NETFLIX – ORYGINALNY SERIAL ANIME
Ojciec by to przewidział.
Selimena też. Jak mogłam być tak ślepa?
Wychowano cię do wyższych celów.
Lata nie szturmowałam zamków.
Ja nigdy tego nie robiłem, ale mam to na liście.
Odpierałem szturm. Niezbyt to przyjemne.
To moja walka.
Udajcie się do enklaw.
- Uwolnijcie braci i siostry. - A ty?
Czas na porachunki. Wychowano mnie do wyższych celów.
Ostatnie doświadczenie przygotowało mnie na gorsze.
Przyprowadzę armię, gdy skończę robotę.
Byłaś taką słabą dziewczynką, gdy do nas trafiłaś.
Nie rozumiałam, co bogini w tobie widzi.
Ale już rozumiem.
Mam zaszczyt nazywać cię Księżniczką.
FIOLETOWA GODZINA
- Chyba tego szukasz. - Racja.
- Przebyłeś długą drogę. - Za długą.
Nic.
Nic nie czuję. To podróbka.
Może nie Oko jest podróbką, tylko to wszystko to kłamstwo.
Shabarra nie miał żadnej mocy. To było oczywiste.
Powinno być teraz dla wszystkich.
I Sal przed nim. Co trzeba zrobić, żeby zabić boga?
Prawdziwego boga.
Slyrak by wiedział. Ostrzegłby mnie.
Od miesięcy nie możesz go zrozumieć.
Wystarczył jeden sen o niebieskiej skale
i wszystko nabrało sensu?
Może złapał się tego, co wydawało się odpowiedzią.
Nic nie jest tak, jak powinno.
Jedyne, co ci zostało, to zmaganie się z rzeczywistością.
Coś nam umyka.
Znajdź Daviona. Powinien usłyszeć o Linie.
Powinien wiedzieć, kogo wspiera.
Jasne. Pewnie. Tak zrobię.
Trzy razy się zgodziłeś. Wykazujesz wielki entuzjazm.
Cały aż od niego kipię.
- Masz wątpliwości? - Absolutnie nie. Ani trochę.
Zastanawiam się tylko, czy nie wyciągamy pochopnych wniosków.
Takie są fakty.
Zdecydowanie. Bez wątpienia.
- Ale czy na pewno? - Luna wie, co widziała.
Nie znam Luny, ale trochę znam Linę.
Luna, Lina. To wcale nie jest mylące.
Myślę, że nawet gdyby tam była,
to polowanie na zabójców jest jej pracą. A przynajmniej było.
Właśnie dlatego podpaliła świat i uciekła.
Davion zrzucił cesarza z dachu
i rozgromił Straż Pretoriańską.
Nie wiem, czemu jej bronisz.
Nie bronię Liny. Bronię Daviona.
Zna się na ludziach. Rozumieją się.
Gdyby Lina była do tego zdolna,
Davion by wiedział. Wycofałby się.
Ale pogadam z nim.
Zaprzeczaj jego kłamstwom.
Zaprzecz mu.
Gdybyś przyprowadziła Daviona, byłoby po wszystkim.
Okłamałeś mnie. Wykorzystałeś mnie. Wierzyłam w ciebie.
Każdy dokonuje wyborów. Niektórzy mądrych, inni mniej.
Ale ty dostałaś najważniejszą lekcję.
Ludzie będą cię zawodzić.
Naprawię nasze błędy.
Selimena jest w wieży.
Bezsilna. Zadbałem o to.
Proszę tylko, żebyś odzyskała to, co ci się należy.
Co mi się należy?
Odbierzesz jej boską iskrę.
Jesteś Mena. Bogini Księżyca.
Odrodziłaś się.
Znowu to spojrzenie.
Nie brakowało mi go. Zrobiłam tyle, ile mogłam.
Nie było cię tu. Szukałam rozwiązania.
Jakiejś szansy.
Źle oceniłam sytuację. Byłam zbyt pewna siebie.
Ale co miałam zrobić? Nie mogę teraz odejść.
I nie chodzi o moje ego.
Próbowała mnie zabić.
Nie puszczę jej tego płazem. Nie dam jej wygrać.
Masz rację. Mówię jak Davion.
Zabójca zniknął. Jeden świadek to zbiegły więzień.
- Drugi to wróg cesarstwa. - To bez znaczenia. Mówią prawdę.
Próbowała mnie zabić dla własnego politycznego zysku.
Wierzę ci.
Nawet jeśli Senat ci uwierzy, nie zwróci się przeciwko Pogromczyni.
Wybacz, Promyczku. Nic nie możesz zrobić.
Ale może ja pomogę.
Może chodzi o porę dnia?
Rano nie zadziałało. Może w południe?
- Chciałabym. Naprawdę. - Odłóż je.
Oryginał jest gdzie indziej. Muszę go znaleźć.
- Tyle razy mówiłam. - Żebym odpuścił?
Żebyś przejrzał na oczy.
Poważnie? Tutaj? Tu nic nie jest prawdziwe. Wszyscy kłamią.
Każdy chowa gdzieś nóż. Przez ciebie też to robię.
Prawdziwa wersja? Lino, zabiłem człowieka.
Rozpętałem wojnę.
A wam nie przeszkadza udawanie, że to nie moja wina.
Bo to prawda.
Oko to ściema. Mirana ze mną nie rozmawia.
Ten cholerny świat się kończy.
- A ja… - Davionie.
To nie twoja wina, tylko moja.
Tylko ty jedna nadajesz sens temu bajzlowi.
Myślałam, że abdykuje.
- O kim ty mówisz? - O Shabarrze.
Gdy zginęła twoja księżniczka,
myślałam, że wyda się, kim naprawdę był.
Oszustem. Myślałam, że abdykuje.
Że Senat go do tego zmusi.
Zaprzepaściłem taką możliwość, kiedy go zabiłem.
Nie rozumiesz mnie.
Najęłam zabójcę, żeby pozbyć się Mirany.
Gówno prawda. Wiedziałbym! Wyczułbym to od ciebie.
Klejnot Sklepikarza. Przysięga milczenia. Nie wyczułbyś.
Nie mów mi tego.
Muszę.
Całe życie byłam sama. A potem ty do niego wkroczyłeś.
Myślałam, że nad wszystkim panuję.
Że jestem taka mądra. Że mogę z tym żyć.
Wiele mogę znieść.
To, że stąd wyjdziesz i powiesz o wszystkim światu.
Ale gdy cię okłamuję, wraca samotność, a tego nie zniosę.
Myślałem, że najgorsze, co mi się przytrafi,
to Terrorblade, który urządza wszechświat według własnego widzimisię.
Ciekawe, czy już tego nie zrobił.
Davion.
Musisz o czymś wiedzieć.
Nie wiem, czy to prawda, ale powinieneś o tym usłyszeć.
Chodzi o…
Nie wyglądasz za dobrze.
Lina zatrudniła zabójcę. Powiedziała mi wszystko.
Dobrze się składa. Trzeba docenić szczerość.
Zostawcie nas.
Jestem taki głupi. Przepraszam.
Przekonania się zmieniają. Zaufanie zawodzi.
Wiara trwa.
Przez tysiąc lat wygnańcy z Coriel’Tauvi znali ciemność.
Mena odeszła. Zgładzona.
A mimo to ludzie wciąż ją wielbili. Kochali ją.
Powierzyli wiarę mrocznym świątyniom ku pamięci zmarłej bogini.
Ale miłość to potężna magia.
To najwyższa forma czci. Boska forma.
Nawet w obliczu braku bóstwa.
Miłość do naszej bogini odnalazła się w skradzionej przez Selimenę iskrze.
Z czasem echo Meny nabrało formy.
Stało się manifestem.
Ucieleśnieniem czystej, wspólnej woli.
Potrzeby. Miłości.
Stało się dzieckiem. Stało się tobą.
- Ja tylko… Mam moce. - Moce bogini.
Osłabione, ale należące do niej.
- Długo w to wierzysz? - Odkąd ujrzałaś moją wieżę.
Powinieneś był mi powiedzieć, a trzymałeś to w tajemnicy.
Niczego byś nie usłyszała. Niczego nie chciałabyś usłyszeć.
Nasz lud cię potrzebuje.
Coriel’Tauvi są pijani od gniewu.
Sama widziałaś. Czekają na twój powrót. Wierzą, że wzmocnisz ich świątynie,
że poprowadzisz ich od bitwy do bitwy z prędkością myśli,
tam, gdzie księżyc świeci nad ich wąskim światem.
Próbowałam ich powstrzymać. Błagałam ich. Moją własną rodzinę.
To już dla nich nic nie znaczy.
Usłyszą tylko głos swojej bogini.
Chciałbym, żeby było inaczej.
Masz łagodną duszę.
- Ale musisz zabić Selimenę. - Nie mogę.
Inaczej nasz lud utopi świat we krwi niewinnych.
- Wybieraj. - Nawet twoja magia nie zabije boga.
Oczywiście, że zabije. Już zabiła.
Zawsze kierowałem się zasadami.
Ale odkąd wszystko się zaczęło, nieustannie je łamię.
Ciągle sobie powtarzam, że muszę to zrobić, że to konieczne.
Nie wiedziałem, w co się pakuję.
Teraz wszystko wywróciło się do góry nogami.
Nigdy nie lubiłeś uciekać przed bójkami.
Ale nie musisz ciągle się w nie pakować.
- Kaden tak powiedział. - Widziałeś się z nim?
To długa historia. Powinienem był go posłuchać.
Mogłabym opowiedzieć ci podobną historię.
Ale z nas parka.
Teraz nie mamy nic. Nie mamy tronu, Oka ani szans.
Oko na pewno jest prawdziwe.
Władza mojego ojca była prawdziwa. Widziałam i czułam to.
Może ktoś je podmienił? Ktoś, kto miał dostęp.
Ktoś, kto akceptował twojego wujka na tronie,
ale nie do końca z władzą.
Nie w stu procentach.
Istnieje tylko jedna możliwość.
Dokąd idziemy?
Znaleźć świadka.
- Asar? - Księżniczko?
- Tak! - Tak!
To się nie liczy. Żądam rewanżu!
Wybacz mój wygląd, Wasza Wysokość. Popiłem sobie.
Wybacz, że przerywam biesiadę, kapitanie.
Chciałam z tobą porozmawiać.
Jest nad wyraz silna, a przy tym taka niewielka.
Spytaj, co je. Może by ci pomogło.
Pamiętam tamtą noc.
Panika. Walki na ulicach. Pożary.
Żołnierze Shabarry wdarli się do pałacu.
Namiestnik mnie znalazł. Kazał mi cię stamtąd zabrać i ukryć.
Wtedy zrozumiałem, że walka była skazana na przegraną.
Nie uratowałem twoich rodziców,
ale byłem gotowy oddać życie za ciebie.
To nie twoja wina, Asar. Nie winię cię.
Muszę wiedzieć, jak zmarł mój ojciec.
Nie wiem, co się stało. Naprawdę.
Pamiętam jedynie ten okropny dźwięk.
- Szybko! - Ten dźwięk. Czułem go w murach.
W podłodze. Trząsł moimi kośćmi i zębami.
Wydawało się, że cały świat się zatrzymał. Nie mogłem się ruszyć.
Wtedy zrozumiałem, że cesarz nie żyje.
A Oko? Czy je też wyniesiono z pałacu?
- Tylko cesarz może go dotknąć. - Ktoś je wyniósł.
- Podmienił na podróbkę. - Niemożliwe!
A jednak. Kto mógł je zabrać?
Kto poza cesarzem miał do niego dostęp?
Namiestnik Kashura? Seneschal Ekur?
Może legaci? Straż by się zorientowała.
Nikt by się na to nie zdobył.
Noc, w którą Asar wyciągnął mnie z Imperium,
była najgorszą w moim życiu.
Wyobrażam sobie.
Nie musisz sobie wyobrażać. Jesteś równie przegrany, co i ja.
Zawsze można coś przegrać.
A potem to odzyskać.
Kashura musi wiedzieć.
Wiedział, że Shabarra to oszust. I myślę, że wiedział dlaczego.
Nie zareagował, gdy zaatakowałem.
Wymyślił sobie przykrywkę.
Zrobił to z lojalności do twojej rodziny.
Jeśli ma Oko, to musi je nam pokazać.
Musisz go przekonać. Tylko ty możesz tego dokonać.
To ty. Selimena. Bogini Ciemnego Księżyca.
Bogini bez wyznawców. Bez miłości.
Kolejny element jego kolekcji.
Ty jesteś tą złodziejką?
- Ukradłaś mi lotosy. - Chciałam sprowadzić mój lud do domu.
Do domu, który nam ukradłaś.
Coriel’Tauvi odtrącili moją miłość. Nie chcieli mnie wielbić.
Nie wygnałam ich z lasu Srebrzystej Nocy.
Odeszli z własnej woli.
Ci, którzy zostali, przyjęli mnie jako swoją boginię.
Żyliśmy w pokoju. Zostawiłam was w spokoju.
Tego nie ma w historiach.
Nie w waszych.
Nasze historie to kłamstwa?
Wszystkie historie to kłamstwa.
To dziwne. Czuję, jakbym cię znała.
Z obrazów i posągów.
Z jej dziennika. To był jej pokój.
Zgadza się.
Dawno temu.
Chodź, złodziejko.
Pozwól mi się ci przyjrzeć.
Co jeszcze byś mi ukradła?
Niczego od ciebie nie chcę.
- Za mną. - Dokąd idziemy?
Do Filomeny.
Moja dziewczynka.
Kochała mnie.
Nie!
Dziękuję, coedwianko, za naprawienie sytuacji.
Nie zapomnę ci tego.
Nie masz pojęcia, jakie szaleństwo wypuściłaś na wolność.
Namiestniku.
Trochę za późno na dramatyczne wejście.
Możecie odejść. Wszyscy.
Nie skończyliśmy.
Nigdy nie byłem twoim fanem, Lino.
Masz wielką moc,
która uczyniła cię porywczą i nieugiętą.
I nieprzewidywalną. Bardzo złe cechy u przywódcy.
Szybko zapomniałeś, gdzie twoje miejsce.
Posunęłaś się za daleko.
Imperium to maszyna.
Każdy bieg, każdy trybik musi być niezawodny.
Dotyczy to też cesarza, który jest jedynie częścią maszyny,
a nie jej operatorem.
Skuteczni cesarze to rozumieją. Wtedy maszyna działa bez zarzutu.
Nieudolni cesarze giną w machinie.
A ta ich rozrywa.
Wymieniłeś właśnie wszystkie wady Imperium.
Rozwalę tę twoją zapomnianą maszynę i zbuduję coś nowego! Coś lepszego!
Każdy cesarz tak myśli.
Ja chciałem dać ci szansę.
Pomóc w adaptacji. Ale popełniłaś straszny błąd.
Próbowałaś zabić mojego Promyczka.
Gwiazda Świtu.
Kim ty jesteś?
Śmiercią.
Była taka samotna.
Taka smutna.
Nie mogłam tego zrobić.
Nie zasłużyła na współczucie.
A ktoś zasłużył? Czy nie to je definiuje?
Twierdzisz, że rodzina mnie wysłucha i będzie żyła w spokoju.
Posłuchają mnie tylko wtedy, jeśli przeleję krew.
Nie.
- Musi być inny sposób. - To jedyne wyjście!
Było dobrze, póki nie zaczęłam majstrować.
Może Selimena powinna być Boginią Księżyca.
Może wszystko wróciłoby do normy.
Nic nigdy nie wraca do normy.
Jego Ekscelencja pilnie wyjechał. Rozgośćcie się.
Piękne zasoby.
Nazywamy je kolekcją.
Gdybym ukradł najświętszą relikwię w Imperium, trzymałbym ją tutaj.
- Czujesz? - Tak. Dziwne.
Jakbym już tu kiedyś była.
Jakby ktoś ciągnął mnie w dół.
Poddaję się. Nic nie czuję.
- Coś mi nie pasuje. - Myślisz, że gdzieś tu jest?
W czym mogę służyć, Księżniczko?
Oddaj nam Oko. Prawdziwe Oko.
Obawiam się, że nie rozumiem.
Nie wiem, co leży w sali tronowej, ale to nie Oko.
Nie obchodzi mnie twoja polityka.
Mogłeś powiedzieć. Byłoby już po wszystkim.
Sądzimy, że zabrałeś je tej nocy, gdy zamordowano moich rodziców.
Żeby je chronić i żeby wujek nie przejął jego mocy.
Ale teraz go potrzebujemy.
Zapewniam, że prawdziwe Oko znajduje się w pałacu.
- Nie zabrałem go. - Nie działa.
Nie zadziałało ani dla Shabarry, ani dla mnie.
Działa.
Nie jest jednak tym, za co je bierzesz.
Oświeć nas więc.
Oko nie przekazuje władzy, jedynie ją ugruntowuje.
Czeka, jak zawsze, na prawdziwego następcę tronu.
Czeka na ciebie, Promyczku.
Nie ukradłeś Oka.
Nikt nie może go ukraść.
Dobrze. Omówimy to z Liną.
Lina ci nie pomoże.
Mimo swoich występków wie, jakie to ważne.
To już nie jej sprawa.
Powiedziałem, że wiele mogę zrobić.
Wiele już zrobiono.
Wiele? Co takiego?
Pogromczyni…
przekroczyła granicę.
Zabiłeś ją.
To niemożliwe.
Nikt nie dorównuje mocą Linie. Nawet ja.
Istnieje potęga na tym świecie wykraczająca poza sny smoków.
Musimy ruszać!
Lina miała w sobie część ognistej duszy.
Była częścią mnie. Dzieckiem ognia.
Davion, stój!
Ukoję swój gniew w twojej krwi.
Pożywię się twoim ciałem w jej imieniu.
Rzućcie broń. Nigdy bym cię nie skrzywdził…
mój mały Promyczku.
- Żołnierze. - Kapitanie.
Coś jest nie tak.
Czuję ją.
Boginię.
NA PODSTAWIE GRY WIDEO DOTA 2 OD VALVE
Napisy: Adam Sikorski