NETFLIX PRZEDSTAWIA
Dobry wieczór.
Wezmę płaszcz.
Dziękuję.
Dobry wieczór. Co podać?
Poproszę tequilę. Don Julio Anejo.
Podwójną. Dwa kieliszki.
Dwa? Jasne.
Dziękuję za cierpliwość.
Jeden dla niego.
Oczywiście.
Panie Shinoda.
To od tamtej pani.
- Jeszcze raz. - Oczywiście.
Zawsze tak zapraszasz facetów?
Tak jest łatwiej.
I wyglądałeś na samotnego.
Naprawdę?
Bardziej niż ktokolwiek tutaj.
Ciekawe.
Nie spodobało się?
Nie jestem niechętny
takim jak ty.
Chcesz gdzieś jechać?
Pomyślmy…
Do twojego domu.
Hotel Hyatt.
Może wrócę do domu.
Dlaczego do mnie?
Podniecam się,
gdy kocham się w domu posprzątanym przez czyjąś żonę.
To nie mam wyboru.
Ile miesięcznie zarabiasz?
Nie robię tego dla kasy.
Co mam zrobić?
Podaj mi swoją żonę.
To ta na tym zdjęciu, prawda?
Jest bardzo ładna.
Jesteś perwersyjna.
Podoba mi się to.
Coś ty, kurwa, zrobiła?
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
CHIRURGIA ESTETYCZNA
Dobrze się pani czuje?
Tak.
Przetnę teraz drugą stronę.
Nie będzie bolało.
Może boleć przez trzy dni,
ale proszę ich nie dotykać.
Proszę utrzymać nacięcia czyste,
dobrze jeść i odpoczywać.
Wyglądam ładniej?
Jest pani o krok bliżej swoich idealnych powiek.
- Dziękuję, pani doktor. - Proszę.
Pomodliłyście się?
- Chodźmy. - Dobrze.
- Tak. - Zamieńmy się. Teraz dziadek.
- Proszę, tato. - Uwaga na schodach.
- Tutaj. - Kazuto, Sora, proszę.
Trzymajcie. Są gorące, więc ostrożnie.
- Dzięki. - Chodźcie tu.
Wetknijcie tutaj.
Dzięki. Chwileczkę.
- Złóżcie ręce. - Zaczynamy.
Kolejny chłopiec?
Tak. Już jest głośno, a teraz będzie nas sześcioro!
Cicho bądź.
Rei. Powinnaś szybko wyjść za mąż i pokazać tacie jego wnuka!
Masz jakąś sympatię?
Chyba tak.
- Pani Nagasawa? - Tak.
34. URODZINY - STO LAT, MIKA
Podoba się pani?
Tak.
Poproszę jeszcze to.
- Włożę do środka. - Dzięki.
Wróciłam!
Znowu pije.
To niebezpieczne.
Witaj w domu!
Rany, znowu pijesz w wannie.
Jak spadnie ci ciśnienie, będzie niedobrze.
Z całym szacunkiem, droga pani doktor,
ale to właśnie to motywuje mnie do pracy.
Więc…
w drodze wyjątku
- ja ci naleję. - Super!
O nie. Wybacz.
Będzie idealnie, gdy księżniczka dołączy do mnie w wannie.
Co?
Wszystkiego najlepszego.
Jeszcze raz.
Ej, pijaczko! To było niebezpieczne!
Nie rób tak.
Odbiorę.
Mam teraz mokrą bluzkę.
Do bani.
Już idę.
Halo?
Mówi Shinoda.
Co? Halo?
Mówi Tsujimura.
Tsujimura?
Tsujimura…
Kopę lat.
Tak, kopę lat.
Co u ciebie?
Dobrze.
Wiesz…
Możesz odmówić, jeśli chcesz, ale…
możemy się spotkać?
Wracaj szybko.
Wybacz. Pewnie nie.
Przyjdę.
- Dawno się nie widziałyśmy. - To prawda.
Ale pokój. Wygląda wspaniale.
Cóż…
Nic się nie zmieniłaś.
- Naprawdę? - Tak.
To znaczy…
minęło już dziesięć lat.
Racja.
U twojego męża w porządku?
Tak.
Świetnie.
To te pożyczone trzy miliony jenów.
Zajęło mniej niż pięć lat.
DZIESIĘĆ LAT TEMU
Co na to twój mąż?
Powiedział: „Przepraszam za kłopot przez moją żonę”.
Przesyła pozdrowienia.
To przyzwoity facet.
Cieszę się. Bądź szczęśliwa.
Zapłaćmy oddzielnie.
Jeśli w przyszłości wpadniesz w kłopoty,
a twój mąż ci w nich nie pomoże,
daj mi znać.
Już się nie spotkamy.
Kocham cię.
Kłamiesz.
A ty?
Nadal mnie kochasz?
Myślisz, że mogłam być szczęśliwa…
z taką małą ilością pieniędzy?
Twój mąż to zrobił?
Wybacz. Nic ci nie jest?
Kocham cię.
O co chodzi? Będzie dobrze.
Spójrz na mnie. Tutaj.
- To boli! - Przepraszam!
Wybacz. Jedź do domu.
Co?
Nie pojadę!
Nie wrócę do domu!
Już dłużej nie wytrzymam…
Dlaczego do tego doszło?
Gdzie byłaś?
- Czekałem na ciebie. - Przepraszam.
- Z kim byłaś? - Przepraszam.
Z kim wyszłaś? Gadaj!
Z kim? Gadaj!
Mów! Z kim byłaś?
Albo umrze mój mąż, albo ja.
Jeśli masz umrzeć, twój mąż zasługuje na śmierć!
W takim razie…
zabijesz go dla mnie?
Halo?
To koniec.
Już po wszystkim.
Zostawiłam odciski palców i kamera mnie widziała.
O czym ty mówisz?
Do czasu, gdy wrócisz do domu, policja będzie mnie już szukać.
Zaczekaj.
Policja nie będzie drążyć sprawy, wiedząc, kto jest zabójcą.
Nie dowiedzą się, że podżegałaś do morderstwa.
Gdzie jesteś?
Hej!
Wsiadaj.
Szybko.
Dokąd jedziemy?
Dokądkolwiek.
Nikt już nie będzie cię bił ani kopał!
Hej!
Przepraszam, mogę skorzystać z toalety?
Wybacz. Nie chciałam, żebyś to zobaczyła.
Więc on nie żyje?
Nie żyje, zabiłam go.
I straciłam dziewictwo, mając 29 lat.
Hej.
Mogę dołączyć?
Co się stało?
Prawie tam zginęłam.
Gdybyście zadźgali się nawzajem,
wszystko by się tam skończyło.
Masz rację.
Przepraszam.
Bądź na mnie zła.
Jak mnie nazwą?
Rozbijaczem rodzin, zazdrosnym o żonę…
czy głupią lesbijką zazdrosną o męża ukochanej?
Uśmiechasz się, gdy kłamiesz.
I wyglądasz przy tym naprawdę słodko.
Moje życie legło w gruzach…
tylko przez twój jeden uśmiech!
- Dobra robota. - Dobra robota.
Tam.
Po przesłuchaniu sąsiadów
dowiedzieliśmy się, że wczoraj o 22.40
słyszeli dźwięki rozbijanych rzeczy
i czyjś upadek, dlatego zaalarmowali ochroniarza.
Rozumiem.
Dobrze.
- Może pan tu podejść? - Już idę.
Upadł tutaj i umarł.
Paskudna sprawa.
Zgadza się.
Na początku myślałam, że łatwiej będzie użyć benzyny.
Spalić to wszystko.
Dlaczego tego nie zrobiłaś?
Bez domu pewnie poczułabyś się samotna.
To nigdy nie był mój dom.
Byłam bita za to, że istnieję,
przez ojca i przez męża.
Alkoholizm wywołał udar.
Od lat jest w stanie wegetatywnym.
Chciałam pozwolić bydlakowi umrzeć,
ale żyje, bo to dobre dla wizerunku mojego męża.
Ale to się dzisiaj kończy.
Jestem głodna.
Od wczoraj nic nie jadłam.
Żegnaj, tato.
Nie mam zbyt dużo pieniędzy.
Witamy. Proszę złożyć zamówienie do mikrofonu.
Zamierzałam się oddać w ręce policji.
Zobaczmy. Burgera teriyaki i colę.
Ja też nie mam dużo.
Tak, teriyaki i cola.
I cheeseburgera.
Oczywiście.
Miałam wrócić z wycieczki do domu
i odkryć, że włamywacz zabił mojego męża.
Dziękujemy.
Jeśli to wszystko,
- proszę podjechać obok. - Jasne.
Witamy.
Najpierw poproszę o 1080 jenów.
Dzięki.
- Proszę. - Dwa tysiące jenów.
Przepraszam.
- Tak? - Mogę jeszcze frytki?
Oczywiście.
Nie chcę, żeby się wyróżniało.
Może się gdzieś utopimy?
- Nie podoba mi się to! - Dlaczego?
Ciało puchnie,
robisz się lepka i jedzą cię owady.
- Naprawdę? - Za nic tego nie zrobię.
- Wysadzimy się przy użyciu nafty. - Nafta nie wybucha.
- Naprawdę? - Tak.
Serio?
- Właściwie… - Tak?
Zabiłam kogoś, by cię ratować, więc dlaczego chcesz umrzeć?
To znaczy…
A mam przed sobą jakąś przyszłość?
Co robisz?
Wybieraj.
Wezmę B.
- B? - Tak.
- Doszłaś tutaj. - Dobra.
Bum!
ŚLEPA ULICA
Co to ma być?
- Ej. - Co?
Co robimy teraz?
- Ej. - Tak?
Chcę jechać do domu twoich rodziców.
Dlaczego?
Poznałam twojego męża i widziałam, gdzie mieszkasz.
Ojca także poznałam.
Chcę więcej o tobie wiedzieć.
Wchodzę.
Zadowolona?
Mieszkałam tu do 18 roku życia.
Mama odeszła, gdy znalazła sobie innego, i więcej jej nie zobaczyłam.
Gdy mama odeszła,
tata mnie bił, jakbym ją zastępowała.
Jest, jak mówiłaś. Musiałam sprzedać ciało, by żyć.
Dlatego wybrałam osobę skłonną kupić mnie za najwyższą cenę,
gdy byłam warta najwięcej.
Zrozumiałam, ile było warte moje życie.
Wykorzystałam swoje 29 lat szczęścia, pewności siebie i praw.
A teraz mam tylko ciebie.
Cóż za okrutny świat.
Masz rację.
Dlaczego nie jesteś zła?
Mam ochotę klepnąć cię w plecy.
Przebywanie z tobą jest męczące.
Idę zapalić.
BIEG NA 100 M PRZEZ PŁOTKI PIERWSZE MIEJSCE
Na miejsca!
Czas 14,5 sekundy!
- Super! - Pobiłaś rekord, Tsujimura!
- Tak! - Świetnie!
- Pierwszy raz pobiłaś 15 sekund? - Tak!
Świetnie ci dziś idzie. Nie mogłam cię dogonić!
- Myślisz, że zdołam? - Oczywiście!
- Dasz radę! - Dzięki!
Niesamowite!
Dziś też patrzyła.
Słyszałam, że ona lubi dziewczyny, więc uważaj.
Ale chyba jest miła. Homoseksualizm nie jest szkodliwy.
Rany, nazwała ją szkodliwą.
- Chodźmy na lody. - Tak.
Co się stało?
Te czekoladki są takie drogie!
Stać cię na nie z zasiłku licealnego?
Herbatę.
Dobrze.
W porządku.
Ten twój zasiłek
jest pewnie większy od mojej pensji.
- Proszę. - Dzięki.
Chciałabym być twoją prawdziwą miłością.
Co?
Hej.
Pocałujmy się.
Nie, to mój pierwszy pocałunek.
Ej!
Rany.
Chodź do mnie.
Dokąd idziesz?
Do łazienki.
Mówiłam ci, zapomnij o tej hetero dziewczynie.
Prędzej czy później
będzie obciągać jakiemuś… No wiesz.
To prawda.
- O której jutro zaczynamy? - Chyba o ósmej.
Dobra.
Hej.
- Pójdę przodem. - Dobrze.
A ty wciąż tutaj?
Miałam dzisiaj zajęcia dodatkowe.
Pójdziemy razem?
Tak.
Na treningu zawsze ciężko pracujesz.
Chcę być w czołowej trójce ligi szkolnej.
Niesamowite! A nie zaczęłaś dopiero w liceum?
Tak. Presja jest spora!
Na pewno dasz radę.
Dzięki.
- Pójdę obejrzeć buty biegowe. - No to cześć.
Chwileczkę!
Zaczekaj!
Czekaj!
Hej, czekaj!
Stój!
Zatrzymaj się!
Wracaj!
- Stój! - Przestań biec!
- Hej! - Czekaj!
- Hej… - Czekaj, do cholery!
Stój!
Przestań uciekać!
- To bolało. - Odsuń się.
- Sprawdzę twoją torbę. - Chwileczkę!
Zabrała parę butów, tak?
- Mamy cię! - Zapłacę za nie!
Nie, przekażemy ją policji.
Tyle wystarczy, tak?
Co?
- Chodźmy. - Chwila…
Tu nie chodzi o pieniądze.
Hej!
Podobno rzucasz szkołę.
Dostałam się tu tylko dzięki stypendium sportowemu.
Nie wrócisz po wyleczeniu nogi?
Nie mogę kupić butów, bo jestem biedna,
i nie stać mnie na odpowiednią rehabilitację.
Takie są konsekwencje.
Ale to żenujące.
Taka bogata dziewczyna musiała to widzieć.
A byłam taka pewna swoich umiejętności biegania i kradzieży.
Co teraz będziesz robić?
Nie wiem. Pewnie żyć gdzieś, gdzie ty nigdy nie pójdziesz.
Dość tego gadania.
W takim razie
zapłacę za resztę twojej nauki w liceum!
Ile płacimy za czesne?
Dwa miliony jenów? Czy trzy?
Jeśli będziesz sprzedawać się mężczyznom,
co za różnica, jeśli ja cię kupię?
Zmieńmy też te okulary.
Za kogo ty się masz?
Jestem bogata.
Czego chcesz?
Pięć lat.
Poczekam pięć lat.
Jeśli do tego czasu nie oddasz długu,
będziemy się kochać.
Nie chciałabyś, prawda?
Bo to szkodliwe, tak?
Jeśli nie chcesz w sobie palców innej dziewczyny,
znajdź pracę w porządnej firmie i wyjdź za bogatego faceta.
Cholera!
„Przekroczyłaś prędkość. Zapłać trzy tysiące dolarów”.
Mój pierwszy mandat w życiu.
Zadzwoniłam na policję.
Chcę zacząć od początku.
Mówiłaś, że weźmiesz winę na siebie, tak?
- Mówisz poważnie? - Tak.
Uratuj mnie.
Mogłaś przynajmniej dać mi się wpierw wyruchać!
Teraz nie ma na to czasu!
Dziękuję za cierpliwość. Sushi Kamegame.
To będzie 6000 jenów.
Cóż,
zastanawiałam się, co powiesz, jeśli powiem, że wezwałam policję.
Martwiłam się.
Bo się nie złościsz, nieważne co powiem.
Przepraszam.
To musiało boleć.
Zamierzałam powiedzieć policji, że cię zmusiłam.
To bym im powiedziała.
Nie powinni nas widzieć, jak radośnie pijemy,
dlatego chciałam, byś się mnie bała.
Ale nawet…
Po tym, jak cię uderzyłam,
widziałam, że byłaś naprawdę przerażona.
To było najgorsze, co mogłam zrobić.
Przepraszam.
To koniec.
Nie możemy dłużej uciekać.
Dlaczego jemy sushi?
To nasz ostatni posiłek.
Nie zjem surowej ryby.
- Naprawdę? - Właściwie…
To jakiś banał, by jeść sushi jako ostatni posiłek.
No cóż, przepraszam.
To banalny luksus, którego pragną tacy biedacy jak ja.
Przepraszam.
Jutro się poddam.
Nie zjadłyśmy jeszcze ostatniego posiłku!
Wy dwie! Stać!
Stać!
Czekajcie!
- Co? - Wsiadaj!
Hej!
- Przepraszam! - Chwileczkę!
Zatrzymać się!
Tu PC107.
Ścigam dwie podejrzane osoby!
Tu PC107.
Mama?
Co się dzieje?
Śpisz do tak późna?
Wagarujesz?
Co tu robisz?
Miałam coś do zrobienia w okolicy.
Przecież pisałam do ciebie.
Co więcej,
twój tata poszedł na kontrolę arytmii.
To kosztowało około 80 000 jenów,
a okazało się, że jest zdrowy jak ryba.
No cóż, ważne, że jest zdrowy.
Ale nie wiemy, czy ten lekarz to nie konował.
Jak tam twoja dziewczyna?
Nie ma jej w domu?
Przepraszam.
No cóż…
Ona…
chyba odeszła.
Nie jesteś pewna?
Wiesz, to jest to,
czego w niej nie lubię.
Swoim rodzicom też cię nie przedstawiła.
Mówiła, że by ich to zraniło,
gdyby się o niej dowiedzieli.
