(مترجم: گیتی) مرگ از پیش مقدر شده.
چگونه و چه زمانی، هیچ کس نمی داند.
آیا سقوط از کوه خواهد بود؟
آیا در خوابت است یا مرگ بر اثر غرق شدن؟
به هر شکلی که باشد، مرگ برای همه قطعی است
خواست خداست
حتی من نمی دانم چگونه مرگ خود را خواهم دید.
می بینید، در نهایت، همه چیز محو می شود.
(سنت نگار، بوراری) من در سال 1997، بعد بازنشتگیم از راه آهن، به اینجا اومدم
در اون زمان، جمعیت کم بود
الان این مکان بیش از حد جمعیت داره
من با خانواده آشنا شدم وقتی به اینجا نقل مکان کردم
(گارچان سینگ، همسایه) تو سال 1997 ما خونمون رو باهم ساختیم
به عنوان همسایه، ما باهم خیلی خوب کنار میومدیم
چیزی که باقی میمونه، خرابه‌هاست.
(اول جولای 2018) معمولا مغازشون باز میشد بین ساعت 5 تا 5:30 صبح
این وقتیه که شیرفروش شیر رو تحویل می داد
اون روز مغازشون باز نشد
حدودا ساعت 7 صبح بود، من رفتم به بالکنم
و کسی رو دیدم که درباره‌ی خریدن شیر سوال میکنه
(پریتپال کار، همسایه) پس من تعجب کردم که چرا دیر مغازه رو باز کردن
هیچ کدوم از اونا تلفنو برنداشتن، مدام داشت زنگ میزد
این تقریبا غیرعادی بود.
پس رفتم طبقه‌ی پایین که چک کنم
در رو زدم فقط برای اینکه بفهمم از داخل قفل نشده
در رو هل دادم و در باز شد.
تو اون لحظه من وحشت کردم
از پله‌ها بالا رفتم...
(کالدیر سینگ، همسایه) مامانم پیره و خوابش سبکه.
اون برای پیاده روی صبحگاهی بیرون اومده بود
و از خیابون با جیغ و فریاد برگشت
بعد کار کردن در تموم شب، من هنوز خوابالو بودم
با اون وضعیت، من به خونه‌ی اونا دویدم
من دو دقیقه وایستادم، از خودم می پرسیدم که این واقعیه؟!
من از پسرم خواستم که سریع گوشیمو بیاره و به اتاق کنترل پلیس زنگ زدم
حدود ساعت 7:35 دقیقه صبح یه تماس از ایستگاه بوراری داشتم که به من اطلاع داد
یه خودکشی در منطقه‌ی زیرنظر من اتفاق افتاده بود
راجو تومار، افسر پلیس2017-2020 (پاسگاه بوراری میدونی من تو همین منطقه بزرگ شدم، سنت ناگار
قبل از تبدیل شدن به یک افسر پلیس، من همسایه‌ی اونا بودم اول
ارشدهایم از من خواستن که برم و صحنه رو بررسی کنم
همین که وارد خیابون شدم،
مردها و زنها رو دیدم
از پله‌ها پایین می دویدن در حالی که دیوانه‌وار گریه میکردن
به طبقه‌ی بالا رسیدم و دیدم...
نه نفر آویزون از سیخ‌های آهنی روی سقف
خانم دهمی دقیقا برخلاف اونا آویزون بود
من مادرشونو تو اتاق دیگه‌ای پیدا کردم، کف زمین نزدیک تخت، قرار گرفته بود
میتونستم صدای سگشونو بشنوم، روی پشت بوم بسته شده بود و مدام پارس میکرد
تشکیلاتی که آنها از آن آویزون بودند من رو یاد درخت انجیر هندی انداخت
مثل شاخه‌های درختت که به سمت پایین معلق شده
انها هم به همین ترتیب با روسری‌های رنگانگ، معلق شده بودند
پاسگاه پلیس، بوراری
سلام، بله؟
من توی پاسگاهم
یه مستند درباره‌ی من در حال ساخته، درگیر فیلمبرداری هستم
خیلی خوب.
این چیزیه که تو ذهنم حک شده
و تا وقتی که بمیرم، قرار اونجا بمونه
صبح زود من توی پاسگاه بودم
من بیرون تا ساعت 5 صبح همون روز پاسبانی میدادم
به افسر وظیفه گفته بودم خستم و نیاز به استراحت داشتم
اون منو با وحشت بیدار کرد "قربان این خیلی مهمه"
بیدار شدم
راجو پشت تلفن بود و کنار خودش(او) بود
اون گفت"اونا همه آویزون شدن"
پرسیدم چندتان؟ گفت نمیتونستم بشمرم
چجوری میشه "یک، دو، سه"رو شمرد "چهار، پنج، شش" توی این حالت ذهنی؟
او گفت: اونا تو یه صف آویزونن
من ازش خواستم که محل رو پلمپ کنه "به کسی اجازه نده..."
"تو اونجا بمون من دارم میام"
همه باید سریع به اونجا برن
من عنوز داشتم کمر بندمو می‌بستم همونطور که به داخل ماشینم می‌پریدم
هنوز ورودم به صحنه‌ی جرم رو یادمه
همه آویزونن
چشم بسته و دست بسته
از 12،13 ساله‌ها تا 60 تا 80 ساله‌ها
فکر نمیکنم که تا حالا همچین صحنه‌ای رو حتی توی یه فیلم دیده باشم
فکر نمیکنم کسی تا حالا همچین صحنه‌ی جرمی رو تو عمرش دیده باشه .
چیزی که مهمه اینه که خانواده ای وجود داشت
نه یه خانواده‌ی غیر معمولی، توجه داشته باشین
یه خانواده‌ی کاملا معمولی
سه نسل بود، زیر یک سقف زندگی میکردن
پدربزرگ و مادر بزرگ، مادر و پدر، بچه‌ها
و توی یک خانواده‌ی مشترک، میبینید که نقش همه به نوعی برنامه ریزی شده
و همه در صف قرار میگیرن
همه‌ی اونا تحصیل کردن
همه‌ی اونا عملکرد بالایی در اجتماع داشتند
افراد ی که در اوج زندگی خودشان هستند
این واقعا غیرعادی و عجیب بود
اولین سوالی که برای ذهن یک نفر پیش میاد اینه که چرا؟
چرا این اتفاق افتاد؟ هم میخوان بدونن چرا؟
و پاسخ ساده نیست، کاملا پیچیده‌ست
ما قطعا نمیدونیم که چه اتفاقی برای همسایگانمون میوفته
و ما مطلقا نمیدونیم که در محله‌ی ما چی میگذره
اما هرازگاهی چیزی پیش میاد
(بارخا دات، روزنامه نگار) که سخت ترین و قوی ترینه ما رو میلرزونه
میدونی، این باعث میشه بری" اوه خدای من
اگه هرکسی میخواست که مرتکب همیچن کشتار جمعی بشه
کشت 11 نفر حداقل نیاز به ...
اگه فکر کنیم که دو نفر، یک قربانی رو کنترل میکردن
هنوز به 20، 30 نفر دیگه نیاز داریم
صحنه‌ی جرم هیچ کدوم از این اختلالات رو نشون نمیده
زیورآلات اونا هنوز روشون بود بنابراین هیچ نشونه‌ای از سرقت وجود نداره
و اگر واقعا خودکشی بود، چرا چشم بته و دست بسته ان؟
دقیقا، این چیه؟
آیا ممکنه که کسی اونا رو مسموم کرده باشه و آویزونشون کرده باشه؟
فورا به قتل رسیدن و بعد ممکنه اونا رو آویزون کرده باشن که خودکشی به نظر برسه
وقت صبح بود
50 تا 60 نفر جمع شده بودن که شیر بخرن
- مشتریای ثابتشون -مشتریای ثابتشون
اونا خبر رو پخش کردن و در کمترین زمان بالا گرفت
رییس وزیر دهلی، شری آرویند کجریوال اینجاست
برای بازدید از صحنه‌ی جرم و بررسی وضعیت
چی باعث این 11 مرگ شد؟ قتل یا خودکشی؟
ایمن سازی صحنه‌ی جرم، اولویت ما شد
تمام کارکنان ما در جاده بودند و جمعیت رو کنترل میکردند
ما مانع گذاشتیم
همونطور که خطوط رو ایمن کردیم، مردم به پشت بام‌ها رفتن
اونا سعی میکردن از پشت بوم یه نما رو ببینن
کنجکاوی زیادی در اطراف اتفاقی که افتاده بود وجود داشت
مردم پنجره‌ها و تراس‌ها رو شلوغ کرده بودند که ببینن
تو همون لحظه، من از منبعم تماس دریافت کردم
اون به من اطلاع داد که
"11 جسد توی یه خونه پیدا شدن"
" اونا به قتل رسیدن"
پیدا کردن 11 جسد باهم توی شهری مثل دهلی مشکل بزرگی بود
چرا این اتفاق افتاده؟ چگونه؟ کی اینکارو کرده؟ و چرا؟
ضرب المثلی هست که میگه خبرنگاران جنایت عاری از احساسات هستن
درست مث افسران پلیس
که هرروز با اجساد و تصادفات سروکار دارن
از نظر عاطفی میمیرن
من حدس میزنم که این تا حدودی برای ما صادقه
ولی اون روز، من از شنیدنش ناراحت بودم
که یک خانواده کامل مرده پیدا شدن
چون هیچ وقت به این مورد برنخورده بودم
از زمانی که من شروع به پوشش جنایی کردم
پس اولین غریزه‌ی من این بود که این اخبار میتونن اخبار جعلی باشن
من نا امیدانه تلاش میکردم که اطلاعات بیشتر درباره‌ی پرونده کسب کنم
اما هیچ کس به تماسای من پاسخ نمیداد چون پرونده‌ی بزرگی بود
در همین حین، من با منبع پلیس محلیم صحبت کردم
اونا صحت ماجرا رو تایید کردن
من اولین کسی بودم که اخبار پرونده‌ی بوراری رو پخش کردم
من اولین نفری بودم که این پرونده رو به جهانیان معرفی میکرد
توییت من به سرعت دوباره توییت شد و خیلی زود این خبر مثل آتیش منتشر شد
همه به بوراری هجوم بردند برای پوشش داستان
11 جسد حلق آویز شده پیدا شد در یک اقامتگاه در بوراری
7 زن و 4 مرد
تا ساعت 8:30 صبح، هر کانال رسانه ای در صحنه بود
پلیس دهلی هرگز با موردی مثل این برخورد نکرده بود
جایی که 11 جسد دوباره در همون خونه پیدا میشه
قطعا یه مسابقه ست
فشار زیادیه که اولین کسی باشی که خبر رو پخپش میکنه
ما در میان جمعیت گیر کرده بودیم از آنجایی که پلیس دسترسی رو محدود پکرده بود
براساس شنیده‌ها، ما سعی میکردیم قطعات رو در کار هم بزاریم
پشت سر من، شما میتونین مقامات ارشد پلیسو ببینین
که هنوز اینجا در محل هستن
در حال حاضر ما در اوج هستیم و اجازه بدین نمای زاویه بالا رو بهتون نشون بدم
همین الان، ما یه ویدیو گرفتیم
فیلمی از صحنه‌ی جنایت بود که صبح فیلمبرداری شده بود
پلیس به محل حادثه رسید در ساعت7:35، 7:40 صبح
ویدیو قبلا فیلمبرداری شده و تا اون زمان آپلود شده بود
یک نفر از بین جمعیت به او شلیک کرده بود و این پخش شده بود
من این ویدیو رو توی یکی از گروه‌های واتساپم دریافت کرذم
وحشتناک بود
اون ویدیو خیلی وحشتناک بود
کلش حدودا دو دقیقه بود
اصلا پلیسی درش دیده نمیشد
یکی از بین جمعیت فیلم گرفته بود و پخشش کرده بود
دستوراتی داده شد که هیچ کس نباید
آن را در کانال خود پخش کند
چون وحشیانه و آزاردهنده‌ست
بعد دیدن ویدیو هممون لرزیدیم
ما نمیتونستیم باورش کنیم، خیلی ناراحت کننده بود
بعد از دید اون ویدیو ما نیاز به تایید بیشتر نداشتیم
ویدیو همه چیزو تایید کرد
در حادثه‌ای هولناک
اجساد 11 نفر از اعضای یه خانواده
هفت زن و چهار مرد
در یک خانه پیدا شدن در منطقه‌ی بوراری شمال دهلی...
جسد 11 نفر از افراد خانواده...
اکنون خبرهای بزرگی از بوراری دهلی در راه است..
کشف 11 جسد...
تماس تلفنی پیش اومد به اتاق کنترل پلیس دهلی...
11 نفر کشته شدند
این منحصر به فرد است..
وقتی این ویدیو و تصاویر بصری منتشر شد،
گرانش اخبار مارپیچی شد
با تماشای ویدیو، به نظر می رسید که آنها به قتل رسیده بودند
چگونه 11 نفر تونستن اینکار با خودشون انجام بدن؟
مردم نمیتوانستد این را باور کنند و مدام باپه داخل سرازیر میشدند
ما باید در چنین مواردی مسئولانه عمل کنیم
در حین گزارش، باید بسیار مطمئن باشید
حتی یک خطای کوچک میتواند به یک قانون بزرگ و وضعیت نظم تبدیل شود
در این مواقع، مردم تمایل به تحریک شدن دارن
و به زودی تبدیل به مخرب میشن
یک نفر چرندیات را شروع می کنه و خیلی زود از کنتزل خارج میشه
ما باید جمعیت را آرام کنیم، مطمئن بشین که شورش وجود نداره
عناصر ضد اجتماعی در معرض قرار گرفتن در انفجار هستن.
د زمان کوتاه، پلیس بیانیه خواهد داد
افسران ارشد به محل جنایت رسیدن در عرض یک ساعت
ما فغلا منتفی هستیم، هر امکانی برای فعلا
ما در حال برررسی هستیم از تمام زوایای مختلف متشکرم
در این برهه زمانی اون چیزی که در حال رخ دادنه اینه که مدارک در حال جمع اوریه
و تیم پزشکی قانونی هم به اینجا رسیده
به منظور جمع اوری شواهد
تا ساعت9:30 FLS اونجا بود. تمام تیم اونجا بودن
زیست شناسی، فیزیک، شیمی
FSL عکاسی . همه، ما آنجا رو میخواستیم
همه ی کارشناسان
هرکدوم از اونا واکنش مشابهی داشتن، این چیه؟
از طبقه همکف که رفتیم به طبقه اول
.ما اجساد را دیدیم
اولین واکنش این بود: "اوه، خدای من!
ما نمی توانستیم آن را باور کنیم
سیار تعجب آور و بسیار بی رحمانه بود
چون بچه‌ها و بزرگا اونجا بودن
درک آن دشوار بود.
سه نسل از یک خانواده، آویزان.
تیم عکاسی ما شروع به مستندسازی کرد
.از همه چیز
ما نمی خواستیم که حتی یک جزئیات کوچک رو از دست بدیم
اجساد را علامت گذاری کردیم
یک، دو، سه، چهار به شماره سریال
علامت گذاری اجساد واقعا کار سختی بود
اجساد آویزون همانطور که ما کار میکردیم حرکت میکردن
ما باید به روش خودمون برای علامت گذاری اجساد مذاکره میکردیم
این حس یه صحنه جرم معمولی رو نمیداد
یه چیزی خاموش بود
نه نفر باهم آویزون شده بودن، شبیه خودکشی بود اما هنوز..
چرا گره‌های دوتایی؟ چرا چشم بند؟
این یه رازه
همراه باساری ها رو سیم ها که نیز به عنوان حلقه استفاده شده بودند
دست بعضی ها بسته بود بعضی ها نه
زنی که از دور آویزون بود
پاهایش زمین را لمس می کرد
مادر، 80 ساله، مرده در اتاق دیگری
چرا او در این حالت است؟
باز هم همان پرس و جوها. خودکشی است یا قتل؟
هنوز انگیزه ی آن مشخص نشده بود چرا و چگونه این اتفاق افتاد؟
یادداشت خودکشی آنجا نیست
به خاطر همه این موارد، ما نمی تونستیم چیزی را کنار بگذاریم
و ما نمی تونیم آن را فقط به عنوان خودکشی حکم کنیم
ما به هر نوع سرنخی نیاز داشتیم ، هرچه که میتونستیم به دست بیاریم
متوجه دوربین مدار بسته شدیم درست اونطرف خط
بلافاصله یک تیم جانشین شد برای بررسی فیلم
درست از ابتدا
از عصر روز قبل
درست تا ساعت7 تا 8 صبح، صبح روز بعد
هرچیزی رو اسکن کنید هیچ چیزو نادیده نگیرین
برای رد کردن احتمال ورود یک خارجی
تا اطمینان حاصل بشه که هیچ خارجی به این کار مربوط نیست
آیا این یک قتل عام بود یا خودکشی دسته جمعی؟
این سوالیه که مطرح شده
نه فقط مردم این خطوط فرعی بوراری
بلکه شاید کل ملت
اینجا خانه ی انهاست
درست همسایه یم ما. ما اغلب از اینحا با آنها صحبت میکردیم
ما دقیقا کنار خونه‌ی اونا زندگی میکردیم ما به اونا نزدیک بودیم
آنها مردمی بسیار هماهنگ بودن
آنها خانواده‌ای صمیمی بودن از 11 نفر
اونا همسایه‌های عالی بودن
من یک پسر دارم که اغلب از مغازه آنها دیدن میکرد در طبقه ی پایین
همه یاونا به شدت اون رو دوست داشتن
او اغلب اونا رو از تراس صدا میزد
پسرم دلش خیلی براشون تنگ شده
به عنوان همسایه، ما بسیار به هم علاقمند بودیم
در واقع اونا از توهانا اومده بودن
اونجا کشاورزی میکردن
اوایل یه مغازه داشتند و بعدا یکی دیگه رو باز کردن
اونا یک فروشگاه عمومی رو باز کردن
کوچیکترشون، لالیت، یه فروشگاه تخته سه لا داشت
اونا خوب کار میکردن
من هشت سال با لالیت تو فروشگاه تخته سه لا کار کردم
من هرگز ندیدم که حتی کوچیکترین بحثی بین اونا وجود داشته باشد
در خانه و در بیرون، هیچ کس حتی صدایش را هم بلند نکرد
آنها افراد مذهبی بودند که روزی دوبار در معبد دعا میکردن
سخاوتمند بودند
اگر روزی فراموش میکردم ناهار بیاورم، انها به من غذا میدادند
آنها با من مانند خانواده رفتار کردند
وقتی به اینجا نقل مکان کردیم یک خانواده شدیم
ما تو غم و شادی باهم بودیم
ما مناسبت های اجتماعی رو باهم شرکت میکردیم
خانواده های خودمان در روستاها جا ماندند
در شهر ، همسایگان ما خانواده ی ما شدند
پسر بزرگم کمی بزرگتر بود از پسرانشان
آنها دوستی عمیقی داشتند
آنها تا ساعت 11شب بیرون بازی میکردن
اونا باهم وقت میگذروندن
همیشه با احترام به من سلام می کردند و همیشه پاهایم را لمس میکردند
همیشه آرزو داشتم که بچه های من مثل آنها بودن
هر سه بچپه ای که با ما درس میخوندن با هوش بودن
من شخصا مربی نیتو بودم
جسور بود و همیشه حرفش رو میزد
او باهوش بود و درسش خوب بود
آنها دخترانی شجاع بودند و باهوش
شخصیت های قوی بدون ترس
از زمانی که آنها را شناختم، آنها را خانواده باتیا می نامیدند
ناراانی دوی، نام دخترانه‌ی او باتیا بود
خاله ناراانی صمیمی بود و مهربون باهمه
و اگر به خانه ی آنها سر میزدید او با عشق و مراقبت از شما میزبانی میکرد
عروس ها، ساویتا و تینا هردو خیلی شیرین بودن
نه فقط این دو، کل خانواده برای کمک به هم هر مسافتی رو طی میکردن
آنها همیشه در کنار ما بودند
حتی بچه‌هایمان را تحت مراقبت آنها رها میکردیم وقتی شهر را ترک میکردیم
من در چندی چوک گورودارا بودم وقتی که او به من زنگ زد
او گفت: سریع بیا
"یک فاجعه در خانه ی بوپی رخ داده است"
احساس اولیه من این بود
باید دزدی رخ داده باشه چون پریانکا در شرف ازدواج بود
چطور سه نسل می‌تونن خودشونو باهم بکشن؟
و قتل 11 نفر غیرقابل تصوره
از اونجایی که تموم خانواده از بین رفته بودن
همه یازده تای آنها
و هیچ شاهد عینی وجود نداشته
هیچ کس، برای اینکه به ما بگه چه اتفاقی افتاده
سگ آنها تنها عضو زنده مانده از خانواده بود
من این خبر داغ رو تو تلویزیون دیدم
جسد یک خانواده 11 نفره پیدا شد به دلیل حلق آویز شدن
برای من جالب بود که یک سگ وجود دارد که دائما نشان داده می شود
و هیچ کس به نظر نمی رسید که اهمیت بده
اونا درباره‌ی همه چیز صحبت میکردن به جز سگ
همه‌ی کانال های خبری، همه سگ رو نشون میدادن
برام جالب بود که من باید اون بچه رو نجات بدم
واضحه که اون زیر درد و آسیب زیادی بوده و از آفتاب سوزان سوخته بود
اون رو به همون سیخ بسته بودن، جایی که خانواده حلق آویز شده بود
او مشخصا شاهد ساکتی در کل اتفاق بوده و نمیتواسته آنها را متوقف کنه
چون او بی صداست
وقتی ما رسیدیم، پلیس ما رو تا طبقه‌ی بالا اسکورت کرد
تامی بسیار تهاجمی بود
ما اصلا نمیتونستیم اون رو کنترل کنیم
پس ما مجبور شدیم که یک سگ گیر بیاریم
تامی دوازدهمین عضو از آن خانواده بود
اگه تامی طبقه‌ی بالا بسته نمی شد
شاید خانواده میتونست الان زنده باشه
اینجا
بزار نشونت برم
یکی از اعضای خانواده در صحنه حاضر شده
-همانطور که میتونی ببینی - برین کنار
ببین...
تجمع نکنید
بزارین اونا رد بشن
همانطور که میبینی یک از اعضای خانواده اینجاست
اونا همشون رفتن
صحنه سازی نکنین
اونا مردمی خداگونه بودن شک نکنین
راحت
اونا انسانهای بزرگی بودن
ائلین نفری که رسید، خواهر اهل پانیپات بود، سوجاتا
ما باید مطمئن می شدیم که از شوک غش نکرد
اول همه چیزو بهش گفتم و بعد دلداریش دادیم
به او گفتیم " زندگی و مرگ دست خداست"
" یه اتفاق بد افتاده"
"نه من نه تو نمیتونیم چیزی که اتفاق افتاده رو تغییر بدیم"
ما شنیدیم که اونا انسانهای ساده و مذهبی بودن
بله. همسایه ها میتونن بهتون بگن
همه آنها انسانهای بزرگی بودن، همیشه انسانهای بزرگی بودن
خانواده آنها رو غم و اندوه فرا گرفته
در هیچ شرایطی برای حرف زدن.
و فقط میتوان امیدوار بود،
که یک بررسی کامل به این موضوع
بالاخره جواب رو به خانواده ای که همه چیزو دیده ، خواهد گفت
برادر بزرگترم به ما خبر داد
که اتفاق وحشتناکی برای خانوادمون توی دهلی افتاده
از او پرسیدم: چه اتفاقی افتاده؟
او گفت که همه ی خانواده محو شدن
نمیتونستم چیزی که می شنیدم رو باور کنم
وقت یکه تلویزیون رو روشن کردم، خبر تکون دهنده رو دیدم.
(لاکسمن چاهان، برادر سویتا) من ویران شدم
(لوکندرا چاهان، پسرعموی سویتا) ما نمیتونستیم اون رو باور کنیم
اما بعدش ما پوشش خانه و مکان رو دیدیم
تایید شد که این خانواده ی ما هستند
خانواده ی خواهر ما هستند
ما اینجوری فهمیدیم
او همیشه سرکار مشغول بود، طبیعت او اینطور بود
برای او، خانواده بالاتر از همه چیز قرار داشت، او خانواده را کنار هم نگه داشت
او منحصر به فرد بود در عشق فداکارانه به خانواده
او هرگز از کسی چیزی نخواست
ما رفتیم به رواتبهاتا
و پس از ملاقات با بوونش، ما ازدواج رو درست کردیم
فقط بعد از سه ماه نامزدی، ازدواج کردن
اونا یه زندگی ساده و صادق رو رهبری میکردن
بدون هیچ نشانه ای از دعوا یا درگیری
چرا این اتفاق افتاد و چجوری؟ ما هیچی نمیدونیم
(خاله ی سویتا) ما بی خبر هستیم
(خواهر شوهر سویتا) مردها همان شب رفتند. ما خانم ها ماندیم
درد بی اندازه ای وجود دارد
و یک خلاء عمیق در قلب ما
من شک دارم که این هرگز پر شود
خانواده ی ما خواهر مهربان خود را از دست داده ان
خانه ی ما یک دختر رو از دست داده
خانواده ی ما همچین داماد خوبی رو از دست داده
ما خواهرزاده ها و برادرزاده های عزیزمان را از دست دادیم
حتی نسل های آینده هم نخواهند توانست این خلاء به جا گذاشته را پر کنن
آن روز با تینا صحب کردم
او در شب حادثه با من تماس گرفته بود
با لالیت هم صحبت کردم
(برادر تینا) ما پنج دقیقه صحبت کردیم
"همه چیز با ما خوب است. اوضاع چطوره؟ همه چیز خوب است"
"ما صبح با هم صحبت میکنیم"
بعد از ازدواج یک دختر، برادرش، پدرومادرش، تمام خانوده‌اش
همه ما نگران هستیم که او چگونه در خانه‌ی جدید خود کنار می‌آید
امیدواریم که خوشحال باشد
اما خانواده ی ما یا من
هیچ وقت دلیلی برای نگرانی در مورد تینا نداشت
به ندرت میتونین ببینین همچین زوج کاملی رو
آنها همیشه به خواسته های همدیگه احترام می گذاشتن
رابطه آنها بیش از حد خوب بود که واقعی باشد.
این لالیت و تینا هستند
ژست های عروسی
"ساخته شده برای یکدیگر."
دردناک بود که ببینم مادرم با آن برخورد میکند
(خواهر شوهر تینا) در دنیا خیر و شر وجود دارد. هر دو به یک اندازه.
(دخترخاله ی تینا) من نمیدانم که حقیقت چیست؟ و دروغ ها چیست؟
داستان بزرگ در پایتخت ملی…
بازماندگهان خانواده ی بوراری آنها می گویند:
"چطور ممکن است یک خانواده
در عرض 14 روز، از هیاهو و جشن بزرگ برای دخترشان به خودکشی دسته جمعی برسند؟
این یک مورد خودکشی است
دختر دوم، سوجاتا، چنین ادعاهایی را رد میکند
و او می گوید آنها به قتل رسیده اند
دروغ میگویند علیه خانواده ام
همش دروغه، این یه داستان درست شده است
سوجاتا، اهل پانیپات قبلا آنجا رسیده بود
و وضعیت از بد به بدتر میرفت
آنها از تصویرسازی ما از لین حادثه به عنوان یک خودکشی دسته جمعی اعتراض داشتند
- فکر میکنی چه اتفاقی افتاده؟ + یه نفر همه ی آنها را کشته است
پلیس در تلاش است برای سرکوب حقیقت
آنها قطعا چیزی را پنهان میکنند برای نجات خود
(خبرنگار زی نیوز) هیچ کدام از اقوام حاضر به پذیرش نبودند
که این یه خودکشی دسته جمعی بود
پسر بزرگ، دینش، در آن زمان در راجستان زندگی میکرد
این چیزیه که اون گفت
خانواده ی من خیلی جسور بودن که من این نظریه رو باور نکنم
(برادر زنده مونده) بچه ها و برادرانم خیلی جسور بودن
من نمیتونم باور کنم که اونا همچین کاری رو انجام داده باشن
اونا ضعیف و درمانده نبودن
اونا هیچ ایده ای نداشتن از واقعیت اوضاع
حتی آنها نتونستند به ما بگن که چه اتفاقی افتاده بود
آنها قاطعانه میگفتند که این یه قتل است و ما آن را اشتباه گزارش میکردیم
این خبر در سراسر کشور پخش شد و ما متهم به گزارش دروغ شدیم
"شما آنچه را که پلیس میخواهد گزارش میدهید"
ما عدالت میخواهیم
عدالت برای خانواده مرده
ما خواستار عدالت برای خانواده کشته شده هستیم
-سلام کارنی سنا -سلام سنا
تا آن زمان عده ای شروع به شعار دادن کردند
آنها فریاد میزدند قتل، متهم کردن پلیس
(خبرنگار) برخی از اعضای متعلق به جامعه خود، فایده ای برای نام بردن آنها وجود ندارد
آنها یک سازمان اجتماعی دارند.
به محل جنایت رسیدند.
این یک دروغ است.
454
پلیس پاسخگو نیست حتی به دولت دهلی
چه رسد به این خانواده فقیر
من اعلام می کنم که خانواده تنها نیستند، کارنی سنا با آنهاست
کارنی سنا به محل جنایت رسید
و مدعی شد که این خانواده
برخی از متوفیان از بستگان آنها بودند
اصالتا از چیتورگاه راجستان بودند
آنها تهدید به تکان دادن کردند نه فقط شهر،
اما کل کشور در مبارزه برای عدالت
ما هر کاری که لازم باشد انجام خواهیم داد، برای برقراری عدالت برای خانواده خود در دهلی
چیزی که معمولا اتفاق می افتد، در یک مورد متضاد مانند این
اولی نفری که میخواهیم سرزنش کنیم پلیس است
جمعیت داشت از کنترل خارج می شد
ما آماده بودیم درصورتی که اوضاع بدتر شود
اینجا دهلی است، ما مجبور شدیم که آن را تحت کنترل بگیریم
اونا اشتباه میکنن اگه فکر مینن که میتونن برای پلیس قلدری کنن
پلیس به وضوح داره تلاش میکنه برای حل پرونده
ما به شدت خواستار تحقیقات فدرال هستیم، پرونده ی قتل باید ثبت شود
پرسیدیم: «تقاضای شما چیست؟
ما این را به عنوان یک قتل ثبت کردیم
ما فکر نمی کنیم اینطور باشد، اما هنوز، ما آن را انجام می دهیم
ما در حال بررسی هستیم ما از هر جنبه ای مراقبت خواهیم کرد.
میتوانید FIR را ببینید
در آن توضیح داده ایم همه چیز با جزئیات
ثبت پرونده پایان کار تحقیقات نیست
تازه شروع تحقیقات است
آخرین اخبار از مرگ و میر چندگانه در منطقه ی بوراری دهلی...
یه قتل ثبت شده است
این، یک روز بعد از اینکه 11 نفر از یک خانواده
در خانه ی خود به طور مرموزی مرده پیدا شدند
گاهی اقات مردم تصور میکنند که پلیس محلی
فقط می خواهد پرونده را ساکت کند
وقتی شاخه ی حنایت آنجاست، آنها کارآمد هستند
پرونده در دستان خوبی خواهد بود
و یک بررسی کامل انجام خواهند داد.
شعبه ی جنایی در رسیدگی به پرونده های حساس متخصص است
در هر جنایتی چیزی وجود دارد به نام MENS REA
(دکتر جوی، پلیس) باید دانش وجود داشته باشد باید قصدی وجود داشته باشد
و باید انگیزه ای پشت جنایت وجود داشته باشد
چرا باید بمیرند؟ و چه کسی باید آنها را بکشد؟ و برای چه؟
از طرف شعبه ی جرم و جنایت، من اولین کسی بودم که رسیدم
ببین واکنش من شوک نبود، کنجکاوی بود
چون من پرونده های قتل های متعدد رو از قبل بررسی کردم
بنابراین اولین غریزه ی من این بود
این میتواند یه حلق آویز باشد بعد اینکه جرم اتفاق افتاده
من مدام به تیمم زنگ میزدم
مخصوصا با ساتیش تماس گرفتم
او یکی از بهترین ها نیست، او بهترین افسر تحقیق من است
نقش پلیس در فیلم ها ، گاهی اوقات مثبت هستند
و گاهی اوقات منفی
ما احساس خوشبختی میکنیم وقتی تصویر مثبت است
قلب و روحمان را برای دستگیری مقصر میگذاریم
و وقتی قضیه را حل میکنیم خوشحال میشویم
لحظه ای که وارد آن خانه در بوراری شدم
منظره ای که وقتی که از پله های طبقه ی اول بالا رفتم دیدم
(افسر تحقیقات) هرگز نمیتوانم آن را فراموش کنم
احساس نابودی کردم در شکمم احساس بیماری کردم
ما پرونده را از تمام زوایای ممکن بررسی کردیم
برنامه این بود که همه چیز را یکی یکی رد کنیم
گشتیم و خونه رو گشتیم خیلی خیلی با دقت و ظریف
چیزی مزاحم نبود ورود اجباری وجود نداشت.
داخل یخچال شیر بود
و برخی آثار از غذای خورده شده وجود داشت
اگر این یک قتل بود ، نوعی مبارزه وجود داشت
و تقریبا انگار آنها در آرامش آویزان بودند
بین طبقه ی دوم و اول، روزنه اینجا بود
پوشیده شده بود
با خودم گفتم که آیا میشود آن را جابجا کرد؟ خیلی سبک بود
از فابیرگلاس و چوب ساخته شده بود
و سپس من میتوانستم ببینم که لیگاتورها از هم فاصله داشتند
میدانی، مثل مکعب روبیک است
من فکر میکردم که صحنه سازی خیلی سخت است
در تحقیقات ما، زوایای بیشتری آشکار شد
که باید آن را رد میکردیم
بوونش، "بوپی" سعی کرد خود را آزاد کند
یک دستش آزاد بود ، نشانه های یک مبازه ی آشکار را نشان میدهد
بچه ها نمیتوانستند مبارزه کنند چون پاهایشان محکم بسته شده بود
دستانشان از پشت بسته شده بود
آنها از سیم تلفن استفاده کرده بودند تا بی رحمانه آنها را ببندند
حتی اگر سعی داشتند خود را آزاد کنند، آنها نمیتوانستند
روی چشمان و دهانشان نوار چسب زده بودند
پنبه در گوش هایشان فرو شده بود
مادرشان...
او دراز کشیده در کنار تختش پیدا شد
بدنش نیمه چرخیده بود
و روسری دور گردنش بود مثل بقیه
و یک کمربند وجود داشت
در یک طرف گردنش، نشانه هایی وجود داشت
توسط FSL و ما مشاهده شد
آنها هم اندازه ی کمربند بودند اما فقط از یک طرف
در موارد آویزان، علائم معمولا مثل V به سمت بالا میروند
حداقل بگویم مشکوک بود
اجساد با احتیاط حذف و شماره گذاری شدند
آنها به درستی دسته بندی شده بودند قبل اینکه آنها را به سردخانه منتقل کنیم
و همه ی اینها با وجود هرج و مرج بیرون انجام شد
5 هزار نفر در اطراف. دوربین های زیادی در کمین بودند
11 آمبولانس ترتیب دادیم
دو مرد جسد را حمل میکردند
یکی با راننده نشست برای روشن نگه داشتن مسیر
دو آمبولانس در خط معکوس بودند
چون فضای کافی برای ور زدن وجود نداشت
پارک شده بودند دیقا جلوی پله ها
همانطور که اجساد پایین می آمدند
ما مطمئن شدیم که هر بدن شریان های دست نخورده داشت
و همه ی آنها را در کیسه های زیپ دار بسته بندی کردیم
تماشای آن بسیار دردناک بود، نمیتوانستیم احساساتی نشویم
چطور ممکن است چنین اتفاقی بیوفتد؟
بچه ها چطور میتوانستند اینطور آویزان شوند؟
آن موقع هم همین داستان بود و امروز هم همین است
هیچ کس دیگر جرات دست زن به اجساد را نداشت
من و همکارانم
تمام 11 جسد را پایین آوردیم، یکی یکی
این یه کار بزرگ بود
یک آمبولانس میرفت و راه را برای بعدی باز میکرد
از همه طرف پوشیده شده
در گروه های دونفره اینکار را انجام دادیم
دو ساعت وقت رفت که همه اجساد را پایین بیاوریم
ما باید اینکار را با دقت انجام میدادیم و آنها را یکی یکی پایین می آوردیم
پخش زنده از تلویزیون بود
حرکات ما از نزدیک دنبال میشد
در آغاز کسانی که در حال خروج از صحنه ی جرم بودند
مطمئن بودند که این یک قت است
تعداد زیادی افسر پلیس، کسانی که در داخل بودند هم همین احساس را داشتند
دلیلش این بود
که دست همه بسته بود
دهانسان با کابل های تلفن بسته شده بود
اینها سرنخ های بزرگی از اشاره به قتل بود
چگونه 11 نفر توانستند این کار را با خودشان انجام دهند؟
چرا آنها چنین کاری را انجام دادند؟
مشهود بود که چیز عجیبی رخ داده بود
ما شواهدی از یک آیین پیدا کردیمف شب قبل اجرا شد
چیز عجیبی بود در صحنه ی جنایت
با پیشرفت تحقیقات، برخی از افشاگری های جدید آشکار شد
فیلم دوربین مدار بسته نقطه ی عطفی بود
آن دوربین نمای بیرونی خانه‌ی صحنه ی جرم را پوشانده بود
پس ما آن را باهم دیدیم
شکل به شکل، تا چیزی را از دست ندهیم
در 28 ژوئن 2018
تینا، همسر لالیت
و پسرش ، چها چهارپایه خریدند
در شب 30ژوئن، زمانی که رویداد اصلی رخ داد
در ساعت 9:40 شب
تینا، همسر لالیت
با دختر دیگری در حمل چهارپایه های خریداری شده دیده میشود
در ساعت 10:29
پسر لالیت مغازه ی تخته سه لا را باز میکند
و یکی بسته کوچک سیم می آورد، او آن را به طبقه ی بالا می برد
ما همچنان متوجه شدیم که روسری و ساری برای آویزان کردن
از بازار خریداری شده اند
فیلم آن شب
حرکت فقط اعضای خانواده را نشان داد
بعد از آن هیچ کس به آن خانه وارد نشد
این به ما اطمینان داد که هیچ خارجی درگیر نبوده
حالا سوال این است
"این کار یک داخلی است (یکی از خود اعضای خانواده)"