‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ให้ตายสิ เอสเตบาน รับสายสิ
‪ฮานา!
‪หมายเลขที่...
‪ใจเย็น
‪- ฝีมือนายแน่ๆ ไอ้คนทุเรศ ‪- อะไรนะ
‪นายลอบกัดเรา
‪ฮานา เลิกประสาทสักที
‪ประสาทเหรอ นายรังควานเรามาแต่ต้น
‪ถ้าเธอจะกล่าวหาฉัน ขอให้มีหลักฐาน
‪เช่นคำสารภาพของนาย
‪วิดีโอต้องถูกอัพโหลดจากบัญชีของโรงเรียน
‪ใครอัพโหลดวิดีโอ
‪บอกแล้วไง ฮานา
‪ระวังคนใกล้ชิด เขาจะหักหลังเธอ
‪- นายทำใช่ไหม ‪- อีกแล้ว
‪ไปถามนายปวยบลาสิ
‪อ้อ เดี๋ยวนะ เขาหนีไปแล้ว
‪เอสเตบานไม่ทำแบบนี้หรอก
‪เธอรู้ความจริงเหรอ
‪หรือเธอพูดเพราะหลงเชื่อ ‪มาดคนดีน่าสงสารของหมอนั่น
‪เราทุกคนรู้ว่าเอสเตบานไม่เคยพูดตรงๆ
‪แต่ไม่เป็นไร ฉันไม่ตัดสินใคร
‪เราทุกคนมีความลับ
‪หรือเธอยังคิดว่าดิกซองคนนี้
‪มาจากย่านเถื่อนของโบโกตา
‪นายไม่รู้อะไรเลย เพื่อน
‪คนจนจริงเขาไม่มีปัญญาไว้ผมทรงนี้หรอก
‪ไม่มีปัญญามีนาฬิกา รองเท้าแบบที่เขาใส่แน่
‪เลิกตอแหลน่า
‪ดูเขาสิ
‪แล้วเธอล่ะ เซเลน่า
‪สาวเคร่งศาสนา
‪ที่มีพ่อแม่เสรีนิยมอยู่ในสหรัฐ
‪ส่งเธอมาเม็กซิโกเพื่อเป็นป๊อบสตาร์ จริงเหรอ
‪เทย์เลอร์ สวิฟต์น่ะทำได้ แต่นั่นมันหนึ่งในล้าน
‪นายไม่รู้เรื่องของฉันสักนิด ลูก้า
‪ก็อาจใช่ แต่ฉันรู้ว่าฮานา ‪ตั้งวงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
‪แล้วนายล่ะ ลูก้า
‪นายปากเปราะอยู่แถวนี้กล่าวหาคนไปทั่ว
‪แต่นายก็มีเรื่องปิดบัง
‪ฉันไม่มีความลับ
‪นายช่างกล้าพูดนะ
‪ฉันพูดความจริงทุกอย่าง
‪ขอบอกว่าซื่อไปชีวิตไม่รุ่งหรอก
‪ฉันคือคนเดียวที่พูดความจริง
‪เราไม่ใช่เพื่อนกัน
‪เราเสแสร้งใส่กันต่างหาก
‪ฉันไม่ได้ชื่อดิกซอง
‪ถามจริง
‪พ่อแม่ฉันเป็นทนายชื่อดังในโคลอมเบีย
‪พวกเขาไม่เคยมีเวลาให้ฉัน ‪ฉันเลยโตมากับปู่
‪ปู่ส่งฉันเรียนโรงเรียนคาทอลิก
‪ฉันไม่ใช่แรปเปอร์ชื่อดังหรอก
‪แต่เก่งร้องเพลงในโบสถ์
‪ไม่จริงน่า
‪นายโกหกทำไม
‪ฉันฝันอยากเป็นแรปเปอร์มาตลอด
‪ฉันเลยมาประเทศนี้
‪แต่ใครจะเชื่อว่าฉันเอาจริงถ้ารู้ว่าฉันเป็นเด็กวัด
‪ฉันโกหกพ่อแม่
‪พวกเขาไม่ได้อยากให้ฉัน ‪มาที่เม็กซิโกหรือเรียนที่เอลีตเวย์
‪ฉันเลยบอกพ่อแม่ว่า
‪ฉันกำลังเรียนที่โรงเรียนดนตรีของโบสถ์สักแห่ง
‪เรื่องก็เป็นอย่างนี้
‪พ่อแม่ไว้ใจฉันมากเลย
‪แอนดี้
‪อะไร
‪ไม่มีอะไรจะพูดเหรอ
‪เพื่อนกันทั้งนั้น เราจะไม่ปากโป้งแน่
‪อะไร เรื่องเอมิเลียเหรอ
‪- เธอทำไม ‪- พวกเขาคบกันอยู่
‪ไม่ใช่
‪เราแค่มีเซ็กซ์กัน แค่นั้น
‪- นี่เธอมีเซ็กซ์กับศัตรูเรอะ ‪- ศัตรูเชียว มากไปไหม
‪- นางอยู่กับเซบาส ‪- แล้วไง
‪อีกอย่าง ฉันไม่จำเป็นต้องบอกใครว่าฉันทำอะไร
‪ว่าแต่พวกเธอรู้ได้ไง
‪ตาเธอแล้ว ฮานา
‪อยากบอกอะไรเราบ้างไหม
‪เช่นอะไร
‪คิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันหรือเปล่าถ้าไม่ได้ทำวง
‪ไม่ไหว
‪อะไรนะ ทำไมล่ะ
‪ท่านี้ง่ายๆ
‪น้ำหอมของนายน่ะสิ กลิ่นเหมือนแม่ฉันเลย
‪ถ้าเธอไม่อยากซ้อมก็บอกมา แต่อย่าหาข้ออ้าง
‪นี่ไม่ใช่ห้องซ้อมของวงตกรอบ
‪ที่นี่เหรอที่พวกนายนัดใส่คอสตูมสัตว์มาชุมนุมกัน
‪มาคุยเรื่องนี้กันเถอะ
‪ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหม
‪- เรากำลัง... ‪- นาทีเดียว
‪ไม่ นายจะสั่งฉันไม่ได้ นายไม่ใช่เจ้านาย
‪ที่รัก ขอเวลาฉันสักห้านาที ‪ได้ไหม ฉันต้องคุยกับลูก้า
‪ที่รัก นายควรใช้เวลาห้านาทีที่ว่า ‪กำจัดกลิ่นเหม็นบนตัวดีกว่า
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪นายบังคับฉันทำเรื่องทั้งหมดนั้น ‪ ฉันก็ทำแล้ว วงก็ตกรอบแล้ว
‪ไหนนายบอกว่าฉันจะชนะ ‪การประกวดไง แต่นี่นายกลับทำเมินฉัน
‪แล้วที่นายสัญญากับฉันล่ะ
‪- นายเงียบไปเลย ‪- นายไม่ใช่คนออกคำสั่ง
‪ใจเย็น นายจะมากำหนดเวลาเราไม่ได้
‪จริงเหรอ
‪ฉันไม่มีความอดทน
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันจะไปที่ห้องทำงานของเซลีน่า
‪ฉันจะให้เธอดูวิดีโอ
‪ถ้าเธอถาม...
‪ฉันก็จะบอก
‪ปาร์ตี้คอสตูมของนายจะพังในพริบตา
‪งั้นก็ลองดูสิ
‪บอกผลกันบ้างนะ
‪เราคงเป็นเพื่อนกันได้
‪แน่นอนว่าฉันหมายถึง
‪ถ้าสถานการณ์มันต่างจากนี้
‪เราคงไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ
‪แต่ชีวิตก็อย่างนี้แหละ
‪ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร เราก็ย้ายมาแล้ว
‪เราได้มาอยู่ห้องที่เราได้เจอคนเก่งๆ
‪คนที่มีพรสวรรค์สุดๆ
‪คนที่เราเริ่มชอบ
‪เราเป็นอย่างนั้นกัน ใช่ไหม
‪การประกวดวงทำให้เรามาเจอกัน
‪คิดจริงๆ ไหมว่าเอสเตบานหักหลังเรา
‪วิดีโอนั้นมาจากบัญชีของเขา
‪แล้วถ้ามีคนบังคับเขาล่ะ
‪นายไม่คิดว่าเขาตั้งใจทำสินะ
‪ใครอยากให้เราตกรอบล่ะ
‪เดอะลอดจ์
‪เซบาส
‪เป็นไปได้บ้างไหมว่าเขาจะสารภาพอีกครั้ง
‪ไม่มีทาง แต่สมาชิกไม่ได้มีเขาคนเดียว
‪เราต้องหาคนอื่น
‪แล้วใครอีกล่ะที่อยู่กับเขา
‪มีแต่พวกโง่
‪มีแต่คนโง่และ...
‪เขาอยู่กับใครตลอด
‪ไม่มีทาง ดิกซอง
‪ฉันไม่ได้จะบอกว่าเอมิเลีย ‪เป็นสมาชิกของเดอะลอดจ์
‪แต่นางอยู่ใกล้เซบาสที่สุด
‪ก็แค่การแสดง
‪เอมิเลียเกลียดหมอนั่น
‪ถามนางก็ไม่เสียหายนี่
‪ใช่ "นี่ เอมิเลีย เธอเป็น ‪สมาชิกเดอะลอดจ์หรือเปล่า
‪ฉันอยากให้เธอบอกฉัน ‪ก่อนหน้านี้ มันคงช่วยได้เยอะ"
‪ขอร้อง
‪ก็ถ้าเธอแน่ใจนักว่าไม่มีอะไรให้กังวล
‪จริง
‪เธอคิดจริงๆ เหรอว่าฉันคือเด็กบ้านรวยโง่เง่า
‪ที่ใช้เวลามีค่าเล่นเกมสมาคมโง่ๆ
‪แถมยังเล่นกับไอ้โง่เซบาสด้วย ‪ฉันนึกว่าเธอรู้จักฉันดี
‪ก็เห็นเธออยู่กับเขาตลอด
‪ซ้อมน่ะ
‪เฉพาะเวลาซ้อมนั่นแหละเขาถึงไม่ ‪โวยใส่ฉัน ไม่ไล่ฉันเหมือนหมูเหมือนหมา
‪นี่เธอสงสัยฉันจริงๆ เหรอ
‪เปล่า
‪ก็แค่
‪เพราะไอ้เวรเซบาส เราเลยลงแข่งไม่ได้
‪ตอนนี้เราเลยต้องหาว่า ‪ใครอยู่เบื้องหลังเดอะลอดจ์
‪เธอคิดว่าเป็นฉันสินะ
‪เธอพอรู้บ้างไหม
‪บอกตามตรง
‪ฉันคิดอยู่เสมอว่าหมอนั่นหลับนอนกับใครสักคนอยู่
‪โอเค ใครล่ะ
‪ไม่รู้ แต่หล่อนตัวเหม็นมาก
‪ใช้น้ำหอมกลิ่นเหมือนของแม่ฉัน
‪แสดงว่าเขาหลับนอนกับผู้หญิงแก่กว่า
‪หรืออย่างน้อยก็คนไร้รสนิยม
‪พวกเรา เซบาสหลับนอนกับผู้หญิงสักคนอยู่
‪ใช่ ฉันเห็นถุงยางใช้แล้วในห้องเขา
‪ไม่ เขาหลับนอนกับผู้หญิงที่แก่กว่า
‪อี๋
‪ผู้หญิงแก่กว่าเช่น...
‪ย่าฉันเหรอ
‪ไม่ใช่ ไม่แก่ขนาดนั้น
‪เอมิเลียคิดว่าเป็นผู้หญิงที่แก่กว่าเขา
‪เช่นครูสอนชีวะเราเหรอ
‪ฉันว่าครูคนนี้ไม่ใช่แบบที่เขาชอบ
‪- อานิต้า ‪- อะไรนะ
‪อานิต้า
‪เมื่อคืนฉันเห็นนางอยู่ที่โรงเรียนทั้งที่ดึกมากแล้ว
‪ผู้ช่วยครูใหญ่ประเภทไหนกัน ‪อยู่โรงเรียนดึกขนาดนี้
‪แล้วทำอะไรในห้องเรียนด้วย
‪- มีเซ็กซ์กับใครสักคน ‪- ใช่เลย
‪เราจะรู้ได้ไงว่าเป็นเซบาส
‪สมเหตุผลมากที่ ‪เดอะลอดจ์มีพวกอยู่ในฝ่ายบริหาร
‪อานิต้าคือสมาชิกที่เหมาะสมที่สุด
‪ฉันแน่ใจว่านางมีกุญแจ ‪เปิดตู้หยิบเครื่องแบบอาร์บีดีได้
‪และถึงไม่ใช่นาง เราก็ยังแฉนางได้อยู่ดี
‪มันผิดกฎนะที่เจ้าหน้าที่หลับนอนกับนักเรียน
‪แต่เราไม่มีหลักฐานเลย
‪เหมือนเดิมตลอด
‪ฉันว่าฉันมีแผน
‪ต้องการอะไรจ๊ะ
‪ตอนนี้เซลีน่ายุ่งอยู่
‪ไม่เป็นไร ผมจะรอ
‪คงอีกสักพัก
‪เธอฝากบอกกับฉันได้นะ
‪ไม่ครับ ไม่เป็นไร ผมว่าง
‪ขอฉันอธิบายนะ
‪ช่วงบ่ายเธอมีงานล้นมือ
‪ช่วงสอบปลายภาคแท้ๆ เพื่อนเธอก็หายตัวไป...
‪เขาไม่ใช่เพื่อนผม
‪ไม่ใช่อยู่แล้ว
‪เพื่อนไม่ทรยศคนที่ไว้ใจเขาหรอก
‪แต่ไม่ว่าเธออยากบอกอะไรเซลีน่า
‪ก็บอกฉันได้นะ
‪มีอะไรเหรอ ลูก้า เธอดูไม่สบายใจ
‪ไม่มีอะไรครับ
‪ก็ได้
‪โอเค ฉันดีใจ
‪ก็จริงนะ โคลุชชีจะมีเรื่องอะไรให้กลุ้มได้
‪เธอได้ทุกอย่างอยู่เสมอ
‪ใช่ไหม
‪ก็ได้ ไว้ผมจะกลับมาใหม่
‪เยี่ยม
‪เอสเตบานเก็บของไปแล้วก็ไม่รับโทรศัพท์
‪โรงเรียนแบบไหนกัน ‪ที่ปล่อยให้นักเรียนไปได้เฉยๆ
‪เชื่อสิ ฉันเป็นห่วงลูกชายคุณมากจริงๆ
‪ผมแน่ใจว่าเขาคงไม่ไปถ้าเขาไม่โดนกล่าวหา
‪ฉันอยากให้ลูกชายคุณมีโอกาสอธิบาย
‪สิ่งสำคัญในตอนนี้คือตามหาเขา
‪คุณพอรู้ไหมว่าเขาจะไปที่ไหน
‪อาจจะ
‪หวัดดี
‪หวัดดีครับ
‪คุณทำงานที่นี่เหรอ
‪เปล่าครับ ผมมาชมโรซิโอ
‪แต่มาเร็วไป
‪คุ้มค่ากับการรอคอย
‪เหรอครับ
‪แล้วคุณ...
‪แฟนคลับ
‪โรซิโอเป็นนักร้องยอดเยี่ยมที่สุดคนนึงที่ฉันรู้จัก
‪จริงๆ นะ
‪ทำไมนักร้องที่ดีที่สุดที่คุณรู้จักถึงอยู่ในที่แบบนี้ล่ะ
‪จะประสบความสำเร็จมันต้องมีอะไรมากกว่านั้น
‪เช่นเส้นสายเหรอ
‪สถานที่และเวลาที่เหมาะสมมีผลช่วยได้เสมอ
‪แต่ไม่ใช่ทุกอย่าง
‪ผมคิดว่าสำคัญที่เรารู้จักใคร
‪ก็จริง
‪แต่มันก็...
‪ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเรา
‪อานิต้าออกไปแล้ว กำลังไปที่หอพัก
‪นางไม่ได้แวะที่ห้องของเซบาส
‪นางมุ่งตรงไปที่สนามบาส
‪ไม่จริงน่า
‪นางหายไปแล้ว
‪หมายความว่าไง นางไปไหน
‪ไม่รู้ เลี้ยวตรงหัวมุม
‪นางต้องนัดเจอเซบาสที่อื่นแน่ ‪พวกนั้นจะไปเอากันที่ไหนได้อีกล่ะ
‪ห้องเก็บของ ห้องดนตรี
‪ครัว หลังครัว
‪หลังครัวเป็นที่ทิ้งขยะไม่ใช่เหรอ
‪ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นหลังสี่ทุ่ม โบสถ์...
‪ที่นี่มีโบสถ์ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ดึกมากแล้วนะ
‪ฉันหมายถึงการออกมาอยู่นอกห้อง
‪ค่ะ ฉันนอนไม่หลับ
‪ฉันเข้าใจ ฉันก็เป็นตลอด
‪เราไปเดินเล่นกันจนกว่าเธอจะเหนื่อยดีไหม
‪ก็เอาสิ
‪นอนละเมอเหรอ
‪ฉันไม่เคยได้ยินข้ออ้างแบบนี้มาก่อน
‪จริงๆ นะ อาการหนักเลย
‪นี่ไง คนนอนละเมออีกคน
‪จะต้องเป็นโรคระบาดแน่ๆ
‪บางทีถ้าเรารอสักห้านาที ‪จะเจอผีละเมอโผล่มาอีกตัว
‪กลับห้องได้แล้ว เดี๋ยวนี้
‪พนันได้เลยว่าสองคนนี้อยู่ไม่ครบปีแน่
‪ว่าแต่ว่า ดึกป่านนี้คุณมาทำอะไรที่นี่
‪เหมือนคุณนั่นแหละ
‪มาคอยดูแลระเบียบในโรงเรียน
‪คนเดียวที่ดูแลระเบียบที่นี่คือฉัน
‪(ใครก็ได้ ตอบด้วย)
‪(ฉันทำตามคำสั่งพวกนายแล้ว ‪ยังไงต่อล่ะ ตอบสิ ว่าไง)
‪(เชิญชมบล็อกของเรา)
‪แล้วไงต่อ
‪เราพยายามอีกครั้ง
‪โดยที่มีลูร์เดสอยู่เนี่ยนะ
‪พรุ่งนี้ค่อยลองก็ได้
‪ไม่สิ ไม่ได้ผลหรอก นางจะระวังตัวเป็นพิเศษ
‪นางจะเลิกมาหาเซบาสด้วยซ้ำ ‪เพื่อความปลอดภัย
‪ซึ่งนางน่าจะทำมานานแล้ว
‪เธอมีความคิดดีกว่านี้ไหม
‪ใครมีความคิดดีกว่านี้ไหมล่ะ
‪เธอไม่ต้องทำท่าแบบนี้ก็ได้
‪ขอโทษ ฉันพยายามจะแก้ไขเรื่องนี้ ‪ โดยที่ดูเหมือนพวกเธอ
‪ไม่ได้สนใจเลย
‪ไม่ เธอกำลังพยายามพิสูจน์ว่า ‪เอสเตบานบริสุทธิ์ ซึ่งไม่...
‪เพราะเอสเตบานบริสุทธิ์
‪แต่เขาอัปโหลดวิดีโอ
‪ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
‪แต่เรารู้แค่ว่าเขาไปแล้ว
‪เขาไม่รับสายใครเลย ‪และเขาทิ้งเราไว้กับเรื่องโคตรพังนี่
‪อาจจะเป็นเธอก็ได้
‪- ไม่เอาน่า ฮานา ‪- อะไรกัน
‪ฉันพูดจริง เอมิเลียอาจทำให้เธอเผลอ
‪- เธอคงไม่ได้โกหกครั้งแรก ‪- ว้าว
‪เธอบ้าไปแล้ว
‪ลูก้าพูดถูก
‪เราไม่ใช่เพื่อนกัน
‪เราแค่เสแสร้ง
‪ฉันรับหมัด รับแรงเหวี่ยง
‪เพราะฉันอยากจะลงไปกองกับพื้น
‪ฉันไม่สนใจ
‪สิ่งที่เธอพูด
‪สิ่งที่เธอทำ
‪ฉันเข้มแข็งขึ้นมากแล้ว รับไหวอีกนาน
‪เพราะฉันคุ้นเคย
‪ฉันรู้สึก
‪และฉันจะต้อง
‪ผ่านไปให้ได้
‪เพราะฉันไม่เคยเสียใจ
‪ไม่กังวลใดๆ
‪และถ้ามันจะเป็นอย่างนี้ต่อไป
‪ฉันก็จะไม่เป็นไร
‪เพราะฉันไม่เคยเสียใจ
‪(เดอะลอดจ์บังคับเอสเตบานให้สลับวิดีโอ)
‪(ข้อความถึงฮานา: ฉัน...)
‪(ฉันบังคับเอสเตบานให้ทำเอง)
‪(หกโมงเช้า ตรงเวลาด้วย)
‪มีอะไร
‪นายกับเอสเตบานมีเรื่องปิดบัง
‪ฉันเห็น
‪เอสเตบานไม่ใช่คนแบบที่เราเห็นหรอก
‪ฉันพูดได้แค่นั้น
‪เลิกไว้ใจคนอื่นง่ายสักที
‪ทุกคนไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น
‪หวัดดีครับ ขอคุยกับคุณหน่อยได้ไหม
‪ฉันจะกลับแล้ว ขอตัว
‪เดี๋ยวครับ
‪ผมเป็นลูกชายคุณ
‪คุณจำคนผิดแล้ว
‪ชื่อจริงของคุณคือโรซิโอ การ์เซีย
‪ผมแต่งเพลงนี้ให้คุณตอนผมห้าขวบ
‪ไม่ ที่จริง...
‪ฉันแต่งเพลงนี้ให้เธอ
‪แต่ฉันแต่งไม่จบ
‪เดาว่าเธอคงตั้งใจจะแต่งต่อ
‪คุณมีเวลาตั้งหลายปี ‪ที่จะตามหาผม ถ้าคุณอยากจะทำ
‪เธออยากให้ฉันโผล่ไปปุบปับเหรอ
‪เหมือนที่ผมเพิ่งทำไป
‪เธออยากรู้อะไร
‪ผมมีสิ่งนี้...
‪ผมอยากรู้ว่าทำไม ‪มาร์เซโล โคลุชชีถึงบอกให้คุณอยู่ห่างๆ
‪เขาเสนอเงินให้คุณทำไม
‪ถ้าคุณไม่บอกผม ผมจะไปถามเขาเอง
‪มาร์เซโลคือพ่อของเธอ
‪(ฮานา ป๊อป โพสต์ทางการ)
‪- ฮานี ‪- แม่
‪มาร์เซโลเป็นแค่คู่รักชั่วคราว
‪หรืออย่างน้อยฉันก็คิดอย่างนั้น
‪ตอนนั้นฉันแต่งกับชาวาแล้ว
‪ฉันไม่ได้บอกอะไรเขาเลย
‪ไม่ได้บอกมาร์เซโลด้วย
‪ฉันอยากได้งานทำ
‪ก็เลยไปหามาร์เซโล
‪เขาเสนอจะจ้างฉันเป็นครูสอนดนตรีให้ลูก้า
‪มันน่าตกใจมาก
‪การได้เห็นทุกอย่างที่ ‪ลูกชายเขามีทำให้ฉันคิดถึงเธอ
‪ฉันคิดถึงชีวิตที่เธอน่าจะมีได้
‪ที่ฉันมอบให้เธอไม่ได้
‪ตอนนั้นฉันบอกมาร์เซโล
‪ให้รู้ความจริง
‪ฉันเสียใจทันทีที่บอกเขา
‪เพราะฉันเข้าใจแล้ว
‪ถึงเขาจะมีทุกอย่างนั้น
‪แต่ฉันไม่อยากให้เธอทรมานเหมือนลูก้า
‪แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่คุณทิ้งผม
‪เธอคงไม่เข้าใจหรอก
‪- นี่มันอะไรกัน ‪- ทำไมล่ะ
‪ทำไมถึงทิ้งผม
‪ทำไมถึงบอกเขา
‪เกิดอะไรขึ้น เธอพูดอะไร
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันจะชนะการประกวดวงหรือเปล่า
‪รู้จักอดทนบ้างก็ดีนะ
‪คำแนะนำเหมือนแผ่นเสียงตกร่องน่าเบื่อชะมัด
‪เรามาพูดกันให้ชัดๆ เถอะ
‪อย่าลืมว่านายกำลังยุ่งกับใคร
‪อย่าลืมว่าเรามีอำนาจแค่ไหน
‪แล้วทีนี้
‪ยังไงล่ะ
‪ไว้ใจเราหรือเปล่า
‪เกลียดไอ้ของนี่ชะมัด
‪จะบอกให้นะ ไม่นึกมาก่อนเลย
‪คือผมรู้จักทุกคนดี
‪เป็นสมาชิกสโมสรกอล์ฟทั้งนั้น
‪แต่คุณมีทรัพย์สินประเภทไหนล่ะ
‪บัตรกำนัลความภักดีเหรอ
‪เจ้าโง่
‪ขอต้อนรับสู่เดอะลอดจ์
‪อยากชนะใช่ไหม ลูก้า
‪แต่นายต้องชนะ
‪กับเรา ลูก้า
‪พ่อรู้สินะ
‪ใช่
‪ลูกคงโกรธ
‪มีแค่สองเรื่องที่จำเป็นต้องพูดในตอนนี้
‪เรื่องแรก
‪ลูกต้องรู้ไว้
‪ลูกคือลูกพ่อและพ่อรักลูก
‪และไม่มีอะไรจะเปลี่ยนได้
‪เด็ดขาด
‪แล้วเรื่องที่สองล่ะ
‪พ่ออยากรู้ว่าเราจะไปที่ไหน
‪ฉันเดินอยู่
‪ฉันจะติดตามเธอไป
‪จนกว่าจะพบตัวเอง
‪ฉันมอบปีกให้เธอ
‪ฉันจะโกหกเธอตลอดไป
‪รู้สึกยังไงล่ะ ใจฉัน
‪เหนื่อยกับการเจ็บปวดใช่ไหม
‪เหนื่อยกับคำโกหกหรือเปล่า
‪เงามืด
‪ปิดบังความจริง
‪เสียงของฉันคือเสียงของตัวเอง
‪ที่ฉันไม่อาจควบคุมได้
‪และฉันสัญญาว่าใจฉันจะทนไหว
‪ฉันจะอดทนเพราะฉันอยากจะตื่น
‪ฉันไม่ได้ลืมอดีต
‪ฉันจะแก้ไขซะใหม่
‪ขอบคุณค่ะ
‪ลูกรัก
‪อย่าทำหน้าเศร้าสิ ฮานุชา
‪ถึงที่สุดแล้ว
‪เรารู้อยู่แก่ใจดีว่าโรงเรียนนี้ไม่เหมาะกับลูก
‪ไปกันเถอะ
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย