Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Cando vives neste mundo,
tes que tomar decisións.
Decisións que tentas xustificar.
Por ti e maila túa familia.
E funciónache un tempo,
ata que un día xa non.
Ata que tomas unha decisión que o bota todo por terra.
Unha inxustificable.
Imperdoable.
DESMANTELAN UNHA BANDA DE TRAFICANTES LOCAL
Que cho arrebata todo.
A túa familia...
os teus amigos...
e a ti mesmo.
E acabas quedando sen nada.
Nada máis ca pantasmas.
Detéñanse. Paren o tráiler agora mesmo.
- Sube! - Turra por min!
Deteñan o vehículo.
Detéñanse xa.
Estamos de merda ata arriba!
Detéñanse.
- Hostia! Mia, colle á dereita! - Cago en todo.
Coidado!
- Hostia! - Vaia cristo, meu!
- Axúdame. - Sube.
Johnny!
O carallo.
Paren ou imos abrir fogo.
- Tes que deixalos atrás! - Xa o intento, cona!
Pois dálle brío.
Axiña, hostia. Písalle ben!
Van para a condenada autovía.
Arranca, carallo! Dálle gas!
Vai dunha puta vez!
Cago na cona.
Deus bendito!
- Jake! - Non o dou sacado.
Está a respirar esa carallada.
Vince, que pasou?
Mi madriña.
Deus santo.
Manda hostia!
Cero, seis, catro.
Feriron o axente Cortez. Repito: axente ferido.
Precisamos atención médica inmediata na rúa 16 con Amherst.
Non tes nada máis?
Non. Se o deixas para última hora, éche o que hai.
O fiscal do distrito anunciou esta noite a retirada de todos os cargos
contra o magnate da construción e candidato a alcalde Lawrence Beaumont.
É un alivio que o fiscal Collins entrase en razón por fin
e se decatase de que eu son parte da solución, non do problema.
- Andan de merda ata as orellas. - Abofé.
Esta fermosa cidade converteuse nunha cloaca do crime,
a droga corre polas rúas a esgalla
e el ten a audacia de acusarme a min de delincuente.
- As acusacións... - Pódesme poñer isto para regalo?
Queres que che envolva todo isto?
- Quero. - Isto paréceche unha tenda de xoguetes?
Dáme unha bolsa polo menos.
Esa non. É para poñelo baixo da árbore. Así que carallo de sorpresa vai ser?
Síntoo. Teño un xornal, pero vas ter que pagar por el.
Dáme iso e mais fita adhesiva. Xa mo envolvo eu.
- Canto? - Trinta pavos.
Un choio caralludo para un padrazo coma ti.
- Arre demo. - Xa.
Grazas.
E bo Nadal.
...a comunidade apoia a nosa campaña.
Aposten pola rexeneración urbana.
Ei, ola. Son eu.
Chameite hai un anaco, pero non collías.
Que foi?
Teño unha cousiña para Emmy. Vén envolta e todo.
Vaia padrazo.
Xa mo dixeron. En fin, pensei que podía pasar por aí.
- Así llo dou eu. - Sabes a hora que é?
Sei, as 22:00.
- As nenas de seis anos déitanse as 19:00. - Pero en Noiteboa non.
Mira, Patrick, pois si, en Noiteboa tamén. A que vén isto?
Vén a que o Nadal está cheo de emoción. Eu poñíame tolo. Non pegaba ollo.
Non durmía en toda a noite.
Deixa de chorar, hostia!
Abran a porta xa!
Mire, agora non. Ándolle ocupado.
Si, ho, polo carallo! Son policía. Abra a porta.
Máis che vale estar caladiña.
Xa vou!
Boa noite, axente. Algún problema?
- Onde está? - Quen?
Non me tome por parva. Oín os gritos.
Xa non se pode discutir agora?
Eu non chamei á poli. E ti, lurpia?
Non.
Ve? Ela non chamou, conque... que fai vostede aquí?
Abra a porta, cona.
Só quero falar coa miña filla, que estamos en Nadal.
Si que o repites.
- Estoume esforzando. - Vir cun agasallo non é tal.
Estou afogada en facturas porque non pagas...
Pero teño cartos, xa o sabes.
Non quero o teu diñeiro sucio.
Ese diñeiro librounos de que o banco quedase coa casa.
Daquela non protestaches.
Co soldo non me chega. Que lle fago?
Non me poñas de mala.
O tema non son os cartos.
Hai ano e medio, o meu home desapareceu
e, hai un ano, o que quedaba del deixoume sen explicación.
A culpa diso tela ti, non eu.
Pero así castigas a Emmy.
Non lle podes preguntar se quere falar comigo?
Que vai dicir unha nena de seis anos?
Que si, digo eu.
Que carallo?
Esa fulana empurroume!
Vaiche boa.
Esvarou só.
- Vaia hostia! - Pero que fas?
Díxenche de quedar no coche.
- Non viches a situación. - Dácheme o mesmo.
Eu pertenzo a Homicidios, así que agora ti tamén. Hai algún morto?
- Non, pero... - Non?
- De non ter... - Cago na Virxe!
Xa están arrestando ese malparido. Deume unha malleira!
- Non ves? - Tenme pegado máis veces.
Este algareo é cousa túa.
- Puto lambecricas. - Non.
- Nós marchamos. - Ei! A onde ides?
- Quitádeme isto! - Vai tomar polo cu!
Onde está o tipo? Non podemos quedar aquí parados.
Dixeches que era entrar, roubar un tráiler de lavadoras...
- E así foi. - Que ía ser, ho!
Que igual matei un poli, hostia.
O importante é saldar a débeda de Mia. Eu cargo co resto. Sexa o que for...
levo a culpa eu.
Vale?
Ei, xa chegou.
Moi ben.
Imos aló.
Oe...
Volvemos en nada.
Si?
Xefe...
Conseguístelo.
Xa ve.
Por un pelo.
Seguídeme.
Por aquí.
Abre a porta.
Caralliño. Admito que non vos vía capaces.
Non pensei nin por asomo que iades mandar un poli á UCI
a golpe de lavadora.
Évos cousa de peso!
Déixanos sós.
Perdoe, xefe.
Dáme lume.
MARCHA DE AÍ AGORA MESMO
Segue vixiando.
De acordo.
Iso que carallo é?
Arrea. Non, hai que liscar!
- Marchamos! - Apaga iso!
Mia, saíde de aí a toda hostia!
Tíñao todo controlado, para que o saibas.
Agora xuntan os de uniforme cos de Homicidios?
Eu vou a onde me mandan.
Fixeches enfadar a alguén fixo.
Debiches facela boa para que te puxesen comigo.
Míralle o lado bo: non tiñas compañeiro e agora tes.
De compañeiros nada. Entendiches?
Tes o agasallo para a túa filla?
Algo lle teño.
- Cantos anos ten? - Seis.
Ten seis aniños.
- E só tiñan iso? - Xa ves.
Tanto ten. Cando eu era cativa, só me...
Mira, creo que xa falamos abondo de temas persoais.
- Por que fas iso? - O que?
Mirarme así. Que miras tanto? Non o fagas.
Que non te mire cando che falo?
Non.
A todas as unidades, 10-71. Código púrpura en Elmore coa rúa Quinta.
HEI LIMPAR A CIDADE QUE LEVANTEI VOTA A BEAUMONT
Boas!
Que novas hai?
Seguídeme.
Os sospeitosos saíron de aquí, cruzaron un restaurante ateigado
e metéronse nun coche. Quedou todiño nos pratos.
Están a xuntar as gravacións de seguridade para ver o percorrido. É aquí.
Moi ben, grazas.
Xa vexo.
- Ei... - Si, dime.
- Sinto o de Cortez. - Falas do axente Cortez?
- Si. - Que lle pasou?
- Ferírono nunha persecución. - Como dis? Foi grave?
Está en quirófano. Vince e o resto foron con el.
- Pensei que cho contaran. - Non sabía un carallo.
Tranquilo. Seguro que sae desta.
De acordo?
Cago no mundo.
Temos os nosos sospeitosos en vídeo.
Imos velos, logo. De onde é isto?
- Do andar de arriba. - De aquí abaixo non hai nada?
- Aínda non. - Nadiña? Vale.
- Sóache? - Que me vai soar!
Non coñezo a todo o mundo. Pero con esta hai un problema.
Vai armada.
Vai, pero que ten na man?
- Unha pistola. - Xusto. Ves vaíñas de pistola por aquí?
- Non. - Eu tampouco.
Que ves? Olla aquí, que hai polo chan?
- Munición de asalto. - Talmente.
Munición rápida, de feito. Polo tanto, hai que buscar...
- Un fusil de asalto. - Aí está.
E ves algún? Porque eu non che vexo cousa.
Todos estes non chegaron a meter un tiro.
Ía matalos ela con ese xoguetiño? Non, ho.
Búscame o fusil. Seica imos tras outra xente.
- Veremos. - Veremos, si.
Non hai gravacións nesta zona? Ningunha cámara?
De aquí, nada.
Moi ben. E sabemos que marcharon por aquí?
Está confirmado.
Logo quen lle disparou á escaleira?
Alguén tivo que ser. Mira todas estas vaíñas.
- Non? - Ei.
Que tes por aí?
Unha desfeita.
- Hai corpo, polo menos? - Non.
Só un rastro de sangue que sube polos chanzos
e desaparece na esquina. Talvez subiron nun coche.
Caralla. Daquela, o home que buscamos estaría de garda na porta.
Chama todos os hospitais e busca un home nas urxencias.
Asiático, imaxino. Cheíño de buratos, iso seguro.
- Certo. - Seica ten o noso fusil.
- Se cadra. - Se cadra, si.
Chámame en canto atopes algo.
Si, señor.
Voume ocupar dunha cousiña.
Walker!
Vés pasar o Nadal comigo?
Non sei como me sacaches o fiscal de enriba,
pero deixáchesmo para regalo. Faltáballe só o laciño rosa.
Así se fai.
Onde vai Charlie?
Levamos sen falar dende que morreu a nai, así que...
Pero xa o sabías.
Veño dun escenario do crime.
Nove mortos. Unha entrega de coca que se torceu de máis.
E vexo a este na gravación de seguridade.
- Recoñécelo? - Charlie?
Sabes onde está?
Vai ti saber.
O meu fillo non é un asasino. É imposible que fixese tal.
Pode que si, pode que non. Éche igual: está por medio do asunto.
- A hostia! - Iso digo eu.
O teu fillo cagouna tanto que só o poderías limpar con maxia.
- Como pensas sacarme desta? - Perdiches o siso?
Non podo. O teu fillo iniciou unha guerra de bandas.
Quéreno morto e punto.
Dille adeus a toda esta trangallada da guerra contra a droga.
Acabouse o conto.
Quen carallo pensas que es? Esta cidade é miña!
E ese de aí é o meu fillo!
Se fago unha chamadiña,
ti e os teus amigos ides a prisión de por vida.
Non te esquezas: sei o que fixeches.
Queres falar do que fixen?
Untar o fiscal e salvarche o cu, iso fixen.
Entendiches? Xa estamos en paz, Lawrence.
Cando me apareciches con isto, sabías perfectamente o que che ía pedir.
Non me veñas con que non tes un prezo.
Non me ofrezas o teu diñeiro sucio.
Que queres de min, logo? Sóltao.
Non penso deixar que este tema me escaralle a campaña.
Tanto traballo que pasei, e para nada!
Dime.
Que queres?
Que che podo ofrecer?
O único que quero é que acabe isto.
Non quero máis tratos. Non...
Vale.
Digamos que vou polo teu fillo e cho traio.
Atópoo, tráiocho de volta,
mételo nun avión e non te volvo ver diante na puta vida.
Rematou o de facer recadiños. Un máis e acabouse.
Quedamos en paz.
Ese é o meu prezo.
Iso serviría.
Vai por el.
E non te volvo ver diante na puta vida?
Xa me oíches.
Váleme con iso.
Xefe, veu cos seus.
Benvida, irmá.
Quen matou o meu fillo?
Ten un pai moi poderoso.
Non vai ser doado dar con el.
Se non atopas o asasino do meu fillo...
heite enterrar con el.
Teña piedade. Teño a muller no hospital.
Impórtacheme un carallo. Débesme cartos e punto.
Abride a puta porta!
Ti de onde saes?
Pódese saber que cona fas?
Eh!
Non!
Arriba, hostia.
Traballas para Tsui Fong? Enténdeme o fulano este?
Traballas ou non?
- Porteiro... - Es o porteiro?
- É. - Si?
Si! Ben, estupendo.
Imos ver. Recoñeces este tipo?
Pasouche por diante onte á noite.
Víchelo, non?
Di que non.
Non? Non che soa?
Pois nada, vouche refrescar a memoria. Ves isto?
Escarállaste de min?
Non é hora de durmir. Esperta.
Veña, volve con nós.
Ías gañando, eh?
Xa recorda máis?
- Viuno co señor Tsui. - Moi ben.
Disparoulle a Tsui Fong? Matouno el?
Escóitao.
Non.
Que di o tipo?
Di que chegaron tres diaños.
Diaños?
Si?
Claro, home, si.
E eu son un trasno e cheguei montado nun unicornio anano.
Tómasme por parvo? Isto o entendes?
Tes que darme algo mellor. A onde vou con iso? Dillo ti.
Dáme algo mellor.
Que di? Non che entendo un carallo.
Diaños con máscaras de hóckey.
Teño que buscar a vida con iso.
Son os que mataron o señor Tsui.
Non sabe máis nada.
Por favor, señor Walker. Vai morrer.
Por que non me chamaches en canto este entrou pola porta?
É o teu labor. Para iso che pago.
Antes de poñelos de drogas ata o cu.
Mira como está. Con isto non fago nada.
Diaños con máscaras, cago no demo.
Á próxima non me molesto en facer o teatro.
Verme traidor.
Vendíchesme.
Vendíchesme!
Eh, Walker.
Bos ollos te vexan.
Como está?
Regular.
Antes, cando ferían a un, o resto deixabámolo todo.
- Acábanmo de dicir. - Hai sala de espera.
Xa, perdoa. Parece que levaches unha boa, Jake.
Esquivar unha lavadora é o que ten, cona.
Isto é difícil para todos. Non botemos culpas.
Botámoste de menos. Todo ben na casa? E a familia?
Todos moi ben, si.
Anunciaron que Charlie Beaumont é o inimigo público número un.
Sabes que o viron por Chinatown?
E o pillaron roubando o puto tráiler que perseguimos.
- Vale. - Espero que non te poña nun apuro.
O que? Non sei de que me falas, Vince.
Érache boa.
Non, en serio, que me queres dicir?
Todos fixemos traballiños para Lawrence,
pero iso non lle dá ao fillo carta branca para mancar un dos nosos.
E que ides facer, meterlle un tiro?
Moi ben. Estivo xenial poñernos ao día.
Co voso permiso, vou ver o noso amigo.
Ola, Angie.
Walker.
Que alegría verte.
Como vai?
Está estable.
Aínda non saben se...
ou máis ben, cando esperte,
- non saben se vai... - Claro que si.
Seguro.
Nin o penses.
Sempre te admirou moito.
Ata me falara de deixar Narcóticos.
E unirse aos teus.
Levaba un tempo amoucado.
Pensaba que era por min.
Onte, antes da operación, recobrou a consciencia a bocados.
Se cadra andaba a delirar,
mais repetiu moito que se metera nunha lea con volos cinco.
Dixo algunha cousa máis.
Sobre ti,
sobre Vincent e os outros...
Parecía asustado.
Dixo que non debiades estar aí,
que el non debía estar aí.
E que ti te encargaches de todo.
Sei do que estaba a falar.
Non ten nadiña que ver con el.
É cousa miña
e de Vincent tamén.
Pero el non ten que ver.
Perdoe, señora Cortez. Podemos falar en privado?
Un momento.
Veña por aquí.
Dígame.
O seu home está estable e as constantes son boas.
Porén, o impacto causou danos considerables...
Isto é para intervir teléfonos.
Que cona fai aquí un poli de incógnito?
Merda. Hai que levalo ao hospital.
Este non che sobrevive.
É un de nós. Non podo cargar con isto.
Walker, este poli ten pinta de ser dos bos.
Se sae desta, ha ter unha boa historia que contar.
Eu si que non vou cargar con iso.
Ímolo levar. Morra o conto.
Mia.
Levades todo o día na tele. Cóntasme que raio pasou?
Como non lle fixésemos caso a Tsui, íanos matar.
- Así coma así? - Xa sabes como é!
Como era. Agora é un puto cadáver.
Pódoche conseguir papeis,
pero sería moito máis doado a ti soa.
Mira, o teu mociño Charlie
ten un pai rico que o pode sacar do apuro.
Que tes ti?
Este fulano de aquí, nada máis.
E para min es importantísimo, tío, pero el tamén.
Pois nada.
Chámote eu. Ti non chames.
Non o esquezas.
Hei ter os pasaportes listos á noitiña.
De acordo.
Neniña...
Cóidate moito.
- Vale. - Veña.
Arreando.
DESPEZAMENTOS RAUL
PROTEXER E SERVIR
- Fóra do coche, hostia. - Abaixo.
- Non te resistas! - Cólleo do brazo.
Xa o intento.
Agárrao polas pernas.
- Como que non podo falar con el? - O meu cliente...
Carafio.
Xa...
- Ese é o da xefa. - Non lle importa.
- Onde te metiches? - Atopaches o fusil?
Non, pero teño isto.
Que é?
Unha máscara.
Podería ser de hóckey?
- Ten sangue nela. - Ten.
- Comprobaches o ADN? - Comprobei.
Bo traballo. Es unha fera.
Pois eu... atopei o porteiro.
Atopáchelo?
Fixéchesme pasar todo o día entre hospitais.
Non sabía se o ía atopar.
Que che dixo?
Algo duns diaños e uns dragóns que a armaron a tiros.
Diaños?
Non perdiches gran cousa. Quen é?
Clarice Fong, a nai do finado xefe da Tríade.
Chegou cunha morea de xente para o funeral do seu fillo.
Walker.
Merda.
Que tal a compañeira nova?
Ben, si.
Xenial. Vaille ir ben a Richardson.
Que me quere dicir?
Sabías que Charlie Beaumont saía no vídeo e calaches coma un peto.
Cortez está entre a vida e a morte.
Pensaba que tiñas máis principios.
Rematamos?
Si, rematamos.
Ellie, o caso vai pasar a Richardson.
- Infórmao de todo. - Si, señora.
Ei, agarda.
Ven aquí.
Ellie.
- Que queres? - Que se sabe da moza?
- Mentíchesme. - Xa. Perdoa.
- Podías confiar en min. - Perdoa outra vez, vale?
- Preciso sabelo. - Non. Estás fóra do caso.
Richardson non vai resolver nada. Ha atopar dous rapaces mortos nun foxo.
E vainos pesar na conciencia. Sabemos que eles non foron.
Traballa nun cemiterio de coches. O dono é Raul Vasquez.
- Que non me salpique. - Claro que non.
Agora vai ao carallo.
Non pode saír do país en avión. De momento, imos á casa franca.
De onde vén todo este tráfico? Non podes seguir?
E se subes á condenada beirarrúa?
- Pense na súa protección. - O carallo.
Xente máis lista ca ti dime que non se me pode protexer.
Se me queren atopar, vano facer.
Podo cagar co medo aquí ou na casa franca, éche igual.
Esta xente vaino matar. Ten que saír da cidade.
Non vou ir a ningures ata que atopemos o meu fillo.
Eh!
Agarda! Non dispares.
Por favor.
Diga.
Crucei medio mundo en avión para identificar o corpo do meu neno.
Agora vou ir polo seu.
Quen fala?
Unha proxenitora, coma vostede.
Sacádeme as mans de enriba!
Nada, este vai para o fondo.
Ponte a traballar.
Raul, quero falar contigo.
Quen carallo é ese?
Que foi?
Para quieto.
En serio, meu? Así é como corres?
De que vai o conto? Que tes aí?
- Que hostia é iso? - Non corrín, é que...
Que cona é isto?
Mira ti. Onde están?
Non mo dixeron.
- Non? - Non.
Non me mintas, ho.
- Non tal. - Tómasme por parvo?
- Non, señor. - Por que llo conseguiches?
- Fodes nela? - O que?
- Dóbraslle a idade. - É unha nena!
- Fodes cunha nena? - Vai rañala!
É coma se fose miña. Crieina eu.
Daquela coñécela, mentireiro.
Non minto. Díxencho, é coma se fose miña.
Sabes na que se meteu a túa nena?
Non fixo iso que din. Só estivo no momento...
Xa me sei o conto. Mal momento, mal lugar.
Vouche dicir a verdade, vale?
Vale.
Non vai conseguir saír viva da cidade.
Se non a axudo, non.
Ti quen carallo eras?
Un poli, hostia!
- Vale. Entendido. - Quedou claro?
- Quedou. - Ben.
Entendido.
Teño un interese particular neste rapaz, Charlie. Coñécelo?
Non me dixeron a onde ían. Quedamos en que ela me ía chamar...
Que te ía chamar?
Mentireiro.
- Veña, meu. Eu non... - Que trampón. Cala xa.
Desbloquéame o móbil. Arreando.
Aí o tes.
Queres que a moza sobreviva. Era Mia, non?
- Si, por favor. É Mia. - Ben.
- Pódovos axudar. - Grazas.
Cunha condición. Cando marche de aquí, ti non me coñeces,
nin me viches, nin falaches comigo.
Non te vin, non te coñezo, non falamos, nada de nada.
- Iso é. - Grazas.
- Hai trato? - Claro, meu.
Veña, pois hai trato.
Arriba as mans, hostia! Contra a parede!
Arriba as mans! Ten unha pistola.
Non teño arma ningunha!
E a pistola, papón?
- Non vou armado, cona! - Onde a tes?
Veña, agárrao ben, carallo.
Onde estabas cando mataron o meu fillo?
Mandoume saír porque non estabamos de acordo.
Díxenlle que era mellor non tratar co fillo de Beaumont.
Non me fixo caso. Tiven que lle obedecer.
Quen é ela?
A moza de Charlie Beaumont.
Roubáralle un vehículo a Tsui,
este pillouna e cobrouse a débeda.
Non ha ser moi difícil sacala de...
Xefe.
- Que foi? - Este home quere velo.
Que carallo queres?
É que...
Só lles quería dicir que non estaba na sala con eles.
Sei quen é o seu fillo.
Eu non era máis ca un xan aparcado á outra beira da rúa, xúroo.
Non tiven parte na que se armou.
Chegaron uns tipos e montárona en cuestión de segundos.
Non. Un momento.
Agardade, por favor. Vale.
A moza. Por favor...
Sei onde vai estar a moza. Se me deixan vivir, lévolles ata ela.
Onde?
PASAPORTES LISTOS. CLUB MEDUSA ÁS 21:00.
Róncame o carallo. Cinco dólares.
En serio? Para entrar cun feixe de rapazas adolescentes?
Arre demo. Toma. Queda coa pulseira.
- Merda. - Non, non.
Onde está Charlie?
Mira, son poli, pero non veño a levarte presa. Traballo para o pai del.
Se che importa un pouquiño, cousa que non teño moi clara,
xa tardas en dicirme onde está.
Vouche dicir un carallo.
Que resposta máis parva! Metiches ben a zoca, hostia!
Dime, por estas historias que argallas co teu tío,
os traballiños coma este, páganvos, non si?
Págoche o dobre, devólvoche isto, marchas e asunto resolto.
- Cres que ando con Charlie polos cartos? - Iso súame o pito!
A cona! Se non me vés a arrestar, vai á merda cunha cesta!
A nai que me fixo.
- É o tipo. - Quen?
O que matou a Tsui.
- Estás segura? - Segurísima, ho.
Voeille a máscara de hóckey dun tiro.
Á merda todo. Eu marcho.
Ti aquí quietiña. Non te movas.
Boas.
Que vos trae por aquí?
Non iamos perder a festa, home.
Agora xogades ao hóckey?
Só vimos falar coa moza. Veña, Walker.
É unha sospeitosa. Estás con nós?
Pois non. Imos ter un problema?
Adivíñao ti.
Vós, por alí.
Vós, seguídeme.
Walker, pedincho polas boas, pero esta vén con nós.
Vai ser que non.
Pódeste apartar e deixarnos collela
ou podémoste sacar do medio.
Ti decides.
Vale, de aquí non pasades.
Merda.
Ei! Quieta!
Ei!
O machete!
Saca de aí, fulana.
Sóltame, papahostias!
Mia!
Xa está. Xa te teño. Hai que liscar de aquí, veña.
- Cona! - O teu pai mandoume por ti.
Déixate de hostias!
Charlie...
- Non! - Non é negociable.
Érguete!
- Tío! - Sóltaa xa, home.
Tira a arma, Raul.
Arriba. Veña, vamos.
- Arriba as mans. - Policía. Alto!
- Baixa o machete! - De xeonllos!
- Soltade as armas! - Son poli!
Dígoche que soltes a puta pistola!
- Dáme igual quen sexas! - Contra a parede!
Charlie, axúdame!
Mira a placa, paspán dos collóns! Son poli.
Johnny!
Pónteme fóra xa.
- Mia! Non! Por favor! - Charlie!
Tío, apóiate!
Agarda! Non, tío! Hai que liscar!
Tío, por favor!
Non!
Non, por favor!
Tío! Non!
Non! Charlie!
Dálle!
Ao chan!
Vamos!
Pide reforzos!
Veña, entrade.
- Métete xa, hostia. - Vamos!
Anícate.
Quietos! Agora, ao chan!
Atádeos.
Todos para o chan!
Baixa iso!
E Hayes?
Agora que carallo facemos?
Señoras e señores, non crucen a cinta amarela.
Walker, que...?
Ola. Andas preto de algún policía?
Só da brigada enteira. En que te metiches?
Vale, ti escoita.
Vincent, Hayes e Jake ándanche na allada.
Non andaban tras o tráiler,
senón a coca que transportaba.
Son os asasinos de Tsui,
os putos diaños con máscaras de hóckey.
Ellie?
Hayes morreu.
De acordo...
Preciso que vaias ao hospital.
Perdoa, que?
Preciso que vaias ao hospital.
Non creo que Cortez andase metido, pero, se é así, vai falar.
Como estás tan seguro?
Porque somos amigos.
Non podo ir.
Ellie, preguntáchesme por que non confiaba en ti, non?
Mira, estou confiando en ti. Pódoche pedir este favor?
Ellie?
A onde os levas?
Chámote nada máis chegar, prometido.
Ti vai ao hospital.
- Pídocho por favor. - Vou.
Grazas.
VOTA A BEAUMONT
Téñote que chamar despois.
Nin se che ocorra colgarme, mamalón do carallo.
Hai unha hora cruceime coa nosa amiguiña no club,
pero non lle din nin falado
porque apareceron os teus Dinasty Warriors por aí.
- Non eran meus. - Pois parecían.
Non che teño que dicir o importante que é que atopes os mozos antes ca eles.
Non me digas, ho.
Onde están agora?
A iso vou. Non che teño nin idea.
O que si teño é a merda que me pediches. Onde quedamos?
O comprador xa non a quere por culpa vosa. É perigoso de máis.
Ching, a nai que te fixo. Vouche encher o peito de chumbo.
Cantas veces máis vas escarallar todo, Vincent?
Díxenche onde estaba a moza e escapóuseche.
Conteiche o do cargamento.
Só tiñades que interceptar o tráiler do carallo.
Entón que hostias...?
Desculpe.
Perdón.
Conseguinche un ascenso e así mo agradeces?
Iso non formaba parte do trato.
Ching, se non pechamos isto hoxe á noite,
os meus van ir vendendo as bolsiñas de coca por Chinatown.
Iso faría sospeitar a nai, non cres?
Fixéchesme a cama, ben por ti. Pero esqueces que estás no meu terreo.
En canto teña a mercadoría, voute foder vivo.
Escoita.
Douche unha hora.
Todos temos cabos soltos, Vincent.
Onde estás?
Vai con tino.
Son a axente Cheung. Veño ver a Cortez.
Claro. Déame un momento.
- En que andar é iso? - No terceiro.
Chame a seguridade xa!
Quieto!
Quieto, dixen! Sóltaa.
Vai á merda, poli!
Quérela de verdade? Pois doucha!
Merda.
Non movas un pelo.
Arriba.
Aí está.
- Que fas? - Entra no coche.
Vale, senta aquí.
Baixo o vertedoiro hai unha caixa de primeiros auxilios.
Déixame ver que tes aí.
Xesús. Intentoucho arranxar ela?
A nai que me pariu.
Tocábanos estar a metade de camiño xa.
- A onde iades? - Queres contarllo tamén?
Quero chamar un cirurxián para que non a espiches.
Lawrence, Charlie está comigo.
Mándoche a localización e listo, trato pechado.
Vén por el. Oíchesme?
Lawrence?
Estás aí?
Merda.
Señora Walker, son a axente Cheung.
- Patrick xa non vive aquí. - Seino, é que...
Que pasou?
Estou tentando dar con el e non contesta o móbil.
Ten unha casoupa á beira do lago.
Era a do pai.
Ching contoume que os nosos fillos foran amigos.
Non o sabía.
Quizais nos tiñan en común a nós.
Uns pais dos que tentaban fuxir.
Supoño que por iso se amigaron.
O meu fillo Charlie
nunca me perdoou pola morte da nai.
Non puiden...
facerlle entender o duro que era para min
vela sufrir como sufría.
Eu faría calquera cousa se puidese salvar o meu fillo.
Confío en que fará o mesmo.
Diría que aquí falta algo. Que é?
- O comprador. - Aí lle deches.
Onde carallo se meteu?
Está chegando.
Quietos!
Nin se vos ocorra.
Non te vexo matando un policía.
De noite non distingo tan ben.
E agora que?
Marchamos.
Non podemos ir canda Lawrence.
Que tes na man, Charlie?
Colle!
Vide cara a min!
Pasade!
Veña!
- Charlie! - Mia! Non!
- Non! - Non!
- Charlie! - Non!
Charlie!
A cona que vos botou!
Non! Charlie!
Charlie?
Charlie.
Encárgome eu, fillo. Déixame a min.
O seu fillo...
arrebatoume a única cousa que amaba no mundo.
- Non, por favor! - Agardade! Non!
É xusto que vostede lle faga o mesmo.
Non.
Non!
Si.
Por favor...
Non.
Non o fagas! É mentira!
- Perdóame, fillo. - Para!
- Nós non matamos a ninguén! - Suxeitádea.
- Foron os polis! - Non!
- Agarrádea ben. - Por favor!
Collédea! Que non se mova!
Non!
Non me podes facer isto! Non tes motivos!
Por favor, non.
Non fagas isto, por Deus. Non mo fagas outra vez, papá.
- Mira para min. - Charlie, pero que fas?
- Vasme ter que disparar a min. - Aparta!
Oíches? Se lle disparas, vai ser a través de min!
- Por favor... - Dispara!
- Veña. - A través de min. Podes?
- Prometinlle á túa nai coidar de ti. - Xa!
Non, papá. Escoita.
Non podo perder a ninguén máis! Non o soportaría!
Outra vez non.
Non podo.
Baixen as armas!
Baixen as armas todos!
Eles non mataron o seu fillo. Trabucouse de culpables.
A pistola.
Traizoaches o meu fillo?
Manda collóns!
Ti traizoáchesme antes a min!
Ao morrer o noso irmán máis vello, tocábame a min coller as rendas,
pero ti puxeches o teu rapaz á fronte.
Xa che dixen que non estaba listo!
Mandáchelo matar por iso?
Non, ho!
Foron eses tres cabróns os que o asasinaron.
Eu non fun. Non tiven nada que ver.
Traidor desagradecido...
mataches o meu fillo!
Aquí estou. Non pasa nada.
Estás ben?
Feríronte? Estás ben?
Si, estou ben.
Meu mociño.
Xa es un home.
Coida dela.
Si, vouna coidar, papá.
Coida dela.
Papá?
Papá...
Charlie, temos que marchar.
Hai que irse, meu ben. Veña, vamos.
Nin o penses.
Non me podías deixar marchar no tren?
A ti que cona che importaba?
Non tes dereito a marchar sen máis.
Manda carallo, Walker.
Nin ti tes dereito a botarte atrás despois do que fixeches.
Non penso fuxir máis.
Alégrome por ti.
Podes ir ao caldeiro polos dous.
Non me fagas dispararte, Vince.
Non me toques o carallo. Todos sabemos do que es capaz.
Todos non.
Es o único.
Aínda tedes xente tras de vós. Se vos entregades, estaredes a salvo.
Ímonos arriscar.
Vai saír desta?
Non o sei.
E agora que?
Agora tócache arrestarme.
Es unha poli das boas, Ellie.
Merecías que te tratase mellor.
Voume asegurar de que a túa filla o reciba.
Heille levar o agasallo.
Non.
Non lle quero estragar o Nadal.
EN RECORDO DE ANGHARAD WALSH
Subtítulos: Aurora Grandal Vázquez