Ze is prachtig, nietwaar?
Eternals is een zeer ambitieuze film.
Er zijn tien nieuwe personages.
Een tijdspanne van 7000 jaar.
Op aarde, maar ook in de ruimte.
Over de hele planeet.
De omvang en reikwijdte is echt enorm.
Het is misschien wel onze meest ambitieuze film ooit...
NATE MOORE - PRODUCENT
...en dat met Endgame meegerekend.
Bijna alles wat je kunt bedenken.
Er zijn monsters, reusachtige ruimtegoden.
En een liefdesverhaal.
Dat maakte ons als filmmakers zo enthousiast.
We hebben ruim 25 films gemaakt bij Marvel,
maar dit voelt echt anders dan wat we voorheen hebben gedaan.
Dit is een nieuwe wereld.
Dat is het ongelooflijke aan Marvel.
Het is een enorm complexe wereld.
Ik denk echt dat Eternals de meest epische film...
...van Marvel is.
Er staat het meest op het spel
voor een Marvel-superheld tot nu toe.
Het is groter dan wat we tot nu toe
in de Marvel-wereld hebben gezien.
Het draait helemaal om legenden in wording.
Aan het eind van deze film
hebben we een andere kijk op de Marvel-wereld en de aarde zelf.
KEVIN FEIGE - PRODUCENT
De impact van Eternals op de Marvel-wereld
is het volledig herdefiniëren van die filmwereld.
Mijn aanvankelijke visie voor de film
kan worden samengevat met dit gedicht van William Blake:
'De wereld zien
'in een korrel zand
'en de hemel in een wilde bloem.
'Je draagt oneindigheid in je hand
'en eeuwigheid in een uur.'
Toen ik de film pitchte zonder iets te zeggen...
REGISSEUR
...deed ik dat dus.
Onze visie voor de film was het vastleggen van iets heel episch
en tegelijkertijd intiems.
Iets zo episch als het ontstaan van de zon
en iets zo intiems als de fluisteringen van een minnaar.
Hoe brengen we die momenten samen in de film?
Dat was de uitdaging.
Ik weet niet precies hoe het is gebeurd.
Ik had pas net The Rider gemaakt.
Toen ik werd gebeld voor een afspraak met Nate Moore
was ik heel blij en verrast over Eternals.
We zoeken altijd regisseurs die ons inspireren
en die goed acteerwerk krijgen.
Ik had Chloés eerste film gezien.
Daarna zag ik The Rider, die ik geweldig vond.
Mijn eerste gesprek met Nate
ging natuurlijk over de verhalen en de personages,
maar ook over wat ik kon bijdragen.
We bespraken meteen wat we gingen doen,
maar ook hoe we dat gingen doen.
Want hoe we deze film gingen maken,
zou bepalend zijn voor het eindresultaat.
Chloé heeft een zeer specifieke visie voor de film.
Door de manier waarop ze filmt, voelt het extra persoonlijk.
Je krijgt dus het gevoel
dat je als het ware een enorme onafhankelijke film maakt.
Toen ik hoorde dat ze een Marvel-film maakte...
...dacht ik: daar wil ik aan meedoen.
Hoe zou zij de superheldenwereld benaderen en zich die eigen maken?
Chloé Zhao heeft een natuurlijkere stijl van films maken.
Ze drong erop aan om uit te zoeken
hoe we meer op praktische locaties konden filmen.
Het is logistiek gezien een hele uitdaging
om je filmploeg steeds te verplaatsen.
Plaatsen zoeken om buiten te filmen, in de regen en alle weersomstandigheden,
is uitdagend.
Het is lastig voor de crew, voor de cast
en voor het effectenteam.
Maar dat alles zou de film een heel andere look geven.
Die uitdaging wilden we aangaan.
Een uitdaging is het zeker, maar daar hou ik van.
Ik kwam erbij als filmmaker die een verhaal wil vertellen,
maar ook als fan.
De Marvel-wereld is voor mij een plek met geweldige personages en avonturen.
Het is duidelijk dat er een team achter zit
dat echt dol is op het genre en op de fans.
Het is tijd.
Marvel Studios en de Marvel-filmwereld
bestaan al meer dan tien jaar.
Met de release van de laatste Avengers-film
is de Infinity-saga van 22 films eindelijk afgerond.
Waar gaan we nu mee verder? Waar beginnen we mee?
We wilden twee dingen echt graag doen.
Opnieuw beginnen met nieuwe personages en verhaallijnen,
maar ook teruggaan naar de diepe, rijke mythologie
achter alle Marvel-comics.
Neem een van de mytheschrijvers van Marvel,
Jack Kirby, oftewel King Kirby.
Hij schreef jaren geleden The Eternals...
GODEN OP AARDE - THE ETERNALS
...een van de mythologisch rijkste verhalen in de geschiedenis van Marvel.
Dat geeft ons een heel rijke achtergrond.
Niet alleen die van Marvel,
maar ook de bestaande mythologieën van onze wereld.
Jack Kirby schreef de Eternals in de jaren 70 in een stripverhaal.
Dit was zijn tweede Marvel-klus
en hij wilde iets kosmisch en vernieuwends doen.
In de strips, net als in onze film,
moesten ze de mensheid beschermen
totdat de Celestials konden oordelen
of de mensheid een plek tussen de sterren waard was.
In onze film is hun oorsprong vergelijkbaar.
In de strips kwamen de Celestials naar aarde, met de vroege mens.
ZOIE NAGELHOUT - PRODUCTIE & ONTWIKKELING
Als experiment creëerden ze de Deviants,
dat mislukte.
Toen ze zagen dat ze gefaald hadden,
schiepen ze de Eternals als tegenhanger.
Kirby bedacht een spannende en boeiende wereld
met de menselijke geschiedenis als basis,
alsof dit in onze wereld zou kunnen plaatsvinden.
Ik hou van de mythologie erachter
en van het feit dat hij de mythologie van de ruimte
en die van de mensheid op aarde
samengebracht heeft om personages te schrijven
die dat konden beleven.
Dat gaf ons de kans om opnieuw over onze eigen geschiedenis te leren.
We vinden het geweldig om de oorsprong...
SCHRIJVERS
...van de hele Marvel-wereld in onze film uit te lichten.
We zien de eerste ontmoeting met de Celestials,
waar je in andere films alleen glimpen van hebt gezien.
Voorgaande films bevatten hints naar de Celestials.
Knowhere in Guardians of the Galaxy, de uitvalsbasis voor de Collector,
is bijvoorbeeld een Celestial-hoofd.
