(ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมด เป็นเรื่องสมมติ)
(นักแสดงเด็กอยู่ภายใต้การถ่ายทำ ที่ปลอดภัยและมีผู้ปกครองอยู่ด้วย)
คุณก็มีพี่น้องเหมือนกันเหรอครับ
เคยมี
ผมเคยเชื่อว่า มันมีทั้งความดีและความชั่วร้าย
ผมเลยเลือกอยู่ฝ่ายพระผู้เป็นเจ้า เพราะคิดว่านี่คือฝ่ายดี
แต่ผมฆ่าพี่ชายด้วยมือของตัวเอง
ตอนผมได้พบพี่ชายอีกครั้ง
ผมนึกว่าในที่สุดคำอธิษฐานของผม ก็ได้รับการตอบสนอง
แต่ตอนนี้…
ผมไม่รู้แล้วครับ
ว่ามันเป็นแผนการของพระเจ้า หรือการยั่วยุของปีศาจร้าย
มันก็ขึ้นอยู่กับว่านายอยากเชื่อแบบไหน
ที่จริงผมอาจรู้อยู่แล้วก็ได้ครับ
เรื่องพี่ชายของผม
แต่ผมแค่ไม่เชื่อ
เพราะไม่อยากเชื่อ ผมเลยปฏิเสธมัน
หายไปไหนมา
คุณอา
ตื่นได้แล้วขอรับ
(เก้าปีก่อน)
เจ้าเป็นใคร
ตอนนี้มีสติแล้วหรือขอรับ
เจ้าทำอะไรกับเรา
กริชนั่นไม่ควรอยู่ในมือมนุษย์นะ
คุณอา
เชิญตามมาด้วยขอรับ
ขอแสดงความนับถือ
ต่อทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับท่าน และทุกสิ่งที่ท่านได้ทำมา
ทีนี้ก็บอกมา เจ้าเป็นใคร
แน่นอน ท่านคงสงสัยว่าเราเป็นใคร
สถานที่แห่งความว่างเปล่า และปราศจากทุกสรรพสิ่ง
เราเต็มใจจะพาท่านออกมาจากที่นั่น
อะไรนะ
ดูเหมือนจะไม่เชื่อข้าเลยนะขอรับ
ข้าไม่โทษท่านหรอก
เวลามันก็ผ่านมานานแล้วนี่นะ
(ทัมนากุก ยุคโบราณ)
หากขัดขืน ข้าจะฆ่าเจ้าเสียตรงนี้เลย
เจ้าต้องทำให้มันเชื่อฟัง ไม่เช่นนั้น…
พอได้แล้ว
ได้โปรดพอที
เช่นนั้น เจ้าจะทำแทนรึ
เจ้าได้รับเลือกจากคึมกังจอสินะ
ทั้งคุงทันและพาน
ตอนนี้คึมกังจอเป็นของพวกเจ้าแล้ว
จงใช้คึมกังจอเพื่อฆ่าปีศาจโลกีย์ พันธกิจของเจ้าคือการฆ่า
เมื่อทำเช่นนั้นแล้ว เจ้าจะปกป้องทัมนา และโลกจากความโกลาหลได้
นี่คือหน้าที่ของเจ้า เหตุผลของการอยู่รอดของเจ้า
ลุกขึ้นแล้วลองดูใหม่
ข้าทำไม่ได้เจ้าค่ะ
ข้าบอกแล้วว่าหากเจ้าละทิ้งหน้าที่ ทุกคนจะต้องตาย เจ้าแบกรับมันไหวรึ
ลองอีกครั้ง
การฝึกวันนี้เป็นอย่างไรบ้างขอรับ
ข้ามั่นใจว่ามันจะต้องดีขึ้น
เด็กๆ ตรงนั้นคือผู้สังหารปีศาจรึ
ขอรับ ใช่แล้วขอรับ
- วันนี้พอแค่นี้ พาพวกมันกลับไป - ขอรับ
ข้าชื่อวอนจองนะ
กินสิ อร่อยนะ
ไว้ข้าจะมาหาอีกนะ
ค่อยๆ กินสิ ข้าจะเอามาให้อีกนะ
ทำไมคนพวกนั้น ถึงมีพลังของปีศาจโลกีย์ล่ะเจ้าคะ
- พวกเขาคือผู้สังหารปีศาจขอรับ - ถ้าเป็นผู้สังหารปีศาจ…
แปลว่าพวกเขาเป็นนักบวช ที่มีภารกิจเดียวคือการฆ่าหรือเจ้าคะ
พวกเขาอุทิศร่างกายและจิตวิญญาณ เพื่อสังหารปีศาจโลกีย์
เด็กพวกนั้นจะเติบโตต่อไป เพื่อช่วยอีกหลายชีวิตให้พ้นภัยอันตราย
เป็นการตัดสินใจ ของพวกเขาเองหรือไม่เจ้าคะ
หรือว่าท่านจงรยองบังคับพวกเขา ให้เป็นผู้สังหารปีศาจรึเจ้าคะ
ไม่ว่าจะเป็นคำสั่งหรือไม่ มนุษย์ก็ไม่ควรทำเช่นนี้นะเจ้าคะ
แม้ดินแดนนี้ต้องกลายเป็นขุมนรก ก็ไม่เป็นไรหรือขอรับ
ท่านจงรยองกำลังบังคับให้พวกเขา คร่าชีวิตผู้อื่นนะเจ้าคะ
ทำไมถึงให้พวกเขาก่อกรรมเช่นนั้นเจ้าคะ
คิดดูสิเจ้าคะ ว่าพวกเขาจะทุกข์ทรมานแค่ไหน
พวกเขาไม่รู้จักความทุกข์ทรมานหรอก
นั่นหมายความว่าอะไรเจ้าคะ
ทุกความรู้สึกของมนุษย์ ข้าได้ลบมันออกไปจากพวกเขาหมดแล้วขอรับ
จะความสุข ความเศร้า ความโกรธ หรือสำนึกผิดชอบ พวกเขาไม่รู้อะไรเลย
พวกเขาไม่รู้สึกทุกข์ทรมานใดๆ
เพราะเหตุผลเดียวของการมีอยู่ของพวกเขา คือเพื่อฆ่าปีศาจโลกีย์
คุณหนูวอนจองยังอายุน้อยนัก
ท่านจึงอาจมองว่า ข้าเหี้ยมโหดดั่งมารร้าย
แต่จนกว่าหินผนึกจะถูกสร้างขึ้นใหม่ และเหล่าปีศาจโลกีย์ถูกผนึก
หนทางเดียวที่จะปกป้องมนุษย์ได้
คือเหล่าผู้สังหารปีศาจ ที่ข้าสร้างขึ้นมากับมือขอรับ
หากคุณหนูวอนจองสร้างหินผนึกได้ทันที ผู้สังหารปีศาจก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ จริงไหมขอรับ
ทีนี้ก็เชิญไปเถอะขอรับ
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร ใส่ยานิดหน่อยก็ไม่เป็นไรแล้ว
วอนจอง
- มีอะไรเหรอ - เป็นเพราะข้าเอง
- ทิ้งนางไว้ที่นี่เถอะ - ไม่ได้
เราต้องหนี ไม่เช่นนั้นเราจะตายกันหมด
วอนจอง วอนจอง…
ถึงข้าจะรู้อยู่แล้วว่าคุณหนูวอนจอง
เห็นความรู้สึกส่วนตัวสำคัญกว่าส่วนรวม
- แต่ก็ไม่คิดว่านางจะทำแบบนี้… - พานกลับมาแล้วขอรับ
พาคุณหนูวอนจองเข้าไปข้างใน
พาน บังอาจนักนะ
ปล่อย ข้าบอกให้ปล่อย
ปล่อยสิ ปล่อย
ข้าบอกให้ปล่อย ปล่อย
กล้าดีนักนะ พวกเจ้าทั้งคู่เลย
แค่วอนจองแสดงความสงสาร ก็ไม่ได้แปลว่าพวกเจ้าเป็นมนุษย์นะ
พวกเจ้าไม่มีทางได้ออกไปจากที่นี่
พวกเจ้าจะต้องตกนรก
หากละทิ้งเส้นทางของพระโพธิสัตว์ ในการสังหารปีศาจโลกีย์
พวกเจ้าอยากอยู่ในนรกขุมที่ลึกที่สุด ไปชั่วนิจนิรันดร์รึ
นรกน่ะ
อยู่ที่นี่แล้ว
ลากพวกมันไป
ที่นี่คือ…
เจ้าหมดสติไป ผู้สังหารปีศาจพาน แบกเจ้ากลับมาที่นี่
ถ้าเช่นนั้น พวกเขา…
จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาเจ้าคะ
- พวกเขาก็อาจโดนลงโทษจนตายน่ะสิ - ไม่ได้นะ
ไม่รู้รึว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้
ที่พวกเขาต้องพบกับ ความเจ็บปวดแสนสาหัสก็เพราะเจ้า
เห็นหรือยัง นี่คือผลของการหนีชะตากรรมของตัวเอง
ข้าเคยบอกเจ้าเรื่องของกฎแห่งกรรมแล้ว
ทุกการกระทำล้วนนำมาซึ่งผลของมัน
หากไม่ใช่เพราะเจ้า เด็กพวกนั้นก็ไม่ถูกลงโทษ
ถ้าหากข้าสร้างหินผนึก
ผลที่ตามมาจะเป็นอะไรเจ้าคะ
หากข้ายอมรับในชะตากรรมตัวเอง
และรวบรวมพละกำลังเพื่อสร้างหินผนึก
จะไว้ชีวิตพวกเขาไหมเจ้าคะ
ได้สิ หากเจ้ามีพลังที่ว่า
เจ้าก็อาจช่วยเด็กพวกนั้นได้
ถ้าอย่างนั้น ข้าต้องการเพียงแค่นั้นเจ้าค่ะ
(สิบห้าปีต่อมา)
ได้โปรด…
- ทำไมถึงทำแบบนั้น - ทำอะไร
ทำไมถึงฆ่าคนพวกนั้น พวกเขาไม่ใช่ปีศาจโลกีย์ด้วยซ้ำ
ข้าทำอย่างนั้นรึ
พาน
ไม่เจอกันนานเลย
ได้เห็นคุณหนูวอนจองโตขึ้นขนาดนี้ และได้ยินว่าคุณหนูวอนจอง
รวบรวมพลังเพื่อสร้างหินผนึกได้แบบนี้ ข้าก็เต็มตื้นใจเหลือเกินขอรับ
จงรยอง
เมื่อข้าสร้างหินผนึกใหม่สำเร็จ
โลกนี้ก็จะปราศจากปีศาจโลกีย์
หลังจากข้าสร้างหินผนึกแล้ว ได้โปรดปล่อยพานกับคุงทันไปด้วยเถิด
ปล่อยให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ เยี่ยงมนุษย์ด้วยเถิด
เกิดอะไรขึ้น
ข้ามีข่าวดีมาบอก
หลังจากคืนพระจันทร์เต็มดวง ข้าจะสร้างหินผนึกขึ้นมาใหม่บนเกาะนี้
และหลังจากนั้น
พวกเจ้าจะได้เป็นอิสระ
จงรยองอนุญาตแล้วด้วย
แน่ใจรึ
เมื่อเวลานั้นมาถึง พาน คุงทัน
พวกเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าใครอีกแล้ว
พาน
ท่านเชื่อวอนจองไหม
ข้าจะเชื่อหรือไม่ มันสำคัญด้วยรึ
แต่ข้าไม่เชื่อหรอก
ท่านยังไร้เดียงสาเกินไป
มนุษย์หลอกลวงเรา เปลี่ยนเราให้เป็นสัตว์ประหลาด
และใช้เราเป็นหมาล่าเนื้อ
คุณหนูวอนจองก็ด้วย
นางยอมรับเลือดของปีศาจโลกีย์ ที่ไหลเวียนในร่างเราไม่ได้หรอก
เมื่อวอนจองสร้างหินผนึก และเมื่อพวกเขากำจัดปีศาจโลกีย์ไปจนหมด
เราก็จะกลายเป็นหมาล่าเนื้อ ที่ไม่จำเป็นต้องล่าอีกต่อไป
แล้วคิดว่าพวกเขา จะปล่อยเราไปง่ายๆ อย่างนั้นรึ
พวกเขาต้องกำจัดเรา เหมือนปีศาจโลกีย์ตนอื่นๆ แน่
ถ้าเรื่องมันกลายเป็นแบบนั้น
วอนจองต้องไม่ยอมทนดูเฉยๆ แน่
อย่างไรเสีย นางก็เป็นฝ่ายเดียวกับพวกนั้น
เพราะฉะนั้นก่อนที่พวกมันจะเล่นงานเรา เราต้องชิงลงมือก่อน
ถ้าเป็นเราสองคนต้องทำได้แน่
ไม่ว่าจะทำเช่นไร เราก็ไม่มีวันกลายเป็นมนุษย์หรอก
ข้าไม่ต้องการอะไรอื่นอีกเลย
แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาที ข้าก็อยากรู้สึกเหมือนมนุษย์สักครั้ง
ตามข้ามา
ที่ผ่านมา พวกเจ้าลำบากมามาก
คืนนี้ ขณะที่คุณหนูวอนจองสร้างหินผนึก
เราจะทำพิธีกรรมเพื่อชำระล้างร่างกาย และจิตวิญญาณของพวกเจ้า
พวกเจ้าควรทำตามพิธีกรรม ด้วยความเลื่อมใสบูชา
เปิดผ้าคลุมออก
จุดไฟเผาเสีย
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
เมื่อวอนจองสร้างหินผนึกสำเร็จ
ปีศาจก็จะหายไปจากโลกใบนี้
พวกเจ้ามีพลังของปีศาจโลกีย์
ข้าไม่อาจปล่อยให้พวกเจ้า อยู่ในโลกอันบริสุทธิ์นี้ได้
เพราะฉะนั้น ตอนนี้พวกเจ้าก็ควรพักได้แล้ว
พูดอะไรของท่านน่ะ
ข้าทำเช่นนี้เพื่อทุกๆ คน
จงรยอง ท่านต้องเข้าใจอะไรผิดแน่
วอนจองไม่มีทาง ยอมปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้แน่
วอนจองก็รู้เรื่องนี้
มีแต่คนโง่งมอย่างเจ้าที่ไม่รู้
นึกแล้ว ข้าไม่ควรไว้ใจมนุษย์จริงๆ
ทั้งพ่อกับแม่หรือคนที่สัญญาว่า จะปกป้องเราอย่างวอนจอง
มนุษย์มันก็เหมือนกันหมด
พ่อแม่เจ้ารึ พ่อแม่ที่เจ้าฆ่าน่ะรึ
คิดว่าข้าไม่รู้รึ
ข้ารู้ทุกอย่าง
เจ้าฆ่าผู้คนเพื่อความสนุก แม้พวกเขาจะไม่ใช่ปีศาจโลกีย์
พวกเจ้าควรถูกขจัดออกไปให้พ้น จากโลกใบนี้
ข้าจะฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ ก่อน
นี่คือบทลงโทษของข้าต่อพวกเจ้า
จงรยอง จงรยอง
ข้าต้องได้ยินจากปากของวอนจองเอง นางไม่มีทางเห็นด้วยกับเรื่องนี้แน่
ข้าไม่ยอมตายง่ายๆ แบบนี้หรอก
อะไรกัน ข้าผนึกมันแน่นหนาแล้วนะ
เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร
ยกโทษให้เราด้วย
พาน
วอนจอง
คิดอยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
ไอ้พวกสัตว์ประหลาด
พวกแกจะต้องตกนรก
นี่คือบทลงโทษของข้าต่อเจ้า
วอนจอง อย่าหยุดนะ เจ้าต้องทำต่อไป
ท่านอาจารย์ ข้าต้องลงไป
วอนจอง พวกเราไม่มีเวลาแล้ว
เหล่าปีศาจโลกีย์พากันออกมาแล้ว
สร้างหินผนึกสิ เร็วเข้า
หากเจ้าไม่ทำตอนนี้
ดินแดนทัมนานี้หรือแม้แต่ทั่วท้องทะเล จะไม่มีชีวิตใดเหลือรอดอยู่เลย
ทุกคนจะต้องตายกันหมด
เจ้าต้องรีบลงมือ และผนึกเหล่าปีศาจโลกีย์ไว้ใต้ดิน
พานกลายเป็นปีศาจโลกีย์ไปแล้ว
หากข้าสร้างหินผนึกตอนนี้
พานก็จะถูกผนึกไปด้วยนะเจ้าคะ
มันสายเกินกว่าจะเปลี่ยนเขา ให้กลับมาเป็นมนุษย์แล้ว
มันเกิดอะไรขึ้น
วอนจอง
เจ้าจะฆ่าพวกเราจริงๆ รึ
เจ้าสัญญาแล้วไม่ใช่รึ เจ้าโกหกเรารึ
ยังไม่ฆ่าวอนจองอีกสินะ
โง่งมสิ้นดี
วอนจอง เจ้าต้องรักษาทัมนาไว้นะ
ท่านอาจารย์ ข้าให้สัญญาไว้…
ว่าจะช่วยพานกับคุงทัน
ข้าไม่… ข้าไม่อาจ…
ข้าไม่อาจทอดทิ้งพวกเขาได้เจ้าค่ะ
จะเลือกทางนี้รึ พี่น้องข้า
วอนจองไม่รู้เรื่องด้วย
ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว
หยุดเดี๋ยวนี้
พวกเจ้าทั้งสองคน ไปด้วยกันกับข้าเถิด
บาป กรรม ความอยุติธรรม และความเจ็บปวดที่เจ้าเคยก่อไว้
ข้าจะช่วยให้เจ้า ได้ไถ่ถอนมันในชาติหน้า
บาปกรรมอย่างนั้นรึ
คนที่ควรถูกกล่าวโทษ ไม่ใช่ข้าหรือพาน
วอนจอง
ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้ว
วอนจอง
ข้าอยากพาเจ้าออกไปจากขุมนรกนี้
เจ้าตายไม่ได้นะ
สัญญากับข้านะ พาน
ข้าจะกลับมาช่วยเจ้า
รอข้านะ
วอนจอง ไม่นะ
เจ้ายังตายไม่ได้นะ
เมื่อข้าหวนคืนกลับมา
เจ้าต้องจดจำข้าให้ได้นะ
อย่าลืมข้านะ พาน
ข้าจะช่วยเจ้าอีกครั้ง ข้าสัญญา
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย