SERIAL NETFLIX
BEZRADNY, CHOĆ WIEM, CO ROBIĆ
Uwaga.
Ogłoszę nowy podział grup.
Nowy podział grup?
Niedługo egzaminy.
Podzielimy was na pięć grup.
Będziecie się uczyć w mniejszych grupach.
Wyczytam nazwiska.
Aikawa, grupa C.
Ota, grupa B.
- Asano, grupa A. - Egzamin się zbliża.
Grupa D na czwartym piętrze.
Jak się okazało,
Yotasuke już się nie pojawił.
Nie musiałeś nawet malować.
Nie krzyw się tak.
Hashida.
Fajnie, że znów jesteśmy w jednej grupie.
Tak. W grupie z przyjacielem…
Nie mówię o tobie. Spójrz tam.
Mówię o Kuwanie. Jest prześliczna.
Widok takiej laski motywuje mnie do nauki.
Mamy w grupie wiele osób o niepowtarzalnym stylu.
Tak.
Nauczyciel musi być dziwakiem.
To ja, Oba. Będę was uczyć.
Do dzieła.
Proszę. Oto harmonogram egzaminów.
Od dziś będziecie się uczyć
adaptacji.
- Adaptacja… - Dostaniecie różne zadania.
Dotychczas skupiałem się na doskonaleniu umiejętności.
Teraz muszę przygotować się do egzaminu.
Rozdam wam opisy zadań.
MALARSTWO OLEJNE NAMALUJ COŚ, CO JEST DLA CIEBIE WAŻNE
Co?
Nie ma tematu.
Kreatywne zadania to standard na egzaminach na akademię.
Powodzenia.
To prawda, nie wystarczy malować tego, co widzimy.
Ale nie poradzę sobie bez modela.
Ćwiczyłem malowanie tego, co widzę.
Nie mam tematu.
Nie.
Dość wymówek.
Na prawdziwym egzaminie przegrałbym z kretesem.
Coś ważnego.
Jak o tym pomyśleć,
nie tworzyłbym, gdyby nie Mori.
Tak samo pani Saeki. Choć jest nieco dziwna.
Ale gdyby nie ona, nie poszedłbym na kółko.
Niechętnie to przyznaję, ale gdyby nie Ryuji…
Koigakubo zauważył moją pasję,
a inni też zawsze mnie wspierali.
Ekipa z kółka też mnie ciepło przyjęła.
Nawet Hashida,
pani Oba,
Kuwana.
Więzi?
Relacje?
Jesteśmy połączeni
niczym nicią?
Coś ważnego.
Relacje.
Nici.
Dobrze. To będzie mój temat.
KONSULTACJE
To z pewnością ciekawa interpretacja.
Ale nie starasz się adaptować.
Chcę, żebyś bardziej reagował na opis i temat.
Prawdziwe dzieło wyraża sposób myślenia artysty.
Na przykład to.
Czy te relacje przypominają ci nici?
- Tak. - No to w porządku.
- Chyba. - Dobrze.
Proszę.
Twoje kolejne zadanie.
MALARSTWO OLEJNE PRACA NA PODSTAWIE TYTUŁU
Kolejne kreatywne zadanie.
Adaptacja i odpowiedź.
Najpierw tytuł.
Potem praca.
Prace w mojej głowie są najlepsze.
KWIAT = PEWNOŚĆ SIEBIE
Mimo to
z każdym ruchem
i każdym kolejnym
to przeze mnie
moje prace
są coraz gorsze.
Yuka!
Przepraszam.
Co się stało?
Nic.
Nie przejmuj się.
- To głupie. - Tak.
Co się stało Ryuji?
Znowu przeżywa rozstanie?
A właśnie.
- Mori wczoraj wpadła. - Co?
Minęliście się.
Chciałbym się z nią spotkać.
Uwielbiam jej interpretację anioła.
Chodzi ci o ten duży obraz na płótnie?
Ogromne dzieło.
Nie radzę sobie z kilkukrotnie mniejszymi.
To może czas spróbować
w tym formacie?
Ale 162 na 130?
Nie malowałeś nic poza pracami na egzamin, prawda?
Szlifujesz umiejętności i jesteś coraz lepszy.
Ale jakość to nie tylko technika.
Ta animacja jest przezabawna!
Ale jaja!
Odpuszczę.
Teraz skupię się na ilości.
Czyżby?
Rozumiem.
Dzisiejsze zadanie to znaleźć temat na tej sali.
Za miesiąc ostatni konkurs.
Postarajcie się.
Wreszcie konkretny temat!
Ostatnio ciągle malujemy kreatywnie.
Ale się cieszę.
W centrum obrazu umieszczę zegar.
Tak będzie lepiej.
Pędzel jest
taki ciężki.
Właściwie to
nie mam już siły.
Dlaczego?
Przestań. Dość wymówek.
Maluj, aż skończysz.
Coś takiego?
- Przepraszam. - Nie ma za co.
Czuję, że coś mnie wciąga.
Kilka razy tego doświadczyłem.
Zaciera się granica między dziełem a mną.
Ale nie czuję tego we własnych pracach.
Tu zrobię odcień ciemniej.
Szlifujesz umiejętności i jesteś coraz lepszy.
Nie jestem lepszy.
Nie mogę nawet malować bez patrzenia.
Dlatego pracuję nad kompozycją.
Dlatego…
Ja…
W ogóle nie rozumiesz prawdziwego zamysłu.
Chcę się z tego wyrwać.
Tu nie chodzi tylko o zaliczenie.
Nie wytrzymam do egzaminu.
Robię coś nie tak.
Może chodzi o podstawy?
PRACOWNIA
No dobrze.
Rozumiem.
Zacznijmy od razu.
Bardzo dziękuję.
Płótno jest ciężkie.
Nie doceniłem tego formatu.
Ciężko je nawet naciągnąć.
Myśląc, że sprowokuję reakcję,
postanowiłem malować na dużym formacie.
Jasna cholera.
A jeśli i tak namaluję chłam?
Yaguchi.
W sztuce nie ma porażek.
Ciągle ponoszę porażki.
Masz na myśli krytykę nauczycielki na kursie?
Czy jesteś niezadowolony ze swoich prac?
Zdanie czy nie, popularność czy jej brak.
Na świecie jest wiele rodzajów sztuki.
Yaguchi.
Gdy malowałeś ten niebieski obraz,
myślałeś o porażce?
Pewnie nie zapewni ci on miejsca na TUS,
ale to był kawał sztuki.
Yaguchi.
Pokaż mi, co chcesz wyrazić.
Sztuka to język bez słów.
Odrzuć koncepcję porażki.
Wtedy umiejętności i wiedza, które zdobyłeś,
razem z tą pracą,
będą cię wspierać.
Dobrze.
Co chcę wyrazić?
Czy te więzi przypominają ci nici?
Nadal nie znam odpowiedzi.
WIĘŹ
Mam wrażenie,
że te więzi są wbrew losowi.
Ciągle się zmieniają.
Ale jak mam to wyrazić na płótnie?
Ryuji.
Otwórz drzwi.
Ryuji.
Dzwonili z kursu.
Czemu opuszczasz lekcje?
Będę pracować na pół etatu, żeby zwrócić ci pieniądze.
Nie o to chodzi!
Dlaczego to się tak potoczyło?
Co z tobą?
Cholera!
Yuka-chan.
Babcia.
Stała ci się krzywda?
Przyniosłam ci słodkie pomarańcze.
MORI: ODWIEDŹ MNIE NA UAM!
Przepraszam, nie chcę towarzystwa.
Koniec końców,
nie odkryłem jeszcze definicji więzi.
Nie powinienem się spieszyć,
ale muszę zacząć malować.
Malowanie na tym formacie zajmie mi wieki.
Yatora.
To niespodzianka.
Myślałem, że nikogo tu nie ma.
Jeśli chcesz się wyżyć,
to śmiało.
Co?
Jeśli ci to pomoże,
mogę być workiem treningowym.
Chwila,
będzie dziś padać śnieg?
Czyli wszystko gra.
Yatora.
Fajny z ciebie facet.
Jasne.
Mori też malowała na tym formacie?
Zgadza się.
Egzamin za pasem, a ty ślęczysz nad wielkim obrazem.
Yatora.
Nie masz dziś zajęć?
To dość daleko.
Musimy się przesiąść na autobus do UAM.
Mogę jechać z tobą?
Oczywiście.
MORI: Z YAGUCHIM? CZEKAM!
Gdy ostatnio przyszła na kółko,
zasmuciło ją, że cię nie było.
To nic.
Boisz się z nią spotkać?
Chciałbym zobaczyć jej nową pracę.
A ty?
Co?
Zaczekasz tu?
Przepraszam.
Nie chcę wracać do domu.
Chcę się tylko przejść.
Poważnie?
UNIWERSYTET ARTYSTYCZNY MUSASHINO
To atelier Mori.
Przepraszam.
Mori nawet nie ma.
Buddyjski obraz?
A gdzie anioł?
Dlaczego buddyjski?
Tworząc, modlę się.
Rozumiem.
Od początku przekaz był ten sam.
Nie zmieniła przekazu,
jedynie sposób wyrazu
Myślałem tylko o kompozycji.
Ale kompozycja to tylko narzędzie, a nie treść.
Czy do tej pory używałem narzędzi, aby tworzyć o narzędziach?
Niesamowite.
Piękne.
STACJA KOKUBUNJI
Proszę.
Możesz nam pozować?
- Nie mogę. - Ryuji.
- To twój chłopak? - Zapozuj następnym razem.
Przepraszam.
Dziękuję za cierpliwość.
Szybki jesteś. Skończyłeś?
Tak.
Nie spotkałem Mori,
ale jej praca zainspirowała mnie do malowania.
YAGUCHI: MASZ DUŻO PRACY. WRÓCĘ.
TERPENTYNA ROZPUSZCZALNIK
Więzi.
W mojej głowie przyjmują wiele form.
Niektóre są delikatne jak nici.
Niektóre ranią mnie jak ostrza.
Ich kształt cały czas się zmienia.
Pasja
wpływa na sąsiednie kształty.
Każde uderzenie je wzmacnia.
Być może więzi
są jak metal.
Choć nie jestem pewien.
Mimo to czuję,
że moja sztuka mnie wciąga.
I jak?
Świetne.
Naprawdę dobre.
Yaguchi,
uwielbiam tę pracę!
Tematem przewodnim są więzi zmieniające kształt jak metale.
Widać, że to wnętrze pieca?
Wzruszyłam się
procesem dorastania ucznia.
Dorosłeś,
Yaguchi.
Bardzo dziękuję.
TOKIJSKI INSTYTUT SZTUKI
Wspaniałe!
Genialne!
- Naprawdę? - Pewnie!
Wiedziałam, że dasz radę.
Yaguchi.
Za tydzień finałowy konkurs.
Tak jest.
Przecież
ja tylko dobrze się bawiłem.
To dobra praca?
Bardzo ci dziękuję, Mori.
Uspokój się.
Przede mną mnóstwo zadań.
Kompozycja to tylko broń.
Nie może być motywem.
Moje myśli i wizje są najważniejsze.
Broń ma je wyrażać przekonująco.
Co do tej pory robiłem?
Przejrzałem na oczy.
Świetne, Yaguchi.
Ciekawe, Yaguchi.
Masz jaja, Yaguchi!
Prace konkursowe macie zgłosić do 15.
Macie namalować pracę na temat posiłku.
Zaczynamy.
Tylko spokojnie.
Dam radę.
Idzie mi dobrze.
Oby tak dalej.
Zobaczmy.
Jak namalowałem tamten obraz?
Jesteś odprężony.
Niby jak?
Przestań mnie naśladować.
Grupa pani Oby, zapraszam.
Jestem trochę podekscytowany.
Nigdy tak mi nie szło.
Tak, jak się spodziewałem.
Dostałem przeciętną ocenę. A ty, Yatora?
Trzeci od końca?
To wariacja na temat pracy o więzi.
Zdecydowanie się poprawiłeś.
Ale twoja praca konkursowa to imitacja.
Brak jej świeżości.
W ogóle się nie postarałeś.
Tak nie zdasz egzaminu.
Zostały ci jeszcze dwa miesiące.
No nie!
To nie tak!
Wiesz, ile wynosi czesne?
Nie rozumiem sztuki.
Nie wiem, czy to dobrze.
Masz rację.
Przecież postara się, bo to lubi.
Może i to lubię,
ale nie zawsze jest fajnie,
mamo.
Tak?
Yaguchi.
Co robisz?
Napisy: Konrad Szabowicz