De Celestials zijn echt een hoeksteen in de gedrukte Marvel-verhalen
en we willen ze in de filmwereld net zo'n belangrijke rol geven.
Eternals is in feite een epos.
Het gaat om onsterfelijkheid, identiteit en plichtsgevoel.
We bekijken al die dingen
die zoveel geweldige superhelden al gedaan hadden.
Maar wij bekijken het specifiek gedurende de hele geschiedenis
van de mensheid op aarde.
Wat het proces betreft: we kregen 800 pagina's aan onderzoek.
Alle stripverhalen, grafische romans, alles over deze wereld.
'Alsjeblieft. Bedenk maar een film.'
We zaten vier, vijf weken lang alleen maar na te denken,
met de nodige frustratie, om deze wereld te bedenken.
The Eternals is de afgelopen 30, 40 jaar drie keer als stripverhaal uitgebracht.
We zijn ontzettend geïnspireerd door King Kirby's werk
en Neil Gaimans versie van The Eternals.
De fans verwachten vermoedelijk
dat we voornamelijk zullen putten uit Neil Gaimans versie van begin 2000.
Dat is in veel opzichten ook de populairste versie,
maar voor ons was de ware inspiratie Jack Kirby's originele versie uit 1976.
Dat komt deels omdat hij daarvoor gebruik gemaakt heeft van onze eigen geschiedenis,
die van de Azteken.
Veel van zijn ontwerpstijl, zelfs de inspiratie voor de verhalen,
kwam uit de wereldgeschiedenis.
Ik heb ze zien vechten, liegen en doden.
Maar ik heb ze ook
zien lachen en liefhebben.
Wat ik zo leuk vind aan het Eternals-verhaal
is dat we terugkeren naar het begin van onze beschaving
en zien dat ze onder ons hebben geleefd
en ons al die tijd hebben geholpen.
We zien echte historische gebeurtenissen.
We zien de grote tragedies en onze grootste momenten,
en dat vanuit het perspectief van wat ons bestaan hier betekent.
Deze planeet
en deze mensen
hebben me veranderd.
Daardoor konden we terug in de tijd gaan
en ongekende dingen zien.
Niet alleen in de Marvel-wereld, maar ook als filmmakers,
dingen die we niet vaak in films zien.
Het oude Mesopotamië aan het begin van de beschaving,
het oude Babylon, volgens vele historici de bakermat van beschaving.
De Gupta's rond 200 v.Chr.
Dat tijdperk hadden we niet vaak in films gezien,
maar bevatte veel historische feiten
die zelfs wij filmmakers niet kenden.
Waarom vochten jullie niet tegen Thanos?
Of tijdens al die andere vreselijke oorlogen?
We mogen alleen ingrijpen
in geval van Deviants.
STEPHANE CERETTI - VFX-SUPERVISOR
Toen we probeerden te bepalen wat die Deviants precies waren,
keken we naar monsters uit oude verhalen,
van de Grieken en Egyptenaren.
Chloé wilde iets heel unieks.
We wilden iets bovennatuurlijks,
maar ook herkenbare vormen toevoegen.
Aan het begin van de film, in Mesopotamië,
zijn ze veel groter, als dinosaurussen.
Het zijn reuzenmonsters.
Na verloop van tijd en naarmate ze evolueren,
worden ze meer als de dieren die we nu zien.
Het had dus een verhalend aspect
en dat stuurde het ontwerp van de Deviants.
Hoewel The Eternals 10.000 jaar beslaat
en allerlei elementen bevat,
bleven Kevin en Nate gedurende het hele proces
voortdurend de personages benadrukken.
Het is belangrijk om de toon
en het genre van je film vast te stellen.
De actie, en ik denk dat de fans het daarmee eens zullen zijn...
Vlucht.
...is ondergeschikt aan het verhaal,
aan de emotionele kern van de film. Waarom is iets bijzonder
of meeslepend?
Want zonder de emotionele kern en de personages
leef je niet mee met Iron Man of Thor,
of in dit geval de Eternals.
We richten ons sterk op de familiedynamiek tussen de Eternals.
Het is een gelaagde film. Het is een geweldig scifi-avontuur
dat tijdperken omspant.
Daaronder zit een ingewikkeld familiedrama.
En onder die laag zit een liefdesverhaal.
En de daadwerkelijke kern is, vind ik, de reis naar zelfontdekking.
Onze film wordt aangevoerd door Sersi, een complexe, onvolmaakte heldin,
die misschien wel de menselijkste Marvel-held ooit is.
Bovenaards.
Opmerkzaam.
Lieftallig.
Licht.
De toekomst.
Sersi is empathisch en kan materie manipuleren.
Ze kan dingen in iets anders veranderen,
maar weet nog niet precies alles over haar krachten.
Ze is heel creatief. Wat ik zo leuk vind aan haar personage
is dat ze nooit echt iemand slaat.
Haar kracht zit hem in haar nieuwsgierigheid.
Ze is dus een kunstenaar.
Ze heeft een diepe band met de natuur.
Ze is nieuwsgierig naar de mensheid, anders dan andere Eternals.
In de stripverhalen is Sersi levenslustig,
wat je niet vaak ziet in verhalen over onsterfelijkheid.
Ze ziet de schoonheid in het zo lang in leven zijn,
want ze blikt terug op al haar ervaringen
met genegenheid.
Die positieve insteek maakt haar boeiend als hoofdpersoon.
In tweestrijd.
Passie.
Mysterieus.
Geweldig.
Baas.
Ikaris draagt de last van de wereld op zijn schouders.
Hij is de trouwe soldaat.
Hij worstelt met wat goed is voor hem als wezen
en wat goed is voor het grote geheel.
En nu...
Ikaris.
Sersi en Ikaris hebben al 5000 jaar een knipperlichtrelatie.
Vrij lang al, dus.
Dat is best een lange relatie.
Ze hebben een andere kijk op de mensheid.
Een vergelijking die ik heel goed vind,
is wanneer Sersi een woestijn ziet, ze zandkorrels ziet.
En ze vindt de schoonheid in elke korrel.
Ikaris ziet dat niet.
Hij ziet het als: 'Oké, de woestijn is gevaarlijk.
'We moeten gaan.' Ze worden verliefd op elkaar,
want ze zien de wereld graag door de ogen van de ander.
Ze hebben elkaar in het verleden gekwetst.
In die 5000 jaar hebben ze samen alles meegemaakt.
Er is sprake van echte liefde en veel geschiedenis.
Iedereen houdt van liefdesverhalen,
films als Casablanca, met ups en downs.
En de last die ze voor de film dragen,
is hoe ze zichzelf door de evolutie van de mens anders zijn gaan zien.
Technologie.
Uitvinder.
Slim.
Geniaal.
Beschermend.
Phastos is in feite de technopaat.
Ik kan mijn geest en energie gebruiken
om wat ik maar wil te bouwen met elke technologie.
Alles wat hij doet en wil, is bedoeld voor de vooruitgang van de mens.
Hij heeft zo'n sterk geloof in de mens, zoveel passie.
Helaas voldoen wij, de mensen, niet altijd aan zijn verwachtingen.
Ergens in zijn leven is zijn kijk op de mens veranderd
en is hij de hoop verloren.
Het mooie aan zijn verhaallijn is dat je ziet hoe hij er weer om geeft.
Phastos is het type dat handelt vanuit zijn hart en zijn ziel.
Dat probeert hij te herstellen in zichzelf en in anderen om hem heen.
Op veel momenten in de film is hij de emotionele kern.
Er waren meer Deviants dan je zei.
Dat was vast heel erg leuk voor jullie.
Inderdaad.
Vechten.
Onberekenbaar.
Krijger.
Breekbaar.
Thena is een krijger en vecht heel onbevreesd.
Dat is alles wat ze wil doen.
Ze is de oorlogsgodin.
Ze kan verschillende wapens in haar handen toveren,
wat ingewikkeld is bij het voorbereiden of trainen.
Ik vroeg steeds wat mijn wapen zou zijn, zodat ik ermee kon oefenen.
Ze stuurden me wapens op.
Ik kreeg zoveel wapens, tot ik besefte
dat het een combinatie zou zijn van ze allemaal.
Als ze niet vecht, weet ze niet waar ze thuishoort of wie ze moet zijn.
Ze is stil en opmerkzaam.
Zij heeft misschien wel het grootste obstakel te overwinnen
in deze film.
Sterk.
Kracht.
Voorziener.
Speciaal brouwsel.
Sexy, misschien.
Gilgamesh is de sterkste Eternal.
Hij is een beschermer. Zijn specialiteiten zijn stevige stompen.
Een grote stomp, bedoel ik. Ja.
Gilgamesh heeft een groot hart.
Hij is heel trouw. Zijn vrienden gaan altijd voor.
Hij is een vrolijk, vermakelijk personage.
Ik voel me als de grote broer van mijn familie.
Hij is de schattige teddybeer.
Hij vat dingen niet zo serieus op. Hij neemt de tijd om te genieten.
Gilgamesh vroeg Druig ooit om mij te laten inslapen.
Dan kon ik op vakantie naar Fiji.
Hij is ook een uitstekende kok. Voor een vakantie of een feest
wil je absoluut bij Gilgamesh thuis zijn.
Sarcasme.
Zo schattig.
Tinkelbel.
Tragisch.
Sprite kan illusies maken. Ze is heel vurig.
Ze heeft een kort lontje.
-Nietwaar? -Je liet me in de steek in Macedonië.
Sprite leeft al eeuwig lang, maar in het lichaam van een kind.
Dat is niet makkelijk. Ze is juist het meest volwassen van alle Eternals.
Het interessante aan de Gaiman-versie van de strips
is hoe hij Sprite schrijft.
Hij gaf haar verhaal meer tragiek en nuance,
en daardoor wilden we haar ook belangrijk maken in onze film.
Het enige wat ze wil, is een mooi leven ervaren
en als kind een jeugd ervaren.
Het is een emotionele reis voor Sprite
om haar plek te vinden.
Nee toch.
Hunkering.
Passie.
Duister.
Rotzak.
Druig is een eikel.
Inderdaad, meneer.
Druig. Hij beheerst gedachten.
Hij staat voor waar hij in gelooft.
Als hij daardoor verdeling zaait met de rest,
is hij daar niet bang voor.
Hij is heel idealistisch en filosofisch.
Als hij je mag, prima.
Als hij je niet mag, moet je oppassen.
Die Azteekse trappen aflopen
op de set zelf, was onwerkelijk.
En heel lastig, want die treden waren heel erg steil.
Ik moest tijdens het lopen naar de camera kijken.
Ik hoopte maar dat ik niet misstapte en hield het hoofd koel.
Iedereen was in kostuum. Ik stond op
en iedereen viel neer.
Dat was een superheldenmoment.
Opschepper.
Uitslover.
Charisma.
Grappige vent.
Vreugde.
Kingo. Kingo houdt van het leven.
Kingo is altijd het opvallende type geweest.
Hij wilde dat men wist dat hij een superheld is,
zonder het zelf te onthullen.
Dit kwam dus het meest in de buurt.
Superheld, filmster.
Mensen merken niet dat hij superheld is.
Maar wel dat hij filmster is.
Jullie denken dat ik een filmster ben.
Dat ben ik. Maar ik ben ook
een Eternal.
Mijn personage wordt geïntroduceerd op de set van een Bollywood-film.
Hij doet een groot Bollywood-dansnummer.
Ik dans niet. Ik kan niet dansen.
Toen we gingen filmen, zei Chloé:
'Ik schrijf een grote dansscène voor je.'
Ik zei: 'Ik doe het in mijn broek, maar dat klinkt geweldig.
'Zoek een dansleraar.'
Nileeka was dus mijn dansleraar
en we werkten maanden samen voordat we die scène opnamen.
Er waren wel 50 achtergronddansers op die enorme Bollywood-set.
Al dat werk heeft geloond. Het ziet er prachtig uit.
Snel.
Supersnel.
Makkari is de snelste vrouw in het heelal.
Ze gebruikt haar kosmische energie om supersnel te rennen.
Ze kan ook door de geluidsbarrière breken
om ongelooflijk harde knalgeluiden te maken,
wat haar erg krachtig maakt.
Ik ben dol op Makkari. Ze is natuurlijk snel.
Dat is haar kracht.
Maar ze is ook loyaal.
Goed gevochten.
Jij ook.
Wie Lauren ziet, ziet haar energie.
Ze zette ons aan om gebarentaal in de film te gebruiken.
Haar man Doug werd uiteindelijk ook gebarentolk voor ons
en leerde de andere acteurs gebarentaal.
Ze gaf ons regels om de set zodanig te runnen
dat die geschikt was voor doven.
Ze gaf ons veel van die kennis
om dingen op de juiste manier te doen.
Leider.
Genezer.
-Moederlijk. -Moeder.
Mama.
Liefde.
Ajak is als het ware de leider van de Eternals.
Ze benadert dat leiderschap vanuit het perspectief van een moeder.
Ze heeft een speciale relatie met elk van hen.
Ze is zowel moeder als mentor.
Ze is liefdevol, maar ook streng.
In de film moet ze enkele zeer zware beslissingen nemen.
Er zat een belangrijk moment voor mij persoonlijk in de film.
In een van de scènes moest ik paardrijden.
Ik heb heel lang geleden een ongeluk met een paard gehad.
Daarom deed ik dat nooit.
Ik bevrijdde mezelf van mijn verleden en van mijn angst.
Ik kon rond galopperen met het paard en...
Ik wist niet zeker of ik het wel kon.
Maar ik wilde het wel.
Ik denk dat het me ook heeft geholpen met het personage.
Het was een bevrijdende ervaring.
Elk van deze personages en de reis,
hun emotionele ontwikkeling,
vertegenwoordigt een aspect van de menselijke aard.
Het is tevens een verwijzing naar de dualiteit in ons allemaal.
Wat ze van ons geleerd hebben, wat ze liefhebben of juist niet,
zegt veel over wie ze zijn, maar ook over wie wij zijn.
Actie.
Deze film was heel goed gecast.
We zijn allemaal bizar genoeg perfect voor de rol.
Iedereen is uniek en speciaal, liefdevol en vrijgevig.
Bij het casten, ook voor mijn voorgaande films,
probeer ik te zien hoeveel van dat personage al in de acteur zit.
Dat vind ik het opwindendst. Zoveel mogelijk.
Dan brengen ze namelijk een deel van wie ze zijn naar het witte doek.
Er is een camera
die iets zal vastleggen wat niet te plannen is
en niet te schrijven is, en dat proces is opwindend.
Er waren zeker onverwachte relaties en dynamieken
die ik nooit had verwacht
bij het lezen van het script,
zodra de acteurs bij elkaar waren.
Ik vond de een-op-eenscènes met elk van de acteurs geweldig.
We ontdekten echt onverwachte dingen.
We hebben het echt getroffen.
Toen ze voor het eerst bij elkaar waren,
vlogen de vonken ervanaf. Ik dacht: oké dan.
Je verwacht die mensen in het echt nooit samen in één kamer.
Ze hebben verschillende achtergronden
en verschillende levenservaringen.
Maar iedereen in de cast heeft iets bijzonders.
Ze hebben iets van een buitenbeentje.
Maar ook iets heel bijzonders.
En dat verbindt ze als familie,
want de Eternals leven in de marge.
Een groep onsterfelijken die al 35.000 jaar op aarde is.
Ze horen in de Marvel-wereld, we hebben ze nog niet ontmoet.
Willen jullie enkele Eternals ontmoeten?
Goed.
De cast, behalve Gemma, ontmoette elkaar op Comic-Con, in juli.
Dames en heren, als Ikaris: Richard Madden.
Kumail Nanjiani.
Lauren Ridloff.
Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten op Comic-Con,
was dat eerlijk gezegd heel ongemakkelijk.
Angelina Jolie kwam naar me toe
en zei dat ze fan was van 'The Walking Dead'.
Ik stond versteld. Ik kon er niet over uit.
Als Sprite: Lia McHugh.
Hoe voelt het om als de jongste persoon
een van de oudste Marvel-personages te spelen?
Het voelt onwerkelijk.
Comic-Con was heel leuk, om iedereen voor het eerst te ontmoeten.
Ik denk dat het gewoon meteen klikte.
Het was een belangrijk moment om voor het eerst samen te zijn op Comic-Con.
Salma Hayek.
Er waren zoveel mensen om ons aan voor te stellen,
terwijl we ons ook aan elkaar voorstelden.
Dat was bizar.
En ook wel eng
om te beseffen hoeveel verwachtingen het publiek had.
We keken elkaar maar aan, van:
'We mogen dit niet verprutsen.'
De Eternals.
Waar ik het meest van geniet, is het creëren van werelden en de ontwerpen.
De basis, de stripverhalen van Jack Kirby maar ook de versie van Neil Gaiman,
waren grote inspiraties.
We hebben ook veel onderzoek gedaan met historici,
taalkundigen, antropologen, wetenschappers.
Dat was heel belangrijk voor Eternals,
want om de kijker te doen geloven
dat die superhelden al 7000 jaar op onze planeet zijn,
moet je ze visueel het gevoel geven dat ze echt bestaan hebben.
Als productiedesigner
ben je verantwoordelijk voor elk detail dat in beeld komt,
of iemand nu een boterham eet, in een auto rijdt
of in een ruimteschip vliegt, en ook elke locatie.
Als je meer dan 130 sets moet bouwen,
is dat een hele onderneming. De omvang is enorm.
We reizen de wereld rond, door de ruimte, door de tijd.
Het is buitengewoon geweest,
wat we allemaal wel niet hebben moeten bereiken.
Mijn beginpunt voor de film was natuurlijk de strips van Kirby.
Die heb ik heel zorgvuldig bekeken. Het is heel mooi om te zien
hoeveel raakvlakken die hadden met het script.
Een van de sets in het bijzonder zette me aan om er dieper in te duiken.
Dat was de Aztekentempel van Teotihuacán.
Die zou door goden of aliens zijn gebouwd.
Het zit dus in menselijke folklore.
Ik begon nader onderzoek te doen
en daaruit bleek dat er ruim 100.000 mensen woonden.
Er was geen rivier in de buurt. Helemaal niks.
De mythe en de legende is
dat bepaalde goden dit voor de mensen hadden gebouwd.
Zo kwam ik op een idee
dat ik voor de rest van de productie aanhield.
Ik begon te denken aan de invloed
die de aliens die naar deze planeet kwamen
volgens hen op onze technologie en op alles hadden.
VOORWERPEN DIE DE GESCHIEDENIS VORMGEGEVEN HEBBEN
Het was geweldig om daarna in de stripboeken
illustraties te zien van al die tempels
en zijn eigen versie van de Eternals en de Celestials,
getekend in de versieringen op de tempels.
Dat namen we mee. We namen die versiering over
en gebruikten die op onze set.
In het interieur, boven in de tempel, is echt een knipoog naar Kirby te vinden.
Ons productiedesign onder leiding van Eve Stewart
deed zijn huiswerk en bedacht een taal
voor op de kostuums en op de muren van het ruimteschip.
Zo hadden we een samenhangende stijl.
Het moest eeuwenoud en toch technologisch geavanceerd overkomen.
Dat was een hele uitdaging qua ontwerp.
Hoe laat je het lijken alsof die aliens hier al 7000 jaar zijn
en maak je het tegelijkertijd de inspiratie
voor echte, historische gebouwen?
Dit was een grote uitdaging, want toen ik begon,
las ik dat de Eternals door de Celestials geschapen waren.
Dat was heel lang geleden, dus het kon geen ruimteschip zijn
zoals die in de films van Ridley Scott.
Dit ruimteschip moest dan, theoretisch gezien,
al 7000 jaar op aarde liggen.
Het kon dus geen echte verwijzingen naar menselijke technologie bevatten.
En het leek me ook zo'n spirituele plek
voor die mensen, die wederom theoretisch,
was gebouwd door de Celestials, goden dus.
Ik begon dus te kijken naar heilige geometrie,
de werking van vormen in alle religies over de hele wereld.
Elke religie heeft graag een cirkel.
Elke religie heeft graag een driehoek.
Die wilde ik samenbrengen.
De buitenkant van het schip werd al snel driehoekig,
puur vanwege de aerodynamica.
Chloé en ik hadden het ook uitvoerig over hoe cirkels en driehoeken samengaan,
in zowel het christendom als het islamisme en in de Aziatische cultuur.
Het werd dus een allesomvattend iets.
We begonnen met veel driehoeken.
Daarna sprak ik met wetenschappers,
die zeiden dat dit heel goed was,
omdat driehoekige vliegtuigen ook verticaal kunnen opstijgen
als je genoeg energie op alle punten hebt.
Zo begonnen we dus.
Ik was heel erg verbaasd toen ik ons schip binnenging.
Hoeveel schepen heb je gezien? Ze zien er hetzelfde uit. Futuristisch.
Dit schip is heel anders, onvoorstelbaar,
elk voorwerp, elk detail ervan.
Het is nieuw en opwindend.
Ik ben dol op het ruimteschip, want het is zo apart.
Dat komt door de bolvorm met de gewelfde plafonds,
waardoor het iets weg heeft van een kathedraal of tempel.
We hebben hard gewerkt om de texturen te laten lijken
op de binnenkant van een meteoor.
Alsof die echt eeuwenoud was.
We hebben oude Babylonische spijkerschriften bekeken.
We hebben er zelf één gemaakt.
Deze staan voor dingen als ster, maan, reis, mens, aarde en god.
Deze komen precies overeen met de kostuums.
Als ze tegen deze muur staan, creëert de kracht van Arishem de kostuums.
Alle vormen in de kostuums zijn gebaseerd op de wereld van Jack Kirby.
SAMMY SHELDON DIFFER - KOSTUUMONTWERPER
Chloé heeft veel overlegd over de cirkels met de lijnen
die overal in terugkomen.
Aangezien ze al 7000 jaar op aarde waren,
konden de symbolen en de vormen op hun lichaam dan invloed hebben gehad
op die van religies en culturen over de hele wereld?
Dat speelde dus allemaal mee.
Ik kan eerlijk zeggen dat deze kostuums
de lastigste superheldenpakken waren die ik ooit heb gemaakt.
Deze zaal is onze tentoonstelling van de superheldenpakken
en van andere tijdperken uit de film.
Toen ik het script las, dacht ik: hier zit alles in.
Verschillende tijdperken. Toekomst, verleden, alles.
Qua kostuumontwerp heb je dus heel veel om mee te werken.
Daarbij zouden we tien nieuwe superhelden gaan ontwerpen.
Een van de vereisten
was dat ze niet zomaar op bepantserde superheldenpakken leken,
maar op een tweede huid.
En we moesten de kosmos erin verwerken.
We bekeken eerst mineralen en de natuur,
en experimenteerden met stoffen.
Kevin kwam langs tijdens de productie.
Hij zei: 'Het lijkt wel een scheikundeproef.'
In de film zie je dat het niet gewoon blauw is.
We gebruikten verschillende tinten zwart en blauw,
en olieverf, en brachten die samen op een doek.
Daarna wacht je een paar dagen
om te zien wat voor textuur je krijgt.
Elk kostuum is uniek.
Je moet heel veel experimenteren, want op een groot scherm
zie je echt alle texturen.
Elk kostuum heeft zoveel lagen...
IVO COVENEY - SUPERVISOR KOSTUUMEFFECTEN
...die met de hand zijn gemaakt.
Het is een hele klus.
De minste stukken voor een personage waren vijf of zes.
Vergelijk dat met Sprite, die achttien stukken droeg.
Elk van die stukken moet op de computer worden getekend,
gevormd, gegoten, schoongemaakt, bewerkt en geschilderd worden.
Ze zijn heel erg arbeidsintensief.
Soms had ik zeven of acht man in de werkkamer
die aan het schilderen waren.
Voor elk van die tien personages hadden we zeker zes herhaalde kostuums.
Je kunt je dus nauwelijks voorstellen hoeveel werk daarin zit.
Ajak houdt van natuur en is de leider,
met de link naar de Celestials.
Zij heeft een geweldige hoofdtooi
en veel omhoog lopende lijnen.
Veel goud en blauw.
Ook hebben we een geweldige cape, helemaal handgeschilderd.
Ik had het geluk dat ik met Sammy kon werken,
die veel symboliek in mijn kostuum verwerkt heeft.
Het geeft kracht en tegelijkertijd trots
om een kostuum te mogen dragen dat voor zoiets belangrijks staat.
Sersi is dol op de mensheid. Ze is een vrijgevig mens.
We gaven haar groen en zilver als kleuren.
Ze heeft vloeiende delen om het vrouwelijk en zacht te maken.
Het is niet heel gestructureerd, maar eerder wat zweveriger.
Dan hebben we Ikaris, een echte vechter.
Ik wilde niet uitgaan van het idee van zomaar een strak superheldenpak.
Hij kreeg dus een soort gesegmenteerd pantser.
Sprite is een denker. Zij heeft iets albast-achtigs
met wat jade erin.
Voor haar besloten we te spelen met haar moderne look.
We wilden haar laten zien als iemand
die wanhopig graag volwassener wil zijn.
Ze draagt eigenzinnige, maar serieuze kleren.
Alsof ze haar identiteit wilde vinden.
Dan hebben we Druig. Die is heel monastiek.
Hij maakt een groot keerpunt mee.
