SERIAL NETFLIX
Znów jestem sama
Bliska już szału
Nie ma emocji
Doczekam finału
Ze siebie nie oglądam się
Spójrzmy na to z dobrej strony.
Pozwolili nam zagrać.
I przynajmniej przeszliśmy dalej.
Tak, ale nie było widowni.
Niestety zwycięzcę Bitwy zespołów wybiera publiczność.
A nas nikt nie zna.
O wygranej powinien decydować talent.
Seleno, tak to działa w Bitwie zespołów…
i w życiu.
Wystarczy, że choć raz nasz zobaczą.
Posłuchają nas i…
zwalimy ich z nóg.
Serio. Mam rację, brachu?
- Boli cię? - Nic mi nie jest.
Jest spoko.
Naprawdę nie pamiętasz, co ci się stało?
- Nic? - Nie.
Wiem.
Totalna amnezja.
Myślałam, że takie numery to tylko w telenowelach.
A widzisz.
Żadnej twarzy? Głosu?
Przepraszam.
Chciałbym sobie przypomnieć.
Nie masz za co przepraszać.
Oczywiście, że ma.
Co pan robił w sali prób o takiej porze?
Lourdes, proszę.
Zapomniałem plecaka.
I poszedł pan tam akurat wtedy, gdy zaczynał się występ?
Dość. Na dziś wystarczy.
Esteban, chcemy ci pomóc.
Każdy szczegół jest bardzo ważny.
Zawsze możesz do mnie przyjść.
- Dobrze? - Dziękuję.
Anito, odprowadź Estebana.
Chodźmy.
- Byliście świetni. - Dziękuję.
Chwileczkę!
Znaleźli to w sali prób. To twoje?
Tak, mam na nim… muzykę.
Dziękuję.
NIE MOŻNA ODCZYTAĆ DYSKU
Kurwa.
Nie mamy nic na Sebasa.
Kondom i maska zniknęły.
Kondom?
W pokoju Sebasa zobaczyłam opakowanie po kondomie.
Pieprzy się z jakąś inną. Nie wiadomo, od jak dawna.
Jakaś laska z okropnymi perfumami.
Sebas pozbył się wszystkich potencjalnych dowodów.
I co teraz?
Co teraz?
Gościu myśli, że jest królem świata.
„Jestem Sebas.
Jestem zajebisty”.
Żenada.
Upieczemy dwie pieczenie przy jednym ogniu.
Co tam?
Pokażę ci coś. Ubawisz się.
SIN NOMBRE ZAPRASZA IMPREZA PO SZKOLE, PIĄTEK 22.00
NAPOJE BEZ LIMITU, WYSTĘP NIESPODZIANKA
Domówka u ciebie?
Chcesz zrujnować nam weekend?
Chcemy, żeby nas poznali i usłyszeli.
A twoi starzy nie zrobią ci jazdy?
Wyjechali do Valle.
Chata wolna.
Jeśli zostaniesz na noc, zajmę się tobą.
- Wszystko mnie boli. - Ohyda.
Twoja pierwsza impreza, nie?
- Nie. - Nie?
Ciągle chodzę na imprezy.
Fajnie.
A może pora dać się wreszcie przelecieć?
Widzimy się po zajęciach?
Pa.
TWORZĘ GRUPĘ BEZ LUKI WIDZIMY SIĘ U MNIE O 17.00
Założę się, że macie grupę z Luką, w której nie ma mnie.
To nic osobistego.
To czemu go nie zaprosiłaś?
Nie ufam mu do końca.
Zobaczycie.
Robię imprezę nie tylko po to, by promować zespół.
Mam też ważniejszy powód.
Nie łapię.
Co może być ważniejsze?
To, żeby udupić Sebastiána Langaricę.
Że co?
On za tym wszystkim stoi.
Pożar, groźby, atak na Estebana.
Musi się tylko przyznać.
Jak go do tego skłonisz?
Przy pomocy wódki z tamaryndowca.
Liczysz na to, że Sebas przyjdzie na imprezę, upije się
i opowie, co zrobił.
Przed kamerą.
Bez urazy, ale to bez sensu.
Wymaga to wielu zbiegów okoliczności.
Wiem, że to się uda. Znam go.
Za duże ryzyko. A jak nie będzie pić?
Przyjdzie w obstawie kumpli albo goryli?
Desperackie sytuacje wymagają desperackich środków.
Dixon mnie popiera, nie?
Wielu opcji to nie mamy.
Moim zdaniem to nie jest zły pomysł.
Ale nie rozumiem jednego.
Ty Sebasa nie upijesz.
Koleś cię nienawidzi.
Dlatego potrzebujemy czegoś,
co Sebastián Langarica uwielbia.
Czyli?
- MJ, nie. - To nasza jedyna szansa.
Zaufaj mi.
Znam go. Połknie przynętę.
To jak?
Wchodzę w to.
Jana, serio.
Jesteś pewna, że Sebas się zjawi?
Inaczej z planu nici.
Jak go tam ściągniesz?
Gość nie chce cię widzieć.
Wszyscy będą na tej imprezie.
Król szkoły tego nie przegapi.
W drogę!
CHCEMY WIEDZIEĆ WSZYSTKO
Luka, ruchy.
- Tutaj mieszkasz? - Tak.
Chodźcie.
Nie wierzę.
Mogłabyś kupić mój dom i całą moją rodzinę
w cenie tych mebli. Ale czas.
- To Franz Marc? - Tak.
A ty co taki znawca?
- Co? - Skąd go znasz?
Residente jest jego fanem.
Dlatego go znam. Sam wolę sztukę uliczną.
- No proszę. - Browar masz?
Bierzcie z barku, co chcecie.
Mogę cię porwać na chwilkę?
Chce ci odbić laskę.
Sorry, po tym wypadku źle słyszę.
Kto chce drinka?
No to… za nas!
- Zdrowie. - Zdrówko.
Nie pijemy do dna?
Pij powoli, po troszeczku.
- Nie lubisz piwa. - Aż tak to widać?
To jej pierwszy raz. Prawda?
Na imprezie.
Bez rodziców, z alkoholem.
To moje pierwsze piwo.
I mój drugi mezcal.
Zdrówko.
Szukasz czegoś?
Tak, straconego słuchu.
Tak to jest, jak się jeździ autobusami.
Nie, gościu. Odkąd dostałem wpierdol w sali prób.
Nie pamiętam, jak się tam znalazłem, ale pamięć zaczyna mi wracać.
Impreza przeniosła się tutaj?
Trochę niżej.
Idealnie.
Pokaż.
Patrz.
Gotowe.
Co teraz?
Najprostsza część.
O Boże!
- Co? - Ale kiecka!
Dostałam od koleżanki projektantki.
- Znasz się z projektantkami? - Tak.
- Przymierz. - Serio?
Możemy też poszukać czegoś skromniejszego.
Nie, jest idealna.
- Będzie na mnie dobra? - Tak, będziesz wyglądać genialnie.
- Tak! - Przymierz.
Hej, MJ…
Jeśli poczujesz się nieswojo, po prostu mi powiedz.
- Nie chcę… - Spoko..
Zgodziłam się, nie?
Chcę pomóc zdemaskować Sebasa. Będzie fajnie.
Pewnie tak.
Andi.
Pogadaj z Janą.
Przekonaj ją, że ja mogę upić Sebasa.
Żeby MJ nie robiła nic, na co nie ma ochoty.
Ona jest tym podekscytowana.
- Ona nie chce. - Jasne, że chce.
Nie mów, że tego chce, bo…
Jak wyglądam?
Zjadłabym cię.
Potrzebuję piwa.
Przerobiły cię.
Zdecydowaliśmy, że to MJ zaśpiewa dziś wieczorem.
Nikt ci nie mówił? Dziwne.
A co będziemy grać?
Może coś w stylu Metric.
Coś Santa Sabiny?
O nie, dziadku.
- Daddy Yankee? - Taylor Swift?
Błagam.
- Jest spoko. - Nie.
Ekipo…
- Bomba Estéreo. - Dobry pomysł.
- Miley Cyrus. - Ludzie!
To ja śpiewam, więc ja wybieram.
Świetnie. Selena, decyduj.
Tak, wybierz ty..
Esteban, pomożesz mi ze sprzętem?
Jakim sprzętem?
Piwko?
Nie.
Chodź.
Nie dawaj MJ nic więcej do picia.
- Mogę coś powiedzieć? - Co?
Dokładnie tak wyobrażałem sobie twój pokój.
Zamknij się!
- Chcesz się pośmiać? - Pewnie.
Gotowy?
O nie.
Skrytykowana przez własnego faceta.
- Jesteśmy parą? - Nie o to mi chodziło.
W sensie nie tak na poważnie.
Jesteśmy parą.
Brzmi dziwnie, gdy mówisz to na głos.
Ale podoba mi się.
MJ.
To zbyt niebezpieczne.
Znam takich jak Sebas. On się nie patyczkują.
- Masz inny plan? - Nie.
Wolisz, żeby Sebas utrudniał nam życie?
Nie.
Wątpisz w to, że skłonię go do wyznań?
Nie spodobam mu się?
Jeśli tak będzie, to znaczy, że jest idiotą.
Chcę cię chronić.
Brzmisz jak mój tata.
- Do buzi czy na ciuchy? - Co?
- Rum do buzi czy na ciuchy? - Nie.
Wchodźcie.
Tędy.
Cześć!
Skarbie, nie mogę tego znieść
Dixon, skarbie
- MJ - Nie, nie
Posłuchaj
Kolejny raz O tobie myślę
Kolejny raz
Słyszę twój głos
I znów jest po mnie
Myślę o tobie
Kolejny raz
Słyszę twój głos I znów jest po mnie
Bez twych ust usycham
Na widok twej buzi Dostaję zawału
Wiem, że tego chcesz Zostanę z tobą
Ale pamiętaj, że dzielić się nie mogę tobą
O innych laskach dawno nie pamiętam
Gdy jestem z tobą, czuję się sobą
Wywróciłaś mi życie do góry nogami
Potrafię myśleć teraz tylko o tobie
O innych gościach dawno nie pamiętam
Gdy jestem z tobą, czuję się sobą
Wywróciłeś mi życie do góry nogami
Potrafię myśleć teraz tylko o tobie
Kolejny raz
Myślę o tobie
Kolejny raz
Słyszę twój głos
I znów jest po mnie
Powiedz mi, powiedz mi to
Powiedz mi, MJ
Powiedz mi, powiedz mi to
Powiedz mi kolejny raz
- O tak, skarbie! - MJ
Powiedz mi kolejny raz
Tak, Dixon
Zobaczcie, jaki szkaradny dom.
- Fatalny wystrój… - Zgubiłeś się, Luka?
Chciałem ci powiedzieć, że wiem wszystko.
Pamiętam, że to ty wystawiłeś mnie tym zbirom.
A ty znowu z tą telenowelą. To nie byłem ja. Rozumiesz?
Będziesz rżnął głupa?
Dzwonisz do szefów, żeby im powiedzieć, że wiem?
Grozisz mi?
Skoro tak to widzisz – tak, grożę.
Naślesz na mnie koleżków z wioski?
Nie, kretynie.
Ale powiem całej szkole, co zrobiłeś.
Chcesz tego?
Nie wiem, o czym gadasz. Zostaw mnie w spokoju, bo pożałujesz.
Co tam, gołąbeczki? Motel na godziny jest z 10 minut stąd.
A jeśli nie przyjdzie?
Za pół godziny będą zbyt pijani, by nas słuchać.
Chodźmy.
- Cześć, Sebas! - Co tam?
Dobry wieczór wszystkim!
Liczę, że dobrze się bawicie.
Gramy czy jak?
No już!
Wszystko w porządku?
Tak, w porządku.
Jesteśmy Sin Nombre!
- Pokaż cycki! - A ty jaja, baranie.
Właśnie.
Jedziemy, Sin Nombre.
- Pokażmy im. - Dawać.
- Gramy. - No już.
Ja
Dałam ci całą miłość mą i jeszcze więcej
A ty
Nie wiesz nawet, co to znaczy kochać
Ja
Padłam do twoich stóp
Z niechęcią odtrąciłeś mnie Lecz teraz
Jeśli mówiłam, że cię kocham Żałuję mych słów
Jeśli mówiłam, że cię kocham
Co ja myślałam? Chyba zwariowałam
Jeśli mówiłam, że cię kocham
I za ciebie życie dam
Jeśli mówiłam, że cię kocham
Nigdy już nie powiem tak
Bo ten błąd to już przeszłość
Ten błąd to już przeszłość
Aż do końca próbowałem
Tyle się starałem I po co to?
Z mojego życia wykreślam cię
Dość już mam
A ja
Wiem, że wrócisz pewnego dnia
A ty
Jeszcze tego pożałujesz
Ja
Padłam do twoich stóp
Z niechęcią odtrąciłeś mnie Lecz teraz
Jeśli mówiłam, że cię kocham
I za ciebie życie dam
Jeśli mówiłam, że cię kocham
Nigdy już nie powiem tak
Bo ten błąd
To już przeszłość
- Dokąd idziesz? - Nic ci do tego.
Szoty!
Pizza przyszła.
Co z tobą i Luką?
No…
Nic. Czemu pytasz?
Przez chwilę wydawało się, że się pozabijacie.
Może i spojrzałem na niego krzywo.
Jak się masz?
- W porządku? - Tak, jest super.
- Na pewno? - Trochę mi zimno.
No patrz.
Jana ma wszystko.
Nie wszystko.
Dzięki.
Tata mnie nauczył.
Gry na perkusji też.
Jego idolem był Stephen Perkins z Jane's Addiction.
Zarąbisty był.
Na pewno jest z ciebie dumny.
Natomiast mój stary…
chyba niczego mnie nie nauczył.
Oprócz tego, żebym nie była jak on.
Nikt nie będzie mnie traktował jak gówno.
Tylko Sebas.
Przepraszam.
To, co robię, to moja sprawa.
Skoro to ci się nie podoba, to co tu robisz ze mną?
Wkurza mnie to, że ktoś taki jak ty pozwala się tak traktować.
Ktoś taki jak ja? Czyli jaki?
Nic nie powiesz?
No dobrze.
Chodź.
Skąd mam wiedzieć, czy to będzie dobrze wyglądać?
MJ, dałaś czadu!
Dzięki.
Zdrowie.
Dziękuję.
- Podobało mi się. - Super.
Mają rację. Zespół był do bani, ale ty śpiewałaś genialnie.
Widziałam, że na mnie patrzysz.
Będziesz pił sama? Bo chce mi się pić.
Może pójdziemy gdzieś, gdzie jest mniej ludzi?
Dobra.
Co masz na myśli?
Idą.
Idziemy.
Dixon!
Poszli do jacuzzi.
Luka.
Jani.
Idziesz?
Zaraz przyjdę.
Sorki. Zadrapałem cię?
- Nie. - Nic się nie stało.
Jesteś śliczna.
Coś nie tak?
To mój pierwszy raz.
Nie ściemniaj.
Nie obchodzi mnie, czy byłaś wcześniej z setką lasek.
Wiadomo, że to nie jest mój pierwszy raz.
To mój pierwszy raz z dziewczyną.
W porządku.
Jeśli nie chcesz, nie musimy nic robić. Skoczymy po piwko,
pogadamy ze znajomymi, potańczymy.
Znowu? Co z tobą?
Czemu masz taką obsesję? Czego chcesz?
Słuchaj, chuju.
Masz na kompie zdjęcie tej kobiety.
To Rocío, moja mama.
Grzebałeś mi w kompie?
Jestem pewien, że twój stary wie, gdzie ona jest.
Usiądziemy tu?
Mam lepszy pomysł.
- Odbiło ci. - Słuchaj.
Kurwa, skąd jej zdjęcie w kompie?
Nie mam stroju kąpielowego.
Co z tego?
No…
No tak. Chrześcijanka…
Co o niej wiesz? A twój ojciec? Co jej zrobił?
Weź na zatrzymanie. To nie telenowela.
Mój tata nic nie zrobił. A ty nic na mnie nie masz.
Słyszałeś? Nic.
- Jesteś nudna, w porządku. - Tak sukienka…
Słucham?
Jesteś nudna. Tak już masz.
Nie jestem nudna.
Widzę ich.
Dobra.
Świetnie.
Cześć.
- „Cześć”. - Nie brzmię tak.
- Tak powiedziałeś. - Nie.
- Tu. - No dobrze.
Zdrówko.
Prawda czy wyzwanie?
Co?
- Taka gra. Co wybierasz? - Wiem, ale…
Jeśli nie chcesz grać, nie musimy.
Dobra.
Prawda.
Jesteś dziewicą?
Czemu pytasz?
Nie odpowiada się pytaniem na pytanie.
Tak.
A ty?
- Najpierw pytasz „prawda czy wyzwanie?”. - Dobra.
Prawda czy wyzwanie?
Prawda.
Co byś zrobił, gdyby zjawił się tu Esteban?
A co to za pytanie?
Po pierwsze ukradł ci dziewczynę.
Dam ci radę: olej tych ludzi, oni się nie liczą.
Prawda czy wyzwanie?
Wyzwanie.
Dobra.
Pocałunek albo szot.
- Co jest? - Nie podoba mi się to.
A mnie tak? Ale nie możemy się wycofać.
- Prawda czy wyzwanie? - Prawda.
Dobrze, panie Langarica…
O cholera.
Powiedz mi, Sebastiánie Langarica.
Należysz do tajnego stowarzyszenia?
- Stowarzyszeni… - Skąd te twoje pytania?
Należysz?
Mam ci powiedzieć, że należę do Loży?
Loża?
Należysz do niej?
Czy to znaczy „tak”?
Tym się zajmujesz po nocach?
- Dobra… - Loża !
Tak.
Celowo wywołałeś pożar?
Czyli tak? Co mam zrobić, żeby do was dołączyć?
Wiem, co robisz.
Co?
Co jest?
Nieważne.
Dixon, czekaj!
Jana…
Czego chcesz?
Nasłałaś psiapsiółę, żeby mnie upokorzyć?
Wiem, co zrobiłeś.
Pożar, atak na Esteban.
Maska w twoim pokoju. Psychol.
Chyba ty. Wykorzystujesz koleżankę, jakby była zabawką.
Puść mnie.
Tak, to byłem ja.
Proszę.
To ja.
Zrobiłem to.
Wszystko.
I nie nagrałaś tego.
Nikt ci nie uwierzy.
Zrozum to.
- Wszystko okej? - Tak.
Już dobrze.
Dobrze.
- Cześć. - Czego chcesz, Luka?
Co zrobiłeś Rocío?
Słucham?
Co zrobiłeś Rocío? Mojej nauczycielce muzyki.
Zwolniłeś ją z dnia na dzień, nikomu nie mówiąć.
Tej Rocío.
Ustawiłem Janę do pionu.
Jedziemy do ciebie.
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka