Poprzednio...
- Gotowa do pracy? - A ty byłaś?
- Rozumiem. - W porządku.
Bywało różnie.
Ale najważniejsze,
że właściwa osoba odpowie za zabójstwo Robertsona.
- Prokuratura federalna przejmuje sprawę. - Co?
Przykro mi. Postąpiła pani słusznie w sprawie Robertsona.
Wiesz, jak to będzie wyglądać?
Jakby policja nie wierzyła w prokurator okręgową.
Na moim biurku
mam zdjęcia trzech młodych kobiet.
Nigdy ich nie zidentyfikowano. Nikt nie zgłosił ich zaginięcia.
- Dlaczego je masz? - Żeby pamiętać.
Liczą się wszyscy albo nikt.
Większość czasu jeździmy w ciszy.
Odzyskasz ją.
No nie wiem.
Partnerzy są jak rodzina.
Każdy świat, który się rozpada, składa się z powrotem.
Cytujesz mi Steely'ego Dana?
Nie było cię wtedy na świecie. Brawo.
Mama to uwielbiała. Ja w sumie też.
Any Major Dude Will Tell You.
Chodźmy.
- Uważaj na siebie. - Ty też.
Jesteś w domu? Musisz na coś zerknąć.
Co się dzieje?
Chyba mam ogon.
- Naprawdę? - Nie znalazłem takich tablic.
Widziałeś, kto prowadził?
Wiem tylko, że ten ktoś był sam. Kto to może być?
- Nie wiem. - Masz broń?
Zostawiłem w biurze. Jadłem kolację z Maddie. Zajmę się tym.
- Nie ruszaj się. - Policja. Rzuć broń.
- Pokaż odznakę. - Rzuć broń!
Pokaż mi odznakę.
Rzuć broń, Bosch.
Kim ty jesteś?
Renée Ballard. Kryminalni.
- Czego chcesz? - Dokumentów, które mi ukradłeś.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY'EGO
BOSCH: DZIEDZICTWO
Dziewczyny-kwiaty.
Trzy zamordowane młode kobiety.
Przydzielono mi ich sprawy.
Okradłeś więc mnie.
Nic nikomu nie ukradłem.
Wiem, jak to jest, gdy sprawa zajdzie za skórę.
- Tak? - Ale to już nie twoje sprawy.
Ja pierdolę.
Świeże morderstwo. Dlatego szukasz dokumentów.
Nie mogę rozmawiać o sprawach w toku.
Właśnie to zrobiłaś.
To była twoja szansa na współpracę.
Zrobiłem kopie.
Ale oryginały są na komisariacie.
Zniknęły. Potrzebuję więc twoich kopii.
Dogadajmy się.
Pokażę ci stare sprawy, a ty pokażesz mi tę nową.
- Będę potrzebowała zgody. - Nie zwlekaj.
On wrócił.
Szuka kolejnej ofiary.
- Musimy to zrobić. - Nie.
Bosch wiecznie pakuje się w jakieś gówno.
Potrzebujemy tego, co ma.
Pracował nad tą sprawą od dawna. Zna ją od podszewki.
W porządku. Umów się z nim.
I załatw nakaz przeszukania.
Poradzę sobie.
- Przepraszam, pani nalegała. - Dziękuję, sierżancie.
- Proszę usiąść. - To nie zajmie długo.
Zorrillo jest w areszcie
czy tylko ty i federalni o tym wiecie?
Tak, jest w areszcie. Federalnym.
Wydamy komunikat prasowy.
Już to zrobiłam.
Gdybyś ty decydowała,
niewinny człowiek poszedłby siedzieć za zabicie Robertsona.
A teraz przejęliście moją sprawę.
Co podważa moje kompetencje.
Skończyłaś?
Chcesz mieć mnie za wroga przez cztery lata?
Nierozwiązane?
- Też takie masz? - Kilka.
Tamalinka.
Sonia Hernandez.
Znasz jej nazwisko.
To dobrze. Pozostałych też?
Nie.
Halo?
Umowa stoi. Kiedy i gdzie?
Różowe ławki. Jutro o dziesiątej.
Zgoda. Przynieś swoje dokumenty.
A ty swoje.
Chciałaś wiedzieć,
kiedy Harry Bosch pojawi się na radarze.
Dziękuję.
- Halo? - Harry.
Dlaczego policja ma nakaz przeszukania
ciebie, twojego auta, domu i biura
w sprawie akt dotyczących dawnej sprawy?
Kto podpisał nakaz?
Kapitan Seals.
Dzięki za cynk.
Myślałam, że przyniesiesz dokumenty.
A ja liczyłem na coś więcej niż nakaz przeszukania.
Prokurator jest moją dłużniczką. Twój nakaz jest nieważny.
- Chandler nie ma takiej mocy. - Zna ludzi, którzy mają.
- Więc teraz wszystkie chwyty dozwolone? - Ty zaczęłaś.
Kiedy wrócisz na komisariat,
będzie czekać tam oficjalny wniosek
o kopie dokumentów z nowej sprawy.
Sprawa nie jest jeszcze wniesiona do sądu.
To prawda.
Ale Seals nie chciałby jej podpaść.
Nie w tym temacie.
Przekaże wszystko, a ja zajmę się tą sprawą.
Z twoją pomocą lub bez.
Naprawdę.
Oryginał i kopia dla ciebie.
- Jak zareagował? - Jak na badanie prostaty.
Bierzmy się do roboty.
NN
Pracujesz z partnerem?
Ma wolne. Zajmuję się tym sama.
Podoba ci się praca?
To klub dla chłopców, ale tak, to tam chcę być.
Dobrze. Opowiedz mi o tej nowej sprawie.
Niezidentyfikowana Azjatka, od 20 do 25 lat.
Ciało porzucono przy wjeździe na autostradę w Los Feliz.
- W kierunku południowym? - Tak.
Nie mamy dokumentów, odciski nie pasują. Ale miała nowy tatuaż.
To prawdopodobnie Filipinka, powiązana z HiFi Boys.
- To doprowadziło cię do mnie? - Tak.
To i liczne rany kłute od niezidentyfikowanego narzędzia.
Ostrze bez zaostrzonych krawędzi. To było narzędzie, nie nóż.
Twoja kolej.
Zaraz wracam.
LAMPKI CHOINKOWE
Ładny widok.
- Mieszkasz w mieście? - Przy plaży.
Kawał drogi do pracy.
Muszę mieć blisko wodę.
„Lampki choinkowe”?
Trzymałem to w garażu sąsiada
na wypadek kolejnego nakazu.
Nie chciałem, żeby się zainteresował.
Dziewczęta zostały zabrane z Manili.
Karmione kłamstwami o cudownym życiu w Ameryce.
Zostały sprzedane jak towar HiFi Boysom w Filipinotown.
Są zmuszane do prostytucji,
mają przyjmować określonych klientów,
jeden z nich okazuje się seryjnym mordercą.
Co z tego, że giną?
Dla HiFi Boys to tylko koszty robienia interesów.
Mają nieskończony napływ towaru.
Nad pierwszymi sprawami pracowałem 13 lat temu. Nic się nie zmieniło.
Cztery ofiary znaleziono przy wjeździe na autostradę.
Dzięki.
Po co tak ryzykować?
Zabija je w zamkniętym pomieszczeniu,
a porzuca na zewnątrz?
Potem wraca do domu.
Żadnych odcisków palców, włosów ani DNA.
Co?
Nic.
Gdzie on był?
Słucham?
Pierwsze sprawy miały miejsce 13 lat temu. Teraz to. Gdzie on był?
- Myślisz, że to glina. - Nic nie mówię.
Ale myślę o tym samym, co ty.
Kto miał dostęp do skradzionych plików?
- Zdjęcia? - Znalazłem je na stronie dla dorosłych.
Oferują „filipińskie kwiaty”.
Serwer jest w Manili, więc nie mogliśmy nic zrobić.
Zamknęli stronę, gdy zaczęliśmy zadawać pytania.
A zabójstwa ustały.
- Aż do teraz. - Aż do teraz.
Co jest?
Gdybym go wtedy dorwał, nadal by żyła.
Myśli, że zabójca to gliniarz.
Boże.
Ma jakiegoś podejrzanego?
Jeszcze nie.
Nic mu nie dałaś, prawda? Nie wspomniałaś o DNA?
Nic nie wie, ale myślę, że powinien.
Zna te sprawy lepiej niż ktokolwiek.
Nawet o tym nie myśl.
Pilnuj go.
Sprawdzaj dokąd chodzi, z kim.
A jeśli przekroczy granicę...
A na pewno to zrobi... Wtedy się nim zajmiemy.
Tak jest.
Spróbuj „Anonimowy seks, Filipinki”.
Nie.
Spróbuj „dziewczyny”, „Filipinki”, „Hollywood”.
Zmysłowy masaż w twojej okolicy
- Siedemnaście wyników. - Usuń salony masażu.
„salon masażu”
Lepiej. Zostało siedem.
Usuń „Hollywood”, dodaj „dzielnica HiFi”.
Randki w Hollywood
„Historyczne Filipinotown”.
Bingo.
FILIPIŃSKA KWIACIARNIA
Teraz pora na randkę.
- Dla kogo? - Dla ciebie.
Po prostu wejdź, pójdę za tobą.
Ona wezwie alfonsa. Porozmawiam z nim.
Weźmie mnie za glinę?
Już cię sprawdziła w sieci.
Będzie się działo.
Wysiadamy.
Nie ty. Tylko Bosch.
- Co ty odpierdalasz? - Pracuję nad sprawą.
Znów są online. Pod inną nazwą, ale to oni.
Tym razem to rozgryzę.
To łączy ofiary z mordercą.
Cudownie, wpadniesz do jakiejś dziewczyny
i pogadasz z facetem w Manili?
Będzie tam miejscowy.
Będzie musiał współpracować,
bo ktoś znowu zabija dziewczyny.
Bosch, są na to legalne sposoby. Nakaz przeszukania.
- Nie mamy czasu. - Zrobimy to właściwie.
Jakie znowu „my”?
Każde z nas dostało to, czego potrzebowało.
Seals kazał ci mnie odsunąć.
Nakaz przeszukania nie zadziała.
Czemu się odzywasz?
Bo gwarantuję ci, że gnojek, którego szukamy,
używa VPN-a, który daje mu anonimowość.
Potrzebujemy ich współpracy, by zastawić pułapkę.
Ty i twój wspólnik
macie się odpierdolić i dać nam działać.
Myślisz, że to wciąż twoja sprawa, Bosch. Jest moja, rozwiążę ją.
Wchodzimy?
Nie. Ona ma rację. Musimy działać zgodnie z zasadami.
W porządku.
Ale kiedy wrócimy do ciebie, sprawdź mój samochód.
- Po co? - Skąd wiedziała, że tu jesteśmy?
- Hej, Mads. - Cześć, tato.
Nie pracujesz?
Dziś nie. Chciałam zobaczyć, co u ciebie.
Idealne wyczucie czasu. Przyda mi się pomoc.
- Co to? - Dziewczyny-kwiaty. Świeże morderstwo.
- Kryminalni? - Pracują nad tym.
Ale nie chcą mojej pomocy.
Niespodzianka, tato. Jesteś na emeryturze.
Obiecałem to tym dziewczynom. Dotrzymam słowa.
Wszyscy się liczą.
Czy twoja mama była NN?
Tak.
Przez jakiś czas.
Znaleźli jej odciski w aktach.
Wtedy wszystko robiono ręcznie.
Nie było baz danych.
Trochę im to zajęło.
Czasem o tym myślę.
O tym, że nikt nie zabrał ciała.
W każdym razie...
- Co to? - Kryminalni założyli mi nadajnik.
W czym mogę ci pomóc?
Szukaj niezgodności.
Zbiegów okoliczności, niepasujących nazwisk.
Co to?
Ślady butów z pierwszego i ostatniego morderstwa.
Zabójca miał inne buty robocze,
ale obie pary ścierały się w tym samym miejscu.
Faktycznie.
W porządku.
Ratownik, który ustalił godzinę zgonu,
nazywał się Jeremy McKee.
Strażak. Przy ostatniej ofierze też.
Zajmował się tym posterunek 32.
- Wygląda znajomo? - Kojarzę go.
Coś z nim nie tak?
Raczej nie.
Czasem zakrada się do budynku i wyjada nam zapasy.
- Harry. - Mo, musisz prześwietlić
ratownika o nazwisku Jeremy McKee, wiek...
Jest stary, jakieś 40, 45 lat.
Po czterdziestce. Samochód, adresy, media społecznościowe.
Jaki ma związek?
Zabójca miał dostęp do komisariatu.
McKee pasuje.
Był na co najmniej dwóch miejscach zbrodni.
Jasne. Coś jeszcze?
Między zabójstwami minęło dużo czasu.
Dowiedz się, co robił przez ostatnie 12, 13 lat.
Jasne.
Ja pierdolę.
Dorastał w Downey i nadal tam mieszka.
To na południe od centrum.
Wiemy, gdzie jest Downey.
- Chyba że zapomniałeś. - Pamiętam Downey.
Ale o co chodzi?
To by wyjaśniało zrzucanie ciał przy południowym wjeździe.
Miał dostęp do komisariatu.
I akt sprawy w wydziale zabójstw.
Dwanaście lat temu przeprowadził się do Idaho.
Mieszkał tam dziesięć lat, niedawno wrócił.
Pewnie uznał, że na emeryturze nic mu nie zrobisz.
Dużo się zgadza.
Musimy go znaleźć. Zobaczyć, co robi, czy to on.
Robi się.
- Bosch. - Musimy się spotkać.
Nie. Mówiłam, że masz się wycofać.
Zidentyfikowaliśmy podejrzanego. Mamy jego zdjęcie.
- Kto to? - Jeremy McKee.
Ratownik medyczny,
który pracuje tuż obok komisariatu w Hollywood.
Był na dwóch miejscach zbrodni.
Wiemy też, co robił między sprawami.
Dwanaście lat temu przeniósł się do Idaho.
Wrócił w zeszłym roku.
Cholera.
Nie każ mi tego żałować.
Co to za łopata?
- To przypominajka. - O czym?
Że należy kopać.
Mamy DNA.
Zrobił się nieostrożny. Ślina na szyi ofiary.
Czemu mówisz mi o tym teraz?
Seals zabronił mi mówić.
Musimy zdobyć próbkę DNA McKee.
Wyślę ludzi. Zajmie im to maksymalnie dwie doby.
Nie mamy 48 godzin.
Nie będę czekać na kolejne ciało. Musimy jechać.
Co? Ty i ja?
- Moi ludzie go śledzą. - Kurwa, Bosch!
Kto? Gdzie?
Panowie, to Renée Ballard z kryminalnych.
Sytuacja się zmieniła.
Muszę zdobyć jego DNA.
Gdzie auto McKee?
To ten czerwony pick-up.
- Wszystko gra? - Tak.
Włóż słuchawki.
Zamontuj to na jego aucie.
- Podpiąć? - Tak będzie najlepiej.
Łatwizna.
Idzie. Uciekaj.
- Nie skończyłem. - Spieprzaj stamtąd.
Dzięki.
Złotko, chyba jeszcze nie wychodzisz?
- Jest wcześnie. - Precz.
Nie miałem czasu podpiąć nadajnika,
działa tylko na baterii wewnętrznej.
Ile mamy czasu?
To nie moja bateria.
Nie dowiem się, póki nie zobaczę sygnału.
Zajmij się tym.
Barman odebrał butelkę, zanim ją złapałam.
Kurwa! Jest pijany?
Wypił dwa piwa,
ale nie wiem, ile wypił, zanim weszłam.
Mads, pracujesz dziś?
Tak. Pomóc ci w czymś?
- Nic nie zrobił. - Jest podejrzany o morderstwo.
- Jedzie prosto. - Możemy go śledzić.
Nie będę czuła się dobrze z tym, że zatrzymamy go bez powodu.
To może zaszkodzić sprawie, jeśli trafi do sądu.
Przejechał znak stopu.
Dobry wieczór. Zrobiłem coś nie tak?
Przejechał pan znak stopu.
Szlag! Serio?
Musiałem się zamyślić.
Prawo jazdy, dowód rejestracyjny i ubezpieczenie.
Oczywiście.
Chwila, czy ja was nie znam, jesteście z Hollywood?
Nie wydaje mi się.
Pracuję zaraz obok.
Wyraźny zapach alkoholu. Pił pan dzisiaj?
Jedno piwo.
Jaki „pan"? Znacie mnie.
Zapach alkoholu, przejechanie znaku stopu.
Proszę opuścić pojazd.
Jaja sobie robisz? Mówiłem wam, że jestem strażakiem.
W ramach zawodowej uprzejmości
zrobimy tylko wstępny test.
Jeśli będzie okej, puścimy pana.
- Pierdolisz. Nie jestem pijany. - Odmawia pan testu?
Nie.
Dawaj.
Dopuszczalny limit.
Ma pan dzisiaj szczęście.
Tak. Mogę już jechać?
- Przejechanie znaku stopu. - Mandat? No bez jaj.
Też mi zawodowa uprzejmość.
Być może DNA z alkomatu będzie pasować.
DNA z jednej z ofiar nic nam nie mówi.
McKee może powiedzieć, że DNA trafiło na ciało już po śmierci
albo że uprawiali seks za zgodą,
a ona zginęła później.
Wygodny zbieg okoliczności.
Dzięki wygodnym zbiegom okoliczności pojawiają się wątpliwości.
Przykro mi, ale to za mało.
Miał dostęp do skradzionych plików.
Tak jak setki innych policjantów i strażaków.
Nie udowodnicie, że to on je zabrał.
Mówisz jak obrońca.
Patrzę na sprawę jak obrońca.
Obrońcy muszą przekonać tylko jednego ławnika.
Zdobądź nakaz przeszukania i więcej dowodów.
Na przykład narzędzie zbrodni. Znacie zasady.
Jasne.
Jakby wciąż pracowała dla obrony.
Chroni siebie i tę sprawę.
Co z nadajnikiem na aucie McKee?
Aktywny. Auto stoi na parkingu przy posterunku.
- Sprawdzę, kiedy kończy zmianę. - Pamiętaj o GPS-ie.
Niedługo ruszy na łowy.
Tak jest.
Zostało 23% baterii.
Muszę wejść pod furgonetkę i dokończyć robotę.
Ten parking jest jak forteca.
A przy domu ma garaż.
Bliźniaki będą tam, kiedy wyjedzie.
Bliźniaki?
Bracia z różnych matek.
Skończ już z tym.
Cel jedzie na wschód przez Beverly, w kierunku dzielnicy HiFi.
- Będziemy za trzy minuty. - Przyjęłam.
LOS ANGELES STRAŻ POŻARNA
NN
HISTORYCZNE FILIPINOTOWN
BRAK POŁĄCZENIA Z NADAJNIKIEM
Nie. Nie teraz!
- Co? - Nie ma sygnału.
- Przywrócisz go? - Bateria padła.
Kurwa!
Straciliśmy sygnał.
Ostatnia lokalizacja to róg Beverly i Belmont.
Jesteśmy tu i go nie ma.
Ani furgonetki, ani McKee.
- W którą stronę? - Zawsze w lewo.
Mam skradzione dokumenty
i buty znoszone na prawej pięcie.
- I? - Facet jest dziwny.
Ma kino domowe, ale tylko jedno krzesło.
- Ma komputer? - Stacjonarny.
Straciliśmy sygnał. Jest w HiFi. Ruszył na łowy.
Zaczekaj.
Wezmę się do pracy.
Koniecznie. Nie pojechał na przejażdżkę.
Więc oby się udało.
Muszę zhakować hasło.
Daj znać, jak coś znajdziesz.
Wysłałeś go do domu McKee, prawda?
Nie musisz wiedzieć o wszystkim.
Ale teraz już wiem.
McKee gdzieś tam jest.
Znajdziemy go, jeśli zostawił ślad w komputerze.
To może zaszkodzić sprawie.
Jak założenie nadajnika bez nakazu?
Miałam mieć cię na oku. Nie chciałam tego.
Czyli wszystko cacy.
Mam wycofać Mo? Decyduj.
Tak myślałem.
UDZIELONO DOSTĘPU DO SYSTEMU
NIE MOŻNA OTWORZYĆ „LOGIN.EXE”
Wiedziałem.
Tam!
Nie. Zbyt czerwony, zwykłe szyby.
Mam coś, ale chyba się nie nada.
Wczoraj skontaktował się z jedną z dziewcząt,
porozmawiali i się umówili.
- Jedzie tam. Adres? - Poczekaj.
Mam adres, ale umówili się na wczoraj.
Czyli spóźniliśmy się o dzień.
Jesteś pewien? Mo, musisz być pewien.
Widzę ich rozmowę.
Nie, wszystko się zgadza.
Ustala datę, by zdobyć adres,
a potem idzie tam innego dnia, zaciera ślady.
- Adres? - Glasell 1644, mieszkanie numer pięć.
Jedziemy.
Jest tutaj.
Policja.
Nie ruszaj się.
Bosch.
Harry.
Kajdanki.
Łapy za plecy.
Jesteś bezpieczna.
Masz.
Już dobrze.
Jak masz na imię?
Jasmine.
A naprawdę?
Evangeline.
Chciał mnie zabić.
Zapukał do drzwi,
powiedział, że jest ze straży pożarnej i że muszę otworzyć.
Zabierz ją stąd.
Zgłoś to.
To „pomocnik strażaka”.
Otwierają tym drzwi do płonących budynków.
Wynaleźli go w Los Angeles.
Tym otwierał drzwi ofiar?
Albo kłamał, że się pali.
A potem tym je zabijał.
Koroner dopasował rany do ostrza.
- Co z DNA? - Jeszcze nie mamy.
Mamy nagranie.
Filmował swoje zabójstwa i rozpowszechniał w dark webie.
- Powiążesz go z tym? - Z jego komputerem, tak.
Mamy nazwiska ofiar?
Tylko kwiaty.
Jak sprawa z kapitanem Sealsem?
Powinnam być bezpieczna. Za pół roku przejdzie na emeryturę.
Nie lubi mnie.
Jeden fałszywy ruch i przydzieli mnie do Valley.
Byłby głupi.
Dobrze się spisujesz.
Może kiedyś znów będziemy razem pracować.
Ocaliliśmy życie...
Niejedno. Pozbyliśmy się mordercy.
Ty też się spisałeś.
Ale to ja będę martwić się o środki do osiągnięcia celu.
Ja po prostu...
Co?
Miałam partnera.
Mówił mi, że w tej pracy
łatwo pogrążyć się w mroku.
Myślę,
że masz w sobie ten mrok.
Do zobaczenia.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Uważaj na siebie.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska