Kathang isip ang karakter at pangyayari sa series.
Ligtas na kinunan ang bata nang may guardian.
Van…
Mi-ho!
Anong nangyari?
- Gusto kong kumpirmahin. - Kumpirmahin ang ano?
Para malaman kung mapanganib siya o hindi.
Pero sa huli sinaksak niya ang sarili niyang kamay.
Prinotektahan niya si Mi-ho.
No'ng nagbago siya ng anyo,
naging mapagnasang demonyo siya.
No'ng una kong makita si Van, akala ko katulad mo siya.
Padre Johan.
'Di mo ba mismo nakikita?
Pinrotektahan niya si Mi-ho sa pagsaksak sa sarili niyang kamay.
- Iyon-- - Matagal nang nagpoprotekta si Van.
At hanggang ngayon ay pinoprotektahan ni Van si Mi-ho.
Hindi mo 'yan maitatanggi.
Kumpirmado ang hinala mo.
Ngayon dapat mong malaman.
Tanging si Van lang ang nag-iisang poprotekta kay Mi-ho.
Hindi.
Ang kurmpirmado ko ay ang tunay niyang katauhan.
Hindi ko siyang papayagang gawin 'yon.
Poprotektahan ko si Mi-ho.
'Yon ang gusto ko.
Sobra akong nag-aalala sa paggamit mo sa kakayahan mo,
Baka maging permanente kang mapagnasang demonyo.
Mabango ang kakahuyan.
Hello.
Pagod na ako.
Magpahinga tayo nang kaunti.
Kailangan nating magmadali para matapos ang course.
Nagma-marathon ba tayo sa isla ng Jeju?
- Magpahinga tayo. - Tumigil ka muna!
Ang kulit mo.
Kung ayaw mo 'wag kang umakyat,
Ang hina mo. Hindi kita maintindihan.
Bahala ka!
- Mauna kang umakyat, susunod ako. - Okay, bahala ka.
Ang ganda.
Mamamatay na ako.
Hindi sa akin ito.
Lola, nag-almusal ka na?
Unahin mong mga tiya mo.
Salamat.
May pagpatay na naganap ang biktima'y mga turista sa isla ng Jeju.
Babae, ang edad ay nasa singkwenta.
Ang ibang niyang organ ay sadyang kinuha,
- ikinabigla ng mga tao. - Alamid na Demonyo ba 'yon?
Mukhang 'yon nga.
Nag-aanyong tao at kumakain ng laman loob.
Nakakatakot 'yon.
Ang sabi ay tatlong tao ang pinatay.
Mga lola, mag-almusal na kayo.
Okay, slamat.
Pero, ano ang Alamid na Demonyo?
Ah, Iyon?
Narinig ko sa lola ko no'ng bata pa ako.
Matagal nang nasa village 'yon bago pa man ipanganak ang lola ko.
Nabubuhay sila sa pagkain ng atay ng tao,
at 'di sila namamatay.
Yeom-ji, 'di ka ba male-late sa school? Umalis ka na.
Aalis na ako.
- Aalis na ako - Okay.
Ang laki na niya.
PATULOY ANG PAGPATAY SA MGA TURISTA SA ISLA NG JEJU
Mi-ho!
Gising ka na?
Papasok ako.
Kung alam kong ganito dapat pang-hiking ang sinuot ko.
Sigurado akong tumigil siya dto ayon dito sa GPS sa phone.
Makasaysayang lugar ba 'to?
Nahanap kita.
Sandali.
Bumalik ka na.
Bago ako bumalik,
tingnan ko muna ang sugat mo.
Nakalimutan mo ba agad?
Ang ginawa ko sa 'yo?
Sinubukan mo akong patayin.
Pero niliigtas mo pa rin ako.
Nang maraming beses.
'Wag kang lumapit.
Baka sa susunod ay wala na 'ko sa sarili ko.
Pinrotektahan mo ako.
Sinakripisyo mo ang kamay mo.
Poprotektahan mo ako hanggang sa huli.
'Di ka pwedeng maging tanga.
Hindi na ako makakasiguro…
na hindi kita mapapatay.
Kaya tumigil ka at bumalik ka na.
Ang sabi mo poprotektahan mo ako.
Nangako kang poprotektahan mo ako!
Nangako?
Dapat ko pa bang ipakita ulit
kung paanong mawalan ng halaga ang pangakong 'yon?
Okay, sige. Kung gano'n 'wag mo na akong protektahan.
May respeto din ako sa sarili ko.
Hindi na ako ulit magmamakaawa para sa tulong mo.
