‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(รู้หัวข้อไปก็วาดไม่ได้อยู่ดี)
‎เอ้า
‎ต่อจากนี้ ครูจะประกาศห้องเรียนใหม่ ‎ให้ทุกคนทราบนะจ๊ะ
‎ห้องเรียนใหม่เหรอ
‎จากนี้จะเข้าสู่ช่วงสอบ ‎อย่างจริงๆ จังๆ แล้วใช่ไหมล่ะ
‎ครูจะแบ่งพวกเธอในห้องนี้ออกเป็นห้าห้อง
‎และเปลี่ยนการสอนเป็นกลุ่มเล็กๆ จ้ะ
‎งั้นจะประกาศแล้วนะ
‎ไอคาวะ ห้องซี
‎โอตะ ห้องบี
‎- อาซาโนะ… ‎- การสอบ…
‎- ห้องเอ ‎- จะเริ่มแล้ว
‎ห้องดีอยู่ชั้นสี่เหรอ
‎สุดท้าย
‎ตั้งแต่วันนั้น โยตะสุเกะคุงก็ไม่โผล่มาที่นี่อีกเลย
‎(ชั้นสี่)
‎ไม่ต้องวาดรูปก็ได้นี่
‎อย่าทำหน้าตาน่ากลัวสิ
‎ฮาชิดะ
‎โชคดีจังที่ได้อยู่ห้องเดียวกัน
‎อืม นั่นสิ ฉันก็ดีใจที่ได้อยู่กับเพื่อน…
‎ไม่ใช่ฉันสิ ทางนั้นๆ
‎คุณคุวานะ น่ารักสุดๆ เลยน้อ
‎พอมีอาหารตาแบบนี้ รู้สึกมีแรงเตรียมสอบเลย
‎มีแต่คนที่ผลงานมีเอกลักษณ์ ‎เฉพาะตัวทั้งนั้นเลยนะ
‎จริงด้วยสิ
‎ครูห้องนี้ท่าจะชอบของแปลกแฮะ
‎ครูสอนห้องนี้ ชื่อโอบะจ้า
‎ฝากเนื้อฝากตัวด้วยน้า
‎เอ้านี่ กำหนดการจนถึงวันสอบจ้ะ
‎ต่อจากนี้ ทักษะที่ครูอยากให้ทุกคนมีก็คือ…
‎ทักษะในการประยุกต์
‎- ทักษะในการประยุกต์เหรอ ‎- จะได้ลองวาดในหลายๆ แบบเลยล่ะ
‎จนถึงตอนนี้ เรามุ่งไปที่การพัฒนาเทคนิค
‎ต่อจากนี้จะเน้นเตรียมสอบจริงแล้ว
‎งั้นครูจะแจกโจทย์แล้วนะ
‎(โจทย์ภาพสีน้ำมัน ‎จงวาดภาพ "สิ่งสำคัญของฉัน")
‎หา
‎ไม่มีหัวข้อให้นะจ๊ะ
‎โจทย์สร้างสรรค์เป็น ‎มาตรฐานในการสอบเข้าม.ศิลปะเลยนะ
‎งั้นก็พยายามเข้านะ
‎จริงสิ การวาดรูป ‎ไม่ใช่แค่เห็นแล้วก็วาดลงไปอย่างเดียวนี่เนอะ
‎จะว่าไปเราเนี่ย ถ้าไม่มีอะไร ‎ให้เห็นตรงหน้าก็วาดไม่ได้นี่หว่า
‎เราเคยคิดแต่ว่าจะจัดวาง ‎สิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้ออกมาแบบไหนดี
‎พอไม่มีอะไรให้มองแต่แรกเนี่ย…
‎ไม่สิ
‎อย่ามาอ้างหน่อยเลย
‎ถ้านี่เป็นการสอบจริง ‎ได้กลายเป็นไอ้เห่ยที่เอาแต่อ้างไปเรื่อยแหง
‎สิ่งสำคัญเหรอ…
‎จะว่าไป
‎ถ้าไม่ได้เจอรุ่นพี่โมริ ‎เราคงไม่ได้เริ่มวาดรูปสินะ
‎ครูซาเอกิด้วย ถึงจะดูแปลกๆ หน่อย
‎แต่ถ้าไม่ใช่เพราะครูเขา ‎เราคงไม่ได้เข้าชมรมศิลปะ
‎ไม่อยากยอมรับเลย ‎แต่ถ้าริวจิไม่ชวนเราวันนั้น…
‎โค่ยจังที่สังเกตเห็นว่าเราวาดอะไร
‎ไหนจะเจ้าพวกนั้นคอยให้กำลังใจ
‎คนในชมรมศิลปะก็ยอมรับเราเป็นสมาชิก
‎ทั้งฮาชิดะ
‎ครูโอบะ
‎แล้วก็คุณคุวานะ…
‎สายสัมพันธ์
‎ความผูกพัน
‎ถ้าพูดถึงการผูกพันกันเนี่ย…
‎เส้นด้ายงั้นเหรอ
‎สิ่งสำคัญ
‎ความผูกพัน
‎เส้นด้าย
‎ดีละ ใช้หัวข้อนี้แหละ
‎(ห้องสัมภาษณ์)
‎วิธีนำเสนอมุมมองก็น่าสนใจอยู่หรอกนะ
‎แต่ครูว่ายังขาดทักษะในการประยุกต์อยู่นะ
‎ครูอยากให้เธอลองคิด ‎เรื่องโจทย์กับหัวข้อให้มากกว่านี้น่ะ
‎ภาพที่ดีคือภาพที่แสดงออกถึง ‎ความคิดของผู้วาดอย่างชัดเจน
‎นี่
‎สำหรับยางุจิแล้ว ‎สายสัมพันธ์มีรูปร่างเป็นเส้นด้ายเหรอ
‎- ครับ ‎- ถ้าคิดอย่างนั้นจริง ก็ไม่เป็นไร
‎- คงงั้นครับ ‎- เอางั้นก็ได้
‎นี่จ้ะ
‎โจทย์ต่อไป
‎(โจทย์ภาพสีน้ำมัน ‎จงตั้งชื่อผลงานแล้วจึงวาดภาพ)
‎โจทย์สร้างสรรค์อีกแล้วเหรอ
‎ทักษะในการประยุกต์กับการคิดเรื่องโจทย์
‎ตั้งชื่อผลงานก่อน
‎แล้วค่อยต่อยอด
‎ภาพวาดฝีมือเราที่อยู่ในหัวเราเนี่ย ‎เท่สุดๆ ไม่เป็นรองใคร
‎(ดอกไม้เท่ากับความมั่นใจ)
‎แต่ว่า
‎ยิ่งเราลงฝีแปรง
‎ยิ่งวาดลงไปมากเท่าไร
‎เราเองกลับ…
‎ยิ่งทำให้ภาพของเรา
‎แย่ลงเท่านั้น
‎คุณยูกะ!
‎โทษที
‎มีอะไรเหรอครับ
‎ไม่มีค่ะ
‎ไม่ต้องใส่ใจหรอกค่ะ
‎- งี่เง่าจริง ‎- บ้าจริง
‎อะไรของเขาเนี่ย เจ้าริวจิ
‎โดนผู้ชายทิ้งอีกหรือไง
‎จะว่าไป
‎- เมื่อวานคุณโมริแวะมาด้วยนะคะ ‎- เอ๊ะ
‎คลาดกันจนได้นะคะเนี่ย
‎เฮ้อ ผมอยากเจอรุ่นพี่จัง
‎ผมชอบภาพนางฟ้าของรุ่นพี่โมริภาพนั้นน่ะครับ
‎หมายถึงภาพขนาดใหญ่ ‎ขนาดเอฟ 100 นั่นเหรอคะ
‎ภาพนั่นใหญ่เบ้อเริ่มเลยเนอะครับ
‎แค่ขนาดเอฟ 15 ที่ใช้สอบ ผมยังลำบากจะแย่
‎คุณยางุจิจะลองวาดดูบ้างไหมคะ
‎ภาพขนาดเอฟ 100 น่ะ
‎ภาพขนาดเอฟ 100 เหรอครับ
‎ช่วงนี้คุณยางุจิไม่ได้วาดอย่างอื่น ‎นอกจากรูปเตรียมสอบเลยใช่ไหมล่ะคะ
‎คุณยางุจิเรียนรู้เทคนิคจนเก่งขึ้นแล้วค่ะ
‎แต่ภาพที่ดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับเทคนิคนะคะ
‎ให้ตายสิ คลิปนี้ตลกชะมัดเลย
‎ฮาสุดๆ เลย
‎ผมว่าผมขอผ่านดีกว่าครับ