Ponoć to…
szacunek córki nakazuje jej im nie mówić.
Co? Ma cię chyba za głupka. Po prostu boi się im powiedzieć.
Wiesz,
gdy przyprowadziłaś ją do mnie i taty,
zebrałaś całą odwagę
i przedstawiłaś ją nam.
Byłam szczęśliwa.
Ale ona zachowywała się, jakby to nie było jej zmartwienie.
- Proszę. - Dzięki.
Mamo.
Przepraszam.
Za co?
Mam 34 lata
i wciąż jestem taka.
Nie mogłam dać ci wnuka.
Co ty wygadujesz?
Nawet w tym wieku jesteś taka sama.
Ciągle płaczesz
i jesteś taka rozpieszczona.
Tak czy inaczej, wyglądasz starzej.
Masz kurze łapki.
- Hej! - Co się stało?
- O nie! - Czekaj…
Co?
Chwileczkę.
Niedobrze.
- Skończyło się paliwo. - Niemożliwe.
KAWIARNIA HIROSATO
Ty pierwsza.
Witamy.
Stolik dla dwóch.
- Tędy. - Dobrze.
Piwo nigdy nie smakowało tak dobrze!
- Dobre! - Prawda?
Dobre, prawda?
Chyba po raz pierwszy widzę, jak robisz taką minę.
Idę do toalety.
BIZNESMEN ZAMORDOWANY
SEKRETY PARY Z SALONÓW WYPACZONA MIŁOŚĆ PROSTYTUTKI
Chyba dobrze się bawicie.
Przepraszam, że było tak głośno.
Zgubiłaś but?
Tak.
Wszystko w porządku?
Nie przejmuj się.
Jak możemy ci się odpłacić?
Nie mogę was zostawić. Pasujecie tu jak wół do karety.
Skąd przyjechałyście? Z Tokio?
Nie wyglądacie na miejscowe.
Albo nawet urlopowiczki.
Przyjechałyście do pracy?
Uciekamy po zabiciu kogoś.
Widziałeś nasze twarze, więc ciebie też musimy zabić.
Do zeszłego roku byłem w Tokio.
Moja firma padła i wróciłem tutaj.
Tu jest naprawdę nudno.
Zabijam tylko czas.
Moja firma upadła, miałem długi…
Nawet podniosłem rękę na żonę i dziecko.
Otrzymałem zakaz zbliżania się, więc nie mogę ich już widywać.
Moja żona jest podobna do ciebie. Trochę.
Dlatego wam pomogłem.
Dziękujemy za pomoc.
Może mogłyśmy poprosić, żeby podwiózł nas dalej.
Nie szkodzi, póki śpimy pod dachem.
Zdrzemnę się.
Wiedziałem. Wciąż tu jesteście.
To prawda, że kogoś zabiłaś?
Ale straszna mina.
Chciałem się z wami napić.
Dokąd uciekniecie?
Nie wiem.
Zastanawiam się, co dalej.
Uciekasz od rzeczywistości?
Ile masz lat?
Mam 23 lata.
Niemożliwe!
Wyglądasz na dojrzalszą.
Przejrzałeś mnie!
Mam 29 lat.
Masz piękne włosy.
Lubisz to, prawda?
Bez zabezpieczenia?
Wiedziałem, że mnie zrozumiesz.
Hej.
Trzymaj.
Nie wiem, co się wam przydarzyło,
ale weź to.
Halo?
Rei?
To ty, prawda?
Czy…
Wszystko w porządku?
Przepraszam.
Ty…
nie wrócisz, prawda?
Wybacz.
Nie przepraszaj, jakby to było nic.
Ja…
nie mam pojęcia…
co robiłaś.
Nie dzwoniłaś.
I nawet nie wiem…
gdzie jesteś.
Wiem…
Mówię do siebie, ale…
fakt, że…
mogłam lubić
tylko dziewczyny…
Od kiedy byłam dzieckiem…
martwiłam się tym, tak jak każdy by się martwił.
Ale po tym, jak poznałam ciebie…
Po raz pierwszy w życiu…
cieszyłam się, że…
urodziłam się
jako osoba homoseksualna.
Teraz…
Jesteś z osobą, którą kochasz, prawda?
Cieszę się.
Żegnaj.
Hej.
Co chcesz zrobić?
Możemy razem umrzeć.
Albo możemy pójść na policję.
Chcę wziąć prysznic.
I spać na materacu.
My dwie…
nie jesteśmy przyjaciółkami ani kochankami.
Ale nie mam nic przeciwko dobrej rozmowie w czasie, jaki nam pozostał.
To była pani?
Ostatnio jest tu niebezpiecznie,
więc proszę tego więcej nie robić.
Przepraszam za kłopot. Zgubiłam klucz.
Naprawdę jesteś bogata, co?
To mojego taty.
- Smaczne! - Tak.
Nie potrafisz gotować?
Jak zapłacisz, możesz mieć mnóstwo dobrego jedzenia.
Ktoś dla ciebie gotował, prawda?
Tak.
Moja matka
nie akceptowała mojej inności do samego końca.
Dlatego poprosiłam kolegę, żeby udawał mojego chłopaka.
Wtedy powiedziała: „Cieszę się, że wyleczyłaś swoją homoseksualność”.
Wkrótce potem umarła.
Nie chcę być ponownie przez nikogo odrzucona.
Nie obchodzi mnie, że mnie nie rozumieją.
Dopóki się z tym godzę, mogę mieć przyzwoite życie.
Ale gdy zobaczyłam ciebie,
moja miłość do ciebie z liceum wróciła z całą siłą.
Zawsze marzyłam, żeby być z tobą.
Wszystko do mnie wróciło.
CIEKAWE, CZY ŻONĘ TAKŻE ZABITO
ZIDENTYFIKUJCIE JĄ SZYBKO
ŻEŃSKIE LICEUM - ABSOLWENTKA
Wezmę ryż z podrobami.
- A dla mnie ryż z wołowiną. - Dzięki.
Przepraszam. Możemy zająć panu chwilę?
Chcielibyśmy porozmawiać.
Masato, co ty tu robisz?
Wezwał nas ochroniarz.
Myślał, że to włamywacz, ale to byłaś ty.
Osoba z wiadomości.
To nie ty, prawda?
Co?
Niemożliwe. Chwileczkę…
Naprawdę?
Ta kobieta…
Jest żoną tego mężczyzny?
Przepraszam.
Co ty wyprawiasz?
Przepraszam za środki ostrożności.
Sprawy by się pogmatwały, gdybyś uciekła.
Rozumiem.
Jestem… bratową Rei.
Jesteście ze sobą?
Nie. To nie tak.
To dlaczego razem uciekacie?
Dlaczego to zrobiłaś?
Kim jest dla ciebie ta kobieta w okularach?
To nie ta, z którą od dawna jesteś.
Wiedziałeś?
Wiele razy się nad tym zastanawiałem.
Czujesz coś do niej?
Powiedz coś. Nie zrozumiem, jeśli mi tego nie wyjaśnisz.
Możesz zrobić tylko jedno.
Poddać się i odpokutować swoje winy.
Nie popełniaj więcej przestępstw.
W porządku.
Zrobię to jutro rano.
Idź teraz.
Im szybciej, tym lepiej, choćby tylko trochę.
Zrób to teraz, szczerze.
A potem…
wrócisz wcześniej, choćby tylko trochę.
Będzie czekać na ciebie dom.
Co robisz?
Myślałam, żeby skoczyć i się zabić.
Wybacz.
Znaleźli nas.
Brat odwiezie mnie teraz na policję.
Powiem, że cię porwałam i uwięziłam.
Brat się na to zgodził?
Tak.
Wszystko mu wyjaśniłam.
Jak byłyśmy same, uciekałyśmy,
a przy rodzinie robisz coś takiego.
Co?
Rób, co chcesz.
Ja jestem kimś obcym.
- Dlaczego jesteś zła? - Nie jestem.
Ale nie chcę z tobą rozmawiać.
Jak dla mnie możesz sobie iść na policję!
Wybacz.
Rozumiem.
Czujesz się samotna?
Hej! Uważaj!
Nienawidzę, kiedy jesteś taka nieczuła!
Nie jesteś dzieckiem!
- Przestań się dąsać! - Cicho!
Co wy robicie?
Uspokójcie się!
Jesteś żałosna!
Litujesz się nade mną?
Brat mnie o to teraz spytał:
„Co o niej myślisz?”. I wtedy zrozumiałam.
Jesteś żałosna!
Nie mogłaś wymyślić, jak uciec od męża, i oto jesteś tutaj…
To się dzieje, bo naprawdę go zabiłaś!
Ty suko!
Zgadza się!
To znaczy…
Jesteś cholernie żałosna!
Zamknij się!
Zamknij się w końcu!
Wiesz…
Gdy już odpokutujesz to, co zrobiłaś,
poszukaj dobrego faceta,
spróbuj założyć dobrą rodzinę i mieć dziecko.
Masato, przestań!
Gdy jest się rodzicem, rozumie się pewne rzeczy.
Masato!
A wtedy
będziesz mogła zrozumieć
małe radości z posiadania rodziny.
Słyszysz mnie?
Dobrze.
Poddam się razem z nią.
Idę do łazienki zmyć krew.
Hej!
Wiedziałam.
Żyjemy w innych światach.
Nie powinnam była wybierać ciebie.
Dlaczego to zrobiłaś?
Z litości.
Myślałam, że tylko ja ci zostałam,
skoro jesteś zabójczynią i głupią lesbijką.
Rozumiem.
Myślałam, że ze mną uciekniesz.
Tak się cieszyłam.
Zamierzałam umrzeć,
ale zrobię, ile mogę, by odpokutować…
żyjąc i zeznając w sądzie.
A co potem?
Będę żyć gdzieś, gdzie ty nigdy nie pójdziesz.
Jedziemy za pół godziny.
Zostań tu.
Zapłaćmy oddzielnie.
Czy to…
Widziałaś?
- Zatrzymałaś to? - Tak wyszło.
- Przez dziesięć lat? - Tak.
Hej, pojedźmy gdzieś.
Co?
Ucieknijmy.
To niemożliwe.
Nie możemy wiecznie uciekać.
Co ty sobie…
Myślałam, że jesteś taka urocza.
Głupia jesteś?
Tak.
Wszystko pozamykałam. Idę uruchomić auto.
- Dobrze. Zaraz przyjdę. - Dobrze.
Skaczemy.
Dobra.
Gotowa, teraz!
- Chodź. - Dobrze.
Zrób coś dla mnie.
Nic nie mów i daj nam samochód.
Poddaj się.
Nie będzie temu końca, jeśli będziesz to ciągnąć.
Proszę!
A myślisz, że dlaczego kogoś zabiłam?
Już nigdy nie będę was niepokoić.
Jesteś
gotowa na najgorsze?
To zamiast twojej ofiary pogrzebowej.
Idź, szybko.
Hej!
- Masato, kocham cię! - Hej!
Puść mnie!
Rei!
Dlaczego je puściłaś?
W ten sposób mogą zginąć!
Rei wyglądała,
- jakby była na to przygotowana. - Więc dlaczego ją puściłaś?
Bycie żywym nie oznacza, że wszystko będzie dobrze.
Nieprawda.
Mogą zacząć od początku.
Ty…
nie wiesz, dlaczego
- ona zabiła tego mężczyznę, prawda? - Nie.
Ja też nie.
Ale gdy o tym pomyśleć,
dopóki obie wiedzą, co robią, niech i tak będzie.
O czym ty mówisz?
A ty…
Dla kogo ty byś zabił?
Nigdy bym tego nie zrobił.
- A gdybyś nie miał wyboru? - Dlaczego musisz o tym mówić?
Gdybym z nią porozmawiał…
Ona podjęła decyzję.
Rozważyła wszystko.
Dlaczego?
Posłuchaj.
Ja… mogłabym kogoś zabić.
Bez względu na wszystko,
jeśli chodziłoby o ciebie albo dzieci.
Nie zapytasz mnie dlaczego?
Myślałam, że ty jesteś głupia, ale wychodzi na to, że ja też.
To prawda.
Jesteśmy naprawdę głupie.
- Tak! - Ty głupku!
Tak!
Przez podzielenie rachunku pierwszy raz poczułam się tobie równa.
Dziś to się kończy.
Jedźmy.
Dokąd?
Gdzieś, gdzie będziemy same.
Serce od razu przyspiesza, prawda?
O następną piosenkę poprosiła…
To przywołuje wspomnienia!
„CHE.R.RY” w wykonaniu YUI!
Odwaga
Nie znam się na emotkach
Ale me serce zaczyna gnać Gdy dostanę jedną od ciebie
Nie powinnam odpowiadać Natychmiast na twoje wiadomości
Tak powiedział mi ktoś inny
Ale nie mogę grać w gierki
Ponieważ cię lubię
Zakochałam się
Zapewne nie zdajesz sobie z tego sprawy
Życząc CHE.R.RY w gwieździstą noc
Gdy piszę do ciebie wiadomość swą
Zakwitły wiśnie
Kiedy oglądam widoki z mojego pokoju
Hej.
Gdybym się poddała,
zamierzałaś się zabić, prawda?
Pomyślałam, że powinnam cię oddać.
Twojej rodzinie.
Dlatego ich opuściłam.
Taka zabójczyni i głupia lesbijka jak ja
nie ma już do czego wracać.
Mam tylko ciebie.
To musi być miłe dla mężczyzn.
Mogą włożyć coś w kobietę.
Moje palce cię nie wypełnią.
Jeden raz jest w porządku.
Chcę trzymać w ramionach kobietę,
którą kocham, i się z nią kochać.
Byłabyś w stanie mnie zabić?
Tak.
Ale gdybym cię zabiła,
co bym zrobiła zupełnie sama?
Nie zniosłabym, gdyby nie było cię w moim życiu!
To by mnie zabiło!
Skoro zabiłam raz, drugi raz nic nie zmieni.
Mogę cię zabić, jeśli chcesz, ale…
Nie.
To krępujące.
Mam przestać?
Nie.
To ciebie kocham.
Zaraz umrę!
Posłuchaj.
Tak czy inaczej nie chcę już żyć.
Chcę sama zakończyć swoje życie.
Jeśli…
Jeśli to cię zabije, gdybyś mnie straciła…
ja mogę cię zabić.
Chcesz coś powiedzieć przed końcem?
Ja…
Nie zabiłam kogoś, żebym mogła kochać się z osobą, którą kocham.
Kochałam się
z kimś, kogo kocham tak bardzo,
że zabiłabym dla tej osoby.
Dobrze zrozum tę różnicę.
Czy to miejsce jest wolne?
- Proszę. - Dziękuję.
Wszyscy już są, tak?
Obserwacja jest podstawą szkicowania.
Możecie zaczynać.
Twoje imię?
Co?
Jak masz na imię?
Nigdy nie rozmawiałyśmy.
Tsujimura.
Nanae Tsujimura.
Ja jestem Rei Nagasawa.
Przepraszam.
Tak?
Przydarzyło ci się coś złego?
Dlaczego tak mówisz?
Zdajesz się być przybita.
Nic się nie stało.
Możesz się więc uśmiechnąć?
Nie lubię rysować kogoś smutnego.
Jasne.
- Hej. - Tak?
Pamiętasz, jak się poznałyśmy?
To było na plastyce.
Pamiętam.
Nagle poprosiłaś, bym się uśmiechnęła,
a to było takie dziwne.
Nie mogłam zapomnieć tej skwaszonej miny.
Wyglądałaś tak żałośnie, wymuszając uśmiech,
ale zarazem tak uroczo.
To ty kazałaś mi się uśmiechnąć!
Dlaczego byłaś w złym nastroju?
Tego dnia odeszła moja mama.
To był dzień rozpadu mojej rodziny.
Ten szkic, który narysowałaś…
Pomyślałam, że byłoby wspaniale, gdybym miała rodzinę,
dzięki której mogłabym się tak uśmiechać.
Hej.
Wstań.
Proszę.
Przesuń się.
Dokąd idziesz?
Zrobić siku.
Życząc CHE.R.RY w gwieździstą noc
Gdy piszę do ciebie wiadomość swą
Wolę owoc, który dojrzewa powoli
Chcę zacząć naszą znajomość Od pogaduszek
Nie powinnam odpowiadać Natychmiast na twoje wiadomości
Tak powiedział mi ktoś inny
Ale nie mogę grać w gierki
Ponieważ cię lubię
Zakochałam się
Zapewne nie zdajesz sobie z tego sprawy
Życząc CHE.R.RY w gwieździstą noc
Gdy piszę do ciebie wiadomość swą
Halo.
Od teraz…
Przyjaciółki…
Kochanki…
To zbyt skomplikowane.
Więc może zostaniemy rodziną?
Co?
Dlaczego? Co się stało?
Nic.
Pójdę po coś do jedzenia.
Dobrze.
Pani Nanae Shinoda?
Rei!
Pani Rei Nagasawa?
Tak.
Proszę z nami na posterunek.
Tędy.
Rei…
Rei!
Zaczekam na ciebie!
NANAE TSUJIMURA - REI NAGASAWA
Napisy: Grzegorz Marczyk