่ค่อยได้นอน - ไปเดตมาหรือไง
ทุกคนคงว่างมากสินะ ตอนนี้เป็นช่วงที่สำคัญมากแท้ๆ
เราควรรีบสร้างผลงาน ในตอนที่คนยังให้ความสนใจสิ
กาอน
จางกีฮยอนหายไปแล้ว
หมายความว่าไง นี่เธอกำลังไปที่นั่นคนเดียวเหรอ
ฉันกดกริ่งตั้งหลายครั้งก็ไม่มีใครตอบ
ฉันเลยเปิดประตูเข้าไปดู ในบ้านเละเทะไปหมดเลย
มีร่องรอยการต่อสู้ด้วย
ซูฮยอน รีบออกมาจากที่นั่นก่อนเลย
หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับจางกีฮยอน
ฉันรีบ…
ตายแล้ว คุณคะ
ทำไงดี เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
- คุณคะ - ซูฮยอน
- นี่หนู - อย่าล้อกันเล่นสิ
- ซูฮยอน - นี่หนู ไหวไหม
- ทำใจดีๆ ไว้นะคะ ทำไงดี - ซูฮยอน
ซูฮยอน
ฉันเอาบัญชีธนาคารมาด้วย
แต่โดนแย่งไปน่ะ
- โง่ชะมัด - ยัยโง่เอ๊ย มันใช่ประเด็นไหม
ฉันไม่เป็นอะไรจริงๆ
แค่นี้เรื่องจิ๊บๆ
เมื่อกี้คุณยังโวยวายถามฉันอยู่เลย ว่าคุณจะไม่ตายใช่ไหม
ฉันก็แค่อยากเช็ก ความเป็นไปได้ทั้งหมดเผื่อไว้น่ะค่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อยนะคะ ถ้าเกิดโดนจุดสำคัญขึ้นมาจะต้องแย่แน่ๆ
มองหน้าฉัน ไม่เป็นไรแน่นะ
ก็แอบกลัวหน่อยๆ
กลัวว่าจะไม่ได้เจอนายอีก
ซูฮยอน
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เราได้รับข้อมูลมาว่าผู้พิพากษาคังโยฮัน
ได้มอบเงินก้อนโตให้คุณจาง ซึ่งเป็นพยานคนสำคัญ
ในคดีของประธานจูอิลโด ใน "รายการพิจารณาคดี" เทปแรกค่ะ
ถ้าหากเขาใช้เงินก้อนโตเพื่อสร้างพยานเท็จจริง
นี่จะถือว่าเป็นความผิดร้ายแรงค่ะ
ที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือ
ตอนนี้คุณจางซึ่งเป็นพยานได้หายตัวไปค่ะ
ทางกระทรวงยุติธรรมจะตรวจสอบ ความไม่ชอบมาพากลทั้งหมดเกี่ยวกับรายการ
และจะเปิดโปงความจริงให้ได้ทราบกันค่ะ ขอบคุณค่ะ
ข้อมูลที่ได้รับมีเนื้อหาว่าไงบ้างครับ
เขาทำถึงขนาดนั้นเพื่อหยุดเรื่องนี้เหรอ
แตะต้องซูฮยอนเหรอ กล้าดียังไง
นี่นายมาอาละวาดเพราะเรื่องแค่นั้นเหรอ
คุณเป็นคนทำนี่
ฉันไม่เคยแตะต้องเพื่อนซี้ของนาย
ผมจะเชื่อคุณได้ยังไง
จะเชื่อไม่เชื่อก็เรื่องของนาย
คิมกาอน
อย่าได้มาโจมตีฉันอีก
อย่าทำอีก
เราได้รับข้อมูลมาว่า ผู้พิพากษาคังโยฮันได้มอบเงินก้อนโต
ให้แก่คุณจางซึ่งเป็นพยานคนสำคัญ
ในคดีของประธานจูอิลโด ใน "รายการพิจารณาคดี" เทปแรกค่ะ
ถ้าหากเขาใช้เงินก้อนโตเพื่อสร้างพยานเท็จจริง
นี่จะถือว่าเป็นความผิดร้ายแรงค่ะ
อือ แจฮี
ฉันกำลังดูอยู่เลย
ทำดีมาก
พี่ ช่วงนี้จะไม่ใช้งานฉันหนักเกินไปหน่อยเหรอ
ไปร้องเรียนกรมแรงงานดีไหมเนี่ย
เธอทำอะไรบ้างถึงได้พูดมากแบบนี้เนี่ย
เราจะสืบสวนอย่างละเอียด
และจะเปิดโปงความจริงให้ได้ทราบกันค่ะ ขอบคุณค่ะ
นี่ ทำไมเพิ่งมาล่ะ วุ่นวายไปหมดแล้วเนี่ย
ไม่ได้ยินอะไรจากหัวหน้าบ้างเหรอ
ไม่อยากเชื่อเลย
เราเพิ่งจะเริ่มเอง
โธ่ ฉันพยายามตั้งเท่าไรกว่าจะถึงจุดนี้
ท่านรัฐมนตรี
ใครมาเห็นเข้าจะหาว่าไม่เหมาะสมนะครับ นัดเจอกันแบบนี้
มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
ผมพอจะเดาได้ว่าใครส่งเอกสารอะไรให้กับคุณ
แต่ของแค่นั้น มันพิสูจน์อะไรไม่ได้หรอกนะครับ
พิสูจน์เหรอ
ฟังนะ ผู้พิพากษาคัง
คุณน่าจะรู้ดีที่สุดนี่
ว่าในศาลที่รับฟังความเห็นประชาชนนั้น
ภาพรวมย่อมสำคัญกว่าหลักฐาน
ภาพนั้นมันถูกร่างเอาไว้แล้วนี่
คุณทำให้ฉันร้องไห้เป็นสายเลือด
แล้วคิดว่าจะได้อยู่อย่างสุขสบายไปถึงเมื่อไร
ร้องไห้เป็นสายเลือดเหรอ
นี่คุณทำอะไรเนี่ย
แบบนี้มันค่อนข้างเสียมารยาท แต่ผมกลั้นไม่ไหวจริงๆ
คนที่พูดไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นท่านรัฐมนตรีเนี่ยนะ
ทั้งที่คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการใส่ร้าย ปลอมแปลงและบังคับให้รับสารภาพ
แต่กลับร้องไห้เป็นสายเลือดเหรอ ขนาดนั้นเลย
ระวังคำพูดด้วย
ผมว่าจะยื่นข้อเสนอสักหน่อย แต่ว่า…
อยากทำอะไรก็เชิญเลยครับ
ตามสบาย
งั้นผมขอตัวล่ะ
ไอ้นี่มันบ้าชัดๆ
คุณบ้าไปแล้วเหรอ
ผมจะแก้ไขเองครับ
แก้ไขอะไรกัน
น่าอับอายจริงๆ
คนทั้งประเทศจับตามอง "รายการพิจารณาคดี" อยู่
แต่คุณกลับหลอกลวงเหรอ
คุณพูดว่าหลอกลวงงั้นเหรอ
คนเป็นผู้พิพากษาเอาเงินให้พยาน
ถ้าไม่ใช่การพิพากษาลวงโลก แล้วมันคืออะไรล่ะ
นั่นเป็นเพียงคำพูดจากฝ่ายเดียวครับ
ผมขอโอกาสเปิดโปงความจริง…
การพิจารณาคดีที่คุณทำ เป็นการพิจารณาคดีจากความเห็นของประชาชน
มันไม่ได้เป็นไปตามกฎหมายและหลักการ
บูมเมอแรงมักจะลอยกลับมาหาผู้ที่ขว้างไปเสมอ
ความเห็นของประชาชนนั้น มักจะด่วนสรุปและขาดความเห็นใจ
ขณะที่ผู้พิพากษาคังแก้ต่างให้ตัวเอง ตามกฎหมายและหลักการ
พวกเขาจะรออย่างใจเย็นเหรอครับ
ใช่แล้ว คนคงประณามศาลก่อนเลย ที่ปกป้องคังโยฮัน
ยื่นจดหมายลาออกซะเถอะ
หยุด "รายการพิจารณาคดี" เอาไว้ก่อนนะครับ
- แล้วก็กระจายข่าวเป็นอันดับแรก - ครับ
ทั้งที่ทำเป็นอวดดีซะขนาดนั้น
ผู้พิพากษาคังออกมาแล้ว
ช่วยพูดอะไรหน่อยสิคะ
ผู้พิพากษาคัง พูดอะไรหน่อยสิคะ
- คุณให้เงินพยานจริงเหรอคะ - คุณหลอกประชาชนเหรอครับ
ทราบเรื่องการหายตัวไป ของคุณจางกีฮยอนไหมคะ
ช่วยพูดอะไรหน่อยสิครับ
ถึงเจ้าคังโยฮันจะไม่มีไฟหรือแผ่นสะท้อนแสง
แต่ก็ยังขึ้นกล้องได้นะเนี่ย
หน้าเขาไม่เคยจะดูบวมเลย
เขาไปนวดหน้าทุกวันเหรอ
เขาจะสู้ท่านประธานาธิบดีได้เหรอคะ
อย่างผมนี่ ดีเอ็นเอเลิศแต่เกิดไง
ผมเลยแทบไม่มีรูขุมขน ไม่มีริ้วรอยทั้งที่อายุปูนนี้แล้ว
ว่าแต่ประธานพัคจะทำยังไงดีล่ะ
ได้ยินว่าขายโฆษณาหมดเกลี้ยงเลยนี่
ยังมีตัวตลกให้ขึ้นแสดงบนเวทีอีกเยอะครับ คงต้องแคสต์กันใหม่
ตอนนี้เรื่องโฆษณาก็ยังไปได้ดีอยู่นี่
ใช่เลย เนื้อหาจะเป็นยังไงก็ช่าง
แค่เรตติ้งสูงก็พอแล้ว
ใครมาได้ยินคงกลัวแย่
ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเองครับ
ในศาลที่ผมเดิมพันทุกอย่าง
ผมจะลาประชาชนทุกท่านเป็นครั้งสุดท้าย อีกสักครู่เจอกันครับ
คุณยอมรับผิดเหรอครับ
ช่วยพูดอะไรหน่อยสิคะ
ยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเองอีก คิดว่าเป็นนาฮุนอาหรือไง หรือว่าโจยงพิล
หรือซอแทจีงี้ เป็นอะไรของเขา จริงๆ เลย
ถ่ายทอดสดภาพคังโยฮันไปทุกช่องเลย
ขึ้นค่าโฆษณาด้วยนะ
โห เรื่องเงินนี่จมูกไวอย่างกับหมา
ออกมาแล้ว
หัวหน้าคะ
ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ เราทำรายการนี้ด้วยกันนี่คะ
- ขอโทษนะ ผู้พิพากษาโอ - เธอพูดถูกครับ
ต่อให้ต้องรับผิดชอบ เราก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน ไปด้วยกันเถอะครับ
ไม่มีอะไรที่ทั้งคู่จะต้องรับผิดชอบ
วันนี้ฉันไม่ใช่ผู้พิพากษา
ฉันจะขึ้นเวทีนี้ในฐานะจำเลย
ท่านรัฐมนตรีครับ ผู้พิพากษาคังโยฮันจัดงานแถลงข่าวด่วนครับ
เปิดทีสิ
(แถลงการณ์ของผู้พิพากษาคังโยฮัน)
ผม…
ได้มายืนอยู่ในศาลนี้พร้อมความเชื่อมั่น
และความคาดหวังของประชาชนครับ
แต่วันนี้
ผมได้มายืนที่นี่ท่ามกลางสายตา ที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลงครับ
ข้อกล่าวหาที่ว่าผมได้ให้เงินพยาน
ในคดีน้ำเสียรั่วไหลนั้น ทุกอย่าง…
เป็นความจริงครับ
- อะไรเนี่ย - จริงเหรอเนี่ย
คิดไว้แล้วเชียว
ถ้าเป็นความจริง…
ผมต้องขอโทษประชาชนทุกท่านอย่างสุดซึ้งครับ
ผู้พิพากษาคังไม่ผิดครับ
(แถลงข่าวด่วนจากผู้พิพากษาคังโยฮัน)
นั่นพยานไม่ใช่เหรอ
สิ่งที่ผมพูดในศาลนั้นเป็นความจริงทุกอย่างครับ
จูอิลโดเองก็ยอมรับความจริง ว่าเขาได้รับรายงานจากผมนี่ครับ
ผมได้รับรายงานจริงๆ ครับ ขอโทษครับ
ผู้พิพากษาคังสงสารที่ผมถูกไล่ออก
เพราะเปิดโปงเรื่องภายในองค์กร
และเขาก็เห็นใจ…
ลูกๆ ของผมที่ต้องไปนอนริมถนน
ก็เลยช่วยผมไว้ก็แค่นั้นเองครับ
ถ้าได้ตรวจสอบก็คงจะทราบ
ยอดเงินเข้าบัญชีทั้งหมด เกิดขึ้นหลังจากที่ผมถูกไล่ออกครับ
ผู้พิพากษาคังคอยสืบว่า ผมถูกระรานหลังการพิจารณาคดีหรือไม่
เขาเลยช่วยผมด้วยความสงสารครับ
แบบนั้นมันผิดด้วยเหรอครับ
ไม่หรอกครับ
ความเชื่อมั่นคือสิ่งสำคัญในการพิจารณาคดี
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร
แต่ผมก็ทำให้ใครๆ เข้าใจผิดทั้งที่เป็นผู้พิพากษา
ทำใจให้สบายเถอะครับ
ประชาชนทุกท่าน ช่วยตัดสินผมหน่อยสิครับ
ผมอยากถามประชาชนทุกท่าน ว่าเชื่อใจผมหรือไม่ครับ
ถ้าคิดว่าผมผิดก็ให้กดปุ่มสีแดง
แต่ถ้าไม่คิดแบบนั้นก็ช่วยกดปุ่มสีขาวด้วยนะครับ
ถ้าประชาชนทุกท่านไม่เชื่อในตัวผม
วันนี้ ณ ที่แห่งนี้
ผมจะขอลาออกจากตำแหน่งผู้พิพากษาทันทีครับ
(เปิดโหวตเพื่อตัดสินผู้พิพากษาคังโยฮัน)
(จำนวนผู้เข้าร่วม 4,200,000 คน)
(ไม่มีความผิด)
เดี๋ยว…
ถ้านี่เป็นความต้องการของประชาชนทุกท่าน ผมก็จะทำตามครับ
ประชาชนทุกท่าน ขอบคุณครับ
ถ้าอย่างนั้น…
เพื่อเปิดโปงความจริง เกี่ยวกับเหล่าผู้มีอำนาจที่ซ่อนอยู่
ผมจะขอเดิมพันด้วยสมบัติทั้งหมดที่มีครับ
เชิญชมได้เลยครับ
(บ้านในฝันที่เต็มไปด้วยความหวัง)
นี่คือโครงการบ้านในฝันของมูลนิธิรับผิดชอบสังคม
ที่กำลังรณรงค์รับบริจาคเงิน จากประชาชนทั้งประเทศ
แต่มีข้อมูลแจ้งว่าเงินทุนนี้
กำลังไหลเข้ากระเป๋าของกลุ่มคน ที่ไร้สามัญสำนึกครับ
นี่คือบุคคลสำคัญที่ร่วมผลักดันโครงการครับ
(มูลนิธิรับผิดชอบสังคม)
(ประธานมูลนิธิรับผิดชอบสังคม ซอจองฮัก)
(ประธานาธิบดีคนปัจจุบันของเกาหลี ฮอจุงเซ)
(รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมคนปัจจุบัน ชาคยองฮี)
(ประธานเอชเอ็มบีเอ็นมหาชนมีเดียกรุ๊ป พัคดูมัน)
(ประธานมินโบกรุ๊ป มินยงชิก)
เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยวก่อน
จะตัดเข้าโฆษณาเพื่อ ไม่มีพวกข่าวด่วนเหรอ
สำหรับใครที่ส่งข้อมูลเข้ามา ว่าเงินบริจาคของทุกท่าน
ถูกนำไปใช้ที่ไหน และเป้าหมายจริงๆ ของโครงการนี้คืออะไร
ผมจะตอบแทนอย่างงาม ด้วยเงินส่วนตัวของผมครับ
ผมให้สัญญาเลยครับ
ขอบคุณครับ
เดี๋ยวนะ นี่
เลขาพัค
(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญ คุณจองแจซอง)
ต้องทำให้สนุกหน่อยสิ ยังไงซะ
ฉันก็ต้องไปยืนอยู่ริมหน้าผา
- คุณดูประหม่านะ - ฉันจะจัดการเอง
มันก็แค่ข้อสงสัยที่ไม่มีมูลนี่คะ
ทำให้แตกคอ
ต้องทำให้พวกเขาหวั่นไหวก่อน
คุณเพิ่งเปิดศึกกับประเทศ
นี่คือสงคราม
มีผู้กล้าออกมาเปิดโปงเรื่องภายในครับ
เรื่องราวของพ่อแม่ของผู้พิพากษาคิมกาอนครับ
อย่าพูดอะไรพล่อยๆ นะ
การพิพากษานักต้มตุ๋น ที่ฆ่าพ่อแม่นายตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด
คงจะทำให้นายประทับใจน่าดู
ตามรังควานพวกมันไปจนตาย
อยากให้ผมเสียสติจนอาละวาดหรือไง
คำบรรยายโดย: เสาวลักษณ์ ธนศักดิ์รุ่งเรือง