‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ฉันทำตามพวกนายเพราะคำสัญญาที่ว่า
‪ฉันจะชนะการประกวดวงดนตรี ‪ ทีนี้กลับมาขอเครื่องเซ่น
‪เราสัญญาว่านายจะชนะ นายก็จะชนะแน่
‪เราแค่ต้องการสิ่งเดียวตอบแทน
‪ตั้งวงกับมือสมัครเล่นเนี่ยนะ
‪ขอร้องน่า ฉันจะชนะได้ไงถ้าอยู่กับพวกนั้น
‪ฉันต้องรักษาชื่อเสียงนะ
‪เรารู้ว่านายเก่งกว่าพวกนั้น เราถึงเลือกนาย
‪ให้ช่วยเปิดโปงความจอมปลอมของพวกนั้น
‪คนกลุ่มนี้ไม่มีที่ยืนในเอลีตเวย์ แต่นายมี
‪พวกนายคือใคร
‪เดี๋ยวก็รู้เอง
‪เดอะลอดจ์ตายไปแล้ว
‪นายนี่สมเป็นโคลุชชี
‪ดื้อรั้น
‪ใฝ่สูง โอหัง คิดว่าคนทั้งโลกติดหนี้นาย
‪พ่อนายพูดถูก
‪พ่อฉันเหรอ เขาทำไม
‪เราอาจเข้าใจนายผิดไปก็ได้
‪เด็กอ่อนแอที่ไร้อนาคตทางดนตรี
‪หรือแม้แต่จะไปเรียนบริหารธุรกิจ
‪พ่อฉันโง่เง่า
‪ถ้านายอยากแสดงฝีมือจริงๆ
‪นายต้องชนะการประกวด
‪ช่วยเราจัดการฮานากับเพื่อน
‪แล้วนายก็จะมีโอกาสชนะ
‪งั้นเหรอ
‪แล้วถ้าฉันไม่ทำล่ะ
‪ถ้านายคิดว่าคูรีโดนไล่ออก ‪เพราะวิดีโอนั้น นายคิดผิด
‪พวกนั้นไล่เขาออกเพราะเราสั่ง
‪เราทำแบบเดียวกันกับนายได้ เลือกเอา
‪จะเป็นมิตรหรือศัตรูของเรา
‪(หาทางทำให้พวกนั้นขึ้นเวทีไม่ได้ในคืนนี้)
‪นายจะไปไหนแต่เช้า ชาคีร่า
‪ฉันจะไปหาเอ็มเจ
‪เธออยากทบทวนท่อนริฟฟ์บางท่อน
‪ดีจังที่นายตื่นเต้นเรื่องการประกวด
‪ฉันนึกว่าเอ็มเจจะนัดเจอชายในฝันซะอีก
‪ไปสิ
‪นี่วันสำคัญ
‪ขอให้สนุกกับการเป็นตัวสำรองของเขานะ
‪ไปสิ
‪เดี๋ยวเราจะซ้อมเหตุฉุกเฉิน ‪ ทุกคนต้องเข้าร่วมเพื่อความปลอดภัย
‪อย่าลืมว่าตอนซ้อม ห้ามวิ่ง ห้ามกรี๊ด
‪ขอบใจ
‪เดี๋ยวจะมีซ้อมเหตุฉุกเฉิน ห้ามวิ่ง ห้ามกรี๊ด
‪เพื่อความปลอดภัย
‪(เอสเตบาน: คุยกันหน่อยได้ไหม)
‪เดี๋ยวเราจะมีซ้อมเหตุฉุกเฉิน...
‪ฉันคิดถึงแต่เธอ ฮานา
‪- เธอกลับโกหกฉัน ‪- ฉันเนี่ยนะ
‪น่าทุเรศจริง
‪โอเค
‪(ส่งทุกไฟล์ใช่ไหม ใช่)
‪(ส่งถึง "เอสตาบาน")
‪(กำลังทำสำเนา)
‪(จะมาไหม)
‪(ดิกซอง: จะมาไหม)
‪(ฮานา: วันนี้แล้ว ซ้อมเที่ยงตรง)
‪เร็วสิ
‪(กำลังส่งสำเนาถึง "เอสตาบาน")
‪(นำออกผิดพลาด)
‪เพื่อน เอ็มเจเบี้ยวนัดฉัน
‪ทำอะไรน่ะ นี่มันคอมพิวเตอร์ของลูก้าใช่ไหม
‪ใช่ มันไม่ใช่อย่างที่เห็น
‪อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะ เดี๋ยวฉันอธิบาย
‪มีอะไรกันพวกนาย
‪เปล่า เพื่อน ไม่มีอะไร
‪แค่คุยเรื่องสาวๆ
‪ทำตัวเหมือนหนุ่มเม็กซิกันแล้วนะ
‪แต่ก็ยังสลัดความเป็นโคลัมเบียไม่พ้น
‪ฮานา หวัดดี
‪เอ็มเจ ตกใจหมด
‪โทษที
‪เราคุยกันได้ไหม
‪ได้สิ กังวลเรื่องการแสดงเหรอ
‪ไม่ใช่ ก็ไม่เชิง
‪แล้วไง
‪เราคุยเรื่องเอสเตบานได้ไหม
‪อ๋อ เรื่องนั้น
‪เธอคบกับเซบาสอยู่ ฉันนึกว่าอย่างนั้น
‪ดังนั้นเธอจึงไม่มีเรื่องให้ต้องขอโทษ
‪โอเค
‪แต่ฉันไม่อยากให้ระหว่างเรามีความรู้สึกแปลกๆ
‪เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
‪เพื่อน สาบานได้ว่าไม่มีอะไร
‪ตอนนี้เราต้องทุ่มเทสมาธิให้การแสดง
‪ไม่ว่าเรื่องอะไร ‪ไว้รอคุยหลังการประกวดวง โอเคนะ
‪เซบาสกับเอมิเลีย ‪เหมาะกันมากกว่าเซบาสกับฮานาเนอะ
‪- แน่นอน ฉันทีมเอมิเลียตลอดกาล ‪- แน่นอน
‪(ขยะอนินทรีย์)
‪อะไรเนี่ย
‪(อินทรีย์ อนินทรีย์)
‪ชอบอยู่คนเดียวเหรอ
‪ฉันชอบอยู่คนเดียว
‪แต่เธอล่ะ
‪เซบาสเป็นไง
‪คนทั้งโรงเรียนคุยกันแต่เรื่องเธอสอง...
‪เธอไม่ต้องอยู่คนเดียวเสมอไปหรอกนะ
‪เราทำของที่ระลึกประจำวงเราขายดีไหม
‪ทำไมพวกผู้หญิงชอบผู้ชายงี่เง่านะ
‪คนเรามักจะตกหลุมรักผิดคน
‪ฉันอยากรู้นักว่าเขาทำฉันขายหน้ากี่ครั้งแล้ว
‪รับรองได้ว่าเขานอกใจฉัน ‪หลายครั้งโดยที่ฉันไม่เคยรู้
‪ที่เลวร้ายที่สุดคือทุกคนคิดว่าเขาสมบูรณ์แบบ
‪ไม่อยากจะเชื่อ
‪ฉันจะแอบเข้าห้องเขาช่วงซ้อมเหตุฉุกเฉิน
‪ผิดกฎหมายเลยนะ ฮานา
‪ไม่เสมอไปหรอก
‪นี่คือการค้นหาหลักฐาน
‪เรามาวางแผนระหว่างซ้อมกันเถอะ
‪ไม่
‪ฉันไม่หิวซะแล้ว
‪ฮานาๆ อย่าเลย
‪วันนี้ไม่เหมาะที่สุดแล้วที่จะเป็นแบบนี้
‪มีอะไรเหรอ
‪มีอะไรไหมเหรอ
‪ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่ว่า...
‪ถ้าเธอมาซ้อมไม่ได้ แค่บอกฉันหน่อยก็โอเคแล้ว
‪พระเจ้าช่วย ขอโทษจริงๆ
‪ฉันลืมสนิท คือว่ามัน
‪ไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ การแสดงนี้สำคัญมากแท้ๆ
‪ฉันมัวแต่ยุ่งแล้วเอสเตบาน...
‪ขอโทษนะ
‪ไว้เจอกัน
‪ไม่ต้องไปไหนหรอก เอ็มเจ
‪นายคงอยากฟังฉันอธิบาย
‪เพื่อน นายไปยุ่งกับของลูก้า
‪นายจูบเอ็มเจ
‪นายทำตัวลับๆ ล่อๆ นี่มันอะไรกัน
‪เรื่องจูบเอ็มเจเป็นการเข้าใจผิดนะ
‪ยังไง
‪เดี๋ยวนะ นายชอบเธอเหรอ
‪เราไม่มีอะไรกัน เพื่อน
‪ไม่มีเลย รับรอง
‪จริงเหรอ
‪เชื่อฉันเถอะ
‪แล้วลูก้าล่ะ
‪ลูก้าเป็นคนละเรื่อง
‪ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ แต่ว่า...
‪ไว้ใจฉันเถอะ ไว้ฉันจะบอกนายทุกอย่าง
‪ก็ได้
‪ขอบใจ เพื่อน
‪ได้คุยกับนางหรือยัง
‪นางบอกว่าไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น
‪แล้วนางก็เลยทำเมินเธอเหรอ
‪แย่กว่านั้นอีก
‪นางสุภาพมากเลย
‪แล้วเอสเตบานล่ะ
‪จะว่าอะไรไหมถ้าเรา ‪เปลี่ยนที่นั่งกัน ฉันอยากคุยกับเธอ
‪เขาว่าอยู่แล้ว
‪เขาเลือกนั่งตรงนี้เอง ‪นายเปลี่ยนตามใจชอบไม่ได้หรอก
‪โทษนะ
‪ฮานา ขอร้อง ฟังฉันอธิบายหน่อย
‪ไม่ยุติธรรมเลย
‪อะไร
‪นางจะไม่ยอมให้เธอตัดใจ
‪เธออยากคุยด้วย แต่นางไม่ยินดี
‪จะบอกอะไรให้นะ ‪ฮานาเป็นนักก่อการร้ายทางอารมณ์
‪"นักก่อการร้ายทางอารมณ์" เหรอ
‪เป็นอย่างนั้นเหรอ
‪แน่นอน
‪นางโหด จอมบงการ
‪แต่วางท่าเหมือนพระแม่มารี
‪นางบังคับให้เธอขอโทษล่ะสิ
‪ขอโทษทำไม
‪เอสเตบานไม่ใช่ของเธอ
‪อีกอย่าง เธอคบกับเซบาสอยู่
‪จะบอกให้นะ นางชอบเอาชนะ
‪ทุกคนตื่นเต้นใช่ไหมที่จะได้เริ่มประกวด
‪คืนนี้จะมี 20 วงขึ้นแสดง
‪แต่มีแค่แปดวงที่จะเข้ารอบต่อไป
‪ฉันหวังว่าพวกเธอ ‪เตรียมตัวมาแล้ว ขอให้ทุกคนโชคดี
‪ฮานา เราต้องคุยกัน ขอร้อง
‪ถ้าเป็นเรื่องของวง ส่งข้อความมาก็ได้
‪ไม่ใช่เรื่องวงอยู่แล้ว เรื่องเรา
‪เราเหรอ
‪ถ้าเคยมีอะไรระหว่างเราก็ทิ้งไปซะเถอะ
‪วงมาก่อน
‪ไม่ ฉันรู้ว่าเธอห่วงเรื่องวง...
‪ฮานา
‪อะไร
‪- เราต้องคุยกัน ‪- ไม่มีทาง
‪อะไรนะ
‪เธอบอกว่าไม่ บาย
‪ฮานา ช่วยสั่งสอนไอ้บ้านนอกนี่ที ‪เขาไม่รู้ว่าพูดอยู่กับใคร
‪ฉันรู้จักนายดี
‪- ฉันจะอัดนายให้เละ ‪- เอาสิ
‪พอได้แล้ว ทั้งคู่
‪ไม่ยอมเข้าใจกันเลย ฉันจะบอกชัดๆ นะ
‪ฉันไม่อยากคุยกับนายทั้งคู่
‪ดังนั้นถ้าพวกนายอยากอัดกัน ‪หรือแข่งกันว่าของใครใหญ่กว่าก็เชิญ
‪แต่อย่าเอาฉันไปเกี่ยวด้วย
‪ของฉันใหญ่กว่า
‪ไอ้ทุเรศ
‪ไง พี่น้องร่วมโลกชาวโคลอมเบีย
‪เป็นอะไรไป
‪ต้องการอะไร เพื่อน
‪ใจเย็น ฉันแค่ถามว่านายสบายดีไหม
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪เรื่องวงไปถึงไหน...
‪- เมายามาเหรอ ‪- เปล่าเลย
‪ฉันเพิ่งเห็นนายคุยกับเอ็มเจ ฮานา เอสเตบาน
‪ลำบากแย่เลยนะที่ต้องไปอยู่กลางวงละครน้ำเน่า
‪- ฮานาเป็นบอสนายเหรอ ‪- ฟังนะ เพื่อน
‪พูดมาตรงๆ เถอะ
‪ฮานาควบคุมทุกคน
‪สั่งเราเล่นยังไง สั่งเราทำนั่นนี่
‪เหมือนเราเป็นลูกน้อง "ทำนี่ ทำนั่น"
‪ใช่ แต่เราไม่ใช่
‪ใช่เลย
‪นายควรเตือนเธอบ้าง
‪ลูก้า
‪นายมีเรื่องอะไรกับเอสเตบาน
‪เอสเตบานเหรอ
‪ฉันมีมาตรฐานนะ
‪ถามทำไม
‪ไม่มีเหตุผล
‪ไม่มีอะไร เพื่อน
‪ดีมาก
‪(ข้อสอบชีววิทยา: เอบวก)
‪(ข้อสอบชีววิทยา: เอฟ)
‪เอฟ
‪สถิติใหม่เลย
‪นี่ไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจนะ
‪ฉันจะต้องแจ้งพ่อแม่ของเธอ
‪ฉันช่วยติวให้เธอได้นะ
‪ชีววิทยาน่าเบื่อจะตาย
‪อะไรกัน
‪นี่เป็นครั้งแรกที่นายคุยกับฉัน
‪ทุกอย่างก็มีครั้งแรกแหละ
‪ใช่ ฉันถึงสงสัยว่านี่มันเรื่องอะไร
‪ไม่มีอะไร จริงๆ
‪คิดว่าเราเห็นใจกันได้
‪เรามีบางอย่างเหมือนกันนี่นา
‪- นายหมายถึงเราสองคนเป็น... ‪- สอบตกชีวะ
‪- และเรื่องอื่นๆ ‪- ใช่
‪เธอสอบตกเหมือนฉันแน่ๆ
‪ยากเนอะ
‪ฮานาสั่งเราซ้อม
‪ทั้งวัน นางหมกมุ่นกับการประกวดจนเพี้ยน
‪เราบางคนมีปัญหาจริงๆ
‪หวังว่าพอเราแสดงแล้วมันจะจบ
‪สำหรับคนที่เกลียดวงนี้ นายตรงเวลามาก
‪ฉันมาตรงเวลาเสมอ
‪รู้ไหมว่าฉันไม่เข้าใจอะไร
‪ฉันรู้ว่านายรับบทหนุ่มลึกลับ ขี้อาย...
‪เด็กใหม่ที่สาวๆ หมายปอง
‪แต่ทำไมนายมาอยู่นี่
‪ฉันมาเตรียมเครื่องเล่น
‪ฉันรู้น่าว่านายกำลังทำอะไร ฉันจะถามว่า...
‪ไม่อยากจะพูดหรอก แต่นายเก่ง
‪ดังนั้นนายมาทำอะไร ‪ในวงสมัครเล่นเล็กๆ อย่างนี้
‪ที่บ้านมีปัญหาหรือเปล่า
‪กับพ่อ กับแม่...
‪คิดจะพูดอะไร
‪แสดงว่าเป็นเรื่องแม่
‪นายถึงได้อยากเอาใจฮานา
‪ทำตามใจเธอ
‪กระตือรือร้นมาก
‪- ทุกคนอยู่ไหน ‪- พวกเขากำลังมา
‪ยังเร็วอยู่
‪ใจเย็น
‪แล้วเธอคิดว่าไง
‪(นักเรียน)
‪เซบาสเตียน แลงการิกา
‪มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุด ‪ที่จะเป็นสมาชิกเดอะลอดจ์
‪นั่นแหละ ถ้าพวกเขายังไม่เปลี่ยนเกณฑ์คัดเลือก
‪ฉันอยู่ที่นี่มาสี่ปีแล้ว
‪ไม่เคยเห็นคณะกรรมการตัดสินคดีเร็วขนาดนี้
‪- ช่วยปิดม่านที ‪- ค่ะ
‪ปกติฉันไม่ทำแบบนี้ ‪ระหว่างเวลาทำงาน แต่อยากดื่มไหม
‪ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‪พวกเขาคิดนานกว่านี้ซะอีก ‪ตอนที่ตัดสินใจซื้อกระดานดำชุดใหม่
‪แต่พอสืบสวนเรื่องที่มี ‪เซบาสเตียนเกี่ยวข้องกลับไวมาก
‪พวกเขาไม่อยากมีปัญหากับผู้ว่า
‪ฉันรู้
‪เดอะลอดจ์ไม่อยู่แล้ว
‪สมัยฉันเรียนอยู่ที่นี่
‪หรือไม่ก็พวกเขาอยากให้ทุกคนคิดอย่างนั้น
‪กลุ่มลักษณะนี้ไม่หายไปเฉยๆ หรอก
‪อานิต้า
‪เดอะลอดจ์เป็นแค่เด็กกลุ่มหนึ่ง ‪ที่แกล้งทำเป็นสมาคมลับ
‪พวกเขาไม่เคยมีอำนาจขนาดนั้น
‪แต่คุณก็ยังดูกังวล
‪แน่นอนอยู่แล้ว ‪ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้บานปลาย
‪เดินต่อไปจนถึงจุดหมาย ไม่มีวันมองย้อนกลับ
‪ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ
‪เดินต่อไปจนถึงจุดหมาย
‪ไม่มีวันมองย้อนกลับ
‪ใช่เลย
‪นี่ ทุกคน
‪ฉันรู้ว่าทุกคนเหนื่อยและหิว แต่...
‪ฉันขอเวลาแค่ห้านาทีคุยเรื่องการซ้อม
‪ฉันว่าเราก็ทำได้ดีนะ
‪ใช่ เราทำดีแล้ว แค่ว่า...
‪อะไรอีกล่ะ
‪พูดมาสิ
‪ฉันอยากบอกว่าคืนนี้สำคัญมาก
‪เป็นโอกาสให้เราหุบปากทุกคน
‪นี่เธอจะมาสอนวิธีเล่นให้เราเหรอ
‪เปล่า
‪ฉันแค่คิดว่า เช่น ดิกซอง...
‪มีอะไร
‪ฉันรู้ว่านายคุ้นกับการแสดงคนเดียว
‪แต่ตอนนี้เรามีหกคน
‪เราเลยต้องระวังมากขึ้นเรื่องพื้นที่
‪- ฉันไม่เข้าใจ ‪- ขอแปลให้นะ ดิกซอง
‪นายแย่งซีนเธอ
‪ลูก้า เลิกกวนน้ำให้ขุ่นสักที
‪โอเค ช่วยรีบหน่อยได้ไหม
‪ฉันต้องไปติว
‪แน่นอน
‪แอนดี้
‪อย่างเดียวเลย ช่วยอย่าเข้าช้า
‪อะไรกัน ฉันเคยสายครั้งเดียว
‪เข้ากลองช้า
‪ขอโทษ แต่ถ้าฉันไม่พูดก็จะไม่มีใครพูด
‪- เอ็มเจ ‪- ตอนนี้นางอยากพูดด้วยแล้ว
‪ฉันรู้ว่าเธออยากทดลองเรื่อง ‪การแต่งตัว ซึ่งโอเค แค่ว่า...
‪นี่เธอจะสอนเราแต่งตัวด้วยเหรอ
‪เปล่า แต่ถ้าเราเป็นวง ‪ เราต้องแต่งตัวให้เข้ากัน
‪วงของเราเหรอ
‪อะไรนะ
‪ดูเหมือนนี่คือวงของเธอ
‪เอ็มเจพูดถูก ดูเหมือนทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับเธอ
‪ฉันแค่พยายามจะช่วยให้เราชนะ
‪หรือเอาชนะแฟนเก่า
‪รู้สึกเหมือนเธอกำลังใช้เราเอาคืนหมอนั่น
‪ทุกคนคิดแบบนั้นเหรอ
‪โอเค ช่างมัน เลิกวง
‪ใช่ ไม่มีเธอก็ไม่มีวง
‪เล่นไปเองเลย ฉันไม่สนแล้ว
‪เทสต์ๆ
‪เรากำลังซ้อมเหตุฉุกเฉิน
‪ดิกซอง
‪ช่วยฉันทีได้ไหม
‪หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นเหรอ
‪ไม่มีทาง ฮานา
‪เกาะกลุ่มกันไป
‪อย่าลืม ไปที่จุดนัดพบ
‪(ฉันจัดการทางฉันเรียบร้อยแล้ว ถึงตาพวกนาย)
‪จำไว้ อย่าวิ่ง...
‪(กำลังส่งสำเนาถึง "เอสเตบาน")
‪ระวัง อย่าวิ่ง
‪ยังโกรธที่ฉันผิดนัดอีกเหรอ
‪ใช่
‪แต่ถ้าคิดว่าฉันโกรธเพราะแค่เธอผิดนัด
‪งั้นเธอก็ไม่เข้าใจ
‪เพื่อความปลอดภัยของทุกคน
‪เข้าใจอะไร
‪ช่วยไปที่จุดนัดพบ
‪เธอแกล้งทำเป็นคบกับเซบาส ‪ต่อหน้าคนทั้งโรงเรียน
‪แล้วมาจูบฉันหลังถังขยะเหรอ
‪เปล่า ฉันแค่กำลังทำการตลาด
‪- อันเดร อากอสตี ‪- ชื่อเธอ
‪เธอบอกว่าฉันไม่ใช่คู่รักลับๆ ของเธอ
‪แต่ที่จริงใช่สินะ
‪แค่นิดหน่อย
‪แค่จนถึงตอนที่เราชนะการประกวดเท่านั้น
‪เว้นแต่เธอไม่สนใจ
‪ฉันสนใจ
‪อันเดร อากอสติ
‪มาค่ะ
‪(กำลังส่งสำเนาไปที่ "เอสตาบาน")
‪หนุ่มน้อย
‪คุณแลงการิกา ทุกคนต้องร่วมการซ้อม
‪(สำเร็จ 83%)
‪(สำเร็จ 99%)
‪มาทำอะไรที่นี่
‪เราต้องไปแล้ว
‪ฮานา
‪เธอเอาแต่ผลักไสไล่ส่งฉันไม่ได้
‪ฉันคงรู้สึกไม่มั่นใจ
‪นายจูบเธอทำไม
‪ฉันนึกว่าเรารู้สึกเหมือนกัน
‪ฉันก็พยายามบอกเอ็มเจอย่างนั้น
‪ว่าฉันชอบเธอ
‪ฉันชอบเธอมาก
‪ฉันก็ชอบนายมาก
‪แล้วทำไมถึงกลับไปคบกับเซบาส
‪เพราะฉันมั่นใจว่าเขาอยู่เบื้องหลังเดอะลอดจ์
‪ฉันต้องเข้าใกล้เขาเพื่อพิสูจน์เรื่องนี้
‪เธอน่าจะบอกฉัน
‪- ฉันก็ว่าจะบอกตอนที่ไป... ‪- มันไม่สำคัญแล้ว
‪ไม่อีกแล้ว
‪ฮานา โคเฮน
‪เอสเตบาน ทอร์เรส
‪แน่ใจนะ
‪แน่
‪ห้องเธอรกมาก
‪หุบปาก
‪เอสเตบาน ทอร์เรส
‪คุณฮานา โคเฮนก็ไม่อยู่
‪พวกเขาคงกำลังจู๋จี๋กันค่ะ อานิต้า
‪นั่นไง พวกเขามาแล้ว
‪พอได้แล้ว
‪- ว่าไง ‪- ขอโทษค่ะ เราแค่...
‪ผมผิดเองครับ
‪ผมหลงทาง และฮานาช่วยพามา
‪น่าสงสารจัง
‪ช่างใจลอยนักนะ
‪ส่วนคุณโคเฮนก็ช่างมีน้ำใจ
‪- พวกเธอจะต้องเก็บกวาดอุปกรณ์ทั้งหมด ‪- โอเคค่ะ
‪พวกเธอมีงานต้องทำ
‪ค่ะ ไปแล้วค่ะ
‪เอสเตบาน
‪ซิปของเธอ
‪เอ็มเจ
‪คุยกันหน่อยได้ไหม
‪มีคำวิจารณ์อะไรอีกล่ะ หรือจะติ
‪ไม่ ฉันอยากขอโทษ
‪ฉันรู้ว่าฉันงี่เง่า
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันไม่สนใจความรู้สึกเธอเลย
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้เป็นเพื่อนที่ดี
‪แต่จริงๆ นะ ฉันไม่ค่อยได้ซ้อม
‪ฉันไม่รู้จักการเล่นเป็นวง ‪เหมือนกัน แต่ฉันพยายามอยู่
‪ดังนั้นฉันเลยอยากจะ...
‪เราพยายามเป็นเพื่อนกันอีกทีได้ไหม
‪ก็ได้
‪เดี๋ยวค่อยคิด
‪สรุปว่า...
‪เป็นอย่างนี้
‪นายใกล้เคียงคำว่าเพื่อนที่สุดที่ฉันมีในประเทศนี้
‪นายก็ด้วย เพื่อน
‪ฉันรู้
‪ฉันไม่ใช่คนที่ตัดสินชีวิตคนอื่น
‪และถ้านายอยากคบกับฮานา หรือเอ็มเจ
‪หรือแอนดี้ หรือกับทุกคนพร้อมกัน ไม่เป็นไร
‪เหมือนที่ไม่เป็นไรถ้านายชอบลูก้า
‪อย่าหัวเราะสิ ฉันพูดจริง
‪ฉันรู้ว่านายจดจ่ออยู่กับเขา
‪นายถึงได้อยากให้เขาร่วมวงด้วย
‪และนายถึงได้แอบส่อง ‪คอมพิวเตอร์ของเขาเมื่อวันก่อน
‪นายชื่นชอบเขามันไม่ผิดเลย
‪แต่ชื่นชอบกับหมกมุ่นไม่เหมือนกัน
‪มันมีแค่เส้นแบ่งบางๆ ‪ระหว่างชื่นชอบและตามส่อง
‪ไม่นะ จริงๆ
‪อย่าล้ำเส้นนั้น ฉันบอกนายในฐานะเพื่อน
‪ฟังนะ ดิกซอง ฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย
‪ไม่เอาน่า
‪เพื่อน มันเรื่องเล็ก
‪เราอยู่ในศตวรรษที่ 21 แล้ว ‪แม้แต่ฉันยังเอนไปนิดหน่อย
‪ถ้าฉันชอบผู้ชาย
‪ฉันยอมรับได้ไม่มีปัญหาแน่ แต่ว่า...
‪ประเด็นคือ...
‪มันซับซ้อนกว่านั้น
‪ในฐานะเพื่อนนาย ฉันควรได้ฟังคำอธิบายนะ
‪นายจะไม่ยอมถอยจริงๆ สินะ
‪ห้ามบอกใครก็แล้วกัน
‪แม้แต่ฮานา
‪เพื่อน
‪ปากฉันหุบสนิท
‪โอเค
‪ฉันไม่ได้มาโรงเรียนนี้เพราะอยากเรียนดนตรี
‪ที่จริง
‪ฉันไม่สนเรื่องงานประกวดเลย
‪แล้วยังไง
‪ฉันมาตามหาแม่
‪อะไรนะ
‪ตอนฉันเป็นเด็ก
‪แม่ทิ้งเราไป
‪พ่อฉันบอกว่าแม่ตายแล้ว แต่...
‪ฉันรู้ว่าแม่ยังอยู่
‪ดูสิ นี่แหละแม่ฉัน
‪เธอชื่อโรซิโอ
‪เธอเป็นนักดนตรีด้วย
‪ใช่
‪สวยนะ
‪เธออยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้เลย
‪ฉันมาที่นี่เพื่อหาคำตอบ
‪เธอเคยเป็นครูสอนดนตรี ‪นักเรียนคนสุดท้ายของเธอ...
‪คือลูก้า
‪ลูก้าเหรอ
‪เดี๋ยวนะ แล้วลูก้ารู้ไหมว่าเธออยู่ไหน
‪ฉันว่าไม่นะ ไม่รู้สิ
‪แต่ฉันมั่นใจว่าพ่อเขา มาร์เซโล
‪รู้แน่ว่าเธออยู่ที่ไหน
‪ยังมีอีกนะ
‪ดูนี่สิ
‪จดหมายจากมาร์เซโลถึงแม่ฉัน
‪ขอให้เธออยู่ห่างๆ ‪จากครอบครัวเขาแล้วจะให้เงิน
‪(โรซิโอ ขอโทษที่ผมจะบอกว่า...)
‪โคตรแย่
‪นายตามหาเธอมานานแค่ไหนแล้ว
‪นานแล้ว
‪นานมาก
‪แต่ตอนนี้ฉันจะต้องเจอแน่
‪ฉันมีลูก้าอยู่ใกล้ๆ
‪มีบางอย่างที่ฉันยังไม่เข้าใจ
‪บางอย่างไม่สมเหตุสมผล
‪นายรู้ได้ยังไงว่าลูก้าอยู่ที่นี่
‪เพื่อน...
‪เป็นทางการแล้ว ‪เชิญทักทายดาวดวงใหม่แห่งเอลีตเวย์ได้
‪ลาก่อน
‪(ซีน โนมเบร)
‪(เจอกันในห้องซ้อมหน่อยสิ)
‪อย่าบอกใครนะ
‪ขอร้องล่ะ
‪เพื่อน ฉันบอกแล้วไง
‪รูดซิปปากเลย
‪ขอบใจ เพื่อน
‪สบายมาก
‪แจ๋ว
‪จะพูดอะไรก็ว่ามาเร็วๆ
‪ฉันอยากขอโทษ
‪ฉันทำเกินไป
‪นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของฉัน ‪แต่เป็นเรื่องของเราทุกคน
‪รวมกันแล้วเราแกร่งขึ้น
‪และเราจะชนะการประกวดนี้ด้วยกัน
‪แต่ฉันรู้ว่าแค่คำพูดของฉันไม่พอ
‪เธอเลยจะร้องเพลงสินะ
‪ก็ฉันถนัดที่สุด
‪นี่เราแสดงละครเพลงอยู่ใช่ไหม
‪ก็ได้
‪ฉันรู้ว่าฉันอาจกวนประสาท
‪ฉันอาจจะโหดร้าย
‪ฉันรู้ฉันจู้จี้จุกจิก
‪แต่ฉันก็มีปัญหา
‪ฉันรู้ฉันต้องการเธอ
‪เพราะเธอทำให้ฉันดีขึ้น
‪และเราจะเข้มแข็งกว่าเดิม
‪เมื่อเราอยู่ด้วยกัน
‪ขอโทษ
‪ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว
‪ยกโทษให้ฉันได้ไหม
‪ได้เสมอ
‪มานี่หน่อย
‪ก็ได้
‪แจ๋ว
‪เธอร้องเพลงเอาชนะใจ ‪พวกนั้นได้ จะให้ฉันทำไง
‪นายยังมีทางแก้ตัว
‪พาเอสเตบานไปที่ห้องซ้อมตอนทุ่มสิบห้า
‪จะทำอะไรเขา
‪สำคัญด้วยเหรอ
‪พร้อมไหม เพื่อน
‪เพื่อน ฉันพร้อมแต่เกิดแล้ว
‪ไปเถอะ
‪ได้ เดี๋ยวนะ
‪(มาเจอฉันที่ห้องซ้อม ทุ่มสิบห้า ต้องการให้ช่วย)
‪- เดี๋ยวฉันตามไป ‪- ได้
‪ดิกซอง
‪ฉันแค่อยากขอบใจที่ช่วยฉันเรื่องนั้นน่ะ
‪ฉันไม่เจอหลักฐาน
‪แต่ฉันมั่นใจมากว่า ‪เซบาสเตียน แลงการิกาอยู่เบื้องหลัง
‪ฉันรู้
‪คู่หู
‪ขอต้อนรับเข้าสู่รอบแรก
‪ของการประกวดวงดนตรี
‪รอบนี้เราจะคัดเหลือแปดวง
‪ที่จะเข้าสู่รอบต่อไป
‪มาเริ่มกันเลยดีไหม
‪(อยู่ไหน)
‪ขอเสียงปรบมือให้เอ็กซ์วาย
‪โอ้ ที่รัก ที่รักจ๋า
‪หนึ่ง สอง สาม
‪โอ้ ที่รัก ที่รักจ๋า
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‪ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‪โอ้ ที่รัก ที่รักจ๋า
‪ฉันไม่น่าปล่อยเธอไปเลย
‪และตอนนี้ฉันไม่เห็นเธอแล้ว
‪บอกสิว่าอยากให้เป็นยังไง
‪บอกสิ ที่รัก เพราะฉันอยากรู้เดี๋ยวนี้
‪เพราะว่า
‪ฉันเหงาเจียนตาย
‪และฉัน
‪ฉันต้องสารภาพว่ายังเชื่อ
‪ยังเชื่อ
‪เมื่อฉันไม่ได้อยู่กับเธอ
‪โอเคไหม
‪โอเค
‪- เห็นเอสเตบานไหม ‪- ไม่
‪จีบฉันสิ ที่รัก อีกสักครั้ง
‪โอ้ ที่รัก ที่รักจ๋า ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‪ลูก้า ได้ข่าวจากเอสเตบานไหม
‪ทำไม ทำแฟนหายแล้วเรอะ
‪โอ้ คนสวย
‪ฉันไม่น่าปล่อยเธอ
‪ไป
‪ฉันต้องสารภาพ
‪พวกเขาเก่งมาก
‪ว่าฉันเหงาเจียนตาย
‪ไม่รู้รึว่าฉันยังเชื่อ
‪ว่าเธอจะมาหา
‪และส่งสัญญาณบอกฉัน
‪จีบฉันสิ ที่รัก อีกสักครั้ง
‪พร้อมไหม
‪ไม่ค่ะ เอสเตบานหายตัวไป
‪โอเค เขาควรมาได้แล้ว ‪ อีกสองนาทีพวกเธอขึ้นเวที
‪ไม่รับ
‪ไม่รับเลย
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย