EEN NETFLIX ORIGINAL-ANIMESERIE
Oorlog.
Uldorak, Lirrak, nu deze mislukte aanval op jou, Vahdrak.
Het is een boodschap. Een waarschuwing.
Antwoord met bloed, antwoord in vuur.
IJzing en zijn bondgenoten slaan toe wanneer we slapen.
De donder zal wel antwoorden. -Misschien eerst onderhandelen.
Wij onderhandelen niet voor ons leven. We vallen de muis in zijn toren aan.
Wat gestolen is, nemen we terug.
Vergelding.
'Vergelding.' 'Onderhandelen'.
Wat gemaakt is, moet soms vernietigd worden.
Wat verwoest is, zal herrijzen en weer terugkeren.
Alle zwaaiende armen, geboortekreten…
…en moederbloed.
Je bent te verbonden aan de vleesillusie.
Te verbonden met de droom.
Ik ben het lied dat de wereld vermoordt.
Wat leuk.
De zielen van je broeders. Je zussen. Er blijft maar één gift over.
Het is geen gift. Het is mijn prijs.
Het vervullen van mijn doel in de cyclus van creatie.
Chaos.
Die zijn van ons. Niet tegen hem.
We verslaan een usurpator en nu dienen we er nog een.
We hebben een millennium zonder de kracht van een levende god geleefd.
We hebben geen lotussen of leylijnen nodig en ook geen tovenares.
De wereld was ooit van ons.
Voordat Selemene ons verried en de mensen het overnamen.
We hebben enkel staal en moed nodig om het terug te nemen.
Als ons rijk opkomt, vallen de nacht en de schaduw.
Ik hoor gezang.
De wind speelt spelletjes. Deze grotten zijn soms net een hoorn.
Altijd mooi, vaak verontrustend.
Ik heb niets gehoord.
Ja. Alleen de wind.
Je hebt een mooi huis.
Prachtig. Smaakvol. Koud.
Het is niet mijn huis, maar van haar.
O, juist. Natuurlijk. Een echt drakengat.
Auroth heeft de wyrmlingzwerm gezien.
Toen we de brand zagen, moest jij ons helpen.
Twee keer. Jij bent me geld schuldig.
We moeten rusten. We hebben eten nodig.
Dan hebben we spullen nodig.
Ik ken deze blik.
Ik zag het bij mijn moeder nadat haar primaire stierf.
Ze doolde door het bos alsof ze haar daar zou vinden.
Het gaat prima. -Dat zei moeder ook altijd.
De muziek lijkt me meer dan de wind.
IJzing. Hebben ze je pijn gedaan?
Je ziet er oké uit, maar…
Niemand heeft me pijn gedaan. IJzing niet en jij ook niet.
Jij nooit.
'Over de eeuwige staar van een vervroren woestenij, overleven oude kwellingen.
Donder verloren, eenzame stemmen loven, een van de velen is afgeleid.'
Vind je het mooi?
Het is heel mooi. Of het is vreselijk. Ik weet het niet.
Ik heb het geschreven. -Ik vind het mooi?
Moet ik voor jou antwoorden?
Het spijt me. Het zijn maar woorden. Jij schrift, ik kan niet schrijven.
Jij hoeft alleen maar te voelen. De woorden zullen volgen.
Voelen, juist.
Geloof.
Mijn grootvaders zwaard.
Hij was voor niemand bang.
Uwe Hoogheid, wacht.
Uwe Hoogheid, toe.
Prinses. Alsjeblieft. Stop.
Zonnestraal.
Niet rennen. Niemand hier zal je pijn doen.
Niemand hier zou dat durven.
Welkom thuis.
Onderkoning Kashurra, ik ben u dankbaar voor uw hulp.
Maar u bleef hier. Je dient mijn oom.
Ik diende het Helio-Imperium zoals je vader vroeg.
Ik werd ontvoerd door het Imperium.
De keizer heeft zo zijn redenen.
Probeer eerst van mijn gastvrijheid te genieten.
Veilig.
Niemand komt aan mijn Zonnestraal.
Indrukwekkend met de Oglodi. Ik kan er elke dag naar kijken.
Ik ben bang dat ik een kans krijg.
Dit spelletje eindigt altijd hetzelfde.
Je slaapt goed met een van die mooie ogen open.
Hij? Jarl? Dat ben ik hem al 15 jaar verschuldigd.
En haal je staart uit mijn gezicht voor ik je wurg.
Beloftes.
Ik zal tenminste sterven terwijl ik in je ogen kijk.
Nico Hieronimo. Voorheen van de Nivan Gallants.
Nu wegrottend in deze rotplek.
Oké. Ik zal je laten slapen, of het gebrek ervan.
Pangoliers.
Hier zijn we voorlopig veilig.
Maar die wyrmlings zijn nog vrij. Het demonenleger nu.
Eerst moeten we het Drakenvesting terugwinnen en de smederij terugkrijgen.
We hebben staal nodig voor de komende gevechten.
We roepen onze broeders terug die in het veld blijven.
Daar hebben we geen tijd voor.
Davion bedoelt dat je gelijk hebt en we het snel moeten doen.
Dat bedoelde ik niet.
Je wilt de strijd weer aangaan. De demon naar zijn hol lokken, hem onthoofden.
Zoiets.
Laat dat ding in je niet voor je spreken.
Laat het niet voor je nadenken.
Als IJzing de Eldwyrms bereikt, doen die monsters in Drakenvesting er niet toe.
Dan doet niets er toe.
Mijn hele leven had ik nooit gedacht dat ik je van een gevecht zou zien wegrennen.
Moet ik achter hem aan?
Ik zit hier, met mij.
Dat kleintje vertelde me over je ruzie met Davion.
Het was geen ruzie. -Hij liep weg. Het was een ruzie.
Die jongen zag dingen.
Hij zag dingen waar hij niet op voorbereid was.
De jongen. Net als Leathsham.
Je hebt nooit gerouwd, hè? Jij ging op jacht.
En jij doet nu hetzelfde.
Je bent ze kwijt. Je bent haar kwijt.
Het is oorlog. -De vaders zijn dood.
Je broers hebben geen tactiek nodig. Ze hebben nodig wat verloren is.
Die jongen…
…heeft nodig wat hij verloren heeft.
Davion? Word alsjeblieft wakker. Ik zocht je.
Ik zag je binnen voor die blauwe steen. Je stond te staren.
Hij sprak tegen me. De muziek. Hij was het. Ik hoorde Slyrak.
Je hebt mijn schat gevonden. De Ore roept je zoals het mij ooit riep.
Ik dacht dat het een schat was. Ik was me niet bewust van z'n kracht.
Ik was maar een eenvoudige draak. toen werd ik wakker uit mijn slaap…
…met dromen over mensen, niet aan het vechten, maar aan het praten.
De stem van mijn Eldwyrm was vervaagd.
Ik verzamelde boeken en schreef verzen. De liederen kwamen nooit terug.
Maar in m'n eenzaamheid had ik een fantastisch idee.
Ik ben.
En die Ore heeft je veranderd?
Ore en z'n rode tegenovergestelde zijn van goden en demonen.
Anderen zien ze als overblijfselen van een enorme, tijdloze, primordiale geest.
Ik weet alleen dat ze gevaarlijk zijn.
Maar het riep me in Slyraks stem. Slyraks lied.
Wat het ook was, het was een deel van jou.
Ga terug naar de schat. Sta in het licht. En verander voor altijd.
De vraag is niet: 'Wat zijn ze?' Maar: 'Wat ben jij?'
Moeder.
Excuses voor de informele toon, prinses.
Het zegt niets over het aanzien van de troon, het gaat om veiligheid.
Oom. -Laat ons alleen. Iedereen.
Iedereen behalve jij.
Tijd om van de troon af te komen en zaken te doen.
Je vader hield van 'ge-u' Maar dat was niet mijn stijl.
Wat een rotbaan. Zelfs voor God. Iedereen in het Imperium wil iets.
Meestal is het iets wat iemand anders heeft en wil houden.
Niets nieuws aan. Zo gaan die dingen.
Je ouders wisten dit. Kashurra weet het.
Je kunt het niet veranderen. Niet voorgoed.
Het enige wat je kunt doen, is het beheersen. En daar heb je mij voor.
Ik voer de wet uit van banale ambitie.
Ik heb medelijden met je.
Mensen hebben dingen nodig om in te geloven, en daar hebben ze jou voor nodig.
De verloren dochter keerde terug aan de arm van de keizer, zijn koningin.
Dat bedoel ik niet.
Dit zijn zaken. Ik zoek een idee, een verhaal.
Het soort verhaal waar de mensen en grote huizen zich achter kunnen scharen.
Nee, jij koos die stoel.
Daarom heb je m'n ouders vermoord. Jij en je verhaal kunnen naar de hel.
Er gebeuren dingen in de wereld, prinses.
De Coriel'Tauvi zijn onderweg. Ze komen samen in het Nachtzilveren Woud.
Vluchtelingen komen bijeen uit strijd bij de enclavegrenzen.
Ze zeggen dat de orde van de donkere maan is vernietigd door een enorme demon.
Geen idee of dat waar is, maar verdorie.
Herrie, chaos, bedreigingen. Het Imperium heeft eenheid nodig.
Het volk heeft de Zonneprinses nodig.
De mensen hebben je nodig. Zeg niets. Slaap er een nachtje over.
De arrogantie van die man.
Maar het verbergt z'n onzekerheid.
De keizer heeft bedenkingen over oorlog, maar niet van buiten, maar van binnen.
Facties die na je vaders dood zijn ontstaan, hebben zich nooit verzoend.
Z'n loyalisten maken Shabarra's heerschap ingewikkelder.
Opportunistische anderen gebruiken het conflict in hun voordeel.
Ja, mijn oom heeft legitimiteit nodig.
Ja, hij heeft een behoefte. En jij hebt de kracht daaraan te voldoen.
Ik sterf nog liever in de cel.
Liever niet.
Je familie heeft hier nog vrienden. We brengen je in veiligheid.
En Luna? -Luna is een publieke vijand.
Je zult je vrienden verliezen.
Ik wil niet dat ze rot en sterft. Ik moet een andere manier vinden.
Vijftien jaar en een klap in het gezicht. Dat is een mooie begroeting.
Je hebt veel vrienden hier. Dankzij jou hebben ze onderdak.
Ze vragen zich af waar je die dag heenging op het slagveld.
Ze vragen zich af waarom je nooit terugkwam. Dat vraag ik me niet af.
Het kan me niet schelen.
Mevrouw.
Ik stel een nieuw bedrijf samen. Doe je mee of niet?
Ik vind je interessant.
Bedankt.
Je bent een Drakenridder, maar anders dan de anderen.
'Drakenridder.' Juist.
Dit zwaard? Niet echt het afdankertje dat ik wilde.
De ridder van wie deze was, was echt een rotzak.
Z'n laarzen moesten dagelijks opgepoetst worden. Maar hij stierf.
Ik ben geen Drakenridder.
Ik ben een rotzak met het zwaard van een andere rotzak.
Ik speel een beetje mee in andermans verhaal.
Je bent zo belangrijk voor het verhaal als je zelf kiest.
Wacht hier.
Ik heb een cadeau voor je. Ik hoop dat je van cadeaus houdt.
Hou daarmee op.
Een ring? -Een wapen.
Elke grote held heeft een wapen nodig. Deze ring kan van jou zijn.
Ben ik onzichtbaar? Ik ben onzichtbaar.
Ik zie mezelf. Misschien moet ik mezelf kunnen zien.
Sla me.
Waarmee? -Wat dan ook.
Ik ben verslagen. De overwinning is aan jou, Drakenridder.
Je bent bang. Dat hoeft niet.
Geloof me, het is een nieuwe ervaring.
Het is alsof ik twee mensen ben. Davion de Drakenridder en ik ben hem.
En heel lang dacht ik dat ik gewoon Davion was…
…die soms het andere ding werd.
Maar wat als ik het mis heb? Wat als ik het verkeerd om heb?
We zijn allemaal twee mensen.
De priesters leren dat Mene meer is dan de godin van de maan.
Ze is de godin van de nacht. De godin van de schaduw.
Er kan geen schaduw zijn zonder licht.
Loop in de schaduw, ken het licht.
De brandende waarheid.
Kleine muis. Eindelijk ontmoeten we elkaar voorbij de leegte.
De Eldwyrms. Ze hebben me verteld… -De pilaren zijn gevallen.
Hun zielen gevangen. Jij blijft over. Een stukje van mij.
De enige kans, brandende muis, is ze verbranden.
Verbrand ze allemaal. -Ik ben jou niet.
Wij zijn mij. Begrijp je het niet?
Ik zit in jouw bloed, net als jij in het mijne.
Dat is altijd zo geweest. Daarom ben je gekozen.
Vertel me hoe ik dit moet beëindigen.
Alleen met het oog kunnen we in Foulfell kijken.
Alleen dan kan ik IJzing doden.
Dat slaat nergens op.
Ik zing al vanaf het begin de waarheid.
Maar je hoort me niet.
Ik kon het niet. Zing het nog een keer voor me.
Het relikwie van de zonnegod.
Zoek het oog van de Grootwyrm.
De Eldwyrms zijn dood.
En jij?
Ik weet wat ik ben.
Was dat alles wat de bastaard zei?
Onzin over de zonnegod en het oog van de Grootwyrm?
Wist ik maar waar te beginnen.
Misschien weet ik dat. De plek waar ik jaren geleden vandaan kwam.
Daar woont de zonnegod. Het Helio-Imperium.
Het Helio-Imperium?
Mirana.
Dageraad.
Het kan niet mooier zijn dan het domein van de Zonnetroon.
Het lijkt ineens veel lichter nu jij erop zit.
ik hoop dat je me liet komen omdat je je weg gevonden hebt…
…zoals ik had verwacht.
Want je wilt hier blijven, maar op je eigen voorwaarden.
Je hebt zoveel van je vader in je, Zonnestraal.
Meer dan je weet.
Zeg tegen de keizer dat ik heb nagedacht.
Ik ga akkoord met z'n voorstel.
GEBASEERD OP HET VIDEOSPEL DOTA 2 VAN VALVE
Ondertiteld door: Maartje van der Zeijden