- Uważaj! - Tułku!
Nie! Otto, nie!
Uważaj!
Najbliższy tunel jest za mostem, za drzewami.
Tędy, Azuro.
Na co czekacie? Lecimy!
Wchodźcie.
Szybko, tutaj.
- Tu będą bezpieczni. - Trzeba ich stąd zabrać.
Wyjścia są zablokowane.
Tułku!
Podaj mi rękę!
Otto, znajdź resztę.
- Zablokowane. - Nie ma wyjścia?
Nie. Jak ich stąd wydostaniemy?
Zmierzają w naszą stronę. Zabiją tych cywilów.
Nie pozwolę na to.
- Trzeba ich przetrzebić. - Co robisz?
Piszę się na każde wariactwo.
To wskakuj.
Vanpa!
Eva!
Żałosny insekt.
Otwórz oczy. Ludzie przegrali.
Taki jest wasz los.
A to jest mój los.
Wszyscy oddadzą mi hołd.
Jako zbawcy planety.
Nie jesteś zbawcą, tylko oszustem.
Nie jesteś połączony z Sercem.
I dlatego nigdy nie poznasz jego mocy.
Ostrożnie, Evo.
- Pamiętaj, co mówił Zin. - Wiem.
Zin? Co wam powiedział mój brat?
Serce do mnie mówi.
Jest częścią mnie.
Możesz je zabrać, ale nigdy nie będzie twoje.
Chyba że stanie się częścią ciebie.
Częścią mnie.
O nie!
Nie!
Obym nigdy ci nie podpadł.
W drogę. Mam nadzieję, że teraz lepiej kierujesz.
Nie martw się, poradzę sobie.
Musimy znaleźć otwór.
Jaki jest plan?
Zobaczysz.
Redimusie, nakieruj magnes.
Robi się, staruszku.
Czwórki twarde jak murki!
Dalej, brzydale.
Tędy.
Tak jest. Tędy.
Przygotuj się.
No dalej.
Bliżej.
Vanpa.
Bliżej.
- Vanpa! - Teraz! Unieś go!
Tak jest!
A macie!
Uważaj! Dokąd lecimy?
Do tego tunelu.
Jest zamknięty!
Tułku!
Weź je.
Poradzisz sobie.
Omni, otwórz tunel 275.
To nie może być koniec.
Co ze światem, który będzie?
Miałam być mostem.
Pomocy.
Proszę.
Pomóżcie mi, proszę.
Proszę. Pomóżcie nam.
To ty. Zastanawiałam się, gdzie jesteś.
Dziękuję.
Wam wszystkim.
Nie uciekniemy im.
To polegniemy, walcząc.
Jeśli ktoś mnie słyszy, tu Evan Cztery, odmeldowuję się.
Hailey, jeśli mnie słyszysz… No cóż, kocham cię.
Mój zuch.
Tak jest!
A macie!
- Czwórki… - Twarde…
Jak murki!
Wszyscy na pokład Bizium.
Ósma?
Cadmus miał rację. Zostałaś obcą.
Jesteś jedną z nich.
A ja próbowałam cię chronić.
Ósma, to wykracza poza mnie i ciebie.
Nie sprawdzaj mnie.
Zrobię to, jeśli będę musiała.
Eva!
Nie!
Tułku!
Nie!
Gumolekt?
Pomóż jej nas zrozumieć.
Tułku?
Tułku, proszę. Nie mogę cię stracić.
Eva…
nie pozwól, żeby to cię zmieniło.
Nie.
O nie.
Nie!
Eva, proszę cię.
Co ty robisz?
Eva Osiem z Sanktuarium 573 prosi o ponowne przyjęcie.
Mat? Halo? Jest tam kto?
Wpuść mnie!
Mat, proszę!
Błagam, wpuść mnie.
Boję się.
Proszę.
Chcę wrócić do domu.
Nie.
Nikogo już nie ma.
Zostałam sama.
Jestem tu.
Czekałam na ciebie.
A ty wybrałaś ich.
Nie ma ich.
Jesteśmy tylko my.
Nie to nam obiecywali.
Wiem. Nie to.
Ale może zyskamy coś lepszego.
Eva? Co ty robisz?
Jestem mostem.
Serce mnie potrzebuje.
Nie.
Orbona cię potrzebuje.
Ósma!
Nie!
Ósma!
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Kocham cię.
Nie.
Tułku!
Moja Eva.
Chodź.
Spójrz.
Nimfa,
zrodzona z ziemi,
wychowana przez maszynę i obcego,
wyruszyła szukać rodziny.
Szukać domu.
Szukać prawdy.
I odnalazła je splecione ze sobą.
W ojcu, który potrzebował córki.
W świecie, który potrzebował przywództwa.
W ciemności,
która potrzebowała światła.
Cześć, siostra.
I tak świat, który był, stał się światem, który będzie.
Przeszłość wybaczona.
Przyszłość odnaleziona.
Wreszcie widzimy siebie w sobie nawzajem.
Ponieważ nie ma ich.
Jesteśmy tylko my.
W POSZUKIWANIU CZARLA
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK TONY’EGO DITERLIZZIEGO
Napisy: Daria Okoniewska