In de loop van onze reis met hem wordt hij steeds grilliger,
dus zijn kostuum is dat ook.
Het is vrij lang, heel sterk in het midden.
Thena is een krijger,
maar ze heeft ook iets breekbaars.
Ze begint als een geweldige gouden godin
en verandert geleidelijk aan
in iets breekbaars en zachts,
als een gewonde vlinder.
Gilgamesh is de sterkste krijger, dus hij heeft veel bepantsering
en dit is heel hard voor hem.
Hij gaat op reis met Thena en komt met haar vast te zitten in de tijd.
Zij veranderen hun kleren niet voor de moderne wereld.
We plaatsten hen
ergens in en rond het jaar 1900.
Zijn kleren zien er dus heel oud uit.
Het mooie aan mijn kostuum
is dat er in de hele Marvel-wereld geen pak is dat hierop lijkt.
Het beweegt goed. Het past goed.
En het is paars. Dat is altijd al mijn favoriete kleur geweest.
Iedereen zegt vast dat ze tranen in de ogen kregen toen ze het aandeden.
Ik in elk geval wel.
Wauw.
Ik zal eerlijk zijn: ik kreeg tranen.
Alsof je een trouwjurk aan trekt.
Ik wist meteen dat dit hem was.
Mijn favoriete moment in de film was Brian.
Zijn laatste kledingsessie was mijn favoriete moment.
Ik ging voor het laatst passen.
Je ziet de ontwerpen, maar het lijkt onwerkelijk.
Elke keer dat ze me de schetsen lieten zien,
dacht ik: ben ik dat? Dat ben ik niet. Of wel?
Hij durfde niet in de spiegel te kijken met het pak aan.
Ik worstelde met veel dingen
over hoe de Marvel-wereld er volgens mij moest uitzien.
Ik was heel nerveus over hoe ik zou overkomen.
Hij begon zwaar adem te halen.
Met elke rits of knoop die dichtging,
of toen ik mijn laarzen aantrok,
dacht ik: oké dan.
Ze zeiden: 'Brian, draai je om en kijk.'
Maar ik was er niet klaar voor.
Ik was bezorgd. Hij zei: 'Ik ben in orde.'
Toen ze me uiteindelijk dichtritsten,
zeiden ze: 'Nu moet je naar jezelf kijken.'
Dus ik draaide me om.
Toen hij zich eindelijk omdraaide, schreeuwde hij.
'Mijn god. Dit is ongelooflijk.'
Ik schreeuwde gewoon. 'Kom kijken allemaal.
'Iedereen die aan dit pak heeft gewerkt.'
Ze kwamen allemaal kijken. En ik...
Ik huilde tranen met tuiten.
'Jullie weten niet hoe blij jullie deze zwarte knul
'uit North Carolina hebben gemaakt, die nooit had gedacht
'dat hij hier kon staan en geloven dat hij een superheld is.'
Ik meen dit vanuit de grond van mijn hart:
iedereen die op welke manier dan ook aan deze film heeft gewerkt,
dat zijn de echte helden, eerlijk waar.
Zonder hen waren wij niet de helden die we zijn.
Ik wil dat de kijkers van deze film weten
dat er zoveel mensen tijd en moeite doen
om van mij een superheld te maken.
Het leukste was om iedereen in kostuum te zien
toen we allemaal op een rij stonden.
Het was echt opwindend om iedereen in zijn pak te zien.
We gilden en hadden de hele dag tranen in onze ogen.
Ik riep: 'Mijn god. Kijk.'
Toen we uiteindelijk bijeenkwamen, waren we ontroerd.
Het was echt geweldig.
Het waaide hard, heel dramatisch.
De capes fladderden.
Soms voel je je tijdens de opnamen zelf bijna een fan.
En dat is heel bijzonder.
Dank jullie wel, Eternals.
Toen ik ja zei tegen de film, dacht ik:
ik zit ergens in een groen hok in een studio,
en zo werkt dit.
Ik had het mis. Ik zat één dag in een studio
van alle dagen dat ik er was.
Chloé wilde zoveel mogelijk praktische sets gebruiken,
dus we waren vaak op locatie.
De locaties en geografie zijn heel belangrijk in de film.
Die zitten erin verweven, want het gaat om de groei van de beschaving
in combinatie met de natuur, en hoe mens en natuur
samen geëvolueerd zijn.
We hebben veel in Londen gefilmd.
Londen was voor ons als een zakmes.
We konden daar in North Dakota zijn, daarna in Alaska.
Zelfs in de Amazone, gek genoeg.
We konden er in verschillende tijdperken zijn.
Tijdens avondopnamen sloten ze Camden af.
Ik dacht: wauw. Kunnen ze dit echt?
Kunnen ze een van de drukste delen van Londen afsluiten voor een film?
Dat is heel ambitieus.
We filmden ook veel in Fuerteventura en Lanzarote,
op de Canarische Eilanden,
een Spaanse eilandengroep aan de kust van Afrika.
Dat gaf ons veel uitzichten die we eerder
nooit gehad hadden.
Die konden we laten lijken
op plaatsen die niet meer bestonden of onbereikbaar waren.
We gingen naar de Canarische Eilanden
en filmden daar Babylon en Mesopotamië.
Het voelde alsof we daar ook echt waren.
Het leek zo echt, en dat is fantastisch.
Het was geweldig om op locatie te filmen, in bossen
en op zwarte zandstranden of vulkanische eilanden.
Als je echt op locatie bent,
wordt alles veel reëler,
hoe bizar de situatie ook is.
Je hebt nog nooit zulke plekken gezien.
Het is echt magisch.
Dit landschap is spectaculair.
Ik heb in geen enkele film zo de wereld rondgereisd.
Dit is zeker geen makkelijke film.
Ik weet niet of je Fuerteventura kent, maar daar is dus niks.
Niet rot bedoeld, maar het is een eiland.
We kwamen daar aan en zagen alleen rotsen.
Er waren ooit vulkanen.
En dan sta je op een klif. Had ik dat gezegd?
Er waren kliffen waar we enorme vechtscènes filmden.
We klommen over dingen heen, werkten met kabels.
En dan was er het strand.
De wind daar is niet niks. Het is als een wolk stof.
Je krijgt zwart zand ook niet makkelijk van je lijf af.
Het was ongelooflijk, want als ik zeg dat we nauw moesten samenwerken,
bedoel ik dat ook echt. We werden heel hecht op Fuerteventura.
Het was leuk om in hetzelfde hotel te zijn, want we aten samen
en brachten tijd met elkaar door.
Als je op locatie bent, voel je het meer
en ga je meer in het moment op.
Het bracht ons allemaal samen als familie
en dat hielp ook de relatie tussen de personages.
-Cut. Goed. -Dave?
-Prachtig. Het staat erop. -Ja.
Door op locatie te filmen, konden we echt
het licht en de omgeving vastleggen.
Kijkers moeten niet alleen het personage zien,
maar ook het personage in de context van de wereld erachter.
In een studio is dat heel lastig te doen.
Filmen op locatie was uiteindelijk dus heel logisch.
Het is heel opwindend voor onze effectensupervisor, Steph Ceretti.
Hij wilde altijd
zoveel mogelijk echte en natuurlijke elementen vastleggen.
Voor ons is het interessanter om met echte materialen te werken,
want daarbij horen situaties die je niet altijd in de hand hebt.
Dat maakt de film in dat opzicht realistischer.
We wilden echt uitgaan van het idee
dat alles zoveel mogelijk op een echte plek moest worden opgenomen.
Dat wilde Chloé heel graag. De scène in het Amazonewoud.
We overwogen het in een studio te doen,
maar Chloé en ik zeiden uiteindelijk:
'Nee, dat gaat niet. Er is nooit genoeg plaats.
'We moeten dat op locatie filmen.'
Ook al was dat heel lastig in Engeland, waar het bijna winter was.
Veel regen, zoals je je kunt indenken.
Het was logisch om op locatie te werken en de omgeving te voelen.
En de acteurs in die omgeving zetten waar ze de elementen ervaren.
Het gaf ons ook vrijheid met de camera
om overal te filmen, zonder beperkingen.
Zo was het dus veel natuurlijker,
en ook veel visceraler.
Chloé wilde zo echt zoveel mogelijk vastleggen.
En dat is een enorme uitdaging voor hem.
Hoe brengt hij zijn visuele effecten naadloos samen met de echte wereld?
Want als je dat precies goed krijgt,
dan krijg je dat realisme dat Eternals echt nodig heeft.
Die actiescène op het strand.
Prachtige omgeving, geweldige locatie.
We wilden daar zoveel mogelijk beeldmateriaal zien te krijgen
met het natuurlijke licht, de omgeving, de wind.
Het was wel lastig om de materialen voor stunts
en speciale effecten op dat afgelegen strand te krijgen.
We konden veel van de actie niet daadwerkelijk filmen,
dus bouwden we de omgeving digitaal na
om die alsnog te krijgen. Ook ontwierpen we enkele shots
die we niet op locatie konden krijgen,
met digitale personages die op hoge snelheid vechten en vliegen.
Maar we probeerden wel dat filmachtige te behouden.
Zorgen dat de digitale shots overeenkwamen met de filmstijl
die Chloé wilde gebruiken, om het natuurlijk te houden.
Als je een scène filmt op een set
heb je meestal volledige controle over de belichting.
Het licht en de lucht veranderen niet,
want we gebruiken in elk shot dezelfde lucht.
Hier was dat niet zo.
Elk shot had een andere hemel, een andere wind of wolk.
We probeerden dat dus te voorkomen,
maar Chloé zei: 'Vecht er niet tegen.
'Laat het er natuurlijk uitzien.
'We wilden het daar filmen en dingen veranderen.
'Doe dat ook in de digitale shots.
'Maak het gewoon zo natuurlijk mogelijk.
'Werk met natuurlijk licht en de natuurlijke elementen.'
Dat was dus heel interessant voor ons.
Het was een gave, symbiotische relatie.
Het was voor haar ergens ook een leerproces,
want ze had nooit aan zo'n grote film gewerkt.
Ze had nooit de middelen die wij voor onze films hebben.
Maar wij hadden nooit een verhaal verteld zoals zij.
We hadden nooit de camera bewogen zoals zij dat wilde.
Ik kom uit een indie-wereld.
Je laat je verbeelding de vrije loop
en hebt dan mensen die zo ruimdenkend en ervaren zijn
dat ze je ideeën nog beter maken
en er helemaal in opgaan. Dat is een ongelooflijk proces.
-Hij heeft de witte tas. -Ja, dat is goed.
Chloé filmt graag op wat zij het 'magische uur' noemt,
wanneer de zon net onder de horizon duikt.
Je hebt al die helden in hun geweldige pakken,
de oceaan is één enorme golf en de wind gaat tekeer,
en dat is de perfecte omgeving
die je zo graag digitaal zou willen nabootsen, maar wat zelden lukt.
De acteurs zouden dat een bijzonder moment noemen,
want dat was het eind van de film.
Je filmt dan wel niet op volgorde,
maar je ervaart het toch zo qua energie en dramatiek.
Dat moment voelde heel bijzonder.
'LIFE MEMORY SUITE' COMPONIST: RAMIN DJAWADI
We wisten dat de film zwaar moest leunen op thema's.
Er zijn immers elf personages
en 7000 jaar aan menselijke geschiedenis.
Je hebt ruimte, aarde, al die elementen.
Het is belangrijk om thema's te herhalen.
Dat doet Ramin zo fantastisch in Game of Thrones.
Ramin creëerde echt prachtige thema's.
Als dat thema begint, wekt dat emoties op.
In plaats van een thema per personage
benaderden we de thema's als:
'Wat maken die personages in de loop van de tijd mee?'
Liefde, missie, herinneringen, al die aspecten.
Laten we thema's maken voor hun emotionele toestand.
We hebben je nodig.
Zo helpen de thema's ons om dit enorme verhaal samen te brengen.
Telkens als dat herinneringsthema opkomt,
maakt het niet uit of je in de moderne Amazone
of het oude Babylon bent.
Je begrijpt hoever de personages zijn gekomen
en dat ze toch dezelfde problemen hebben. Dat is menselijk.
-Eternals, verzamelen. -Dank je.
-Eternals, verzamelen. -Oké.
Er heerst een familiale sfeer,
maar ze benadert de personages op een heel diepgaande manier,
ook hoe ze met de acteurs werkt.
Ze sleept je echt mee in een personage.
Heel goed.
De momenten met de personages zijn enorm belangrijk.
Dat zijn de momenten die men zich herinnert uit de Marvel-films.
Dat moment waarop de Avengers samen shoarma eten.
Daar kunnen mensen zich echt in vinden.
Chloé Zhao, onze regisseur,
is heel goed in het vinden van die kleine momenten.
De gevechten en de aliens en zo zijn natuurlijk heel spannend.
Maar we zijn al 7000 jaar familie. We dragen veel emotionele bagage mee.
Die verkennen was het bevredigendste aan deze film.
Chloé is heel opmerkzaam in elk klein moment van de film.
Ze denkt altijd aan wat ze beter kan
en wil het gewoon zo goed mogelijk maken.
Ze is betrokken bij elk aspect van de film
en doet honderd dingen tegelijk.
Ik weet niet hoe ze het doet, maar het is geweldig.
Ze is een kamikaze-agent.
Er is niks zo geweldig als je regisseur
die je iets ziet doen en dan enthousiast
van achter de camera op je af komt rennen.
Ze zorgt dat je dingen wilt proberen, dat je gelooft
dat jij bij die visie hoort, en in hoe je die creëert
en vormgeeft, dus er is veel improvisatie.
We ontdekken al gaande veel in elkaar.
Ze was goed met personages
en met relaties, dat wist ik.
Maar haar werk met actie...
Als we een actiescène filmden,
zei ze: 'Wil je kijken?' En dan kijk ik
en dan zie ik een actiescène zoals ik die nooit eerder heb gezien
in een film van Marvel of wie dan ook.
Chloé gebruikt onze karakters en onze diversiteit
zo naadloos in de film dat het ons verenigt.
Je voelt dat je deel uitmaakt van iets heel bijzonders.
Ik had me nooit in de Marvel-wereld voorgesteld,
en al zeker niet als superheld.
Ik had vrienden die er verschillende rollen in hadden
en ik dacht: kon ik maar de vent zijn
die de computer van Captain America repareert of zo.
Om nu echt in deze film te spelen, is echt te gek.
Om deel uit te maken van een Marvel-film
met de meest diverse cast ooit
in een superheldenfilm...
Dat is opwindend. Het toont de reikwijdte van de film
en die is alomvattend.
Je ziet een geweldige mix van mensen
van allerlei achtergronden en culturen.
Dat is echt een verrijking voor het verhaal,
want het is echt episch en alomvattend.
Het is de eerste keer dat we hier op aarde zijn
met een team superhelden dat net zo divers is als de aarde.
Als onze planeet, als de mensheid.
Deze cast geeft me echt rillingen.
Iedereen ziet er anders uit en klinkt anders.
Iedereen heeft een totaal andere energie.
Ik heb nog nooit een cast als deze gezien
en het feit dat we dit voor Marvel mogen doen
als superhelden, is echt bijzonder.
Het is interessant, want ik had nooit gedacht dat ik
in de Marvel-wereld zou spelen.
Wat Chloé zo mooi deed, was dat ze ons nam zoals we zijn.
Ik weet dat ik er niet heel Marvel-achtig uitzie,
maar Chloé zei: 'Nee, dat moet juist.
'Dit ben jij.
'Ze moeten eruitzien als gewone mensen,
'want iedereen kan een superheld zijn.'
Dat vind ik mooi, want de kijkers
hebben hun eigen idee van wat Marvel hoort te zijn
en hoe Marvel eruit moet zien en moet klinken.
En wij vegen dat allemaal van tafel
en geven mensen het idee dat ze zichzelf erin kunnen zien.
Films zijn echt een spiegel van onze maatschappij.
Als we onszelf er niet in terugzien,
ons niet weerspiegeld zien,
hoe weten we dan dat we echt bestaan?
We hebben je nodig.
Hoe weten we dat we er zijn?
Hoe weten we dat we de ervaringen van anderen kunnen meebeleven,
hun fouten, en daar zelf betere mensen van worden?
We werden één...
Dat is dus zo belangrijk,
dat we die uitbeelding in de film zien.
En de diversiteit in deze cast
is ongeëvenaard.
Pas op.
Dat is zwaar. Gaat het?
-Ik hou van je. -Ik van jou.
Wat ik heel erg koester,
is dat ik vind dat ik echt een speciale, persoonlijke relatie heb opgebouwd
met elk van de personages en elk van de acteurs,
en ook prachtige vriendschappen.
Iedereen vond vrij snel zijn rol.
Niet alleen in de film, maar ook daarbuiten.
We zijn ons echt een familie gaan voelen.
Alsof we elkaar al kenden.
Ik weet niet wat het was, maar we waren al snel...
We waren vrienden.
Ik hou van ze allemaal, al mijn mede-castleden.
We zijn echt een familie.
Het is ongelooflijk hoe die band tot stand is gekomen.
Ik wil ze gewoon omarmen en bij elkaar houden.
Het hoort bij mijn personage,
maar dat heeft me beïnvloed. Ik voel me verantwoordelijk.
Het was heel makkelijk om een familie te worden.
We werden heel snel een familie.
-Cut. -Prachtig.
Voor een film over tien onsterfelijke aliens van de planeet Olympia
gaat het juist vooral om menselijkheid en wat het betekent om mens te zijn
en van deze aarde te komen.
Zijn wij hier de zorgdragers
of is de aarde maar een opstapje naar iets groters?
Als maatschappij, zowel in de VS als wereldwijd,
beginnen we in te zien wat onze relatie met deze aarde
en met elkaar is.
Dat is een belangrijk thema om te bestuderen,
want dat zijn dingen die we elke dag tegenkomen.
Je keert je niet tegen je familie.
De film wordt juist een viering van de planeet aarde
en van de mensheid.
We leren wat het betekent om sterfelijk te zijn,
om een mens te zijn
dat maar een zeer beperkte tijd in dit universum heeft.
Dat is een prachtige manier om de mensheid te eren.
We zijn individueel dan wel heel krachtig,
maar we zijn het krachtigst als we samenwerken om deze planeet te helpen.
Het is een prachtige boodschap. Samen zijn we sterker,
en zo kunnen we echt verschil maken.
Deze film zal een groot effect hebben op de toekomst van de Marvel-wereld,
zozeer zelfs dat ik ook als fan dolenthousiast ben
dat ik zo'n invloedrijke film kon maken binnen de Marvel-wereld.
Gedurende dit hele proces
stonden Kevin, Nate en het hele team klaar om me op te vangen als ik viel.
Als ik met nieuwe, gekke ideeën kwam, gaven ze me die vrijheid.
Ik heb zoveel van ze geleerd.
Ik ben zo dankbaar voor deze kans
om niet alleen eer te betonen aan het verleden van Marvel,
maar ook bij te dragen aan de toekomst ervan.
Dat is voor mij een eer.
Vertaling: Sylvy Notermans