SERIAL NETFLIX
Czekaj!
Co?
Co? Poddajesz się?
Masz kiepski wzrok jak na artystę.
Jak myślisz?
ZACHODZĄC W GŁOWĘ
Zaczęło się.
Zadanie z pierwszego egzaminu.
Autoportret.
Autoportret to trudne zadanie, bo jest bardzo proste.
Najłatwiej będzie narysować swój wygląd.
Ale to musi być sztuka.
Wielu artystów na przestrzeni dziejów tworzyło autoportrety.
Mówi się, że odzwierciedlają tych artystów w danej chwili.
To właśnie autoportret.
To zadanie sprawdza…
jak kandydaci się postrzegają.
Mam pięć godzin.
Nie ma sensu nie zdążyć.
Muszę szybko podjąć decyzję.
A teraz wiem,
jak ważne jest posiadanie atutu.
Jeśli nie wyróżnisz się
na tle pozostałych,
z pewnością oblejesz.
W zeszłym roku na malarstwo olejne
dostało się 5%.
Przyjmą dwoje kandydatów.
Najgorzej stworzyć przeciętną pracę.
Okropny, ale intrygujący rysunek
zrobi chociaż wrażenie.
Przede wszystkim muszę zrobić coś, co mi się podoba.
Kompozycja powinna być prostsza i bardziej wyrazista niż zwykle.
Co o sobie myślę?
Kim innym jestem w lustrze, a kim innym poza nim.
Na tym świecie istnieją dwie wersje mnie.
Chłopak z marginesu i wyróżniany uczeń.
Pracuś i tchórz.
Romantyk i realista.
Dualizm.
Antynomia jest we wszystkim!
Wyrażę swoją dwoistość, pokazując siebie w lustrze i przed nim.
To zbyt słabe i oczywiste.
Ale motyw jest niezły.
Ciężko jest ulepszyć obraz w prosty sposób.
Czy są tylko dwie strony mnie?
Żartujesz?
Przepraszam!
Co się stało?
- Wszyscy się litują. - Przepraszam.
Od razu usłyszałem
dźwięk ołówków, jakby to nie była ich sprawa.
Cholera!
Nie zdyskwalifikują mnie za coś takiego, prawda?
Za pięć minut przyniosą lusterko.
Proszę wrócić na miejsce.
Dobrze. Bardzo przepraszam.
Zanim lusterko się zbiło,
za bardzo skupiałem się na dualizmie.
Ale potłuczone fragmenty odzwierciedlają różne aspekty mnie.
Taka kompozycja nie jest zła.
Ale mnie to nie wystarczy.
Może powinienem jeszcze bardziej podzielić mój wizerunek.
Poziomą powierzchnię można podzielić na więcej części niż pionową.
Zamiast stać twarzą do siebie…
Nowe lusterko.
Dziękuję.
To prosta kompozycja.
Kluczem jest szczegółowość.
Innymi słowy,
trwa wyścig z czasem.
Zrobię ramkę z taśmy maskującej.
To nie kolaż, powinno być w porządku.
Nakleję co drugą ramę.
Wybiorę odcień ramy i wypełnię.
Nie wolno używać pigmentów, ale chyba mogę rozetrzeć.
Zdejmę taśmę i przemyślę cień na twarzy.
Obraz ma być kontrastujący i wyrazisty.
Muszę dodać jak najwięcej szczegółów, żeby wzbogacić rysunek.
Przy zbyt wielu detalach zatracę punkt skupienia.
Praca stanie się nijaka.
Co mam zrobić?
Yaguchi.
W zakrzywionych miejscach
możesz rozjaśnić cień i linie,
by nadać im głębi.
Mogę celowo rozluźnić parę miejsc.
Kompozycja jest prosta,
więc muszę podkreślić głębię,
by ją skondensować.
Przed nami godzina przerwy na lunch.
Nie wolno tu wchodzić, więc zabierzcie swoje rzeczy.
Zostały dwie godziny.
Po południu dodam szczegóły
i skupię się na oczach, ustach i kolczykach.
Ale przyznam,
że atmosfera jest napięta.
Może poznam kogoś podczas przerwy.
Większość obecnych odpadnie.
Nawet przy posiłku czuć stres.
Przepraszam.
Mówisz do mnie?
Przepraszam, że stłukłam ci lusterko.
Bardzo przepraszam!
Nie szkodzi. Nic się nie stało.
Wręcz przeciwnie, minął mi stres.
Dziękuję.
Cieszę się, że nie zniszczyłam ci pracy.
I…
Dajmy z siebie wszystko!
Jasne.
Na razie.
Jaka radosna.
To rzadkość wśród studentów sztuki.
Nie wszyscy są wrogami.
Nie o to chodzi.
Oni się tylko boją.
TALIZMAN DO NAUKI
Łącznie ze mną.
Nie odpuszczę aż do końca.
Tworzę sztukę z własnej woli, stylowo i desperacko.
Niesamowite.
Mózg mi wybuchnie.
Zachodzę w głowę.
W tej chwili moje ręce są połączone z mózgiem.
Uczucia współistnieją.
Desperacko pragnąłem zdać egzamin.
Wszystkich zabić.
Nie obchodzi mnie już ten egzamin.
Chcę tylko to narysować.
Podpiszcie prace.
To koniec.
- Czy ta praca wystarczy? - Odłóżcie ołówki.
- Lub zostaniecie zdyskwalifikowani. - Nie wiem.
Pierwszy egzamin za nami.
Lusterko?
To musiała być katastrofa, Yatora.
To prawda.
W tym moje szczęście.
U mnie był gość z kokiem, który tańczył, rysując,
i jęcząca laska.
To musiało być piekło.
Pierwszy egzamin z głowy.
Dawno się nie spotkaliśmy.
- Może jakiś grill? - Dajcie mi się przespać.
A ty, Yotasuke?
Poszło nieźle.
Nie było tak ciężko, jak myślałem.
Parę osób było wyraźnie lepszych.
Ale jedna trzecia przybyła po doświadczenie.
Teraz rozumiem, dlaczego przyjmują tak mało osób.
Panuje moda, żeby próbować.
Pewnie zdam pierwszy egzamin.
Ale przy tylu ludziach na pewno ktoś zda dzięki szczęściu.
Najstraszniejszy jest
drugi egzamin.
To normalna walka między farciarzami i kozakami.
O ile zdam pierwszy egzamin.
Niektórzy wyprzedzili resztę.
A właśnie,
zerknąłem na jej pracę. Jest niezła.
Dość.
Nie ma sensu o tym myśleć.
Pierwszy egzamin z głowy.
Brawo ja.
Martwię się drugim egzaminem
po zdaniu pierwszego.
INSTYTUT SZTUKI
Drugi egzamin na TUS tak nie wygląda.
Dzień dobry!
Dobra robota.
Do drugiego egzaminu został tylko tydzień.
Tworzymy dalej.
Ciężko przyjść na kurs dzień po egzaminie.
Mózg mi wysiada.
Za trzy dni będą wyniki egzaminu.
Nie ma czasu do stracenia.
Mimo to
nie mogę się ogarnąć.
Dobrze.
Może jutro wszyscy wyjdziemy trochę odetchnąć?
Co?
Odetchnąć?
- O tej porze? - Tak.
Ciężko pracowaliście.
Czasem trzeba się przewietrzyć.
Przecież za tydzień drugi egzamin.
Co roku na trzy dni przed wynikami pierwszego egzaminu
nikt nie może się skupić.
Poza tym za tydzień macie drugi egzamin.
Dostaniecie trzy dni na obraz olejny.
Jeszcze jedno.
Trzeba będzie oddać szkicownik.
Słyszałem już o tym.
O co chodzi?
Szkicownik to szkicownik.
Trzeba będzie trochę pogryzmolić
i opisać zamysł swojej pracy.
Wiecie, za co dostaje się punkty?
Na pierwszym egzaminie wystarczy jedno zielone światło.
Ale na drugim
musi was poprzeć dwoje wykładowców.
Potem ocenią wszystkie prace
pod kątem ekspresji
i idiosynkrazji.
Z uwagą przyjrzą się zamysłom prac.
Musicie uporządkować myśli,
więc spróbujcie wyjść i poszukać bodźców.
Idziemy!
Na miasto!
- Tak! - Czas się przełączyć.
Teraz z wami porozmawiam.
Rany.
Nie mogę się skupić.
Wyglądasz na zmęczonego.
Szkoda mi go.
Stłukło mu się lusterko podczas egzaminu.
Może nie umiał rysować.
Yaguchi.
Jak tam pierwszy egzamin?
Szczerze mówiąc,
nieźle mi poszło.
Rozumiem.
To ciekawe.
Właściwe wykończenie i zrobisz wrażenie.
Szkoda by było, gdyby się nie udało.
Chyba udało mi się wykorzystać to, czego się nauczyłem.
Ale…
Nie wiem, czy to powtórzę.
Mniej malowałem farbami olejnymi, niż rysowałem ołówkiem.
Ostatnio tylko rysowałem.
Zacząłem później niż inni.
Kompozycja z rysunków nie musi się sprawdzić na obrazach.
Nie rozumiem kolorów,
właściwości oleju
i cech materiału.
Innymi słowy,
masz przed sobą wiele wyzwań,
ale nie wiesz, od czego zacząć.
Nie mogę się doczekać jutrzejszego wyjścia.
Pójdziemy w ciekawe miejsce.
Nikogo tu nie ma.
Hej. Dzień dobry.
Zawsze to nosi?
Ma inny gust, niż się spodziewałem.
Lubisz rocka?
Hej!
Przepraszam za spóźnienie.
Co? Tylko wy?
Cześć, Okada.
Serio, dzień dobry.
Yaguchi, źle wyglądasz.
Sakuraba.
Ślicznie dziś wyglądasz.
Jakie śliczne ciuchy.
- Chodziłabym w tym. - Okada.
- Gdzie kupiłaś? - Ma siłę.
Wasze bilety.
Możecie rysować, ale nie wolno wam robić zdjęć.
Myślałem, że idziemy do muzeum sztuki.
O rany!
Szkielety są urocze!
Co za kształt!
Okada.
Jest taka podekscytowana.
Fakt.
Jestem pod wrażeniem, że umie się tak zrelaksować.
Rozumiem.
Wstrzymuję oddech, by zachować skupienie.
Ale jeśli będę to robił,
uduszę się.
Chwila wytchnienia
to nie lenistwo.
No proszę. Fajnie było.
Szkielet jaszczurki był piękny!
Próbka naczynia krwionośnego też.
Wiem.
Trzeba było to udokumentować.
Pani Oba.
Wracamy jeszcze do pracowni?
Nie, jeszcze jedna runda.
- Co? - Co?
Pierwsza runda to zabawa.
W drugiej poszukacie inspiracji.
Dzisiejsze zadanie to tworzenie na podstawie obserwacji.
Będziecie malować w pracowni na podstawie obserwacji stąd.
Nie wystarczy rysować.
Pomyślcie o różnicy między rundami.
To nie była tylko przerwa.
Gdybym od początku wiedział, że to zadanie,
już w pierwszej rundzie próbowałbym coś narysować.
Choć widzę to samo,
teraz skupiam się na czym innym.
Nie tylko ja tak mam.
Jeśli chodzi o sztukę,
każdego przyciąga co innego.
Tak myślałem.
Nie sądziłam, że wybierzecie podobne elementy.
Mieliście tyle opcji.
Dlaczego wybraliście podobne?
To paradoks wyboru?
Bingo. Dobra robota, Yaguchi.
Gdy opcji jest zbyt wiele, ludzie mają problem z wyborem.
Ale prace Okady i Sakuraby
wyróżniają się na tle pozostałych.
Skąd ten wybór?
Interesują mnie ludzie.
Goście ciekawili mnie bardziej niż wystawa.
Tam było najlepsze oświetlenie.
Rozumiem.
Co się ze mną dzieje?
Byłem pewny, że każdy patrzy inaczej.
Jestem beznadziejny.
Głupi.
Od razu wiedziałem.
Jestem przeciętniakiem.
To jak? Dawno nie było oceny na forum.
Odkryliście coś zaskakującego?
Nie musicie się zmuszać do ekscentryzmu lub naśladowania.
Patrząc na prace innych ludzi,
możecie się wiele o sobie dowiedzieć.
Dobrze. Jutro ogłoszą wyniki pierwszego egzaminu na TUS.
Wyniki będą o dziesiątej.
Ogłoszą je w biuletynie i na stronie uczelni.
Dajcie mi znać bez względu na wynik.
Ci, którzy zdadzą egzamin, przyjdą po kolejne zadania.
Nie twierdzę, że wynik to nie wszystko.
Ale w ostatnich miesiącach
stawiliście czoła swoim słabościom i mocnym stronom.
Nie przestaliście tworzyć.
Kiedyś wam się to przyda.
Dobrze. Do jutra.
Może widzimy się ostatni raz przed egzaminem.
Dziwne uczucie.
Niezbyt.
To najwyżej tydzień, co?
Wczoraj byłeś jak kot bez motywacji.
Odzyskałeś ją?
To nie tak.
Tylko nie nazwij mnie dziwakiem.
Wiem, ile przede mną.
To frustrujące, ale odczułem ulgę.
Nadal boję się wyników, ale jestem obojętny.
Dziwne.
Wiem.
Na razie, Hashida.
Na razie.
Yatora jest prawdziwym świrem.
TUS — MALARSTWO OLEJNE WYNIKI PIERWSZEGO EGZAMINU
Rozumiem.
Jasne. Do zobaczenia.
Pierwsza osoba, która zdała.
Kuwana.
Dzień dobry.
Jestem sama?
Jeszcze dwie osoby.
Dzień dobry.
- Cześć. - Cześć.
I ostatnia osoba.
Dzień dobry.
Napisy: Konrad Szabowicz