Kathang isip ang karakter at pangyayari sa series.
Ligtas na kinunan ang bata nang may guardian.
Tama na.
Akala mo ba maniniwala ako sa 'yo?
ANG PANGUNAHING TEMPLO NG BAEK BAEK GYO
Hindi mahalaga kung naniniwala ka o hindi.
Akala mo ba nagkataon lang ang lahat ng nangyari?
Tumahimik ka.
Ikaw ang itinakda.
Pinagkakatiwalaan ka namin kaya ipakita mo namang karapatdapat ka.
Naging halimaw ako dahil nilinlang ako ng taong kagaya mo.
Hindi na ako ulit malilinlang.
At ito…
ang tutulong sa 'yong malaman kung nililinlang ka.
Hindi ko alam kung anong pakay mo, pero tumigil ka na
dahil wala akong intensyong tulungan ka.
Wala.
Ikaw nga itong nangangailangan ng tulong.
Ano ba ang akala mong magagawa mo sa ganiyang estado?
Mga hayop kayo,
papaslangin ko kayong lahat!
May taong nagngangalang Jongryeong,
na alam kong kilalang-kilala mo.
Kilala mo si Jongryeong?
Ipinaglalaban niya ang pinaniniwalaan niya at nakakabilib ang pag-uugali niya.
Siya ang tamang tao para sa plano namin.
Hayop ka, sino ka ba talaga?
Kinontrol ko ang pag-iisip niya
para magpalaki siya ng dalawang demon slayer sa Taejangsa Temple,
upang patayin si Wonjeong.
Pero sa kasamaang palad…
nabigo ang plano.
Dahil kay Van
at sa 'yo.
Kaya kita ginising muli
ay para bigyan ka ng pagkakataong makabawi sa pagkakamali mo.
Handa ka na bang makipagtulungan sa akin?
Ang mga hakbang na gagawin natin
ay para sa kapakanan ng sangkatauhan.
Kaya huwag mong pagdudahan itong tatahakin mong direksyon.
Para sa sangkatauhan?
Hindi pagliligtas sa kasalukuyang sangkatuhan ang ibig kong sabihin.
Kundi para sa mas maayos…
Para sa mas mahalagang sangkatauhan…
Ang tawag namin doon…
ay Sage.
Para sa isang perpektong mundo
kung saan ang mga itinakdang Sage, gaya natin ay habang panahong mabubuhay,
at upang ang mga Sage ng puti ay maging…
Isang perpektong mundo?
Wala akong planong sumali sa plano niyo.
Papatayin ko ang bruhang nagkulong sa akin sa ilalim ng lupa
at papatayin ko ang lahat ng taong dahilan kaya ako naging halimaw.
Iyon rin ba ang gusto mong mangyari?
Kung oo, pwede kitang tulungan kung gano'n.
Bakit ang tagal mo?
Binilinan kita na 'wag kang gagawa ng 'di kailangan, 'di ba?
Kaya pala ni Wonjeong na mag-ayos…
Kaya naisip ko na kaya ko siyang iligtas.
Gusto kong mabawasan
ang paghihirap mo.
Anong ginagawa mo?
Akala ko mabigat lang 'yan,
pero 'di ko inakalang mainit.
Wala ka na bang kinakatakutan dahil may kasama kang mapagnasang demonyo? Ha?
Akala mo ba pwede kang makipagkaibigan sa mapagnasang demonyo?
Mag-isip-isip ka nga.
Hoy, bakit hindi pwede?
Makikipagkaibigan ako sa 'yo, Mr. Mapagnasang Demonyo.
Magiging matalik tayong magkaibigan.
Van.
Alam mo ba kung bakit muling ipinapanganak ang tao?
Ipinapanganak muli ang tao para
pagsisihan ang dati nilang buhay at burahin ang mga kasalanan.
Ano ang lagay ng katawan mo?
Okay ka lang ba?
Hindi mo pa rin ba nahahanap ang mga kasagutan?
'Wag mong ikulong ang sarili mo sa pagkalito,
Father Johan.
Anu't ano pa man, iisang bagay lang ang dapat mong tutukan.
'Yon ang magsisilbi kong misyon.
Tama.
Ang misyon mo.
Sa huli, ang pinakamahalaga ay ang protektahan si Miss Mi-ho, 'di ba?
Posible 'yan.
Posible 'yan dahil isa kang tao.
Ilalagay mo ulit sa kapahamakan si Won Mi-Ho.
Pinaniniwalaan ng tao ang gusto nila at 'yon ang tama para sa kanila.
Pinalalabas rin nilang mabuti ang idudulot no'n.
Sinusubukan mo kako ako.
Isipin mong maigi kung sino dapat ang sinusubok mo.
Hindi ko na alam
kung alin ang tama, Father.
Nagpasa na ng resignation letter si Ms. Han sa school.
Umalis na rin ang mga magulang niya.
Hindi pa siya ulit nakikipagkita kahit kanino mula noong libing.
Congratulations!
Congratulations.
Sorry kasi umalis ako nang walang pasabi sa 'yo.
Pero ayos lang ako.
Magiging maayos rin ako.
Alam mo namang matapang ako
kaya 'wag mo akong alalahanin.
Kumain ka nang maayos, 'wag kang gagawa ng problema.
Hanggang sa muli.
Hindi ka pa okay…
- Tara na. - Saan?
Ayokong may mamatay pa ulit.
Iisa lang ang pusong dapat ilibing, pero 46 ang mga bata.
Kaya ang puso kong ito
ay parang nabasag sa 46 na piraso.
Ayan ka na naman. Lasing ka na, Lola.
'Pag narinig ko ulit 'yan sa 'yo, magiging pang-100 beses na 'yon…
Ay mali, pang-189 beses na pala.
Sana sa interesanteng bagay ka naman maniwala.
Minsan, makikita mo lang ang bagay-bagay kung maniniwala ka.
Sabihin nating totoo 'yan.
Asan na ang mga batang 'yon?
Miserable ang lagay nila.
Asan sila? Asan nga?
Sabihin mo kung nasaan sila.
May isa akong nakikita doon.
Miserable ang lagay.
Paprangkahin na kita.
Paano ako magiging si Wonjeong?
Ang sabi mo, may kakayanan si Wonjeong na mag-ayos ng mga sira.
Naiisip kong subukan.
At naisip ko na baka alam mo kung paano.
Hindi mo 'yon basta magagawa dahil gusto mo.
Buong buhay nagsanay si Wonjeong, na para kang puputulan ng buto sa sakit.
Mas maigi pa ang putulan ng buto kaysa punitin ang puso.
Kaya sabihin mo na, please.
Ang bawat tao ay may isang mangkok sa loob nila.
Para mapunan 'yon ng bago,
dapat bawasan ang laman habang pinupunan.
Anong ibig mong…
Kung wala ka ngayon sa kinalalagyan mo,
gagawin mo pa rin ba?
Gusto kong gawin ito dahil ayoko itong katauhan ko ngayon.
Kaya iyon pa rin ang sagot ko.
Susubukan ko.
Lumayu-layo ka muna.
Bakit?
Bata.
Tingnan mo ang loob nito.
Medyo mahirap nga lang ito.
Ano ito?
'Di ba, binalaan kita
na para kang puputulan ng buto?
Maghihintay ako sa sasakyan.
Anong nangyari?
Simula pa lang 'to kaya bakit nagugulat ka pa?
'Di ako nagugulat. Nagtatanong lang ako.
Ang engot ng katwiran mo.
Yeom-ji.
Sabi ni Su-ryeon, may ibibigay daw siya sa 'yo.
Para sa akin 'to?
Ano 'to?
Balabal.
Naiinis ako noon panoorin si mama habang nananahi ng ganiyan dati.
Pero nakakagulat kasi katagalan, gumagawa na rin ako niyan.
At mas nakakapag-isip ako nang maayos katagalan.
Hindi nangangahulugang ayos na ang lahat ngayon,
pero
unti-unti akong nagiging okay at 'di ko minamadali at pinipilit ang bagay-bagay.
Mabuti ka pa.
Bakit?
Nagkaroon ako ng pagkakataong umaksyon agad,
pero nagdalawang isip pa ako sa dapat kong gawin.
Pero
dapat idaan ko sa proseso, gaya ng pananahi.
Wow, ang init.
Salamat.
Ako ang dapat magpasalamat.
Magaling ka pala?
Okay lang ba? Maganda ba?
Napakaganda.
Kunwari
bumalik ang memorya ko, magiging si Wonjeong ba ako o si Mi-ho?
Ano ang punto mo?
Ako ang nagsisilbing mangkok ni Wonjeong.
Kaya dapat malaman ko kung ano ang ilalagay sa mangkok.
Gaya ng tubig inumin na inilalagay naman sa baso.
Pakiramdam ko, walang may pakialam sa mismong mangkok.
Kaya nag-aalala ako.
Hindi ka naman ganiyan kung mag-alala dati.
Basta't magpakatotoo ka lang.
Ibuhos mo kung hindi mo gusto. Gano'n lang.
Tama ka. Ang mangkok ang boss, gaya ko.
Okay. Tinatanggap ko na.
Ang mangkok…
Mister, bakit bagla ka yatang nag-aya ng shooting session?
Dahil mukhang stressed ka nitong mga nakaraan.
Walang ibang mas magandang pantanggal ng stress kaysa dito.
Medyo kinakabahan ako kasi ngayon lang ulit ako magshu-shooting.
I-relax mo ang balikat mo.
Gaya lang rin ng dati.
Magpigil ka ng hininga.
Mahusay ka pa rin, hindi na nakakapagtaka.
Ikaw ang nagturo sa 'kin, para kamo maprotektahan ko ang sarili ko.
Noon pa man, mas mahusay ka na sa presidente.
Kaya nga naiinis siya, 'di ba?
Para saan pa?
Balewala naman na 'yon.
Mister.
Makikituloy muna ako sa bahay ni Mzee Geum Baek-ju.
Ano?
'Di ko naman 'to kakailanganin, 'no?
'Wag na 'to.
Isang jacket.
May nakalimutan pa ba ako?
Naiempake mo na ang lahat.
Lahat?
Paano mo nasabi?
Madaling malaman dahil dito.
Masyado bang marami?
Nag-iempake ka na lang rin ng gamit, pakisama na rin ang isa sa gamit ko.
Gamit mo? Alin?
Anong ginagawa mo?
Hindi pwede.
Ipapaliwanang ko muna ang nangyari. Johan…
Nalulungkot at nade-depress ako sa sarili ko.
Pwede kitang hatiin sa dalawa. Patayo ba o pahalang na hati?
Pahalang.
Hahatiin ka na raw niya sa dalawa kaya bakit ayaw mo pa ring sumuko?
Isama niyo na ako guys.
Hindi bakasyon ang pupuntahan namin.
Okay. May ilan lang akong mga dapat ibilin sa inyo.
Umiinom si Mi-ho ng isang tasang detox na tsaa bago mag-almusal.
At 12:00 p.m siya nanananghalian at 5:30 p.m ang hapunan.
Kapag nahuli lang nang kaunti, ang pasensya niya ay…
Kumbaga, may pagkasensitibo siya.
Umiinom rin siya ng herbal na tsaa na pampaantok bago matulog.
May nutritional supplements din sa bag…
Sumama ka na, Johan.
Heto…
Mi-ho, ako na.
BAHAY NI LOLA HAENYEO
Ikaw ang nakatira rito…
Hello.
Ang ganda ng damit mo.
- Ang karisma niya… - Batiin mo siya nang maayos.
Siya si Mzee Geum Baek-ju.
Nice to meet you.
Kung siya nga si Mzee Geum Baek-ju, ang ina ng mga diyos sa alamat ng Jeju…
Hindi yata.