Linawin natin ang bagay na 'to.
Hindi 'yong pangako ang mahina.
Ang kakayahan mo ang mahina.
Mi-ho!
Bakit ka lumabas?
Wala akong masyadong ginagawa.
Saan ka pumunta nang ganito kaaga?
Nag-alala ako.
- Umakyat ako sa bundok. - Mi-ho.
Mula ngayon 'wag kang aalis nang 'di ako Kasama.
Ako ang magiging personal na bodyguard mo,
Nag-aalala ka kay Van na wala siya dito.
Hiniling kong gawin niya 'yon.
Pero tama ba 'to?
Dapat mag-imbestiga si Johan--
Hindi, sabi mo pag-aaralan mo.
Magaling ako sa multi-tasking.
Pag-aaralan ko, habang bodyguard mo ako.
Mam, pumayag ka na.
Inaasahan ko ang kooperasyon mo.
Maghahanda ako sa trabaho ko ngayon.
Oo.
Pakiusap alamin mo kung saan 'yon.
Okay, salamat.
Mi-ho.
- Oo? - Nandito ako.
Ang bodyguard mo.
Okay, sumakay ka na.
Okay lang ba talaga sa 'yo na mag-isa sa counseling room?
Huwag kang mag-alala para sa iba.
Okay ka lang magturo mag-isa? Ilang klase ka ngayon?
O ihahatid kita sa classroom?
O kung ganito kaya?
Kunwari estudyante rin ako.
Estudyanteng galing sa Italy.
Padre Johan, huminahon ka.
'Pag nagsuot ka ng uniporme, sa tingin mo ba titigilan ka ng mga babae?
'Di ka dapat mag-uniporme, dapat kitang ingatan.
Hindi pwede…
- Dahil 'to sa 'yo! - Tumabi ka!
Siya 'yong babaeng sangkot sa estudyanteng kolehiyo.
Ah, siya nga? Nakakatawa.
Okay lang.
Magiging okay din.
Alam mo kung anong makakapagpagaling sa 'yo?
Panahon.
Alagaan mo ang sugat hangga't kaya mo.
Pero bago 'yon,
alamin mo kung gaano kalalim ang sugat.
Medyo matagal.
Minsan habangbuhay.
Hayaan mo lang. 'Wag mong pwersahin ang sarili mo.
Masyadong masakit ang sugat, tama?
Salamat.
- Pero… - Pwede kang magsabi sa 'kin ng kahit ano.
Sino ka?
Ah, ako si…
Su-ryeon!
Dumating ka.
Oo. Siya si teacher Won Mi-ho.
Hala!
Nice to meet you. Salamat!
Oo. Kumusta ang pakiramdam mo?
Salamat sa 'yo, mas bumuti ang pakiramdam ko.
Kaya lang, wala akong gaanong naaalala,
nalaman ko lang kay Yeom-ji.
Maraming salamat.
Okay lang. Wala 'yon.
Padre nandito ka din.
Oo.
Kung ganoon siya ang…
Oo, 'yong sinabi ko sa 'yo.
Siya si Padre Johan.
Salamat Padre.
Okay na 'yong pagpapasalamat mo.
Ganoon pa man, masayang makita ka sa school.
Kung sakaling may mangyari 'wag kang mahiyang magsabi, okay?
Okay.
Tayo na.
- Pasok na kami. - Okay.
Bye.
- Ang galing - Magaling?
Ang makita kang maaliwalas.
Ako? Kailan pa?
Hi.
- Nagkita tayo ulit. - Hello.
- Uy - Nakita mo na siya, 'di ba?
Gusto niyang mamasyal dito sa school. Nakikita mo pari siya.
Naramdaman ko! Maningning ang mukha mo!
Naku, tama na ang papuri.
Kukunin mong damit ng bridesmaid mo, 'di ba?
Akala ko nakalimutan mo na.
Sis, may tanda 'yon sa kalendaryo na sasamahan kita ngayon.
Pupunta ako sa cafe pagkatapos ng trabaho.
Sige.
Siguraduhin mong kasama mo si Padre.
Kung sakali mas maganda kung kasama si Butler Jang.
Grabe ka talaga.
Talaga bang sa cafe gagawin ang kasal?
Dapat sa garden namin sa hotel.
'Pag ginawa 'yon sa hotel niyo, 'di na 'yon maliit na kasalan.
Magiging malaki 'yon.
Mahalaga ba kung malaki o maliit?
Ang mahalaga ay ikakasal na si Su-jin sa susunod na linggo.
'Di ko maubos maisip na mag-aasawa ka na.
Proud ako sa 'yo.
Alam ko 'yon, 'di ba?
Gusto rin kitang ipagmalaki. Wala nang pag-asa 'yo?
Wala. Umalis ka na.
Kung may oras ka mamaya sumama ka kay Mi-ho!
- Dapat sumama ka! - Okay.
Ang babaeng 'yan…
Honey, kasama ko si Mi-ho mamaya. Ipagluto mo kami ng marasap na pagkain.
Tuwing nakikita ko siya lagi siyang masaya.
Tama?
Ang kaibigan kong nakikita kung sino ako.
Kung 'di sa kaniya 'di ako papasok sa Tamra High School.
Ikakasal na siya sa matagal na niyang boyfriend.
Bumaba dito sa Jeju ang mapapangasawa niya at pinagpalit ang lahat sa Seoul.
Ang saya nila. Nakakainggit sila.
- Naiinggit ka? - Oo.
Tayo na.
Dapat walang gagawin ang guest.
Sabi ko sa 'yo dadalahan kita ng pagkain ngayon.
Para ako ang lola ko.
Payag ka ba?
Naubusan kami ng chicken soup. Steam chicken na lang.
Inumin mo rin 'to.
Mag-ingat ka mainit. Susubuan kita.
Ito na.
Gusto ko ng puto.
Masarap, 'di ba?
Tingnan mo ang keso.
Ano?
Ang sabi ko salamat.
Anong problema?
Sorry.
Dahil nasigawan at nagalit ako sa 'yo no'ng nakaraan.
Uy, bakit ka ba ganiyan?
Kung ako 'yon, gano'n din ang gagawin ko, 'di ba?
Kumain ka na ng manok.
Sa ganitong hitsura mo gugunitain ang mga patay?
Pero bakit ka nandito?
Dapat kasama mo si Mi-ho.
Hindi ko na magagawa 'yon. Babantayan ko siya sa malayo.
Bakit?
Muntik ko na ulit siyang mapatay.
Siguro…
baka mas delikado pa ako sa kaniya kaysa sa mapagnasang demonyo.
Mabubuhay lang siya kung wala ako.
Van.
Alam mo kung bakit may reincarnation?
Para pagsisihan ang mga naging kasalanan.
At ang pagkakataong malinis ang kasalanan.
Pagkakataon 'yon para sa bago at muling tinubos na buhay.
Bakit ka nakakulong sa kapalarang mas masahol pa sa reincarnation,
laging nagluluksa sa patay sa suot na damit?
Sa paniniwalang mapapalaya mo ang sarili mo sa kapalaran.
'Di ba 'yon dahil sa paniniwala?
Hindi.
Nagbago 'yon mula no'n.
Ang tanging paraan para makalaya sa kapalarang 'to,
ay kung mamamatay ako.
Aalis na ako.
- Nandito na kami. - Hello.
Ang galing mam.
Ang galing ni Johan sumakay sa passenger seat.
Hindi naman mahirap dahil kausap ko si Mi-ho.
Mukhang masarap!
Sandali.
Hello? Oo.
Oo. Kang Chan-hee.
Oo, tama. Kapatid ko siya.
Kapatid?
Mister, may iba ka na namang pamangkin?
Well, oo.
Wow.
Nakakaloka.
Okay.
Okay lang.
Okay.
Nagkahiwalay si Johan at ang kapatid niya no'ng bata pa sila.
Pareho silang inampon at nagkahiwalay.
Hinanap niya ang kapatid niya noon pa man.
Kang Chan-hee! Bakit ayaw mong lumabas at maglinis.
Pupunta na ako!
Hoy, bakit ang tagal mong maglinis?
Ang hina at ang bagal niya.
Lalabas tayo ngayon kaya linisin mo din ang loob ng cabin.
Maloloko ako sa 'yo.
'Di bagay dito si Chan-hee.
Anong gagawin natin sa kaniya?
Naalis ba ang sakit na nararamdaman mo?
Nakita ko ang paghihirap mo…
sa paghahanap nito.
Dahil sa awa,
sasabihin ko sa 'yo kung paano maaalis ang sakit.
Uy, sigurado ka maayos ang trabaho ni Chan-hee?
Bahala na. Hayaan mo na siya.
- Kapitan. - Oo?
- Maglalayag pa tayo? - Hindi ko alam. Iihi ako.
- Iihi muna ako. - Bumalik ka agad.
Hayaan mo akong mabuhay…
Hindi sa akin ito.
Sir!
Buong araw ka bang iihi?
Hoy ikaw, anong ginagawa mo dito?
Well…
Hindi ko makita ang tangke ng gas.
Napakabata mo para gawin ang lahat ng trabaho,
lumabas ka at uminom.
Uy, kumain ka muna ng ramyeon.
Okay.
Kailangan mo talagang magtrabaho dito?
Kailangan kong kumita ng pera.
Sa nakikita ko,
mas malaki magagastos mo sa gamot.
Dito.
Bakit 'di ka maghanap ng ibang trabaho?
Kunin mo 'to.
Gamitin mo din ang motorsiklo sa labas.
Salamat.
Para kang estatwang bato na Dol Hareubang.
Bodyguard, may pupuntahan tayo. lumabas ka na.
Okay, Mi-ho.
Saan tayo pupunta?
Sa Su-jin's cafe.
Johan.
Huwag ka mag-alala.
Tungkol saan?
Sa kahit ano.
Kasama mo ako.
- Sino? - Ako! Ako ito.
'Di mo ba naisip kung gaano ko kaya tumayong mag-isa, tama?
Hindi ko maintindihan ang gusto mong sabihin.
Tumingin ka na lang sa bintana.
- Dadalahin ko ba 'to? - Oo.
Su-jin!
Bakit late na kayo?
- Hello. - Hello.
- Maraming kustomer. - Alam ko, 'di ba?
Nasaan si Seung-joon?
Honey!
- Nandito si Mi-ho. - Mi-ho!
- Kumusta ka na? - Mabuti. Ikaw kumusta?
Ito na.
Wow, mukhang masarap.
Padre, kumain ka.
Salamat.
At…
ito ang wedding invitation.
Ang ganda nito. Sabi niyo sa susunod na linggo?
Oo.
Padre 'pag pumunta ka para basbasan kami sobra kaming magpapasalamat.
Uy!
Wow! Ano ito?
Anong hitsura?
Wow.
Pose ng model!
Su-jin, ang ganda.
Pose!
Wow!
- Ano sa tingin mo? - Ang ganda.
- Talaga? - Mi-ho, ang ganda mo.
- Maganda ba? - Oo.
- Kasya ba? - Oo, bakit ang ganda mo?
Ang magtahi ng wedding dress at ng para sa bridesmaid,
ay pangarap ko sa sarili kong design.
Ang galing.
Nag-aral si Su-jin manahi.
Talaga?
Okay. Honey binigyan tayo ni Mi-ho ng regalo
unlimited na pagtuloy sa Daehan Hotel suite room.
Ano? 'Di naman kailangan ganoon!
Talaga? Babawiin ko na lang.
Dinala niya 'to dito para sa 'kin.
Masama kung ibabalik 'to.
Bakit para kang pusang gala na pagala-gala?
Naghapunan ka na?
Hindi pa.
Narinig niyo?
May bangkay na namang natagpuan sa Panho-ribar.
Na naman?
Kung saan ay kinuha na naman ang organ at atay.
Akala din namin pero iba ngayon.
Sabi nila ang bangkay ay puno ng sugat ng kutsilyo.
Ayon sa mga pulis, ang bangkay ay may 12 na malalim na saksak.
Anong nangyayari dito?
Nasaan ang bangkay?
Sino ka para makipag-usap nang walang galang?
Tinatanong kita nasaan ang bangkay?
Malamang nasa malaking unibersidad na ospital sa Panho-ri.
Siguradong malapit na ang katapusan ng mundo.
Wala ng respeto ang mga kabataan sa matatanda ngayon.
Wala kayong alam.
DAEHAN MEDICAL CENTER
Gungtan…
May schedule ka ngayon?
May pasok ngayon…
Tayo na! May importanteng appointment ngayon.
- Saan? - Sikreto 'yon.
Teka.
- Kukunin kong damit ko. - Bilisan mo.
Okay.
Nakarating ka.
-Magaling. -Salamat.
HOPE ORPHANAGE
Okay, tumingin kayo dito.
Akbayan mo siya.
Ang lambing.
Chan-hyeok, tumingin ka doon.
Ayos.
Ngiti.
Ngumiti kayo!
Ipapakita ang litratong 'to sa aampon sa inyo.
Ganiyan nga, ngiti ng kaunti.
Mi-ho.
Ang lugar na 'to…
Oo, ito ang orphanage na tinuluyan niyo.
Nasa Korea ba ang nakakatandang kapatid ni Johan?
Sa tingin ko.
Mister, matalino ka.
Dapat gamitin mo ang pinagkukunan ng kumpanya natin.
Magaling ang legal team ng kumpanya natin.
Napakadali sa kanila ang paghahanap sa isang tao.
Kontakin mo sila agad para mahanap ang nakakatanda mong pamangkin.
Oo, sige.
- Tutuloy na tayo? - Oo, pumasok tayo sa loob.
Tayo na.
HOPE ORPHANAGE
Chan-hyeok!
Chan-hyeok, anong ginagawa mo dito?
Tayo na. Naghihintay na sila.
Chan-hyeok, may nanay at tatay na din tayo!
Talaga?
Tayo na.
Batiin niyo sila.
- Hi. - Hello.
Hi. Nice to meet you.
Anong pangalan mo?
- Ako si Chan-hee. - Hello, Chan-hee.
Tara na.
Johan, okay ka lang?
Mukhang binuksan ang pasilidad nang walang tamang pahintulot.
Nagsara sila pagkatapos ampunin sina Chan-hee at Chan-hyeok.
Nasaan si Kang Chan-hee ngayon?
Hindi siya gaanong malayo dito.
- Malapit ang kapatid ko? - Oo.
Nasa Bongyong-ho siya.
Ang galing mo.
Mi-ho.
Hindi ko alam kung paano kita mapapasalamatan.
Alam mo ba ang sasabihin mo 'pag nakita mo ang kapatid mo?
Para sa kapatid ko…
Gusto kong humingi ng tawad.
Madalas 'di ako nakikinig sa kaniya.
Johan, 'di ka niya maaalala sa gano'ng paraan.
Pagkatapos mong bumalik sa villa,
Hahanapin kong mag-isa ang kapatid ko.
Sige, gawin natin.
Aalis na ba tayo?
- Sabi ko ihahatid kita doon. - Ang kaligtasan mo ang mahalaga.
Kung ganoon dalahin mo 'tong kotse.
Wala akong lisensiya.
Naku…
- Ikukuha na lang kita ng cab. - Mi-ho, okay lang.
- Kaya ko mag-isa. - Johan, teka!
Kaya mo talaga mag-isa?
Tama lang na akong mag-isa ang maghanap.
Babalik ako.
- Mag-ingat ka! - Okay, ikaw din.
- Ingat! - Pumasok ka na, bye!
Hello, Su-jin!
Mi-ho!
Nakalimutan kong ibigay sa 'yo kahapon.
Gumawa ako ng corsage para sa 'yo para din sa kasal.
Wow, talaga?
At gumawa din ako ng carrot cake para sa 'yo.
Dadalahin ko sa 'yo.
Talaga? 'Wag niyo nang ihatid.
Nagpapasalamat kami sa regalo mo sa kasal namin.
Naisip naming magbigay din kami sa 'yo.
Mukhang may ginagawa ding ibibigay sa 'yo si Seung-joon.
'Di ako makapaniwala sa inyo, guys.
Ako na lang ang pupunta sa inyo.
Hindi, teka.
Honey, okay lang na ikaw ang pumunta, 'di ba?
Sabi niya pupunta siya.
May gagawin pa akong maganda.
Alam ko mami-miss mo ako.
'Di ako makapaniwalang may katulad mo akong kaibigan.
'Di na rin ganoon kasama ang buhay ni Won Mi-ho.
Well, may kaibigan akong napakayaman at makapangyarihan.
Tingin ko 'di na rin masama ang buhay ko.
Siyempre hindi kasi kasama mo ako sa buhay.
- Sorry kung ikaw lang mag-isa. - Okay lang.
Babalik ako agad.
Kung ganoon 'di ako magsasara, hihintayin kita sa cafe.
Pagbubuksan kita ng pinto.
Salamat.
- Uy, Su-jin. - Nakarating ka na?
Oo.
Sinusundan ko ang GPS,
pero nawala ang koneksyon sa mapa.
Susundin ko na lang ang direksyon ni Mi-ho,
at sana ay marating ko.
Okay, bumalik ka agad.
Okay.
Hello.
Alam mo ba kung saan ang Bongyong-ho?
Bongyong-ho… sa banda doon.
Gungtan…
Okay lalabas na ako para 'di na siya maghintay.
Van.
Seung-joon…
Seung-joon!
Mister! Van! Bakit ganito?
Bakit nangyayari 'to?
Mister… Van!
Anong gagawin natin?
Excuse me.
Hello?
Excuse me.
Hello?
Sino ka?
Sinong hinahanap mo?
Kilala mo ba…
si Kang Chan-hee?
Chan-hyeok…
Ikaw…
Chan-hyeok?
May katagalan na, kapatid.
Gungtan…
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Lei Diane Dimaano