SERIAL NETFLIX
Zrobiłem, czego chcieliście.
Gdyby nie ja, Jana załatwiłaby Sebasa. Ktoś mi podziękuje?
Nic nie rozumiesz.
To mi wyjaśnij.
Ci z Sin Nombre sądzą, że dobrze im idzie,
ale stoją o krok od przepaści.
- Wystarczy ich popchnąć. - Brzmisz jak czarny charakter z Bonda.
Kapela musi się rozlecieć na oczach wszystkich.
Ufamy ci, Luka.
Wyślij mu to.
Na pewno tego nie zrobi. Koleś nie ma jaj.
Nie histeryzuj i raz w życiu mnie posłuchaj.
Zawsze cię słucham.
Mówiłam, żebyś nie szedł na imprezę, to mnie olałeś.
Panie „upiję się i wszystko wygadam”.
Dość.
Wiesz, co jest gorsze od owcy?
No, co takiego?
Owca, która myśli, że jest wilkiem.
Robi się późno. Chodźmy.
Cyniczny dupek. Nienawidzę go.
Gdyby nie kac, posiekałabym go na kawałki.
Przynajmniej się przyznał.
Możemy o wszystkim powiedzieć Celinie.
Jego słowo przeciwko naszemu.
Gościu jest nietykalny. Zwali na kogoś winę.
Więc to wszystko było na nic.
Sebas nie chce nas w finale, więc mamy jedno wyjście.
Posiekać go na kawałki?
Nie, Andi.
Pokonamy go uczciwie.
Niezły plan.
Widziałaś to w kinie czy sama na to wpadłaś?
Gdzie byłeś, Luka?
Spałem. Jest sobota.
Zajęcia o takiej godzinie to brak szacunku.
Pytam, gdzie byłeś podczas imprezy? W pewnym momencie zniknąłeś.
A co myślałaś?
Że nie mam innych znajomych?
Mam swoje życie.
Żyjesz, Selenito?
Ledwo.
Nie wiem, jak tu dotarłam. Chyba zgubiłam wszystkie karty.
Godność też.
Co to za genialny plan?
Sprawa jest jasna. Damy czadu w półfinale, a potem rozwalimy finał.
To jedyna opcja.
- Wszystko okej? - Tak.
Tak, po prostu mam mega kaca.
Starość cię dopada.
- Widzimy się w środku. - Dobra.
Co?
Przepraszam, że naraziłam cię na tę akcję z Sebasem.
W porządku.
Sama się zgodziłam.
Gdybyś się nie zgodziła i tak bym cię przekonała.
To nie tak, że zrobimy, cokolwiek nam każesz.
Po prostu przepraszam. Dobrze, że nic gorszego się nie stało.
Skacowane?
Idziemy. Nie chcemy, żeby Sin Nombre coś ominęło.
Wy też. Ruchy.
Dzień dobry. Wszyscy pełni zapału?
Gotowi na półfinały?
Pytam, czy jesteście gotowi?
Tak.
No dobrze.
W tym etapie wyłonimy dwa zespoły, które wejdą do finału.
Waszym zadaniem jest nagranie teledysku.
Ale nie chodzi o zwykły klip.
Nagracie cover utworu RBD.
O nie.
- Boże! - Nie.
Znam je wszystkie.
Stracę wiarygodność w oczach ulicy.
Straciłeś ją, gdy przekroczyłeś próg tej szkoły.
Czas liczy się od chwili, kiedy otrzymacie informacje o zasadach
i przydział piosenki.
Gotowi?
Znam tę piosenkę.
- Zadowoleni? - Super.
To ta.
- Nie mów, że… - „Sálvame”!
Która to?
- Boże, Dixon, to jest hit. - Chyba mem.
- Tylko na mem się nadaje. - Nie masz serca.
Mam. Ale moje serce ma dobry gust.
Nieważne.
- Gdzie jest moja mama? - Mówiłem już, że nie wiem.
Nie rżnij głupa i gadaj, gdzie ona jest.
Będziesz w kółko o to pytać?
Chciałem dać ci szansę, żebyś mi to powiedział dobrowolnie,
ale jak widać, to nie działa.
Powiem Celinie, że to ty wysłałeś mnie do sali prób.
Upierdliwy jesteś.
Twoja mama uczyła mnie muzyki.
- Wiesz, gdzie ona jest? - Nie.
Dowiesz się w swoim czasie.
Co masz na myśli?
Nic nie wiem.
Mówiłem ci, że…
Możecie odłożyć te umizgi na później?
Czas ucieka. Teledysk sam się nie zrobi.
Jedna banda wychodzi z tej strony.
Druga nadejdzie stamtąd. W końcu na siebie wpadamy.
Dobra.
Skupmy się na grze świateł.
Ułożymy choreografię.
Spotkanie zakończy się bójką.
A ta bójka…
Wszyscy w strojach kąpielowych. Będzie równościowo.
Oczywiście w kapeluszach.
W Meksyku pada śnieg?
Ta wersja ze strojami kąpielowymi…
Biel i czerń?
Oglądaliście Wojowników?
Macie dobre pomysły, ale…
Spoko. Coś wymyślimy.
Więcej emocji i mocny, pozytywny przekaz.
To punkt kulminacyjny!
„Sálvame”!
Przed czym ma nas uratować?
Najgorsza burza mózgów w historii.
Zmarnowaliśmy tyle czasu…
Masz lepsze pomysły?
Oczywiście, że tak.
- Róbcie, co chcecie. - To bądź cicho.
Moglibyśmy zrobić coś szczerego.
Pokazać, kim jesteśmy.
Bez filtrów, masek. Bez strachu przed byciem sobą.
Tylko tak możemy wygrać.
Z nas tutaj tylko Jana nagrała kiedyś klip, więc wchodzę w to.
Racja.
Ja też.
No dobrze. Wchodzę w to.
Zrobimy, co pani reżyserka każe.
No to do dzieła.
Może przy ścianie…
Gotowe. Możecie zaczynać.
Dobra.
Chciałam cię zapytać… Skoro to ty będziesz reżyserować,
to może ja zaśpiewam „Sálvame”?
- To moja ulubiona piosenka. - A nie we dwie?
Laski, przestańcie się kłócić.
Wkładajcie słuchawki.
Nie kłócimy się.
Tak tęsknię…
- Jeszcze raz. - Tak.
Tak tęsknię za tobą
Jana, z uczuciem.
Poczuj te słowa.
Nic nie czujesz. Seleno, pokażesz jej?
Dawaj.
Tak tęsknię za tobą
Już czaję.
- Tak?. - Trzecie podejście.
Tak tęsknię za tobą
Jestem na rozpaczy dnie
Odkąd na dobre zostawiłeś mnie
Oddycham lękiem
Ze ściśniętym gardłem
Przestać myśleć o tobie nie umiem
Serce chwila po chwili
Traci nadzieję
Traci głos
Bilet w jedną stronę
- I kufer pełen marzeń - Pełen marzeń
Ze starymi żegnam się
Czuję strach i przetrwać chcę
Tak właśnie jest
Nic nie poradzimy na to
Tak właśnie jest
Tak to się stało
To uczucie
Powiedz mi, że to nieprawda
Pobądź ze mną w ciszy
Przez pięć minut
Pieść mnie choć przez chwilę
Do mnie się zbliż
Ostatnim pocałunkiem obdarzę cię
Najczulszym ze wszystkich
W środku schowam me uczucia
I odejdę od ciebie
Od zapomnienia ocal mnie
Przed mrokiem ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
Nigdy nie pozwól upaść mi
Zapowiada się wspaniale.
Odpocznijcie. Jeszcze dużo roboty.
- Wreszcie. Muszę się wykąpać. - Dzięki.
Dobra robota.
Pomożesz mi z planem?
Muszę to zmontować.
- Dołączę później. - Dobra.
Co wiesz?
Coś ci powiem, ale się nie obraź.
Podoba mi się ta paranoidalna osobowość.
Stylówa na tajemniczego kochasia ci nie pasuje.
Przejdźmy do rzeczy.
Mój stary pracował z twoją mamą, zanim została nauczycielką.
- Muszę z nim pogadać. - Czekaj.
Zdobędę informacje o twojej mamie,
ale w zamian za przysługę.
Coś ci wysłałem.
Co to ma być?
- MJ, sprawdzałaś Insta? - Co?
Masz setki fanów.
To sukces całego zespołu.
Byłaś naprawdę świetna.
Ludzie cię uwielbiają.
- Masz też hejterów. Spójrz. - Co?
- Jak to hejterów? - To dowód sukcesu.
Kim jest „woda i ogień”?
To nic takiego.
Muszę iść pomóc Janie.
Do zobaczenia.
Spodobała ci się piosenka?
Cóż, nie najgorszy ten kawałek.
Idę do Jany.
Nara.
Jasne.
Co robisz?
Nic.
Pięknie wyglądasz.
O Boże.
Weź przestań.
Mówię serio.
Czemu jesteś taka piękna?
Jak mam ci na to odpowiedzieć?
Chcesz, żeby nas nakryli?
- Co nam zrobią? - „Co nam zrobią?”
Wyluzuj. Wszyscy śpią albo kręcą klipy.
Moglibyśmy się pieprzyć nawet na widoku.
Mówisz tak, bo jesteś nietykalny.
Nikt nie odważy się tknąć syna przyszłej prezydentki Meksyku.
Ty możesz mnie tknąć.
Mówię poważnie.
Ja też. Jesteś ze mną, należysz do Loży, nic ci nie grozi.
Potrzebujecie mnie tylko do telefonowania. Nawet ty nie traktujesz mnie poważnie.
Nie mogę…
decydować.
Nie ja ustanawiam zasady.
Rozchmurz się. Jesteś ze mną.
Będzie dobrze.
- Sebas i ja mieliśmy… - Nic się nie stało.
Zupełnie nic. To najważniejsze.
Zrobiłbym to dla ciebie.
- Wszedłbyś z Sebasem do jacuzzi? - Oczywiście, że nie.
Upiłbym go, żeby nie narażać ciebie.
Posłuchaj.
Co?
Gdyby coś ci się stało,
nie wiem, co bym zrobił.
- Co? - Ktoś tam jest.
Co? Musisz wracać?
Nie. Pieprzony Sebas nie odpisuje,
a musimy dokończyć klip.
Dzwonię do niego.
Błagam.
- Co? - Zapomnij o nim.
Dołącz do mojej kapeli.
Tak. Mamy Kolumbijczyka,
Amerykankę,
supergwiazdę
i wieśniaka.
Brakuje nam tylko Brazylijki. Byłaby jazda.
Chcesz zniszczyć mój zespół?
Nie. Raczej ulepszyć swój.
Tak?
Wiedziałam.
Wiedzą, jak dobrze wykorzystać czas.
Chyba tak.
To Jana.
Od dawna są na planie. Czas nam się kończy. Chodźmy.
Jak tam?
Jestem mega podjarana.
Na stówę wygramy. Sebas się wkurzy.
Co?
Coś nie gra.
Nie mów, że masz kaca. Oboje wiemy, że to nie to.
Chodzi o bycie parą?
Jeśli czujesz się z tym źle, po prostu powiedz.
Wręcz przeciwnie. To jedyna dobra rzecz w moim życiu.
Na pewno jest okej?
Pani reżyserko.
Kamera czeka.
Do dzieła.
Gotowi?
Akcja.
Tęsknię za tobą
Jestem na rozpaczy dnie
Odkąd na dobre zostawiłeś mnie
Oddycham lękiem
Ze ściśniętym gardłem
Przestać myśleć o tobie nie umiem
Serce chwila po chwili
Traci nadzieję
Traci głos
Od zapomnienia ocal mnie
Przed samotnością ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
A będę taka, jak chcesz
Od zapomnienia ocal mnie
Przed mrokiem ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
Nigdy nie pozwól upaść mi
Mówię sobie, żeby iść do przodu
Ale słowa „miłość”
Zapomnieć nie umiem
Oddycham lękiem
Ze ściśniętym gardłem
Przestać myśleć o tobie nie umiem
Chwila za chwilą serce
Traci nadzieję
Traci głos
Od zapomnienia ocal mnie
Przed samotnością ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
A będę taka, jak chcesz
Od zapomnienia ocal mnie
Przed mrokiem ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
Nigdy nie pozwól upaść mi
Od zapomnienia ocal mnie
Przed mrokiem ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
A będę taka, jak chcesz
Od zapomnienia ocal mnie
Przed mrokiem ocal mnie
Przed nudą ocal mnie
Nigdy nie pozwól upaść mi
Od zapomnienia ocal mnie
Wyszło zajebiście.
- Fantastycznie. - Mega.
Puścisz mnie na chwilę? Dzięki.
To jak? Wszyscy za?
Wrzucamy?
Już się tym zajmuję.
Idźcie odpocząć.
- Na pewno? - Tak.
Chodźmy.
Dzięki.
Super, brachu.
Pa.
- Wygramy to. - Jasne.
- Zajebiście, nie? - No.
- Nie widzisz, że szkodzisz sam sobie? - Na co czekasz? Do dzieła.
Nie możesz tego zrobić.
I nie zamierzam. Ty to zrobisz.
Wiem, że zależy ci na zespole.
Tych, którzy cię do tego zmuszają, poślij do diabła. Pomogę ci.
Stary nauczył mnie tylko jednego:
emocje nie mogą stanąć ci na drodze do celu.
Zrób to, jeśli chcesz dowiedzieć się czegoś o matce.
A teraz gadaj.
Czego chcesz?
Co się stało z Rocío?
Co?
Rocío, moją nauczycielką muzyki.
Nie mam czasu na głupie pytania.
Mów albo będę cię dręczył telefonami.
Czy ona nie żyje?
Nie żyje?
Za kogo mnie masz?
- To co się z nią stało? - Skąd mam wiedzieć?
Jesteś wszechmocnym Marcelo Coluccim.
Na pewno coś wiesz o Rocío…
- García. - García.
García?
Nazywała się Rocío Esquivel.
Skąd ta nagła obsesja na jej punkcie?
A tak. Chcę brać lekcje gry na pianinie.
To niemożliwe.
Dzięki za pomoc, tato. Zawsze mogę na ciebie liczyć.
Luka!
Nie zawracaj mi tym więcej głowy.
JAZZOWE NOCE
Ona jest tutaj.
Była tu cały czas.
Cześć, synku. Co u ciebie?
W porządku?
Znalazłem ją.
Co?
Kogo?
Esteban?
- Mamę. - Co?
Gdzie jesteś?
Gdy wracam, nie śpisz
Mówisz „przykro mi”
Po policzku spływa ci łza
W objęciach twych zamarzam
O pocałunek prosisz mnie
A ja czuję, że duszę się
Poczekaj choć chwilę
Powiedz, że to nieprawda
Pobądź ze mną w ciszy
Przez pięć minut
Pieść mnie choć przez chwilę
Do mnie się zbliż
Ostatnim pocałunkiem obdarzę cię
Najczulszym ze wszystkich
Nie mam kaca, a chce mi się rzygać.
Co to jest? Ja pierdolę.
- Gdzie Esteban? - Nie wiem.
Myślałem, że tu jest.
I odejdę od ciebie
To był zespół XY.
Dziękuję, Emilio i Sebasie,
za ten tak typowy dla was występ.
Przed nami ostatni teledysk, po którym wybierzemy dwóch finalistów.
Wyreżyserowany przez Janę Cohen klip zespołu Sin Nombre
do szlagieru „Sálvame”.
Proszę o brawa.
Co to…?
Co się stało?
Co to ma być?
Gdzie nasz klip?
Nie wierzę.
Jestem na rozpaczy dnie
Zatrzymać ten film.
Znów próbują nas zniszczyć.
Ktoś mi wyjaśni, co tu się wyprawia?
Celino, to nie był nasz filmik. Nie wiem, co się stało.
Jesteście zboczeni!
- Odpieprz się. - Spokój.
Dość.
To nie było nasze nagranie.
Ciężko pracowaliśmy. Nigdy byśmy tego nie zrobili.
To byłeś ty.
- To byłeś ty, prawda? - Nie.
- Co zrobiłeś? Gdzie Esteban? - Oszalałaś.
- Od początku to byłeś ty. - Co?
- Zakłamany! - Dość!
Cały zespół Sin Nombre do mojego gabinetu.
Zrozumiano?
Nie taki był plan.
Jesteś chory.
Teraz wiesz, że jestem wilkiem.
Dokąd poszedł Esteban?
Może wy mnie oświecicie?
To się stało godzinę po tym, jak wrzucił filmik porno ze swojego konta.
To nie był nasz klip. To nie my.
Tak, krasnoludki to wrzuciły.
Wideo przesłano z konta Estebana.
Z tego, co wiem, Esteban jest w waszym zespole.
Chciałabym wam uwierzyć.
Ale dość już wyjątków dla was zrobiłam.
Przykro mi.
W tej sytuacji
nie mogę iść na ustępstwa.
Jesteście zdyskwalifikowani.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka