SERIAL NETFLIX
Siema…
Yotasuke.
POWAŻNE ZAŁAMANIA NERWOWE
Skąd ma mój numer?
No tak.
Kopę lat.
Nic akurat nie robię.
Co u ciebie słychać, Yotasuke?
Co?
Yota.
Co powiedział Yaguchi?
Jest zajęty.
To był żart?
Utalentowani ludzie to oszuści. Robią progres bez wysiłku.
Ciężko pracujący zwykli ludzie mają swoje granice.
To wariacja na temat pracy o więzi.
Przecież tego nie olałem.
Dałem z siebie wszystko.
Dam radę.
Oby tak dalej.
Jak namalowałem tamten obraz?
Próbowałem naśladować siebie.
Za kogo ja się mam?
Jestem żałosny.
Gdy zobaczyłem martwą naturę Yotasukego, pojąłem,
że brak mi talentu.
Mogę jedynie ćwiczyć.
Będę ćwiczyć, aż zacznę tworzyć arcydzieła.
TOKIJSKI INSTYTUT SZTUKI
Jutro zaczynamy ferie zimowe.
Ferie?
Sporo tych zadań.
Pani Oba,
dostanę jeszcze dziesięć zadań?
- Co? - Co?
Oczywiście.
Przygotuję je na nasze spotkanie.
Dobrze.
Ale z ciebie pracuś.
A jaki dziś dzień?
Co?
Super!
Powodzenia.
- Obchodzisz Gwiazdkę, Yatora? - My i święta?
Wyglądają pysznie.
Czekaj.
RYSUNEK WĘGLEM
Co jest? Nie lubisz słodyczy?
Lubię. Ale to ciasto…
To tylko biszkopt z bitą śmietaną. Proste i słodkie.
Ale jak dodać truskawek, to nie mogę mu się oprzeć.
Liczy się nie tylko smak.
Na górze jest cała truskawka,
do tego kawałki w środku.
Element skupiający uwagę i elementy nakierowujące.
Poza tym
słyszałem, że to popularne ciasto, bo Japończycy uwielbiają te kolory.
Rany.
O tym teraz myślisz?
Poważnie to traktujesz.
Nawet poprosiłeś o więcej zadań.
Bo nie mam talentu.
Rozumiem.
Na razie.
Wszystko, co popularne, ma swoje mocne strony.
Też chcę taką mieć.
Własną broń.
Masz rację, musisz mieć własną broń.
Praca kolorami może być bronią?
Nie skupiaj się na kolorach.
Trudno je opanować.
Poza tym do egzaminu wstępnego nie można używać kolorów.
Może pomyśl o wykorzystaniu materiałów?
Cięcie płótna i malowanie palcami to świetne rozwiązania.
Ale moje prace nie są efekciarskie.
Nie o to mi chodziło.
Każdy materiał ma unikatowe cechy.
Nawet jeśli nie służy do tworzenia.
Spójrz na tę próbkę.
Gaza, bibuła, palec i wiszer.
Każde ma inny efekt.
Materiały są kluczowe.
Obrazy nie są dwuwymiarowe, a trójwymiarowe.
Zmieniając materiały,
poszerzysz wachlarz metod wyrazu.
To jak z wynalazkami.
Tak!
Oto dodatkowe zadania na ferie.
Dziękuję.
Co?
Dostałem tylko pięć.
Musisz eksperymentować z materiałami.
Ćwiczenia są ważne,
ale skup się na eksperymentach i wyzwaniach.
Poza tym
masz okazję wypocząć.
Szczęśliwego nowego roku.
DZIĘKUJĘ ZA CAŁY ROK! SYLWESTER
Rany.
Niesamowite.
Wałek równomiernie rozprowadza węgiel.
Podoba mi się też ołówek krawiecki od mamy.
Miękki, ale z ostrą kreską.
Ale jak mam je wykorzystać?
Yatora nie odbiera.
Pewnie jest zajęty. Chodźmy.
Chociaż w święta mógłby odpocząć.
- Też masz w tym roku egzaminy. - Tak jakby.
Halo?
Sumida? Nie zdążę przed północą.
Widzimy się później.
Jasne.
Do zobaczenia.
Na razie.
O rany. Jak do tego doszło?
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE: YOTASUKE TAKAHASHI
Halo?
Yaguchi, pójdziesz ze mną do świątyni?
Dziękuję za zaproszenie.
Spoko.
Nie spodziewałem się, że się zgodzisz.
Dlaczego zawsze ja mu ulegam?
Jestem masochistą?
Yaguchi.
Przepraszam za tamten telefon.
Skąd to zdziwienie?
I wtedy, i dziś,
mama kazała mi wyjść z domu.
Mówiłem, że nie mam przyjaciół.
Przykro mi, że źle cię wychowałam.
Sądziłem, że jak mi odmówisz, odpuści.
Wybrałem ciebie,
bo masz tylu przyjaciół.
Mam numery tylko do rodziców, Hashidy i ciebie.
Przepraszam za kłopot.
Twoja mama jest taka wygadana. To przygnębiające.
Możesz dzwonić. W końcu jesteśmy przyjaciółmi.
Nie jesteśmy.
To po co dzisiaj zadzwoniłeś?
Nie powiem ci.
„Niepotrzebnie przyszedłem”.
Nie chcę takiego nastawienia w Nowy Rok.
Czemu mnie nie lubisz, Yotasuke?
Poważnie podchodzę do sztuki.
To mniej więcej jest powód.
Nie zrozumiesz tego.
Masz wszystko.
A ja mam tylko sztukę.
Tak naprawdę
cieszę się, że cię poznałem.
Lubię zdolnych ludzi.
Ale wolę, gdy nie parają się sztuką.
- Co? - Dziewięć…
- Lubię cię. - Osiem, siedem, sześć, pięć…
Ale też nienawidzę cię do bólu.
Jeden!
Szczęśliwego nowego roku!
Odliczanie się skończyło.
Szczęśliwego nowego roku.
Co? Ty świrze.
Po prostu ci zazdroszczę.
Przepraszam, jeśli popsułem ci humor w Nowy Rok.
Zwykle inni mnie nie obchodzą.
Ale też się wkurzam na twój widok.
Naprawdę? Tak się cieszę.
Nie wiedziałem, że jesteś dziwakiem.
Jestem naprawdę szczęśliwy.
Jestem zwykłym człowiekiem,
ale dla tego zdolniachy
jestem wyjątkowy.
Dobrze. Postaram się.
Padł, gdy tylko do mnie przyszedł.
Musiał być zmęczony.
Niech śpi.
INSTYTUT SZTUKI
Szczęśliwego nowego roku.
Odpoczęliście? Dobrze się bawiliście? Zadanka gotowe?
- Dobrze. - Ja odpoczęłam aż za dużo.
- Dajcie spokój. - Przepraszam za spóźnienie.
Ciężkie.
Przepraszam, że przynoszę coraz więcej rzeczy.
ROZMOWY INDYWIDUALNE
Super.
Tak, wspaniałe.
Dziękuję.
Widzę, że nadal się wahasz.
Ale stawiasz sobie wyzwania.
Zwłaszcza tutaj widać twój potencjał.
Jak zrobiłeś tę piaszczystą fakturę?
- Ołówkiem krawieckim. - Rozumiem.
Materiały są cudowne.
Zdumiało mnie, że dzięki zmianie materiałów
inaczej odbierałem temat pracy.
Jakby prowadziły mnie do miejsca, którego sobie nie wyobrażałem.
Zdałem sobie sprawę, że ograniczałem swoją sztukę.
Zauważają to ci, którzy wystarczająco dużo ćwiczyli.
Zostało tylko 45 dni.
Chcesz czy nie, za 45 dni wszystko się skończy.
Ostatnie wysiłki.
Daj z siebie wszystko.
Tak zrobię.
Maki.
Jutro masz test? Trzymam kciuki.
Egzaminy to ciężka sprawa.
Cała rodzina ukończyła TUS. Pewnie się stresujesz.
Ja miałam najlepsze oceny. Ale bez obaw.
- Wystarczy… - Mówiłam, że się martwię?
Nie złość się.
EGZAMINY
To koniec.
To koniec!
Teraz mogę się skupić na egzaminie praktycznym.
Nie to miałem na myśli.
Nie da się wcisnąć wszystkiego na ostatnią chwilę.
- Zjedzmy coś, zanim wrócimy. - Jasne.
Kuwana?
Hej, to Yaguchi!
Blondyn z kolczykami.
To twój znajomy, Maki?
Jesteśmy w tej samej klasie.
One też chodzą do TIS.
Widzimy się na kursie.
Co za ekstrawagancja.
Ma najlepsze oceny na kursie.
Naprawdę?
Ale ulżyło mi. Myślałem, na kursach jest ponuro.
A one są zaskakująco radosne.
Ale niezręczne napięcie.
Mieliśmy cztery godziny zajęć dziennie.
Teraz pracujemy po 12 godzin.
Dzień dobry.
Wiedzieliście, że rekiny mają powieki?
Morskie zwierzęta są niesamowite.
Jest taka wesoła, nawet przed egzaminem.
To rozładowuje stres.
Wypróbowałem różne materiały
i moje monochromatyczne prace niejako nabrały kolorów.
Zyskałem nowe środki wyrazu.
Zobaczmy, czy obrazy olejne też podkręcę.
Od dziś skupimy się na martwej naturze.
- Dwie prace dziennie. - Co?
A malarstwo olejne?
Między egzaminami jest dziesięć dni przerwy.
Skupimy się wtedy na malarstwie olejnym.
Nawet jeśli zdamy pierwszy egzamin, jest jeszcze drugi.
Yaguchi, rób zdjęcia swoich prac i tych, które ci się podobają.
Co?
Zrób z nich monochrom.
Dobra praca zawsze będzie dobra, w kolorze czy nie.
Praca nad martwą naturą pomoże wam poprawić obrazy olejne.
Rozdam zadania.
Ma rację.
Ale to wciąż zbyt ryzykowne,
żebym nie malował farbami olejnymi.
Tylko styl Kuwany się wyróżnia.
Rozumiem.
Ale nowi absolwenci nie mają czasu.
Kurs malarstwa olejnego nadal wymaga opanowania martwej natury.
Sprawdzają też wyrażanie siebie.
Weterani są raczej nieźli.
Ale my, nowi absolwenci, ledwo zdamy egzamin.
Innymi słowy, muszę postawić wszystko na pierwszy egzamin.
Nie ma sensu porównywać się do pozostałych kandydatów.
Moimi rywalami są zaakceptowane prace.
Bez względu na styl, wszystkie przyjęte prace są świetne.
Dlaczego? Przez kontrast?
Coś mnie ku nim ciągnie.
Ale co?
KUWANA
Co?
No proszę.
Czy to nie dzieło mojej starszej siostry?
Kuwana.
Twoja siostra miała najlepsze oceny jako nowa absolwentka?
Przyjemny wiaterek.
Chcesz?
- Dziękuję. - Myślałeś, że to moja praca?
Często to słyszę.
Siostry zawsze są do siebie podobne.
To twoja praca?
Podszkoliłeś się.
Nie patrzę na ciebie z góry.
Zrobiłeś największe postępy na kursie.
Ciężka praca się opłaciła.
Cóż,
ciężko to słyszeć od najlepszej uczennicy.
Nigdy nie będę na pierwszym miejscu.
Często tu przychodzisz?
Tak.
Jest z naszej grupy?
Gdy patrzysz na tych ponuraków,
nie czujesz, że nie jesteś beznadziejny?
No nie.
Jestem okropna.
Rozumiem to uczucie.
Naprawdę?
Zaskoczyły mnie twoje słowa.
No i…
Yaguchi!
Na razie.
- Dzięki. - Spoko.
Porównywanie się z przyjętymi pracami?
Bez względu na styl,
wszystkie są świetne.
Chciałbym, żeby moje tak wyglądały.
Yaguchi, masz jeszcze energię?
- Tak. - Wspaniale.
Weź notes B6
i stwórz jak najwięcej kompozycji z kółkami i trójkątami.
Pierwsze dziesięć to nie problem.
Ale potem musisz stworzyć kompozycje, których zwykle nie robisz.
Poszerzysz repertuar.
Chwileczkę.
Spytałem, czym moje prace różnią się od tych przyjętych.
To bez znaczenia.
Dobrze jest analizować inne prace.
Ale porównywanie bywa niebezpieczne.
Celem nie jest zwycięstwo, a stworzenie własnego dzieła.
Spać.
Chciałbym się wyspać choć raz.
Cholera!
Atmosfera jest coraz gorsza.
To normalne.
Spędziliśmy wiele godzin zamknięci w świetle jarzeniówek.
Tworzyliśmy, nie znając ideału. Sami.
Hej.
- A to niespodzianka. - Co?
Nic dziś nie jesz.
- Chcesz? - Ciągle dostaję jedzenie.
Bez jedzenia nie zdasz.
- Przesadzasz. - Nie.
Pamiętasz tę dziewczynę z ciemnymi włosami z testu?
Trafiła do szpitala
z powodu braku snu i zaburzeń odżywiania.
Ciężko pracowała.
Może zbyt ciężko.
Zrezygnowała z egzaminu.
Jestem najgorsza.
Problemy przyjaciół dają mi siłę.
Gdy tu jestem,
ktoś inny może patrzeć na mnie tak samo.
To nie twoja wina.
To ścieżka samotności.
Czasu jest mało, a odpowiedzi brak.
To szaleństwo.
Nasze prawdziwe zadanie
to nie oszaleć.
Nieważne, czy nas przyjmą, czy nie.
Yaguchi,
martwiłeś się tylko sztuką, prawda?
Co?
Czy czułeś kiedyś podczas tworzenia, że czyjeś słowa cię pogrążają?
Że bez tej osoby sztuka byłaby piękniejsza?
Tak.
Lubię tę osobę, a jednocześnie nienawidzę jej do bólu.
Ale dzięki niej wiele odkryłem.
Nie uważam, że twoje prace są podobne do prac twojej siostry.
Twoje są głębsze, bardziej przejrzyste.
Jeśli chodzi o Kuwanę,
ciągle porównuje się do starszej siostry.
Myśli, że nigdy nie będzie od niej lepsza.
Nawet z najlepszymi ocenami
lub jeśli zda egzamin.
Jej prawdziwym wrogiem nie jest siostra.
Sztuka
to niełatwa ścieżka.
Ale…
Wiedziałem. Prace Kuwany są cholernie dobre.
Yaguchi, już idziesz do domu?
Tak.
Wybacz, że tak marudzę.
To nic takiego.
Proszę.
Problemów nie rozwiązałam,
ale już mi lepiej.
Jesteś silny, Yaguchi.
Wszyscy myślą o egzaminach.
Oczywiście
nie jestem wyjątkiem.
Nie miałem pokrzywki od podstawówki.
Może lepsze to niż choroba.
Smaczne.
Został tydzień
do pierwszego egzaminu.
Napisy: Konrad Szabowicz