‎ตอนนี้ผมอยากจะทุ่มเทเวลา ‎ให้กับการวาดชิ้นงานให้ได้หลายๆ ภาพน่ะครับ
‎งั้นเหรอคะ
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎โจทย์วันนี้ ให้หาแบบมาวาด
‎เดือนหน้าจะมีการประกวดครั้งสุดท้ายนะ
‎พยายามเข้าล่ะ
‎หัวข้อวาดตามแบบมาสักที
‎ที่ผ่านมามีแต่โจทย์สร้างสรรค์ทั้งนั้นเลย
‎ตื่นเต้นชะมัด
‎เราควรจะเอานาฬิกาเป็นจุดสนใจหลักสินะ
‎แบบนี้น่าจะออกมาดูดีกว่า
‎พู่กันมัน…
‎ช่างหนักเหลือเกิน
‎จะว่าไป
‎แขนไม่มีแรงเลยแฮะ
‎อะไรเนี่ย
‎ไม่สิ อย่าอ้างนู่นนี่ไปหน่อยเลยน่า
‎ยังไงก็วาดให้เสร็จก่อนก็แล้วกัน
‎ประมาณนี้แหละมั้ง
‎- เอ้อ โทษที ‎- ไม่เป็นไร
‎เหมือนโดนดูดเข้าไปเลย
‎เราเคยเจอแบบนี้มาหลายรอบ
‎ความรู้สึกที่ว่าเส้นแบ่งระหว่างเรา ‎กับภาพวาดมันเลือนรางลง
‎แต่เรากลับไม่รู้สึกแบบนั้นกับภาพของตัวเองเลย
‎ตรงนี้ ระบายให้เข้มขึ้นอีกเฉดดีไหมนะ
‎คุณยางุจิเรียนรู้เทคนิคจนเก่งขึ้นแล้วค่ะ
‎ผมไม่ได้เก่งเลยครับ
‎ถ้าไม่มีแบบให้มอง ‎แค่จะวาดออกมายังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎เพราะงั้นเลยสู้ด้วยการจัดองค์ประกอบ…
‎เพราะงั้น…
‎นายไม่ได้เข้าใจแก่นแท้เลยสักนิด
‎อยากหลุดพ้นสักที
‎ปัญหามันยิ่งกว่าเรื่องสอบติดหรือไม่ติดซะอีก
‎ขืนเป็นแบบนี้ เราคงพังไปก่อนถึงวันสอบแน่
‎เราต้องทำอะไรพลาดไป
‎อาจจะตั้งแต่พื้นฐานเลยล่ะ
‎(ห้องศิลปะ)
‎อย่างนี้นี่เอง
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎งั้นมาเริ่มขึงเฟรมกันเลยค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎ผ้าใบหนักจัง
‎เราดูถูกภาพวาด ‎ขนาดเอฟ 100 ไปหรือเปล่าเนี่ย
‎แค่ขึงผ้าใบ ก็ลำบากขนาดนี้เลยเหรอ
‎เราแค่คิดว่า ‎มันจะช่วยกระตุ้นอะไรบางอย่างขึ้นมา
‎เลยพูดไปว่าจะวาดภาพเอฟ 100
‎ซวยแล้วสิเรา
‎ถ้าเราวาดลงผ้าใบผืนใหญ่ขนาดนี้ ‎แล้วทำให้ภาพดูมีพลังไม่ได้ล่ะ
‎คุณยางุจิคะ
‎ศิลปะไม่มีคำว่าผิดพลาดหรอกค่ะ
‎ผมทำพลาดบ่อยออกครับ
‎เพราะครูที่โรงเรียนติว ‎ประเมินผลงานเธอว่าวาดไม่ค่อยดีเหรอคะ
‎หรือเพราะไม่พอใจกับผลงานตัวเองกันเอ่ย
‎บนโลกนี้ มีเกณฑ์การให้ค่าหลายอย่าง ‎ทั้งสอบติด สอบไม่ติด
‎ขายดี ขายไม่ดี เยอะแยะเลยค่ะ
‎แต่ตอนที่คุณยางุจิ
‎วาดภาพสีน้ำเงินนั่น
‎ได้คิดเรื่องความผิดพลาดหรือเปล่าคะ
‎จริงอยู่ว่าคงใช้ภาพนั้นยื่นเข้าเกไดยากหน่อย
‎แต่ว่าภาพนั้นเป็นภาพที่ดีนะคะ
‎คุณยางุจิคะ
‎แสดงสิ่งที่คุณยางุจิอยากจะสื่อออกมาเลยค่ะ
‎เพราะศิลปะเป็นภาษาที่ไร้ตัวอักษรไงล่ะคะ
‎ละทิ้งความคิดที่ว่า "ล้มเหลว" ไปก่อน
‎ถ้าทำแบบนั้นแล้ว ‎เทคนิคและความรู้ที่เธอได้เรียนมา
‎รวมถึงภาพนี้
‎มันจะเป็นพลังให้เธอนะ
‎ครับ
‎สิ่งที่อยากจะสื่อ
‎สำหรับยางุจิแล้ว ‎สายสัมพันธ์มีรูปร่างเป็นเส้นด้ายเหรอ
‎เรายังหาคำตอบไม่เจอเลย
‎(สายสัมพันธ์)
‎สายสัมพันธ์ที่เราคิด
‎แตกต่างกับโชคชะตานิดหน่อย
‎เรารู้สึกว่ามันเปลี่ยนแปลงไปในทุกๆ ครั้ง
‎แต่จะแสดงให้มันออกมาเป็นภาพยังไงดีล่ะ
‎ริวจิ
‎เปิดประตู
‎ริวจิ
‎โรงเรียนติวโทรมา
‎ทำไมถึงหยุดเรียนบ่อยนักล่ะ
‎เดี๋ยวจะเอาเงินค่าทำงานพิเศษ ‎ใช้ค่าเรียนติวคืนให้
‎ฉันไม่ได้ถามถึงเรื่องนั้นสักหน่อย!
‎ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้นะ
‎ทำไมถึงกลายเป็นตัวประหลาดไป
‎ให้ตายสิ
‎ยูกะจัง
‎ย่า
‎เจ็บตรงไหนหรือเปล่าลูก
‎ย่าเอาส้มหวานๆ มาให้แน่ะ
‎(รุ่นพี่โมริ: ไว้มาหาฉันที่มหาลัยด้วยนะ!)
‎ขอโทษนะย่า ตอนนี้หนูขออยู่คนเดียวก่อนนะ
‎จนแล้วจนรอด
‎ก็ยังสรุปไม่ได้ว่า "สายสัมพันธ์" คืออะไร
‎ถึงการทำอะไรวู่วามมันจะไม่ดี
‎แต่ถ้าไม่เริ่มลงสี…
‎ภาพใหญ่ขนาดเอฟ 100 แบบนั้น ‎ไม่มีทางเสร็จแน่
‎ยาโทระ
‎ตกใจหมดเลย
‎นึกว่าไม่มีใครอยู่ซะอีก
‎ถ้าต้องการถังขยะ
‎ก็บอกมาแล้วกัน
‎หา
‎ฉันหมายถึง ถ้าช่วยให้สบายใจได้
‎ไม่ว่าเมื่อไหร่ ฉันก็จะเป็นที่ระบายให้ไงล่ะ
‎เอ๊ะ เดี๋ยวสิ
‎วันนี้พยากรณ์อากาศบอกว่าหิมะจะตกเหรอ
‎ดูร่าเริงดีนะเนี่ย
‎ยาโทระ
‎นายนี่เป็นคนดีจริงๆ นะ
‎ก็นะ
‎นั่นผ้าใบขนาดเอฟ 100 ‎เหมือนภาพของรุ่นพี่โมริเหรอ
‎ใช่
‎ใกล้จะสอบแล้วนะ ยังมัวมาวาดภาพ ‎ขนาดเอฟ 100 ได้อีกเหรอเนี่ย
‎นี่ ยาโทระ
‎วันนี้โรงเรียนติวหยุดใช่ไหม
‎ไกลใช้ได้เลยแฮะ
‎เดี๋ยวต้องต่อรถบัสไปถึงมุซาบิอีกเหรอเนี่ย
‎ให้ฉันไปด้วยอย่างนี้จะดีเหรอ
‎ดีสิ
‎(รุ่นพี่โมริ: จะมากับยางุจิคุงด้วยหรือเปล่า ‎งั้นเจอกันที่สตูดิโอนะ!)
‎ก่อนหน้านี้ ตอนที่รุ่นพี่มาห้องชมรมศิลปะน่ะ
‎เธอดูเสียดายที่ไม่ได้เจอยาโทระด้วยแหละ
‎ถ้างั้นก็ดี
‎กลัวที่จะต้องเจอรุ่นพี่เหรอ
‎ฉันตื่นเต้นที่จะได้เห็น ‎ภาพนางฟ้าภาพใหม่ของรุ่นพี่ละมั้ง
‎แล้วริวจิล่ะ รู้สึกยังไงบ้าง
‎(โคคุบุนจิ)
‎หา!
‎จะรอที่นี่เหรอ
‎โทษที
‎ที่จริงฉันยังไม่อยากกลับบ้าน
‎เลยอยากจะออกมาเดินเล่นเฉยๆ น่ะ
‎ถามจริง
‎(มหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ)
‎นี่สตูดิโอของรุ่นพี่เหรอเนี่ย
‎ขออนุญาตคร้าบ
‎รุ่นพี่ไม่อยู่นี่นา
‎พระพุทธรูปเหรอ
‎เรานึกว่าจะเป็นภาพนางฟ้าซะอีก
‎ทำไมถึงเป็นพระพุทธรูปล่ะ
‎ฉันวาดโดยใส่คำอธิษฐานลงไปด้วยน่ะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎รุ่นพี่สื่อถึงสิ่งเดิมมาตลอดตั้งแต่แรกเลยนี่นา
‎สิ่งที่รุ่นพี่ต้องการสื่อไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
‎เปลี่ยนแค่วิธีการสื่อ
‎เราเอาแต่นึกถึงการจัดองค์ประกอบมาตลอด
‎แต่องค์ประกอบไม่ใช่สิ่งที่อยากจะสื่อ ‎มันเป็นวิธีการต่างหากล่ะ
‎เรามัวแต่ใช้วิธีการวาดภาพ ‎ที่แสดงออกแค่ "วิธีการ" ตลอดเลยเหรอเนี่ย
‎สุดยอด
‎สวยจัง
‎(สถานีโคคุบุนจิ)
‎ขอร้องล่ะ
‎ช่วยมาเป็นแบบให้หน่อยได้ไหม
‎- เอ่อ โทษทีนะ ‎- ริวจิ
‎- อ้าว แฟนเธอเหรอ ‎- ครั้งหน้ามาเป็นแบบให้หน่อยนะ
‎โทษทีนะ
‎รอนานเลยนะ
‎มาเร็วนะ เสร็จแล้วเหรอ
‎อืม
‎ถึงจะไม่ได้เจอรุ่นพี่
‎แต่พอเห็นภาพของรุ่นพี่แล้ว ‎ฉันก็รู้สึกอยากวาดภาพขึ้นมาบ้างน่ะ
‎(ขอโทษที่มารบกวนตอนยุ่งๆ นะครับ ‎ไว้จะมาใหม่ครับ ยางุจิ)
‎(น้ำมันสน น้ำยาล้างแปรง)
‎สายสัมพันธ์…
‎สายสัมพันธ์ตามความคิดของเรา ‎มันไม่ได้มีแค่รูปร่างเดียว
‎มีทั้งสายสัมพันธ์ที่ละเอียดอ่อนเหมือนเส้นด้าย
‎และสายสัมพันธ์ที่กรีดแทงเราราวกับของมีคม
‎รูปร่างของตัวเองค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป
‎เมื่อตีด้วยความร้อน
‎มันก็จะหลอมรอบข้างให้เปลี่ยนไปด้วย
‎ทุกครั้งที่ตี ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
‎สายสัมพันธ์สำหรับเรา
‎อาจจะมีรูปร่างเหมือนกับโลหะก็เป็นได้
‎เอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร
‎แต่เรารู้สึกว่า…
‎เราน่าจะโดนภาพของตัวเอง ‎ดึงดูดเข้าไปนิดๆ แล้ว
‎คิดว่าไงครับ
‎ดีเลย
‎เยี่ยมมากเลยค่ะ
‎รุ่นพี่ยางุจิคะ
‎หนูชอบภาพนี้มากเลยค่ะ
‎ธีมคือสายสัมพันธ์ที่เป็นเหมือนโลหะ ‎ที่เปลี่ยนแปลงรูปร่างของตัวเอง
‎รูกลมๆ ที่อยู่ตรงกลาง ‎มองออกไหมว่าเป็นเตาหลอมน่ะ
‎ครูประทับใจจังเลยค่ะ
‎ที่ได้เห็นพัฒนาการของนักเรียนคนหนึ่งแบบนี้
‎โตขึ้นเยอะเลยนะคะ
‎คุณยางุจิ
‎ขอบคุณมากครับ
‎(สถาบันศิลปะโตเกียว)
‎เจ๋งสุดๆ เลยนะเนี่ย
‎สุดยอด
‎- จริงเหรอครับ ‎- จริงสิ จริง
‎ถ้าจะทำก็ทำได้นี่นา ยางุจิ
‎ยางุจิ
‎อาทิตย์หน้ามีการประกวดครั้งสุดท้ายนะ
‎ครับ
‎เราตั้งใจว่า…
‎จะวาดเอาสนุกก็เท่านั้นเอง
‎ภาพนี้เป็นภาพที่ดีงั้นเหรอ
‎รุ่นพี่โมริ ขอบคุณครับ
‎ใจเย็นก่อน
‎ยังมีโจทย์อีกตั้งเป็นกอง
‎องค์ประกอบเป็นแค่อาวุธ
‎จะเป็นธีมไม่ได้
‎สิ่งสำคัญที่สุดคือเราคิดยังไง เห็นเป็นแบบไหน
‎ส่วนอาวุธใช้ในการสื่อออกมาให้น่าสนใจมากขึ้น
‎ได้เปิดโลกทัศน์ให้กว้างไกล จนอดคิดไม่ได้ว่า…
‎เรามัวไปทำอะไรอยู่นะ
‎ดีเลย ยางุจิ
‎น่าสนใจนะ ยางุจิ
‎กล้าดีนี่ ยางุจิ
‎ชิ้นงานสำหรับส่งประกวดให้ส่งบ่ายสามวันนี้นะจ๊ะ
‎โจทย์ก็คือ
‎จงวาดภาพในธีม "การรับประทานอาหาร"
‎เอ้า เริ่มได้
‎ใจเย็นๆ
‎ไม่เป็นไร
‎ช่วงนี้เราก็ทำได้ดีนี่
‎แค่ไปต่อแบบนี้เรื่อยๆ
‎เอ่อ…
‎ตอนนั้น เราวาดออกมายังไงนะ
‎อิหยังหว่า ยาโทระดูชิลนะเนี่ย
‎จะไปชิลได้จังใด๋
‎อย่ามาเลียนแบบกันสิ
‎ห้องโอบะ เชิญเลยค่ะ
‎พูดตามตรง เราแอบหวังนิดหน่อย
‎เพราะเราเก่งกว่าแต่ก่อนไงล่ะ
‎สมแล้ว
‎ฉันได้อันดับกลางๆ ไม่ดีไม่แย่ แล้วยาโทระล่ะ
‎ที่สามจากท้ายสุดเหรอ
‎เธอเล่นเอางานเก่ามาใช้ซ้ำนี่นา ‎ไอ้ภาพสายสัมพันธ์น่ะ
‎ผลงานช่วงนี้วาดออกมาได้ดีขึ้นก็จริง
‎แต่ผลงานประกวดเนี่ย ‎วาดเลียนแบบภาพสายสัมพันธ์ใช่ไหม
‎มันไม่มีความสดใหม่เลยน่ะ
‎ไม่มีทั้งการท้าทายและการประยุกต์
‎แบบนี้สอบไม่ติดหรอกนะ
‎เอาน่า ยังมีเวลาอีกสองเดือน
‎ไม่เอาน่า
‎ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย
‎รู้ไหมว่าค่าเล่าเรียนต้องใช้เงินเท่าไรน่ะ
‎ฉันไม่รู้เรื่องศิลปะหรอกนะ
‎ว่าแบบไหนคือวาดเก่งหรือห่วย
‎แหม ก็นะ
‎แต่ว่า…
‎ยังไงก็เป็นสิ่งที่ชอบ เขาคงมีแรงฮึดสู้แหละ
‎การทำสิ่งที่ชอบ…
‎ไม่ได้แปลว่าทำแล้วจะสนุกตลอดหรอกนะ
‎แม่ครับ
‎ครับ
‎คุณยางุจิ
‎ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ
‎คำบรรยายโดย: ฉัตรียา ธนากิจเจริญสุข