‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เรารู้ว่าแกทำอะไรไว้ แกโดนแน่)
‪ฉันเบื่อโดนลากเป็นกลุ่มเดียวกับพวกนายชะมัด
‪เดอะลอดจ์น่ะ
‪- เดอะอะไรนะ ‪- เวรกรรม
‪แต่มันคืออะไรล่ะ
‪องค์กรลับที่มีอยู่เมื่อหลายปีก่อน
‪เพื่อทำลายชีวิตเด็กทุนในเอลีตเวย์
‪องค์กรลับเหรอ ไม่จริง
‪มากไปแล้ว ว่าไหม
‪ไม่ ไม่ใช่มากไป ไร้สาระต่างหาก
‪ฉันรู้ แต่ฉันไม่ใช่คนตั้งกฎนี้
‪แต่แม่เธอเป็นคนทำ
‪ไม่ ลูก้า
‪แล้วแม่เธอทำอะไร
‪เปล่าเลย
‪แม่เคยเกี่ยวข้อง ‪เมื่อหลายปีก่อน แต่ไม่เกี่ยวอีกแล้ว
‪ไม่ เล่ามาให้หมด
‪แม่ของฮานาเคยเป็นสมาชิก
‪เรื่องมันนานมาแล้ว แม่ออกมาแล้ว
‪ไม่มีเดอะลอดจ์มาตั้งหลายปี ดังนั้น...
‪ฟังนะ แทนที่จะทะเลาะกัน ‪เราหาวิธีแก้ไขกันเถอะ
‪ไม่รู้สิ ต้องทำอะไรสักอย่าง ไปคุยกับเซลีน่ากัน
‪นางจะไปบอกพ่อแม่เรานะ
‪ถ้าพ่อแม่ฉันรู้ว่าพวกนี้ถึงกับเผาห้องเรียน
‪ฉันโดนลากกลับบ้านแน่
‪พวกนั้นมีแค่ไฟฉายและหน้ากาก
‪ทำอะไรไม่ได้หรอก
‪งั้นเราควรอยู่เฉยเหรอ
‪ฉันไม่อยากมีปัญหา
‪ไม่มีใครอยาก
‪แต่เราต้องหยุดเรื่องนี้
‪ใช่ กลางวันเธอคือป๊อปสตาร์ ‪กลางคืนคือศาลเตี้ย
‪พวกนี้ก็แค่เด็กเกเรที่อยากทำให้เรากลัว
‪เราหลงกลไม่ได้
‪แล้วถ้าเหิมเกริมยิ่งขึ้นล่ะ
‪- อะไรน่ะ ‪- ไฟดับ
‪"อะไรน่ะ" ถามมาได้
‪ไร้สาระสิ้นดี เอาไป
‪แล้วยังไง
‪เราจะทำยังไงดี
‪เราโหวตกันสิ
‪ก็ได้
‪คนที่ไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวาย
‪และมีปีแรกที่สุขสงบ
‪เยี่ยม สี่ต่อหนึ่ง
‪เรียบร้อย
‪ถ้าเสียงส่วนใหญ่ว่าอย่างนั้น
‪ไฟมาแล้ว
‪ขอบคุณค่ะ พระเยซู
‪(เลขหมายไม่รู้จัก: ตามมาที่นี่)
‪ไม่จริงน่า
‪(เราจับตาดูนายอยู่)
‪ซ้อมโดยไม่มีฉันเป็นไงบ้าง
‪- คิดถึงฉันเหรอ ‪- หุบปาก
‪อะไรเล่า ไม่เห็นมีอะไร
‪อะไรน่ะ
‪ยินดีด้วย ตอนนี้พวกเธอ ‪อยู่ในหลักสูตรเป็นเลิศทางดนตรีแล้ว
‪ซึ่งหมายความว่าเข้าร่วมประกวดวงดนตรีได้
‪ชื่อก็บอกแล้วว่าเป็นวง ‪ดังนั้นถ้ายังไม่มีเพื่อนก็หาซะ
‪- นายพูดถูก ‪- เรื่องอะไร
‪ว่าที่แฟนเก่าฉันคือไอ้โรคจิตหลงตัวเอง
‪ที่เจ็บข้อเท้า
‪ว่าแล้วเชียว
‪อย่างที่พวกเธอรู้ ผู้ชนะ ‪ก่อนหน้านี้ขายอัลบั้มได้ระดับโกลด์
‪ได้ทัวร์รอบโลก
‪ทำไมไม่ทิ้งเขาซะ
‪เก็บเพื่อนไว้ใกล้ตัว
‪เก็บศัตรูไว้ใกล้ตัวยิ่งกว่า
‪การชนะประกวดวงดนตรีครั้งนี้ ‪เป็นหลักประกันว่าอาชีพ...
‪ฉันจะแกล้งโง่
‪เราถึงจะพบหลักฐานเพื่อฉีกหน้ากากหมอนี่ซะ
‪เริ่มที่การแข่งรอบสี่ทีมสุดท้าย ‪ จากนั้นก็แข่งรอบรองชนะเลิศ
‪- บอกเอสเตบานหรือเปล่า ‪- เปล่า
‪และเข้าสู่รอบชิง
‪มีแค่นายรู้จะดีกว่า
‪และขอแจ้งเรื่องสำคัญกว่านั้น
‪เราเริ่มตั้งทีมสอบสวน ‪อย่างเป็นทางการในกรณีรับน้อง
‪นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่คนผิดจะสารภาพ
‪เมื่อหมดโอกาสนี้แล้วจะไม่มีการย้อนกลับ
‪จับได้เมื่อไหร่ คนผิดโดนไล่ออกทันที
‪เท่านี้แหละ
‪เขาจะต้องโดนแน่
‪โอเค นักเรียน ฉันจะไม่พูดซ้ำ
‪เข้าแถว
‪อย่าจับกลุ่มคุยกัน
‪เร็ว เบาเสียงหน่อย
‪ขอบใจนะ ที่รัก
‪แถวเรียงเดี่ยว
‪(คอลเมนา)
‪เมื่อตะวันอ่อนแสงลง
‪บนชายหาดแห่งนี้
‪ฉันสัมผัสร่างเธอที่ใจสั่นระรัว เคียงข้าง
‪(ปาชา คิดส์)
‪ฉันจมดิ่งไร้ก้นบึ้งสู่ดวงตาของเธอ
‪ดาราพร่างพรายร่วงพรู
‪แม่จ๋า
‪วัน ทู ทรี เริ่ม!
‪ความตาย
‪การทำลาย
‪ทำไมฉันถึงคิดเรื่องอื่นไม่ออก
‪ความตาย การทำลาย
‪(เอมิเลีย แอนด์ เดอะ ดรายแอดส์)
‪ให้ตายสิ
‪นี่ ปากกาของฉัน
‪เธอเอาปากกาฉันไปแล้ว
‪พอจะรู้แหละ
‪หวัดดี
‪อยากตั้งวงไหม
‪ฉันมีแล้ว
‪เธอมีนักร้องประสานสองคน
‪แบบนั้นยังไม่เป็นวง
‪รู้ไหม เสียงเธอจะเพราะมากๆ ‪ ถ้าเข้าคู่กับเครื่องดนตรีที่เหมาะกัน
‪ไม่ใช่ว่าตอนนี้ไม่เพราะนะ ‪แต่มันคงโดดเด่นกว่านี้ถ้า...
‪ฟังนะ เธอน่ารักมาก
‪และแปลกด้วย
‪ส่วนนี่ก็น่ารักมากและแปลกด้วย
‪ดังนั้น อย่าหาว่างั้นงี้เลยนะ แต่ฉันอยากชนะ
‪ส่วนดอกไม้กระดาษนี่ไม่ช่วยให้ฉันชนะแน่ๆ
‪เธอจะบอกว่าฉันไม่เก่งพอทำให้เธอชนะเหรอ
‪เธอเก่งนะ แต่คงยังไม่พอ
‪อีกอย่าง ไม่เคยมีเด็กปีหนึ่งชนะประกวดมาก่อน
‪นี่เป็นปีสุดท้ายของฉัน ‪โอกาสสุดท้ายแล้ว ฉันเสี่ยงไม่...
‪ไปไหนแล้ว
‪- พร้อมไหม มาเลย ‪- ครับ
‪ขอบคุณ
‪คุณวาสเกซ
‪ครูอยากให้เธอพูดแต่ความจริง
‪เชิญเข้ามาได้ นั่งสิ
‪ก่อนอื่น เริ่มกันที่...
‪โดนปฏิเสธมาเหรอ
‪เธอบอกว่า
‪"ไม่เคยมีเด็กปีหนึ่งชนะมาก่อน"
‪อะไรกัน
‪ฉันรู้แหละว่าฉันไม่ใช่สาวบราซิลสุดสวย
‪และเธอก็ไม่ได้รักฉันอย่างนั้น
‪แต่ถ้าเราตั้งวงกันล่ะ
‪ฉันกับเธอเหรอ
‪มือกลองกับนักเปียโนเนี่ยนะ
‪และนักร้อง
‪ดูนี่
‪กัวร์โต 206 ห้องพักเรา
‪นักเปียโน
‪มือกลอง และฮานา โคเฮน แกนเดีย
‪ฟังดูดีใช่ไหมล่ะ
‪ใช่
‪ถ้าฮานาเอาด้วย ฉันก็เอา
‪แต่ว่า...
‪นางคงจะเล่นกับแฟน
‪เราก็ต้องลองถามก่อนไหม
‪อย่าลืมนะ ความสำเร็จ ‪เกิดจากวิสัยทัศน์ 50 ความพยายาม 50
‪เหรอ
‪ใครพูดล่ะ พระเยซูหรือเปล่า
‪เปล่า แบด บันนี่
‪โอเค
‪แหง
‪- ฉันมาคิดๆ ดู ‪- เรื่องอะไร
‪เราควรเล่นเพลงที่ฉันแต่งให้เธอในรอบแรก
‪เพลงที่นายร้องให้ฉันในวันเกิด ‪ระหว่างที่เราขี่ม้าของพ่อนายน่ะเหรอ
‪ใช่
‪เซบาส การร้องเพลง "ฆ่ามัน" คงแปลกๆ
‪แต่ว่า...
‪เราร้องเพลงอะไร ‪มันไม่สำคัญหรอก สำคัญที่มาจากใจ
‪เชื่อฉันสิ
‪เชื่อมั่นในตัวเรา
‪ทำอะไรของนาย มีสมาธิหน่อย
‪- นี่ ‪- หวัดดี
‪- อะไรน่ะ ‪- วงของเรา
‪สาวๆ จากห้อง 206 เหรอ ทุกคนเลยเหรอ
‪ก็ตั้งใจอย่างนั้น
‪ฉันนึกว่าฮานาจะร้องเพลงกับแฟนเขาซะอีก
‪ถ้าเป็นอย่างนั้น
‪ก็คงเป็นสองสาวห้อง 206 มั้ง
‪นายจะเล่นกับใคร
‪ฉันคิดว่านายควรเล่นกับคนที่ชอบพอกัน ว่าไหม
‪เพราะเราต้องซ้อมกันยาวๆ ไป และ...
‪นั่นแหละ
‪ใช่ ที่จริง ฉันว่าเธอพูดถูก
‪เฮ้ยๆ จี
‪ข้าอยู่ในถิ่นของข้า
‪เหมือนโปล สานุศิษย์ ข้าจะให้ปากคำ
‪ข้าร่ายสักสองสามบาร์ เอ็งก็บ้าตายแล้ว
‪ฟังนะ ส่งเงินสดมาให้ข้า โลกจะแตกก็ช่าง...
‪ว่าไง เพื่อน
‪เราควรตั้งวงด้วยกันนะ งานประกวดครั้งนี้
‪นายนี่โคตรอัจฉริยะ เพื่อน
‪- เอาไหม ‪- ต้องเด็ดดวงแน่
‪ใช่เลย
‪ที่จริง ฉันคิดอยู่ว่า
‪เราอาจทำอะไรที่...
‪- สวัสดียามบ่าย ‪- สวัสดีครับ
‪เราทำแบบสาวๆ ทำก็ได้ ‪พวกเขาก็ตั้งวงรวมทีมห้องเดียวกัน
‪เราทำแบบเดียวกันได้ นาย ฉัน...
‪แล้วก็ลูก้า
‪และลูก้าเหรอ
‪ถามจริง ลูก้านะ
‪นายต้องล้อเล่นแน่ๆ เพื่อนๆ
‪ไม่
‪เธอมองฉันต่างจากเดิม
‪เธอกอดฉันแต่ฉันไม่รู้สึกถึงไออุ่น
‪ฉันพูดตรงกับใจ
‪เธอขัดคอและพูดแทนฉัน
‪เธอพูดถูกเสมอ
‪(วงของลูก้า ออดิชั่น)
‪เธอ...
‪เรื่องราวเก่าๆ เดิมๆ ช่างเดาได้ง่ายดาย
‪ฉันรู้ดีแก่ใจ
‪ดังนั้นโปรดหนีไป หนีไป ที่รัก
‪เธอเร็วกว่าฉันเสมอ
‪นายกับเจ้าปาโบล เอสโกบาร์น่ะเหรอ
‪ทำไมถึงคิดว่าฉันจะสน
‪เผื่อนายไม่รู้ นายจะลงแข่งได้ก็ต้องมีวงก่อน
‪ฉันจะไม่มีวันเสียน้ำตาให้เธอ
‪จงหนีไปเหมือนเคย อย่าหันมองกลับมา
‪เธอเคยทำมาแล้ว
‪และบอกตรงๆ
‪ฉันไม่แคร์
‪เดี๋ยวนะ
‪มีอะไร
‪ฉันปวดฉี่
‪โอเค
‪ฮานา ฉันมีข้อเสนอให้เธอ
‪ที่จริง เป็นวิสัยทัศน์ให้เธอพิจารณามากกว่า
‪มาตั้งวงกันเถอะ
‪เธอ ฉัน แอนดี้
‪ตลกจัง ฉันดูเหมือนนักเรียนทุนเหรอ
‪กัวร์โต 206
‪เธอจ๋า ฉันก็อยากนะ
‪- ฉันบอกเซบาสไปแล้วว่าจะเล่นกับเขา ‪- อ้อ
‪แต่ฉันมั่นใจว่าเธอหา ‪นักร้องอีกคนได้ คนที่เก่งกว่าฉัน
‪แน่นอน
‪ฉันกับดิกซองเก่งกว่าอีกหลายคน
‪นายด้วย
‪ดังนั้นถ้านายอยากได้โอกาส ‪ชนะเซบาสกับฮานาจริงๆ
‪ก็ไปคิดดู
‪เอ็มเจ
‪- เราโอเคกันนะ ‪- แน่นอน
‪(สมาชิกวง ฮาบาส)
‪เพื่อน สมัครโดยไม่มีนักร้อง...
‪ดูเหมือนไม่ค่อยเข้าท่า
‪แล้วไง
‪งั้นเราไม่ควรสมัครเหรอ
‪ไม่ควร เว้นแต่เธออยากแพ้
‪คิดแง่ร้ายจัง
‪ฉันอยากชนะงานนี้จริงๆ แต่...
‪เราไว้พยายามปีหน้าก็ได้
‪โอเค แล้วถ้าเราหานักร้องได้ล่ะ
‪คนที่ทั้งเก่งและฉลาด
‪และหน้าตาดีด้วย
‪เรื่องแบบนี้เราไม่มีวันรู้หรอก
‪ก็ใช่
‪อย่าคิดว่ามันเป็นการบ้าน
‪ให้คิดว่ามันคือโอกาส
‪เรามาเรียนรู้เรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนั่นคือ ดนตรี
‪- ขอโทษครับ ขออนุญาต ‪- เข้ามาสิ
‪ว่าไง
‪กฎบอกว่ามาสายสิบนาทีถือว่าขาดเรียน
‪ใช่ แต่เรายกเว้นกันได้
‪สำหรับหนุ่มน้อยคนนี้ที่มีพรสวรรค์
‪พรสวรรค์เป็นเด็กบ้านนอกสิ
‪ไม่ เขาเป็นเด็กเมืองนี่แหละ
‪ไม่ เขามีหูทิพย์
‪ซึ่งเป็นพรสวรรค์ที่สุดยอดมาก
‪เราให้เด็กปีหนึ่งลงวิชานี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ถ้าหน้าตาแบบนี้ ฉันไม่ขัด
‪พวกเธอจะแต่งเพลงที่ ‪คุกรุ่นในใจแล้วอยากจะบอกเล่า
‪ตอนนี้ลืมเรื่องเทคนิคไปก่อน
‪นายไม่มีพอดีเลย เซบาส
‪ทำไมทำหน้าบูดเชียว
‪บอกมาซิ เซเลน่า
‪พูดกับฉันเหรอ
‪ใช่ ฉันพูดกับเธอ
‪ทำไมสาวๆ ถึงกรี๊ดหมอนั่นจัง
‪ใคร เอสเตบานเหรอ
‪เขาชื่อนี้ใช่ไหม
‪- ใช่ เอสเตบาน ‪- เอสเตบาน
‪ฟังนะ ฉันจะพูดตรงๆ กับเธอสักครั้ง
‪เขาโง่ที่ไม่สังเกตเห็นเธอ
‪ไม่ต้องอธิบาย ฉันรู้ว่าฮานาชอบเขา
‪ใช่ แต่ฮานามีแฟนแล้ว ใช่ไหมล่ะ
‪แล้วไง นางไม่สน
‪เวลานางอยากได้อะไร นางก็ต้องได้
‪แม้ว่านางไม่คู่ควร
‪ไม่ๆ ฮานานิสัยดีมาก
‪เธอเก่งและ...
‪สวย และ...
‪เอาละ มองหน้าฉัน
‪เธอสวยกว่าและเก่งกว่าเขาเยอะ
‪เยอะมาก
‪ทำไมนายมาทำดีกับฉัน
‪ต้องการอะไรสินะ
‪เปล่า ไม่มี
‪ฉันมีพร้อมทุกอย่างแล้ว ถูกไหม
‪ฉันไม่ได้จะผูกมิตร
‪ฉันแค่ไม่ทำตัวร้าย มันไม่เหมือนกัน ‪ ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดยังไงนะ
‪ฉันชอบเธอนิดหน่อย นี่คงเป็นจุดแข็งของเธอ
‪แค่เลิกแสดงบทเซเลน่าคลั่งศาสนาก็พอ
‪ขอร้องเลย เลิกซะ
‪แต่ถ้าเธออยากได้เจ้าคนปวยบลาคนนี้ ควรลุยนะ
‪เธอแค่ต้องลอง
‪ฉันอยากมีแบบนี้บ้าง
‪อะไร
‪ฝีมือของนายไง เพื่อน
‪ฉันอยากเล่นเปียโนได้บ้าง
‪หรือรู้เมโลดี้สักนิดก็ดี
‪ฉันถนัดไรม์มากกว่า
‪ฉันไม่เก่งเมโลดี้เท่านาย
‪ถ้าฉันมีพรสวรรค์แบบนาย ไม่รู้สิ
‪ฉันคงรู้รหัสผ่านของทุกคน
‪เพียงแค่ฟังเสียงกดแป้น
‪เป็นไปไม่ได้หรอก เพื่อน
‪ฉันพูดจริง แต่ละแป้นมีเสียงเฉพาะนี่ใช่ไหม
‪นายเหมารวมสุดๆ ไปเลย
‪โจรโคลอมเบียเหรอ
‪แล้วอะไรต่อล่ะ
‪ค้ายาในโรงเรียนไหม
‪ไม่เอาน่า
‪โธ่เอ๋ย
‪แสดงว่าคืนนั้นเธออยู่ในห้อง
‪ครับ ครู
‪ผมกำลังเล่นฟอร์ตไนท์
‪ฟอร์ตไนท์ มันคืออะไร
‪แต่มีคนเห็นเธออยู่ที่โถงทางเดินก่อนไฟไหม้
‪หนูว่าจะไปเอายาแก้ปวดท้องเมนส์
‪มีหลักฐานบ้างไหม
‪รูปนี้ที่หนูส่งให้แฟนเก่า
‪ไม่ต้องขนาดนั้น เก็บไป
‪แล้วทำไมไม่มีใครเห็นเธอ ‪วิ่งออกมาตอนไฟเริ่มไหม้
‪- เธอไปอยู่ไหน ‪- ผมอายุเกิน 18 แล้วนะ
‪ผมเป็นผู้ใหญ่มีความรับผิดชอบ
‪ผมไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมกำลังนำทีมปฐมพยาบาล
‪ฉันรู้ว่ามีรุ่นพี่เกี่ยวข้องด้วย
‪และรู้ว่าเธอรู้ทุกเรื่องในโรงเรียน
‪พวกเขาจะบอกลูกชายผู้ว่าทำไม ‪ถ้าจะทำเรื่องผิดกฎ
‪เซลีน่า นี่เรื่องร้ายแรง
‪ผมก็กลุ้มเหมือนกัน
‪ฮานาอยู่ด้วย ผมคงบ้าตายแน่ถ้าเกิดเรื่องกับเธอ
‪ฉันจะพูดอีกครั้ง ฉันไม่อยากร่วมวงกับพวกนาย
‪ขอบใจ แต่ฉันมีทางเลือกอื่น
‪ไม่เป็นไร ว่าแต่ว่า
‪นายมีชีทวิชาวรรณกรรมหรือเปล่า
‪ฉันทำสำเนาหาย
‪นายมีคอมพิวเตอร์ใช่ไหม
‪ใช้ได้นี่
‪นายยกระดับขึ้นแล้ว
‪ฉันจะส่งไปให้
‪เฮ่ เอ็มเจ เธอไปถึงไหนแล้วเรื่อง...
‪ว้าว ให้ตายสิ
‪ไม่ไหวแฮะ
‪ฉันรู้สึกตลกเหลือเชื่อ
‪ใช่ สวยเหลือเชื่อ
‪เธอจีบฉันเหรอ
‪เปล่า ไม่ใช่แน่ๆ
‪ฉันไม่อ่อยเพื่อนตัวเอง
‪อ๋อ เข้าใจละ
‪แต่ว่า...
‪ถ้าเธอไม่ใช่เพื่อนฉัน ‪ ถ้าฉันไม่รู้เรื่องที่เธอละเมอตด
‪อะไรนะ
‪- พูดเรื่องอะไรน่ะ ‪- ฉันคงจีบเธอที่แต่งแบบนี้
‪- ฉันเปล่าทำย่ะ แอนดี้ ‪- โอเค
‪เธอคิดว่าเอสเตบานจะชอบไหม
‪เขาจะได้มาร่วมวงกับเราไง
‪อาจจะ
‪แต่นี่เธอลงทุนขนาดนี้ ‪เพื่อให้เขามาร่วมวงเท่านั้นเหรอ
‪- แค่นั้น ‪- แค่นั้น
‪- แค่ทำวง ‪- วงดนตรี
‪ไม่งั้นฉันจะสนใจเอสเตบานทำไม
‪ใช่ไหม ทำไมล่ะ
‪ทำไมนะ
‪- ทำไม ‪- ใช่
‪นั่นสิ
‪ครูครับ ให้ผมพาเขากลับไปคลาสปีหนึ่งดีไหม
‪ไม่ๆ
‪ผ่อนคลายไว้ หายใจเข้า
‪แรงบันดาลใจของเธอน่ะ
‪คิดดูสิ ฉันรู้ว่าเธอทำได้ดีกว่านี้
‪เอาเลย
‪ฉันได้ยินเสียงเธอ
‪จากไปเมื่อใกล้รุ่งสาง
‪ฉันไม่เคยคิดเลยว่า
‪จะไม่ได้พบเธออีก
‪ฉันคุ้นเคยเสียแล้วกับการไม่ได้ยิน
‪เสียงลมหายใจของเธอ
‪ฉันคุ้นเคยเสียแล้วกับการฝืนทน
‪แม้ว่าเธอจากไปโดยไม่บอกลา
‪ฉันรู้เธอคิดถึงฉัน ใจเธอร้องเรียกหา
‪เพราะฉันอยู่ในมุมหนึ่งของชีวิตเธอตลอดกาล
‪ฉันรู้ฉันจะอยู่ในใจเธอชั่วนิรันดร์
‪ฉันจะอยู่ตรงนั้น
‪ฉันจะรอเธอ
‪ตลอดไปทุกรุ่งสาง
‪อยากให้เธอกลับมา
‪- มีอะไร ‪- เปล่าน่า
‪- เธอร้องไห้เหรอ ‪- หุบปากเลย
‪ปล่อยฉัน
‪อะไรเป็นแรงบันดาลใจ
‪แฟนนาย
‪มาจากไหนก็กลับไปที่นั่นเลย
‪นายไม่เหมาะกับที่นี่
‪นายหลอกฮานาได้ แต่หลอกฉันไม่ได้
‪นายรู้เยอะนะเรื่องแบบนี้ ว่าไหม
‪ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‪อีกอย่าง ฉันอยากเห็น ‪ตอนที่ฮานารู้ตัวจริงของนาย
‪อย่าสะเออะพูดถึงเธอ โอเคนะ
‪มีอะไรกัน
‪ผมกำลังบอกเอสเตบานว่าเขาเก่งมากครับ
‪ดีมาก เซบาส
‪เป็นเพื่อนกันไว้ดีมาก
‪มาแล้ว
‪หวัดดี
‪เธอดูแปลกไปนะ
‪ใช่ ฉันน่ะ...
‪กำลังทดลองอะไรนิดหน่อย
‪ไม่ใช่ว่าเมื่อก่อน ‪เธอไม่สวยนะ แต่ตอนนี้เธอสวยดี
‪ขอบใจนะ
‪ว่าแต่ว่า...
‪จำได้ไหมที่ฉันเคยบอกว่าฉันกับแอนดี้ตั้งวงกัน
‪แล้วฮานาจะเป็นนักร้อง
‪แต่เธอรวมวงกับเซบาส
‪ใช่เลย
‪เราก็เลยอยากรู้ว่านายอยากจะ
‪ร้องเพลงกับฉันหรือเปล่า
‪กับเราน่ะ ในวงเรา
‪- คงงั้น ‪- ได้สิ ฉันแค่ต้องบอกดิกซอง
‪- แต่คิดว่าได้นะ ‪- ใช่ ดิกซอง
‪งั้น...
‪ลองคิดดูนะ
‪- เราอยู่ห้อง 206 มาบอกได้ทุกเมื่อ ‪- โอเค
‪จะได้มาคิดรายชื่อเพลงของเรา
‪เหลือเวลาไม่มากแล้ว
‪ได้ 206
‪(อาลู ดิกซอง เอสเตบาน)
‪(ซีน โนมเบร: ดิกซอง ‪เอสเตบาน เอ็มเจ แอนดี้)
‪(งานประกวดวงดนตรี)
‪เซบาส
‪- อะไร ‪- เหงื่อเต็มตัวเลย
‪ฮานา ฉันเข้ายิมมา
‪ไปอาบน้ำดีไหม
‪ก็ได้
‪เดี๋ยวฉันมา
‪นี่ ที่รัก อยากค้างไหม
‪ทำอะไรน่ะ
‪นายทำบ้าอะไร
‪ฮานา มันไม่ใช่ของฉันอยู่แล้ว
‪งั้นของใคร
‪- เพื่อนนายทิ้งไว้เหรอ ‪- ค้นของฉันเหรอ
‪นายนอกใจฉันใช่ไหม
‪เธอแอบดูโทรศัพท์ฉัน
‪- ทำไมนายถึงมี... ‪- ฮานา อย่ายุ่งกับของฉัน
‪อย่าพูดกับฉันแบบนี้
‪ฮานา ออกไปจากห้องฉัน ไปซะ
‪ไปซะ ฮานา
‪เธอมันบ้า วิตกจริตเกินเหตุ
‪เธอคิดถึงแต่ตัวเอง
‪- ฉันรึ ‪- ใช่ เธอ
‪- นายมันคนโกหก ‪- จะบอกให้นะ
‪ถ้าเธอรู้จักฉัน เธอคงรู้ว่าฉันถือสามาก ‪เรื่องความซื่อสัตย์และยึดหลักการ
‪นั่นแหละ เราจบกัน
‪โอเคนะ
‪เธอควรไปบำบัด
‪โอ้ ไม่ๆ
‪ดิกซองจ้ะ ยาหยี
‪โอเค
‪ด้นสดในแบบเดิมๆ
‪ฟาดเหมือนมวยไทยสายดำ ‪ไม่มีอะไรมาฉุดหยุดฉันได้
‪ดูเผินๆ ฉันคือประธานาธิบดีวงการแรป
‪ประชาชนที่รักฉันอยู่ไหน
‪ฉันมาจากแดนดินถิ่นไกลบนเขาสูง
‪ศักดิ์ศรีสูงเทียมฟ้า
‪ช่วยได้ไม่เก็บเงิน ไม่
‪ใช่ ดิกซองจ้ะ ยาหยี
‪ไม่ๆ
‪ไอ้หัวครกเอ๊ย
‪ฉันคบกับไอ้โง่นั่น ‪ตั้งหลายเดือนได้ไง ไม่อยากเชื่อเลย
‪"รักเธอ สุดที่รัก" ตอแหลชะมัด
‪- เฮ่ เกิดอะไรขึ้น ‪- ฉันเจอหน้ากากในลิ้นชักเขา
‪ไอ้กร๊วกนั่นไล่ฉันออกจากห้อง ‪ก่อนที่ฉันจะหยิบทัน เป็นมันนี่เอง
‪แล้วไง
‪เราจะทำยังไงดี
‪ผมเองครับ ผมจุดเทียน
‪และเป็นคนขโมยเครื่องแบบของอาร์บีดี
‪ฉันรู้ว่าไม่ได้มีแค่เธอ คูรี
‪ถ้าเธอบอกครูว่ามีใครอีก
‪ครูอาจยอมให้เธอเรียนจบปีสุดท้าย
‪เดอะลอดจ์ใช่ไหม พวกเขากดดันเธอ
‪เอาสิ
‪- ช็อกโกแลตไหม ‪- ไม่ครับ
‪- มีหลายรสนะ ‪- อานา
‪มีแค่ผมครับ ไม่มีใครช่วย ผมทำเพราะอยากทำ
‪ครูรู้ว่าเธอกำลังปกป้อง ‪ใครสักคน ครูจะหาให้ได้ว่าเป็นใคร
‪ตอนนี้ เธอบังคับให้ครู ‪ไม่มีทางเลือก นอกจากไล่เธอออก
‪เปลี่ยนแผน
‪ฉันมีข้อเสนอ
‪นายเป็นคนเสนอ รับรองว่าไม่ใช่เรื่องดี
‪ฉันว่าเราควรเล่นด้วยกันในการประกวดครั้งนี้
‪ล้อเล่นน่า
‪เปล่าสักหน่อย
‪ฉันคิดว่าเราควรคืนดีกันด้วย
‪บอกแล้วไงว่าอย่าร้องไห้ ‪กลับมาหาฉันตอนไปไม่รอด
‪บอกแล้ว
‪เอมิเลีย นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่เธอจะชนะ
‪เราสองคนรวมกันต้องชนะแน่
‪สนองความต้องการแฟนๆ หน่อยเถอะ
‪ราชากับราชินีของแฟนๆ คืนบัลลังก์แล้ว
‪ฟังนะ หนูน้อย
‪แต่ก่อนฉันอาจจำเป็นต้องมีนาย
‪แต่ตอนนี้ฟังแล้วเหมือนนายจำเป็นต้องมีฉัน
‪เรียกว่ามีผลประโยชน์ร่วมกันเถอะ
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกเขากลับมาคบกัน
‪เหมือนพ่อแม่ฉันกลับมาดีกันหลังหย่าไปแล้ว
‪ว้าว
‪ไม่เข้าใจคู่นี้เลย
‪แปลกจัง
‪(เอ็กซ์วาย: เอมิเลีย เซบาส)
‪การประกวดจบแล้ว
‪ไม่เป็นไร เรายังมีปีหน้า
‪เราแพ้โดยไม่ทันได้พยายามด้วยซ้ำ
‪ยังหรอก
‪ยังต้องการนักร้องอยู่ไหม
‪เอาสิ
‪เย่
‪พระเจ้าช่วย
‪เราจะต้องเป็นวงที่เจ๋งที่สุด
‪ตื่นเต้นจัง
‪แอนดี้ยอดฝีมือ เธอคนนี้
‪เมื่อเธอจับไม้ตีกลอง เหมือนเธอมาจากดาวอื่น
‪เธอจับไม้ตีกลองฟาดแรงๆ เจ๋งเป้ง
‪อะไรกัน ทายซิใคร
‪ยอดมนุษย์ดนตรี ไรม์แม่นกริบ
‪เปียโนสุดเฉียบ เสียงร้องดีเยี่ยม
‪เอสเตบานนักแม่นคีย์ หนึ่งไม่มีสอง
‪นั่นไง ฉันเปล่าโกหก เมโลดี้แน่นเอี๊ยด
‪พระเจ้าช่วย ใช่เลย
‪เอสเตบานเล่นเปียโน ‪ แอนดี้ตีกลอง เรามาถูกทางแล้ว
‪ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
‪นางทำให้ฉันมึนงง ‪จนหน้ามืดจนจะล้ม เอ็มเจคนต้นคิด
‪วงนี้ผ่านฉลุยแน่อีหรอบนี้ตำรวจก็ไล่ไม่ทัน
‪ไม่มีใครตามเราทัน
‪เพราะเราคือซีน โนมเบร
‪เราคือซีน โนมเบร วงโนเนม
‪ทุกคนครับผม นักร้องนำของเรา
‪ฮานา โคเฮน แกนเดีย
‪เอสเตบาน แอนดี้ วงโนเนม
‪เอ็มเจ ฮานา
‪วงโนเนม
‪ส่วนผมคือดิกซองจ้ะ ยาหยี
‪วงโนเนม
‪เรารวมตัวกันเป็น...
‪ซีน โนมเบร
‪แจ๋ว
‪ต้องการอะไร ลูก้า
‪ดีใจที่เจอเธอเช่นกัน ฮานี
‪ฉันอยากรู้ว่า...
‪บอกวันนี้นะ ขอร้อง
‪ฉันว่าเขาพยายามผูกมิตรนะ
‪ยินดีรับสมาชิกวงเพิ่มอีกคนไหม
‪แน่นอน
‪อะไรนะ
‪ยิ่งหลายคนยิ่งสนุก
‪ขอบใจ
‪ขอบใจหลายๆ
‪โอเค
‪(หมายเลขที่ไม่รู้จัก: ร่วมวงให้ได้)
‪(ขอให้คุ้มค่าก็แล้วกัน)
‪เอาละ เมื่อกี้ฉันชอบนะ
‪ฉันว่าแจ๋วเลย
‪วงโนเนม
‪ใช่ไหม
‪ขอเวลาเดี๋ยว
‪ตอนแรกเธอเป็นติ่งฉัน ‪ตอนนี้เหมือนฉันไม่มีตัวตนเลย
‪มีสิ รับรองได้
‪คนทั้งโลกรู้ดี
‪ทุกคนเห็นเธอจูงมือ
‪ผู้ชายที่เลวที่สุดของที่นี่ไปสมัครประกวด
‪บอกแล้วไง ฉันอยากชนะให้ได้
‪เซบาสงี่เง่าก็จริง แต่เขาต่างจากคนอื่น
‪เขาเข้าถึงอะไรหลายอย่าง ‪ที่ฉันไม่มีวันเอื้อมถึงถ้าไม่มีเขา
‪ฉันจำเป็นต้องมีเขา
‪เธอก็เลยกลับไปคบกับเขา
‪ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก
‪เหรอ
‪แค่ช่วยบอกฉันหน่อยสิ
‪เพราะฉันไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ที่ฉันเริ่มอธิบายให้เธอฟังว่าทำไมตัดสินใจแบบนั้น
‪ง่ายๆ นะ เธอไม่ได้ต้องการหมอนั่น เอมิเลีย
‪เธอไม่เข้าใจเลย
‪เข้าใจอะไร
‪เข้าใจว่าเธอโคตรเก่งและมีเสน่์ห์
‪ว่าเธอเจ๋งทุกเเรื่องน่ะเหรอ
‪ไม่เอาน่า เอมิเลีย
‪สาบานได้ว่าเธอคือผู้หญิงที่สวยที่สุดที่ฉันเคยพบ
‪แต่ทั้งหมดนั้นเทียบเสียงของเธอไม่ได้เลย...
‪จะมาไหม
‪เดี๋ยวฉันตามไป
‪ได้
‪(ลูก้า รัก ลูก้า)
‪หมอนี่หลงตัวเองสุดๆ
‪ก็เห็นอยู่แหละ
‪เอสเตบาน หวัดดี
‪ไง
‪ฉันแค่อยากมาขอบใจที่นายช่วยเรื่องทั้งหมดนี้
‪จริงๆ นะ
‪ที่มาร่วมวง วงของเรา
‪นายมีน้ำใจมาก
‪เจ๋งมากเลย
‪(คุยกันได้ไหม)
‪(เจอกันที่ห้องนาย)
‪เครียดไหม ฉันก็เครียดเหมือนกัน บางครั้ง
‪ฮานา
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย