SERIAL NETFLIX
JANA OPUŚCIŁA GRUPĘ
O kurwa.
Nowa moda z tym rzucaniem szkoły?
- Esteban? - Właśnie.
- Najpierw Esteban, teraz Jana. - Esteban idzie.
Gdzie Luka?
Na wiejski festyn może się nadaje.
Tragedia.
Patrz i się ucz. Nie podoba się, to wypad.
Mówię tylko, że ta Xuxa morduje chórki,
a nieudaczna kopia Luisa Miguela fałszuje.
Wykorzystajcie mnie.
Ja mam talent i umiem śpiewać. Powaga.
Twój talent nie jest mi potrzebny. Wracaj do kąta, jeśli łaska.
O nie. Kretynów nie wpuszczamy.
Co jest?
Znajdziemy Celinę i powiemy jej, jak było z filmikiem.
- Jak było? - Szantażował mnie.
To był sabotaż.
- Ja nic nie wiem. - Nie udawaj głupiej.
Wywiązałem się z umowy.
Nie powiedziałeś mi wszystkiego.
Niby czego?
Czemu nie powiedziałeś, że jesteśmy braćmi?
Co?
Marcelo jest moim ojcem.
Bracia?
Nie wiedziałeś?
Co ty pierdolisz?
Może jesteś synem Marcelo, ale nie jesteś Coluccim.
Jesteś tanią podróbką.
Biedaczkiem.
Dlatego matka cię zostawiła.
Śmiało, uderz mnie.
Luka, nic ci nie jest?
To prawdziwy klip.
Wyrzućcie mnie. Zespół nie ma z tym nic wspólnego.
Masz płacić za coś, do czego zostałeś zmuszony?
Powiedz mi, co się stało.
Proszę dać im szansę.
Dość.
Długo to trwa.
No.
Zaraz wracam.
Nie mówiłam?
Wszyscy znikają.
Mamo? Tato?
Co tu robicie?
- Wracasz do domu. - Dlaczego?
Nie spędzisz tu ani minuty dłużej, Marío José.
Spójrz, jak ty wyglądasz.
- Ale czemu? - Okłamałaś nas.
- Wiemy wszystko. - O czym ty mówisz?
Spójrz.
Teresa z kościoła nam to przysłała.
Ktoś cię rozpoznał i jej powiedział.
Jesteś pijana i śpiewasz nieprzyzwoite teksty.
Nie tak cię wychowaliśmy. Zabieramy cię stąd.
- Chodź. - Jestem inna, niż myślicie.
Jestem tu szczęśliwa.
Skłamałam o tej szkole, bo inaczej byście mnie nie puścili.
Biblia mówi, że należy rozwijać talenty dane przez Boga.
- Błagam… - Próbuję to robić.
Możesz się rozwijać w kościelnym chórze.
Jestem kimś więcej niż chórzystką.
Dużo więcej.
Jutro zaśpiewam w finale.
Na wielkiej scenie.
Przyjdźcie posłuchać.
Proszę.
Jeśli wam się nie spodoba, zabierzecie mnie ze szkoły,
Dajcie mi szansę.
W porządku?
Musimy być w finale.
Musimy.
To jedyna opcja.
Co powiedzieli?
Co się stało?
Zdyskwalifikowali nas.
Próbowałem rozmawiać z Celiną, ale rada szkoły jest nieugięta.
Ona nie może nam pomóc.
Za późno przysłaliśmy klip.
Nawaliłem, przepraszam.
To nie twoja wina.
To Luka zmanipulował nas wszystkich.
Mogłem mu odmówić.
Przepraszam cię, MJ.
Nie przejmuj się. Spróbujemy za rok. Będzie dobrze.
Za rok mnie tu nie będzie!
Rodzice chcą zabrać mnie ze szkoły.
Przekonałam ich, żeby poczekali do finału.
Byłam pewna, że zmienią zdanie, gdy usłyszą, jak śpiewam, ale…
To koniec.
- Dzięki, Jana. Pół godziny na posiłek. - Dobra.
Dziękuję.
Ślicznie wyglądasz, skarbie.
Musisz nauczyć się patrzeć z odpowiedniej perspektywy.
W tej szkole byłaś…
jak w klatce. To nie dla ciebie.
Nie chcę o tym gadać, okej?
Dzięki.
Uważaj na figurę.
Proszę.
Jana.
Pilar, chodź na chwilę.
Skończyłeś, Luka? Fałszowałeś.
- Musimy mocno zakończyć. - Podoba mi się.
- Dzięki. - Mnie nie.
Ty też się nie popisałaś.
Ej, bez łaski.
Pamiętaj, że jesteś tu dzięki mnie.
Jak chcesz, wracaj do kumpli. Pewnie spodobają im się twoje wygłupy.
A ty, jak nie wygrasz, pakuj walizki.
SIN NOMBRE NADAL ZDYSKWALIFIKOWANI
Sin Nombre odpadli!
Co jest?
To nie fair.
Dlaczego ich bronisz?
Bałeś się, że nie damy rady wygrać uczciwie?
Nic nie rozumiesz.
Co zrobiliście, Luka?
Filmik to wasza robota?
Nie udawaj świętej.
Dość już dziś ćwiczyłam.
Dasz mi pięć minut?
JANA, ODPOWIEDZ! POTRZEBUJEMY POMOCY.
GDZIE JESTEŚ? NIE MOŻEMY SIĘ PODDAĆ.
Wchodzisz za pięć minut, skarbie.
Co się stało?
Chodzi o te dzieciaki?
Czemu taka smutna mina?
Robisz krok w dobrym kierunku.
Jana Cohen wraca na scenę.
Tak będzie dla ciebie najlepiej.
Nic nie dzieje się bez powodu.
Przecież w tej szkole byłaś…
Słyszałam, co się stało.
Nie chciałam tego. Chciałam cię zobaczyć w finale.
I zobaczysz, na widowni.
Co mam zrobić?
Nie wiem, może olej Sebasa?
Na dobry początek.
Czyli nie jest ci z tym tak źle.
Twoje priorytety są dla mnie jasne.
Gratuluję.
Wygrasz w chórku u tego idioty Sebasa.
To pierwszy krok do kontraktu płytowego, który pozwoli mi zostać z tobą w Meksyku.
Skoro tak bardzo chcesz ze mną być, czemu udajesz, że nie jesteśmy razem?
Proszę, nie rób mi tego teraz.
Mam czekać, gdy cały świat myśli, że bzykasz się z tym dupkiem? Nie.
Daj mi szansę, proszę.
Już dałam ci wiele szans.
Już wiem, na czym ci zależy.
Powodzenia.
Proszę, nie kontaktuj się ze mną więcej.
Andi, nie!
Nie musisz nic robić.
Jest okej.
Nie musisz mnie ratować.
Nie robię tego dla ciebie.
Świat musi poczuć to, co ja, kiedy cię słucham. Dlatego to robię.
Wiem, że urodziłaś się po to, by występować na scenie.
Musisz śpiewać i pokazać światu, jak utalentowana i piękna jesteś.
Serio.
Jesteś wyjątkowa.
Będziemy w finale.
Zobaczysz.
Pogadamy z Janą, ona na pewno wpadnie na pomysł…
Ty też, Dixon?
Jana odeszła. Ma nas w dupie.
A wszyscy wciąż mają ją za superbohaterkę.
Zostawiła nas. Jak można jej ufać?
Mam już tego dość.
MJ, przepraszam, ja tylko…
Mogę?
Chciałem cię przeprosić.
Ta afera z finałem jest nie fair.
Jakby cię to obchodziło.
Bo obchodzi. Lubię cię.
Masz talent.
Nie pogrywaj ze mną.
Serio.
Przecież widziałem cię na imprezie.
Kiedy zostawiłeś mnie nieprzytomną w jacuzzi?
Uroczo.
Byłem pijany. Nie zauważyłem, że też jesteś pijana. Sorry.
Musiałem wyjść, żeby nie wybuchnąć.
Masz mnie za drania?
Na pewno Jana tak o mnie mówi.
To z nią mam problem, nie z tobą.
Serio cię lubię.
Myślę, że Jana jest zazdrosna.
O mnie?
I to bardzo.
Chórki to dla ciebie za mało.
Nie musiałeś tego robić.
Wróciłaś.
Co zyskałeś, niszcząc zespół?
Mogłeś wygrać nawet sam.
Masz więcej talentu niż reszta EWS razem wzięta.
Mam zagrać czarny charakter
i wygłosić przemowę o tym, czemu to zrobiłem?
Nie musisz być tym, kim inni chcą, byś był.
Ja nie jestem taka, jak sądziłam. Ani taka, jak wyobrażali mnie sobie inni.
Ty też nie musisz.
Co masz na myśli?
Sam to powiedziałeś.
Grasz czarny charakter, którym nie jesteś.
Chociaż bardzo się starasz.
Bycie Coluccim nie oznacza, że musisz się tak zachowywać.
Potrzebuję pomocy.
- MJ, czemu nie zrobisz tego jutro? - Jakie to ma znaczenie?
Nie wierzę. Jana!
Cieszę się, że wróciłaś.
Mamy zadanie do wykonania.
Musimy wykończyć Lożę.
Kolejny plan? Serio?
Daj spokój.
Gdzie ty się wybierasz?
Powiedziała starym, że zaśpiewa w finale,
żeby pozwolili jej zostać w szkole.
A skoro nie wystąpi…
Obiecuję, że będziemy w finale.
Daj mi szansę to naprawić.
Nic nie ryzykujesz.
Zgoda.
Wyglądasz, jakbyś zobaczył ducha.
Nie sądziłem, że wrócisz.
Wróciłaś.
- Ty też. - Tak.
Niezręcznie.
Co tu robi ten gnój?
Pomoże nam dostać się do finału.
Pomoże?
Błagam cię.
Jedyne, co on może, to znowu wbić nam nóż w plecy.
Jestem waszą jedyną szansą.
- Nie kupuję tego. - Popełniłem błąd.
Nie można się pomylić?
Proszę was o przebaczenie.
Poważnie. Przepraszam.
Poza tym z radością wygarnę ojcu to, co wiem.
- Jego ojcu. - Jak to jego ojcu?
Marcelo jest moim ojcem.
Dużo się wydarzyło, odkąd wyjechałaś.
- Cześć. - Czego chcesz?
Mógłbyś się chociaż przywitać.
Sin Nombre wiedzą wszystko o Loży.
Ujawnią to podczas finału.
Jak to?
Kiedy XY wyjdzie na scenę, puszczą klip do „Sálvame”.
A potem nagranie ciebie i MJ na imprezie u Jany.
To nie wszystko.
Mają dowód, że posuwasz Anitę.
To niemożliwe.
Nic nie jest niemożliwe.
Myślą, że jestem po ich stronie.
Jak to?
Głupie pytanie. Jestem najlepszym aktorem w szkole.
Zbierz Lożę.
- Co wiedzą? - Dużo.
Wiedzą, że Loża to piracka wersja amerykańskich bractw.
Nie wiedzą, czemu Sebas koniecznie musi wygrać ten konkurs.
Jeśli chcesz odnieść sukces, musisz współpracować z nami.
Z odpowiednim nazwiskiem możesz zostać przyjęty do Loży,
która otwiera drzwi do sukcesu.
Dlatego Sin Nombre stanęli wam na drodze, a ja wpakowałem się w kłopoty?
Jakie kłopoty? Obaj wygramy.
To czaję. Nie ogarniam, co ty tu robisz, Anito.
Jak to?
Powiedziałaś, że przepustką do Loży jest nazwisko i bogate pochodzenie.
A ty jesteś sekretarką.
Jestem koordynatorką tego oddziału Loży. Każda szkoła ma taką.
Czyli jednak sekretarką.
Właśnie się dowiedzieli.
- Słucham? - Proszę, proszę.
Mamy was!
Uciekajcie. Szybko!
Bo was nagrają.
- Ostrożnie. - Rusz się!
Patrzcie.
- Nie denerwuj się tak. - Cześć, Sebas.
Mamy cię, gnoju.
Sebas i Loża knuli przeciwko nam od samego początku.
Zmusili Lukę do tej akcji z filmikiem.
Nie mogę znaleźć pana Langariki.
Jak nas zobaczył, posrał się i zwiał.
- Uważaj na język. - Dziękuję, Lourdes.
Muszę to wszystko przemyśleć.
Nie mogę uwierzyć, że to Anita. Czuję się jak idiotka.
To nie pani wina, pani dyrektor.
Źli ludzie wykorzystują tych, którzy mają dobre intencje.
Porozmawiam z radą szkoły.
Obiecuję, że tego tak nie zostawimy. Będą konsekwencje.
Nie wierzę, że jesteś Coluccim.
Wiem.
Niezły numer, co?
A myślałam, że największą niespodzianką jest to,
że Dixon to bogacz.
Jak to?
Bez przesady.
Po prostu moja rodzina żyje wygodnie.
Daj spokój. Tylko bogacze tak mówią.
Właśnie.
Rozchmurz się.
Już po wszystkim. Pokonaliśmy Lożę.
Będziemy mogli zagrać w finale.
- Jeśli finał się odbędzie. - Odbędzie się.
Dlaczego miałby się nie odbyć?
Finał będzie, a my w nim zagramy.
Nie martw się.
Może nawet wygramy?
- Możemy pogadać? - Jasne.
Damy czadu..
A ty zachwycisz wszystkich.
Dobrze?
A ci gdzie poszli?
Tacy przewidywalni.
Ale wrócą, nie?
Jasna sprawa.
Spoceni, rozczochrani
i z takim bananem na twarzy.
Mówiłeś, że to trudny okres. Nie myślałam, że aż tak.
Liczyłem, że gdy znajdę mamę, moje życie zyska sens. A jednak nie.
To ty nadajesz mojemu życiu sens.
Co się stało?
Wszystko dobrze?
Nie mogę.
Liczyłam, że zrozumiesz, że to nie ktoś inny,
ale my sami nadajemy życiu sens.
Chcesz, żebym ja była twoim sensem.
To nie fair wobec mnie i ciebie.
Nie musisz starać się ani dla mnie, ani dla mamy.
Ani dla nikogo.
Tylko dla siebie.
Ja ledwo radzę sobie ze swoim życiem.
Estebanie…
nie powinnyśmy być parą.
- Zjebałem sprawę. Przepraszam. - Dajmy sobie czas.
Będziemy przyjaciółmi.
Mamy zespół.
- Cześć, Sebas. - Mamy cię, gnoju.
Anita została zwolniona.
Co do uczniów statut szkoły jest jasny.
Musimy wydalić wszystkich winnych.
Poza Sebastiánem Langaricą.
Przecież to przywódca Loży.
Ale też syn przyszłej prezydentki Meksyku.
Weźmie pani za to odpowiedzialność?
Jeśli ktoś się dowie, wybuchnie skandal.
Musimy działać w interesie szkoły.
Trzeba dać dobry przykład i wymierzyć sprawiedliwość.
Sprawiedliwość?
Gdyby życie było sprawiedliwe, byłaby pani u szczytu kariery,
zamiast niańczyć tu dzieciaki za ciut wyższą pensję.
Ale tak nie jest.
Nie należy pani do RBD, nie z braku talentu,
ale dlatego, że takie jest życie.
Pociągniemy uczniów do odpowiedzialności.
Widzę stąd co najmniej z tuzin takich,
których łatwo zidentyfikować.
Możemy ich bez problemu wyrzucić.
Jak się pani nie podoba, proszę zrezygnować.
I zostawić uczniów na łasce rady szkoły?
Nie pozbędzie się mnie pan tak łatwo.
Pani myśli, że to kaprys.
Wręcz przeciwnie.
Mam dla pani propozycję.
Coś, co przyniesie korzyść wszystkim.
Podam wam na tacy grubą rybę, którą możecie wyrzucić.
Co pani na to?
Zaczekaj tu.
Nie ruszaj się.
Myślałem, że Loża chroni swoich członków.
Ale jakoś nie widzę obrońców.
O mnie się nie martw.
Nie schlebiaj sobie.
Ale lubię twój optymizm wobec tego, co cię czeka.
Kelnerka w barze z karaoke. Praca na zmywaku.
Ja przynajmniej sobie poradzę.
Ty raczej nie.
Przepraszam.
Zapraszam, paniczu.
Posłuchajcie.
Rada szkoły zbadała sprawę Loży i podjęła decyzję.
Sin Nombre może wziąć udział w finale.
To niesamowite! Dziękuję.
A co z członkami Loży?
- Wszyscy zostaną wydaleni. - Sebas wylatuje?
Nie, on nie.
Jak to?
Sebastián nie zostanie wydalony.
To nie ma sensu.
Przewodził Loży. To nie fair.
Mnie też się to nie podoba.
Na pewne rzeczy nie mam wpływu.
Nie rozumiem. To kogo wyrzucacie, skoro nie Sebastiána?
Wyrzucili mnie.
Niezłe gówno.
Próbują nas uciszyć.
Mamy udawać, że nic się nie stało.
- Nie mogą ci tego zrobić. - Za późno.
Jeśli zagramy w finale, możemy pokonać Sebasa.
Damy mu nauczkę, nie?
Czyli mamy milczeć? I przyłożyć do tego rękę?
Nie tak to miało wyglądać, ale to nasza jedyna szansa.
- Mamy się sprzedać? - Nie dramatyzuj. To nie tak.
Wyrzucili Lukę, a nie Sebasa. Dla ciebie to jest okej?
Nie możesz myśleć tylko o sobie.
Muszę zaśpiewać. Inaczej rodzice mnie stąd zabiorą.
Wiem to i rozumiem.
Jakoś temu zaradzimy.
Serio.
Co pani wszechwiedząca proponuje?
Dość kłótni. Poszukajmy rozwiązania.
Trzeba działać zespołowo.
Nie jesteśmy zespołem.
To Jana i chórki.
Brachu, wiem, że może nie byliśmy najlepszymi kumplami.
Ale to nie fair, że musisz odejść.
Dzięki, ale…
Mam już tego wszystkiego dość.
Marcelo mnie udupił.
Może…
Dość.
Mam bilet do Buenos Aires.
Wracam do domu.
Zaprosiłbym cię, ale chyba cię nie stać.
- Dupek. - Nie wiemy, czy zagramy.
Jak to?
- Nad czym się zastanawiacie? - Ty byś zagrał?
A co mnie to? I tak już mnie wyrzucili.
Ale wciąż jesteś członkiem Sin Nombre.
Brat, wymyśl nową nazwę. Ta jest tragiczna.
Brat?
A jak mam mówić? Bękart?
Na co czekacie? Przebierajcie się i lećcie grać.
BITWA ZESPOŁÓW WIELKI FINAŁ
Cześć, mamo.
Co?
Myślałeś, że się nie dowiem?
- Nic się nie stało. Nie mają dowodów. - Nic się nie stało?
Obiecuję, że wygram.
A jaką wartość ma to, że wygrasz konkursik dla dzieci?
- Masz umalowane oczy? - To nic.
- Zmyj to natychmiast. - Marina.
- Marino, dziękuję, że przyjechałaś. - Wszystko dobrze?
Wiem, że jesteś zajęta. Dziękuję.
- Zapraszam. - To ja dziękuję.
Przebiorę się.
Uważaj na kamienie. Poprowadzę cię.
Przepraszam.
Witamy.
Dziękujemy za przybycie. Liczę, że będą się państwo dobrze bawić.
- Na pewno. - Proszę, pani tutaj.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Dziękuję.
- Tam są miejsca. - Zapytam, czy wolne.
Dzień dobry.
Miło nam państwa gościć.
Witajcie na finałowym koncercie Bitwy zespołów.
Za nami wiele tygodni zmagań i licznych przeszkód.
Ale udało się.
- Ale, kurwa, tłum. - Niesamowite.
- Super. - Chodź.
Jana i jej banda chyba się wystraszyli.
Ciebie? Wątpię.
To nie my uciekaliśmy,
gdy się spotkaliśmy na tej halloweenowej imprezce.
Że co?
Nie wspomniał ci, że zdemaskowaliśmy jego klub przebierańców?
Nie wiedziałaś, że on jest w Loży?
Zamknijcie się.
Nie słuchaj ich. Niech mówią, co chcą.
My już wygraliśmy.
Jeszcze nie.
- Wszystko okej? - Tak.
…czas na wielki show.
Przypominam, że zwycięski zespół nagra singiel
z jedną z największych gwiazd Ameryki Łacińskiej.
Na scenę zapraszam Colmenę!
Gotowi? Idziemy.
Lauro.
Dziękuję.
Chłopaki, mam prośbę.
Co to było?
Nic.
Utknąłem na twojej planecie
Trwało to dobrą chwilę Choć nigdy nie był to mój plan
Ale mój statek zepsuł się
I oto jestem tu…
Zagubiona o poranku W świetle trzech słońc
Przede mną rozpościerają się widoki
Góry przezroczyste
Utkane ze światła ukwiały
Cząsteczki miłości
O tobie wspomnienia
Proszę o wielkie brawa dla Andi Agosti i Emilii Alo.
Andi, chodź ze mną.
- Chodź. - O co chodzi?
Co jest?
Co ty robisz?
Chciałaś, żeby wszyscy wiedzieli.
Miłość
Miłością chcę obdarować cię
Tylko tego chcę
Miłością chcę obdarować cię
Tylko tego chcę
Co z naszym występem?
Twoim.
Ja odchodzę.
Proszę, nie.
Za późno.
Miłością chcę obdarować cię
Tylko tego chcę
Gratulacje.
Dobra robota!
- Świetnie wam poszło. - Super.
Brawo!
Gratulacje.
Posłuchajmy kolejnych finalistów.
Powitajmy gorącymi brawami zespół XY.
O czym myślisz?