Gano'n pa man, ikinararangal kong makilala ka.
Ibang-iba ka kaysa kay Father Chang.
Sino si Father Chang?
Tara na.
Saan ba tayo pupunta?
Sumunod ka.
Ha?
Saan ka pupunta?
Hindi ka makakapagsanay nang maayos kung ganiyan ang suot mo.
Sumunod ka.
Dito ka lang.
Bakit?
Hindi makakabuti sa 'yo ang enerhiya niya.
- Kahit na… - 'Di rin 'yon makakabuti para sa kaniya.
Sa ngayon, kahit mahinang hangin ay makakaapekto sa enerhiya niya.
Okay.
Pero mag-ingat kayo.
Okay, gung gong.
Hindi naman ako hihinga kaya sasama ako…
Uy, bawal din akong sumama?
Tanggapin mo ang enerhiya mula sa lupa gamit ang buong katawan mo.
Isang beses ko lang ito sasabihin kaya makinig kang mabuti.
Sa kabuuan, ang harang ay ang pagsasama-sama ng enerhiya.
Limang enerhiya ang bumubuo sa mundo.
Tubig, lupa, hangin, araw, at langit.
Tanggapin mo iyon lahat sa katawan mo at ayusin mo ang pagkakasalansan.
Kapag maayos na ang mga enerhiya,
dapat ay maikonekta mo doon ang isip mo
at ilabas mo sa katawan mo.
Kumonekta sa mga enerhiya at ilabas ko?
Paano?
Hindi 'yon mahirap gawin.
Natatandaan mo 'yung sinabi ko na dapat magliwanag ka mula sa loob?
Mayroon ka sa loob mo.
Magic Marvel.
Kapag puno na 'yan ng enerhiya,
kusa 'yang magliliwanag.
Introduksyon pa lang 'yung nakaraan.
Habang lumalakas ang enerhiya, mas titindi rin ang sakit.
Mag-meditate sa lugar kung saan nagtatagpo ang tubig at lupa,
at damhin mo ang enerhiya ng lupa.
At saka bubukas ang daan papunta sa karagatan.
Kapag kumunekta iyon sa enerhiya ng tubig sa katawan ng tao at gumawa ng daan,
saka lang iyon
magsisimulang umagos.
Bakit mag-isa ka lang?
Naituro ko na sa kaniya ang dapat ituro, pwede ka na ro'ng pumunta.
Pero
dumistansya ka ng 50 hakbang sa kaniya. 'Wag kang lalapit maigi.
Okay.
- Pupunta rin ako… - Dito ka lang!
- Pupunta ako doon. - Iiwan mo ang matandang babae mag-isa?
Sasamahan na kita.
Bakit ko ba ito ginagawa?
Ang sabi nila, nagmumula ang lasa ng pagkain sa kamay at apoy.
Magluluto ka ba ng manok o kung ano man?
Ang paggawa ng apoy gamit ang kahoy na puno ng enerhiya mula sa kabundukan
at ang pagpapakulo ng tubig mula sa kabundukan ay epektibong panlunas.
Dahil puwersahang napupuno si Mi-ho,
ay lalagnatin siya.
Pero habang umiinit siya sa panloob, magiging sobrang lamig naman sa panlabas.
Kaya tuwing matatapos siyang magsanay, dapat ay lumublob siya sa mainit sa tubig
para sa sirkulasyon ng panlabas at panloob ng sarili niya.
Sige, Mam.
- Bakit ka tumutulong? - Ha?
Bakit ka tumutulong na gisingin ang kapangyarihan ni Wonjeong?
Para isalba ang mundo. 'Yon din ang rason kaya ako isinilang.
Paano kung kailanganing may masaktan para magising ang kapangyarihan ni Wonjeong?
Gugustuhin mo pa rin bang gising ang kapangyarihan niya?
Mas mahalaga ba para sa 'yo na iligtas ang mundo nang nagsasakripisyo ka
o ang protektahan ang iba, kahit na isang tao lang siya?
Kung wala kang maisip na sagot, dapat magdesisyon ka man lang.
Kapag ginawa mo 'yon, makikita mo ang katapusan.
Balita? Kailan ka pa nandito?
'Di ko alam na sumunod ka.
Okay ka lang ba?
Oo naman. Ang dali lang naman nito.
Akala ko ba madali?
'Wag kang umarteng nanghihina, tumayo ka na.
Akala mo ba 'di ko hahawakan ang kamay mo kasi 'di mo inabot?
'Di mo pa rin talaga ako kilala.
Bakit?
Bakit ang seryoso ng hitsura mo? Napapahiya tuloy ako.
'Di bale na nga lang.
Ang baduy mo, tatayo na nga lang ako mag-isa.
Sobrang ginaw.
Anong ginagawa mo?
Uy.
Pwede namang ipasuot nang maayos. 'Di naman 'to para sa ulo.
Ito ba ang gawain ni Wonjeong nang ilang dekada?
Paano?
Hayaan mo na pala 'yon. Ilarawan mo naman si Wonjeong.
Malay mo, makatulong 'yon na bumalik ang memorya ko.
Mahinhin at buo ang loob niya.
Ano pa?
'Di ko na maalala.
Bakit? Kasi sobrang tanda mo na?
Ano?
Magsabi ka nga ng totoo.
Ilang taon ka na talaga?
Kailan ang birthday mo? Tanda mo pa ba?
Ewan ko. Hindi ko na tanda.
Bakit? Kasi sobrang tanda mo na?
Birthday?
Isinilang at pinalaki ako ng mga magulang na walang kakayanang magselebra no'n.
At magmula nang mamatay sila, pinalaki na ako bilang isang halimaw.
Kaya 'di ko na tanda ang ganiyang bagay.
Anong problema?
Ano kasi…
umaasa kasi ako na lahat ng panahong pinagdaanan mo,
na hindi ko alam ay sana hindi sobrang lala.
Hintay!
Johan, anong ginagawa mo?
Mi-ho.
Ayos lang ba sa 'yo na mag-lower-body bath?
Mag-lower-body bath?
Tara na, Mi-ho.
Parang ang sarap.
Mam, nasaan si Yeom-ji?
Pinatuloy ko siya sa bahay ng kaibigan niya nang ilang araw.
Lola.
Kung gusto mo, magsanay ka rin.
Sa ginawa ko, para na rin akong nagsanay.
Mas magiging mahirap bukas.
Kain na, wala na kayong dapat gawin, at magpahinga kayo nang maaga.
- Okay. - Sige, kain na.
Lola, lagi mo itong nilalagay.
Hindi.
Pwede kang mag-day off kung napapagod ka na.
Nag-aalala ka ba sa 'kin?
Nag-aalala?
Hindi kasi pwedeng madaliin ito.
Minamadali mo nga ako no'ng una…
Kumain ka muna bago ka magpatuloy.
Hindi ka makakapagsanay kung gutom ka.
Sa ganitong sitwasyon, mauuna kang mag-collapse.
Wala pa ito kumpara sa pinagdaraanan ng batang 'yon.
Lola!
Ang sabi mo magtatagal ka pa doon. Bakit bumalik ka kaagad?
Tingnan mo ang hitsura mo!
Paanong 'di ako babalik niyan?
Bakit ang tagal nang nandito ni Ms. Won?
Ihahatid ko sana itong pagkain para sa 'yo.
Wow.
'Pag ibang tao, ang galing mong mag-asikaso.
Tara na't kumain.
Napalaki mo siya nang maayos. Kahit saan, kaya niyang mabuhay.
Natatakot pa rin akong hayaan siyang makarating kung saan-saan.
Tara na.
Heto.
- Wow. Ang dami mong niluto. - Oo.
Parang ang sarap.
Kain na tayo?
Sandali…
Ang enerhiya na 'yon…
Bakit? Ano 'yon?
Bakit?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano