‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ครูคิดว่าอย่างผมเนี่ย…
‎จะเข้าม.ศิลปะได้ไหมครับ
‎ไม่ทราบค่ะ
‎แต่ว่าคนขยันที่ได้ทำในสิ่งที่ชอบเนี่ย
‎แข็งแกร่งสุดๆ เลยล่ะค่ะ
‎(ห้องพักครู)
‎รู้ตัวใช่ไหมว่าทำไมถึงโดนเรียกมา
‎เอ่อ ทำไมกันนะครับ
‎นายเนี่ยนะ
‎อย่าเขียนอะไรส่งเดชแบบนี้สิ
‎หัวดีมากแท้ๆ เสียของหมด
‎ผมจริงจังนะครับ
‎ผมอยากเข้าม.ศิลปะ
‎แต่ผมไม่มีเงิน เลยคิดว่า ‎เกไดคงเป็นทางเดียว
‎นายวาดรูปเป็นด้วยเหรอ
‎จากนี้ไป ผมจะเข้าชมรมศิลปะครับ
‎นายยังไม่ได้เอาใบนี้ให้พ่อแม่ดูใช่ไหม
‎ว่าแล้วเชียว
‎งั้นไปกล่อมพ่อแม่มาให้ได้ล่ะ
‎ฐานะบ้านเราคงเข้าเอกชนไม่ไหวนะ
‎คุณยางุจิ
‎ไปกันเลยไหมคะ
‎ชื่อยางุจิ ยาโทระ อยู่ม.ห้าครับ
‎ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
‎ไม่เห็นรู้เลยว่าที่นี่จะกลายเป็น ‎แหล่งซ่องสุมพวกเกรียนน่ะ
‎เลวร้ายสุดๆ ค่ะ
‎ผมตั้งใจมาเรียนวาดรูปจริงๆ
‎ถ้าไม่รังเกียจ ช่วยเป็นเพื่อนกับผมด้วยนะ
‎เดี๋ยวก่อน เขาอาจจะเป็นคนดีก็ได้
‎จะว่าไป เขาหัวดีด้วยนี่นา
‎เอาละ ตั้งแต่อาทิตย์หน้าเป็นต้นไป ‎จะเข้าช่วงวันหยุดฤดูร้อนแล้ว
‎ครูจะบอกเกี่ยวกับเมนูพิเศษ ‎สำหรับม.สี่และม.ห้าให้ทราบนะคะ
‎เป็นเมนูฝึกที่จะช่วยพัฒนาทักษะได้แน่นอนค่ะ
‎ไม่ได้เยอะอะไรเลยใช่ไหม
‎ไม่เยอะหรอกเหรอ
‎เยอะมากเลยต่างหากค่ะ
‎สำหรับภาพแรเงาและภาพสีน้ำ ‎ให้ใช้วัตถุที่วัตถุดิบต่างกันสามชนิดขึ้นไป
‎ให้เวลาวาดห้าชั่วโมงต่อหนึ่งรูป
‎รักษากฎเหล่านี้อย่างเคร่งครัดด้วยนะคะ
‎ส่วนสแครปบุ๊ก แปะหรือเขียนสิ่งที่ ‎ตัวเองชอบลงไป ใช้ได้ตามใจชอบเลยค่ะ
‎แล้วก็ถ่ายรูปด้วยมือถือ หนึ่งวันหนึ่งรูป
‎ขอให้ถ่ายโดยคำนึงถึง ‎การจัดองค์ประกอบภาพด้วยนะคะ
‎เดี๋ยวจะให้ปรินต์รูปมาส่งค่ะ
‎สุดท้าย สร้างชิ้นงานหนึ่งชิ้น
‎ชิ้นงานไม่จำกัดขนาดหรือวัสดุ
‎จะเป็นสองมิติ สามมิติ ‎ภาพยนตร์ การ์ตูน อะไรก็ได้เลยค่ะ
‎ขอให้นำสิ่งที่ตัวเองคิดว่าสนุก ‎มาใส่ในผลงานเท่าที่จะทำได้นะ
‎เอาละ วันนี้มาวาดเส้นกันดีกว่าค่ะ
‎แล้วจะมาวิจารณ์งานกันทีหลังนะคะ
‎วิจารณ์งานเหรอ
‎จะถูกวิจารณ์รายคนยังไงล่ะ
‎เฮ้อ น่ากลัวจัง
‎แค่อะไรแบบนี้ ก็ดูเป็นมืออาชีพแล้วนะเนี่ย
‎รอบตัวก็ดูมีแต่คนเก่งเทพๆ ทั้งนั้น
‎คุณยางุจิ
‎ยังไม่มีอุปกรณ์สินะ ครูจะให้ยืมนะคะ
‎ขอบคุณครับ
‎ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ขำนะคะ
‎ความยาวของไส้ดินสอนี้มีเหตุผลค่ะ
‎ดินสอจะช่วยแสดงความรู้สึกต่างๆ ออกมา ‎ตามวิธีการจับที่เปลี่ยนไปค่ะ
‎ครูคะ
‎หนูสงสัยมานานแล้วล่ะค่ะ ‎การวาดเส้นแสงเงานี่จำเป็นด้วยเหรอคะ
‎มีคนในอินเทอร์เน็ตตั้งเยอะแยะ
‎ที่วาดรูปเก่งทั้งที่ไม่เคยวาดภาพแรเงาเลยนะคะ
‎นั่นสินะคะ ถ้าจะให้สรุปเลยละก็…
‎ถึงจะไม่ได้ฝึกวาดเส้นแสงเงา ‎ก็สามารถวาดภาพเก่งขึ้นได้ค่ะ
‎แต่ว่าในบรรดาวิธีฝึกต่างๆ
‎การวาดเส้นเป็นการฝึกที่ไม่ว่าใครก็ทำได้ ‎และช่วยพัฒนาฝีมือได้อย่างรวดเร็ว
‎เหมือนเป็นการเรียนรู้สูตร ‎ที่นำไปประยุกต์ใช้ได้หลากหลาย
‎ความสามารถในการสังเกต ‎และเทคนิคจะพัฒนาขึ้นด้วยค่ะ
‎ดูไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางยังไงไม่รู้
‎ก็ว่าวาดตามที่เห็นแล้วนะ
‎สมาธิแน่วแน่เหลือเกิน…
‎น่ากลัวจัง
‎อืม ดีเลยค่ะ คุณยางุจิ
‎จัดองค์ประกอบโดยรวมได้ดีเลยค่ะ
‎- คุณยางุจิคะ ‎- ครับ
‎คุณโมริเขาวาดเก่งจริงค่ะ
‎แต่ตอนนี้มาสนใจทางนี้ก่อนดีกว่านะคะ
‎ขอโทษครับ
‎เวลาที่จะวาดรูปร่าง
‎ขอให้ใช้ดินสอในการวัดขนาด มุม ‎และระยะห่างระหว่างสิ่งของเอานะคะ
‎ท่าทางที่ดูเหมือนจิตรกรนั่น ‎มีความหมายแบบนี้นี่เอง
‎ถ้าวาดรูปร่างได้แล้วค่อยแรเงานะคะ
‎สิ่งที่สำคัญคือทิศทางของแสง
‎ลองสังเกตเงาที่พื้นผิวใหญ่ๆ ดูนะคะ
‎ต่อไปจึงค่อยลงลวดลาย พื้นผิว แล้วก็สีค่ะ
‎คนมักจะเผลอโน้มตัวเข้าหาภาพเวลาวาด
‎บางทีลองลุกขึ้นยืนบ้างเพื่อเช็กภาพด้วยนะคะ
‎สังเกตให้ดีว่าจุดไหนอยู่ใกล้และไกลที่สุด ‎จุดไหนสว่างและมืดที่สุด
‎แล้ววาดฉลากกับลวดลายลงไปด้วยค่ะ
‎ตอนที่วาดเส้นโค้ง
‎ถ้าวาดเส้นและใช้สีให้อ่อนลง
‎จะทำให้ดูมีมิติมากขึ้นนะคะ
‎รุ่นพี่เก่งจริงๆ
‎เราก็อยากจะเก่งแบบนั้นบ้าง
‎โธ่เว้ย โคตรอารมณ์เสีย
‎ครูใจดีชะมัดเลย
‎ฉลากและลวดลายยังดูหยาบอยู่นะคะ
‎ดูวาดออกมาได้แค่เท่าที่ตัวเองวาดได้
‎ครูว่าคุณโมริวาดให้ดีกว่านี้ได้ค่ะ
‎ต่อไป คุณยางุจิ
‎ใส่ใจเรื่องทิศทางแสงได้ดีมากค่ะ
‎พยายามแบบนี้ต่อไปนะ
‎วาดได้ห่วยที่สุดแท้ๆ
‎ไม่สิ เพราะเราห่วยที่สุด
‎มีแค่เราคนเดียว ‎ที่แปลกแยกจากคนอื่นแต่แรกแล้ว
‎เหนื่อยชะมัด
‎ปวดหลังเป็นบ้าเลยโว้ย
‎ไหล่ก็ปวด ตาก็ล้า
‎ยัคคุง ถ้ามีชุดที่ยังไม่ได้ซัก…
‎โธ่ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
‎(ม.ห้า แบบสอบถามจุดมุ่งหมายหลังเรียนจบ)
‎(มหาวิทยาลัยศิลปะโตเกียว)
‎ทำไมล่ะ
‎อรุณสวัสดิ์
‎อะไรเล่า
‎ผิดคาดแฮะ มาช่วงหยุดหน้าร้อนด้วยเหรอ
‎ได้ยินว่าชมรมเปิดอาทิตย์ละสองวันนี่นา
‎ยังไงเวลาเที่ยวเล่นกับพวกนั้น ‎ก็ไปตอนกลางคืนอยู่แล้ว
‎ไม่คิดว่าจะถ่อมาวาดถึงโรงเรียนนี่นา
‎แต่ก็เกินคาดตั้งแต่มาเข้าชมรมศิลปะแล้ว
‎ตอนนั้นยาโทระดูดีใจมากๆ ‎ที่ได้รับคำชมเรื่องภาพวาด
‎เราเลยเรียกมาช่วยงานชมรมศิลปะ
‎ตั้งใจจะเข้าม.ศิลปะสินะ
‎เป็นผู้ชายที่มุ่งมั่นกว่าที่คิดอีกแฮะ
‎หา
‎นี่แอบฟังฉันเรอะ
‎อย่าเข้าใจผิดสิ
‎ฉันอยู่ตรงนั้นก่อนเหอะ
‎- เจ้านี่… ‎- คุณยูกะมาวาดรูปด้วยกันไหมคะ
‎ค่า
‎ก่อนที่จะลงมือวาดด้วยตัวเอง
‎เราคิดไปว่าการวาดภาพนั้นเป็นดั่งเวทมนตร์ ‎ที่มีแค่ผู้ได้รับเลือกเท่านั้นถึงใช้ได้
‎แต่เหมือนจะไม่ใช่แบบนั้น
‎พอได้วาดภาพ ทิวทัศน์ที่เคยเห็น
‎ก็เห็นแจ่มชัดขึ้นกว่าที่ผ่านมา
‎ที่เคยคิดว่ารู้อยู่แล้ว…
‎กลับรู้สึกราวกับว่าไม่เคยรู้มาก่อนเลย
‎โห เป็นเพราะได้เรียน ‎วิธีใช้พู่กันมาแล้วหรือเปล่านะ
‎รู้สึกดีสุดๆ
‎สมองแล่นอย่างเต็มที่
‎มือก็ขยับไปในจุดที่เหมาะสมเองด้วย
‎เราคงต้องบอกพ่อแม่เข้าสักวัน
‎แต่ต้องทำยังไงถึงจะเกลี้ยกล่อมได้ล่ะ
‎ยัคคุง
‎ภาพสวยจัง
‎เอาจริงสินะ
‎คนที่ทำงานมาครบทุกชิ้นในปีนี้คือ…
‎คุณยูกะ คุณอุมิโนะ
‎คุณยางุจิ
‎ส่วนคนที่ทำชิ้นงานมาคือทุกคนเลย
‎อืม ยอดเยี่ยมๆ
‎ถ้าดูแค่ภาพแรเงาก็คงไม่รู้
‎แต่พอได้ดูสแครปบุ๊กหรือชิ้นงานแบบนี้แล้ว ‎เห็นเอกลักษณ์ของแต่ละคนชัดเลยเนอะ
‎รูปถ่ายเองพอเอามาวางเทียบกัน ‎ก็เห็นมุมมองที่ค่อนข้างแตกต่างกันเลย
‎สแครปบุ๊กของอุมิโนะเนี่ย ‎รสนิยมล้นออกมาอย่างชัด
‎สแครปบุ๊กของยูกะจังตกแต่งจัดเต็ม
‎ชิโรตะตัดเย็บชุดมาเลยเหรอ
‎สุดยอด
‎จะว่าไป…
‎ยางุจิคุงวาดภาพแรเงา ‎มา 30 ภาพเลยเหรอ ถามจริง
‎เกือบจะวันละภาพเลยนะเนี่ย
‎เก่งขึ้นสุดๆ
‎เจ้าเกรียนศักยภาพสูงชะมัด
‎เอ๊ะ จริงเหรอ
‎ดีใจนะเนี่ย
‎ไม่โดนแดดเผาเลยสักนิด
‎ว่าแต่ รุ่นพี่ไปโรงเรียนติว ‎ช่วงหยุดหน้าร้อนมาใช่ไหมครับ
‎- อืม ‎- เป็นไงบ้างครับ
‎รุ่นพี่เก่งที่สุดในคลาสเลยใช่ไหม
‎- ไม่หรอก ‎- เอ๊ะ
‎ที่โรงเรียนติว ฉันอยู่ที่ห้านับจากท้ายสุดน่ะ
‎ที่โรงเรียนติวมีเด็กซิ่วอยู่ด้วยค่ะ
‎เด็กม.หกยังพัฒนาได้จนถึงวันสอบ
‎พยายามอย่าคิดมากไปนะคะ
‎แถมคุณโมริยังมีรอบรับตรง ‎ของมุซาบิในอีกสามเดือนข้างหน้าค่ะ
‎ตอนนี้ตั้งสมาธิกับ ‎การสร้างชิ้นงานลงพอร์ตก่อนดีกว่า
‎ค่ะ
‎เอาละ มาเก็บของกัน
‎รุ่นพี่โมริน่ะเก่งมาก
‎ส่วนเรา เทียบกันแค่ในชมรมศิลปะนี้ ‎ยังเรียกว่าเก่งไม่ได้เลย
‎แล้วตอนนี้ตัวเราอยู่ระดับไหนกัน
‎จะมัวใจเย็นอยู่ไม่ได้
‎ตอนนี้ความมั่นใจของเรามาจาก ‎จำนวนภาพที่วาดไปและฝีมือที่พัฒนาขึ้นเท่านั้น
‎อึมครึมจังแฮะ
‎วันนี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เรื่องนั้นไง
‎ประกาศผลรอบรับตรงมุซาบิของรุ่นพี่โมริน่ะ
‎ผลมันต้องประกาศตั้งแต่กลางวันแล้วสิ
‎ฉันเข้าใจที่ยูกะจังเป็นแบบนี้ ‎เพราะสนิทกับรุ่นพี่โมรินะ
‎แต่ทำไมยางุจิก็เป็นไปกับเขาด้วยล่ะ
‎เรื่องของรุ่นพี่โมริก็มีส่วนนะ
‎แต่ช่วงนี้ตัวเองไม่ค่อยมีสมาธิกับภาพแรเงาเลย
‎อาจจะเป็นเพราะ…
‎ยังไม่มีภาพในใจชัดเจน ‎ในการสอบเข้าเกไดก็เป็นได้ค่ะ
‎ลองไปดูไหมคะ โรงเรียนติว
‎แปลว่าแค่ฝึกวาดภาพแรเงาไปเรื่อยๆ ‎คงสอบเข้าไม่ได้เหรอครับ
‎แน่นอนว่าการวาดเส้นแสงเงาเป็นพื้นฐาน
‎แต่ว่านักศึกษาม.ศิลปะแถบคันโตส่วนใหญ่ ‎ล้วนผ่านโรงเรียนติวมาทั้งนั้นค่ะ
‎ครูว่าลองไปดูก็ไม่เสียหายอะไรนะคะ
‎ฉันสมัครนะ
‎ที่จริงต้องบอกว่าย่าขอให้สมัครน่ะ ‎นี่ค่ะ ฉันจะสมัครภาคจิตรกรรมญี่ปุ่น
‎(ใบสมัครเข้าสถาบันศิลปะโตเกียว ‎อายุคาวะ ริวจิ)
‎แล้วคุณยางุจิล่ะ
‎ผมก็อยากสมัครนะ ‎แต่ยังเลือกเอกไม่ได้เลยครับ
‎ถ้าจะสมัคร ก็ต้องบอกแม่สินะ
‎ขอโทษที่มาช้าค่ะครู
‎ผลออกมาตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วค่ะ แต่แม่หนู…
‎เอาแต่จะสั่งซูชิมาฉลองท่าเดียวเลย
‎- ยินดีด้วยค่ะ ‎- เยี่ยม
‎- ว้าว สุดยอด ‎- สมเป็นรุ่นพี่โมริ
‎- ยินดีด้วยค่ะ รุ่นพี่ ‎- รุ่นพี่
‎ยินดีด้วยนะคะ
‎ยูกะจังคอยช่วยเหลือฉันตั้งหลายอย่าง
‎ขอบคุณจริงๆ นะ
‎รุ่นพี่สอบติดแล้ว
‎รุ่นพี่ครับ
‎ยินดีด้วยนะครับ
‎ขอบคุณนะ ยางุจิคุง
‎ครูครับ
‎คะ
‎ผมก็อยากจะเข้าภาควิชาสีน้ำมันครับ
‎คราวนี้ต้องมีลายเซ็นผู้ปกครองด้วยนะ
‎หา ยังไม่ได้บอกพ่อแม่เหรอ
‎เปล่า บอกแล้ว บอกแล้วก็จริง…
‎แต่ว่านะ ยัคคุง
‎ไม่ได้จะวาดภาพเป็นอาชีพหรอกใช่ไหม
‎แม่พูดแบบนั้น ‎แล้วยื่นแผ่นพับศูนย์วัฒนธรรมมาให้น่ะ
‎ก็เลยเสียความมั่นใจสินะ
‎แต่เราจะต้องเกลี้ยกล่อมให้ได้
‎นี่แม่
‎แม่ว่าเกไดดูไม่เข้าท่าเหรอ
‎ยัคคุง
‎ทำไมถึงอยากเข้าเกไดขนาดนั้นล่ะ
‎ยางุจิคุง
‎ช่วงเวลานี้ไม่มีชั้นปีไหนมาใช้ห้องศิลปะนี่
‎รุ่นพี่ล่ะครับ
‎ฉันว่าจะเอาของกลับไปทีละนิดน่ะ
‎จริงด้วย
‎มหาวิทยาลัยก็สอบติดแล้ว
‎ถือว่ารุ่นพี่เรียนจบแล้วสินะครับ
‎อืม
‎คงเหงาแน่เลยครับ
‎แต่ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยนะ
‎พอเข้ามหาวิทยาลัย ‎ก็จะได้คิดแต่เรื่องศิลปะอย่างเดียวแล้ว
‎ถึงจะเหงาบ้างก็เถอะ
‎ว่าแต่รุ่นพี่ไม่โดนพ่อแม่ว่า ‎เรื่องจุดมุ่งหมายหลังเรียนจบเหรอครับ
‎พอดีฉันเอาแต่วาดภาพมาตั้งแต่ยังเด็กน่ะ
‎ถ้าผมเก่งเท่ารุ่นพี่ได้ก็ดีสิ
‎- เอ๊ะ ‎- ไม่มีอะไรครับ
‎นี่ ยางุจิคุง
‎ฉันมีเรื่องจะขอร้องหน่อยน่ะ
‎ทำไมรุ่นพี่ถึงอยากได้ภาพที่คนอย่างเราวาดเนี่ย
‎ดีใจจังเลย จะได้ของขวัญ ‎ฉลองจบการศึกษาจากรุ่นน้องที่น่ารักแล้ว
‎อย่ากดดันผมสิครับ
‎ฉันชอบนะ ภาพของยางุจิคุงน่ะ
‎ขอโทษนะที่ต้องให้มาแลกกับภาพของฉันน่ะ
‎ไม่หรอกครับๆ
‎ถ้าผมไม่ได้เจอกับรุ่นพี่
‎ผมคงไม่ได้วาดรูปหรอกครับ
‎จริงเหรอ
‎ผมชอบภาพของรุ่นพี่ขนาดนั้นเลยแหละครับ
‎ดีใจจัง
‎จะว่าไป
‎เราสองคนเคยคุยกันในห้องศิลปะ ‎ช่วงฤดูใบไม้ผลิเมื่อปีที่แล้วสินะ
‎ตอนนั้น
‎ฉันนึกไม่ถึงเลยว่ายางุจิคุงจะตั้งเป้าเข้าม.ศิลปะ
‎ภายนอกดูเหมือนพวกอันธพาล
‎แถมยังปั้นหน้ายิ้มเก่งอีก
‎พูดตามตรง ตอนแรก
‎ฉันนึกว่าไม่ได้เอาจริงเอาจังอะไรซะอีก
‎แต่ยางุจิคุงเป็นคนที่มีความพยายามสุดๆ เลยนะ
‎เอ่อ ผมน่ะ ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ
‎ฉันวาดได้แต่สิ่งที่ฉันอยากวาดน่ะ
‎เพราะฉะนั้น ฉันเลยเลือกสมัครรอบรับตรง ‎ที่ยื่นพอร์ตภาพที่เตรียมไว้แล้วได้
‎ฉันว่าแบบนั้นแหละถึงจะเหมาะกับฉัน
‎ถ้าพูดอีกอย่างคือฉันไม่มั่นใจว่า ‎จะสอบติดรอบสอบคัดเลือกปกติได้น่ะ
‎แต่ว่าฉันน่ะ…
‎คาดหวังกับยางุจิคุงอยู่นิดๆ นะ
‎ยางุจิคุง รู้จักต้นกำเนิดของภาพวาดไหม
‎มีหลายทฤษฎีนะ ‎แต่หนึ่งในนั้นคือ "คำอธิษฐาน" น่ะ
‎เพราะฉะนั้น
‎ฉันเลยใส่คำอธิษฐาน
‎ลงไปในภาพที่ฉันวาด
‎ให้คนที่มีภาพวาดนั้นเดินไปในเส้นทางที่ดีน่ะ
‎ไนกี้เป็นเทพีแห่งการต่อสู้ ปัญญาและชัยชนะ
‎ขอให้ยางุจิคุงประสบความสำเร็จนะ
‎รุ่นพี่ครับ
‎ผมรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาเลย
‎ขอบคุณนะครับ
‎ในที่สุดก็ได้ทำอะไรที่สมเป็นรุ่นพี่แล้วสินะ
‎อะไรกันครับ
‎รุ่นพี่ ภาพที่ผมจะมอบให้รุ่นพี่ ‎ช่วยรอจนถึงพิธีจบการศึกษาได้ไหมครับ
‎หือ
‎อะไรเนี่ย นี่แม่เหรอ
‎อืม
‎วาดให้แม่ แม่ก็ดีใจนะ ‎แต่จะคุยเรื่องมหาวิทยาลัยไม่ใช่เหรอ
‎ใช่แล้ว
‎แต่ผมอาจจะบอกผ่านคำพูดได้ไม่หมด ‎เลยวาดออกมาเป็นภาพน่ะ
‎ภาพน่ะ…
‎ถ่ายทอดสิ่งที่ไม่อาจสื่อออกไปเป็นคำพูดได้
‎ผมได้รู้ว่าบนโลกนี้มีสิ่งต่างๆ ‎และความคิดที่น่าสนใจอยู่อีกมากมายเลย
‎ได้รู้มากกว่าที่เห็น ได้เข้าใจมากกว่าที่วาด
‎ทีแรก ผมตั้งใจว่าจะวาดภาพนั้น
‎แบบภาพเหมือนที่เด็กๆ วาดให้แม่กันในวันแม่
‎แต่ตอนวาดอยู่ ผมก็เข้าใจขึ้นมา
‎ว่ามือของแม่
‎จมูกเล็บฉีกเพราะล้างจานด้วยน้ำร้อน
‎และเพราะต้องแบกของหนักเวลาไปซื้อของ ‎แขนเลยมีกล้ามเนื้อกว่าที่คิด
‎พอวาดไปเรื่อยๆ
‎ผมก็นึกขึ้นได้ทีละเล็กละน้อยน่ะ
‎แม่ทำอาหารจานปลากับเนื้อสลับกันวันเว้นวัน
‎กับข้าวที่จัดจานไม่ค่อยสวย ‎แม่ก็จะเป็นคนเอาไปกินตลอด
‎เลยคิดได้ว่าคนคนนี้คิดถึงแต่ครอบครัวสินะ
‎ถ้าไม่ได้วาดรูป ผมคงไม่ได้สังเกตสิ่งเหล่านี้
‎ขอโทษนะ
‎ขอโทษที่ผมเป็นลูกที่ดีไม่ได้
‎ขอโทษครับ
‎แต่ว่าผม…
‎อยากเข้าเกได
‎ผมอาจจะไม่มีพรสวรรค์
‎แต่ว่าผมอยากทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง ‎ที่มีอยู่ตอนนี้เพื่อการวาดรูป
‎ผมอยากจะเก่งขึ้นกว่านี้ ‎อยากจะเห็นโลกอีกหลายใบ
‎เพื่อที่จะทำแบบนั้นให้ได้
‎ผมเลยอยากให้แม่ช่วย
‎ผมไม่อยากให้แม่เป็นห่วงผมอย่างเดียว
‎แต่อยากให้แม่เชื่อใจผมด้วยสักนิดก็ยังดี
‎ขอบคุณนะที่มาพึ่งพาแม่
‎ขอบคุณที่วาดภาพนี้ให้แม่นะ
‎(พิธีจบการศึกษา)
‎รุ่นพี่โมริ
‎รุ่นพี่ยามาโมโต้
‎- ยินดีด้วยนะคะที่เรียนจบแล้ว ‎- ยินดีด้วยนะคะที่เรียนจบแล้ว
‎- ขอบคุณนะ ‎- ขอบคุณนะ
‎โอ้โฮ ใหญ่มากเลย
‎สุดยอดไปเลย
‎ถ้ามีดอกไม้เยอะขนาดนี้ ‎ต้องวาดภาพดอกไม้เก่งขึ้นแน่ๆ
‎ไม่สิ เอาไปลอยในอ่างอาบน้ำ ‎แล้วถ่ายรูปออกมาเป็นผลงานดีกว่า
‎เลิกพูดอะไรแบบสมาชิกชมรมศิลปะได้แล้ว
‎หลังสอบเสร็จพวกเรามาออกโดจินกัน
‎เป็นโดจินร่วมสินะ
‎อยากวาดเหล่าสาวน้อยผู้เลอโฉมออกมาสู้กันจัง
‎- ชอบแบบนั้นจริงๆ สินะ ‎- รุ่นพี่ครับ
‎ถึงจะเข้ามหาวิทยาลัยไปแล้ว ‎ก็พยายามเข้านะครับ
‎ไม่ใช่นะ…
‎เปิดดูแล้วด้วย
‎ภาพของฉันนี่
‎ผมไม่ค่อยมั่นใจว่า ‎วาดออกมาได้ดีหรือเปล่าน่ะครับ
‎ไม่หรอก
‎ขอบคุณนะ
‎จะรักษาไว้อย่างดีเลย
‎รุ่นพี่
‎ครูคะ
‎มาถ่ายรูปกันเถอะค่า
‎ค่า
‎(สถาบันศิลปะโตเกียว)
‎(ลงทะเบียน)
‎คำบรรยายโดย: ฉัตรียา ธนากิจเจริญสุข