‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪สงคราม
‪อัลโดรัก ลีร์รัค แล้วครั้งนี้ ‪ก็ลอบโจมตีวาห์ดรักล้มเหลว
‪มันเป็นการส่งข้อความ เป็นคำเตือน
‪ต้องตอบด้วยเลือด ตอบด้วยไฟ
‪เทเรอร์เบลดกับพรรคพวกของมัน ‪โจมตีเราในยามหลับใหล
‪- สายฟ้าจะตอบโต้ ‪- เจรจาก่อนนองเลือดอาจจะดีกว่า
‪เราไม่เจรจาขอชีวิต ‪เราจะโจมตีเจ้าหนูนั่นในหอคอยของมัน
‪เราจะทวงคืนสิ่งที่ถูกขโมยไป
‪"แก้แค้น"
‪"แก้แค้น" "เจรจา"
‪สิ่งที่ถูกสร้างขึ้น บางครั้งก็ต้องถูกทำลาย
‪สิ่งที่ถูกทำลายจะผงาดขึ้น ‪แล้วล่มสลาย แล้วผงาดขึ้นอีกครั้ง
‪ทุกแขนที่แกว่งไปมา ทุกเสียงเด็กแรกเกิดร่ำร้อง
‪และเลือดของมารดา
‪เจ้ายึดติดกับร่างเงามังสาเกินไป
‪ยึดติดกับความฝันเกินไป
‪ข้าคือบทเพลงที่จะสังหารโลกทั้งใบ
‪สนุกจริงๆ
‪วิญญาณของพี่เจ้า ของน้องเจ้า ‪ของขวัญเหลือเพียงสิ่งเดียว
‪นั่นไม่ใช่ของขวัญ มันคือราคาของข้า
‪เพื่อทำตามเป้าหมายของข้า ‪ในวัฏจักรแห่งการสร้างสรรค์
‪สร้างความโกลาหล
‪ดอกไม้นั่นเป็นของเรา ไม่ใช่ของเขา
‪เราโค่นผู้ชิงบัลลังก์ ‪แต่กลับต้องมารับใช้ผู้ชิงบัลลังก์อีกคน
‪เราอยู่มาทั้งที่ไร้พลังของเทพเจ้า ‪ตลอดช่วงเวลาพันปี
‪เราไม่ต้องการดอกบัวหรือเลย์ไลน์ ‪แล้วเราก็ไม่ต้องการแม่มดด้วย
‪โลกใบนี้เคยเป็นของเรา
‪ก่อนที่เซเลเมเนจะทรยศเรา ‪แล้วมนุษย์ก็ช่วงชิงมันไป
‪เราต้องการแค่เหล็กกล้า ‪และความกล้าหาญที่จะชิงมันคืนมา
‪เมื่อจักรวรรดิของเราผงาด ‪ราตรีและเงามืดจะปกคลุม
‪ข้าได้ยินเสียงเพลง
‪สายลมหลอกเจ้าน่ะ ‪ถ้ำเหล่านี้บางครั้งก็เป็นเหมือนแตรเขาสัตว์
‪สวยงามเสมอ และมักจะน่าตกใจ
‪ข้าไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
‪ใช่ แค่เสียงลม
‪บ้านท่านอลังการจริงๆ
‪สวย มีรสนิยม หนาว
‪ไม่ใช่บ้านของข้า ของนางต่างหาก
‪อ้อ ใช่ แหงสิ รังมังกรของแท้เลย
‪ออรอธเห็นฝูงเวิร์มลิ่ง
‪ตอนเราเห็นไฟไหม้ แล้วเจ้าก็ออกมา ‪เราเลยต้องเข้าไปช่วย
‪ท่านติดค้างข้าสองครั้งแล้วนะ
‪เราต้องพักผ่อน เราต้องการอาหาร
‪แล้วเราก็ต้องการเสบียง
‪ข้ารู้จักสีหน้าแบบนี้
‪ข้าเห็นท่านแม่เป็นเช่นนี้ ‪หลังจากที่คนสำคัญของนางตายไป
‪นางเดินเข้าไปในป่าราวกับว่าจะพบคนผู้นั้นที่นั่น
‪- ข้าไม่เป็นไร ‪- ท่านแม่ก็เคยพูดแบบนั้น
‪แค่เสียงเพลงมันเหมือนจะเป็นมากกว่าสายลมน่ะ
‪เทเรอร์เบลด มัน หรือใคร ‪พวกมันทำร้ายเจ้าหรือเปล่า
‪เจ้าดูปลอดภัยดี แต่…
‪ไม่มีใครทำร้ายข้า ‪ไม่ใช่เทเรอร์เบลด ไม่ใช่เจ้าด้วย
‪เจ้าไม่เคยทำ
‪"เหนือสายตานิรันดร์แห่งน้ำแข็งรกร้าง ‪ความทุกข์ทรมานแต่โบราณยังคงอยู่
‪สายฟ้าสูญหาย เสียงสรรเสริญเดียวดาย ‪เพียงหนึ่งเดียวสืบทอดจากหมู่มาก"
‪เจ้าชอบเหรอ
‪มันเพราะมาก หรือไม่ก็แย่มาก ข้าไม่รู้หรอก
‪- ข้าแต่งเอง ‪- ข้าต้องชอบไหม
‪ข้าต้องตอบให้เจ้าด้วยเหรอ
‪ขอโทษที แค่เจ้าพูดได้น่ะ ‪แน่นอน เจ้าพูดได้ เขียนได้ ข้าเขียนไม่ได้
‪ที่ต้องใช้ก็แค่ความรู้สึก แล้วถ้อยคำจะตามมาเอง
‪ความรู้สึก นั่นสินะ
‪ศรัทธา
‪ดาบของท่านปู่
‪เขาไม่เกรงกลัวผู้ใด
‪องค์หญิง ช้าก่อน
‪องค์หญิง ได้โปรด
‪องค์หญิง ได้โปรดหยุดเถิด
‪แสงตะวัน
‪ไม่ต้องหนีหรอก ไม่มีใครคิดทำร้ายเจ้า
‪ไม่มีใครกล้า
‪ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‪อุปราชคาชูร์รา ข้าซาบซึ้งกับสิ่งที่ท่านทำให้ข้า
‪แต่ท่านอยู่ที่นี่ ท่านรับใช้เสด็จอาข้า
‪ข้ารับใช้ฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยม ‪ตามที่เสด็จพ่อของท่านสั่งไว้
‪อิมเพเรี่ยมลักพาตัวข้ามา
‪องค์จักรพรรดิทรงมีเหตุผลของพระองค์
‪ตอนนี้ ทำตัวให้สบายกับการต้อนรับของข้าเถิด
‪ปลอดภัย มั่นคง
‪ไม่มีใครทำร้ายแสงตะวันของข้าได้
‪จัดการพวกโอโกลดิได้น่าประทับใจมาก ‪ข้าดูเจ้าทำแบบนั้นได้ทุกวันเลย
‪เกรงว่าจะได้โอกาสนั้นซะด้วยสิ
‪เกมที่เจ้าเล่นน่ะ มันจบเหมือนเดิมเสมอ
‪ตาสวยๆ ของเจ้าไม่ได้หลับสนิทแน่
‪หมอนั่น จาร์ลใช่ไหมนะ ‪ข้าติดหนี้แค้นกับมันมา 15 ปีแล้ว
‪เอาหางของเจ้า ‪ไปให้พ้นหน้าข้าก่อนที่ข้าจะใช้มันรัดคอเจ้า
‪ปากเก่งเหลือร้าย
‪อย่างน้อยข้าก็จะได้ตายตอนจ้องตาเจ้า
‪นิโก้ ไฮรอนิโม อดีตผู้กล้านีวาน
‪ปัจจุบันเน่าตายอยู่ในรังหนูนี่
‪ก็ได้ ข้าจะปล่อยให้เจ้าได้นอน ‪หรือไม่ก็อดนอนแล้วกัน
‪พวกแพงโกลิเออร์
‪อยู่ที่นี่เราปลอดภัย ณ ตอนนี้นะ
‪แต่เวิร์มลิ่งพวกนั้นยังเพ่นพ่าน ‪กลายเป็นกองทัพปีศาจแล้ว
‪ภารกิจแรกของเรา ‪คือชิงดราก้อนโฮลด์และโรงหล่อคืน
‪เราต้องใช้เหล็กกล้าในศึกที่จะมาถึง
‪เราจะเรียกพี่น้องที่ยังอยู่ในสนามรบกลับมา
‪เราไม่มีเวลาทำเรื่องพวกนั้นหรอก
‪เดเวียนคงหมายความว่า ‪ท่านพูดถูกและเราควรลงมือโดยเร็ว
‪ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น
‪เจ้าอยากกลับไปสู้ต่อ ‪ตามล่าปีศาจถึงรังแล้วเด็ดหัวมันสินะ
‪ก็ประมาณนั้น
‪อย่าให้สัตว์ในตัวพูดแทนสิ เจ้าหนุ่ม
‪อย่าให้มันคิดแทนเจ้าเด็ดขาด
‪ถ้าเทเรอร์เบลดเจอเอลด์เวิร์ม ‪สัตว์ประหลาดที่ดราก้อนโฮลด์ก็ไร้ความหมาย
‪ทุกอย่างจะไร้ความหมาย
‪ทั้งชีวิตข้า ข้าไม่เคยคิดเลย ‪ว่าจะได้เห็นท่านหนีจากการต่อสู้
‪ข้าควรตามเขาไปไหม หรือ…
‪ข้าจะนั่งอยู่นี่ คนเดียว
‪สาวน้อยเล่าให้ข้าฟัง ‪เรื่องที่ท่านทะเลาะกับเดเวียน
‪- ไม่ได้ทะเลาะ ‪- เขาเดินหนีไป ก็ต้องเรียกว่าทะเลาะสิ
‪เจ้าหนุ่มนั่นได้เห็นแล้ว
‪เขาเห็นสิ่งที่ไม่พร้อมจะเห็น
‪ก็เห็นน่ะสิ เหมือนที่เลธชัมนั่นแหละ
‪ท่านไม่เคยไว้ทุกข์สินะ ‪ท่านหายตัวออกไปล่ามังกร
‪ตอนนี้ท่านก็ยังทำแบบเดียวกัน
‪ท่านเสียพวกเขาไป ท่านเสียนางไป
‪- เราอยู่ในสงคราม ‪- ฟาเธอร์ตายไปแล้ว
‪พี่น้องของท่านไม่ต้องการกลยุทธ์ ‪พวกเขาต้องการสิ่งที่สูญเสียไป
‪เจ้าหนุ่มนั่น
‪ต้องการสิ่งที่เขาสูญเสียไป
‪เดเวียน ตื่นเถอะเดเวียน ข้ามาตามหาเจ้า
‪ข้าเจอเจ้าในนั้น ‪ยืนอยู่หน้าหินสีน้ำเงิน จ้องอยู่เฉยๆ
‪มันพูดกับข้า เสียงเพลงนั่น ‪มันนั่นเอง ข้าได้ยินสไลแรค
‪เจ้าเจอคลังสมบัติของข้า ‪หินแร่เรียกหาเจ้าอย่างที่มันเคยเรียกหาข้า
‪นานมาแล้ว ข้าเก็บมันไว้เป็นสมบัติ ‪เก็บไว้ใกล้ตัว โดยไม่รู้ถึงพลังของมัน
‪ข้าเป็นเพียงมังกรธรรมดา รู้ไหม ‪แล้วข้าก็เริ่มตื่นจากหลับใหล
‪พร้อมความฝันว่ามนุษย์ ‪จะเลิกสู้รบแต่หันมาเจรจา
‪ไม่นาน เสียงเอลด์เวิร์มของข้าก็จางหายไป
‪ข้าสะสมหนังสือ เริ่มแต่งกลอน ‪บทเพลงแห่งมังกรไม่มีวันหวนคืน
‪แต่ในความสันโดษ ข้าก็พบความคิดที่วิเศษสุด
‪ข้ามีชีวิต
‪แร่นี่เองเหรอที่ทำให้เจ้าเปลี่ยนไป
‪บ้างก็ว่าแร่นี้กับขั้วตรงข้ามสีแดง ‪เป็นสมบัติของเทพและปีศาจ
‪บ้างก็เชื่อว่าเป็นเศษซากของจิตไพรมอร์เดียล ‪ที่ทั้งกว้างไกลและอยู่เหนือกาลเวลา
‪ข้ารู้เพียงว่ามันอันตราย
‪แต่มันเรียกหาข้า ‪ด้วยเสียงของสไลแรค เพลงของสไลแรค
‪ไม่ว่ามันคืออะไร มันเป็นส่วนหนึ่งของเจ้า
‪จงกลับไปยังคลังสมบัติ ‪ยืนอาบแสงและจงเปลี่ยนไปตลอดกาล
‪คำถามไม่ใช่ "มันคืออะไร" ‪คำถามคือ "เจ้าคืออะไร"
‪ท่านแม่
‪ขออภัยที่เสียมารยาท องค์หญิง
‪สิ่งนี้หาได้สมเกียรติของราชวังไม่ ‪แต่เป็นเพียงมาตรการความปลอดภัย
‪- เสด็จอา ‪- ออกไปก่อน ทุกคน
‪ทุกคนยกเว้นท่าน
‪ได้เวลาลงจากบัลลังก์มาคุยเรื่องธุรกิจแล้ว
‪เสด็จพ่อของเจ้าชอบราชาศัพท์ ‪แต่นั่นไม่ใช่อะไรที่เป็นข้าเลย
‪งานนี้มันห่วยแตก แม้แต่สำหรับเทพเจ้า ‪ทุกคนในอิมเพเรี่ยมมีของที่อยากได้
‪ปกติก็มักจะเป็นสิ่งที่ ‪คนอื่นเป็นเจ้าของและอยากรักษาไว้
‪ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ก็แค่วิถีของสรรพสิ่ง
‪พ่อแม่เจ้ารู้ดี คาชูร์ราก็รู้
‪เจ้าไม่สามารถเปลี่ยนมันได้ถาวร ‪เปลี่ยนมันตลอดกาลไม่ได้
‪สิ่งเดียวที่เจ้าทำได้คือบริหารมัน ‪นั่นแหละคืองานของข้า
‪เป็นผู้พิพากษา ‪ของความมุ่งหวังที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย
‪หัวใจข้าสงสารท่านเหลือเกิน
‪ประชาชนต้องการสิ่งยึดเหนี่ยว ‪นั่นแหละหน้าที่ของเจ้า
‪ธิดาผู้หายไป ‪หวนคืนสู่อ้อมแขนจักรพรรดิในฐานะราชินี
‪ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้น
‪นี่คือธุรกิจ ข้าต้องการแนวคิด ต้องการเรื่องราว
‪เรื่องราวที่ประชาชน ‪และตระกูลสูงศักดิ์จะรวมใจกันได้
‪ไม่ ท่านเลือกเก้าอี้เอง
‪ท่านฆ่าพ่อแม่ข้าเพื่อชิงมันมา ‪ช่างหัวเรื่องราวของท่านสิ
‪ในโลกนี้มีกำลังมีเหตุการณ์ต่างๆ ‪มากมายเกิดขึ้น องค์หญิง
‪พวกคอริเอลเทาวีกำลังรุกคืบ ‪เข้าล้อมไนต์ซิลเวอร์วูดส์
‪ผู้ลี้ภัยหลั่งไหลมาจากแนวรบ ‪ตามชายแดนเอ็นเคลฟต่างๆ
‪ว่ากันว่าภาคีพระจันทร์มืด ‪ถูกปีศาจสูง 12 ฟุตทำลาย
‪ไม่รู้ว่าจริงไหม แต่พับผ่าสิ
‪เสียงอึกทึก ความโกลาหล ภัยคุกคาม ‪อิมเพเรี่ยมต้องการความเป็นหนึ่ง
‪ประชาชนต้องการองค์หญิงแห่งดวงอาทิตย์
‪ประชาชนต้องการเจ้า ‪อย่าเพิ่งตอบ ลองไปคิดดูสักคืน
‪ความโอหังของเจ้านั่น
‪แต่มันก็ใช้ปกปิดความไม่มั่นใจของเขา
‪จักรพรรดิทรงกังวลเกี่ยวกับสงคราม ‪ไม่ใช่จากภายนอก แต่จากภายใน
‪กลุ่มที่เกิดขึ้นหลังเสด็จพ่อเจ้าสวรรคต ‪ไม่เคยปรองดองกันได้
‪ผู้ภักดีต่อเสด็จพ่อของเจ้า ‪ทำให้การปกครองของชาบาร์รายุ่งยาก
‪กลุ่มอื่นๆ ที่ชอบฉวยโอกาส ‪ก็ใช้ความขัดแย้งนี้หาประโยชน์
‪ใช่ เสด็จอาต้องการความชอบธรรม
‪ใช่ เขามีความต้องการ ‪และเจ้าก็มีอำนาจที่จะมอบให้ได้
‪ข้ายอมตายในคุกดีกว่า
‪ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น
‪ตระกูลของเจ้ายังมีพันธมิตรที่นี่ ‪เราจะพาเจ้าไปที่ปลอดภัย
‪- ลูนาล่ะ ‪- ลูนาเป็นศัตรูของประชาชน
‪เจ้าจะเสียพันธมิตรที่เหลืออยู่ไป
‪ข้าไม่ปล่อยให้นางเน่าตายแน่ ข้าต้องหาวิธีอื่น
‪ผ่านมา 15 ปีก่อนจะโดนไปหมัดหนึ่ง ‪เป็นการทักทายที่เยี่ยมไปเลย
‪ข้ามีเพื่อนที่นี่เยอะเลย ‪เพราะเจ้านั่นแหละส่งเพื่อนมาให้ข้า
‪เจ้าพวกนี้สงสัยว่า ‪วันนั้นในสนามรบ เจ้าหายไปไหน
‪สงสัยว่าทำไมเจ้าไม่เคยกลับมา ‪แต่ข้าไม่สงสัยเลย
‪ข้าไม่สน
‪ท่านหญิง
‪ข้าจะตั้งกองร้อยใหม่ เจ้าจะมาด้วยหรือจะไม่มา
‪ข้าคิดว่าเจ้าน่าสนใจมาก
‪ขอบใจนะ
‪เจ้าเป็นอัศวินมังกร แต่ไม่เหมือนคนอื่นเลย
‪"อัศวินมังกร" แหงสิ
‪ดาบเล่มนี้ไม่ใช่ของสืบทอดที่ข้าต้องการหรอก
‪อัศวินที่เป็นเจ้าของมัน ‪จริงๆ แล้วเขาเป็นคนเฮงซวย
‪อยากจะให้รองเท้าเงาวับทุกวี่วัน ‪แต่เขาตายไปแล้ว ตายเยี่ยงอัศวิน
‪ข้าไม่ใช่อัศวินมังกร
‪ข้าเป็นแค่ไอ้เฮงซวย ‪ที่ถือดาบของไอ้เฮงซวยอีกคน
‪ข้าเป็นตัวประกอบในเรื่องราวของคนอื่น
‪เจ้ามีความสำคัญกับเรื่องราว ‪เท่าที่ตัวเจ้าจะเลือกเอง
‪รอที่นี่นะ
‪ข้าเอาของขวัญมาให้ หวังว่าจะชอบของขวัญนะ
‪หยุดทำแบบนั้นสักที
‪- แหวนเหรอ ‪- อาวุธ
‪ทุกวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ต้องมีอาวุธ ‪แหวนวงนี้เป็นของเจ้าได้
‪ข้าล่องหนได้เหรอ ข้าล่องหนได้
‪ข้ามองเห็นตัวเอง ‪แต่ข้าก็ควรมองเห็นตัวเองได้มั้ง
‪โจมตีข้าซะ
‪- ด้วยอะไร ‪- อะไรก็ได้
‪ข้าพ่ายแพ้แล้ว ชัยชนะเป็นของเจ้า ดราก้อนไนต์
‪เจ้ากลัว แต่อย่ากลัวเลย
‪เชื่อข้าเถอะ นี่เป็นประสบการณ์ใหม่
‪มันเหมือนข้าเป็นสองคน ‪เดเวียน ดราก้อนไนต์ กับเจ้านั่น
‪ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‪ข้าคิดว่าตัวเองเป็นแค่เดเวียน
‪ที่บางครั้งก็กลายเป็นเจ้าตัวนั้น
‪แต่ถ้าข้าเข้าใจผิดล่ะ ถ้ามันกลับกันล่ะ
‪ทุกคนล้วนแต่มีสองใจ
‪นักบวชสอนว่า ‪เมเน่เป็นมากกว่าเทพธิดาแห่งดวงจันทรา
‪นางคือเทพธิดาแห่งราตรี เทพธิดาแห่งเงามืด
‪เงาไม่อาจเกิดขึ้นได้หากไม่มีแสงสาดส่อง
‪เดินในเงามืด จงรู้แสงสว่าง
‪ความจริงที่แผดเผา
‪เจ้าหนูน้อย ในที่สุดเราก็ได้พบกัน ‪นอกดินแดนว่างเปล่า
‪- เอลด์เวิร์ม พวกมันบอกข้า… ‪- เหล่าเสาหลักถูกโค่นแล้ว
‪วิญญาณพวกมันถูกจองจำ ‪เหลือเพียงเจ้า ส่วนหนึ่งของข้า
‪โอกาสเดียว เจ้าหนูเพลิง เผาพวกมันซะ
‪- เผามันให้หมด ‪- ข้าไม่ใช่เจ้า
‪เราก็คือข้า ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
‪ข้าอยู่ในสายเลือดเจ้า ‪เหมือนที่เจ้าอยู่ในสายเลือดข้า
‪มันเป็นเช่นนี้มาเสมอ นี่คือเหตุผลที่เจ้าถูกเลือก
‪บอกข้ามาว่าจะจบมันได้ยังไง
‪ด้วยเนตรเท่านั้น ‪เราถึงจะมองเห็นภายในฟาวล์เฟลล์
‪ตอนนั้นเท่านั้น ที่ข้าจะฆ่าเทเรอร์เบลดได้
‪พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
‪ข้าร้องบอกความจริงกับเจ้ามาตั้งแต่แรก
‪แต่เจ้ากลับหาฟังไม่
‪ข้าไม่ได้ยิน ร้องมาอีกครั้งขณะที่ข้ากำลังฟัง
‪วัตถุศักดิ์สิทธิ์ของเทพแห่งแสงอาทิตย์
‪จงตามหาเนตรแห่งเวิลด์เวิร์ม
‪พวกเอลด์เวิร์มตายแล้ว
‪แล้วเจ้าล่ะ
‪ข้ารู้แล้วว่าข้าคืออะไร
‪ไอ้เวรนั่นบอกแค่นั้นเหรอ
‪เรื่องเหลวไหลของเทพแห่งแสงอาทิตย์ ‪กับเนตรแห่งเวิลด์เวิร์มเหรอ
‪ข้าอยากรู้ว่าจะเริ่มจากที่ไหน
‪ข้าอาจจะรู้ สถานที่ที่ข้าจากมาเมื่อหลายปีก่อน
‪เทพแห่งแสงอาทิตย์ประทับอยู่ที่นั่น ‪ฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยม
‪มิรานา
‪รุ่งสาง
‪ไม่มีที่ใดจะงดงาม ‪ไปกว่าอาณาเขตของบัลลังก์แสงอาทิตย์
‪วันนี้ดูสดใสขึ้นเมื่อมีเจ้าอยู่ด้วย
‪หวังว่าเจ้าจะเรียกหาข้า ‪เพราะเจ้าค้นพบหนทางแล้ว
‪อย่างที่ข้าคิดไว้
‪เพราะเจ้าตั้งใจจะอยู่ต่อ ‪แต่ด้วยเงื่อนไขของเจ้าเอง
‪เจ้าเหมือนเสด็จพ่อมากนัก แสงตะวัน
‪มากกว่าที่เจ้ารู้
‪ไปบอกจักรพรรดิว่าข้าคิดดีแล้ว
‪บอกว่าข้ายอมรับข้อเสนอ
‪(สร้างจากวิดีโอเกม DOTA 2 ‪โดย VALVE)
‪คำบรรยายโดย อธิวัฒน์ เล้าอักษร