‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪ข้ารับใช้ที่รักเอ๋ย
‪เทพธิดาของเจ้าตื่นขึ้นแล้ว
‪ลูนา ผู้ซื่อสัตย์ที่สุด
‪เจ้าต้องพาพวกเขากลับบ้าน
‪ท่านเทพธิดา
‪ข้าไม่มั่นใจนัก
‪จงมั่นใจ
‪เมื่อครั้งที่ข้าเข้าไนต์ซิลเวอร์วูดส์ ‪ตอนที่ท่านพบข้า ข้าแหลกสลาย
‪แหลกสลายในทุกทาง
‪ทั้งร่างและวิญญาณ ‪ท่านทำให้ข้ากลับมาตั้งหลักได้
‪ข้าว่างเปล่า ท่านเติมเต็มให้ข้า
‪ข้าพบความสงบ ‪จนกระทั่งท่านต้องการจอมทรมาน
‪ท่านขับไสนางออกไป ส่งนางไปรบ
‪ท่านทำลายข้า ท่านเทพธิดา
‪ข้าเป็นทั้งสองสิ่งไม่ได้ ‪ทั้งนักบวชหญิงกับจอมทรมาน
‪จงระวังคำพูดกับข้า
‪ข้าปฏิเสธท่าน
‪ข้าปฏิเสธทรราชทุกรูปแบบ ‪ไม่ว่าจะเป็นเอลฟ์ มนุษย์ หรือเทพ
‪และข้าจะไม่บูชาท่าน
‪แล้วพวกเจ้าที่เหลือล่ะ
‪กัปตันกับองค์หญิง ‪นำพาเราออกจากนรกที่ท่านทิ้งเราไว้
‪ข้าเลือกพวกนาง
‪เจ้าเลือกจะเป็นความว่างเปล่า
‪งั้นก็ตามใจ
‪เจ้าเลือกชะตาของเจ้าแล้ว
‪ข้าภูมิใจในตัวเจ้า
‪แล้วเจ้าจะให้เราทำอะไรต่อ
‪ไปช่วยพี่น้องเรา
‪ตามคำสั่งของมิรานา
‪(เมืองหลอก)
‪เลย์ไลน์
‪เรารอดแล้ว
‪ท่านเทพธิดากลับมาแล้ว เมเน่กลับมาแล้ว
‪ไม่ใช่เมเน่ ไม่ใช่เทพธิดาของเรา
‪มาเร็ว ทุกคน เข้าไปพรางตัวในป่า พลธนูพร้อม
‪ได้ยังไง
‪พ่อมดทรยศเรา
‪ทุกอย่างสูญสิ้นแล้ว โลกมาถึงจุดจบ
‪เทพธิดาน้อยทำให้เจ้าผิดหวัง
‪แต่มันไม่ใช่ความผิดของนาง
‪น้ำใจเล็กๆ ของข้าทำให้นางเห็นธาตุแท้ของเจ้า
‪เทพธิดาน้อยทำตามนิสัยของนางเอง
‪แค่เพียงเท่านั้น
‪ข้าพรากศรัทธาของนางไปจากเจ้า
‪เมื่อไม่มีนาง แผนของเจ้าก็สูญเปล่า
‪เจ้าเผยจุดอ่อนให้เห็นแล้ว
‪การพึ่งพาผู้อื่นของเจ้ายังมีผลต่อโลกแห่งวัตถุ
‪เจ้าทำให้พวกนั้นเสื่อมเสีย
‪ข้าเชื่อใจให้พวกนั้นเป็นตัวเอง ‪ดังที่ข้าเชื่อใจให้เจ้าเป็นตัวเอง
‪และเรื่องนั้น ข้าต้องขอบคุณเจ้า
‪วางอาวุธลงซะ
‪ข้าไม่มีวันทำร้ายเจ้า แสงตะวันน้อยของข้า
‪ไม่มีวันทำร้ายข้าเหรอ
‪ท่านเองสินะ ท่านฆ่าเสด็จพ่อกับเสด็จแม่
‪ท่านพรากพ่อแม่ไปจากข้า พรากทุกสิ่งไปจากข้า
‪ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำผิดพลาดซ้ำรอยพ่อ
‪ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องพบหายนะเช่นเดียวกับเขา
‪เจ้าคือแสงสว่าง ข้าคือความว่างเปล่า ‪เจ้าคือเป้าหมายของข้า ผู้ที่ข้ายอมคุกเข่าให้
‪ท่านโกหกข้ามาทั้งชีวิต
‪ข้าเพียงแค่รู้จักตัวจริงของเจ้า
‪ข้ารู้ว่าข้าเป็นอะไร ข้าเป็นธิดาของเสด็จพ่อ
‪เจ้าพวกนี้ เจ้าพวกหนูที่ล้อมรอบเจ้า
‪พวกมันบดบังจิตใจ ‪ทำให้เจ้ามองไม่เห็นสิ่งที่ตัวเองเป็น
‪ข้าจะทำให้เจ้ามองเห็นเอง
‪หนีไปที่วัง เร็วเข้า
‪ไม่ นั่นมันมังกร
‪หุบปากแล้วหนีไปซะ
‪ปกป้ององค์หญิง พานางไปหาเนตร
‪นี่คือโอกาสเดียวของเรา องค์หญิง ‪เจ้าคือโอกาสเดียวของเรา
‪จงรับพลังของเสด็จพ่อ สืบทอดบัลลังก์ของท่าน
‪แล้วเจ้าล่ะ
‪ข้าจะแต่งกลอนและมันจะต้องไพเราะ ‪ข้าจะแต่งมันให้เจ้า
‪แล้วเจ้าจะได้รู้ว่าข้าน่ากลัวกว่าหนูนัก
‪ไม่ได้ ข้าทิ้งเดเวียนไม่ได้ ข้าทิ้งนางไม่ได้
‪ข้ารู้ว่าข้าสาบานจะปกป้องท่าน
‪เจ้าจะไม่หนีจากการต่อสู้
‪องค์หญิง นับเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‪เซกัน
‪ย่าห์
‪ทั้งบ้า ทั้งโง่
‪แบรม
‪การกระทำของเจ้า ‪ทำให้เกิดการเผชิญหน้าที่น่าเศร้า
‪หนีไป
‪บ้าเอ๊ย
‪มันมีราคาที่ต้องจ่าย
‪ความตาย
‪แบรม ดราก้อนไนต์
‪ออรอธ
‪ก็แค่หนูตัวหนึ่งเท่านั้น
‪ออรอธ
‪ขอร้องล่ะ ข้าไม่…
‪บอกทีว่าจะช่วยเจ้าได้ยังไง
‪ข้าเพิ่งคิดอะไรที่วิเศษสุดได้
‪ข้าล้มเหลว
‪เจ้าสับสนระหว่างความสิ้นหวัง ‪กับความพ่ายแพ้ เจ้าหนูน้อย
‪เจ้าไม่ได้ล้มเหลว เจ้าพบเนตร
‪ข้าไม่ได้พบ
‪ก็แค่เนตรนั้นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจินตนาการไว้ ‪มันไม่ใช่สิ่งที่เราทั้งคู่จินตนาการไว้
‪แต่แน่นอน เจ้าคงเห็นความจริงชัดเจนแล้ว
‪อย่างที่ข้าได้เห็นชัดเจน
‪เราอยู่กับเนตรมาตลอด
‪เจ้ารู้จักแสงสว่างของมัน ‪เจ้ารู้จักความรักของมัน
‪ความรักเหรอ ข้าไม่…
‪เจ้าแทบไม่คิดถึงสิ่งอื่น เจ้ายอมฆ่าเพื่อนาง
‪เจ้ายอมตายเพื่อนาง
‪ความจริงของนางถูกความเคลือบแคลงบดบัง ‪แสงสว่างมิอาจรอดพ้นดวงจันทร์
‪"องค์หญิงไร้บัลลังก์"
‪มันบดบังสายตาของข้า ‪แต่ในใจเจ้า เจ้ารู้แต่แรกว่านางเป็นใคร
‪นางเป็นสิ่งใด
‪เจ้ายืนมองกายเนื้อที่เวิลด์เวิร์มสร้างขึ้น
‪เจ้าไม่รู้แน่ชัด แต่เจ้าก็อยู่ข้างนาง
‪ตอนนี้นางต้องการเรา
‪นางไม่ต้องการเรา ‪นางต้องหาพลังในตัวเองให้เจอ
‪นางไม่มีโอกาสหรอก ‪เจ้าก็รู้ว่าข้างนอกนั่นมีอะไร
‪กายเนื้อเป็นอนิจจัง
‪สิ่งที่อยู่ในหัวใจนางคือนิรันดร์ เหนือความตาย
‪เจ้าจะบอกว่าถึงนางตายก็ไม่เป็นไร
‪เพราะยังไงเราก็จะได้สิ่งที่ต้องการเหรอ
‪ไม่
‪จะทำเรื่องพวกนี้ไปทำไม ‪ถ้าชีวิตพวกเราไม่สำคัญเลย
‪กายเนื้อไม่ได้เป็นอนิจจัง กายเนื้อคือแก่นแท้
‪ชีวิตมีความหมายเพราะมันสั้น
‪เพราะเราเปราะบาง เพราะเราเจ็บปวด
‪เมื่อเราจากไป เราจะจากไปตลอดกาล
‪นั่นคือเหตุผลที่เราสู้ นั่นคือเหตุผลที่ข้าสู้
‪ข้าขอให้เจ้าทำในสิ่งที่ข้าทำไม่ได้
‪เจ้าจะให้ข้าใช้ร่างเงามังสาแทนเจ้าเหรอ
‪เจ้าจะให้ข้าสู้เพื่อนาง
‪ทั้งที่รู้ว่าเจ้าแทบจะไม่มีโอกาส ‪ได้กลับมายังโลกนี้
‪ในร่างแท้จริงของเจ้า
‪ข้าไม่ลังเลเลย
‪งั้นเราจะสู้ เจ้าหนูน้อย
‪เราจะเติมไฟให้กองทัพ ‪เราจะสั่นคลอนดวงดาวจากสรวงสวรรค์
‪ข้าอยากจะทำได้มากกว่านี้ ‪แต่ข้ารู้ว่าเจ้าอยากให้ข้าสู้
‪เจ้าอยากให้ข้าหาหนทาง
‪ซาตา เอเมดู
‪เจ้านั่นมันตัวอะไร
‪ขยับไม่ได้
‪เลกาทุส ทิโฮเมอร์
‪ฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยมจำเป็นต้องมีผู้สำเร็จราชการ
‪ข้าเลือกเจ้า
‪คาชูร์รา ได้ไง ท่านคืออะไรกันแน่
‪ยอมรับข้อเสนอของข้าได้ไหม
‪ข้าจะรับใช้อิมเพเรี่ยมในทุกทางที่ท่านได้เลือก
‪กองทัพของข้า ‪ทองคำของข้า ทั้งหมดเป็นของท่าน
‪ข้าไม่ต้องการกองทัพหรือทองคำ ‪ทหารของเจ้าจะคุ้มกันวัง
‪พวกเขาต้องนำตัวองค์หญิงมิรานา ‪มาให้ข้าโดยปลอดภัย
‪ห้ามใครทำร้ายแสงตะวันที่รักของข้า
‪ให้ตายสิ ได้ผลทีเถอะ
‪แบรม
‪อะไร…
‪เจ้ายักษ์ชั่วนั่น
‪เล่าทุกอย่างมาซะ
‪หลบไป
‪นี่คือคำสั่งจากองค์หญิงของเจ้า
‪ทหารของข้าไม่รับคำสั่งจากองค์หญิง
‪พวกเขารับคำสั่งจากข้า ผู้สำเร็จราชการ
‪และคำสั่งของข้าคือให้พาท่าน ‪กลับไปหาอุปราชคาชูร์รา
‪จงลงมา แล้วยอมจำนนซะ
‪โปรดเข้าใจด้วย ถ้าจำเป็น ‪เจ้าคือคนแรกที่ต้องตาย
‪ทีนี้ก็หลบไปได้แล้ว
‪แสงตะวัน
‪นางสู้กับเขา
‪นางช่วยข้าไว้ แต่ก็ไม่เพียงพอ
‪เจ้ายืนไหวไหม สู้ไหวหรือเปล่า ‪เจ้าช่วยข้าฆ่าเจ้าตัวนั้นได้ไหม
‪ครับ
‪เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว
‪เดเวียนอยู่ที่ไหน
‪เขาอยู่ทางนั้น
‪ปีศาจสีแดงตัวจริง
‪วันนี้เรามีศัตรูร่วมกัน เจ้าหนูน้อย
‪ข้าเสนอให้เราร่วมมือกันฆ่าเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น
‪แล้วค่อยมาคิดบัญชีกันทีหลัง
‪ตกลง
‪ออกรบ
‪เจ้าไม่มีทางชนะศึกนี้ องค์หญิง ‪เสด็จพ่อของเจ้าก็คงพูดแบบเดียวกัน
‪งั้นเสด็จพ่อก็คิดผิด
‪ข้าชื่นชมความมุ่งมั่นของเจ้า ‪มันทำให้สุขใจเสมอ
‪ฆ่านางใบ้กับเจ้าสัตว์นั่นซะ
‪นั่นมันตัวบ้าอะไรน่ะ
‪เจ้าคือความเสื่อมทราม ‪ที่จินตนาการว่าตัวเองเป็นมังกร
‪บิดาแห่งเพลิง
‪ข้าได้วิวัฒนาการเหนือเจ้าไปแล้ว
‪เดเวียน ขอให้ยังอยู่ในนั้นด้วยเถอะ
‪ยอมจำนนซะ องค์หญิง
‪เอซาร์
‪ความกล้าหาญแห่งตะวัน ‪พลังแห่งตะวัน เกียรติยศแห่งตะวัน
‪จงฆ่าพวกกบฏ ปกป้ององค์หญิง
‪และตายโดยรู้ว่าเจ้ายืนหยัดสู้กับแสงสว่าง
‪เพื่อดาวประกายพรึก
‪สามพันปีที่สูญหายไปจากสายฟ้า
‪เจ้าได้ลืมเพลงของเราไปแล้ว ‪เจ้าต้องยอมจำนน
‪สายฟ้าตายไปแล้ว ‪ข้ารับใช้เวิลด์เวิร์ม ข้าปกป้องเนตร
‪เนตรเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สมบัติเจ้า ‪แต่มันไม่ใช่ของเจ้า
‪เราต่างหากที่เป็นของมัน
‪พวกมังกรพูดมากเกินไปแล้ว
‪พลังที่เจ้าขโมยมาจากการฆ่ามังกร ‪มันน่าประทับใจมาก
‪แต่เจ้าก็ยังเป็นมนุษย์ธรรมดา
‪เจ้ายังมีขีดจำกัด
‪แต่ข้าไม่มี
‪เนตรถูกทำลาย มันจบแล้ว
‪หรือเจาะรูที่พื้นก็ได้
‪เมื่อครั้งแรกที่พบกัน ‪เจ้าต้องการให้ข้าปกป้องเจ้า
‪และระหว่างทาง เจ้าก็กลายเป็นแบบนี้
‪ข้าไม่เคยถามว่าทำไมหรือได้ยังไง
‪ข้าเพียงแต่ซาบซึ้งใจที่มีเจ้า
‪มิรานา
‪จงจำไว้
‪ข้าสัมผัสได้
‪ข้าจำได้แล้ว
‪ข้าให้ท่านผ่านไปไม่ได้
‪เจ้าเป็นคนดี เอซาร์ ‪ภักดีและเป็นที่รักขององค์หญิง
‪ข้าไม่อยากปลิดชีพเจ้า
‪แต่อย่ามาทดสอบความชื่นชมของข้า
‪และแล้วความจริงก็ปรากฏ
‪และทำให้เจ้าได้เข้าใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น
‪ข้าภูมิใจในตัวเจ้า
‪ข้าไม่ต้องการความภูมิใจของท่าน
‪ข้าต้องการครอบครัวคืน
‪ข้าคือครอบครัวของเจ้า
‪ท่านน่ะเหรอ ท่านมันไร้ค่า
‪ข้าคือความว่างเปล่า ขยะระหว่างดวงดาว
‪ม่านสีดำแห่งราตรีที่ดวงดาวแผดเผา
‪ครั้งหนึ่ง ข้าเคยเป็นเพียงมังกร
‪ไร้เจตจำนง ไร้เสียง ข้าใช้ชีวิตอยู่ในความมืด
‪แล้วข้าก็บังเอิญได้เจอหินประหลาด
‪มันปลดปล่อยเจตจำนงของข้า ‪มอบเสียงให้ข้า สอนเพลงของมันให้ข้า
‪ข้าได้เรียนรู้ว่าความมืดไร้ค่า ‪ถ้าปราศจากแสงสว่าง
‪ข้าจึงไปตามหาแหล่งกำเนิดแสง
‪ทั่วทั้ง 15 แผ่นดินในมิตินับไม่ถ้วน ‪ข้าพบสิ่งเดียวที่คงเดิม
‪ดวงตะวันบนฟ้า
‪เวิลด์เวิร์ม ความจริงอันโหดร้ายปรากฏชัด
‪มังกรทุกตัวคือหนึ่งเดียว ‪เชื่อมโยงกับการสร้างสรรค์
‪ข้าเคยเป็นส่วนหนึ่งของแสงสว่าง ‪ของแหล่งกำเนิด แล้วข้าก็ถูกล่อลวงออกไป
‪ข้าเคยถูกขับไล่ ร่วงหล่น ‪เป็นเสียงสะท้อนที่กลวงเปล่า
‪ข้าเดือดดาลด้วยความกลัวและสิ้นหวัง ‪ความเหงาที่เกินจินตนาการ
‪จนกระทั่งความเดือดดาลนั้น ‪นำพาความจริงอันยิ่งใหญ่มา
‪เนตร กายเนื้อที่เวิลด์เวิร์มสร้างขึ้น
‪ตลอด 3,000 ปี ข้าสนองความต้องการให้นาง ‪หลายชาติกำเนิด หลายร่าง ข้ารักนาง
‪และในสหัสวรรษเหล่านั้น ‪ข้าให้ความรักกับเจ้าได้ดีที่สุด
‪แสงตะวันที่รักของข้า
‪ท่านไม่ได้รักข้า
‪ท่านไม่เคยรักข้า ท่านแค่อยากได้ข้าไปไว้สะสม
‪เป็นสมบัติของท่าน
‪ข้าส่งเจ้าไปเพื่อปกป้องเจ้า เพื่อรับใช้เจ้า
‪ปกป้องข้าเหรอ ท่านทำลายข้า
‪ข้าปกป้องบัลลังก์ของเจ้า ‪จนกระทั่งเจ้ากลับมาปกป้องมันเองได้
‪บัลลังก์ของเจ้ารออยู่ จักรพรรดินีของข้า
‪จงกล่าวปฏิญาณ แล้วรับมันไว้
‪นี่ไงคำปฏิญาณ
‪ตอนนี้แหละ
‪นางกำนัลผู้น่าสงสาร
‪ข้ารู้ว่าการไม่มีเสียงมันเป็นยังไง
‪รักแสงสว่างมากกว่ารักตัวเอง
‪ปล่อยนางไป คาชูร์รา
‪แต่การรักแสงสว่างก็ยังไม่เพียงพอ ‪ที่จะให้แสงสว่างช่วงโชติอย่างแท้จริง
‪แสงสว่างต้องรักเจ้าด้วย
‪ท่านกำลังฆ่านาง
‪การจะรู้จักพลังของตัวเอง ‪แสงสว่างต้องรู้จักความรัก
‪และการจะรู้จักความรัก ‪แสงสว่างต้องรู้จักความมืด
‪นางจะรักเจ้า นางกำนัลสาวน้อย ‪แล้วนางจะช่วงโชติ
‪มาร์ซี่
‪ขอร้องล่ะ คาชูร์รา หยุดเถอะ
‪ข้ารักท่าน ข้าขอโทษ ข้ารักท่าน ‪คาชูร์รา ได้โปรด
‪ไม่
‪ความกล้าหาญแห่งตะวัน
‪พลังแห่งตะวัน
‪เกียรติยศแห่งตะวัน
‪เนตรเบิกขึ้นแล้ว เนตรมองเห็นแล้ว
‪มาร์ซี่
‪มาร์ซี่ เราชนะแล้ว ‪เจ้าช่วยข้าไว้ เจ้าเชื่อในตัวข้า
‪มาร์ซี่ ฟื้นเถอะ ได้โปรด
‪ขอร้องล่ะ มาร์ซี่
‪ฟื้นสิ
‪แบรมผู้อ่อนโยน ขอบใจนะ
‪ขอบคุณทุกคน
‪ฝ่าบาท
‪เจ้าคงรู้ว่าอะไรรอเจ้าอยู่
‪ฟาวล์เฟลล์ ศึกของข้ากับเทเรอร์เบลด ‪จุดเริ่มต้นของจุดจบ
‪ฝากบอกเจ้าหนูน้อยว่ามันเป็นอิสระแล้ว
‪สไลแรค มันหายไปแล้ว
‪แล้วข้ายังอยู่เหรอ
‪เจ้าพาข้ากลับมา
‪มิรานา
‪ไม่นะ
‪จงมองมา จักรพรรดินีมิรานา
‪จักรพรรดินีเทพแห่งสุริยา
‪จงมองแสงสว่างของท่าน
‪"เหล่าผู้ศรัทธาอันสันโดษ ‪เอื้อมมือหาแสงที่เรามองไม่เห็น
‪หลังม่านกั้น จุดจบของสรรพสิ่ง
‪เงามืดเริงระบำ ยมทูตเรียกหาข้า
‪นางกระซิบแผ่วเบาผ่านความว่างเปล่า ‪'จับมือข้าไว้ จงอย่ากลัวไป
‪ข้าคือแสงสว่างอำพราง
‪ไม่มีความตาย ไม่มีเงามืด ‪ความรักถูกสื่อออกไป'
‪แค่นั้นก็เพียงพอ"
‪(สร้างจากวิดีโอเกม DOTA 2 ‪โดย VALVE)
‪หยุด
‪ข้าไม่ได้อยากต่อสู้ ข้าต้องไปเห็น ข้าต้องรู้ให้ได้
‪ข้ารู้ว่าเจ้ามาทำไม โคดเวนน้อย
‪เจ้าแหลกสลาย
‪ข้ารู้ว่าเจ้ามองหาสิ่งใด
‪เจ้ารักข้าไหม
‪คำบรรยายโดย: อธิวัฒน์ เล้าอักษร