- Co ty robisz? - Wiem, co planujecie.
Nie mam wyboru.
Przykro mi.
Czekamy na was.
Po intro graj w F.
Ja zacznę od skrzypiec, ty od klawiszy.
- Trzynutowe akordy. - Dobra.
Zawsze mówiłaś, że nie poddasz się Żadna przeszkoda nie powstrzyma cię
Prawdziwą porażką jest Nie walczyć o to, czego chcesz
Jeśli cię zraniłam, nie chciałam Zawsze cię kochałam
Powiedz mi, co wolisz
Działać czy się bać
Myślisz tylko o tym, jak to skończy się
Ja myślę o tym, co czeka mnie
Pewnego dnia mówisz, że nie chcesz już
Teraz wiem: nigdy nie miałem szans
Żebyś została, zrobiłem wszystko
Co mi zostało?
Czas stracony, a może zyskany
Już nie tęsknię, lecz mogę rzec
Przepraszam, że zawracałem ci głowę
Przepraszam, że myślałem
Że walcząc o ciebie Uszczęśliwię cię
Czasem nawet siebie nie rozumiem
Jak mam zrozumieć nas?
Gdy nigdy nie rozumiałem ciebie
Zawsze mówiłaś, że nie poddasz się Żadna przeszkoda nie powstrzyma cię
Prawdziwą porażką jest Nie walczyć o to, czego chcesz
Jeśli cię zraniłam, nie chciałam Zawsze cię kochałam
Powiedz mi, co wolisz
Działać czy się bać
XY!
Dziękuję XY za ten wzruszający występ.
Przed nami ostatnia piosenka.
Mają już państwo swoich ulubieńców?
Czas na trzeci zespół.
Proszę o brawa dla Sin Nombre.
Powodzenia.
Pewnie zastanawiacie się,
co robimy w finale, skoro nas zdyskwalifikowano.
Rada szkoły zaproponowała nam układ.
Możemy wystąpić, jeśli będziemy milczeć.
Ale nie będziemy.
W tej szkole działa Loża.
To tajna grupa, która od lat faworyzuje wpływowych uczniów.
To przez nich otrzęsiny wymknęły się spod kontroli.
Pobili Estebana
i skasowali nasz teledysk.
Prezesem Loży jest Sebastián Langarica.
Wszyscy go znacie.
Rada szkoły o tym wie, ale nic mu nie zrobi.
My nie będziemy milczeć. Nawet za cenę dyskwalifikacji.
Mnie już wyrzucili, więc mam to w dupie.
- Luka, złaź stamtąd. - Nie.
Panie i panowie,
zapraszamy na pokaz.
Wyłączyć telefony!
Co to jest?
Proszę pani…
Celino, zostają zdyskwalifikowani.
Mamo.
Co to ma być?
Co?
Nic nie powiesz?
Do diabła, jesteś Langaricą.
Niech żyje Sin Nombre!
Niech żyje!
Zejdźcie ze sceny. Zostaliście zdyskwalifikowani.
Przed wami…
Zbuntowani!
Mój umysł wędruje tam, gdzie jesteś ty
Ojciec znów na mnie się drze
Marnuję przyszłość swą I spokój wasz zakłócam
Moim sposobem bycia
Choć słyszę go Jestem daleko stąd
Zamykam oczy
I myślę o tobie
Jesteśmy zbuntowani
Nie podążamy za innymi
Jestem zbuntowana
Gdy kocham cię całym swym sercem
Jestem zbuntowana
Gdy dziś myślę inaczej niż wczoraj
Jestem zbuntowany
Bo wybieram ryzyko
Co o mnie mówią Nie obchodzi mnie
Zamykam oczy I myślę o tobie
Jesteśmy zbuntowani
Nie podążamy za innymi
Jestem zbuntowana
Gdy kocham cię całym swym sercem
Jestem zbuntowany
Gdy dziś myślę inaczej niż wczoraj
Jestem zbuntowany
Nie boję się ryzyka
Jesteśmy zbuntowani!
Zbuntowani!
- Całkiem ci odbiło? - Co się drzesz? Opanuj się.
Może ty się opanujesz i mi to wytłumaczysz?
Nie musisz mnie więcej oglądać.
Jak ci się zachce kogoś upokorzyć albo powyżywać się,
masz drugiego syna.
O czym ty mówisz?
- Nie rozumiem. - Pa.
Co to ma być? Dokąd to?
- Ruszaj. - Luka!
Pa, tato!
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka