SERIAL NETFLIX
WIEMY, CO ZROBILIŚCIE MACIE PRZEJEBANE
Mam dość tego, że wrzucają mnie do jednego worka z wami.
To Loża.
- Co? - Tego brakowało.
Co to jest?
Tajna organizacja, która powstała lata temu,
by uprzykrzać życie stypendystom EWS.
Tajne stowarzyszenie? Niemożliwe.
Tego już za dużo.
Mało powiedziane. Niezłe gówno.
- Wiem, ale nie mam na to wpływu. - Twoja mama ma.
Luka, nie.
Co ma do tego twoja mama?
Nic.
Była w to zamieszana lata temu, ale już nie jest.
Opowiedz całą historię.
Mama Jany należała do Loży.
Dawno temu i potem odeszła.
Loża nie istnieje już od lat, więc…
Zamiast się kłócić, wymyślmy rozwiązanie.
Nie wiem. Może pogadamy z Celiną.
Powie naszym rodzicom.
Jak moi się dowiedzą, że podpalono tu salę,
każą mi wracać do domu.
Mają tylko latarki i maski.
Nic nam nie zrobią.
Mamy nic nie robić?
Nie chcę kłopotów.
Nikt ich nie chce.
Ale musimy to zakończyć.
Za dnia gwiazda popu, nocą obrończyni uciśnionych.
Oni lubią dręczyć ludzi. Po prostu chcą nas nastraszyć.
- Nie dajmy się sprowokować. - A jeśli to nie koniec?
- Co to było? - Nie ma prądu.
„Co to było?” A co miało być?
To niedorzeczne. Masz.
To co robimy?
ZASŁUGUJESZ NA LEPSZYCH PRZYJACIÓŁ
- Może zagłosujmy. - Dobra.
Kto jest za tym, żeby nie wszczynać awantury
i przeżyć ten pierwszy rok w spokoju?
Dobrze. Cztery do jednego.
Zdecydowane.
Skoro tak chce większość.
Światłość!
Dziękuję ci, Jezu.
NUMER NIEZNANY IDŹ ZA MNĄ
Mowy nie ma.
OBSERWUJEMY CIĘ
Jak ci idą próby beze mnie?
- Tęsknisz? - Cicho.
Gratulacje. Witamy was w Programie Mistrzostwa Muzycznego.
Macie teraz prawo wziąć udział w Bitwie zespołów.
Podkreślam: „zespołów”. Jak nie macie przyjaciół, znajdźcie sobie.
- Miałeś rację. - Co?
Mój przyszły eks to psychopata z obolałą kostką.
Wiedziałem.
Jak pewnie wiecie, poprzedni zwycięzcy mają dziś złote płyty,
jeżdżą w trasy koncertowe…
Dlaczego go nie rzucisz?
Przyjaciół trzymaj blisko,
ale wrogów jeszcze bliżej.
Wygrana w Bitwie zespołów to przepustka do kariery…
Będę udawać, że nic nie wiem.
Tak znajdziemy dowód, by go zdemaskować.
Najpierw ćwierćfinały, potem półfinały…
- Powiedziałaś Estebanowi? - Nie.
Tylko ty wiesz. Niech tak zostanie.
Teraz inny, bardzo poważny temat.
Wszczęliśmy oficjalne śledztwo w sprawie kocenia.
To ostatnia szansa, by się przyznać.
Gdy te drzwi się zamkną, nie będzie odwrotu.
Sprawcy zostaną natychmiast wydaleni i kropka.
Pójdzie na dno.
Uczniowie, proszę. Nie będę powtarzać. Ustawcie się w kolejce.
Wiem, że wszyscy chcą się zapisać na Bitwę zespołów…
Dzięki, skarbie.
UL
Gdy ku zachodowi chyli się słońce
U brzegu tej plaży
Czuję, jak twoje ciało pulsuje Tuż obok mnie
W twoich oczach czuję, że nie mam końca
Wokół nas spada deszcz gwiazd
Mamo
Raz, dwa, trzy i!
Śmierć!
Zniszczenie!
Czemu o niczym innym nie potrafię myśleć?
Śmierć! Zniszczenie!
EMILIA I DRIADY
Na Boga!
Hej! To był mój długopis.
Zabrała mój długopis.
Cześć!
Chcesz założyć zespół?
Zespół już mam.
Masz dwie dziewczyny do chórków.
To nie zespół.
Twój głos brzmiałby świetnie na tle odpowiednich instrumentów.
Teraz też brzmi świetnie, ale brzmiałby jeszcze…
Jesteś bardzo urocza.
I dziwna.
To też jest urocze i dziwne.
Nie bierz tego do siebie, ale ja jestem tu, by wygrać.
To origami mi w tym nie pomoże.
Że niby nie jestem dość dobra, by wygrać?
Jesteś dobra. Ale czy aż tak?
Żaden pierwszak nigdy nie wygrał.
To mój ostatni rok i ostatnia szansa. Nie mogę ryzykować…
Halo?
- Gotowy? Zapraszam. - Jasne.
Dziękuję.
Panie Vásquez,
proszę być ze mną w 100% szczerym.
Proszę wejść i usiąść.
Odrzuciły cię?
No więc powiedziała: „Żaden pierwszak nigdy nie wygrał”.
Żenada.
Wiem, że nie jestem piękną Brazylijką.
Nie kochasz się we mnie.
Ale może my założymy zespół?
My?
Perkusistka i pianistka?
I wokalistka.
Spójrz.
Pokój 206.
Pianistka,
perkusistka i Jana Cohen Gandía.
Nieźle, co?
Tak.
Jeśli Jana się na to pisze, to ja też, ale…
Ona chyba występuje z chłopakiem.
Musimy chociaż spróbować.
Pamiętaj, że sukces to 50% wizji i 50% wysiłku.
Tak?
Kto tak powiedział? Jezus?
Nie. Bad Bunny.
Dobra.
No!
- Tak sobie myślałem. - O czym?
Na eliminacjach zagrajmy tę piosenkę, którą ci zadedykowałem.
Tę, którą śpiewałaś na koniu ojca w moje 15. urodziny?
Tak.
Śpiewanie „Mátalas” to byłby obciach.
Nie ważne co, ważne, że śpiewamy z głębi serca.
Uwierz mi.
Uwierz w na.
Co robisz? Skup się.
- Hej. - Cześć!
- Co to? - Nasz zespół.
Wszystkie dziewczyny z pokoju 206?
Taki jest plan.
Myślałem, że Jana śpiewa z chłopakiem.
Jeśli tak, to będę dwie trzecie pokoju 206.
Z kim ty grasz?
Uważam, że warto grać z kimś, kogo się lubi.
Długie godziny prób i tak dalej.
Chyba masz rację.
Hej, hej, G
To moje terytorium
Jak apostoł Paweł Ja daję świadectwo
Kilka kresek I wpadasz w szał
Nie ma granic, daj mi kasę Tak skończy się świat
Co, brachu?
Zagrajmy razem w Bitwie zespołów.
Jesteś, cholera, łebski.
- Tak? - Damy czadu.
Jasna sprawa.
Właśnie myślałem, że moglibyśmy…
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Możemy zrobić tak jak dziewczyny. Kapela współlokatorów.
Zróbmy tak samo: ty, ja…
i Luka.
Luka?
Serio?
Chyba sobie żartujesz.
Nie.
Patrzysz na mnie inaczej
Przytulasz mnie Ale nie czuję twojego ciepła
Mówię to, co czuję
Przerywasz mi i kończysz moja zdania
Zawsze masz rację
ZESPÓŁ LUKI PRZESŁUCHANIA
Ty…
Ciągle ta sama historia Taka przewidywalna
Znam ją już na pamięć
Więc uciekaj, uciekaj, kochanie
Zawsze byłeś szybszy ode mnie
Ty i mały Pablo Escobar?
- Czemu miałbym być zainteresowany? - Żeby wystąpić, potrzebujesz zespołu.
Nigdy nie oddam ci moich łez
Więc uciekaj tak jak zwykle Nie oglądaj się za siebie
Tak, jak już to robiłeś
Powiem szczerze
Mam to gdzieś
Czekaj.
Co się stało?
Muszę do łazienki.
Dobra.
Jano, mam propozycję.
A raczej wizję twojej przyszłości.
Załóżmy zespół.
Ty, ja i Andi.
To jakiś żart. Wyglądam na stypendystę?
Pokój 206!
Chętnie, ale już się zgodziłam występować z Sebasem.
Na pewno znajdziecie inną wokalistkę, lepszą ode mnie.
Jasne.
Dixon i ja jesteśmy jednymi z lepszych.
Też jesteś nie najgorszy.
Jak chcesz mieć szansę na wygraną z Sebasem i Janą,
przemyśl to.
MJ, wszystko gra, prawda?
Jasne.
CZŁONKOWIE ZESPOŁU
Zapisywanie się bez wokalistki
to gówniany pomysł.
To co, mamy nie brać udziału?
Chyba że chcesz przegrać.
Jesteś taka negatywna.
Bardzo chciałam wygrać, ale…
zawsze możemy spróbować za rok.
A gdyby pojawił się ktoś, kto śpiewa,
jest genialny i bardzo utalentowany?
I jeszcze piękny. Nigdy nie wiadomo.
Nie.
Nie myślcie o tym jako o zadaniu, ale jako o szansie.
Mamy się tu uczyć tego, co najwspanialsze na świecie – muzyki.
- Przepraszam. Mogę? - Zapraszam.
Tak?
Dziesięć minut spóźnienia liczy się jako nieobecność.
Możemy zrobić wyjątek dla osoby obdarzonej wyjątkowym talentem.
- W sensie, że jest z wioski? - Nie, z przedmieść.
Ten młody człowiek ma niesamowite ucho. To wyjątkowy talent.
Od kiedy na te zajęcia wpuszczają pierwszaków?
Jak takie ciacha, to okej.
Skomponujcie coś własnego, o czymś, co jest waszą pasją.
Możecie zapomnieć o technice.
To Sebas się ucieszy.
Skąd ta smutna mina?
Powiedz mi coś, Seleno.
Mówisz do mnie?
Tak, do ciebie.
Czemu laski lecą na tego wieśniaka?
Kogo? Estebana?
Tak ma na imię?
- Tak, Esteban. - Esteban.
Ten raz będę z tobą szczery.
Jest głupi, że cię nie zauważa.
Nie musisz mi nic tłumaczyć. Wiem, że Jana chce go poderwać.
Ale Jana ma już chłopaka.
Co z tego? Ona ma to gdzieś.
Gdy czegoś chce, idzie i to bierze, nawet jeśli na to nie zasługuje.
No nie, Jana jest bardzo miła.
Ma talent,
jest ładna i…
Spójrz na mnie.
Ty jesteś dużo ładniejsza i bardziej utalentowana niż ona.
Dlaczego jesteś dla mnie miły?
Chcesz czegoś, prawda?
Wcale nie.
Zawsze muszę czegoś chcieć?
Nie jestem miły.
Chwilowo nie jestem wredny. To co innego. Nie wiem czemu.
Może trochę cię lubię. Może masz potencjał.
Tylko pozbądź się tej religijnej otoczki. Proszę, skończ z tym.
Ale jak chcesz chłopaka z Puebli, idź i bierz go.
Spróbuj, będzie twój.
Chciałbym to mieć.
Co?
Twój talent.
Chciałbym się budzić rano i słyszeć w głowie pianino,
mieć w głowie gotową melodię.
Ja jestem bardziej rytmiczny.
Nie tak melodyjny jak ty.
Gdybym miał twój dar,
to te kody PIN, co ludzie wpisują w banku, mógłbym rozgryźć
po samych dźwiękach klawiszy.
To niemożliwe.
Mówię serio. Każdy klawisz brzmi inaczej, nie?
Możesz jeszcze bardziej lecieć stereotypem?
Złodziej z Kolumbii?
Co dalej?
Handel narkotykami w szkole?
Na Boga.
Tamtej nocy nie wyszedłeś z pokoju?
Nie, proszę pani.
Grałem w Fortnite.
Fortnite? Co to jest?
Przed pożarem widziano cię na korytarzu.
Poszłam po tabletkę na skurcze.
Masz dowód?
To zdjęcie wysłałam byłemu.
To nie jest konieczne. Odłóż to.
Dlaczego nikt cię nie widział, gdy wybuchł pożar?
- Gdzie byłeś? - Mam już 18 lat.
Jestem dorosły i odpowiedzialny.
Nie mam z tym nic wspólnego. Pomagałem udzielać pierwszej pomocy.
Wiem, że chodzi o trzecioklasistów.
A ty wiesz o wszystkim, co się dzieje w tej szkole.
Powiedzieliby synowi burmistrzyni, że planują przestępstwo?
Celino, to poważna sprawa.
Ja też się martwię.
Była tam Jana. Umarłbym, gdyby coś jej się stało.
Powtórzę to jeszcze raz. Nie chcę do was dołączyć.
Dzięki, ale analizuję inne opcje.
W porządku…
Masz listę lektur z hiszpańskiego?
Nie mogę jej znaleźć.
Masz już komputer?
Fajnie, nie?
Rozwijasz się.
Wyślę ci.
Cześć, MJ. Jak ci idzie z…
No nieźle.
Przestań. Czuję się jak idiotka.
Seksowna idiotka.
Podrywasz mnie?
Jasne, że nie.
Nie flirtuję z przyjaciółkami.
No tak.
Ale gdybyś nie była moją przyjaciółką
i gdybym nie wiedziała, że pierdzisz przez sen…
Że co?
- O czym ty mówisz? - To bym cię podrywała.
- Nie robię tak, Andi. - Okej.
Spodoba się Estebanowi?
W sensie ten pomysł, żebyśmy stworzyli razem zespół.
Możliwe.
Ale chodzi tylko o to, żeby do nas dołączył. Dobrze?
- To wszystko. - To wszystko.
- Tylko zespół. - Zespół.
A po co innego interesowałabym się Estebanem?
Właśnie. Po co?
Niby po co?
- Po co? - No właśnie…
Profesorze, zaprowadzić go do pierwszaków?
Nie.
Spokojnie, oddychaj.
Co cię inspiruje?
Pomyśl o tym. Wiem, że stać cię na więcej.
Spróbuj.
Usłyszałem cię
Gdy uciekałaś o świcie
Nigdy nie sądziłem
Że już cię nie zobaczę
Przyzwyczaiłem się do tego Że nie czuję już
Twojego oddechu
Przyzwyczaiłem się do tego
I choć tak nagle zniknęłaś z mojego życia
Wiem, że za mną tęsknisz Wiem, że o mnie pamiętasz
Już na zawsze Jestem częścią twojej historii
Wiem, że zawsze będę w twoim sercu
Będę tam
Będę na ciebie czekać
Już zawsze w świetle tego świtu
Marząc o tym, że do mnie wrócisz
- Co? - Nic.
- Płaczesz? - Nie.
Puść mnie.
Co cię zainspirowało?
Twoja dziewczyna.
Wracaj, skąd przyszedłeś, prowincjuszu!
To nie jest twoje miejsce.
Możesz oszukiwać Janę, ale nie mnie.
Znasz się na oszukiwaniu, nie?
Nigdzie się nie wybieram.
Nie mogę się doczekać, aż Jana zobaczy, kim naprawdę jesteś.
Nie waż się o niej mówić. Dobrze?
Co się dzieje?
Gratuluję Estebanowi. Świetnie mu poszło.
Bardzo dobrze, Sebas. Warto być koleżeńskim.
Idę!
- Cześć. - Cześć.
Wyglądasz inaczej.
No tak…
trochę eksperymentuję.
Nie żebyś wcześniej wyglądała źle, ale dobrze ci tak.
Dzięki.
Tak czy siak…
pamiętasz, jak mówiłam, że z Andi stworzymy zespół?
A Jana będzie naszą wokalistką?
Ale jest z Sebasem.
Właśnie.
Chciałyśmy zapytać, czy może chciałbyś
i czy mógłbyś zaśpiewać ze mną?
To znaczy z nami.
W zespole.
Jasne. Zapytam tylko Dixona.
- No tak. - Raczej się zgodzi.
To zastanów się.
- Jak coś, jesteśmy w 206. - Dobra.
W sensie, żeby przygotować piosenki.
Bo czasu już mało.
Tak… 206.
BITWA ZESPOŁÓW
Sebas…
- Co? - Jesteś spocony.
Byłem na siłowni.
Może weźmiesz prysznic?
Dobra.
Zaraz wrócę.
Zostaniesz dziś na noc?
Co robisz?
Chyba co ty robisz?
To oczywiste, że to nie moje.
A kogo?
- Twoi koledzy to tu zostawili? - Grzebałaś w moich rzeczach?
Zdradzasz mnie?
Sprawdzałaś mój telefon.
- Dlaczego…? - Zostaw moje rzeczy!
Nie mów tak do mnie.
Wynoś się z mojego pokoju! Już.
Wynocha!
Zwariowałaś. Masz paranoję.
Myślisz tylko o sobie!
- Ja? - Tak, ty!
- Oszukujesz mnie! - Wiesz co?
Gdybyś mnie naprawdę znała, nie wątpiłabyś w moją uczciwość.
To koniec.
Dobrze?
Idź się lecz.
O nie, nie
Dixon, skarbie
Dobrze.
Improwizuję w starym stylu
Uderzam, jakbym miał Czarny pas w muay thai
Nic mnie nie powstrzyma
Rapu jestem prezydentem
Gdzie są moi bracia o odważnym sercu?
Z krainy wzgórz pochodzę I kościelnych wież
Godność ponad wszystko
Za przysługi nie każę sobie płacić Nie jestem taki
Tak, Dixon, skarbie
- Nie, nie… - Skurwysyn!
Jak wytrzymałam tyle z tym idiotą? Nie mogę w to uwierzyć.
„Kocham cię!” Kretyn!
- Co się stało? - Znalazłam maskę w jego komodzie.
Kutas mnie wyrzucił, zanim zdążyłam ją zabrać. To był on.
Co teraz?
Co zrobimy?
To byłem ja. Ja zapaliłem świeczki
i ukradłem te stroje.
Nie zrobiłeś tego sam, Kuri.
Powiedz mi, kto był tam z tobą,
a może pozwolę ci dokończyć ostatnią klasę.
To Loża, prawda? Naciskają na ciebie.
Proszę.
- Czekoladkę? - Nie.
- Są różne smaki. - Ana.
Zrobiłem to sam. Nikt mi nie pomagał. Zrobiłem to świadomie.
Wiem, że ich chronisz, ale i tak ich znajdę.
Nie zostawiasz mi wyboru. Muszę cię wyrzucić.
Zmiana planów.
Mam propozycję.
Znając ciebie, nieprzyzwoitą.
Powinniśmy wystąpić razem w Bitwie zespołów.
Żartujesz.
Nie.
Powinniśmy też do siebie wrócić.
Miałeś nie biec do mnie z płaczem, gdy spieprzysz kolejny związek.
Mówiłam ci.
Emilio, to twoja ostatnia szansa na wygraną.
Razem jesteśmy niepokonani. Dajmy szkole to, czego chce.
Ich król i królowa znów razem.
Posłuchaj, gatinho.
Może i kiedyś cię potrzebowałam,
ale teraz wygląda na to, że to ty bardziej potrzebujesz mnie.
Powiedzmy, że obie strony skorzystają.
Nie wierzę, że znów są razem.
To tak, jakby moi rodzice wrócili do siebie po rozwodzie.
Kto ich zrozumie?
Dziwacy.
To już po Bitwie zespołów.
Spokojnie. Za rok mamy kolejną szansę.
Przegraliśmy już na starcie.
Jeszcze nie.
Szukacie dalej wokalistki?
Tak.
Tak!
O Boże!
Będziemy najlepszym zespołem. Już widzę nasz sukces.
Tak się cieszę.
Andi to dziewczyna zajebista
Gdy w bębny uderza Jest jakby z innego świata
Jak ona uderza Leci niczym awionetka
Patrzcie, kogo tu mamy
Muzyczny superbohater
Superman pianina i wybitny głos
Esteban daje w klawisze Czas zaczynać
Patrzcie, jak w tym jamie Melodii nam brakowało
Dzięki Bogu, mam, co chciałem
Na klawiszach Estebana Andi na perkusji
Własnym oczom nie wierzę
Jeszcze chwila i zwariuję To MJ, to jej pomysł był
Nie zatrzyma nas nawet DEA
Nikt nas nie namierzy
Bo jesteśmy Sin Nombre
Jesteśmy Sin Nombre
Panie i panowie, przed państwem nasza główna wokalistka:
Jana Cohen Gandía.
Esteban, Andi, Without Name.
MJ, Jana
Without Name
Jestem Dixon, skarbie
Without Name
Jesteśmy
Sin Nombre
Nieźle.
To było dobre.
Czego chcesz, Luka?
Też miło mi cię widzieć, Jani.
Chciałem zapytać, czy…
Dowiemy się dziś?
Chyba próbuje być miły.
Przyjmiecie nowego członka?
No jasne.
- Co? - Im nas więcej, tym lepiej.
Dziękuję.
Dzięki.
NIEZNANY NUMER DOŁĄCZ DO ICH ZESPOŁU
OBY TO BYŁO TEGO WARTE
Podobało mi się to.
Naprawdę dobre.
Without Name
Nie?
Najpierw byłaś moją psychofanką, a teraz jakbym nie istniała.
Spokojnie, istniejesz.
Cały świat to wie.
Wszyscy widzieli, jak zapisałaś się razem z najgorszym gościem w szkole.
Mówiłam ci, że muszę wygrać.
Sebas to idiota, ale w przeciwieństwie do niektórych z nas
ma dostęp do tego, czego sama nie zdobędę…
Bez niego jestem zgubiona.
Wróciliście do siebie.
To nie takie proste.
Nie?
Pomóż mi to zrozumieć.
Nie wiem, czemu mam ci tłumaczyć moje osobiste decyzje.
Po prostu nie potrzebujesz tego gościa.
Nic nie rozumiesz.
Czego nie rozumiem?
Że jesteś szalenie utalentowana i charyzmatyczna?
Że jesteś świetna we wszystkim, co robisz?
Daj spokój, Emilio.
Jesteś najpiękniejszą kobietą, jaką widziałam w życiu.
A to i tak nic przy twoim głosie…
Idziesz?
Zaraz was dogonię.
Spoko.
LUKA KOCHA LUKĘ
Jego ego jest niewiarygodne.
No oczywiście.
Esteban? Hej.
Cześć.
Chciałam ci podziękować za wsparcie.
Naprawdę.
Że dołączyłeś do naszego zespołu.
Miło z twojej strony.
Jesteś super.
MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
WPADNĘ DO TWOJEGO POKOJU.
Denerwujesz się? Ja też.
Jana…
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka