‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪- เร็ว เอ็มเจ เราต้องไปแล้ว ‪- ฉันหายใจไม่ออก
‪เราต้องไปแล้ว มองฉัน
‪ใจเย็น เราต้องไปแล้ว เอ็มเจ
‪ฉันหายใจไม่ออก
‪พระเจ้าช่วย
‪พวกเธอทำอะไรลงไป ออกไปจากที่นี่ วิ่ง!
‪เร็วเข้าๆ
‪ควบคุมเพลิงได้แล้วใช่ไหม
‪ทีมของผมกำลังตรวจดูว่า ‪ไม่เหลือใครอยู่ในตึกแล้ว
‪- ขอบคุณ ‪- ยินดีครับ
‪มาทำอะไรที่นี่ ไปได้แล้ว
‪เซลีน่า ฉันรู้ตัวหกคนที่ใส่เครื่องแบบแล้ว
‪- เธอชื่ออะไร ‪- ฮวนครับ
‪ฮวนครับ ช่วยตรวจอีกทีได้ไหม ‪ควันอาจทำลายเส้นเสียงของผมก็ได้
‪- อาทิตย์นี้ผมมีออดิชั่นนะ ‪- เธอสบายดีทุกอย่าง
‪ตรวจดูอีกทีครับ
‪- เธอเป็นหนึ่งในนั้นแน่ ‪- อาจจะ
‪แต่นั่นแหละ เป็นใครก็ได้ทั้งนั้น
‪ฮานา!
‪- เป็นอะไรไหม ‪- ไม่
‪คิดว่าเราจะเดือดร้อนไหม
‪จะเหลือเรอะ
‪(ขบถ)
‪บอกไปตามตรงเถอะ
‪ทุกคน มันจบแล้ว เราโดนไล่ออกแน่ ฉันมั่นใจ
‪พฤหัสนี้ก็ออดิชั่นแล้ว ทำไงดีเรา
‪ใจเย็น น้องแปดหลอด ‪พวกเขาไม่มีวันไล่ฉันออกแน่
‪นี่ เราบอกความจริงไปก็จบ
‪ใช่ ใครไม่รู้ลากเราออกจากห้องตอนตีสาม
‪บังคับให้เราใส่เครื่องแบบ
‪แล้วพอหัวหน้าหอมาถึง ก็เหลือแค่เราและไฟไหม้
‪- พวกเขาไม่เชื่อเราแน่ ‪- ก็มันเป็นงั้นจริงๆ
‪- ใช่ไหม แกล้งกัน ‪- ให้ตาย พวกนายทำเป็นเรื่องใหญ่ชะมัด
‪โคลุชชีไม่มีวันโดนไล่ออก
‪ว่าที่เบลินดาคนนี้ก็ด้วย
‪เราไม่มีทางเลือก เราต้องพูดความจริง
‪นักเรียนสวมหน้ากากเหรอ
‪ไม่เลือกเอเลี่ยนนั่งยานอวกาศมาเลยล่ะ
‪หรือข้ออ้างที่น่าตลกกว่านี้น่ะ
‪- คุณรู้มุกเยอะดีจัง ‪- ระวังคำพูดหน่อย คุณโคลุชชี
‪เรื่องนี้ร้ายแรงมาก
‪พวกเธอทำให้ตัวเองและคนอื่นเป็นอันตราย
‪เรื่องนี้ถึงขั้นไล่ออกได้ เซลิน่า ‪ แม้แต่เธอก็โดนได้ คุณโคลุชชี
‪แล้วออดิชั่นล่ะ
‪- แต่คุณ... ‪- ไม่มีแต่
‪พวกเธอเรียนต่อ ‪และเข้าออดิชั่นได้ต่อเมื่อบอกความจริง
‪คุณก็เชื่อเรื่องที่เราบอกไปแล้วได้เหมือนกัน
‪และหาตัวพวกทุเรศใส่หน้ากากพวกนั้น ‪ที่ลักพาตัวนักเรียนระหว่างหลับ
‪โอเค ได้
‪เมื่อไม่มีหลักฐานแน่ชัด ฉันไม่มีทางเลือก
‪ฉันจะต้องปรึกษาเรื่องนี้กับคณะกรรมการ ‪ในการประชุมวันพฤหัสนี้
‪ระหว่างนี้ พวกเธอเข้าออดิชั่นไม่ได้
‪อะไรนะ
‪ถูกต้อง
‪หนูเอง
‪ฮานา อย่า...
‪หนูอยากหาเรื่องสนุกทำในคืนแรก
‪แต่ไม่ได้ตั้งใจจะเผาโรงเรียน
‪ว่าแล้วเชียวว่าเธอจะเป็นตัวปัญหา คุณโคเฮน
‪ชื่อเสียงที่ได้มาไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‪- ฮานา บอกความจริง ‪- มันคือความจริง
‪หนูเอง ไม่ควรมีใครอีกที่โดนทำโทษ
‪ได้ จนกว่าคณะกรรมการตัดสินบทลงโทษได้
‪เธอจะต้องโดนกักตัวทุกวันหลังเลิกเรียน
‪- กับคนอื่นด้วย ‪- ทำไม
‪คนอื่นที่ว่ารวมเธอด้วย คุณโคลุชชี
‪- เหรอ ‪- แล้วออดิชั่นล่ะคะ
‪ทุกคนเข้าออดิชั่นได้
‪ยกเว้นเธอ
‪(ออดิชั่น)
‪โอเค ทุกคน
‪ยิ่งเริ่มเร็วก็ยิ่งเสร็จเร็ว
‪ไม่ ตัดฉันออกไปได้ ‪ฉันไม่ได้เกิดมาทำอะไรแบบนี้
‪ฉันเสียเวลาไม่ได้ ต้องไปซ้อม
‪นายเลือกไม่ได้ ลูก้า นี่คือบทลงโทษ
‪คนสวย นี่คือบทลงโทษ ‪เธอต่างหาก เราแค่ซวยไปด้วย
‪- ฮานาช่วยเราไว้นะ ‪- ใช่แล้ว
‪ที่จริง เราจะจัดการเอง เธอไปนั่งพักเถอะ
‪ชื่นชมการได้เห็นลูก้ากวาดพื้นเป็นครั้งแรกในชีวิต
‪เชิญครับ ขอให้เรายกย่อง ‪เซนต์ฮานาผู้เสียสละนิรันดร์
‪เร็วสิ ปรบมือดังๆ ให้เธอ
‪เธอทำไปเพื่อเรียกร้องความสนใจใช่ไหม
‪อะไรนะ ไม่ๆ ฮานา ‪เราเป็นหนี้เธอสุดๆ พูดจริง
‪เธอคนเดียวเหอะ ยัยหนูจี๊ด
‪ฉันไม่เป็นหนี้ใครทั้งนั้น ไปละ
‪รอเดี๋ยวสิ "ตัวพ่วงความซวย"
‪นายเลิกพูดเหลวไหล ‪แล้วช่วยเราทำความสะอาดเป็นไง
‪ฉันไม่อยากเรียนรู้ประเพณีชาวเผ่าของนาย
‪ไม่มีใครอยากอยู่ที่นี่หรอก แต่นายไปเฉยๆ ไม่ได้
‪เพื่อน ฉันคือโคลุชชีคนหนึ่ง ฉันจะทำอะไรก็ได้
‪จะไปฟ้องฉันก็ได้นะ ประตูอยู่นั่น
‪ฉันไม่สน ขอตัว
‪งี่เง่าชะมัด
‪เขากลายเป็นวายร้ายแบบนี้ ‪ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเอาตัวรอดแบบนี้ไม่ได้
‪ช่างเถอะ
‪วายร้ายมักจะโดนแกล้งนะ
‪เราเรียนรู้มาจากชาวเผ่าเราน่ะ
‪หยุด
‪หยุดนะ
‪เพื่อน นายเหมาะกับงานนี้มาก ‪น่าจะทำทั้งโรงเรียนเลย
‪ก็อยากนะ แต่ฮานาเหมาะกว่าเยอะ
‪ถ้าได้เธอมาร่วมงาน ฉันตกงานแน่
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกนั้นสั่งให้เธอทำอย่างนี้
‪ที่จริงมันก็ไม่เลว
‪- ฉันเอาอาหารมาให้ ‪- ของทุกคนไหม
‪เปล่า มีแค่ของเธอ
‪ฟังนะ ฉันกำลังคิดอยู่ว่า
‪จะบอกแม่เธอว่าเธอโดนลงโทษแบบนี้
‪ห้ามนะ เซบาสเตียน
‪ทุกคนคิดว่าฉันเข้ามาเรียนเพราะเหตุผลงี่เง่า
‪พวกเขาจะคิดยังไงถ้าแม่มาช่วยฉัน
‪ฮานา ฉันรู้ว่าเธออยากพึ่งพาตัวเองที่สุด
‪ฉันนับถือในเรื่องนี้ แต่...
‪บางครั้งคนเราก็ต้องการความช่วยเหลือ
‪ฉันจะทำยังไงถ้าเธอถูกไล่ออก
‪ง่ายๆ หานักร้องคนอื่นไปประกวด
‪ฮานา ฉันจริงจัง
‪- ฉันกลับไปทำงานต่อละ ‪- ไม่
‪- จริงๆ ‪- ไม่
‪เรามีงานให้ทำอีกเยอะ
‪ก็ได้
‪นี่
‪มีแซนด์วิชสำหรับทุกคน
‪ตอบสนองไวมาก คุณก้นสวย
‪ฉันไม่ชอบให้เธอเรียกฉันอย่างนั้น
‪อะไรกัน ไม่นะ
‪หรือนายทะเลาะกับฮานา น่าน้าน๊า
‪เสียใจที่นางโดนไล่ออก
‪แล้วนายชวดโอกาส ‪ชนะการประกวดวงดนตรีใช่ไหม
‪เอมิเลีย เขาไม่ได้โดนไล่ออก ‪ เขาสำคัญกับโรงเรียนนี้ ไม่เหมือนเธอ
‪ไม่รู้สิ เซบาส เรื่องของเรามันออกจะ...
‪น่าประทับใจและสื่อปลื้มมากกว่าเยอะ
‪ลูกชายนักการเมืองคนสำคัญที่สุดของเม็กซิโก
‪หนุ่มน้อยผู้ใจกว้างและมีเกียรติรักกับนักเรียนทุน
‪ยากจนแต่เก่งกาจจากบราซิล
‪เขาทำให้เธอเครียดสินะ
‪เธอกลัวว่าเขาจะเก่งกว่าเหรอ
‪ฉันอยากเห็นนายกับเธอ ‪รักกันจี๋จนไฟลุกมอดไหม้
‪เหรอ
‪ทำใจซะ
‪เธอไม่เหมาะกับบทผู้หญิงขี้หึง
‪คงอยากรู้สินะว่าชีวิตในเอลีตเวย์เป็นยังไง
‪ทุกอย่างยอดเยี่ยม ยกเว้นนักเรียน
‪ก็ดูหมอนี่สิ
‪- อะไรวะ ‪- คืนโทรศัพท์มา
‪อย่าร้องไห้น่า ไอ้ตัวประกอบเอ็มวีเลดี้กาก้า
‪คิดว่านายมุกเยอะเหรอ จะบอกให้รู้ไว้
‪อย่างแรก เลดี้กาก้าเชยแล้ว ‪อัพเดตชื่ออ้างอิงหน่อย
‪และอย่างที่สอง รู้ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่
‪อาการโฮโมโฟเบียของนาย ‪มันดูเหมือนปกปิดบางอย่างไว้
‪มีอะไร หลงรักฉันเหรอ
‪หาว่าฉันเป็นเกย์เรอะ ไอ้เลว
‪ไม่เคยอัพเดตสมองโฮโมซาเปียนส์เลยสินะ
‪คืนโทรศัพท์มา
‪ไอ้ตุ๊ด
‪ค่ะ แม่ หนูจะเล่นเพลง ‪เซนต์แมทธิวแพสชั่นของบาค
‪ตามสัญญากับบาทหลวงโจนส์
‪หนูจะซ้อมแล้ว อีกสองวันจะออดิชั่นค่ะ
‪แม่ภูมิใจจังเลย
‪แบ่งปันความรักต่อพระเจ้า ‪ด้วยบทเพลงของลูกตลอดไปนะ
‪จูบของเธอเปียกชื้นจนหลังของฉันแอ่นโค้ง
‪- ใครร้องเพลงน่ะ ‪- วิทยุค่ะ
‪ร่วมรักกับฉันอย่างคลุ้มคลั่ง
‪- ใครน่ะ ‪- หนูต้องวางแล้วค่ะ รักแม่นะ
‪บาย
‪ว้าว เธอทำให้แม่เชื่อ ‪เรื่องเหลวไหลขนาดนี้ได้ไง
‪- ประสบการณ์สั่งสม ‪- ดูก็รู้
‪เกิดมาในย่านที่แตกต่างกว่าใคร
‪ไม่เคยมีโอกาสไปไหน น่าจะเคยไปมาดริด
‪ข้าไม่กลัวการผจญภัย สติกระจาย ข้าก็แค่เดามั่ว
‪ความเกลียดชังเชือดข้าไม่ได้ ข้ากินอิ่ม
‪นายเหมือนอาร์โฮนา ‪แห่งวงการแรปอเมริกาใต้เลย
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย พวก
‪ดูสิว่าแมวลากอะไรกลับมา
‪- ใครเตะนายกลับมานี่ล่ะ ‪- เปล่า ฉันแค่เดินผ่านมา
‪แสดงว่าถ้าไม่คิดถึงเราก็ไม่มีใครคบ
‪ความขมขื่นของพวกนาย ‪เป็นแรงบันดาลใจให้ฉันตอนออดิชั่นได้
‪ลูก้า เราทุกคนรู้ว่านายร้องเพลงเพราะ
‪- ครูนาย เขาเก่ง ‪- ที่จริงคือเธอเก่ง
‪กลัวเหรอ
‪ช่างเขาเถอะ ชีวิตเขาน่าหดหู่น่ะ
‪ความเหงาไม่ดีต่อสุขภาพจิตนะ รู้ไหม
‪ฮานา ชอบช่วยเหลือคนไปทั่ว ‪ รับหมามาเลี้ยงสักตัวแทนสิ
‪เหลือหนึ่งจุดยังไม่ได้ทา
‪นี่
‪จะว่าอะไรไหมถ้าเดี๋ยวฉันมาดูนายซ้อม
‪ฉันจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน
‪ว้าว ไม่เลว
‪จริงเหรอ ไม่สิ ฉันก็...
‪ฉันรู้แหละว่ามันไม่แย่ แต่จริงใช่ไหม
‪ถ้าเธอคิดงั้นน่ะ คงจริงสินะ ขอบใจ
‪โทษนะ ขอฉัน...
‪- ไหวไหมเนี่ย ‪- สบายมาก
‪ขอให้โชคดีกับออดิชั่นครั้งนี้ ‪ไม่ใช่ว่าเธอต้องอาศัยโชคหรอกนะ
‪เงอะงะจังเรา
‪- มือฉันเล็กไป ‪- แค่ต้องซ้อมน่ะ
‪แต่ทำไปจะมีประโยชน์อะไร
‪ฉันคงไม่มีโอกาสได้ออดิชั่น
‪ฟังนะ ฮานา ถึงเธอจะโดนไล่ออก ‪เธอก็ยังเป็นศิลปิน
‪ศิลปินเหรอ
‪คนส่วนใหญ่ที่นี่จะบอกว่าฉันมีเสียงพอใช้
‪และดังเพลงเดียวเพราะพ่อโปรดิวส์ให้
‪แบบนี้ไม่ได้ทำให้ฉันเป็น "ศิลปิน" หรอก
‪เพราะอย่างนี้เหรอเธอถึงยอมรับผิด
‪เพราะเธอคิดว่าตัวเองดีไม่พอ
‪ไม่ขนาดนั้น นายไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
‪โอเค โทษทีถ้าพูดมากไป
‪นายอาจพูดถูก
‪หรือลูก้าอาจพูดถูกก็ได้ ‪ฉันตั้งใจทำเพื่อเรียกร้องความสนใจ
‪หรือฉันอาจทำไปเพราะคิดว่า ‪ยังไงฉันก็ไม่มีอะไรจะเสียที่สุด
‪- ไม่สนเหรอถ้าโดนไล่ออก ‪- สนสิ
‪แต่เธอกลัว
‪บอกตามตรง เราทุกคนก็กลัว
‪แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอควรยอมแพ้
‪เพราะงั้นเรามาซ้อมเตรียมออดิชั่นกันเถอะ
‪นายเป็นใครเนี่ย เอสเตบานจากปวยบลา
‪ดิกซอง
‪ฉันอยากให้นายช่วย
‪นายเป็นคนเดียวในนี้ที่เชี่ยวและไม่กลัว
‪ว่าไงนะ
‪นายโตมาในย่านที่โหดใช่ไหมล่ะ
‪ก็ใช่ ฉันเห็นโลกมาเยอะ
‪นายจะต้องช่วยฉันตามหาว่าใครทำ
‪- ฉันไม่อยากจะ... ‪- ฉันแค่ต้องการหลักฐานบางอย่าง
‪ให้เซลิน่าเห็นว่าเราไม่ได้ทำ
‪อีกสองวันจะประชุมคณะกรรมการแล้ว
‪ดิกซอง ฉันจะไม่ยอมออกหรอก
‪ช่วยฉันนะ
‪ก็ได้
‪มาคิดกันซิ
‪โอเคๆ
‪ฟุตเทจกล้องวงจรปิดล่ะ
‪พวกมันปิดหมด
‪แล้วน้องใหม่คนอื่นที่อยู่ด้วยล่ะ
‪ไม่มีใครยอมพูด กลัวว่า ‪จะโดนลากเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
‪ไม่รู้สิ มันต้องมีอะไรบางอย่าง
‪เรามีสงสัยใครบ้างไหม
‪มีอย่างนึง
‪ก่อนที่เราจะออกมา มีคนนึงเจ็บข้อเท้า ฉันเห็น
‪โอเค
‪แสดงว่าเราต้องหาผู้ชายที่เจ็บข้อเท้า
‪แค่นิดเดียว
‪หรือผู้หญิง
‪ขอบคุณค่ะ หนูรู้สึกดีขึ้นแล้ว
‪ให้เซ็นตรงไหนคะ
‪ตรงนี้จ้ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ยินดีจ้ะ
‪(เอมิเลีย อาโล)
‪- เอมิเลีย ‪- เอมิเลียเหรอ
‪รู้ได้ยังไง
‪ก่อนที่พวกนั้นจะวิ่งหนี หนึ่งในนั้นข้อเท้าพลิก
‪เอมิเลียไปห้องพยาบาลทันทีหลังไฟไหม้
‪ทำไมด่วนสรุปแบบนั้น
‪อีกอย่าง เอมิเลียพูดแปร่งๆ ด้วย ‪เราน่าจะฟังออก
‪ทุกคนใช้เครื่องดัดเสียงนะ
‪ใช่ มีเหตุผล
‪อีกอย่าง
‪เขาเป็นแฟนเก่าของแฟนฉัน ‪ เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว
‪แน่ใจได้ยังไง
‪ฉันแค่ต้องพิสูจน์ว่าข้อเท้าเขาเจ็บ
‪- ซึ่งทำได้ง่ายๆ ‪- ยังไง
‪เขาจะไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำ ‪ พวกเธอไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
‪เอมิเลีย รองเท้าสวยนี่ ซื้อจากไหน
‪- ขอบใจ ‪- ขอดูหน่อยสิ
‪ขอดูหน่อย ฉันชอบจริงๆ
‪- ไม่ให้ ‪- เอมิเลีย ขอดูหน่อย
‪ทำอะไรน่ะ บ้าเหรอ ปล่อยนะ
‪ทำบ้าอะไรแบบนี้ ปล่อยฉัน
‪ฮานา
‪ช่วยล่ามนางไว้ทีนะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันแค่ขอดูรองเท้าเธอ แต่เธอสติแตกไปเอง
‪- ไม่เห็นต้องบังคับเขาเลย ‪- ขี้โวยจัง
‪ว้าว
‪อะไร
‪เปล่า ฉันแค่...
‪ช่างเถอะ
‪ลองร้องโดยไม่ใช้ลูกคอสิ
‪มีคนอื่นอยู่ที่นี่เหรอ
‪อะไรนะ ไม่มี
‪ฉันสงสัยว่าใครถามนาย
‪แค่แนะนำน่ะ ลูก้า
‪ฉันแนะนำนายอย่างนะ
‪ว่ามาสิ
‪ใช้ยาดับกลิ่นเต่า
‪พูดจริง
‪(งานประกวดวงดนตรี)
‪ฉันคงใกล้จะบ้า
‪เธอก็ออกจะห่ามไปหน่อยที่รุกเอมิเลียแบบนั้น
‪ใจเย็น มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪สิ่งสำคัญสุดตอนนี้คือเราอดทนไว้
‪ฉันไม่เจออะไรเลยจากวิดีโอเมื่อคืน
‪- ใกล้หมดเวลาแล้ว ‪- ขอดูหน่อย
‪ให้ตายสิ ไฟไหม้โรงเรียน
‪นี่มันหอพักของเซบาสใช่ไหม
‪ใช่ แล้วยังไง
‪ทำไมเซบาสไม่อยู่ในห้อง
‪หมายความว่ายังไง
‪มันน่าสงสัยที่เขาไม่อยู่ในที่ที่ควรอยู่
‪ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น ไม่น่าใช่เขา
‪อะไรน่ะ
‪จะย้ายโรงเรียนเหรอ
‪แค่ย้ายหอ ขอโทษที่ทำนายผิดหวัง
‪อะไรกัน
‪เราเพิ่งรู้จักกันเอง
‪ฉันจะอยู่ทำไม
‪อยู่เป็นเพื่อนกันมั้ง
‪โชคดีนะที่ฉันมีเพื่อนมากพอแล้ว
‪ถ้าเปลี่ยนใจ กลับมาได้เสมอนะ
‪ฉันไม่ชินกับการอยู่ร่วมห้อง ‪กับใคร โดยเฉพาะคนตัวเหม็น
‪ล้อเล่นน่า
‪ทำไมถึงห่วงเขานัก
‪หมอนั่นมันบ้า
‪เขาไม่เคยเห็นหัวใคร
‪นายควรใส่ใจเฉพาะการออดิชั่น ไม่ใช่ไปสนเขา
‪อีกอย่าง ไม่ดีเหรอที่มีคนแย่งห้องน้ำน้อยไปหนึ่ง
‪คงงั้น
‪ฮานา ถามจริง
‪ฉันนึกว่าเธอหมายถึงออกกำลังอย่างอื่น
‪มีวิธีเผาผลาญแคลอรีสนุกกว่านี้ตั้งเยอะ
‪ฉันอยากมายืดเส้นยืดสายคลายเครียดน่ะ
‪- ไม่เอา ‪- มาเถอะน่า
‪- บอกว่าไม่เอา ‪- นอนลง ฉันจะช่วยนายยืดเส้น
‪เริ่มที่ขานะ ค่อยๆ
‪- จะทำอะไรน่ะ ‪- ช่วยนายยืดเส้นไง
‪เธอทำตัวแปลกๆ นะ ทำไม
‪บอกความจริงมา
‪เรื่องอะไร
‪นายมีส่วนร่วมซ่อมน้องหรือเปล่า
‪ถามจริง
‪ฮานา ไม่คิดเหรอว่าถ้าใช่ฉันคงบอกเธอแล้ว
‪หรือไปห้ามน่ะ
‪- แค่ถามเฉยๆ ‪- ไม่ใช่แค่ถาม
‪เธอกำลังสงสัยในหลักการของฉัน
‪ฉันคงไม่ทำอะไรแบบนั้น ‪ โดยเฉพาะกับคนที่ฉันรักที่สุด
‪หอพักใหม่เป็นไงบ้าง
‪ก็ดีฮะ ผมติดหนี้พ่อเท่าไหร่ล่ะ
‪เลิกคิดได้ไหมว่าฉันจ้องหาเรื่องแก
‪ตรงกันข้าม...
‪(หนึ่งแสนดอลลาร์)
‪ฉันแค่อยากช่วย
‪- คริสต์มาสแล้วเหรอ ‪- ฉันรู้สึกอยากให้ ใช้ให้เต็มที่นะ
‪ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ว่า ฉันมีของขวัญอีกชิ้นให้แก
‪- อะไรเนี่ย ‪- รถใหม่ของแกไง
‪รู้สึกผิดหรือไงที่ไม่ค่อยโผล่หน้าให้เห็นตั้งหลายปี
‪ถ้าแกเปลี่ยนไปเรียนบริหารธุรกิจ ‪รถคันนั้นเป็นของแกเลย
‪แล้วก็เลิกเล่นสักที ลิเบเรช
‪ผมไม่ได้กำลังเล่น
‪แกเลือกซะ ลูก้า
‪รถคันนี้เป็นแค่น้ำจิ้ม ยังมีอีกเยอะรอแกอยู่
‪พ่อจะเข้าร่วมประชุมคณะกรรมการวันพฤหัสนี้
‪ก่อนถึงตอนนั้นพ่อหวังว่าแกจะฉลาดเลือก
‪พร้อมออดิชั่นพรุ่งนี้หรือยัง
‪พร้อม เธอจะไปใช่ไหม
‪ฉันไม่ยอมพลาดหรอก
‪เยี่ยม แล้วเจอกันที่งาน
‪ถ้าพรุ่งนี้ฉันโดนไล่ออก เราคงไม่ได้เจอกันอีก
‪ไม่รู้สิ ขึ้นอยู่กับเธอ
‪โอเคหรือเปล่า
‪คืนนี้อาจเป็นคืนสุดท้ายของเรา
‪ร่าเริงหน่อยสิ พรุ่งนี้อาจมีใครสักคนสารภาพ
‪ฉันรู้สึกเหมือนเป็นทหารรอโดนยิงเป้าเลย
‪- ฉันต้องการปาฏิหาริย์ ‪- ปาฏิหาริย์มีอยู่จริง รู้ไหม
‪ฉันภาวนาให้เธอด้วย
‪เธอจะไม่เป็นไร
‪ใช่ ไม่ต้องห่วง
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อย ฮานี
‪(ดาร์ธ เวเดอร์ สายเข้า)
‪ผมรู้ว่าพ่อมาเข้าประชุม ‪เพราะงั้นอย่าทำท่าเหมือนห่วงผม
‪ลูก้า อย่าเริ่มน่า
‪พวกนั้นจะไล่เขาออกไหม
‪เด็กผู้หญิงที่วางเพลิงน่ะเหรอ
‪คิดว่าไงล่ะ
‪จะเปลี่ยนไปเรียนบริหารธุรกิจไหม
‪ฉันจะไม่ยื่นข้อเสนอนี้ไว้นานหรอกนะ
‪- มาดูผมออดิชั่นก่อน ‪- ฉันไม่ได้ล้อเล่น
‪ผมก็เหมือนกัน
‪รู้ไหม ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
‪ฉันเป็นตัวปัญหาเอง
‪ฉันเอาแต่คาดหวังให้แก ‪ทำตัวเป็นคนที่แกไม่มีวันจะเป็นได้
‪ไปดูผมออดิชั่นนะ
‪- กุยเยร์โม อัลวาเรซ ‪- ดิกซอง อัลวาเรซครับ
‪(ดิกซอง)
‪เฮ่ โอเค ดิกซองนะ ยาหยี
‪เพิ่งมาจากโคลอมเบีย เพื่อนๆ
‪เฮ้ย เจ้าโง่ พูดสเปนสิ
‪- คูรี ออกไปซะ ‪- ไม่เป็นไรครับ เขาอยู่ได้
‪ผมคือศิลปินที่ชอบคนดูถ่อยๆ
‪ใช่
‪กระโปรงสวยนะ
‪ขอเสียงดังๆ ให้ผู้ชมบนสุดหน่อย
‪และสำหรับแอนตี้แฟน รักหมดใจเลย
‪เขาใส่กระโปรงแล้วดูดีกว่านายอีก
‪นั่นสิ ใช่เลย
‪เพลงนี้อุทิศให้ผู้หญิงที่สอนผมทุกเรื่อง
‪ครูผม...
‪ชีวิตข้างถนน
‪เริ่มเลย
‪เอาละๆ
‪สู้เขา ดิกซอง
‪ข้าเกิดในย่านที่ต่างจากที่อื่น
‪ข้าไม่เคยมีโอกาสไปไหน ‪ เอ็งน่าจะเคยไปมาดริด
‪ข้าไม่กลัวการผจญภัย สติกระจาย ข้าได้แต่เดา
‪เกลียดข้าไปก็เชือดข้าไม่เข้า ‪ ข้าได้กินอิ่ม นอนอุ่นกว่าเขา
‪ข้าไม่ได้เลือกจะขบถ ข้าต้องเป็นขบถ
‪สงครามและการเกลียดชังแม่งโคตรบ้า
‪แต่ดนตรีช่วยข้ารอดพ้นจากปัญหานั้นแช่แป้ง
‪ข้าร้องเพลงจากใจไม่ได้แกล้ง
‪ใช่
‪จบมาสเตอร์คลาสข้างถนน
‪รู้จักไหม
‪ดิกซองจ้ะ ยาหยี
‪ไม่ๆ
‪มาเรีย โฮเซ่ เซวิลยา
‪ฉันจะอธิบายโชคชะตาตัวเอง ‪เช่นไรเมื่อเธอไม่อยู่แล้ว
‪ฉันจะเลิกคลั่งจนเสียสติได้ยังไง
‪ฉันคลั่งไคล้เธอ เธอโดนใจฉัน
‪ฉันทำไม่ได้หรอก ฉันทำไม่ได้
‪ขอโทษถ้าฉันทำให้เข้าใจผิด ไม่เคยตั้งใจ
‪ฉันรู้ว่าเมื่อไรที่รักนั้นจริง ฉันนึกถึงมันเสมอ
‪ฉันจะลืมผิวพรรณเธอได้ยังไง จะลืมได้เช่นไร
‪ฉันทำไม่ได้หรอก ฉันทำไม่ได้
‪ที่รัก ไม่ได้
‪ฉันไม่ยอมจูบลาเธอ ถนอมไว้
‪คราวหน้าฉันจะมอบจูบนี้ให้เธอ
‪ทำแบบนี้ แบบนี้ แบบนี้
‪แบบที่เธอชอบ ที่รัก
‪สุดยอด เอ็มเจ!
‪ตาเธอแล้ว
‪เอานี่ไหม
‪ฉันต้องใช้เล่น เอาสิ
‪ถ้าเธอยอมคืน
‪ฉันจะทำให้เธอดูว่าฉันเก่งแค่ไหน
‪ฉันรู้ว่าเธอเก่ง
‪โชคดีนะ
‪(แอนดี้)
‪(ฮานา)
‪เธอจะไม่เป็นไรแน่ เรามั่นใจ
‪ส่วนฉัน ไม่ค่อยมั่นใจ
‪(เอสเตบาน))
‪(เอสเตบาน เอ็มเจ ฮานา แอนดี้ ดิกซอง)
‪ว้าว
‪น่าประทับใจจัง
‪ไม่มีอะไรทำนอกจากมาอยู่กับเราล่ะสิ
‪ฝันไปเถอะ
‪ฉันจะไปสายนะ บาย
‪เจอกันตอนออดิชั่นนะ
‪ลูก้า รอเดี๋ยว
‪มีอะไร
‪ฉันแค่อยากบอกว่าถึงอดีตมันเป็นอย่างนั้นไปแล้ว
‪ฉันขอโทษจริงๆ ที่กีดกันนาย ฉันโง่จริงๆ
‪- โอเค ‪- เดี๋ยว
‪แต่ถึงยังไง ก็ดีจังเลยที่ได้มาเจอนายอีก
‪เราอาจลองเป็นเพื่อนกันได้นะ
‪ฉันว่าเราเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก
‪แต่ขอบใจนะ การขอโทษเป็นการเริ่มต้นเสมอ
‪ลูก้า โคลุชชี
‪(ลูก้า)
‪แหมๆ ดูสิใครมา
‪ขอบคุณที่มาครับ พ่อ
‪รู้สึกดีจังที่ได้รู้ว่ายังสนใจกันบ้าง
‪นี่เป็นเพลงเม็กซิกันแท้ๆ ให้พ่อโดยเฉพาะ
‪ฉันหัดดื่มน้ำจากมือเธอ
‪ฉันเหมือนนกแก้วในกรงขัง
‪เด็ดปีกตัวเองทิ้ง อาหารที่เธอป้อน
‪ไม่เคยพอ แต่ฉันยังรักเธอ
‪เมื่อฉันร้องเพลงนี้จากใจ
‪ถ้าไม่มีเธอฉันคงบินไม่ได้
‪แต่เธอลืมฉัน ทิ้งฉันไว้ให้งุนงง
‪มือที่เคยให้อาหารเลี้ยงดูต่างจากเดิม
‪สิ่งที่เคยเป็น จะไม่มีวันเป็น
‪อย่าเงยหน้ามองฉันอีก
‪ฉันไม่มีอะไรจะให้เธอ
‪ฉันเบื่ออาหารที่เธอป้อน
‪บินจากไป
‪คุณโคลุชชี
‪คุณพอบอกผมเรื่องโรซิโอ การ์เซียได้ไหม
‪ผมรู้มาว่าเธอเป็นครูสอนดนตรีให้ลูกชายคุณ
‪บางทีเธอจะพบนกแก้วตัวใหม่
‪แต่ระวังด้วย
‪อย่าลืมป้อนอาหารมัน
‪น้ำตาตุ๊ดหรือเปล่า
‪- อะไรวะ ‪- มานี่ ไอ้กร๊วก
‪- ปล่อยฉันนะ ไอ้เลว ‪- ได้ภาพสวยๆ หรือเปล่า
‪รู้ไหมว่านายโง่แค่ไหน
‪ไอ้โง่
‪ไม่ต้องยุ่งโว๊ย
‪- เห็นฮานาไหม ‪- ไม่
‪ที่รัก
‪ฉันขอโทษ
‪เอสเตบาน ทอร์เรส
‪หวัดดีครับ ผมเอสเตบาน ทอร์เรส
‪เซบาส ลุกขึ้น
‪เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย ขอโทษ
‪ฉันไม่ทันคิด ฉันหยาบกระด้าง
‪แต่เธอกล่าวหาฉันในสิ่งที่ฉันไม่มีวันทำได้ ฮานา
‪เพลงนี้พิเศษมาก ผมเขียนตอนอายุหก...
‪ไม่ต้องเล่าเบื้องหลัง เล่นเลย
‪- เอมิเลีย ‪- อะไรคะ
‪ยกโทษให้ฉันด้วย
‪ไว้ค่อยคุยกัน
‪ไม่
‪นี่เป็นเรื่องสำคัญ เธอเจาะจงสงสัยฉัน
‪- ฉันต้องไปแล้วจริงๆ ‪- ฉันไม่อยากให้เธอสงสัยฉัน
‪นายไม่ไปตัดสินออดิชั่นเหรอ
‪ฉันไม่สนเรื่องนั้นหรอก ฮานา ฉันเป็นห่วงเธอ
‪เธอสำคัญที่สุดสำหรับฉัน ความรักของเรา
‪โอเค แต่ฉันต้องไปแล้วจริงๆ
‪หมอนั่นใช่ไหม
‪ฉันมานี่เพื่อขอคืนดี แต่เธออยากไปดูมันออดิชั่น
‪ฉันไม่ได้สนแค่เรื่องนี้ ‪ แต่ฉันสัญญาไว้แล้วว่าจะไปดู
‪แล้วที่เธอสัญญากับฉันล่ะ เราน่าจะได้ชนะด้วยกัน
‪เธอเลือกคนพวกนั้นที่เธอเพิ่งพบ
‪- ไม่ใช่แค่พบ ‪- ฉันไม่สน
‪ตัดสินใจซะ
‪ฉันอยากเลิก
‪เลิกคุยเรื่องนี้
‪สำหรับตอนนี้
‪ขอโทษ ฉันไปไม่ทันดูออดิชั่นของนาย
‪สาบานได้ว่าฉันพยายามแล้ว
‪ไม่เป็นไร
‪คือฉัน...
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪เอสเตบาน
‪แล้วแฟนเธอล่ะ
‪ฮานา โคเฮน แกนเดีย เชิญที่ห้องครูใหญ่
‪เธอจะไม่เป็นไรแน่
‪จะรีบไปไหนขนาดนั้น
‪ไม่ได้ยินเหรอ
‪คณะกรรมการตัดสินใจไล่ฉันออก
‪หัวเราะเลยสิ มันไม่สำคัญแล้ว
‪อย่ามาดราม่าใส่ฉันน่า
‪- ฉันมาช่วยเธอนะ ‪- อะไรนะ ยังไง
‪ฉันรู้แค่ว่า ถ้าเธอไม่อยู่ ที่นี่ต้องน่าเบื่อแน่ๆ
‪เธอเหมือนหนังห่วยๆ ที่ฉันอดอยากดูไม่ได้
‪นั่งสิ
‪แบบนี้หากินไม่ได้ในอาร์เจนตินา อร่อย
‪บอกมาสิ
‪ไม่ดีเลย เซเลน่า อย่าให้มันเบี้ยว
‪- จะอัดไปทำอะไร ‪- อะไรก็ได้ที่เราอยากทำ
‪ผมเจอวิดีโอนี้ในโทรศัพท์ของเจ้าอ้วนคูรี
‪มีไอ้บ้าใส่หน้ากากสิบคน น่าจะมีรุ่นพี่ด้วย
‪พวกเขาลากเราออกจากหอเพื่อไปซ่อมน้อง
‪ฉันจะคุยกับคณะกรรมการ
‪หนูยังออดิชั่นได้ไหม
‪ฮานา โคเฮน แกนเดีย
‪(ฮานา)
‪สู้เขา ฮานา
‪ฉันตามหาเธอ
‪จากส่วนลึกในวันหนึ่ง
‪แต่เธอไม่เข้าใจ
‪จิตใจฉัน
‪ฉันมอบใจให้เธอ
‪แต่เธอมองไม่เห็นตัวตนของฉัน
‪แต่ฉันพอแล้ว
‪ฉันเลิกรอเธอแล้ว
‪ขอโทษ แต่ฉันเก็บงำไม่ไหว
‪ความรู้สึกใหม่นี้เติบโตในใจฉัน
‪ทำให้ฉันเข้มแข็ง ทำให้ฉันลุกขึ้นได้ใหม่
‪ฉันไม่กลัวอีกแล้ว ฉันจะมองตรงไป
‪อิสระรอบตัวที่ฉันสัมผัสได้
‪ฉันไม่ต้องมีใคร ฉันจะมองตรงไป
‪ฉันไม่หวั่น ฉันเผชิญหน้า ‪กับโลกทั้งใบ ฉันรู้ว่านี่คือโอกาสของฉัน
‪(เอมิเลีย: ยินดีด้วย ร็อคสตาร์)
‪ไม่มีอะไรจะหยุดฉันได้
‪- อยากพบครูเหรอ ‪- ผมมีเรื่องขอร้องครับ
‪(ฟรอนต์ เศรษฐศาสตร์ใหม่ วิสัยทัศน์กับภารกิจ)
‪บราโว ฮานา!
‪ตลอด 18 ปีนี้ ที่นี่ไม่เคยมีการรับน้อง
‪- มันอาจเป็น... ‪- เดอะลอดจ์
‪บอกตรงๆ ฉันรู้สึกเสมอ...
‪หวังว่าฉันเข้าใจผิด
‪จะเอามันไปทำอะไร
‪ทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
‪ไม่เอาน่า
‪(เอสเตบาน เอ็มเจ ฮานา แอนดี้ ดิกซอง)
‪(เรารู้ว่าแกทำอะไรไว้ แกโดนแน่)
‪คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย