W ROLACH GŁÓWNYCH
NAŚLADOWCA
W POZOSTAŁYCH ROLACH
- Jake. - Dutch.
To ci się nie spodoba.
MUZYKA
ZDJĘCIA
Z badaniem ciała czekamy na prowadzącego śledztwo.
Jasne, ale się spóźniłeś.
Ksiądz nigdy wcześniej jej nie widział.
To księża już nie kłamią?
Szałwia.
Stój tu.
Rozmawiałem z Loesche. Artysta jest na swoim miejscu.
Poczekaj na badania kryminalistyczne.
Nie możemy niczego zgadywać.
SCENARIUSZ
O co mu chodzi?
O stare demony.
REŻYSERIA
ZWIEDZANIE RZYMU I WATYKANU
Dzwonili ze szpitala.
Dają mu maksymalnie dwa tygodnie.
Odwiedź go.
- Nie dam rady. - Mary, to twój ojciec.
Zostawmy to, dobrze?
Przed stworzeniem świata, Bóg stworzył niebiosa.
A w nich, cherubiny, anioły i archanioły.
Archanioły, jako jego posłańcy, cieszyły się najwyższym statusem.
Wśród nich znajdował się Lucyfer.
Kobiety były pokryte żywiczną substancją.
Tą samą, której użyto przy poprzednich ofiarach.
Poprzednich?
Wygląda na to, że mamy do czynienia z naśladowcą,
który doskonale zna dokonania poprzednika.
- Szeryfie? - Słucham?
Ze sprawą powiązane są inne zabójstwa?
Jake nic nie mówił?
Pewnie zapomniał.
Pięć lat temu seryjny zabójca Arnaud Lefeuvre,
znany jako "Artysta",
porwał i zamordował sześć kobiet z branży erotycznej.
Otruł je i zakonserwował rycyną uzyskaną z rącznika pospolitego.
Następnie korzystając z metalowych ram, tworzył z nich realistyczne instalacje.
Zostawiał je w różnych miejscach w mieście.
Nazywał je swoimi "arcydziełami".
Przypominam sobie sprawę, ale szczegóły mi umykają.
Jak go dorwaliście?
Dzięki wytężonej pracy doskonałych detektywów.
Jeden z nich siedzi obok ciebie.
SZAŁWIA
Nie przesadź z kawą.
Tylko dzięki niej stoję. Ostatnio się nie wysypiam.
Pracownik kolejowy znalazł ją godzinę temu.
Miasto jeszcze dochodzi do siebie po zabójstwach sprzed pięciu lat.
Nie jest nam potrzebny naśladowca.
Akurat my to wiemy.
Biorę wszystko pod uwagę.
Nie ma mowy.
- Dobrze wiesz, że on może nam pomóc. - Nikt do niego nie pójdzie.
Dutch już się zgłosił.
Niby do czego?
Szef chce wysłać Dutcha na rozmowę z Artystą.
Odważnie, ale warto spróbować. Może poczuć się dotknięty faktem,
że pomniejszy artysta kopiuje jego dzieła.
Ale Dutchowi brakuje finezji.
Wysłałabym kogoś innego.
Kogo?
Może mnie.
- Mam wykształcenie psychologiczne. - Znam twoje akta.
To co? Nie pożałuje pan.
Nie jest na to gotowa.
Mogę decydować za siebie. Nie zawiodę pana.
Ustawię wizytę na popołudnie.
Dziękuję.
Zasłużyłam, by tam być.
Nie przejmuj rozmowy. Też będę zadawać pytania.
Zadawaj, ile chcesz.
Ja nie idę.
Jak to?
Artysta nam pomoże, jeśli zdobędziemy jego zaufanie.
Mam z nim przejścia, więc gdyby mnie zobaczył, wszystko by przepadło.
Nie chodzi o samo aresztowanie?
Ludzie pamiętają Artystę w związku z jego sześcioma zabójstwami.
Ale ofiar było siedem.
O kim mówisz?
O Zeke'u Andersonie.
Był moim partnerem przez 15 lat. I przyjacielem.
Zginął, gdy namierzyliśmy Artystę.
Przykro mi, nie wiedziałam.
To nie wszystko.
Ścigaliśmy Artystę radiowozem.
Zderzyliśmy się i samochody dachowały.
Pewnie na chwilę straciłem przytomność, bo nie pamiętam, kiedy Zeke wysiadł.
Widziałem, jak stał obok Artysty i...
I co?
Oblał się benzyną i się podpalił.
Pan Lefeuvre jest pod stałym nadzorem.
To jedyny pacjent instytucji psychiatrycznej, który czeka na egzekucję.
Sąd uznał, że jest poczytalny.
Znam ekspertyzy psychiatryczne z procesu.
- Nie zgadza się pan? - To jest bez znaczenia.
Artysta tu trafił, by zapobiec jego samookaleczaniu.
To znaczy?
Podcinaniu żył i pisaniu na ścianach krwią.
Dziękuję.
Panie Lefeuvre, jestem detektyw Mary Kelly.
Wiem.
- Ktoś panu wspomniał o odwiedzinach? - Skrzydlaty przyjaciel.
Jestem pewna, że ma pan lepsze rzeczy do roboty niż rozmowa z ptakami.
Nikt tu nie mówi o ptakach.
- Przyjechałam tu dzisiaj w związku z... - Naśladowcą, bez wątpienia.
Zakładam, że chciała się pani skonsultować.
Liczę na to, że chciałby się pan zapoznać ze sprawą.
Być może dostrzeże pan coś na zdjęciach ofiar.
A jeśli tak, co z tego będę miał?
Myślę, że ktoś taki, jak pan nie pozwoli, by oszust zbrukał jego spuściznę.
Dobrze kombinujesz, ale musisz ugryźć mnie inaczej.
Spróbujemy załatwić panu lepsze posiłki.
Za dwa tygodnie egzekucja. Co mi to zmieni?
- Więcej czasu na spacerniaku? - Nie znoszę wysiłku fizycznego.
Nie masz pomysłu? To przejdźmy do rzeczy.
Chcę zmiany wyroku śmierci na dożywocie.
Obawiam się, że to wykracza poza moje możliwości.
Chyba, że pokażemy coś władzom.
Mogę?
Jeśli ktoś wie, gdzie szukać,
może znaleźć moje dzieła w internecie i je powielić.
Sprawcą może być każdy.
Niezupełnie. Użyto tego samego konserwantu.
Sąd zabezpieczył pańską metodę. To nie wyszło na zewnątrz.
Naśladowca wie więcej niż powinien.
Może to ktoś, kogo pan znał i komu się pan zwierzył.
Zostawi mi pani akta? Chciałbym się z nimi zapoznać.
Doktor Loesch przyniesie je panu. Mam też pytania na odświeżenie pamięci.
Nie trzeba. Mam pamięć absolutną.
Może pani pomóc w innej sprawie.
Jakiej?
Mojej przybory artystyczne tkwią w magazynie szeryfa.
Chcę zgody na korzystanie z nich w celi.
Bez tego nic nie zrobimy.
To warunek bezwzględny.
Przypominam, że nadchodzi godzina mojej śmierci.
Postaram się.
Jeśli pan coś znajdzie, doktor Loesch zapewni panu telefon.
Wiesz coś na temat archanioła Samaela?
Tak, ale wyrosłam z bajek.
Przychodzisz pod postacią Mary.
Spodziewał się mnie. Ma gdzieś wtykę.
Zechce nam pomóc?
Czego chce?
- Zmiany wyroku. - Nie ma mowy!
- Może coś wie. - Nie bądź naiwna, wkręca cię.
Naiwna? Miły jesteś.
Wybacz, ale za dwa tygodnie będzie po nim,
a świat stanie się lepszym miejscem.
- Przyda nam się kawa. - Ja dziękuję.
HISTORIA EGZORCYZMÓW
Proszę odejść od samochodu! Nie będę powtarzać!
- Otworzysz? - Jasne.
Dzięki.
Nie ma odcisków palców ani śladów DNA.
Jak w przypadku tych pięć lat temu.
Co jest?
Powiedz Loeschowi, że chcę rozmawiać z Kelly.
Masz dwie minuty.
- Widziałeś tatuaż na lewym ramieniu? - Pieczęć Bafometa?
Odwrócony pentagram z kozią głową w środku?
To chyba symbol cielesności.
Wiesz coś o tym?
Wiem coś o Dudziarzu, pobliskim burdelu, w którym znaleziono tę dziewczynę.
Pracujące tam kobiety mają takie dziary.
Była prostytutką.
Jestem wdzięczny za zwrot moich obrazów.
- Proszę to okazać. - Najpierw chciałbym coś wyjaśnić.
Pomogę wyłącznie tobie.
Nie twoim kumplom z policji, jasne?
Tak.
Czy patolog odciął ukrzyżowanej dziewczynie skrzydła?
- Ma to znaczenie? - Będzie ich potrzebować.
Do czego?
Do czego jej skrzydła?
Do podróży w zaświaty.
Coś jeszcze?
Muszę obejrzeć skrzydła.
Co ci powiedział?
Że z jakiegoś powodu skrzydła są ważne.
Coś tu jest.
Co to jest?
Nakrętka od lakieru do paznokci.
To odcień sprzed lat.
- Wiesz to po nakrętce? - Używałam tego w liceum.
Ojciec dawał mi za to popalić. Zabieram.
Ta nakrętka tam była.
Potwierdzasz?
Zastanawiam się nad patologiem.
Doktorem Reedem?
Miał kontakt z Artystą?
Może wiedział o nakrętce i nic nie powiedział?
Niby dlaczego? Znam Reeda już pięć lat.
Ważne, by Artysta z nami rozmawiał. Warto rozważyć zmianę wyroku.
Nakrętka to mało, by przekonać gubernatora.
Ale czujesz, że masz trop, to nie przestawaj drążyć.
Dostaniesz wszelkie wsparcie.
Skupmy się lepiej na naśladowcy.
https://discord.gg/2B9C72sn
Mogę o coś spytać?
Co się stało w dniu aresztowania Artysty?
Jake i Zeke go ścigali i Jake stracił panowanie nad kierownicą.
Dachowali, wóz stanął w ogniu.
Jake się uratował, ale Zeke zginął na miejscu.
Jake miał poparzone lewe ramię, ale dokonał aresztowania.
Witaj, Jacobie.
Uścisk dłoni odpada?
Wolałbym witać się z diabłem.
Uważaj, o co prosisz.
Jesteś kompletnym wariatem.
Źle do tego podchodzisz, szczególnie, że widziałeś to, co widziałeś.
Szkoda. Ale jedno mnie pociesza.
Nie dość, że Zeke dostrzegł światło,
to jeszcze się nim stał.
Serio?
Nie tknąłem go. Sam się podpalił.
Odłóż broń.
Już.
Pogadajmy.
Desiree Washburne, 26 lat.
Z branży erotycznej?
Była związana z agencjami on-line.
Trzy trupy w trzy dni. Chcę załatwić tego kolesia.
Psy przeczesują las, Dutch sprawdza ślady opon.
Niebawem będziemy coś wiedzieć.
Chyba, że koleś umie latać.
- Robi się nieuważny. - Raczej pewny siebie.
Ma coś pod paznokciem.
Znajdziesz pęsetę?
To igła ze starego kompasu.
Zeke taki miał.
Wszędzie z nim chodził.
Gdy jego żona przyszła odebrać jego rzeczy,
nie znalazła kompasu.
Nie sądzisz, że...
Najpierw twój lakier, teraz igła z kompasu...
Oceń sama.
Na pewno nie udaje?
Od dziecka ma takie ataki.
Co może je powodować?
W wieku 10 lat uderzył się w głowę i miał wylew.
Dwa lata spędził na wózku.
Uszkodzone rejony mózgu mogły zostać pobudzone podczas jego aresztowania
w wyniku przemocy zastosowanej przez detektywa Doyle'a.
Czytałam raport. Jake zachował się należycie.
Raport nie wspomina też o trzech miesiącach terapii.
Lefeuvre's?
Jake'a Doyle'a. Nie wiedziała pani?
Zeke spojrzał na mnie, roześmiał się i zapalił zapałkę.
Nie chcę więcej słyszeć takiego śmiechu. To było czyste zło.
Zło zawarte w śmiechu? Czy ty się słyszysz?
Mam nadzieję, że nie zawarłeś tego w raporcie,
bo wypadniesz na szaleńca.
Wiedział pan o nakrętce od lakieru.
- O czym? - Powiedział pan, gdzie ją znajdę...
Powiedziałem, gdzie szukać, nie czego.
Dlaczego nakrętka znalazła się przy ofierze?
Też tak robiłem.
Zostawiałem przedmioty należące do ofiar przy ich ciałach,
ale kryminolodzy je przegapiali. To pradawny zwyczaj pogrzebowy.
Zmarli zabierali takie przedmioty w podróż do zaświatów.
Nie wierzysz w zaświaty, prawda?
Powstał wniosek o zamianę pańskiego wyroku.
Wątpię, by dotarł do gubernatora.
Miałaś rację. Naśladowca dobrze zna moje dzieła.
Może zbyt dobrze, co daje do myślenia.
Szczerze mówiąc, mam wielbicieli.
Może część z nich poznałem przed aresztowaniem
i wyjawiłem im jakieś tajemnice.
Być może wśród nadawców tych listów jest podejrzany.
Pomogę je panu przejrzeć.
Nikt nie zajrzy do mojej korespondencji poza mną.
Da pani słowo?
Daję słowo.
Co pan wie o zaginionym kompasie?
Zupełnie nic.
Pod paznokciem ostatniej ofiary znaleziono igłę z kompasu.
Jest zdjęcie?
Czyli mamy kompas bez igły
albo igłę bez kompasu.
Metaforycznie, do czego to się może odnosić?
Do dezorientacji.
Albo zaginionej duszy szukającej drogi.
Przepraszam, muszę poczytać.
Nie chcę umierać!
Dają twojemu ojcu tydzień.
Nie wierzysz w zaświaty, prawda? Albo zaginionej duszy szukającej drogi.
Czyżby coś się paliło?
To szałwia.
Szałwia?
Dziękuję.
O co chodzi z szałwią?
Rozgania złe myśli.
Nie będziemy rozmawiać o moim ojcu.
Wcale nie chciałem.
Wybacz, ta sprawa mnie dobija.
Jedzmy.
Teraz
przyda mi się ochotnik.
Proszę tu usiąść.
Proszę usiąść!
A teraz, zrobię z tobą, co zechcę.
Nie masz mi za złe odwołania wyjazdu do Rzymu?
Twoja praca jest ważniejsza.
Co to było?
- To ten sam facet? - Na pewno.
Miałem wrażenie, że był pod wpływem czegoś.
Czy to wasz zabójca?
Znowu uderzył.
Odpocznij, Mary.
Jadę z tobą.
Ochrona mówi, że brakuje pięciu godzin nagrań z monitoringu.
Nie spieszył się.
Ciekawe dlaczego.
- To jest to, co myślę? - Kompas Zeke'a.
Nie dotykaj.
Mówi Doyle. Łącz z magazynem.
To po niemiecku?
Po holendersku.
"Krajobraz piekła".
Co?
Wszystko gra?
Zeke przesłał mi coś przed śmiercią.
- KRAJOBRAZ PIEKŁA - Album.
Zaginione dzieło szesnastowiecznego artysty Hieronima Boscha.
Nakład wyczerpany.
Wiem, gdzie to znajdziemy.
"Krajobraz piekła".
Kilka razy przeczytałem, ale nie wiem, o co Zeke'owi chodziło.
Samael.
Artysta o nim wspomniał.
To upadły anioł zrzucony do piekła.
- Częściej nazywa się go... - Lucyferem, znam tę historię.
Dziękujemy ojcu Linaresowi za jego opowieść.
Egzorcyzmy, w których brał udział w Etiopii
to dla nas źródło informacji o zjawisku opętania.
- Co tu robimy? - Poznasz starego kumpla.
Pozdrawiam.
Dziękuję, ojcze.
Poznaj moją partnerkę, Mary Kelly.
Mógłbyś spojrzeć w jej ciało eteryczne?
- Chyba potrzebuje leczenia. - Co ty gadasz?
Miała kontakt z negatywną mocą.
- Zły człowiek w naszym dochodzeniu... - Już mnie nie ma.
- Zaczekaj! - Co to miało być?
- Chciałem pomóc. - W jaki sposób?
Poznaję nowe rzeczy i chcę się z tobą nimi podzielić.
Myślałem, że różnisz się od Dutcha i reszty. Myliłem się.
Staram się dopaść seryjnego zabójcę, a ty tracisz czas.
W domu możesz sobie wierzyć, w co chcesz. Ale zabobony nie mogą ingerować w pracę.
Poproś o przeniesienie. Dutch chętnie cię przyjmie.
Nie o to mi chodzi.
To nie jest dobre, szczególnie dla ciebie.
- Tam stoimy. - Przejdę się.
Nic mu nie jest?
Puls i oddech w normie. Wszystko gra.
Składał pan wnioski o przedłużenie jego pobytu mówiąc o samookaleczeniu.
To chyba przesada.
Ma pani wykształcenie medyczne?
Wystarczy zdrowy rozsądek. Będzie pan szczery czy mam iść do zarządu?
Jego umysł mnie fascynuje. Od początku go badam.
Teraz oboje chcemy, by tu został.
Przy rezerwacie Parrie właśnie odnaleziono samochód
użyty przy porwaniu zastępcy gubernatora.
Czekamy na przyjazd kryminalnych.
Proszę.
Właśnie to przynieśli.
Dzięki.
10 minut temu.
Widziałem zdjęcia.
Przekierowałem na pana prywatny adres.
To jedyne wyjście.
Nie ma gwarancji, ale czas nam nie sprzyja.
Tak, gubernatorze.
Powiedziałem gubernatorowi, jakie mamy opcje,
w tym o prośbie Artysty.
Niech to!
Może odpuścisz sobie resztę tej sprawy? Weź wolne, każdy to zrozumie.
Zastępca gubernatora Diaz nie pasuje do reszty ofiar. To ten sama sprawca?
Znaleźliśmy jego samochód.
W środku były ślady chloroformu i gołębie pióra. Wszystko pasuje.
Są jeszcze zdjęcia.
Kurier dostarczył je do zakładu psychiatrycznego na nazwisko Lefeuvre'a.
- Chce przekonać do siebie mistrza. - Albo...
chełpi się.
Pokazuje, że stać go na więcej.
Artysta nigdy nie sięgnął po tak poważną ofiarę.
Uważam, że kontaktują się od samego początku.
Może porozumiewają się kodem.
Wkrótce się dowiemy.
To znaczy?
Doktor Loesch zgadza się na przeszukanie.
Dałam Artyście słowo! Jeśli stracę jego zaufanie...
- O niczym się nie dowie. - Jasne.
RYCYNA
Proszę, nie!
Co robisz?
Nie mogłem zasnąć.
Zamiana wyroku podpisana przez gubernatora.
Ale zastępca Diaz musi odnaleźć się żywa.
- Co to ma być? - Badanie lekarskie.
Brednie!
- Macie 45 minut. - Wystarczy.
- Kojarzę tę gębę. - Trzymamy się zadania.
Znowu uderzył.
Wracam do ulubionego w dzieciństwie dzieła.
"Ekstaza świętej Teresy" Berniniego.
Twoi kumple tu byli.
- To nie był mój pomysł. - Nic nie znaleźli.
Powstrzymywałam ich.
Mówiłem, że pomogę wyłącznie tobie.
Spaliłem listy i wrzuciłem popiół do sedesu.
Najpierw wszystkie zapamiętałem.
Proszę powiedzieć, co pan zapamiętał.
Najpierw ty mi coś powiedz.
Czy wierzysz, że człowieka wolnego w jego sercu
można zamknąć za więziennymi kratami?
Nie rozumiem.
Chodzi o rysunek.
Zbieraj się.
Przyszedł klient.
Siedź cicho.
- Co robisz? - Co ci mówiłam?
Zostaw to!
Dość tych religijnych bzdur!
- Tylko piorą ci mózg. Nie zniosę tego. - Podoba mi się ten styl malarski.
Może lepiej narysuj psa albo kogoś żyjącego!
Następne dwa lata
spędziłem na wózku.
Jake!
Wszystko o tym wiesz, prawda?
Jake! Chodź tu do mnie!
Z pewnością miał pan trudne dzieciństwo, ale ucieka nam czas.
Proszę pomóc z naśladowcą.
Proszę.
Kończy mi się glina. Proszę donieść.
Załatwione. Porozmawiajmy o naśladowcy.
To fałszerz obrazów renesansowych,
głównie o treści religijnej.
Zdarzało mi się wpaść do sklepiku z antykami, "Langdon i synowie".
Często wywieszali tam jego reprodukcje.
- Jeszcze zamknięte. - Nie kupujemy.
- Nie można tak wchodzić... - ...bez nakazu?
Co z tym?
Nawiązując do obrazu, Artysta zrobił znak krzyża. Kto to malował?
Nie przedstawił się.
Zapłaciłem gotówką i już go nie widziałem.
Zabieramy jako dowód.
https://discord.gg/2B9C72sn
Kiedy załatwiłeś nakaz?
Zawsze mam pod ręką luźny formularz.
Nikt tego nie czyta.
Jeśli zapukasz do drzwi Diabła, on otworzy.
To on się do mnie włamał.
Zaczekaj!
Trzeba było mnie słuchać, Mary!
- Ręce na głowę! - Za późno!
Cofnij się, bo strzelam!
Nie masz na to dość odwagi!
Chciałem cię ostrzec.
Javier Salazar. To on cię napadł.
Do zeszłego roku był pielęgniarzem w ośrodku zdrowa psychicznego.
Porównujemy jego DNA
z tym znalezionym przy kopercie ze zdjęciami Diaz.
Wiemy, że codziennie miał kontakt z Artystą.
Odpowiadał za podawanie mu leków.
Z akt wynika, że zwolnili go ze względu na stan psychiczny.
Według Loescha, miał dwubiegunówkę.
Był chory psychicznie. Wątpię, by mógł stać za tymi zabójstwami.
Zaczekamy na wyniki badań DNA. Uważam, że to on.
Mamy zaginioną kobietę.
Trwa analiza próbek gleby z jego butów. Ustalimy, gdzie był.
Co z obrazem?
Tutaj.
Odcisk palca. Pewnie dotknął farby.
Powiedziałem Zeke'owi, że wszystko wyznam, jeśli pozwoli się namalować.
Proponuję ci to samo, choć mogę malować z pamięci.
Zapozujesz mi?
- Na obrazie był odcisk palca. - Salazara?
Jakiejś kobiety. Mamy ją w systemie. Była aresztowana za prostytucję.
- Nazwisko i adres? - W teczce.
- Co jest? - Powiem po drodze.
Weźcie wsparcie!
Zobacz.
To nie ona. Ciało leży tu od dawna.
Rozkład trwał lata.
Ktoś je zabezpieczył.
Stworzył tu studio artystyczne, w którym mierzył tempo rozkładu.
Lepiej nie dotykaj.
- Trucizna? - Pewnie rycyna z rącznika pospolitego.
Użył jej na pozostałych dziewczynach.
Kropla może zabić konia.
Bosch nie był Boschem, tylko podróbą, która powstała tutaj.
Pewnie nazbieramy tu DNA Salazara.
Wątpię.
Witaj w domu artysty, Jake.
Bawi się nami.
Zrobił z matki królika doświadczalnego.
DNA Salazara niezgodne.
Chciał pan, żebyśmy znaleźli pana matkę.
Dlaczego?
Byś zrozumiała, kim jestem.
Przeczytałam wszystko, co na pana temat napisano, również w sądzie.
Doskonale wiem, kim pan jest.
A może akta nie zawierają wszystkiego?
Zaczęło się, gdy pracowałem nad "Krajobrazem piekła".
Usłyszałem wtedy głos archanioła Samaela.
Nie chcę tego słuchać!
Ten głos otworzył mnie na to, kim jestem.
Nie pomógł pan z naśladowcą. Powiadomię gubernatora.
Szkoda. Wiem, gdzie go znaleźć.
Miałabym panu wierzyć?
A masz inne wyjście?
Gdy skończę, podam ci adres.
Obiecuję.
Co pan skończy?
Rzeźbić...
ciebie.
Jest pan chory. Czegoś pan nie zrozumiał.
Jeśli zastępczyni gubernatora zginie, trafi pan na krzesło.
Ma pan to gdzieś?
Co pan robi?
Czekam.
Mówi pan poważnie?
Śmiertelnie.
Usiądź wygodnie...
jeśli chcesz ten adres.
Ma pan 10 minut i ani sekundy więcej,
a potem poda mi pan adres.
Zgoda.
Zaczniemy?
Ludzkie ciało to połączenie wdzięku i proporcji.
Niestety, nie da się tego samego powiedzieć o umyśle,
słabym i niedoskonałym.
Rzeźbienie to zgłębianie tajemnic.
Każdy kontur to wyprawa,
każde spojrzenie to mapa,
a każdy wyraz twarzy to ukryte współrzędne duszy.
Wystarczy, że rzucę na kogoś okiem i już znam jego historię.
Twoja to opowieść młodej kobiety,
obciążonej bólem z dzieciństwa.
Każdy ma jakieś rany.
Rany to domena wojowników, nieprawdaż?
Bóg mógł uleczyć twoje,
lecz odwróciłaś się od niego. Dlaczego?
Przez ojca.
Którego nie widziałaś od lat...
i nadal odmawiasz spotkania...
a on pragnie się tylko pożegnać.
Nie zgaduje pan. Skąd pan o tym wie?
Dlaczego nie chcesz?
- Nie wie pan, co mi zrobił. - Co takiego?
- Maltretował cię, jak matka mnie? - Nie.
Proszę nas nie porównywać.
Nigdy mnie nie dotknął, ale...
trzymał rękę nad gazem, mówiąc, że tak płonie się w piekle.
Nie mogłam nic zrobić.
Nadal czujesz zapach spalenizny?
Tak.
Sprawił, że czujesz się winna jego cierpienia.
Z tego rodzą się koszmary.
Opowiedz mi o nich.
Na początku spadam.
Dokąd?
W płomienie.
Żar był tak prawdziwy, że czułam go jeszcze rano.
Nadal miewasz te koszmary?
Nie.
Zniknęły, gdy przestałam wierzyć w piekło i ojciec już nie mógł mnie nim straszyć.
Więc zaczął bardziej się starać, prawda?
Twierdził, że jestem opętana i potrzebuję pomocy.
Wtedy zaczął ciągać mnie do spowiedzi.
I tam go właśnie uwiodłaś? W konfesjonale?
- Kogo? - Księdza, który cię spowiadał.
Ojca Dale'a, z którym dzielisz łoże.
Kto panu o tym powiedział?
Wiesz, dlaczego z tobą jest?
Nie muszę odpowiadać!
Może ja to zrobię?
Dosyć!
Kochamy się.
Serio?
Pokochaliście się?
Wybrał inne życie ze mną.
- Więc to prawdziwa miłość? - Tak.
Wierzysz w to, co mówisz?
- Tak. - Naprawdę?
- Nie sądzę. - Wierzę.
A może chciałaś zrobić na przekór ojcu?
Dziękuję, że mi pozowałaś.
Jestem zobowiązany.
Pana kolej.
Adres. Już.
Lola Court 1522.
Współpracownicy dosłyszeli? Czy powtórzyć?
Lola Court 1522. Ruchy!
Zapomniałaś o czymś.
To dla ciebie.
I pamiętaj...
prawda kryje się w nas.
Podwieźć cię?
Nie pojechałeś z resztą?
Uznałem, że poradzą sobie beze mnie.
To nasze śledztwo. Jedno z nas powinno...
Tu bardziej się przydam. Chodź.
https://discord.gg/2B9C72sn
Skąd on to wszystko wie? Mówiłam o tym tylko jednej osobie...
Niemożliwe. Manipuluje mną.
"Prawda kryje się w nas". Tak powiedział.
Kto?
Co robisz?
Kompletnie ci odbiło?
Sukinsyn.
- A niech mnie! - Opal Street 265.
- To właściwy adres. Wiesz, gdzie to jest? - Tak.
Jest tu kto?
Co to ma być?
Ja...
i całe moje życie.
Infernum.
"Piekło" po łacinie.
Powinniśmy to zgłosić.
Idź, zrobię tylko zdjęcia.
AKT MAŁŻEŃSTWA
Wóz 252 do centrali.
Tu Dale. Zostaw wiadomość.
Pani gubernator?
Tak. Kim pani jest?
Osobą, która panią uratuje.
- Jak to otworzyć? - Ten diabeł ma klucz.
- Gdzie jest? - Tam!
Wyjdź z rękami w górze.
Powoli!
Mary.
Jake?
Tak...
i nie.
Obiecałem pomóc znaleźć zabójcę. Oto i on.
Jake, co z tobą?
Jake'a teraz nie ma.
Nie można uwięzić człowieka, który jest wolny w sercu, pamiętasz?
Lefeuvre?
Zgadza się.
Musisz poznać resztę mojej opowieści.
Matka zniszczyła moje albumy,
więc musiałem znaleźć nowe modele.
Wtedy odkryłem w sobie moc.
Gdy stworzyłem czyjś wizerunek,
mogłem tymczasowo wejść w ciało tej osoby.
Ukrywałem to przez lata, traktując to jak przekleństwo...
aż archanioł Samael oświecił mnie, że to prawdziwy dar.
Gdy jego duch wszedł w moje ciało,
odrodziłem się jako anioł...
anioł śmierci.
Jake, proszę, wróć do mnie!
Nie, nie!
Dotrzymałem umowy.
Diaz żyje,
a zabójca wkrótce umrze.
Bez ciebie nie dałbym rady.
Skończ, co zaczęłaś.
Jeszcze jedna...
tutaj!
Nie bój się.
Mary?
Gdzie jestem?
Tak mi przykro.
Wybacz.
To ty.
To ty byłeś naśladowcą.
Musisz go powstrzymać.
Pora dołączyć do starego partnera.
Leć!
Dalej!
Miasto może odetchnąć z ulgą dzięki odważnej detektyw Mary Kelly,
która powstrzymała morderczy szał byłego partnera Jake'a Doyle'a
i uratowała zastępczynię gubernatora.
Wzywał mnie pan?
Nie na takie zakończenie liczyliśmy,
ale uratowała ją pani.
Psycholodzy twierdzą, że Jake miał zaburzenie dysocjacyjne tożsamości,
wywołane pierwszą sprawą.
Wierzył, że jest Artystą.
Znają się na rzeczy.
A co ty sądzisz?
Byłaś tam.
Moje zdanie nie wróci mu życia.
Jake, którego znałem, nie byłby do tego zdolny...
a znałem go długo.
Nie mogę w to uwierzyć.
Każdy, kto we mnie wierzy, nie pozostanie w ciemności.
Niech Bóg będzie dla ciebie łaskawy, Eliasie Kelly.
W imię Ojca i Syna
i Ducha Świętego.
Amen.
Cieszę się, że zobaczyłaś ojca, nim zmarł.
Ja też.
Dasz mi chwilę?
Jasne.
Doktor Loesch.
Niech mu ziemia lekką będzie, Mary Kelly.
- Znał pan mojego ojca? - Nie.
Chciałem cię zobaczyć.
Nie wpadasz, nie dzwonisz, nie piszesz, Mario Magdaleno.
Byłam ciekawa, kiedy wrócisz.
Też się stęskniłem.
Nie chciałeś zabić gubernator Diaz, prawda?
Wszystko rozumiesz. Mobilizowałem jej szefa do podpisu.
A ty będziesz następna.
Po co te gierki?
Trzeba było narysować strażnika i po prostu wyjść.
I przez resztę życia uciekać jak zwierzę?
Nie taki był mój plan.
Więzienie to idealne miejsce na kontynuowanie moich prac.
Wkrótce się odwdzięczę, oczyszczając twoją duszę.
Może dziś?
W dzień egzekucji? Ironiczne.
Czasem zdarza mi się myśleć.
Co sugerujesz?
Mam pytanie.
Narysowałeś doktora Loescha czarnym ołówkiem?
Słucham?
Wczoraj dostałeś do celi paczkę przyborów plastycznych.
Pewnie uznałeś, że przysłała je szalona fanka, ale to byłam ja.
Zauważyłam, że obgryzasz końcówki ołówków.
Dodałam do nich kilka kropli tego specjalnego składnika,
- którym potraktowałeś swoją matkę. - Blefujesz.
Miałam odnieść go do magazynku dowodów...
ale niestety podłapałam to od Jake'a.
Miłego dnia.
O nie!
Myślałam o tej wycieczce.
- Do Rzymu? - Pojedźmy.