‎("เส้นแบ่งระหว่างชีวิตกับความตาย)
‎(มองอย่างไรล้วนมัวมืดมิชัดตา)
‎(ใครบอกได้ว่าฝั่งหนึ่งสิ้นสุดเพียงนี้หนา ‎และอีกฝั่งเริ่มต้นที่ใดกัน" - อี. เอ. โพ)
‎(เดอะ เพล บลู อาย)
‎อรุณสวัสดิ์ ทุกท่าน
‎- คุณออกัสตัส แลนดอร์ใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว
‎คุณคือใคร
‎ยินดีที่รู้จัก ผมร้อยเอกฮิตช์ค็อก ‎รองผู้บัญชาการจากรร.เตรียมทหาร
‎ผมมาแจ้งให้ทราบว่า
‎ผู้บัญชาการแธเยอร์ขอให้คุณเข้าพบเป็นการด่วน
‎- เข้าพบเรื่องอะไรกัน ‎- ผมต้องให้ผู้พันแจ้งเอง
‎- จะให้ไปพบเมื่อใดกัน ‎- เร็วที่สุดเท่าที่จะสะดวก
‎แล้วถ้าผมตัดสินใจไม่ไปล่ะ
‎นั่นก็เป็นสิทธิ์ของคุณ คุณเป็นพลเรือนไม่ใช่ทหาร
‎แต่อากาศแบบนี้ไปนั่งรถเล่นก็คงดี
‎(หุบเขาฮัดสัน นิวยอร์ก) ‎(ปี 1830)
‎ท่านผู้ว่าการรัฐเสนอว่า ‎คุณมีชื่อเสียงมากในหมู่ตำรวจนิวยอร์กซิตี้
‎ตอนที่เสนอชื่อคุณนั้น ‎เขาพูดถึงผลงานมากมายน่าประทับใจ
‎ทั้งการจับผู้นำกลุ่มเดย์เบรคบอยส์
‎ทลายแก๊งเชิร์ตเทลส์ที่ทุกคนเกรงกลัว
‎และไขคดีฆาตกรรมสยองขวัญ ‎โสเภณีสาวในเอลีเซียนฟิลด์
‎(โรงเรียนเตรียมทหารสหรัฐอเมริกา) ‎(เวสต์พอยต์)
‎ทักษะโดดเด่นของคุณรวมถึง ‎การถอดรหัส ควบคุมฝูงชน
‎และการสอบสวนด้วยวิธีนอกขนบ
‎เห็นว่าคุณเป็นลูกบาทหลวงจากกลอสเตอร์ ‎ที่มาอยู่นิวยอร์กตั้งแต่วัยรุ่น
‎และคุณเป็นพ่อม่าย คุณแลนดอร์
‎เป็นม่ายมาสามปีแล้ว
‎- ให้เขาจัดกาแฟให้ดีไหม ‎- เบียร์จะดีกว่าครับ
‎คุณ…
‎เก็บจดหมายเหล่านี้ไว้ ‎ในช่องเก็บของด้านหลังสินะ
‎เขาเขียนว่าอะไรอีก
‎บอกหรือเปล่าว่า ‎ผมไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปให้โบสถ์แปดเปื้อน
‎นานมากแล้ว
‎บอกหรือเปล่าว่าลูกสาวของผม ‎หนีออกจากบ้านไปสักพักหนึ่งแล้ว
‎เรารู้ว่าลูกสาวของคุณหายตัวไป
‎และขอแสดงความเห็นใจจริงๆ
‎ด้วยความเคารพ ‎หวังว่าผมจะไม่ได้ทำให้ขุ่นเคือง
‎ไม่เลย
‎ขอโทษ ผมต่างหากที่ต้องขออภัย
‎และขออภัยจริงๆ เชิญพูดต่อ
‎คุณแลนดอร์ เรื่องนี้เราจำเป็นต้องทำ ‎ให้เป็นความลับอย่างสูงที่สุด
‎เรากำลังหาผู้ช่วย
‎เป็นพลเรือนซึ่งมีประวัติชัดเจน ‎ทั้งด้านผลงานและเชาวน์ปัญญา
‎พอที่จะมาช่วยสืบเรื่องแทนสถาบันของเราได้
‎เป็นเรื่องที่ซับซ้อนและอ่อนไหวอย่างมาก
‎และเกี่ยวข้องกับนักเรียนทหารของเราคนหนึ่ง
‎นักเรียนปีสองจากเคนทัคกี้ที่ชื่อว่าฟราย
‎- ลีรอย ฟราย ‎- พูดอ้อมไปอ้อมมาก็ไม่มีประโยชน์
‎ฟรายแขวนคอตายเมื่อคืน
‎ขอแสดงความเสียใจด้วย
‎เป็นเรื่องชวนลำบากใจมากทีเดียว ‎แต่คุณคงเข้าใจจุดยืนของเรา
‎พวกเราได้รับมอบหมายหน้าที่ ‎ให้ดูแลเหล่าชายหนุ่มเหล่านี้
‎อบรมให้เขาโตมาเป็นสุภาพบุรุษและเป็นทหาร ‎และเพราะอย่างนั้น เราจึงกดดันพวกเขา
‎แต่เราก็อยากจะคิดว่า ‎เรารู้ว่าเมื่อไหร่ที่ควรจะหยุดกดดัน
‎เจ้าหนุ่มนั่นผูกคอตาย
‎- นั่นเป็นเรื่องของหมอชันสูตร ‎- เกรงว่าเรื่องไม่ได้จบเพียงแค่นั้น
‎เมื่อคืนนี้ ศพของนักเรียนทหารฟรายถูกละเมิด ‎ขณะอยู่ในห้องพยาบาล
‎ละเมิดรึ
‎ใครทำ
‎หากเรารู้ เราคงไม่จำเป็นต้องเรียกตัวคุณมา
‎ในโรงเรียนนี้คงมีพวกชอบเล่นพิเรนทร์ไม่น้อย
‎นี่ไม่ใช่การเล่นพิเรนทร์ทั่วไป คุณแลนดอร์
‎หัวใจของลีรอย ฟรายถูกควักออกจากอก
‎หมอมาร์ควิส ใครจะทำแบบนี้ได้ยังไง
‎ใช้มีดผ่าตัด หรือมีดคมๆ อะไรก็ทำได้
‎แต่การจะกรีดลงไปถึงหัวใจ นั่นคือส่วนที่ยาก
‎รอยแผลที่ปอดและตับ
‎มาจากการพยายามบิดคมมีดเพื่อเลี่ยงหัวใจ
‎แล้วเขาจะเก็บรักษา ‎หัวใจที่ควักออกมาแล้วอย่างไร
‎ต้องมีภาชนะอะไรสักอย่าง
‎ห่อผ้ามัสลินกระมัง หรืออาจห่อหนังสือพิมพ์
‎เป็นไปได้มากที่จะเอาน้ำแข็งหุ้มไว้
‎คนแบบใดถึงจะทำแบบนี้
‎คนที่แข็งแรง
‎แสดงว่าไม่ใช่อิสตรี
‎ไม่มีทางเป็นสตรีแบบที่ผมเคยพบมาในชีวิต
‎แล้วความสามารถด้านการแพทย์ล่ะ
‎เขาจำเป็นต้องมีการศึกษาสูงและฝึกมาอย่างดี ‎เช่นเดียวกับคุณหรือไม่
‎ไม่จำเป็น
‎แค่ต้องจุดไฟให้สว่างและรู้ว่าจะผ่าลงไปจุดไหน
‎ไม่จำเป็นต้องเป็นหมอหรือศัลยแพทย์
‎- เขาจะต้องเป็น… ‎- คนบ้า!
‎และยังลอยนวลอยู่
‎เฉียง อาวุธ!
‎หากทำให้ขัดใจผมก็ขอโทษ คุณแลนดอร์
‎พวกเรากำลังอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมมาก
‎มีวุฒิสมาชิกอำนาจสูงหลายคนในวอชิงตัน
‎อยากเห็นเราล้มเหลว อยากปิดโรงเรียน
‎ผมกำลังขอให้คุณช่วยกอบกู้เกียรติ ‎ของโรงเรียนเตรียมทหารสหรัฐอเมริกา
‎ผมจะพยายามช่วยให้ได้
‎เมื่อคืนคุณเฝ้ายามใช่ไหม คุณฮันทูน
‎ครับผม
‎เข้ากะสามทุ่มครึ่ง ออกกะเที่ยงคืน ‎และเดินกลับไปยังโรงนอน
‎มันอยู่ตรงไหนกัน
‎โรงนอนหมายเลขสี่ครับผม ข้างป้อมคลินตัน
‎ขอยอมรับว่าผมไม่ค่อยรู้จักพื้นที่แถวนี้
‎แต่ดูเหมือนจุดที่เรายืนกันอยู่ตรงนี้
‎ไม่ได้อยู่ในเส้นทาง ‎ระหว่างป้อมคลินตันกับโรงนอนทางเหนือ
‎- ใช่ครับผม ‎- งั้นออกนอกเส้นทางทำไม
‎ระหว่างทาง ผมได้ยินเสียง
‎ตอนแรกนึกว่าเป็นเสียงสัตว์
‎ฟังแล้วเหมือนมันกำลังจะตาย ‎หรือติดกับดักของพราน ผมจึงเดินมาช่วย
‎บังเอิญผมเป็นคนรักสัตว์
‎ผมวิ่งมาทางนี้จนกระทั่งชนกับนท.ฟรายครับผม
‎- สภาพเขาเป็นอย่างไร ‎- ไม่ค่อยดีครับผม
‎ร่างไม่ได้ห้อยลงมาตรงๆ
‎ท่าของเขาเหมือนนั่งอยู่บนเก้าอี้
‎ผมตามไม่ทัน
‎เท้าของเขาแตะอยู่กับพื้นครับผม
‎- เท้าแตะอยู่กับพื้นงั้นรึ ‎- ใช่ครับผม
‎ก็ได้ แล้วต่อจากนั้นคุณทำอะไร
‎วิ่งครับผม รีบวิ่งกลับไปจนถึงโรงนอนเหนือ
‎ขอถามอีกข้อแล้วจะไม่รบกวนคุณอีก
‎คุณเห็นใครอื่นแถวนี้อีกไหม
‎ไม่เห็นเลยครับผม
‎คุณฮันทูน
‎คอของเขา…
‎นั่นคือสิ่งแรกที่สะกิดใจผม
‎เห็นไหม
‎ไม่ใช่รอยรัดเรียบๆ เลย เชือกรัดคอเขา
‎แล้วครูดขึ้นลงตามลำคอ พยายามจะรัดให้อยู่
‎ราวกับ…
‎ราวกับเขาพยายามขัดขืน
‎ลองดูตรงนั้นสิ ดูนิ้วของเขา
‎มีแผลพุพองจากการพยายามจับเชือก
‎พยายามกระชากมันออกจากคอ
‎ช่วยบอกทีว่าทำอะไรกันอยู่
‎นี่มันค่อนข้างจะผิดระเบียบ
‎คุณหมอช่วยคลำ ‎ที่กะโหลกด้านหลังของคุณฟรายได้ไหม
‎คุณชันสูตรคุณฟรายแล้วใช่ไหม
‎แน่นอน ผมตรวจชันสูตรแล้ว เพราะเป็นหน้าที่ผม
‎เราคุยกันไปแล้วไม่ใช่รึ
‎เหมือนมีแผลบวมช้ำ
‎กระดูกข้างขม่อม
‎ใหญ่ประมาณสามนิ้ว
‎ผมคงพลาดจุดนี้
‎มีคนฆ่าคุณฟราย
‎นั่นคือสิ่งที่คุณอยากบอกเรารึ คุณแลนดอร์
‎คุณอาจจะเข้าใจถูกแล้วครับ ร้อยเอกฮิตช์ค็อก
‎ของแบบนี้ใครๆ ก็พลาดได้ คุณหมอ
‎คุณแลนดอร์
‎ไหนๆ คุณก็มาช่วยเราแล้ว
‎ผมคิดว่าเราต้องมีกฎข้อปฏิบัติเบื้องต้นสักหน่อย
‎คุณจะมารายงานต่อผมทุกวัน ‎แล้วผมจะไปรายงานผู้พันต่อ
‎และคุณต้องไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรู้ ‎ไม่ว่าจะเป็นคนในหรือคนนอกสถาบัน
‎- แค่นั้นรึ ‎- กฎข้อสุดท้าย
‎ห้ามดื่มสุราตลอดช่วงที่ทำการสืบสวนอยู่
‎เราได้ยินชื่อเสียงของคุณมาก่อนแล้ว
‎ขออภัย
‎- คุณออกัสตัส แลนดอร์ใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว
‎หากผมไม่ได้เข้าใจผิด ‎คุณได้รับมอบหมายหน้าที่ให้ไขปริศนา
‎เกี่ยวกับลีรอย ฟราย
‎ถูกต้อง มีอะไรให้ช่วยไม่ทราบ
‎เป็นหน้าที่ของกระผม ‎และเกียรติศักดิ์ศรีแห่งสถาบันนี้
‎ที่จะต้องแจ้งสิ่งที่กระผมสรุปได้ให้คุณฟัง
‎ข้อสรุปเหรอ
‎เกี่ยวกับคุณฟรายที่จากไป
‎ผมสนใจใคร่รู้อย่างยิ่ง
‎ชายที่คุณตามหานั้น
‎เป็นกวี
‎พลทหารคอเครน
‎ตอนเขานำศพของลีรอย ฟราย ‎กลับมาที่ห้องพยาบาล
‎คุณได้รับมอบหมายให้เฝ้ายามใช่ไหม
‎ใช่ครับผม
‎- เกิดเหตุอะไรขึ้นระหว่างนั้นหรือไม่ ‎- ไม่มีอะไรจนตีสองครึ่ง
‎- นั่นเป็นตอนที่มีคนผลัดหน้าที่กับผม ‎- ใครมาผลัดคุณ
‎- พลทหาร ใครมาผลัดคุณ ‎- ผมบอกไม่ได้ครับผม
‎บอกได้แต่เขาเป็นนายทหารมียศ
‎- เขาไม่ได้แจ้งชื่อรึ ‎- ไม่ได้แจ้งครับ
‎แต่เป็นนายทหารก็ไม่ต้องแจ้งอยู่แล้ว
‎และนายทหารผู้นี้พูดอะไรกับคุณบ้าง
‎เขาบอกว่า "ขอบคุณมาก พลทหาร ‎หมดหน้าที่คุณแล้ว ผมมารับช่วงต่อ"
‎- เป็นคำสั่งที่ประหลาดใช่ไหม ‎- ครับผม ประหลาดมาก
‎- ได้เห็นหน้านายทหารคนนั้นไหม ‎- ไม่เห็นครับ
‎ผมถือเทียนเพียงเล่มเดียว รอบตัวมืดมาก
‎อ้อ งั้นบอกหน่อย ‎คุณรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นนายทหาร
‎บั้งแสดงยศที่บ่าครับผม ‎แต่ต้องยอมรับ นั่นก็ประหลาดมากเช่นกัน
‎- ประหลาดยังไง ‎- บั้ง
‎บั้งที่บ่าซ้ายบนเครื่องแบบหายไป
‎คนสำคัญมานั่นแล้ว
‎เบนนี่มองปราดเดียวก็รู้ว่าคนไหนจำเป็นต้องดื่ม
‎เพียงแค่เห็น เลือดก็อุ่นทันใด
‎- เบนนี่! ‎- ครับ
‎- ดื่มให้กับ… กฎ ‎- ช่างหัวมันให้หมด
‎แพทซี่
‎แพทซี่!
‎ทำไมถึงทำหน้าหมอง
‎ได้ข่าวนักเรียนทหารน่าสงสารคนนั้นไหม
‎- มีคนว่ากว่าเขาจะตายก็ตั้งหลายชั่วโมง ‎- "คน" ไหนกัน
‎เขาคนนั้น
‎ไม่ต้องไปขานชื่อหรือไง
‎สวัสดีครับ ขานชื่อเหรอ
‎ไม่ครับ ไม่มีใครสนใจผมหรอก
‎แทบไม่มีใครรู้ว่าผมเรียนที่นั่นด้วยซ้ำ
‎อีกอย่าง ผมได้บทเรียนจากที่แบบนี้ ‎มากกว่าห้องเรียนอะไรก็ตาม
‎ผมไม่สงสัยเลย
‎นั่งสิครับ เชิญเลย เชิญคุณ…
‎- นั่ง ‎- นั่งเลย ขอบคุณ
‎นักเรียนทหารปีสี่ โพครับ อี. เอ. โพ
‎เอ็ดการ์ เอ. โพ
‎ดูกระหายไม่ใช่น้อยนะ
‎พอช่วยชะล้างความหม่นหมองไปได้บ้าง
‎บอกหน่อย คุณไปรู้เรื่องลีรอย ฟรายได้อย่างไร
‎อ้อ จากฮันทูนน่ะสิ
‎เขาเที่ยวกระจายข่าว ‎อย่างกับเป็นโฆษกประจำเมือง
‎อีกไม่นานเดี๋ยวก็มีคนจับเขาไปแขวนบ้าง
‎คุณไม่ได้จะบอกเป็นนัยว่า ‎มีใครจับคุณฟรายไปแขวนคอกระมัง
‎ผมไม่ได้ตั้งใจจะบอกเป็นนัยอะไรทั้งนั้น
‎ทำไมคุณถึงคิดว่า ‎ชายซึ่งควักหัวใจของลีรอย ฟรายไป
‎เป็นกวีล่ะ
‎ก็…
‎หัวใจถือเป็นสัญลักษณ์ ‎หาไม่แล้วมันก็หมดความหมาย
‎หากไม่นับดวงใจเป็นสัญลักษณ์ เราจะเหลืออะไร
‎เพียงแค่กล้ามเนื้อก้อนหนึ่ง ‎ไม่ได้น่าสนใจสวยงามไปกว่ากระเพาะปัสสาวะ
‎ทว่าการกรีดควักหัวใจใครออกไป ‎นั่นเท่ากับการแสดงถึงสัญลักษณ์นั้น
‎แล้วใครจะพร้อมทำเรื่องเช่นนั้น
‎มากไปกว่ากวีล่ะ
‎กวีที่ตรงไปตรงมาสุดๆ ดูเหมือน…
‎คุณไม่อาจแสร้งทำเป็นว่า ‎พฤติกรรมป่าเถื่อนเช่นนี้
‎ไม่ได้สั่นคลอนทุกกลีบซอกสมอง ‎ทางด้านวรรณกรรมของคุณน่ะ
‎บทร้องแสนไพเราะของลอร์ดซัคลิ่ง
‎"จงคืนหัวใจของข้ามา ‎หากข้ามิอาจครองหัวใจเจ้า"
‎หรือแม้แต่ในพระคัมภีร์
‎"พระเจ้า โปรดประทานหัวใจบริสุทธิ์แก่ข้า
‎หัวใจอันบอบช้ำแหลกสลาย ‎ที่พระองค์หาได้รังเกียจไม่"
‎งั้นหาคนคลั่งศาสนาน่าจะง่ายกว่า
‎ไม่ คืองี้ ผมยังไม่ทันได้บอกคุณว่า ‎ตัวผมเองก็เป็นกวี
‎ดังนั้นผมจึงคิดแบบกวี
‎ผมไม่ค่อยได้อ่านบทกวีเท่าใดนัก
‎อ่านทำไมกัน คุณเป็นชาวอเมริกัน
‎แล้วคุณล่ะ
‎เป็นศิลปิน ดังนั้นจึงถือได้ว่าไร้พรมแดน
‎อะไรกัน คุณแลนดอร์
‎คุณช่วยได้มาก
‎คุณอาจอยากกลับไปสอบสวน ‎นักเรียนทหารที่ชื่อลาฟโบโรห์
‎ในอดีตเขาเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องกับลีรอย ฟราย ‎จนกระทั่งทั้งสองผิดใจกัน
‎แต่ผิดใจเรื่องใดยังไม่แน่ชัด
‎คุณลาฟโบโรห์
‎เล่าให้คุณแลนดอร์ฟังซิว่า ‎คุณรู้จักกับคุณฟรายได้อย่างไร
‎ครับผม เราสองคนเคยเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน
‎คุณสองคนเคยผิดใจกันไหม
‎คงไม่ถึงกับเรียกว่าผิดใจ แค่…
‎เป็นเรื่องที่เลือกเดินคนละทางครับ
‎เหตุใดจึงแยกทางเดินกัน
‎ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่…
‎มันคงถึงเวลา
‎หากคุณทราบเรื่องอะไรเกี่ยวกับคุณฟราย
‎คุณต้องแจ้งกับพวกเราทันที
‎คือ อย่างนี้ครับผม
‎ผมพูดได้แค่เขาไปสนิทสนมกับ
‎กลุ่มสุดร้าย
‎อย่างน้อยก็จากคำที่เขาเรียกเอง
‎อ้อ ขอถามหน่อย "กลุ่มสุดร้าย" ‎หมายถึงกลุ่มเพื่อนนักเรียนทหารหรือไม่
‎เขาไม่เคยพูดตรงๆ แต่ผมเดาว่าใช่
‎แล้วทำไมจึงไม่ออกมาบอกเราก่อนหน้านี้
‎ผมไม่เห็นว่ามันเป็นสาระสำคัญอันใด
‎เพราะเรื่องเกิดเมื่อนานมาแล้วครับผม
‎ไปได้
‎คุณสต็อดดาร์ด
‎คุณเป็นคนสุดท้ายที่พบคุณฟรายก่อนเสียชีวิต
‎ครับผม
‎- พูดดังๆ หน่อย ‎- ผมป่วยนิดหน่อยครับ
‎ผมพบลีรอยกลางดึกของคืนนั้นจริง
‎เดินสวนกับเขาระหว่างทางเข้าโรงนอน ‎ตอนที่ผมจะกลับห้อง
‎ได้คุยกับเขาไหม
‎เขาหยุดผมไว้ ‎ถามว่าเห็นนายทหารแถวนั้นบ้างไหม
‎สภาพเขาเป็นยังไง
‎ตอนนั้นมืดมาก ผมไม่ไว้ใจความจำตัวเอง
‎เห็นของที่เขาพกอยู่กับตัวหรือไม่ ‎อาจจะมีเชือกสักเส้น
‎ไม่เห็นเลยครับ
‎มีอยู่เรื่องหนึ่ง
‎ตอนที่ฟรายกำลังเดินออกไป ‎ผมได้ถามว่าเขาจะออกไปไหนดึกดื่น
‎แล้ว
‎เขาตอบว่า "มีธุระจำเป็น"
‎คุณคิดว่านั่นหมายถึงอะไร
‎ผมไม่ทราบ
‎ไปได้
‎- ขออนุญาตครับ ผู้กอง ‎- เข้ามา
‎พระเจ้าทรงโปรดด้วย
‎"วัวหนึ่ง แกะหนึ่ง ถูกเชือดและชำแหละ ‎ที่ลำธารโคลด์สปริง
‎ช่องอกถูกกรีดแบะอย่างโหดร้าย ‎และควักเอาหัวใจออกไป"
‎จะมีสิ่งมีชีวิตใดของพระเจ้า ‎รอดเงื้อมมือชายคนนี้บ้างไหม
‎เรายังสรุปไม่ได้ว่าเป็นฝีมือคนเดียวกัน
‎อะไรกัน
‎จะบอกว่าบังเอิญอย่างนั้นรึ
‎พรุ่งนี้เช้า ตั้งแต่หกนาฬิกาตรง
‎ให้ทหารทุกคนทำได้แค่เข้าเรียน ‎กินอาหารและเข้าพิธีสวดมนต์
‎นอกนั้นไม่ให้ทำ!
