‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪อย่ายืนเฉยสิวะ
‪- เตรียมรบ ‪- เตรียมรบ
‪- รับทราบ
‪เจ้าเด็กฝึก ใส่ลูกศรมา
‪เวรล่ะ
‪มากันเป็นฝูงเลย ถอยทัพ
‪- ถอยทัพ ‪- ถอยทัพ
‪เข้าไปข้างในซะ เร็ว
‪เคเด็น
‪พวกมังกรมากันเยอะจริง
‪ตอนพบกันครั้งแรก ข้าเสนอให้เจ้าเป็นพันธมิตร
‪เจ้าปฏิเสธ พลาดเสียแล้ว
‪เวิร์มลิ่ง มันเป็นลูกๆ ของข้าแล้ว
‪ทาสของวิญญาณเหล่าเอลด์เวิร์มที่หลงทาง
‪พวกมันจะบดขยี้ที่นี่ให้เป็นผง
‪ฆ่าทุกคนในนี้ กัดกินซากศพ
‪เจ้ามีพลังที่จะหยุดเรื่องนี้ได้ ‪มอบสไลแรคให้ข้าซะ
‪ปล่อยฟาเธอร์ไป
‪ชายคนนี้อยากสูบเลือดเจ้าจนหมดตัว
‪ชิงพลังของเจ้า
‪เขาไม่คู่ควรกับความโกรธของเจ้า
‪เจ้าเรียกเขาว่าฟาเธอร์ ‪แต่เขาเป็นแค่คนที่น่าผิดหวังเท่านั้น
‪อย่า
‪- ข้าจะไม่หนีจากการต่อสู้ ‪- การต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะ
‪งั้นข้าก็จะตายพร้อมพี่น้องข้า
‪ตายอย่างไร้ความหมาย ‪เจ้าเคยบอกให้ข้าปล่อยวาง
‪ถ้าตายที่นี่ก็แปลว่าเจ้าไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
‪ฟังสิ
‪- นั่นอะไรน่ะ ‪- เวิร์มลิ่งดิน
‪- มันทำอะไร ‪- พยายามจะกินเรา อยู่ใกล้ๆ ข้าไว้
‪ตาของมัน ตามันมีอะไรผิดปกติ
‪เทเรอร์เบลด ข้าต้องการอาวุธ ทางนี้
‪เราอยู่ในเขตพันธมิตรแล้ว
‪ดิอัปแลนด์เป็นพันธมิตร ‪กับไนต์ชิลเวอร์วูดส์มาช้านาน
‪ถ้าโค้ดเวตามเรามา ‪อย่างน้อยเราก็มีกำลังเสริม
‪ลูนา
‪ไม่ต้องพูด ข้าไม่เป็นไร
‪เมด็อกซ์
‪แผลติดเชื้อ ข้าล้างแผลได้ แต่…
‪องค์หญิง ข้ารักษาไม่ได้
‪มีป้อมปราการอยู่ไม่ไกลจากที่นี่
‪ที่นั่นอาจมียาที่ช่วยนางได้
‪ข้าจะภาวนาต่อเซเลเมเน
‪ข้าจะภาวนาให้นางได้ยิน
‪อัศวิน ตามข้ามา ตรึงกำลังไว้
‪ป้องกันตำแหน่งนี้ไม่ได้หรอก มันไม่มีที่กำบัง
‪ข้าบัญชาการที่นี่ เคเด็น
‪และข้าจะไม่ยอมเสียเขตแดน ‪แม้แค่ช่องเท่าอกแมงมุมหนองน้ำ
‪ให้สัตว์ประหลาดโสโครกพวกนี้
‪ได้ยินแล้วนี่ ตรึงกำลังไว้
‪ถอยไป
‪ไอ้พวกเวรนั่นมันช่วยกัน เหมือนมีแผนเลย
‪มันไม่เคยทำแบบนั้น นี่มัน เป็นไปไม่ได้
‪เราต้องถอยทัพ ‪ตามหาฟาเธอร์ ไปหาอาวุธมาเพิ่ม
‪เป็นไปไม่ได้
‪ดาบของข้า ชีวิตของข้า
‪ริตเตอร์เฟา สู้มันสิ ไอ้เบื๊อกเอ๊ย
‪ข้าเป็นแค่เด็กฝึก
‪เจ้าเคยฆ่ามังกร ข้าเห็นกับตาตัวเอง
‪ยินดีด้วย เจ้าเป็นอัศวินมังกรแล้ว
‪บันไดคนใช้ ไปซะ ไปหาฟาเธอร์
‪ตายแล้ว ทุกคนตายหมดแล้ว
‪เจ้ากำลังเรียนรู้ หยิบไอ้นั่นไป ‪แล้วตอบแทนบุญคุณซะ
‪แต่ดาบเล่มนี้เป็นของริตเตอร์เฟา
‪ริตเตอร์เฟาไม่ต้องใช้มันแล้ว
‪เซกัน เด็กดี รอเราด้วยนะ
‪ไป
‪มาร์ซี่
‪จากบ้านมาไกลเลยใช่ไหม
‪ข้ามิรานา ทูตแห่งเซเลเมเน
‪คนของข้าต้องการอาหารและยาโดยด่วน
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เราถูกพวกโค้ดเวโจมตี
‪เราแทบเอาชีวิตไม่รอด
‪บางคนก็โดนมาหนักนะ
‪เราจะพักจนรักษาคนเจ็บ ‪และเติมเสบียงเสร็จเท่านั้น
‪ข้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องนั้น
‪แต่ตอนนี้ พานางไปห้องพยาบาลก่อน
‪ที่เหลือไปหาของกินในโรงอาหาร
‪ขอบคุณ ไนต์ซิลเวอร์วูดส์ ‪จะจดจำการต้อนรับของท่าน
‪- ข้าขอคุยกับนายกองหน่อย ‪- อีกสักครู่ พักผ่อนก่อนเถอะ
‪พวกโค้ดเวทั้งโหดเหี้ยมและมุ่งมั่น ‪พวกมันอาจตามรอยเรามาที่นี่ก็ได้
‪ทหารของท่าน…
‪หวังว่าพวกเขาจะพร้อมนะ
‪ไม่มีเอลฟ์กินเปลือกไม้ตัวไหน ‪พาท่านไปจากป้อมนี้ได้
‪อุ่นใจขึ้นเยอะเลย
‪ฟาเธอร์
‪ไม่มีรอยกรงเล็บ ไม่มีโพรง
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ก็ไม่ใช่ฝีมือมังกรแน่
‪นางเป็นยังไงบ้าง
‪ไข้ลดแล้ว
‪ข้าเย็บปิดแผล พันผ้า ‪และรักษาอาการติดเชื้อแล้ว
‪- เราต้องเดินทางต่อ ‪- เจ้าต้องนอนพัก
‪ลูนาพูดถูก เราอยู่ใกล้ชายแดนเกินไป
‪ยิ่งเราอยู่ที่นี่นานก็ยิ่งเสี่ยง
‪นางต้องพักผ่อน
‪- ไม่งั้นนางจะตาย ‪- นานแค่ไหน
‪หนึ่งสัปดาห์ อย่างน้อย
‪เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้
‪ไม่ เรายังไม่ถึงบ้าน
‪แต่เราก็ได้อิ่มท้องและได้นอนหลับสนิทคืนนี้
‪เสี้ยวจันทร์ส่องสว่างแด่ท่าน องค์หญิง
‪เสี้ยวจันทร์ส่องสว่างแด่ทุกคน
‪- เสี้ยวจันทร์ส่องสว่างแด่ทุกคน ‪- เสี้ยวจันทร์ส่องสว่างแด่ทุกคน
‪นายกองพร้อมพบท่านแล้ว
‪แค่ท่านทูตคนเดียว เชิญครับ
‪เทพธิดา
‪อย่าดีกว่า องค์หญิง
‪ข้าถูกจ้างให้มาจับเป็นท่าน ‪แต่เขาไม่ได้สั่งว่าต้องอยู่ในสภาพไหน
‪เจ้าฆ่าคนเหล่านั้น
‪เจ้ากำจัดคนทั้งค่ายเพื่อล่าค่าหัวคนคนเดียว
‪ท่านอาคิดถึงท่านมากนะ
‪มากพอจะทำเช่นนั้น
‪จับไปขังซะ ก่อนที่ยาจะหมดฤทธิ์
‪- ทำหน้าที่ของตัวเองซะ ไป ‪- ข้ามาเพื่อช่วยเจ้านะ
‪- ถ้าเจ้าไม่หนี ข้าก็ไม่หนี ‪- ข้านี่เป็นตัวอย่างที่แย่จริงๆ
‪เวิร์มลิ่งดิน ข้าก็รู้สึกได้
‪ทางนั้น
‪ข้าแบรม ดราก้อนไนต์ แล้วเจ้าล่ะ
‪ไม่มีที่ให้หนีแล้ว
‪ไม่มีที่ให้ซ่อน
‪เดเวียน ดราก้อนไนต์
‪ช่างเป็นหนทางที่เศร้าโศกและยาวนานนัก
‪ถูกลิขิตให้ตาย ถูกลืม
‪ตัวตนของเจ้าถูกกลืนกิน
‪แปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ายกระหายเลือด
‪เพราะรับใช้เจ้านายที่เจ้าเกลียดชัง
‪ฟิมริน
‪ธิดาแห่งจันทรา ‪ในหัวของเจ้าเต็มไปด้วยเรื่องราว
‪เด็กสาวที่คิดว่าตัวเองเป็นเทพธิดา
‪ก็แค่ตัวประหลาด เป็นแค่ความผิดพลาด
‪แบรม พ่อหนุ่มน้อยแบรม
‪เต็มไปด้วยความหวัง ‪จริงจังยิ่งนัก พร้อมจะช่วยเหลือ
‪แต่ดาบไม่ได้ทำให้เจ้าเป็นอัศวินมังกร
‪สามสิบนายขี่ม้าไปเลธชัม นายเดียวได้กลับ
‪เจ้าขี่ม้ากลับมา เพียงลำพัง ลำพังเสมอ
‪คนตายร้องหาการแก้แค้น ‪แต่เจ้าไม่สนใจเสียงร้องขอนั่น
‪เจ้าทำในสิ่งที่แม้แต่สไลแรคก็ทำไม่ได้
‪การล่มสลายของเหล่าอัศวินมังกร
‪โอ้ ล้มตายมหาศาลเลยล่ะ สาวน้อย
‪เพราะเจ้าโง่พอที่จะเชื่อคำโกหกคำเดียว
‪แล้วพาตัวเองไปมีส่วนกับคำโกหกอีกอย่าง
‪ชะตาของเจ้าคือต้องตายตามที่คนอื่นร้องขอ
‪รับใช้เพื่อเกียรติยศของคนอื่น
‪เป็นตัวประกอบเล็กๆ ที่น่าเศร้า ‪ในเรื่องราวของชายอีกคน
‪หนทางแก้ตัวอยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว
‪ห่อหุ้มด้วยกายเนื้อ ‪ของชายที่เจ้าเรียกว่า "พี่น้อง"
‪แต่เจ้ายังหลบอยู่หลังคำสาบาน ‪เรียกความขี้ขลาดว่าความภักดี
‪เหลือแค่สิ่งเดียวที่เจ้าต้องทำ
‪ห่างไกลจากศึกของตัวเอง ‪หลบซ่อนจากผลลัพธ์ที่ตามมา
‪พวกเขาจะจดจำเจ้าไหม หนุ่มน้อยแบรม
‪หรือจะฝังเจ้าไว้ข้างคนตายที่ถูกลืมคนอื่นๆ
‪โค่นสไลแรคลงซะ ‪ปลดปล่อยพี่น้องของเจ้าจากความทรมาน
‪จงยอมจำนน ปล่อยตนเอง ‪เปลี่ยนชะตาของเจ้าซะ
‪จงเป็นอิสระ
‪ขอแค่เจ้ายอมให้ข้าเข้าไป
‪เจ้าพูดถูก
‪แน่นอน เจ้าพูดถูก
‪วิญญาณสไลแรคเป็นของข้า
‪และด้วยสิ่งนี้ ทุกสรรพสิ่งจะตามมา
‪ไม่เลวนี่ แม่สาวน้อย
‪ดาบของข้า
‪ชีวิตของข้า…
‪ทำลายล้าง
‪เกาะกลุ่มกันไว้
‪ดูนั่น
‪รายไล
‪ขึ้นมา เร็วเข้า
‪หนีไปซะ
‪สิ่งที่ปีศาจทำให้แปดเปื้อน ‪ข้าจะชำระล้างด้วยเปลวเพลิงเอง
‪นั่นแหละที่ปีศาจต้องการ
‪ให้เรายืนเฉยๆ แล้วตายไปซะ ‪มันจะได้พรากเจ้าไปได้
‪เราต้องสู้กับศัตรูที่แท้จริง
‪พวกมันทั้งหมดคือศัตรูของข้า
‪เดเวียน มากับเราเถอะ ได้โปรด
‪สไลแรคทำแบบนี้กับท่าน ‪เพราะต้องการบางอย่าง แต่มันไม่ใช่สิ่งนี้แน่
‪"ไม่ใช่สิ่งนี้" เหรอ
‪แบรม สุดยอดเด็กฝึกแห่งดราก้อนโฮลด์
‪เข้าไปซะ คนสวย
‪เกวียนนี้เต็มแล้ว ของท่านอยู่ทางนั้น
‪อย่า เลือกสู้ให้ถูกเวลา
‪"จอมทรมานแห่งดินแดนพื้นราบ" ค่าหัวเจ้าสูงนัก
‪เกือบเท่าองค์หญิงเลย สองเท่าถ้าจับเป็น
‪อีกไกลกว่าจะถึงฮีลิโอ้อิมเพเรี่ยม องค์หญิง
‪อย่าให้ท่านอารอเลย
‪ตื่นเถิด วาห์ดรัก บิดาแห่งโกลาหล
‪เวลาของเจ้ามาถึงแล้ว
‪(สร้างจากวิดีโอเกม DOTA 2 ‪โดย VALVE)
‪คำบรรยายโดย: อธิวัฒน์ เล้าอักษร