SEBUAH SIRI ANIME ASLI NETFLIX
Hambaku yang disayangi.
Dewi awak sudah kembali.
Luna, penganutku yang paling setia,
awak akan bawa mereka pulang.
Dewi.
Saya tidak yakin.
Yakinlah.
Semasa saya mula-mula tiba di hutan, apabila dewi temui saya, saya hancur.
Hancur serba-serbi.
Hancur badan, hancur hati. Dewi yang satukan saya kembali.
Jiwa saya kosong, dewi yang memenuhinya.
Saya sudah tenang, tetapi dewi suruh saya jadi penyengsara.
Dewi menggugat ketenangan saya. Arahkan saya keluar berperang.
Dewi hancurkan saya semula.
Saya tak boleh jadi dua-dua. Pemuja dan penyengsara.
Jaga kata-kata awak dengan saya.
Saya tolak awak.
Saya tolak kezaliman daripada sesiapa, baik bunian, manusia, mahupun tuhan.
Saya enggan sembah awak.
Yang lain pula?
Kapten dan puteri yang selamatkan kami daripada neraka yang awak wujudkan.
Saya pilih mereka.
Awak pilih untuk jadi orang tak guna.
Baiklah kalau begitu.
Jadi awak sudah pilih nasib hidup awak.
Saya bangga dengan awak.
Sekarang nak kami buat apa?
Kita tolong saudara kita.
Seperti yang diperintahkan Mirana.
BAB LAPAN KOTA BUATAN
Garisan Ley.
Kita selamat.
Dewi sudah kembali. Mene kembali.
Bukan Mene. Bukan dewi kita.
Ayuh! Semua! Lari ke hutan! Pemanah sedia!
Tergamak awak?
Penyihir itu mengkhianati kita.
Semuanya telah musnah. Dunia kini sudah binasa.
Si dewi picisan awak mengecewakan awak.
Tapi dia tidak salah.
Saya hanya perlu buat sedikit saja untuk dia lihat diri awak yang sebenar.
Dewi picisan itu hanya berkelakuan mengikut naluri.
Tidak lebih, tidak kurang.
Saya rampas kepercayaan dia terhadap awak.
Tanpa dia, rancangan awak kini tak bermakna.
Awak sudah dedahkan kelemahan awak.
Kebergantungan awak kepada orang lain memberi kesan kepada alam duniawi.
Awak mencemarkan mereka.
Saya kenal sifat sebenar mereka sebagaimana saya kenal sifat sebenar awak.
Untuk itu, saya ucapkan terima kasih.
Letakkan senjata awak.
Saya takkan sesekali mengapa-apakan awak, si mentariku sayang.
Takkan apa-apakan saya?
Awaklah orangnya? Awak yang bunuh mak ayah saya?
Awak rampas mereka daripada saya. Rampas segalanya daripada saya!
Saya tak nak awak mengulangi kesilapan ayah awak.
Saya tak nak awak ditimpa bala sama yang menimpa dia.
Awak cahaya. Saya Gelita. Awak tujuan hidup saya. Sanjungan saya.
Awak dah tipu saya hidup-hidup.
Saya cuma kenal diri awak yang sebenar.
Saya sudah kenal diri saya. Saya anak kepada ayah saya.
Mereka semua ini, tikus-tikus yang mengerumuni awak ini,
mereka mengaburi pandangan awak, membuat awak serabut.
Saya akan jelaskan pandangan awak.
Berundur ke istana! Cepat!
Tidak! Itu naga!
Diam. Lari saja.
Lindungi Puteri. Bawa dia ke Mata itu.
Itu saja peluang kita, Puteri. Awak saja peluang kami.
Tuntutlah kuasa ayah awak. Tuntutlah takhta dia.
Awak pula?
Saya akan karang sebuah puisi. Puisi yang indah. Puisi untuk awak.
Saya bukan sekadar tikus seperti yang awak sangkakan.
Tidak. Saya tak boleh tinggalkan Davion. Saya tak boleh tinggalkan dia.
Saya tahu saya sumpah melindungi awak.
Tapi awak takkan lari daripada pergaduhan.
Tuan puteri, terima kasih atas segalanya.
Sagan.
Jalan!
Gila. Bodoh.
Bram.
Tindakan awak yang menyebabkan kita terpaksa bersemuka begini.
Lari!
Tak guna.
Ada harga yang perlu dibayar.
Kematian.
Bram, Kesateria Naga!
Auroth!
Hanya sekadar tikus.
Auroth!
Tolonglah. Saya tak boleh… Macam mana saya mahu selamatkan awak?
Saya baru terfikir sesuatu yang hebat.
Saya sudah gagal.
Awak keliru antara kesedihan dan kekalahan, tikus kecil.
Awak bukan gagal. Awak sudah jumpa Mata itu.
Saya tak jumpa.
Mata itu bukan macam yang awak sangka. Bukan macam yang kita berdua sangka.
Tapi awak tentu sudah sedar kebenarannya sekarang.
Saya sendiri baru menyedarinya.
Mata itu sudah ada dalam tangan kita sejak dulu lagi.
Awak pernah merasai cahayanya. Awak pernah merasai kasihnya.
Kasih? Saya tak…
Ia tak pernah jauh daripada fikiran awak. Awak sanggup membunuh untuknya.
Awak sanggup mati untuknya.
Keraguan dia sendiri menyamarkan dia. Cahayanya pudar kerana kehadiran bulan.
"Puteri Tanpa Apa-apa."
Saya tak nampak selama ini, tapi hati awak sudah tahu sejak awal lagi.
Awak tahu siapa dia.
Awak pernah dirangkul jasad Worldwyrm itu sendiri.
Awak sendiri tak faham kenapa awak asyik tertarik ke arah kehadirannya.
Dia perlukan kita sekarang.
Dia tak perlukan kita. Dia perlu menyedari sendiri kuasanya.
Dia takkan dapat peluang untuk itu. Awak pun tahu apa yang ada di luar sana.
Tubuh kita hanya sementara.
Tapi cahaya dalam hatinya itu adalah selamanya, melangkaui kematian.
Jadi maksud awak, awak tak kisah pun kalau dia mati
sebab yang penting kita masih dapat apa yang kita mahu?
Tidak.
Apa gunanya kami buat semua ini kalau kami dicampak ke tepi begitu saja?
Tubuh bukan sementara. Tubuh itulah yang penting.
Hidup ini bermakna kerana ia singkat.
Kerana kita lemah, kerana kita boleh cedera.
Apabila kita pergi, barulah kita akan pergi selamanya.
Sebab itu kita akan lawan. Sebab itu saya akan lawan.
Saya cuma minta awak gunakan kebolehan yang saya tak ada.
Jadi awak mahu benarkan saya melintas ke alam awak dalam tubuh awak?
Awak mahu saya selamatkan dia
sedangkan ada kemungkinan besar awak takkan kembali lagi ke alam itu
dengan tubuh awak?
Tepat sekali.
Kalau begitu, ayuh kita bertempur, tikus kecil.
Kita akan gegarkan dunia. Kita akan gugurkan bintang dari langit.
Saya harap ada jalan lain. Tapi saya tahu awak mahu saya lawan.
Awak mahu saya cari jalan itu.
Sata emedu.
Apa bendanya itu?
Tak boleh gerak…
Legatus Tihomir.
Helio Imperium memerlukan pemangku.
Saya pilih awak.
Kashurra? Macam mana? Apa awak sebenarnya?
Awak terima atau tidak?
Saya… Saya akan berkhidmat kepada Imperium mengikut perintah awak.
Tentera saya, emas saya. Ambil semuanya.
Saya tak perlu tentera atau emas. Suruh askar awak kepung istana.
Bawakan saya Puteri Mirana tanpa satu calar pun di tubuhnya.
Mentari kesayangan saya takkan diapa-apakan.
Tolonglah berkesan!
Bram.
Apa…
Besarnya naga.
Ceritakan semuanya.
Ke tepi!
Itu perintah puteri awak!
Askar saya tidak ikut perintah puteri.
Mereka hanya ikut perintah saya, Pemangku Kaisar mereka.
Saya pula diperintahkan untuk bawa awak kepada Wizurai Kashurra.
Turun dan serahkan diri.
Dengar sini baik-baik.
Kalau terpaksa, awak orang pertama yang saya akan bunuh.
Saya kata, ke tepi.
Si mentari.
Auroth lawan dia.
Auroth selamatkan saya. Tapi itu tak memadai.
Awak boleh berdiri? Boleh berlawan? Boleh tolong saya bunuh benda itu?
Ya.
Jadi itu sudah memadai.
Di mana Davion?
Dia ada di sana.
Si Syaitan Merah itu datang juga.
Kita lawan musuh yang sama hari ini, tikus kecil!
Saya cadangkan kita bersama-sama bunuh raksasa itu
dan kita ketepikan dulu permusuhan kita.
Saya setuju.
Ayuh mara!
Awak tak boleh menang, puteri. Ayah awak pun tentu akan fikir begitu.
Jadi ayah saya pun salah.
Saya kagum dengan semangat awak. Itulah yang buat saya gembira.
Bunuh si bisu itu. Serta haiwan itu.
Apa pula bendanya itu?
Awak sekadar makhluk cacat yang perasan dirinya seekor naga.
Tonggak Api.
Kewujudan saya jauh lebih unggul daripada nyawa awak.
Davion, tolonglah ada.
Menyerah saja, puteri.
Asar!
Beraninya Matahari! Gahnya Matahari! Agungnya Matahari!
Bunuh semua pengkhianat! Lindungi Puteri!
Jika kita terkorban, kita mati dengan penuh bergemerlapan.
Gemerlapan Bintang Fajar!
Sudah 3,000 tahun awak terpisah daripada Halilintar.
Awak sudah lupa lagu kita. Awak akan tunduk juga.
Halilintar dah mati. Saya kini berkhidmat untuk Worldwyrm.
Saya melindungi Mata.
Mata itu hanya sebahagian daripada koleksi awak. Ia bukan milik awak.
Kita yang milik dia.
Bosan juga dengar naga membebel.
Kuasa yang awak curi daripada pembunuhan naga memang mengagumkan.
Tapi awak masih manusia biasa.
Awak masih ada had.
Saya pula tiada had.
Sudah pecah. Habislah.
Tumbuk lantai pun boleh.
Semasa saya mula-mula jumpa awak, awak perlukan saya untuk jaga awak.
Tapi lama-kelamaan, peranan kita sudah terbalik.
Saya tak pernah tanya sebab atau caranya.
Saya hanya berterima kasih kepada awak.
Mirana.
Ingat.
Saya dapat rasa.
Saya sudah ingat.
Saya tak boleh biar awak lalu.
Awak seorang yang baik, Asar. Setia dan amat disayangi puteri kita.
Saya berat hati mahu bunuh awak.
Tapi jangan ingat saya tak sanggup.
Jadi kebenaran sudah tersingkap.
Awak sudah tahu siapa diri awak.
Saya bangga dengan awak.
Tak payah bangga dengan saya!
Saya nak keluarga saya balik!
Sayalah keluarga awak.
Awak? Awak bukan siapa-siapa.
Sayalah Gelita, rongga antara bintang-bintang,
hamparan malam yang menjadi tabir sinaran mereka.
Dulu, saya sekadar naga biasa.
Tiada kehendak, tiada suara. Saya hidup dalam kegelapan.
Pada suatu hari, saya terjumpa ketulan batu yang aneh.
Ia membebaskan kehendak dan suara saya. Ia mengajar saya lagu mereka.
Saya dapat tahu kegelapan tidak wujud tanpa cahaya.
Jadi saya pergi mencari sumber cahaya.
Merentasi 15 alam dan dunia tak terkira, hanya ada satu benda saja yang sama.
Matahari yang menyinari langit.
Itulah Worldwyrm. Kebenarannya kini sudah nyata.
Semua naga sebenarnya adalah satu, dihubungkan dengan ciptaan.
Saya dulu sebahagian daripada cahaya, sumbernya, tetapi telah hanyut.
Saya disingkirkan. Saya dihalau. Saya digantung tak bertali.
Saya berang tidak terkata. Saya dibiarkan terkapai-kapai.
Tapi keberangan saya buat saya sedar tentang satu hakikat.
Mata itu. Worldwyrm yang dizahirkan.
Selama 3,000 tahun, saya melayannya. Dalam banyak bentuk. Saya sayang dia.
Dalam ramai-ramai, saya paling sayangkan awak.
Si mentari kesayangan saya.
Awak… Awak bukan sayangkan saya.
Awak tak pernah sayangkan saya. Saya hanya salah satu koleksi awak.
Timbunan harta awak.
Saya hantar awak pergi untuk melindungi awak. Menjaga awak.
Melindungi saya? Awak musnahkan hidup saya.
Saya lindungi takhta awak agar awak boleh kembali menuntutnya sendiri.
Itu dia singgahsana awak, Kaisar kesayanganku.
Sebut saja, saya akan serah kepada awak.
Saya akan sebut satu benda.
Sekarang!
Kasihannya si dayang.
Saya faham rasanya apabila tidak punya suara.
Menyayangi cahaya lebih daripada menyayangi diri sendiri.
Lepaskan dia, Kashurra.
Tapi cahaya itu tak boleh bersinar dengan kasih sayang awak saja.
Cahaya itu perlu menyayangi awak kembali.
Awak akan bunuh dia!
Kalau dia mahu sedar kuasa dia, cahaya itu mesti kenal erti rindu.
Untuk mengenal erti rindu, cahaya itu perlu mengalami kegelapan.
Dia mesti sayang awak, si dayang kecil. Barulah dia akan bersinar.
Marci.
Tolonglah, Kashurra. Hentikan!
Saya sayang awak. Maafkan saya. Saya sayang awak. Sudah, Kashurra!
Tidak!
Beraninya Matahari.
Gahnya Matahari.
Agungnya Matahari.
Mata sudah terbuka. Mata sudah melihat.
Marci.
Marci, kita menang. Awak selamatkan saya. Awak meyakini saya.
Marci, bangun. Tolonglah.
Tolonglah, Marci.
Bangun.
Bram, terima kasih.
Terima kasih, semua.
Tuanku.
Awak tahu apa yang menanti.
Foulfell. Pertarungan dengan Terrorblade. Permulaan sebuah pengakhiran.
Beritahu tikus kecil itu dia sudah bebas.
Slyrak. Dia sudah tiada.
Tapi saya masih ada?
Awak tarik saya keluar.
Mirana?
Tidak.
Tundukkan pandangan. Yang Amat Mulia Kaisar Mirana!
Kaisar Dewi Matahari!
Saksikan kedaulatannya!
"Wahai hadirin dan hadirat, gapailah cahaya yang tidak dapat dilihat.
Di sebalik tabir, penghujung segalanya.
Bayangan menari, maut melambai-lambai ke arahku.
Bisikannya lembut merentasi kegelapan. Katanya, 'Sambutlah tanganku, usah takut.
Aku cuma cahaya yang terselindung.
Bukannya kematian, bukannya bayang-bayang. Aku hanya membawa kasih.'
Itu sudah memadai."
BERDASARKAN PERMAINAN VIDEO DOTA 2 KELUARAN VALVE
Berhenti!
Saya bukan mahu berlawan. Saya mahu tengok sendiri. Saya mahu tahu.
Saya tahu kenapa awak datang, si Coedwin kecil.
Awak hancur.
Saya tahu apa yang awak cari.
Awak sayang saya?
Terjemahan sari kata oleh Nursyazela Badrina