‎ถ้าเพื่อนร่วมชั้นถาม
‎เราเพียงแต่สนทนากัน ‎เรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับลีรอย ฟราย
‎ไม่มีสัมพันธ์ใดๆ ทั้งนั้น ‎ผมไม่ได้รู้จักกับเขาเลย
‎- อะไรนะ ‎- ผมไม่เคยรู้จักเขา
‎- ถ้าอย่างนั้นผมก็เข้าใจคุณผิด ‎- คุณไม่ใช่คนแรก
‎ถ้านี่ไม่ใช่การสนทนา จะให้เรียกว่าอะไร
‎ข้อเสนอจ้างงาน
‎ไม่มีค่าจ้าง
‎จะให้เพื่อนนักเรียนรู้ว่าคุณทำอะไรอยู่ไม่ได้
‎ให้เรื่องนี้จบไปนานๆ ก่อน
‎หากมีใครรู้เข้า พวกเขาน่าจะสาปส่งชื่อคุณ
‎ข้อเสนอเกินห้ามใจจริงๆ
‎อย่าหยุด พูดต่อสิ
‎ดีมาก ผมอยากให้คุณตีความสิ่งนี้ ‎เป็นส่วนหนึ่งของจดหมาย
‎คุณต้องทำงานอย่างลับๆ ‎และแม่นยำที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎ผมยินดีจะรายงานว่า ‎ผมถอดรหัสข้อความของคุณได้สำเร็จ
‎ข้อความเขียนด้วยลายมือ ‎เท่ากับเป็นเรื่องส่วนตัว
‎ฟรายถือติดตัวไว้ขณะที่ตาย
‎ดังนั้นเราจึงสรุปได้ว่าข้อความนั้นเพียงพอ
‎ที่จะเรียกเขาออกจากโรงนอนในคืนเกิดเหตุ
‎ข้อความส่วนที่เหลือถูกกระชากออกจากมือเขา
‎จึงอาจสรุปได้ว่าจดหมายนั้น ‎สามารถระบุตัวผู้ส่งได้
‎ทีนี้ การเขียนตัวพิมพ์ใหญ่ ‎สีดำทั้งหมดที่ค่อนข้างโบราณ
‎อาจทำให้สรุปได้อีกว่าผู้ส่งตั้งใจปกปิดตัวตน
‎เรียกได้ว่าเป็นคำเชิญ ‎หรือเรียกให้เหมาะกว่าคือเป็นกับดัก
‎กับดักรึ
‎เมื่อทดเรื่องนั้นไว้ในใจ… ขออนุญาต
‎มามุ่งความสนใจไปยังบรรทัดที่สาม
‎ซึ่งเรารู้แน่ว่าเป็นคำที่สมบูรณ์
‎"มา" แต่มาอะไร
‎ต้องเป็นคำที่ขึ้นต้นด้วยตัว "ส"
‎"สร้อย" รึ หรือว่า "สนิท"
‎ไม่ใช่ ทั้งสองคำไม่ได้สะท้อนการเชื้อเชิญ
‎"มาเสีย" รึ ‎ไม่ใช่ เป็นรูปประโยคที่หยาบเกินไป
‎ถ้าหากเขาต้องการให้ลีรอย ฟราย ‎ไปปรากฏตัวในสถานที่และเวลาที่กำหนด
‎มีเพียงคำเดียวเท่านั้นที่เป็นไปได้ "สาย"
‎"มาสาย"
‎และยิ่งกวาดตามองบรรทัดที่สาม
‎คำแรกของประโยคจึงสรุปได้โดยง่ายจนน่าหัวร่อ
‎เป็นคำว่า "อย่า"
‎ดังนั้นคือ "อย่ามาสาย"
‎ทีนี้ เพ่งดูให้ดี คุณแลนดอร์
‎เราไม่ต้องคิดไกลถึงตัวเลือกที่เป็นไปได้
‎หากฟรายจะไปยังที่นัดหมาย
‎จากมุมมองของผู้เขียนจดหมายฉบับนี้ ‎เขาจะมาแน่ๆ
‎ดังนั้น "มา คุณฟราย"
‎เมื่อคิดได้แล้ว ที่เหลือจึงง่ายอย่างที่สุด
‎ที่จะวิเคราะห์คำต่อไป ‎จะเป็นคำใดได้นอกจากคำว่า "เร็ว"
‎เติมคำเข้าไป และไชโย!
‎"อย่ามาสาย มาเร็ว"
‎จึงถอดความได้ดังนี้ ‎ไขปริศนาเล็กๆ ของเราได้โดยพลัน
‎ขอส่งงานด้วยความเคารพ
‎วิเคราะห์ได้ดีมาก ขอขอบคุณ
‎- ติดเพียงเรื่องเดียว ‎- ครับ
‎คุณสามารถตีความสองบรรทัดแรกได้ไหม
‎ผมจำใจต้องยอมรับว่าไม่อาจทราบ
‎คุณสะกดคำเก่งไหม
‎ไร้ที่ติ จากปากคำของผู้ที่รู้จริง
‎อย่างสาธุคุณจอห์น แบรนส์บีแห่งสโตคนิววิงตัน
‎นั่นแปลว่าคุณคงไม่เคยทำอะไร ‎อย่างที่คนส่วนใหญ่… อย่างพวกเราทำ
‎คือพลาดในการสะกดคำพ้องเสียง
‎ตัวอย่างเช่น "กัน" "กรร" และ "กัญ"
‎คนสะกดสลับกันบ่อยๆ
‎นี่เป็นคำเชิญจริงๆ "ไปพบกันที่นั่น"
‎แน่นอน เรายังไม่รู้ว่าให้ไปพบกันที่ไหน
‎ที่ซึ่งลงท้ายด้วย "ง"
‎ลานโล่ง!
‎- หรือถ้าจะเสริมก็คือเวิ้งหาดริมลานโล่ง ‎- เลือกได้ดีมาก
‎เท่ากับ "ฉันจะรอที่เวิ้งหาดริมลานโล่ง"
‎"พบกันประมาณห้าทุ่ม"
‎เท่ากับ "อย่ามาสาย มาเจอกัน" ‎น่าจะใกล้เคียงความจริงมากกว่า
‎ฟังแล้วทำให้คิดอะไรขึ้นมาได้หรือเปล่า
‎เขาจะไปพบนักเรียนทหารด้วยกันที่ลานโล่งทำไม
‎ทั้งที่สามารถนัดกันได้ทุกที่
‎เพราะเขาไม่ได้ไปพบเพื่อนทหาร แต่ไปพบผู้หญิง
‎คุณรู้คำตอบมาตลอด คุณแลนดอร์
‎ผมแค่พอจะคิดได้
‎อ้อ หากเป็นผู้หญิงจริงๆ ที่เราเสาะหา
‎ผมเชื่อว่าผมอาจได้เห็นเธอผู้นั้นแล้ว
‎เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากลีรอย ฟรายตาย ‎ก่อนผมจะทันได้ทราบเรื่องราวใดๆ
‎ผมสะดุ้งตื่นและเริ่มเอ่ยคำเปิดกลอนบทหนึ่ง
‎กลอนซึ่งพูดถึงสตรีปริศนาซึ่งกำลังทุกข์ระทม
‎และแล้ว ที่นอกโรงอาหาร ‎กลับปรากฏสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์อันงดงามที่สุด
‎เท่าที่ผมเคยได้ทอดสายตามอง
‎เธอเป็นใคร
‎ผมไม่ทราบแม้แต่น้อย
‎งั้นทำไมจึงเชื่อว่ากลอนและสาวผู้นั้น ‎ถึงเกี่ยวข้องกับคุณฟราย
‎เพราะมีบรรยากาศความรุนแรงซ่อนเร้น
‎ความทรมานอันไม่อาจเอ่ย
‎สตรีผู้ไม่เป็นที่รู้จัก
‎คุณอาจตื่นมาแต่งกลอนบทนี้วันไหนก็ได้
‎แต่ผมไม่ได้แต่งเอง มีคนบอกให้ผมเขียน
‎เขียนตามคำบอกรึ
‎ใครบอกกัน
‎คุณแม่ของผม
‎แม่เสียไปแล้ว
‎เสียไปตั้งแต่เกือบ 20 ปีก่อน
‎เล่าเรื่องนายโพให้ผมฟังหน่อย
‎อ๋อ โพอี้
‎เป็นเด็กน่ารักนะคะ
‎มารยาทงาม แต่พูดเยอะ
‎พูดเยอะจริงๆ และดูจะเป็นคนประหลาดด้วย
‎เพราะเขาพูดเยอะน่ะรึ
‎เปล่า เพราะในหัวเขา ‎มีแต่ฝันเฟื่องอะไรไร้สาระ
‎เขาเล่าเรื่องกลอนให้ฟัง
‎อ้างว่ากลอนนั้นเกี่ยวกับการตายของลีรอย ฟราย
‎อ้างว่ากลอนนั้นเขาฟังมาจากฝัน ‎แม่ของเขามาบอก
‎คุณน่าจะรู้ดีที่สุดว่าคนที่เราสูญเสียไป…
‎ยังคงอยู่กับเราเสมอ
‎คนเรายอมทำได้แทบทุกทาง ‎เพื่อโกงความตาย จริงไหม
‎ต้องมีภาชนะอะไรสักอย่าง
‎ห่อผ้ามัสลินกระมัง หรืออาจห่อหนังสือพิมพ์
‎เป็นไปได้มากที่จะเอาน้ำแข็งหุ้มไว้
‎(ไปเจอกันที่โรงน้ำแข็ง) ‎(ขอให้จงกล้า)
‎ดี แสดงว่าจดหมายไปถึง
‎- มีคนตามมาหรือเปล่า ‎- ตามมารึ
‎แบบนั้นก็ไม่เป็นมืออาชีพสิ ‎ไม่มีใครตามมาอยู่แล้ว
‎- นี่อะไรกัน ‎- ที่เกิดเหตุ
‎ของอาชญากรรมที่สอง
‎ที่ซึ่งเขานำหัวใจของฟรายมา
‎คุณบอกว่าการควักหัวใจของฟรายไป ‎ทำให้คุณคิดถึงคัมภีร์ไบเบิล
‎ผมต้องยอมรับว่าผมเองก็คิดไปทางนั้นอยู่แล้ว
‎ไม่ใช่คิดถึงไบเบิล
‎แต่คิดถึงศาสนา
‎ที่นี่ดูเหมือนมีพิธีอะไรสักอย่าง
‎ใช้เลือดกับเทียนอย่างมีแบบแผน
‎- เป็นวงกลม ‎- และสามเหลี่ยม
‎หัวใจของฟรายน่าจะอยู่ตรงกลาง
‎ผมมีสหายเก่าที่อาจช่วยพวกเราได้
‎อาจารย์ฌอน เปเป้เป็นผู้เชี่ยวชาญ ‎ศาสตร์ด้านสัญลักษณ์…
‎- เปเป้! ‎- พิธีกรรมและไสยศาสตร์
‎- อาจารย์ ‎- และเปเป้น่าจะเป็น
‎- คนประหลาดที่สุด… ‎- เข้ามาเลย ฉันอยู่ห้องข้างใน
‎- ขอโทษที่รบกวน ‎- ซึ่งผมเคยเจอมาในชีวิต
‎ผมมีของน่าสนใจที่อยากให้คุณช่วยดู
‎แบบนี้ต้องเรียกว่าเป็นเขตวงอาคม
‎ผมเคยเห็นอยู่ใน ‎ตำราไสยเวทเลอเวริทาเบลดราโกรูจ
‎และถ้าจำไม่ผิด ผู้ร่ายเวทจะยืนตรงนั้น
‎ที่ใจกลางสามเหลี่ยม
‎ยืนคนเดียวรึ
‎เขาอาจมีผู้ช่วยกลุ่มหนึ่ง
‎และจุดทั้งเทียนและคบเพลิงทั้งสองด้าน ‎ให้แสงสว่างไปทั่ว
‎เรียกว่าเทศกาลแสงไฟก็ได้
‎เอาละ กัส ลองไปดูบนชั้นที่สาม…
‎หิ้งที่สองจากข้างบน
‎เล่มที่สอดไว้ข้างบน
‎นั่นแหละ
‎ปิเยร์ เดอ ลันครา ‎นักล่าแม่มดผู้หาตัวจับยาก
‎- อ่านภาษาฝรั่งเศสได้ไหม คุณโพ ‎- ได้ครับ
‎อ่านเงียบๆ ไป อยู่หน้าตรงกลาง
‎เดอ ลันครา ‎ประหารแม่มดแคว้นบาสก์ไป 600 คน
‎และฝากผลงานเป็นตำราน่าทึ่ง ‎ที่คุณกำลังอ่านอยู่นั่น
‎แต่หนังสือที่ผมอยากให้จริงๆ คือ ‎ดิสคอร์ส เด ดิอาเบลโดยอองรี เลอ เคลิร์ค
‎ซึ่งประหารแม่มดไป 700 คนก่อนจะตาย
‎เล่มนั้นเชื่อกันว่าถูกทำลายสิ้นซากไปแล้ว
‎มีคนลือกันว่าเขายังทิ้งหนังสือไว้สองสามเล่ม
‎ที่เป็นสำเนาเหมือนกับเล่มที่ถูกทำลายไป
‎การค้นหาหนังสือเล่มนั้นได้กลายเป็น ‎ความหมกมุ่นของนักสะสมของไสยศาสตร์หลายคน
‎- ทำไม ‎- ทำไม
‎เลอ เคลิร์คเขียนวิธีทำพิธีเรียก…
‎ความเป็นอมตะ
‎คุณพระช่วย
‎"เป็นที่รู้กันในหมู่ภราดรแห่งเทพชั่วช้าว่า
‎อาหารประกอบพิธีสะบาโตแม่มดนั้น
‎จักประกอบด้วยของต่างๆ นานาดังนี้
‎สัตว์โสมมซึ่งเหล่าชาวคริสต์ไม่คิดใช้เป็นอาหาร
‎ดวงใจของเด็กทารกผู้มิผ่านพิธีศีลมหาสนิท
‎และดวงใจของชายผู้ถูกแขวนคอ"
‎ผมอยากให้คุณแอบแฝงเข้าไปในหมู่นักเรียนทหาร
‎ลองสืบหาว่าคนไหน ‎มีความเกี่ยวข้องกับไสยศาสตร์บ้าง
‎อธิบายตัวเองมา
‎พอดีมีคนมาชักชวนผม
‎เป็นการชักชวนที่ค่อนข้างดำมืด ‎และเรียกได้ว่าไม่เป็นคริสต์
‎- ไม่ใช่คริสต์รึ ‎- ใช่
‎เขาขอให้ผมตั้งคำถามกับรากฐานศรัทธา
‎และลองประกอบพิธีกรรมปริศนาลึกลับ ‎ซึ่งตกทอดกันมาแต่โบราณ
‎- พิธีปริศนาลึกลับรึ ‎- เขาหมายถึงมนตร์ดำ ใครชวน
‎- เราจำเป็นต้องรู้ ‎- ผมสาบานว่าจะไม่เผยชื่อเขา
‎ใครกัน
‎เค้นอย่างไรผมก็ไม่บอก
‎ต่อให้พระผู้เป็นเจ้าขู่ว่า ‎จะส่งสายฟ้ามาฟาดให้เป็นจุณ
‎- หรือคุณจะอยากมาสวดมนต์กับเรา… ‎- ไม่ ผมสัญญาไว้แล้ว
‎- เขาบอกให้คุณกังขาในศาสนา… ‎- ชื่อเขาต้องเป็นความลับต่อ
‎มาร์ควิสรึเปล่า
‎แฮมิลตัน ระวังปาก
‎ใช่ ผมได้ชื่อมาแล้ว ‎แต่คนไหนล่ะคือมาร์ควิส
‎เวียนหัวรึ
‎รู้สึกเหมือนโลกรอบตัวหมุนติ้ว
‎หัวใจเต้นเร็วไปนิด
‎เอาละ คุณโพ วันนี้พักเสีย
‎ดูแลตัวเองด้วย
‎นำจดหมายนี้ไปให้ร้อยโทล็อค ‎กับหัวหน้านักเรียนทหาร
‎อาร์ทิมัส ลูกชายผม
‎เขาจะให้คุณลาพักหน้าที่ได้
‎คุณอยากขอลาฝึกเพราะคุณรู้สึก
‎เวียนศีรษะรึ
‎และมีอาการป่วยหนักกว่านี้ที่ไม่ได้เขียนไว้
‎อาการชักด้วยความหน่ายรุนแรง
‎"ความหน่ายรุนแรง"
‎อย่างชัดเจนยิ่งนัก
‎ระวังปากหน่อย โพ
‎คุณไปถามคุณหมอเองก็ได้
‎เป็นเรื่องจริงครับ ผู้กอง
‎คุณพ่อบอกผมไว้ ‎ท่านไม่เคยเห็นอะไรเช่นนั้นเลย
‎งั้นก็ได้
‎แต่ผมจะหักคะแนนข้อหากล้าดีเกินตัว
‎สามแต้ม
‎กลับไปที่ห้องพักเดี๋ยวนี้
‎และต้องคงอยู่ในนั้น ‎เมื่อมีผู้บังคับบัญชาผ่านไปตรวจ
‎- โพใช่ไหม ‎- ใช่
‎อาร์ทิมัส มาร์ควิส
‎ต้องยอมรับ ความกล้าดีของคุณน่านับถือ
‎คืนนี้ ห้าทุ่ม โรงนอนเหนือเลขที่ 18
‎ขออภัยที่ล่าช้า หวังว่าคุณจะไม่ได้รอนาน
‎บ้านสวยจริงๆ
‎หนังสือ!
‎คุณกลายเป็นคนที่น่าสนใจอย่างสุดซึ้งทีเดียว
‎เริ่มจากไหนดี
‎เฟนิมอร์ คูเปอร์แสนน่าเบื่อ ‎แต่คงเป็นหนังสือที่ต้องมีทุกชั้น
‎เป็นคลังหนังสือที่ดีจริงๆ
‎ประวัติศาสตร์อียิปต์ และอื่นๆ
‎คุณปิดความจริงไม่ได้แล้ว
‎คุณพูดให้ผมเข้าใจว่าคุณไม่อ่านบทกวี
‎ผมไม่อ่าน
‎นี่ไบรอน!
‎- เล่มโปรดของผมทีเดียว คุณแลนดอร์… ‎- ขอละ
‎และยังต้องบอกว่าอ่านจนปรุเสียด้วย
‎นั่นหนังสือของลูกสาวผม
‎ลูกสาวคุณไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วรึ
‎ไม่อยู่ ลูกหนีไปกับคนอื่น
‎คนที่คุณรู้จักรึเปล่า
‎รู้จักแค่ห่างๆ
‎เธอจะกลับมาไหม
‎คงไม่กลับมาแล้ว
‎ถ้าอย่างนั้นเราทั้งคู่ก็โดดเดี่ยวเดียวดายในโลก
‎แต่คุณยังมีคุณแม่
‎ท่านยังคุยกับคุณอยู่
‎- ถึงจะตายแล้ว ‎- จริง
‎พูดบ้างเป็นบางครั้ง
‎ต้องเสริมด้วยว่าทุกอย่างที่ดีงามในตัวผม ‎ทั้งจากนิสัยใจคอและหน้าตา มาจากแม่ทั้งสิ้น
‎ลูกสาวคุณ เธอชื่ออะไร หากคุณอยากบอก
‎มาธิลดา
‎แมทตี้
‎ไม่ต้องพูดต่อแล้วครับ คุณแลนดอร์
‎- ไหนคุณบอกว่าพบอะไรเข้า ‎- ไม่ใช่ ดีกว่านั้นอีก
‎พบใครสักคนที่ใช้ชื่อว่ามาร์ควิส
‎คุณหมอ
‎ไม่ใช่ อาร์ทิมัส ลูกชายเขา
‎ผมจัดการให้ตัวเองสามารถเข้าไป ‎ในกลุ่มเพื่อนซึ่งแทรกซึมลำบากยากเข็ญได้
‎นี่เป็นผลงานสร้างสรรค์จากพระเจ้าอีกหนึ่ง
‎จากแพทซี่ผู้แสนดี
‎คุณจะไปฟ้อง ‎เรื่องที่เราไม่ยอมทำตามเคอร์ฟิวไหม โพ
‎ฤๅการเมินกฎพยศเล็กๆ ของเราระคายตาท่าน
‎ไม่เพียงแต่ไม่ขัดใจ คุณบัลลินเจอร์ แต่…
‎รินมาอีกแก้วเลยดีกว่า
‎ดื่มสิ
‎หมดแก้ว ไอ้หน้าตัวเมีย
‎บัลลินเจอร์ คืนนี้ทำตัวเป็นอันธพาลจริง
‎ขออีก ได้โปรด
‎ขอขอบคุณ
‎ยังดื่มได้ทั้งคืน
‎เบาหน่อย บัลลินเจอร์
‎กว่าจะได้ขวดนั้นมาฉันเหนื่อยอยู่
‎โพ
‎เข้าใจว่าคุณเป็นกวีที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว
‎มีคนบอกว่าผมก็พอจะมีพรสวรรค์อยู่บ้าง
‎อ้อ งั้นต้องด้นกลอนสด
‎ตามใจเราหน่อย
‎ฉันพบสาวเปลือยในเบอร์มิวดา
‎ซึ่งนึกว่านางเฉียบแหลมเต็มประดา
‎แต่ฉันแหลมกว่า
‎นางคิดว่าออกจะหยาบผิดธรรมดา ‎ที่ไปเกี้ยวทั้งยังเปลื้องผ้า
‎แต่ฉันไล่ไม่ไว้หน้า ‎จนชนะและตำสมปรารถนา
‎- เก่งมาก โพ ‎- ไชโย
‎ไชโย
‎ไพ่ใบต่ำ… ออกเจ็ด
‎ไพ่ใบสูง… ออกแจ็ค
‎คืนนี้โชคดีนักนะ โพ
‎ขอบคุณ
‎จริงหรือไม่ โพ ที่นักสืบแลนดอร์ ‎มาสอบปากคำคุณเรื่องของฟราย
‎เขาเข้าใจผิดว่าผมเคยสนิทสนมกับฟราย
‎แล้วสนิทไหม
‎ไม่ได้สนิท
‎ก็เหมาะดี เพราะสิ่งเดียวที่ฟรายทำ ‎ซึ่งพอจะน่าสนใจอยู่บ้าง
‎คือการแขวนคอตาย
‎ผมคิดว่าเขาแขวนคอตาย ‎เพราะสิ้นหวังหลังจากโดนสุภาพสตรีเมิน
‎สุภาพสตรีผู้นั้นเป็นใครกัน สต็อดดาร์ด
‎แล้วน้องสาวนายล่ะ อาร์ทิมัส
‎เขาต้องใจฟรายนักไม่ใช่รึ
‎ไม่เอาน่ะ แรนดี้
‎นายสนิทกับฟรายมากกว่าใครในห้องนี้
‎ฉันไม่คิดว่าฉันสนิทกับเขา
‎มากเท่านาย
‎เอาละ ถึงไหนกันแล้ว
‎โพ!
‎คิดว่าไม่ต้องทำตามเคอร์ฟิวหรือไง โพ
‎จะแก้ตัวยังไง
‎ผ่านคำสั่งดับไฟนอนไปตั้งสามชั่วโมงแล้ว
‎ขออภัยครับผม
‎คำขอโทษของคุณฟังไปก็มีแต่ลมปาก
‎ลีรอย ฟรายต้องไปเฝ้าพระเจ้า ‎ตอนที่เขาก็แอบออกมาหลังเคอร์ฟิว
‎รีบกลับไปโรงนอนเดี๋ยวนี้
‎ยังโชคดีนะที่ไม่ต้องลงหลุมไปก่อน
‎ขอบคุณครับผม
‎ไปให้ไว
‎แมทตี้
‎"โปรดจดจำข้าไว้ในพระปรานี
‎เพราะเมื่อสิ้นชีพไป ‎จะไม่เหลือสิ่งใดให้ระลึกถึง
‎เมื่อนอนในหลุม ผู้ใดเล่าจักขอบใจกัน
‎ด้วยพระเมตตา
‎โปรดจดจำข้าไว้ในพระปรานี
‎เพราะดวงตาข้านี้ล้นปรี่ด้วยจาบัลย์"
‎คุณแลนดอร์ใช่ไหมคะ
‎ใช่แล้วครับ
‎ฉันเป็นแม่ของลีรอย
‎ฉันอยากมอบสิ่งนี้ไว้ให้คุณ
‎บันทึกของลีรอยค่ะ
‎อ่านย้อนกลับไปได้อย่างน้อยสามปี
‎ผมไม่ทราบว่า…
‎เสียใจด้วยครับ
‎เป็นการสูญเสียครั้งใหญ่
‎ผมไม่ทราบว่ามีการพบสมุดบันทึก ‎กับข้าวของส่วนตัวของเขาด้วย
‎คุณบัลลินเจอร์ส่งไปให้ฉัน
‎- คุณบัลลินเจอร์รึ ‎- ใช่ค่ะ
‎ทันทีที่เขาได้ข่าว
‎เขาตรงไปยังห้องพักของลีรอย ‎แล้วดูว่าจะทำอะไรได้บ้าง
‎พ่อหนุ่มคนนั้นส่งไปรษณีย์ไปให้ฉัน
‎เข้าใจแล้ว
‎และเมื่อสักครู่ ทันทีที่เห็นหน้าฉัน
‎เขาบอกว่า "ผมคิดว่าคุณแม่ ‎ควรเก็บบันทึกของลีรอยไว้กับตัวที่เคนทัคกี้
‎และถ้าคุณแม่เห็นควรที่จะเผาทิ้ง ‎โปรดอย่าได้ลังเล"
‎ช่างมีน้ำใจช่างคิด
‎แต่ฉันอ่านแล้วไม่รู้เหนือรู้ใต้เลย
‎มีแต่ตัวเลขกับอักษรไม่เป็นคำ…
‎แต่ในเมื่อทางกองทัพหวังพึ่งคุณ
‎ฉันก็รู้สึกว่าจะเหมาะสมกว่า ‎ถ้านำมามอบให้คุณไว้
‎ฉันต้องกลับมาเจอคุณตลอดเวลา
‎- เพื่อทำตามที่เธอขอ… ‎- ผมเข้าใจ
‎เราทุกคนจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน
‎คุณหมอ!
‎คุณแลนดอร์ ประหลาดใจดีจริง
‎ผมขออนุญาตแนะนำให้รู้จักจูเลีย ภรรยาผม
‎ดิฉันได้ยินเรื่องของคุณมาเยอะมาก
‎ยินดีมากครับ
‎คุณเป็นสุภาพบุรุษ ‎ที่มาช่วยสอบสวนการตายของคุณฟรายใช่ไหม
‎ถูกแล้วครับ
‎เรากำลังคุยเรื่องนั้นกันอยู่ทีเดียว
‎อันที่จริง สามีเพิ่งบอกฉันว่า ‎แม้เขาจะพยายามสุดความสามารถ
‎แต่ร่างของคุณฟรายก็ยังถือว่า ‎เน่าเปื่อยเกินจะเปิดโลงให้ใครเห็น
‎น่าสงสารพ่อแม่เขานัก
‎ถูกแล้ว
‎อ้อ เรื่องทั้งหมดนี้สะเทือนขวัญเรามาก
‎มั่นใจได้ครับ ผมจะไม่ยอมพัก ‎จนกว่าจะจับตัวคนร้ายได้
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‎ที่รัก
‎เข้าใจว่าคุณเป็นม่ายใช่ไหมคะ คุณแลนดอร์
‎ถูกแล้ว
‎แหม ขอแสดงความเห็นใจ
‎เพิ่งเร็วๆ นี้หรือคะที่ภรรยาคุณไปเฝ้าพระเจ้า
‎สองปีที่แล้วครับ
‎หลังจากเราย้ายมาอยู่ที่ไฮแลนด์เพียงไม่กี่เดือน
‎ป่วยเฉียบพลันหรือคะ
‎ไม่ได้เฉียบพลัน…
‎พอ
‎ฉันเข้าใจการเสียสละของคุณดี
‎- เสียใจด้วยจริงๆ ‎- ขอบคุณ
‎เยี่ยมมาก
‎เอ็ดการ์ บอกแล้วไม่ใช่หรือว่า ‎น้องสาวฉันเป็นอัจฉริยะ
‎เยี่ยมมาก ลูกรัก พ่อน้ำตาคลอเลยทีเดียว
‎ใช่
‎เล่นได้ไพเราะครับ คุณมาร์ควิส
‎- จริงๆ ‎- ใช่
‎แบบนี้คุณต้องมีชื่อเป็นอมตะแน่
‎ฉันไม่คิดว่ามีสตรีใด ‎อยากอยู่ค้ำฟ้าเป็นอมตะนะคะ แรนดี้
‎คุณทำให้ผมนึกถึงบทกวีของเซอร์โธมัส เกรย์
‎"หมู่ดอกไม้มากมายนานา ‎ผุดเกิดมาเพียงเจือระเรื่อ มิมีใครยล"
‎"กลิ่นรสหวานล้ำมลายลมในทะเลทราย"
‎กลอนโปรดของฉันค่ะ คุณโพ
‎แล้วเธอคิดยังไงกับศิษย์เอกตัวน้อยของพี่
‎น้องว่าคุณโพเป็นตัวเอง ‎เกินกว่าจะเป็นศิษย์ของใคร
‎เห็นๆ อยู่ว่าเขาจะไม่เสียคนตามกลุ่มพวกพี่
‎เอาละ ลีอา
‎พอแล้วจ้ะ ต้องไปพักก่อนมื้อค่ำ
‎- ขอตัวนะคะ ทุกท่าน ‎- ขอบคุณมาก ลีอา
‎แรนดี้ จัดเก้าอี้
‎สต็อดดาร์ด มาเร็ว เอากระดานหมากรุก
‎ก็ได้ ฉันเบื่อแล้ว
‎ฉันไม่สนใจ ให้ตายสิ!
‎ลูกป่วย
‎ในสภาพแบบนี้ไม่ควรจะต้องรับแขก…
‎คุณมาร์ควิส
‎ขออภัย
‎ผมจะยินดีที่สุดหากได้เข้าพบคุณในวันเสาร์
‎นั่นก็คงจริงค่ะ คุณโพ ‎แต่เกรงว่าวันเสาร์ฉันมีธุระแล้ว
‎อ้อ ครับ
‎คุณเสนอให้เจอกันเสาร์นี้รึ
‎หรือวันอาทิตย์ก็ได้ หากจะสะดวกกว่า
‎วันจันทร์ก็ยังได้
‎แล้วอยากจะเข้าพบฉันที่ไหน
‎ขอเดานะคะ ‎แหลมจีส์พอยท์หรือเฟลอเทชั่นวอล์ค
‎ไม่ใช่
‎เกรงว่าไม่ใช่ทั้งสองแห่ง
‎ผมคิดไว้ว่าอยากชวนไปสุสาน
‎สุสานรึ
‎น่าสนใจจริง
‎ใช่ครับ ผมก็คิดอย่างนั้น
‎ก็ ราตรีสวัสดิ์ครับ
‎ตอนนี้ทุกอย่างช่างไร้ชีวิต
‎หากอยากเห็นไฮแลนด์ตอนที่งดงามที่สุด
‎ต้องมาชมหลังจากใบไม้ร่วงทันที
‎ทำไมกัน
‎เพราะพืชพันธุ์ที่งอกนั้นหาได้ช่วย
‎แต่กลับขวางไม่ให้เห็น ‎โลกที่พระเจ้าออกแบบไว้แต่ต้น
‎เป็นชาวโรแมนติกเสียด้วย
‎คุณชอบคุยเรื่องพระเจ้าและความตายสินะคะ
‎ผมถือว่าความตาย ‎เป็นหัวข้ออันทรงพลังที่สุดในบทกวี
‎นั่งกันก่อนไหม
‎- จุดนี้สวยทีเดียว ‎- ใช่ เป็นที่โปรดของผม
‎ช่างเหมาะกับคุณนะคะ ‎ความป่วยและการตายของมนุษย์
‎อย่างน้อยก็เหมาะกว่าเครื่องแบบ
‎คนเดียวที่เหมือนกับคุณคืออาร์ทิมัส
‎ผมไม่เคยเห็นเขา ‎ก้าวเท้าเข้ามาในดินแดนแห่งความเศร้า
‎บางทีเขาก็ยอมเข้ามาเยือนโลกของเรา ‎เป็นเวลานานๆ
‎ฉันเชื่อว่าคนเราสามารถเดินลุยไฟได้
‎ในเวลาช่วงหนึ่ง
‎แต่ไม่สามารถทำตลอดไป
‎ใช่แล้ว ฉันมองว่าคุณกับพี่มีเรื่องนั้นเหมือนกัน
‎คุณไม่ได้หนาวใช่ไหม
‎ดูเหมือนตอนนี้จะเข้าหน้าหนาวเต็มที่แล้ว
‎ขอเถอะค่ะ อย่า
‎อย่าคิดว่าฉันมาเพื่อคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ ‎ช่างน่าเบื่อ
‎ขออภัย ผมเพียงแต่ห่วงสุขภาพของคุณ
‎ถ้าเช่นนั้นก็เชิญพูดต่อ
‎ประกาศความรักไม่มีวันตายเสีย ‎เราทั้งคู่จะได้กลับบ้านให้จบไป
‎- ผมเพียงแต่จะบอก… ‎- ขออภัย
‎ขอโทษค่ะ ฉันทำตัวแย่ชวนสยองมาก ‎และไม่รู้เลยว่าทำไม
‎คุณหนาวจริงๆ
‎คุณมาร์ควิส รับเสื้อโค้ทของผมไปห่มก่อนไหม
‎- ฉันอยู่ได้ค่ะ ‎- มันไม่ใช่ปัญหา…
‎ฉัน…
‎- อะไร ‎- คุณมาร์ควิส
‎ลีอา!
‎ลีอา! ลีอา เกิดอะไรขึ้น
‎ลีอา!
‎ลีอา
‎ตายจริง ลีอา
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎- ลีอา ‎- ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ
‎แน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร ‎ผมเองยังอกสั่นขวัญแขวน
‎เป็นอยู่เรื่อยค่ะ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวล
‎คือ…
‎จิตวิญญาณของคุณเติมความกล้าให้ผม ‎จนรู้สึกว่าจะเล่าได้
‎คุณแม่ที่เสียไปยังมีบทบาทในชีวิตของผม
‎ทั้งในยามหลับและในยามตื่น
‎จริง
‎บางครั้ง ผมเชื่อว่าคนตายคอยหลอนเรา ‎เพราะเรารักพวกเขาน้อยเกินไป
‎เราหลงลืมเขาน่ะ ‎เราอาจไม่ได้ตั้งใจ แต่ลืมจริงๆ
‎ผมเชื่อว่าพวกเขารู้สึกถูกทอดทิ้งอย่างโหดร้าย ‎จึงได้เรียกร้องหาเรา
‎เราอาจไม่ควรใส่ใจให้มากเกินไป
‎ฉันอยากบอกคุณไว้ว่าฉันโล่งใจเพียงใด
‎เมื่อลืมตาขึ้นแล้วพบว่าคุณอยู่ตรงนั้น
‎เมื่อสามารถมองลึกเข้าไปในใจ
‎และเห็นสิ่งที่ฉันไม่อาจคาดคิดมาก่อน
‎ไม่เคยคิดมาเลยในชีวิต
‎ขอบคุณครับ
‎หยุดนะ!
‎ไอ้ชั่ว! ให้มันรู้จักเจียมกะลาหัวซะบ้าง
‎อย่ามายุ่งกับลีอา
‎ไปเสีย!
‎ไปเสีย บัลลินเจอร์!
‎ไม่อย่างนั้นจะได้ขึ้นศาลทหาร!
‎ไอ้หน้าอุบาทว์
‎เป็นอะไรไหม
‎เห็นๆ อยู่ว่าไอ้คนป่าเถื่อนนั่น ‎รู้ว่าลีอาพอใจผมมากกว่ามัน
‎- แล้วถ้ามันคิดจะขู่ผมให้หนีไป… ‎- ขู่รึ
‎- เมื่อกี้ดูมันตั้งใจจะฆ่าคุณอยู่แล้ว ‎- ฆ่าผมรึ
‎ก่อนจะยอมให้มันเข้ามาขวาง ‎ระหว่างผมกับคนที่ใจปรารถนา
‎ผมจะฆ่ามันเอง
‎เป็นอย่างนี้มาตลอด ‎คนชอบประมาทความสามารถผม
‎จะเพื่อนฝูง คนที่เรียนด้วย ‎หรือแม้แต่ผู้อุปถัมภ์ของผมเอง
‎- ขอบคุณมาก แพทซี่ ‎- ทุกคน
‎ทุกคน…
‎เว้นแม่ของผมคนเดียว
‎ขอบคุณมากที่เมื่อสักครู่มาช่วยเอาไว้
‎ผมไม่ค่อยถูกเล่นงานโดยไม่ทันตั้งตัว
‎คุณก็ไม่ทันตั้งตัวเหมือนกันใช่ไหม แลนดอร์
‎ผมไม่ได้อยากจะพูดให้ขุ่นเคืองใจนะ
‎แต่คุณเป็นปัญญาชนมากกว่าที่เห็น
‎บอกหน่อย จริงหรือไม่ที่เขาว่า ‎คุณเคยสอบสวนจนคนยอมสารภาพ
‎โดยใช้เพียงสายตาคมกริบเจาะใจเท่านั้น
‎หากมีความอดทนมากพอ
‎ผู้ต้องสงสัยมักจะสอบสวนตนเอง
‎คุณเป็นสหายที่บันเทิงใจที่สุด แลนดอร์
‎สักวันผมจะแต่งกลอน
‎กลอนที่จะส่งให้ชื่อของคุณสะท้อนก้องไปชั่วกาล
‎ขนาดเขาซ้อมเพื่อนขนาดนี้ ‎คุณยังไม่คิดว่าแรนดี้ บัลลินเจอร์เป็นคนร้ายรึ
‎งั้นเรื่องนี้ไปถึงไหน
‎การสอบสวนของคุณน่ะ
‎ผมกำลังมุ่งสนใจอาร์ทิมัส มาร์ควิส
‎คุณรู้จักเขาสินะ
‎ใครจะไม่รู้จัก
‎ทั้งหน้าตาลักษณะองอาจ
‎จนแทบมั่นใจได้ว่า ‎ต้องตายตั้งแต่ยังเยาว์ใช่ไหมล่ะ
‎แต่ฉันไม่คิดว่าเขาเป็นพวกใช้ความรุนแรง
‎ปกติเขาใจเย็นเสมอ
‎เขาอาจไม่ใช่คนร้าย
‎แต่มีอะไรบางอย่างจากตัวเขา… ‎จากครอบครัวของเขาทั้งหมด
‎ทุกคนทำตัวเหมือน ‎คนที่มีความผิดอะไรสักอย่าง
‎ทุกครอบครัวก็มีความผิดอะไรสักอย่างไม่ใช่รึ
‎- ผู้กอง ‎- คุณบัลลินเจอร์
‎เขาหายตัวไป
‎ผู้กอง! บนนี้!
‎พระเจ้า
‎แผลที่ชำแหละคุณบัลลินเจอร์ ‎ไม่ได้เรียบร้อยเหมือนแผลของฟราย
‎น่าจะสรุปได้ว่าเป็นฝีมือของคนละคนกัน
‎ส่วนการตอนอวัยวะเพศ…
‎คือ…
‎ตอนงั้นรึ
‎พระเจ้า แลนดอร์
‎เราไม่ได้ใกล้จะพบตัวคนร้าย
‎นับจากเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเลย!
‎ใกล้ความจริงแล้ว
‎- เพียงรอเวลาไม่นาน ‎- บอกมา
‎คุณพบหลักฐานพิธีกรรมซาตานเพิ่มรึเปล่า
‎แล้วไอ้คนที่บอกว่าเป็นนายทหาร ‎ซึ่งบอกให้พลทหารคอเครน
‎ทิ้งร่างของลีรอย ฟรายไว้ล่ะ
‎ไหนจะบันทึกของฟรายอีก
‎ได้พบเบาะแสอะไรที่อาจใช้การได้ไหม
‎มีฆาตกรบ้าเพ่นพ่านอยู่บนเขา ‎คอยกะซวกไส้พุงคนของผม
‎คนที่ตอนนี้แทบไม่อาจทำหน้าที่ ‎แทบไม่ได้ออกมาจากโรงนอนและไม่ได้นอน
‎และถ้าจะได้นอนก็ต้องนอนกอดปืนกันทุกคน
‎ผมเริ่มเชื่อว่าคุณไม่คิดว่าผมมีความสามารถ
‎พอที่จะทำการสืบสวนเรื่องนี้อีกต่อไป
‎ออกไปก่อน คุณหมอ
‎เราไม่ได้กังขากับความสามารถของคุณ ‎แต่กังขาว่าใจของคุณภักดีกับใคร
‎มีความเป็นไปได้ไหมว่า ‎เรื่องนี้อาจเป็นผลงานของคุณโพ
‎โพเหรอ
‎เมื่อวานนี้ เขาเพิ่งพูดให้คนทั้งโต๊ะฟัง
‎เล่าเหตุยิ่งใหญ่อลังการ ‎ในตอนที่ปลุกปล้ำต่อสู้กับคุณบัลลินเจอร์
‎แถมประกาศว่าเขาตั้งใจจะฆ่าแกงกันเสีย
‎หากต้องต่อสู้กันอีกครั้ง
‎คุณเคยเห็นโพไม่ใช่รึ
‎จะบอกผมจริงๆ ว่า ‎คุณเชื่อว่าเขาเอาชนะบัลลินเจอร์ได้รึ
‎ไม่ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำ ‎ถ้าใช้อาวุธปืนก็จัดการได้ทุกอย่าง
‎ไม่ว่าเขาจะมีสัมพันธ์อย่างไรกับบัลลินเจอร์
‎ผมไม่พบความเชื่อมโยง ‎ระหว่างโพกับลีรอย ฟรายเลย
‎- สองคนนั้นไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ‎- แต่เขารู้จัก
‎สองคนนั้นก็มีเรื่องต่อยตีกันเมื่อฤดูร้อนที่แล้ว
‎เขาคงไม่ได้แจ้งข้อมูลส่วนนั้นกับคุณสินะ
‎งั้นก็จับเขาสิ
‎ถ้าคุณเชื่อเช่นนั้นก็จับเขาเลย
‎เรามีแต่แรงจูงใจ
‎เราถึงต้องขอให้คุณมาช่วยหาหลักฐาน!
‎คุณแลนดอร์ คุณมีความคับแค้นผิดใจอะไร ‎กับสถาบันนี้รึเปล่า
‎ใช่หรือไม่
‎ผมกำลังเสี่ยงชีวิตตนเอง ‎เพื่อไอ้สถาบันทรงเกียรติของคุณนี่
‎แต่ก็ใช่
‎ผมเชื่อว่าโรงเรียนทหารแห่งนี้ ‎ริบเอาตัวตนและความคิดของเด็กหนุ่มไป
‎ตีกรอบด้วยกฎข้อบังคับต่างๆ
‎กดกักไม่ให้หัดใช้เหตุผล ‎และทำให้ชายหนุ่มนั้นขาดความเป็นมนุษย์
‎จะบอกว่าต้องโทษสถาบัน ‎ที่เกิดการตายพวกนี้ขึ้นรึ
‎คนที่เกี่ยวข้องกับสถาบันแน่ๆ ‎ดังนั้นสถาบันก็ต้องรับผิดชอบด้วย
‎ไร้สาระแท้ๆ
‎ถ้าใช้มาตรฐานนี้
‎อาชญากรรมทุกอย่างที่ชาวคริสต์ทำ ‎ก็เท่ากับพระคริสต์แปดเปื้อนไปด้วย
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎ตอนแรกที่ผมขอให้คุณรับงานนี้
‎คุณบอกว่าไม่เคยเกี่ยวข้องอะไรกับลีรอย ฟราย
‎เริ่มกันตรงนั้นแล้วกัน
‎- ก็ นั่นไม่ได้จริงทั้งหมด ‎- แหม!
‎ทำไมทุกเรื่องที่มาจากคุณ ‎ไม่เคยเป็นเรื่องง่ายๆ โพ
‎ข้อเท็จจริงอยู่ที่ไหน ‎ข้อเท็จจริงง่ายๆ ตอบไม่ได้รึ
‎ใช่หรือไม่ใช่
‎ความจริง!
‎คุณรู้จักลีรอย ฟรายรึเปล่า
‎รู้จัก
‎เคยโต้เถียงกับลีรอย ฟรายไหม
‎เคย เถียงกัน เคย
‎คุณฆ่าลีรอย ฟรายรึเปล่า
‎คุณฆ่าแรนดอล์ฟ บัลลินเจอร์รึเปล่า
‎คุณเกี่ยวข้องอะไรกับ ‎การล่วงเกินศพของพวกเขาไหม
‎- ไม่ ขอให้ฟ้าผ่าตายถ้าผม… ‎- แต่คุณไม่ปฏิเสธ
‎ว่าเคยขู่ฆ่าคนทั้งสองคน
‎ถ้าเป็นเรื่องของบัลลินเจอร์ นั่นมัน…
‎ผมไม่เคยหมายความตามนั้น
‎- แล้วฟรายล่ะ ‎- ผมไม่เคยขู่เขาด้วยซ้ำ ผมเพียงแต่…
‎ตรงนี้มีรูปแบบพฤติกรรมที่น่าสงสัยมากนะ โพ
‎คนที่ทำให้คุณขัดใจ ‎สุดท้ายถูกแขวนจนตายไปทุกคน
‎พร้อมกับอวัยวะสำคัญถูกควักออกจากอกด้วย
‎คุณแลนดอร์…
‎ถ้าผมจะฆ่านักเรียนทหารทุกคน
‎ที่เคยทำร้ายผมในช่วงสั้นๆ ที่อยู่ที่นี่มา
‎ผมเกรงว่ากองนักเรียนทหารทั้งหมด
‎อาจเหลือแค่ไม่ถึงหนึ่งโหล
‎แต่ถ้าจะจี้ให้ผมพูดจริงๆ ‎ผมเป็นคนที่โดนล้อเลียนเป็นตัวตลก
‎ตั้งแต่มาถึงที่นี่วันแรก
‎กิริยาของผม อายุของผม ตัวตนของผม…
‎และหน้าตาของผม
‎ต่อให้มีเวลาอีกทั้งชีวิต
‎ผมคงไม่สามารถ ‎พูดถึงเหตุเจ็บช้ำทั้งกายและใจ
‎ที่เขาทำต่อผมได้หมด
‎ใช่ ผมผิดอะไรหลายเรื่อง ‎แต่ไม่เคยผิดเรื่องแบบนั้น
‎ไม่เคยฆ่าใคร
‎คุณเชื่อผมหรือเปล่า
‎ผมเชื่อว่าคุณควรระวังการกระทำ ‎และระวังปากกว่านี้
‎ตอนนี้ผมอาจยังช่วยกันฮิตช์ค็อกได้
‎แต่ถ้าคุณโกหกผมอีกแม้แต่เรื่องเดียว
‎พวกนั้นสามารถใส่กุญแจมือคุณ ‎และผมจะไม่คิดช่วยอะไรทั้งสิ้น
‎เข้าใจตรงกันใช่ไหม
‎ขอตัวก่อน ผมมีมื้อค่ำต้องไปร่วมงาน
‎ขอบคุณที่มาร่วมมื้ออาหารไว้อาลัย ‎การจากไปก่อนเวลาอันควรของแรนดอล์ฟ
‎พ่อหนุ่มคนนั้นเหมือนครอบครัวเดียวกันกับเรา
‎คุณคิดว่าลูกชายฉันหล่อเหลาเอาการไหมคะ ‎คุณแลนดอร์
‎ผมคิดว่าลูกทั้งสองของคุณ ‎ได้พรจากพระเจ้าในด้านนั้น
‎ใช่ค่ะ พวกเราได้พรกันมาทุกรุ่น
‎แต่ต้องขอบอกจริงๆ ‎ฉันพบว่าคุณเป็นคนที่หายากยิ่ง
‎คนที่มีปัญญาเฉลียวฉลาดกว่าใคร
‎ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่แถวนี้หาได้ยากจนน่าขำ
‎คุณแลนดอร์ ด้วยความเฉลียวฉลาดแบบนั้น
‎หวังว่าเมื่อเสร็จธุระกับทางการแล้ว
‎คุณจะมาช่วยผมไขปริศนาของตัวเอง
‎- ปริศนารึ ‎- เรื่องน่าประหลาดล้ำที่สุด
‎ในพิธีสวดมนต์เมื่อวันจันทร์
‎ปรากฏว่ามีใครไปรื้อค้นข้าวของของผม
‎ก็…
‎- มีคนไม่ดีอยู่กันทั่ว ‎- จริงรึ คุณพ่อ
‎ผมเองมีทฤษฎีที่ว่า ‎คนผู้นี้เพียงแต่หยาบคายไร้มารยาท
‎แต่แน่นอน ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
‎ถึงอย่างนั้นก็ต้องระวังตัวให้ดี อาร์ทิมัส
‎- ต้องระวังจริงๆ ‎- แหม คุณแม่
‎อาจจะเป็นแค่คนธรรมดาน่าเบื่อ
‎ซึ่งไม่มีอะไรจะทำ ‎และไม่มีชีวิตของตัวเองให้พูดถึง
‎พวกชาวบ้านซอมซ่ออยู่กระท่อม
‎คิดว่างั้นไหม คุณแลนดอร์
‎- คุณเองก็อยู่กระท่อมไม่ใช่รึ ‎- อาร์ทิมัส
‎คุณอาจมีญาติบางคน ‎ที่มีนิสัยใจคอแบบนี้ด้วยซ้ำ
‎หรืออาจมีเพื่อนสนิทติดเหล้า ‎ที่ชอบไปดื่มที่โรงสุรา
‎หยุดนะ! ขอละ! แม่ไม่ชอบ!
‎แม่ไม่ชอบจริงๆ ตอนที่ลูกทำตัวแบบนี้
‎- ผมตามไม่ทันว่าเคืองอะไร คุณแม่ ‎- อ้อ แน่สิ ลูกตามไม่ทัน
‎แม่อาจเคืองจนลอยไปถึง ‎อีกฝั่งของแม่น้ำฮัดสันก็ยังไม่มีใครสนใจ
‎ไม่มีใครตามด้วย!
‎- ใช่ไหมล่ะ แดเนียล ‎- ลูก พอเถิด
‎ขอคุณอย่าได้ถือสาภรรยาผม
‎การตายของคุณบัลลินเจอร์
‎ทำให้ทั้งครอบครัวสุขสันต์ของเรา ‎เศร้ากันไปหมด
‎คุณไปคุยกับผมในห้องหนังสือดีไหม คุณแลนดอร์
‎ยินดีครับ
‎ขออภัยจริงๆ คุณตำรวจ
‎การต้องอยู่อย่างหวั่นใจหนัก ‎ส่งผลต่อสภาพจิตใจเราทุกคน
‎- ไม่จำเป็นต้องขอโทษครับ ‎- ครับ
‎ยิ่งช่วงนี้ของปี การถูกกักอยู่แต่ในบ้าน
‎เรื่องทุกอย่างเข้าใจได้
‎ผมอดสังเกตไม่ได้ครับ คุณหมอ
‎ลูกสาวคุณป่วยรึเปล่า
‎ช่างสังเกตจริงๆ
‎ใช่แล้ว
‎ใช่ ลูก…
‎ลูกเจ็บออดๆ แอดๆ
‎เป็นมาตั้งแต่ยังเล็กแล้ว
‎โรคร้ายที่แล่นเข้าจับร่าง
‎ยามคนไม่ทันตั้งตัว
‎ทำให้สมองไม่อาจคิดและร่างสั่นสะท้านแทบบ้า
‎ลูกคนสวยของผม
‎เด็กที่ควรได้แต่งงาน มีฐานะ มีลูก
‎แต่ด้วยชะตาเดียวกันนั้นกลับมีโรค
‎เลวร้ายเหลือเกิน
‎ทุกท่าน คืนนี้ลีอาเล่นได้ดีมาก ‎มาฟังด้วยกันไหม
‎ขอบใจ ลูก
‎ไปกันเลยไหม
‎ถ้าคุณไม่ถือ ผมอยากขอออกไปสูดอากาศสักหน่อย
‎แน่นอน
‎คุณพ่อ เล่นกับผมหน่อย
‎จะเล่นสกอลาร์อีกครั้ง ‎หรือเล่นอะไรที่ท้าทายกว่าเก่า
‎- ไพเราะน่าทึ่งมาก ‎- ไม่เลยค่ะ
‎น่าจะแค่พอผ่าน
‎คุณคงไม่รู้ว่าเสียงดนตรีของคุณ ‎ส่งผลต่อผมมากมายเพียงใด
‎ส่งผลต่อทุกคน ผม…
‎- คะ ‎- คือผม…
‎ผมไม่รู้จะพูดอย่างไร แต่ผมเพิ่งรู้ใจตัวเองว่า
‎ผมจะยอมทำแทบทุกสิ่งเพื่อคุณ
‎โถ เอ็ดการ์
‎หาอะไรอยู่รึเปล่าคะ คุณแลนดอร์
‎คุณดีขึ้นแล้ว เร็วจริง
‎ขออภัย
‎เกรงว่าฉันจะปวดศีรษะไมเกรน
‎แต่ดูเหมือนแค่พักประเดี๋ยวเดียวก็พอแล้ว
‎ตอนนี้รู้สึกหายดีแล้ว
‎เอาเจ้าเสื้อเก่าตัวนั้นไปเก็บกันดีกว่า
‎ฉันแน่ใจว่าคุณใส่ไม่ได้หรอก
‎คุณหมอกับผมหาเสื้อตัวนี้อยู่
‎และผมหาจนเจอ
‎ดูสิคะว่าคุณตำรวจเจออะไรในตู้ของเรา ที่รัก
‎จำได้ไหม สมัยอาร์ทิมัสยังเด็ก ‎เขาใส่เสื้อตัวนั้นเล่นทั่วบ้าน
‎- จำได้ไหม ลูก ‎- ผมจำได้ครับ คุณแม่
‎- นั่นเสื้อโค้ทของพี่ชายผม ‎- พี่ชายคุณรึ
‎เป็นของต่างหน้าชิ้นเดียวที่เหลืออยู่
‎คุณหยิบออกมาทำไม
‎อาร์ทิมัสอาจอธิบายได้
‎อีธาน
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ทหารหายตัวไปอีกคนแล้ว
‎ผมตั้งคณะค้นหา ‎อีกหนึ่งชั่วโมงจะพร้อมออกเดินทาง
‎ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินก็จะหาให้พบ
‎ขอพระเจ้าทรงโปรด ผมไม่อยากคิดว่าคนนี้…
‎ทุกท่าน!
‎ผมเพิ่งเข้าไปดูในห้องของคุณสต็อดดาร์ด
‎กำปั่นใส่ของว่างเปล่า ‎เสื้อผ้าชุดพลเรือนหายหมดหาไม่พบเลย
‎ผมเชื่อว่าเขาหนีไป
‎หนีไปงั้นรึ
‎บันทึกของฟรายระบุว่า
‎ทั้งสต็อดดาร์ดกับบัลลินเจอร์ ‎เป็นเพื่อนสนิทกับลีรอย ฟราย
‎อาจจะกลัวว่าเขาจะโดนเป็นคนต่อไป เขาจึงหนี
‎ก็อาจเป็นเช่นนั้น ‎แต่เรื่องของอาร์ทิมัสกับเสื้อโค้ทนายทหารล่ะ
‎ถ้าเขาเกี่ยวข้อง ‎เราจะประวิงเวลาจับเขาได้ยังไง
‎เขาดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับเรื่องนั้นเกินไป ‎เขาเพียงแต่ปฏิเสธก็จะรอด
‎เหลืออีกด้านสุดท้ายที่ผมไปสืบสวนต่อได้
‎เพื่อนสนิทที่สุดของเขาสองคนตายไปแล้ว
‎ผมจำเป็นจะต้องรีบรายงาน ‎ให้ท่านประธานาธิบดีทราบว่าเราพบตัวคนร้าย
‎เราพบตัวคนร้ายแล้วใช่ไหม แลนดอร์
‎เอ็ดการ์
‎อาจารย์
‎เปเป้
‎ตอนที่ผมมาที่นี่ครั้งสุดท้าย ‎คุณพูดถึงนักล่าแม่มดกับหนังสือหนึ่งเล่ม
‎ใช่ ดิสคอร์ส เด ดิอาเบล
‎อองรี เลอ เคลิร์ค
‎เลอ เคลิร์คเคยเป็นบาทหลวงรึเปล่า
‎ใช่ และถูกเผาทั้งเป็นด้วย
‎บทกวีนี้ผุดขึ้นในใจผมยามหลับ
‎หมุนวนลง
‎อลหม่านดิ้นพล่านร้อนรุ่ม
‎ใจระทม ข้าเพรียกให้นางรีบเร่ง
‎"เลอนอร์"
‎หากนางยังกลัดกลุ้มมิตอบความ
‎รัตติกาลนานเนิ่น ‎กักนางไว้ในม่านหมอกมิอาจผ่าน
‎ปิดเงากาล เหลือเพียงเนตรฟ้าอ่อนจากตา
‎รัตติกาลมืดมิด ดำสนิทดั่งนรกแรงกล้า
‎พิโรธมรณา
‎จนเหลือเพียง
‎เนตรฟ้าใสร้ายดับแด
‎ยังไม่เข้าใจอีกหรือ
‎เลอนอร์
‎ลีอา
‎บทกวีนี้พูดถึงความทุกข์ซึ่งคุณไม่อาจเอ่ยได้
‎เป็นบทสรุปของสิ่งที่กักกั้นคุณไว้
‎บทกวีนี้…
‎พูดกับเราทั้งคู่
‎จำได้ไหม คุณกล่าวไว้ว่ายอมทำทุกสิ่งเพื่อฉัน
‎นี่แหละ เจ้าลัทธิบูชาซาตาน
‎- ขอบคุณมาก เปเป้ ‎- ฮื่อ
‎คุณแลนดอร์
‎ครอบครัวคุณ
‎ครอบครัวคุณช่างเป็น
‎ปริศนาที่ไขลำบาก
‎ผมชี้เฉพาะไม่ได้เสียทีว่า ‎ใครเป็นผู้นำตัวจริงกันแน่
‎ผมคอยคิดกลับไปกลับมาระหว่างพวกคุณทุกคน
‎แต่ไม่เคยคิดเลยว่า
‎ที่จริงผู้นำเป็นคนที่ไม่มีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำ
‎คุณว่าอย่างไรนะ
‎บาทหลวงอองรี เลอ เคลิร์ค
‎นักล่าแม่มดมากฝีมือที่สุด
‎จนกระทั่งเขาโดนล่าเสียเอง
‎พูดเรื่องอะไรของคุณ
‎ลูกสาวคุณป่วยเป็นโรคลมชักใช่ไหม
‎เธออาการดีขึ้นได้เพราะติดต่อกับใครสักคน
‎คนที่ชี้ทางให้เธอ
‎เขา
‎อย่าท้าให้ผมสงสัย ‎ว่าคุณยังมีสติอยู่หรือเปล่า คุณแลนดอร์
‎คุณกำลังจะพูดอะไรกันแน่
‎หนังสือแสนหายากของ เลอ เคลิร์ค ‎ดิสคอร์ส เด ดิอาเบล
‎คือ การสื่อสารกับปีศาจ
‎ไม่ใช่งานอดิเรกที่ผมคุ้นเคย คุณแลนดอร์
‎ผมไม่เคยอ่านหนังสือเล่มนั้นแม้แต่หน้าเดียว
‎บอกมาว่าลูกสาวคุณคุยกับผีได้ไหม
‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ‎อาการลมชักของลูกหนักขึ้นทุกที
‎ผม…
‎ผมพยายามหาทางรักษาทุกอย่างที่คิดได้
‎เขาบอกว่าเธอเหลือเวลามีชีวิตเพียงสามเดือน
‎รู้ไหมว่ารู้สึกอย่างไรที่ต้องเข้านอน
‎โดยไม่รู้ว่าลูกสาวของเรา ‎จะรอดชีวิตจากคืนนี้ได้หรือไม่
‎แต่แล้ววันหนึ่งลูกก็มาหาผม
‎บอกว่าไปเจอใครสักคน
‎บรรพบุรุษของเธอ
‎เลอ เคลิร์ค
‎อองรี เลอ เคลิร์คไม่ใช่ผีร้าย
‎เขาเพียงแต่ถูกเข้าใจผิด
‎พวกนั้นสาบานกับผมว่าคุณฟรายตายไปแล้ว
‎สาบานว่าพวกเขาไม่มีทางฆ่าใครได้
‎แล้วคุณก็เชื่อเขา
‎ผมไม่มีทางเลือก
‎คุณเป็นแพทย์! เป็นนักวิทยาศาสตร์!
‎กล้าดีอย่างไร ‎จึงหันมาศรัทธาในเรื่องบ้าคลั่งเช่นนี้
‎เพราะว่า…
‎เพราะผมไม่อาจช่วยลูกเองได้
‎ศาสตร์ของผมช่วยผมไม่ได้
‎ผมยอมสละทุกอย่างเพื่อลีอาของผม
‎แล้วจะให้ผมค้าน ‎การที่เธอพบทางรักษาทางอื่นได้อย่างไร
‎คุณหมอ
‎การสื่อสารกับคนตาย…
‎นั่นก็ไม่ปกติ แต่การฆ่าคน…
‎การทำลายชีวิตคนบริสุทธิ์…
‎นั่นเลวร้ายผิดมนุษย์ยิ่งกว่า
‎เรื่องนี้ต้องมีคนโดนลงทัณฑ์
‎ผมเพียงแต่ตามใจลูกเพราะ… สุดท้าย
‎ลูกดีขึ้นเหมือนปาฏิหาริย์
‎คุณหมอ คนอื่นๆ ในครอบครัวไปไหน
‎ลูกทั้งสองของคุณอยู่ไหน
‎ก่อนหน้านี้คุณโพมา
‎เขาออกไปกับ… กับอาร์ทิมัส
‎งั้นทำไมเสื้อคลุมของเขายังแขวนอยู่หน้าทางเดิน
‎คุณหมอ ลีอาอยู่ไหน
‎คุณหมอ ครอบครัวคุณอยู่ไหน
‎มันเริ่มหมดฤทธิ์แล้ว
‎ลีอา
‎ทำพิธีต่อ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎อีกไม่นานแล้วค่ะ
‎ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย
‎- ผมนึกว่า… ‎- ไม่ค่ะ
‎อีกแค่ไม่กี่นาที ฉันจะเป็นอิสระ
‎เป็นอิสระรึ
‎ใช่
‎ขอละ ลีอา ผม…
‎เรื่องนี้จำเป็นต้องเกิดขึ้น
‎คุณเข้าใจนี่คะ
‎การสละชีพเป็นการแสดงความรักขั้นสูงสุด
‎ฉันรู้ตั้งแต่แรกเห็นคุณว่าคุณคือคนผู้นั้น
‎ลีอา
‎- คะ ‎- ผมรักคุณจริงๆ
‎หยุดนะ!
‎- ออกไป! ‎- เดี๋ยวคุณต้องถูกแขวนคอ!
‎คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง
‎ลีอา ทำพิธีให้เสร็จ!
‎คุณนายมาร์ควิส ‎คุณอยากเห็นลูกทั้งสองโดนแขวนคอรึ
‎- อย่าไปฟังเขา เขาพูดไปอย่างนั้น ‎- ทำพิธีต่อ
‎- ลีอา ‎- นั่นหัวใจของฟรายใช่ไหม
‎- แลนดอร์ ‎- ลีอา ทำต่อ!
‎บัลลินเจอร์ เขายอมทำทุกอย่างให้คุณ ‎ต่อให้ต้องฆ่าคน
‎และอาร์ทิมัส คุณก็ฆ่าเขา
‎ขอร้อง อย่ามายุ่งกับเรา เกือบสำเร็จแล้ว
‎- ลีอา ทำให้จบ ‎- ลีอา นี่จบแล้ว
‎คุณนั่นเอง
‎คุณเขียนจดหมายล่อฟรายออกมา…
‎ไม่ใช่ความคิดของน้อง! ผมคิดเอง!
‎- ผมทำเอง! ‎- ไม่นะ อาร์ทิมัส
‎- ไม่นะ! ‎- ขอละ หยุดที
‎หยุดนะ!
‎ลีอา!
‎- ลีอา! ‎- ลีอา!
‎อาร์ทิมัส!
‎คุณแม่ ถอยไป
‎อาร์ทิมัส
‎ลีอา
‎อาร์ทิมัส ไม่นะ!
‎ปล่อยฉัน! ไม่
‎อาร์ทิมัส!
‎อาร์ทิมัส! ไม่นะ!
‎ลีอา!
‎ไม่!
‎ได้ข่าวว่าเขาไม่ได้เสียเลือด ‎มากกว่าไปถ้าหมอเจาะเอาเลือดออก
‎เพื่อเป็นการรักษาโรค
‎อาจจะดีต่อเขาเสียด้วยซ้ำ
‎คนเรามีอะไรมากกว่าที่ตาเห็น แลนดอร์
‎ผมเห็นด้วยที่สุด
‎แล้วจะจัดการกับคุณนายมาร์ควิสอย่างไรต่อไป
‎ให้โหยไห้อาลัยดุจแม่ที่ดี
‎อัยการทหารเห็นว่าเธอทุกข์มากพออยู่แล้ว
‎แต่คุณคงจะยินดีที่ได้รู้ว่า
‎คุณหมอของเรายื่นใบลาออกแล้ว
‎เรื่องทั้งหมดนี้ไม่มีอะไรน่ายินดีเลย ผมยืนยันได้
‎แลนดอร์
‎คุณกับผมแตกต่างกันคนละโลก ‎ทั้งทางกิริยาและปรัชญาความเชื่อ
‎แต่ผมอยากบอกคุณว่า
‎หากเรื่องนี้เคยทำให้ผม…
‎คือต้องการบอกว่า ‎หากเพราะความร้อนใจทำให้ผมกล่าวหา…
‎ว่าคุณไร้ความสามารถ
‎ผมก็ขออภัย
‎ขอบคุณมาก ผู้กอง
‎ผมร่วมโต๊ะอาหารและคบหากับเขา ‎มานมนานหลายปีขนาดนี้ได้อย่างไรกัน
‎ผมรู้จักครอบครัวของเขาดี ‎เกือบเท่าครอบครัวตนเอง
‎แต่ยังไม่เคยรู้ว่าพวกเขาทุกข์หนักเพียงใด
‎เขาตั้งใจให้เป็นเช่นนั้น ผู้พัน
‎นั่นก็เป็นเรื่องที่ผมควรอับอาย
‎ผมคงได้แต่สรุปว่า ‎อาร์ทิมัสเป็นคนร้ายฆ่าคุณบัลลินเจอร์
‎เพื่อไม่ให้เขานำเรื่องไปแจ้งทางการ
‎และคุณสต็อดดาร์ดก็หนี ‎เพราะไม่อยากเป็นเหยื่อรายต่อไป
‎คงสรุปแบบนั้นได้
‎งั้น แลนดอร์
‎ผมขอประกาศว่าหน้าที่ตามสัญญาของคุณ ‎ได้ลุล่วงเรียบร้อยแล้ว
‎จากนี้ขอให้ถือว่าหมดสัญญา
‎หวังว่าคุณคงไม่ขัดใจ
‎หรืออย่างน้อย ‎หวังว่าคุณคงไม่คัดค้านและยอมรับคำขอบคุณ
‎พวกจิ้งจอกในวอชิงตัน ‎คงไม่มาจี้ตามต่อแล้วสินะ
‎ผมเชื่อว่าเราชะลอการโดนตัดองค์กรได้แล้ว
‎ครับ ผู้พัน
‎ดูเหมือนคุณจะหายดีแล้ว
‎ผมรู้เรื่องลูกสาวคุณแล้ว
‎ก็ดี
‎แมทตี้เกี่ยวอะไรกับเรื่องทุกอย่างด้วย
‎เกี่ยวทั้งหมด
‎ดังที่คุณเองก็รู้ดี
‎เรื่องผุดขึ้นในใจผมยามหลับ
‎จดหมาย… ที่พบในมือของลีรอย ฟราย
‎จดหมายที่ส่งให้เขา ‎เพื่อล่อชายน่าสงสารออกจากโรงนอน
‎คุณเลินเล่อพอที่จะทิ้งจดหมายไว้กับผม
‎นี่เป็นจดหมายอีกฉบับที่คุณให้ไว้
‎จำได้ไหม
‎ผมสะดุด
‎ติดใจทรงลายมือตัวอักษรคุณที่สุด
‎ตัวพิมพ์ใหญ่ที่ชี้ช่องผิด ‎ได้พอกับตัวพิมพ์เล็ก อย่างที่คุณน่าจะทราบ
‎ตัวเอ ตัวอาร์ ตัวจี และตัวอี
‎เรียกได้ว่าทับกันได้ ‎กับอักษรที่อยู่ในจดหมายของลีรอย ฟราย
‎คุณคงนึกออกว่าผมอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง
‎ชายคนเดียวกันเขียนจดหมายทั้งสองฉบับนี้รึ
‎แล้วแลนดอร์จะมีเหตุอะไร ‎ให้ต้องส่งจดหมายถึงลีรอย ฟราย
‎แต่แล้วด้วยชะตาชักนำ ‎ผมบังเอิญพบกับแพทซี่ผู้แสนดี
‎ผู้เล่าเรื่องทุกอย่างให้ผมฟัง
‎ขณะที่เธอกลับบ้านจาก ‎งานราตรีสโมสรของโรงเรียนเตรียมทหาร
‎จับไว้!
‎- จับให้มั่น ‎- ไม่นะ!
‎แมทตี้ของคุณถูกข่มขืน…
‎ไม่!
‎และทิ้งให้ตายด้วยฝีมือคนร้ายนิรนามสามคน
‎เงียบ
‎จูเลียส จับขาไว้!
‎- ไม่! ‎- จับนาง!
‎- อ้าขา! กดไว้สิ! ‎- ไม่นะ!
‎- ขอร้อง! ‎- จับให้นิ่งๆ
‎เป็นกลุ่มสุดร้ายจริงๆ
‎ดังที่ลีรอย ฟรายพูดเอาไว้
‎แมทตี้
‎พระเจ้า! แมทตี้
‎พระเจ้าช่วย! มานี่สิ
‎แมทตี้
‎หนูขอโทษ
‎- หนูขอโทษ ‎- ไม่เป็นไร
‎แล้วทุกอย่างจะดีเองนะ
‎ทุกอย่างจะคลี่คลาย
‎แมทตี้ พระเจ้าช่วยลูกไม่ได้หรอก
‎ขอร้อง แมทตี้ ให้พ่อช่วยนะ
‎แต่เธอไม่ได้หนีไปใช่ไหมล่ะ
‎แมทตี้
‎แมทตี้ พ่อขอ มาตรงนี้
‎ขอละ ลูกรัก มานี่ มาเถอะ
‎อย่านะ
‎แล้วทุกอย่างจะดีเอง
‎พ่อขอ แมทตี้ กลับมาตรงนี้
‎ทุกอย่างจะคลี่คลาย
‎อย่าลูก
‎หนูรักพ่อนะคะ
‎ทำไมคุณถึงไม่เล่าให้ผมฟัง
‎นั่นไม่ใช่เรื่องที่
‎ผมชอบเล่า
‎แต่ผมอาจช่วยปลอบใจคุณได้
‎ช่วยคุณเหมือนที่คุณช่วยผม
‎ผมว่าไม่ว่าอะไรก็ปลอบใจผมในเรื่องนั้นไม่ได้
‎แล้วผมทำยังไงต่อ
‎ก็ทำตามที่ตัวคุณเองจะทำ
‎สืบตามสมมติฐานทุกทาง เริ่มจาก
‎จะมีโอกาสแค่ไหนที่คนสองฝ่าย
‎จะอยากได้ตัวนักเรียนทหารคนเดียวกัน ‎ในคืนเดียวกัน
‎โอกาสน้อย
‎น้อยมากจริงๆ!
‎เว้นแต่ถ้าจะมองว่าฝ่ายหนึ่ง ‎กระทำลงไปเนื่องจากอีกฝ่าย
‎หรือถ้าหากฝ่ายหนึ่ง ‎สมมติว่าเป็นอาร์ทิมัสกับลีอา
‎สมมติว่าเขาเพียงแต่มองหาศพคนตาย
‎แล้วโอกาสก็ปรากฏขึ้นอย่างปาฏิหาริย์
‎เขาไม่สนว่าร่างนั้นเป็นใคร ‎ตราบใดที่มีหัวใจให้ใช้ได้
‎เรื่องเดียวที่เขาไม่ทำคือลงมือฆ่า
‎ไม่หรอก แต่อีกฝ่ายต่างหาก ‎ที่ทั้งพร้อมและเต็มใจจะฆ่า
‎และเจาะจงฆ่าชายคนนี้ด้วย
‎ทำไมกัน
‎หรือว่าจะทำเพื่อแก้แค้น แลนดอร์
‎แพทซี่
‎- ช่วยด้วย! ‎- แกไปกับใคร
‎มีใครอยู่ตรงนั้น
‎สวัสดี
‎แต่… ฝ่ายที่สองโดนขัดจังหวะ
‎แม้จะไม่ทัน ‎ก่อนที่เขาจะกระทำจนได้ผลตามประสงค์
‎ย่องกลับไปยังกระท่อมที่บัตเตอร์มิลค์ฟอลส์
‎และหนีไปได้โดยไม่มีใครสังเกตเห็น
‎แต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อถูกเรียกตัว ‎กลับไปยังเวสต์พอยต์ในวันต่อมา
‎และได้รู้ว่าในเวลาไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านไป
‎ศพของชายผู้นั้น ‎ถูกล่วงละเมิดอย่างเลวร้ายที่สุด
‎นั่นยิ่งทำให้ความผิดของเขา ‎มีเหตุช่วยปกปิดได้อย่างมหัศจรรย์
‎จนเขาอาจคิดว่าพระเจ้าอยู่ข้างเขาทีเดียว
‎เมื่อถูกว่าจ้างให้ไขคดีเดียวกับที่เขาเป็นผู้กระทำ
‎ผลก็คือ อาร์ทิมัสกับลีอา ‎จะต้องถูกบันทึกว่าเป็นฆาตกรตลอดกาล
‎ไม่มีอะไรเป็นตลอดกาล
‎สองคนนั้นจะถูกลืมเลือนไป ‎เหมือนกับพวกเราทุกคน
‎ผมจะไม่มีทางลืมพวกเขา!
‎โดยเฉพาะลีอาของผม
‎เธอควรได้เป็นภรรยา แลนดอร์ เป็นแม่คน
‎และผมจะไม่มีวันลืม ‎การที่คุณปั่นหัวพวกเราเล่นดั่งคนโง่เง่า
‎คนโง่เง่า
‎แต่ผมเป็นคนโง่เง่าที่สุดในสายตาคุณ
‎- ใช่ไหมล่ะ ‎- ไม่ใช่
‎คุณคือคนที่ผมตั้งใจจะมอบตัวด้วยอยู่แล้ว
‎ผมรู้มาตั้งแต่เห็นคุณ แล้วเราก็มาถึงจุดนี้
‎ผม…
‎ถ้าคุณอยากให้ผมเอ่ยคำขอโทษ ผมจะทำ
‎ผมไม่ต้องการคำขอโทษของคุณ
‎ไม่ ผมอยากได้คำตอบ
‎คุณรู้ได้อย่างไรว่า ‎ฟรายคือคนที่ข่มขืนแมทตี้
‎แกะและวัว นั่นฝีมือคุณใช่ไหม
‎- แน่นอน ‎- แล้วบัลลินเจอร์ล่ะ
‎บัลลินเจอร์
‎ต้องควักหัวใจ
‎ต้องทำให้ดูเหมือนเป็นผลงานพวกลัทธิซาตาน
‎ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับตาแก่อย่างผม
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าบัลลินเจอร์เป็นคนร้ายด้วย
‎บันทึกของฟราย
‎แล้วบัลลินเจอร์สารภาพด้วยไหม
‎- ใช่ เมื่อถูกทรมาน ‎- อย่า ขอร้อง!
‎มีใครไปกับแกอีก
‎จูเลียส สต็อดดาร์ด
‎จูเลียส
‎ผมขอโทษ
‎ทั้งคู่…
‎ทั้งคู่จำชื่อลูกผมได้
‎และผมก็ทำให้มัน ‎จำสิ่งที่ลูกสวมในคืนนั้นให้จงได้
‎ทุกรายละเอียดในชุดของลูก
‎ดูเหมือนมีแต่สต็อดดาร์ดสินะ ‎ที่รอดจากการลงทัณฑ์ของคุณ
‎ผมไม่มีแรงและไม่มีใจจะไปไล่ล่าเขา
‎หวังเพียงแต่…
‎เขาจะต้องใช้ชีวิตน่าสมเพช ‎เหลียวหลังอย่างผวาตลอดไปจนตาย
‎สิ่งที่พวกนั้นทำลงไป ‎เป็นเรื่องโหดร้ายน่ารังเกียจที่สุด
‎แต่คุณควรนำเรื่องไปบอกแธเยอร์ ‎จี้ให้เขาสารภาพทั้งหมดได้
‎ผมไม่ได้อยากให้พวกนั้นสารภาพ
‎ผมอยากให้พวกนั้นตายไปเสีย
‎แล้วยังไงต่อ
‎ยังไงต่อรึ
‎ก็ขึ้นอยู่กับคุณ
‎ผมมีจดหมายสองฉบับ…
‎ที่จะทำให้คุณโดนประหารได้
‎ตกลง
‎รู้ไหม เอ็ดการ์ ผมหวังอยากให้
‎ลูกแมทตี้ของผมไปเจอกับคุณ
‎เมื่อคืนนั้น… ในงานราตรีสโมสร
‎ใครจะรู้
‎สุดท้ายเราอาจได้กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน
‎ผมจะเก็บรักษา…
‎สิ่ง… สิ่งที่เรา…
‎ลาก่อน แลนดอร์
‎พักเสียเถิด ลูกรักของพ่อ
‎(สร้างจากหนังสือโดยลูอิส เบยาร์ด)
‎(เดอะ เพล บลู อาย)
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์