BİR NETFLIX DİZİSİ
TOKYO SANAT ENSTİTÜSÜ
Yaguchi için Yağlı Boya
ve Ayukawa için Japon Sanatları, değil mi?
Evet.
Tüm branşlar ilk derse birlikte girecek.
Buradaki ortam sanat kulübündekinden farklı.
Buradaki herkes sanat okuluna girmek istiyor.
Orası belli.
Yine de natürmort resim yapmaktan iyidir.
Gerginlik o kadar da kötü bir şey değil.
Şu andan itibaren kara kalem ya da kurşun kalemle alçı figürler çizeceğiz.
Son saatimizde, çalışmalarınızı değerlendireceğim.
Soru sormaktan çekinmeyin.
Affedersiniz.
Natürmort resimler için gördüklerimi çizeceğim, değil mi?
Evet.
Tamam, şimdi yoklama alacağım.
Anladım.
Bazıları sanat okulunu hedeflese de hiç natürmort resim çizmemiş.
Hamur silgi mi lazım? Benimkinin yarısını kullanabilirsin.
Sen kimsin be?
-Bay Kamei? -Burada.
Sanatla ilgilenen birçok insanın tuhaf olduğunu duydum.
-Ama bu çocuk harbiden bir değişikmiş. -Bay Takahashi?
-Bay Yotasuke Takahashi? -Burada.
Ne garip bir tutma şekli.
İki kez alçı figür çizdim.
Bu hiç kolay değil.
İnsan yüzü karmaşık şekillerin birleşiminden oluşuyor.
Bir kısmı düzeltince diğer kısım garipleşiyor.
Bu ne? Sol göz bir garip duruyor.
Bu yüz tanıdık geliyor.
İnsanlar fark etmeden en çok gördükleri ve dokundukları yüzü çizerler.
Figüre kendi yüzünüzü çizmemeye çalışın.
Silsem de kâğıtta biraz renk kaldı.
Ne yapsam ki?
-Özür dilerim. -Sorun yok.
Yüzü mahvolmuş.
Artık çizimime odaklanmalıyım.
Bir dakika. Çok orantısız oldu.
Çizimindeki kusurları, ancak değerlendirme için asılınca
görmek çok komik.
Evet, çok komik.
Bu koyu arka plan…
Bu o kızın çizimi.
Koyu arka plan, alçının beyazlığının öne çıkmasını sağlıyor.
Çok iyi bir yöntem.
Çok iyi.
Bu haksızlık.
İçimde…
İçimde
sessiz bir çığlık yankılandı.
-Bay Takahashi. -Evet?
Orantıların iyi ve kara kalemi iyi kullanıyorsun.
Eleştirecek bir şey yok.
Daha önce kaç tane alçı figür çizdin?
İlk kez çizdim.
Olağanüstü biri.
O grupta bile kendini gösteriyor.
Dahası, ülke genelindeki dil deneme sınavında yedinci olmuş sanırım.
Anladım.
Ama sen de çok sert bir eleştiri almadın.
Beni duymazdan gelme!
O çocuk dâhi gibi bir şey, değil mi?
Ben hiç yetenekli olduğumu düşünmedim.
Ama kendimi geliştirdiğimi düşünüyordum.
Ama sonuçta
sıradan bir insanım.
-Hey. -Ama beni uyuz ettin.
Çok açgözlüsün.
Ama o yönünü seviyorum.
Ne?
Kendini Tanrı'yla kıyaslama.
Oradaki öğrencilerin çoğu
farkında olmadan onu çok farklıymış gibi övdü.
Tıpkı senin Mori'ye yaptığın gibi, değil mi?
Ama Takahashi'yi öyle görmüyor gibisin.
Ona imreniyorsan hâlâ çaba gösterebilirsin.
Görüşürüz. Trenim geldi.
Doğru. Ryuji haklı.
Neden bu kadar kibirliyim?
Resim yapmaya daha altı ay önce başladım.
Bir sürü yetenekli insan var.
Sen…
Yotasuke Takahashi'sin, değil mi?
Çok etkilendim.
Çizimin herkesinkinden iyiydi.
Olabilir.
Kesin hiç arkadaşı yoktur.
TGSÜ'yü mü hedefliyorsun?
Evet, öyle.
Muhtemelen bir dâhi.
Bense…
…sıradan bir insanım.
Özel değilim.
Dâhi olamam.
Sadece çalışarak gelişebilirim.
Pardon, bir anda lafa girdim. Görüşürüz.
Görüşürüz Yaguchi.
O hâlde eserlerim bir dâhinin sanılana kadar çalışacağım.
Vay be. Çok güzel bir kız.
Örgü mü?
Küt kesim mi?
Yotasuke Takahashi.
FISILDAMAK KESİNLİKLE YASAKTIR
Merhaba.
Şimdilik oturabilirsiniz.
Bugünden itibaren akşam sınıflarında Yağlı Boya dersini ben vereceğim.
Ben öğretmeniniz Oba.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Hepinizle tek tek görüşeceğim.
İsminizi okuduğumda eserlerinizi görüşme odasına getirin.
Pekâlâ… Bay Aikawa.
Evet.
TEREBENTİN
LAVABO
Eyvah.
Terebentinin kaşıntı yaptığını bilmiyordum.
Selam Yatora.
Selam Ryuji. Sen Japon Sanatları'nda değil misin?
Burası altıncı kat.
Birkaç içim var.
-Kabız mı oldun? -Hayır!
Sasaki.
Ben mi?
Ne oldu?
Adım Ayukawa.
Lütfen bir ara randevuya çıkalım.
Olur.
İnsanların
ne düşündüğünü umursamıyormuş gibi yapıyor.
Bana göre biri değil.
-Yuka-chan geliyor. -Çok tatlı.
Yaguchi!
GÖRÜŞME ODASI
Tekrardan memnun oldum.
Ben Oba.
Ben Yaguchi. Tanıştığımıza memnun oldum.
-Hangi okulu istiyorsun? -Tek seçeneğim TGSÜ.
Anladım. Tamam.
Akıllı birisin, değil mi?
Ne?
Derslerin iyi, değil mi?
Ama şu anki hâlinle TGSÜ'ye girme ihtimalin düşük.
Lafınızı esirgemiyorsunuz.
Bu eser, TGSÜ'ye giren bir çocuğa ait.
TGSÜ kişinin vizyonuna, kişiliğine ve bakış açısına
her yerden daha çok değer veren bir yer.
Bu tablo samimi ve ilgi çekici.
Ama kabaca söylemem gerekirse
sen sadece gördüklerini çiziyorsun.
Ancak,
bence en önemli şey kendi sanatını icra etmek.
Bu nedenle belki de sanat eseri yaratmayı öğrenmelisin.
Sanat eseri yaratmak mı?
Evet. Bu sanatçının bulduğu bir cevap.
Çeşitli eserleri takdir ederek
ve çeşitli cevaplar bulmayı öğrenerek,
bunları kendi eserlerinde ve fikirlerinde yansıtabilirsin.
Taklit, gayet normal bir şey.
Herkes taklit ederek başlar.
Ama sadece başka insanların anlatımlarını kullanırsan
daha ileri gidemezsin.
Önce ne sevdiğini bil.
Bununla başlayalım.
Müzeleri gez ya da sanat kitapları oku.
Ne istersen yap.
Sadece kalbine dokunan şeyleri not al.
O zaman ne sevdiğini anlayabilirsin.
Eser yaratmak mı?
Ne sevdiğimi bilmek mi?
Sanırım amaçsızca resim yapamam.
Sırada Hashida var.
Evet.
Hashida.
İlginç.
Çok komik.
Kalemin rengi biraz koyu
ama resim kendini anlatıyor.
Beğendim.
Demek böyle de sanat icra ediliyor.
Sanat eseri yaratmak böyle bir şey mi?
Birkaç müzeye gideyim bari.
Sanat icra etmeyi seviyorum ama sanatı anlamakta iyi değilim.
Yotasuke.
Birlikte gidelim mi?
Neden?
Morzon Müzesi sergisi mi?
Ben de gelebilir miyim?
Size katılmama izin verdiğiniz için teşekkürler.
Teşekkür etmene gerek yok.
Adın neydi?
Haruka Hashida.
Bu örgüler, ciddiyetimin bir kanıtı.
Anladım.
Aynı okuldan mısınız?
Evet. Ben de sanat dersi alıyorum.
Sekai ileri düzey sınıfında.
Aynı okuldan bir arkadaşının olması güzel olmalı.
Evet.
Bence öyle değil.
Müzelere çok gider misiniz?
Sayılır.
Ben çok giderim.
Başkalarının eserlerini görmek hobimdir.
Çok utanıyorum.
Seviyem sandığımdan daha düşük.
Sen ne sıklıkla müze geziyorsun?
Ne? Şey…
Müze gezen birine benziyor muyum?
-Çok utanıyorum. -Utanma.
Picasso'nun resimlerini hiç anlamıyorum.
Bunları ben bile çizerim, diyorum.
Ben de Picasso'nun resimlerini pek sevmiyorum.
Ne?
Bana göre sanat "yenilemez bir yemek" gibidir.
Ne?
Sevdiğin ve sevmediğin şeylerin olması çok normal.
Pahalı yemekler her zaman güzel olmaz.
Mekânı ve yapılışını biliyorsam
lezzetli olduğunu düşünebilirim.
İlgimi çekmese bile, değerlendirmeleri görünce merakım artıyor.
Dünya için hiçbir değeri olmayan bir şey bile,
önemli biri tarafından yapılırsa hazinesidir.
Anladım.
Ama bazen bir eserin açıklaması
benim görüşlerimden farklı oluyor.
Sanatta önemli olan sana hissettirdikleridir.
Anladım.
Birkaç eser satın alıyormuş gibi yapalım.
Satın alacakmış gibi mi bakacağız?
Belki gözüne daha güzel görünürler.
Bu resmi
merdivenlerin ortasına assam evim harika görünürdü.
Portreleri pek beğenmiyorum.
Gerçekten bu kadar rahat olabilir miyim?
Belki de
sanat o kadar abartılı ve yaklaşılması zor olmamalı.
Belki de sevdiğim şeyleri seçebilirim.
Eskiden sanatı anlaşılmaz olarak görürdüm.
Artık daha derin bakıyorum.
İlk defa bir sanat kitabı aldım.
Buralarda lezzetli bir anmitsu restoranı biliyorum.
Ben eve gidiyorum.
Bir dakika. Bırak.
-Geliyor musun? -Ben…
Anmitsu severim.
Biz geçiyoruz.
Ne?
Ryuji.
Selam.
Bana bir sigara versene.
Keşke bugün yağmur yağsa.
Güneşli bir günde kalbinin kırılması kadar acı verici bir şey yok.
Ona erkek olduğunu mu söyledin?
Evet.
Seni kadın sandığı için
sadece kadın gibi giyindiğini öğrenince çıldırır.
Biliyorum.
Ama en azından
sana sarıldı.
Dalga mı geçiyorsun?
Böylesi daha kötü!
Bir kıza asla böyle bir şey yapmazdı.
Başta şaşırdı.
Sonra pişmanlık hissetti.
Bir anda yüz ifadesi yumuşadı
ve bana sarıldı.
"Ben heteroseksüelim. Anlıyorsun, değil mi?" der gibi.
Yüzün çok güzel.
Erkek gibi giyinsen daha popüler olurdun.
Sanırım.
Ama dünyanın olmam gerektiğini söylediği kişi olacağıma
ölürüm daha iyi.
Kızlar böyle olduğum için beni seviyor.
Kadınların kalbini anlıyorum ama onlara cinsel olarak bakamıyorum.
Bazen bana diğer kızlara söyleyemeyecekleri şeyler söylüyorlar.
Kızlar için, ben prens gibi biriyim.
Seni hiç sevmezdim.
Kız gibi giyinen garip ama popüler bir erkek.
Kız gibi giyinmem çok mu tuhaf?
Güzel ve tatlı olmak istemenin nesi garip?
Ya da bir adamın başka bir adamı sevmesi?
Sevdiğim şeyi yaparak kendimi koruyamaz mıyım?
Sevdiği şeyler belki onu koruyabilir
ama ona zarar da veriyorlar.
Sanırım…
…Ryuji'yi tanıdıkça,
onu daha az tuhaf buluyorum.
Bir insan olarak gerçekten düşük seviyedeyim.
Heykelcilik'teki çocukların harika kasları var, değil mi?
Ne çabuk iyi oldun sen.
Yatora?
Artık gözlerim açıldı.
Atletik çocuklar sanatçılardan daha iyi.
Düşündüm de, sanırım ondan pek hazzetmiyorum.
İnanılmaz.
Referans olarak kullandığın nar patlıyor.
Tatlı değil mi?
Evet, tatlı!
Yaguchi.
Evet.
Eserin çok güzel
ama ne anlatmak istediğinden emin değilim.
Daha çok deneme resmi yapmaya çalış.
Tamam.
Hâlâ ne sevdiğimi
tam bilmiyorum.
Hashida, Yotasuke.
Geçen gün için özür dilerim.
Önemli değil.
Sorun yok.
O tatlı arkadaşın bekârsa ona uygun bir adam tanıdığını söyle.
Ne kadar da rahatsın?
Yaz kursu için bir yarışma var sanırım.
Yarışma mı?
Özetle,
Yağlı Boya'daki herkes sıraya konulacak.
Hazırlık okulunda sondan beşinciydim.
Çok heyecan verici.
Çok tuhafsın.
İlk seferi olmayanların eserlerini görme fırsatı çok doğmuyor.
Deneyimliler beni korkutmuyor.
Sen endişelenmiyor musun?
Ama birkaç yıl önce yağlı boyadan en yüksek puan alan aday
yeni mezundu.
Ne? Gerçekten mi?
Bilmiyor muydun?
Adı Kuwana.
Şu kızın ablası.
Vay be.
Tüm Kuwana ailesi TGSÜ'ye gitmiş.
Çok iyi eğitim almışlar.
Yarışma…
Yani deneme gibi.
Gerçekten deneyimlilerin eserlerini görmek için iyi bir fırsat.
Ancak,
Mori sondan beşinci olmuşsa
ben kaçıncı sıradayım?
Bir dakika.
Şimdilik nasıl sanat eseri yaratıldığını öğrenmem gerek.
Sanatçının bulduğu bir cevap.
Taklit gayet normal bir şey.
Sadece sanatıma uyarlamam gerek.
Hâlâ biraz eksikler var.
Neden?
Ama kendini zorluyorsun. Bu harika.
Zihnin eskisinden daha açık olmalı.
Tüm dikkatimi anlatıma ve kompozisyona vermiştim ama…
Sırada Kuwana var.
Tamam.
Evet. Güzel.
Yaşasın.
Kabul etmek istemesem de Kuwana'nın eserleri öne çıkıyor.
Ama neden?
Sanatını öne çıkarmanın yolu kompozisyon sanıyordum.
Öyleyse benim sanatım neden "eksik"?
Daha çok çabalamam gerekecek.
Bir şeyleri hâlâ yanlış yapıyorum.
Vaktini aldığım için üzgünüm.
Kendim çözemedim.
Referans resimle
kendi eserim arasındaki farkı anlayamıyorum.
Birinin sanatının yüzeysel bir kopyası gibi.
Bu referans, modern sanatçı Tamana Moteki'nin ilk eserlerinden biri.
Ama bu sadece yüzeysel bir taklit.
Özünü hiç anlamamışsın.
Alt yazı çevirmeni: Beyza Yıldız