‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪ข้างหลังเงียบหน่อย
‪หูหนวกแถมเป็นใบ้
‪เงียบ
‪ขืนส่งเสียงอีก ข้าจะเตะ…
‪เทพเจ้าโปรดเมตตา ฆ่ามัน
‪- ฆ่ามัน ‪- ไม่นะ
‪ท่านเทพธิดา
‪เซกัน อย่า ข้าไม่ใช่ของว่างนะ เจ้าไม้ถูพื้นยักษ์
‪มาร์ซี่ ขอบคุณเทพเจ้า ขอบใจนะ
‪แล้วหมอนี่ล่ะ
‪ถ้าจับพวกเจ้าสองคนเย็บรวมกัน ‪ก็คงได้คนแข็งแรงหนึ่งคน
‪หัวหน้า
‪เจ้าสนใจแล้วเหรอว่าข้าจะอยู่หรือตาย
‪ก็สนใจน้อยลงเรื่อยๆ
‪จักรพรรดิถูกปลงพระชนม์
‪พยุงเขาขึ้นมา เราจะไปกันแล้ว
‪(สาวไฮยาซินธ์)
‪ไอ้ตัวนั้น มันฆ่าองค์จักรพรรดิ ‪ท่านถูกปลงพระชนม์
‪เจ้าทำหน้าที่แล้ว
‪ไม่ว่ามันจะเป็นตัวอะไร ข้าจะจัดการมันเอง
‪ความกล้าหาญแห่งตะวัน ‪สเลเยอร์ พลังแห่งตะวัน…
‪เกียรติยศแห่งตะวัน
‪ข้างหลัง มันอ้อมมาข้างหลัง
‪สเลเยอร์
‪ถอยก่อน
‪บินห่างๆ ไว้
‪- บินห่างๆ ไว้ ‪- บินห่างๆ ไว้
‪ใช้เพลิงสู้กับบิดาแห่งเพลิงเหรอ
‪ปาหินใส่ภูเขายังจะได้ผลกว่า
‪- เดเวียน เจ้าต้องฟังข้า ‪- ไม่มีเดเวียนอีกแล้ว
‪ข้าไม่รู้ว่าเจ้าโผล่มาได้ยังไง ‪แต่ข้ารู้ว่าเจ้าสิงร่างใคร
‪เดเวียน
‪ในที่สุดข้าก็เข้าใจ ‪ความเชื่อมโยงที่สัมผัสได้กับเขา
‪เจ้าเองสินะ เป็นเจ้ามาตลอด เจ้าไม่ควรอยู่ที่นี่
‪เจ้าต้องคืนเดเวียนให้เราซะ
‪เจ้าหนูหนีไปแล้ว เพลงของมันแผ่วดับไป ‪เหลือเพียงข้าเท่านั้น
‪ไม่ ข้าได้ยินเขา มองเห็นเขา
‪เขาหลงทาง หวาดกลัว โดดเดี่ยว
‪ก็แค่เสียงสะท้อนจากฟ้าร้อง ‪ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น
‪เดเวียนไม่ต้องการสิ่งนี้ ‪เขาไม่มีวันอยากให้เป็นแบบนี้
‪เจ้าหนูนั่นไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ‪มันไม่มีอะไรทั้งนั้น
‪เจ้าต้องส่งเนตรให้ข้า
‪ข้าจะไม่ให้อะไรเจ้าทั้งนั้น ‪และจะไม่ยอมให้เจ้าได้ร่างเขาไปด้วย
‪มันไม่ต่างกันหรอก "เจ้า" น่ะไม่มีตัวตน
‪เจ้าคือธิดาแห่งเพลิง ‪เป็นส่วนหนึ่งของข้าและเจ้าจะต้องเชื่อฟัง
‪ข้าไม่ใช่ธิดาผู้ใด ข้าคือเปลวเพลิง
‪ข้าคือเปลวเพลิงมาตลอด
‪หยุดมันทีๆ
‪ลีนา
‪จักรพรรดิคงปฏิเสธสินะ ‪เจ้าถึงได้โยนเขาจากหลังคา
‪ข้าจำไม่ได้เลย
‪ข้าจำได้ว่าโมโหเรื่องเนตร เรื่อง…
‪มิรานาสินะ ข้ารู้ ข้าสัมผัสได้
‪ข้าอยากจะจับเจ้าขังคุก ขังเดี่ยวในหลุมปูน
‪จนกว่าเราจะคิดออกว่าจะทำยังไงกับเจ้า ‪จะช่วยเจ้ายังไง
‪อุปราชคาชูร์ราไม่เห็นด้วย
‪- พวกเขาปล่อยข้าไปเฉยๆ ‪- พวกเขายกยอเจ้าเป็นวีรบุรุษ
‪คาชูร์ราบอกทุกคนว่า ‪สัตว์ประหลาดโผล่มาได้ยังไง
‪ส่วนเจ้า ดราก้อนไนต์ผู้กล้าหาญ ‪พยายามหยุดยั้งมัน
‪มันคงไม่ดีถ้าคนใกล้ชิดขององค์หญิง
‪จะพัวพันกับคดีปลงพระชนม์จักรพรรดิ
‪คำโกหกก็ไม่ได้ทำให้มันดีขึ้น
‪แล้วเจ้าจะแปลกใจว่ามันช่วยได้ ‪และช่วยไม่ได้แค่ไหน
‪อิมเพเรี่ยมยังอยู่ในความวุ่นวาย
‪สภาสูงจะแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการ ‪แต่นั่นไม่สำคัญ
‪ไม่มีใครที่จะได้รับการสนับสนุนจากทุกตระกูล
‪เลี่ยงไม่ได้ที่จะมีสงครามกลางเมือง
‪บางคนเคยพูดถึงข้าไว้ ข้ารู้จักแต่วิธีทำลาย ฆ่า
‪และเผาผลาญทุกอย่าง พวกเขาอาจจะพูดถูก
‪ท่านไม่ได้เป็นคนทำ
‪เลิกทำเหมือนรู้จักข้าสักที ‪ทำเหมือนเจ้าจะรู้ว่าข้าเคยทำอะไร
‪หลังจากเมื่อคืน ข้าคิดว่าข้ารู้นะ
‪ข้าหายไปตลอดกาลแล้ว ‪แต่ท่านพาข้ากลับมา ท่านช่วยข้าไว้
‪ท่านอาจจะช่วยคนไว้เยอะด้วย ‪ข้าว่าท่านช่วยคนได้อีกมาก
‪ข้าต้องการเนตร ‪ฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยมต้องการผู้สำเร็จราชการ
‪เดเวียน
‪ข้าเห็นท่าทีที่ทุกคนมีต่อท่าน ‪พวกเขารักท่าน ท่านคือวีรสตรี
‪ข้าไม่มีตำแหน่ง ตระกูลก็เล็ก ‪คิดว่าข้าจะได้รับแต่งตั้งเหรอ
‪ประชาชนจะสนับสนุนท่าน
‪ล้อมวงรอบกองไฟ
‪เราควรตะโกนเรียกยามไหม ‪หรือคิดว่าแค่ทุบก็พอแล้ว
‪ข้าคงตายแล้วสินะ ข้าเห็นนางฟ้า
‪ผ้าพันแผล
‪เสียงนรกนี่รบกวนความสันโดษของข้า
‪นั่นผ้าไหมที่ดีที่สุดในอิมเพเรี่ยม ‪ขโมยมาจากในวัง
‪ดื่ม
‪ข้าดีใจที่เจ้ารอดมาได้ แต่ทุกอย่างก็สูญเปล่า
‪องค์หญิงของเจ้าตายแล้ว
‪นิทรา มิสิ้นชีพ แต่เพียงฝัน ‪ไร้ลมหายใจ แน่นิ่งดั่งรุ่งอรุณเหมันต์
‪ดาวประกายพรึกขึ้นสู่นภา เงียบสงัด ‪ส่องแสงกวีแห่งความโกรธที่เก็บงำ
‪เพราะมาก แต่ข้าไม่เข้าใจความหมายเลย
‪- มันทำให้เจ้ารู้สึกยังไงล่ะ ‪- เศร้ามั้ง คิดว่านะ
‪งั้นเจ้าก็เข้าใจดีแล้ว
‪- ถ้าข้าบอกว่าดีใจล่ะ ‪- ข้าก็จะตอบเหมือนเดิม
‪นี่ นางควรเป็นแบบนั้นเหรอ
‪- อาการแย่ลง ‪- ไม่ อย่างอื่นต่างหาก
‪เพิ่มแสง เพิ่มแดด เปิดหน้าต่าง
‪องค์หญิงฟื้นแล้ว
‪กลิ่นอายความตายหายไป ‪ราวกับเจ้าเผาผลาญมันไปจากเลือดตัวเอง
‪เจ้าถูกกักขัง องค์หญิง ‪ติดอยู่ระหว่างสองภพ โลกและปรภพ
‪ข้าพยายามถ่ายทอด ‪ความเจ็บปวดของเจ้าเป็นบทกวี อยากฟังไหม
‪เพราะมากนะ นางเป็นมังกร
‪มี 36 วรรค
‪ขอบใจนะ ไว้ทีหลังอาจจะดีกว่า
‪ข้าแทบไม่กล้าหวังอะไรเลย
‪ข้าจะแจ้งสภาสูงและสภาสงคราม
‪ช้าก่อน จนกว่าจะรู้ตัวมือสังหาร ‪เรื่องนี้จะไม่เล็ดลอดไปจากห้องนี้
‪- จักรพรรดิสิ้นแล้ว… ‪- ขอโทษที จักรพรรดิอะไรนะ
‪ใช่ ข้าน่าจะบอกท่านไว้
‪พระองค์ถูกมนุษย์ครึ่งมังกรโยนจากหลังคา
‪แผละ
‪ออกไปก่อน ข้ากับองค์หญิงมีเรื่องต้องคุยกัน
‪ข้าจำความรู้สึกได้ ความสงบที่อบอุ่น
‪ข้าอาจจะอยู่ในนั้นได้ตลอดกาล
‪แต่ก็มีอีกเสียงหนึ่ง มันอ่อนโยน แต่มั่นคง
‪นั่นคือเสียงของเสด็จแม่ ‪ปลุกข้าเหมือนข้าเป็นเด็ก
‪- เสด็จแม่เจ้าว่ายังไง ‪- คำเดียว "จำ"
‪จำสถานะของตัวเอง จำหน้าที่ของตัวเอง ‪จำไว้ว่าเจ้าได้รับความรัก
‪- ใช่ ‪- โอวาทจากเสด็จแม่เมื่อเจ้ายังเด็ก
‪ข้าคิดถึงเสด็จแม่ คิดถึงเสด็จพ่อด้วย
‪หากพวกท่านยังอยู่ ‪ก็คงแต่งตั้งเจ้าขึ้นบัลลังก์ไปแล้ว
‪บัลลังก์
‪ทุกอย่างช่างแสนง่ายดาย ‪เมื่อครั้งยังมีแค่กองทัพ
‪คำพยากรณ์ของออราเคิลยังไม่เป็นจริง
‪เซเลเมเนถูกโค่นแล้วแต่เมเน่ยังมิได้ผงาด
‪จักรวรรดิเอลฟ์ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น
‪ในฐานะจักรพรรดินี ‪เจ้าจะมีอำนาจมากกว่าแค่กองทัพเดียว
‪แต่ที่ของข้าจะเป็นที่นี่
‪ก็คือเจ้าไม่ลืมสถานะตัวเอง ‪และเจ้าไม่ลืมหน้าที่ตัวเอง
‪แต่โอวาทสุดท้ายของเสด็จแม่ มันทำให้ข้าลังเล
‪เห็นธงเหล่านั้นไหม ‪นั่นคือธงที่ให้เกียรติเสด็จพ่อของเจ้า
‪ธงอื่นๆ หาเป็นเช่นนั้นไม่
‪แต่ประชาชนใต้ธงเหล่านั้น ‪ต่างเคยเป็นกำลังให้เสด็จพ่อของเจ้า
‪พวกเขาเป็นกำลังให้เจ้าได้
‪ท่านหมายความว่าข้าควรทำให้ประชาชนรักข้า
‪เจ้าควรเป็นตัวของตัวเอง
‪สภาสูงจะเลือกผู้สำเร็จราชการวันนี้
‪ข้าอยากให้เราเสนอชื่อจักรพรรดินี
‪ข้าจำหน้าที่ตัวเองได้
‪- ให้ข้าช่วยนะ ‪- ขอบใจจ้ะ เด็กน้อย
‪ท่านไม่ควรออกมาคนเดียวนะ ‪ยิ่งใกล้ๆ เนินแห่งเงามืดเช่นนี้
‪เนินแห่งเงามืด คือที่นี่เหรอ
‪นี่ นั่งกับข้าก่อน
‪เมื่อก่อนข้าไม่ต้องใช้ดวงตาก็เดินป่านี้ได้
‪แต่อะไรๆ เปลี่ยนไปแล้ว
‪- ใช่ มันเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน ‪- ข้าก็แทบจำที่นี่ไม่ได้
‪แทบจำบ้านตัวเองไม่ได้เลย
‪พอไม่มีครอบครัวก็ไม่เหมือนเดิม
‪ไดเฟด อะดารา อิดวอล ‪เจ้าคงคิดถึงพวกเขาสุดหัวใจ
‪ท่านรู้จักพวกเขาเหรอ
‪ทุกคนรู้จัก รู้ว่าพวกเขารักเจ้ามากแค่ไหน ‪พวกเขาตามเจ้าไปทุกที่
‪แม้จะต้องไปตาย ‪ทุกคนรู้ว่ามันเป็นความผิดของเจ้า
‪มีวิธีที่จะย้อนกลับไปได้นะ ‪เจ้าจะยอมทำสิ่งใดเพื่อแลกเปลี่ยนล่ะ
‪ทุกอย่าง ข้ายอมทำทุกอย่าง
‪มาหาข้าสิ เด็กน้อย ฟิมริน เข้ามาใกล้ๆ
‪ง่ายๆ ที่เจ้าต้องทำก็แค่ยอมให้ข้าเข้าไป
‪เจ้าเชื่อใจคนโกหก เขาหลอกใช้เจ้าเพื่อแก้แค้น
‪เขาจะโกหกเสมอไป หลอกใช้เจ้าตลอดไป
‪จงปฏิเสธคำโกหกของเขา
‪จงปฏิเสธเขา
‪ท่านจะนำกองทัพส่วนตัว ‪เข้าเมืองที่มีธงประจำตระกูลไม่ได้
‪ท่านแสดงอำนาจที่ท่านไม่มี
‪ซาลสิ้นแล้ว ชาบาร์ราสิ้นแล้ว ‪แต่กฎหมายยังคงอยู่
‪อิมเพเรี่ยมต้องมีผู้นำ ความแข็งแกร่ง ‪ชื่อและกองทัพของข้าช่วยได้
‪งั้นก็จงทำซะ จากอีกฟากของแม่น้ำ
‪ชายหญิงเหล่านี้คือพลเมือง ‪ที่กำลังไปงานชุมนุมสาธารณะ
‪นางก็เช่นกัน
‪- พลังอำนาจไม่ใช่เกม ‪- ข้าอยากกลับบ้าน
‪เจ้าเผาบ้านไปเจ็ดหลังในเจ็ดปี
‪ตอนนี้ที่นี่คือบ้านของเจ้า
‪วิหารสุริยาจะเปลี่ยนความวุ่นวายของเจ้า ‪ให้เป็นระเบียบ
‪เปลี่ยนจุดอ่อนเป็นความเข้มแข็ง เราจะช่วยเจ้า
‪ที่นี่คือคุก
‪ท่านคิดว่าข้าเป็นแค่เด็กเล็กๆ ‪ที่อาจจะเผาโลกทั้งใบ
‪ข้าเป็นนักรบ เป็นผู้ปกป้องได้
‪ท่านไม่มีอะไรต้องสอนข้า ข้าเบื่อที่นี่เต็มทนแล้ว
‪เจ้าคืออาวุธ หากไร้การชี้นำเจ้าก็คือหายนะ
‪ข้ากลัวว่าเจ้าจะเป็นได้เพียงแค่นั้น
‪ท่านไม่รู้หรอกว่าข้าเป็นใคร ‪ไม่มีใครรู้ ไม่มีวันมีใครรู้
‪พวกเขาต้องฆ่ากันเองแน่
‪ข้าว่าพวกเขาคงอยากทำ ‪พวกเขาคงคิดว่ามันคุ้มค่า
‪ข้าก็เคยฝันเช่นนั้น
‪ข้าเคยคิดว่าอะไรๆ จะดีขึ้นแค่ไหน ‪ถ้าไม่มีจักรพรรดิ
‪ไม่มีราชวงศ์ เป็นสาธารณรัฐฮีลิโอ้
‪ข้าคิดว่าขอเพียงชาบาร์ราสละบัลลังก์
‪สภาสูงอาจจะเข้ามาบริหาร ‪แล้วเปลี่ยนที่นี่ให้ดีขึ้น
‪ยุติธรรมขึ้นได้ แต่ตอนนี้น่ะเหรอ
‪กองทัพของทิโฮเมอร์อยู่บนถนน ‪หน่วยอารักขาเพรโทเรียนก็พร้อมรบ
‪แต่สภาสูงก็จะแต่งตั้งนาง ‪เป็นผู้สำเร็จราชการอยู่ดี
‪พวกเขากลัวนาง ‪พวกเขาชอบเงินของนางจนไม่กล้า
‪งั้นคำถามก็คือท่านคิดจะทำยังไงกับเรื่องนี้
‪ข้าจะไม่ยอมเห็นบ้านมอดไหม้อีก
‪อิมเพเรี่ยมตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
‪จักรพรรดิเทพชาบาร์ราถูกปลงพระชนม์ ‪โดยปีศาจที่ยังลอยนวล
‪องค์หญิงแห่งสุริยาก็สิ้นแล้ว ‪ไม่มีทายาทหรือความหวังอะไรทั้งนั้น
‪เราต้องการผู้สำเร็จราชการ
‪ผู้นำที่แข็งแกร่ง ที่จะนำรุ่งอรุณใหม่มาสู่จักรวรรดิ
‪แล้วจะเป็นใครกันล่ะ
‪ทิโฮเมอร์ใช้สมบัติของตระกูลซื้อตำแหน่งมา
‪แล้วตอนนี้นางก็คิดว่าจะใช้สมบัติซื้อจักรวรรดิได้
‪ชาบาร์ราอ่อนแอ
‪เขาปกป้องอิมเพเรี่ยมไม่ได้ ‪ปกป้องตัวเองยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪แล้วตอนนี้เราจะถูกสั่ง ‪ให้ติดตามจอมปลอมอีกคนเหรอ
‪ข้าปกป้องเราได้ แต่งตั้งข้าเป็นผู้สำเร็จราชการ
‪เจ้าเนี่ยนะ ด้วยพลังของเจ้า ‪เจ้าทำลายเมืองไปครึ่งเมือง
‪แต่ก็ยังนำตัวมือสังหารจักรพรรดิมาลงโทษไม่ได้
‪ข้าพยายามหยุดเจ้าสัตว์นั่น ข้าล้มเหลว
‪สเลเยอร์ส่งมันกลับ ‪ไปยังนรกที่ใดก็ตามที่มันจากมา
‪นางช่วยชีวิตคนนับไม่ถ้วน ‪ข้าคงตายไปแล้วหากไม่มีนาง
‪เจ้าไม่มีสิทธิ์มีเสียงที่นี่ ดราก้อนไนต์
‪จงมองมา
‪องค์หญิงมิรานา ธิดาแห่งซาล องค์หญิงแห่งสุริยา
‪จงมองแสงสว่างของท่าน
‪ท่านอุปราช ท่านสมาชิกสภาผู้ทรงเกียรติ ‪ท่านวุฒิสมาชิก
‪ลูกธนูของมือสังหารเกือบปลิดชีพข้า ‪แต่ข้าไม่ยอมเปลี่ยนใจง่ายๆ
‪ในฐานะทายาทโดยสายเลือด ‪เพียงคนเดียวของบัลลังก์นี้
‪ข้าตั้งใจจะครองราชย์ ‪ดังเช่นเสด็จพ่อเมื่อกาลก่อน
‪หลายปีก่อน ข้าถูกบีบ ‪ให้หนีจากบ้านเกิดโดยการทรยศ
‪บัดนี้ การทรยศครั้งใหม่ทำให้ข้าต้องกลับมา
‪ภัยคุกคามจากคอริเอลเทาวี ‪ปรากฏขึ้นตามคำทำนาย
‪เหล่าเอ็นเคลฟที่เงียบสงบมาหลายชั่วรุ่น ‪รวมตัวกันก่อสงคราม
‪เราจะเข้าร่วมกับพันธมิตรของเรา ‪และร่วมกันขับไล่พวกมันกลับไป
‪นี่มันบ้าไปแล้ว ข้าไม่รู้ว่าใครแย่กว่ากัน
‪ทิโฮเมอร์ ผู้ใช้ความมั่งคั่งซื้ออำนาจ
‪หรือมิรานา ผู้อ้างอำนาจ ‪ด้วยเหตุบังเอิญแห่งชาติกำเนิด
‪เจ้าทอดทิ้งเรา ละทิ้งสิทธิ์ในบัลลังก์
‪แล้วเราต้องยอมรับเรื่องนี้ ‪และยอมรับเจ้าแต่โดยดีเหรอ
‪ข้าไม่เคยลืมบ้านเกิดหรือหน้าที่
‪ข้าเสี่ยงชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า ‪เพื่อฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยม
‪องค์หญิงมิรานาอยากส่งบุตรธิดาของท่าน
‪ไปหลั่งเลือดและสละชีพเพื่อไนต์ซิลเวอร์วูดส์
‪และเพื่อเทพธิดาของนาง
‪หากเมเน่หวนคืนมา นั่นคือจุดจบของทุกสิ่ง
‪สะดวกต่อความทะเยอทะยานของเจ้าดีนี่
‪จงให้เกียรติกับองค์หญิงด้วยเคารพต่อเสด็จพ่อ ‪จงสรรเสริญทิโฮเมอร์ที่รับใช้จักรวรรดิ
‪แต่เพื่อจักรวรรดิ ‪ขอท่านจงมอบมงกุฎให้คนของท่านเอง
‪พอได้แล้ว ข้าเรียกร้องให้ลงมติ
‪องค์หญิงไม่พร้อมจะปกครอง
‪แต่ข้ารับใช้จักรวรรดิได้ดีที่สุด ดังที่ทำอยู่ตอนนี้
‪ข้าขอถอนตัวและยกมือสนับสนุนแก่สเลเยอร์
‪เลกาทุส ทิโฮเมอร์เรียกร้องให้ลงมติ
‪มงกุฎนี้ที่เราจะสวมให้ศีรษะท่าน ‪หาได้แสดงถึงขอบเขตแห่งอำนาจ
‪แต่เป็นน้ำหนักของภาระ ‪ในฐานะผู้สำเร็จราชการ กระบอกเสียง
‪ผู้รับใช้ และผู้ปกป้องของเรา
‪ข้าคือกระบอกเสียง ข้ารับใช้ ‪และผู้ปกป้องของท่าน
‪เตรียมโล่
‪เตรียมอาวุธ
‪- บนนั้น ‪- บนท้องฟ้า
‪อะไรกัน…
‪บัลลังก์สุริยันขอยกย่องความกล้าหาญของเจ้า
‪แม่ทัพของข้ารายงานว่า ‪เจ้าขับไล่กองทัพอารัคนิดด้วยตัวคนเดียว
‪กองทัพที่เจ็ดโชคดีแล้วที่เจ้าเข้าไปช่วย
‪เพคะฝ่าบาท
‪แต่ทำไมพวกเขาถึงต้องการหม่อมฉัน ‪ในเมื่อมีพระองค์อยู่แล้ว
‪เจ้าว่ายังไงนะ
‪พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิเทพ ‪มีพระองค์แล้วจะมีหม่อมฉันไปทำไม
‪พวกเขามีข้า ทุกคนมีข้า ‪แล้วข้าจะตกรางวัลเจ้ายังไงดี
‪กองทัพของตัวเอง ตำแหน่งในสภาสูง ‪หรือนามพระราชทาน
‪กองทัพของท่านมอบนามให้ข้าแล้ว
‪- สเลเยอร์ ‪- สเลเยอร์
‪เราควรหารือ ‪เรื่องการจัดตั้งสภาสงครามจักรวรรดิ
‪ตามความสะดวกของท่าน แน่นอน
‪ได้สิ แน่อยู่แล้ว ข้าขอตัวก่อน
‪ข้าเคยนั่งตักพ่อบนเก้าอี้ตัวนี้
‪มันเป็นการทำผิดระเบียบอย่างร้ายแรง
‪ข้าไม่เข้าใจ ‪ข้าไม่แน่ใจว่าเสด็จพ่อข้องพระทัยไหม
‪ท่านคงไม่ข้องพระทัยหรอก ‪เสด็จพ่อของเจ้าเป็นคนดี
‪ดีเกินไปสำหรับที่นี่
‪เรื่องนั้นข้าก็มั่นใจ ‪ข้ามั่นใจเรื่องนั้นมากกว่าทุกเรื่อง
‪ข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้
‪ข้ามีเรื่องที่ปล่อยให้ค้างคามานานเกินไป
‪- ถ้างั้นเป็นแบบนี้อาจจะดีแล้ว ‪- ถ้าเจ้าคิดแบบนั้นแล้วเป็นการดีล่ะก็นะ
‪นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
‪ทุกอย่างเป็นเรื่องส่วนตัว ‪นั่นคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นมนุษย์
‪เจ้าไม่ใช่อย่างที่ข้าจินตนาการไว้ ตัวตนของเจ้า
‪ข้านึกว่าเจ้าจะเป็นเหมือนเขา เหมือนชาบาร์รา
‪ข้านึกว่าพวกเจ้าสองคนจะยิ่งทำให้อะไรๆ แย่ลง
‪มันก็แย่ลงแล้ว งั้นเราคงทำให้แย่ลงจริงๆ
‪แค่ไม่ใช่อย่างที่เจ้าจินตนาการไว้
‪- ข้าเข้าใจผิด ‪- แต่ไม่ถึงขั้นเกินแก้ไข
‪ถ้าหากคอริเอลเทาวีกล้ารุกรานเรา
‪ข้าจะเดินทางไปยังไนต์ซิลเวอร์วูดส์ด้วยตัวเอง
‪ข้าจะทำให้เอ็นเคลฟราบเป็นหน้ากลอง ‪แล้วคืนสันติสุขมา
‪องค์หญิง
‪ให้ตายสิ ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเจ้า ‪ได้รู้ว่าเจ้าปลอดภัย
‪เอซาร์ ขอเวลาเราสักครู่
‪ถ้าข้ารู้ว่าเจ้า…
‪รู้ว่าเจ้าฟื้นแล้ว ข้าคงจะรีบมา
‪เจ้าไม่มีทางรู้
‪- เจ้าน่าจะบอกข้า ‪- เราไม่ได้บอกใคร
‪ฟังนะ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการเลย
‪- แล้วเจ้าต้องการอะไรกันแน่ ‪- สไลแรคส่งข้ามา
‪ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าจะอยู่ที่นี่ ‪ข้าไม่ได้หวังไว้ด้วยซ้ำ
‪สไลแรคส่งเจ้ามาฆ่าจักรพรรดิและโกหกสภาสูง
‪เขาส่งเจ้ามาเปลี่ยนที่นี่จากหน้ามือเป็นหลังมือ
‪เขาส่งข้ามาเพื่อหาของสิ่งเดียว ‪ที่อาจจะหยุดเทเรอร์เบลดได้
‪ลีนาช่วยให้ข้าคว้ามันมาได้ ‪ที่เหลือเป็นเรื่องบังเอิญ
‪- งั้นเจ้าก็อยู่ฝ่ายนางสินะ ‪- ณ ตอนนี้ จนกว่าเรื่องนี้จะจบ
‪- จนกว่าเจ้าจะได้สิ่งที่ต้องการ ‪- เจ้าก็รู้ว่าข้าต้องการอะไร
‪ครั้งสุดท้ายที่ข้าเจอเจ้าในเอ็นเคลฟ ‪เราสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
‪ข้าจำได้ว่าเจ้ายอมเสี่ยงอะไรเพื่อข้า
‪ข้าภาวนากับเทพธิดา ขอให้เจ้ายังอยู่ในนั้น
‪ข้าภาวนาให้เดเวียนไม่ถูกครอบงำ ‪โดยสัตว์ประหลาดที่อยู่ในตัวเขา
‪แล้วเจ้าก็มาอยู่ที่นี่ ใบหน้าคุ้นเคย ‪แต่ไม่แน่ใจว่ายังรู้จักคนผู้นั้นอยู่ไหม
‪ข้าคือคนเดิมที่เจ้าทำได้
‪คนเดิมที่ข้าจำได้สัญญาไว้ว่าเขาจะสู้จนถึงที่สุด
‪เขาสัญญาว่าเราจะหาวิธีด้วยกัน
‪- เอซาร์ ‪- มิรานา
‪ข้าดีใจที่เจ้าปลอดภัย
‪ขออภัยที่มารบกวนในยามวิกาล องค์หญิง
‪ท่านมีแขกมาพบ
‪ข้ามีข่าวที่เจ้าอยากฟังและไม่อยากฟัง
‪เราเจอตัวมือสังหารเจ้าแล้ว
‪แล้วข่าวที่ข้าไม่อยากฟังล่ะ
‪นางยังมีชีวิตอยู่ ‪และเราก็รู้แล้วว่าใครจ้างนางมา
‪ทุกคนเพิ่งจะสวมมงกุฎให้นาง
‪(สร้างจากวิดีโอเกม DOTA 2 ‪โดย VALVE)
‪คำบรรยายโดย: อธิวัฒน์ เล้าอักษร