EEN NETFLIX ORIGINAL-ANIMESERIE
Mijn zwaard. Mijn leven.
Voor Draak.
NIETS MET NIETS
Lof de maan van Mene.
Verzamel ze allemaal.
Nee.
Zo bleek. Kwetsbaar. Zoals deze bloem.
Mijn lotussen. -Niet meer.
Net zoals jij niet langer aanbeden wordt.
Alles wat je in leven houdt is een goddelijke vonk…
…die nooit echt van jou is geweest.
Wat slim van je. Je kent me zo goed.
Je hebt me er bijna moeiteloos naartoe geleid.
Dat zie ik nu in.
Maar ik zie nog iets.
IJzing.
Je vraagt een demon niet zomaar om een godin in haar eigen tempel te doden.
Je onderhandelt.
Jij draagt het gewicht van die onderhandeling.
Je maakt je zorgen om wat er gebeurt als je niet aan je plicht voldoet.
Een afspraak met een demon is geen kleine transactie, dat klopt.
Dan wil ik er zelf een aanbieden.
Vergeef elkaar. Herstel mij.
Laat mij de strijd aangaan met IJzing met volle kracht.
Niet voor mij of voor jou. Voor haar.
Filomena.
Filomena heeft deze ontdekt.
Een hybride soort, uniek voor deze vallei.
Ik heb ze haar naam gegeven. Ik zal ze jouw macht geven.
Ze zal leven.
Je zult sterven en niemand zal zich iets herinneren.
Rechterflank.
Twee lansiers weg. Meer gewonden. Er is geen medische voorraad.
We hebben wat we hebben.
Minder monden om te voeden, denk ik.
Opstaan, beesten.
Er is nog daglicht…
…en nog kilometers bossen te doorkruisen.
Ik zie het.
Laten we wachten.
Een paar uren schaden ons niet en rust zou kunnen helpen.
Dit lijkt me een veilige plek.
En je wond is weer open.
Nogmaals, het maakt niet uit.
We hebben wat we hebben.
Je bent thuis. Je bent veilig.
Maar het wordt nog erger voordat het beter wordt.
Je moet me laten gaan.
Ik wist het niet.
Ik wist niet wat er met me gebeurde of waarom.
Dat riep je al de hele tijd. Het verandert helemaal niks.
Vader komt eraan.
Ik laat het aan jou over.
Vader. Bedank de goden maar.
Ik heb gehoord waartoe je in staat bent.
Kaden noemt het een vloek.
Het is meer dan dat.
Er is een demon, vader. Hij heet IJzing.
Hij doodt de Eldwyrms, steelt hun zielen…
Ik steel van kinds af aan al drakenzielen.
Ik was jonger dan jij toen je de Oversteek voltooide.
Je was zo'n slim kind. Zo getalenteerd en zo vastberaden.
We moeten de draken beschermen.
We moeten aan hun zijde vechten.
Ik heb nog nooit een draak gedood.
Ik heb de Blade Bond nooit gehaald. Dat kon niet door een verwonding.
Maar ik was slim. Ik ken de geheimen van de smeden.
'Vervloekt', zei Kaden.
Wat ik niet had gegeven om vervloekt te zijn, zoals jij.
Zet je schouders eronder, jongen. Op glanzende oppervlakken zie je alles.
Toen ik schildknaap was…
…was het een eer om de laarzen van een vader te poetsen.
Maar op een avond ging ik naar mijn rek…
…mijn hand bevroren in een klauw van het vasthouden van de lap.
Gebogen als een helbeer met diarree.
Kaden.
Ben je je manieren al vergeten?
Meester Ritterfau. Mijn excuses.
Ik kan het je niet kwalijk nemen.
Is het 20 jaar geleden?
Ik ben hier amper, alleen om karkassen binnen te slepen en wapens naar buiten.
Twintig jaar.
Tweeëntwintig.
Op Slyrak jagen.
Al die tijd, alleen om er zelf een te krijgen.
Onder de enkel, verdomme.
Je hebt naam gemaakt voor jezelf…
…terwijl de rest van ons gewoon ons werk deed.
We zijn een broederschap. Een eenheid.
Niemand is belangrijker dan de rest. Zoals deze jongen hier.
Ik ben blij om bij het team te horen. -Ik zei niet dat je mocht praten.
Tweeëntwintig jaar, Kaden. Verspild.
Bloed op mijn laarzen. Nooit opgepoetst. Nooit gewild.
Niet in 22 jaar, meester Ritterfau.
Een penetrerend bot kan ondraaglijk zijn.
Het is noodzakelijk.
Je zei dat hij niet gewond zou raken.
Gewond en pijn zijn broers, maar ze leven gescheiden.
Ik heb geprobeerd wat jij nu doet. Het werkte niet.
Dat maakte het erger. Ik schond z'n vertrouwen. Dat zal ik niet weer doen.
Onthoud, Davi. Er wordt van je gehouden.
Kaden. Het zijn geen gewone dieren.
En ik ook niet. Zorg voor hem. Kom daarna naar de Grote Zaal.
Marcy.
Het is een teken.
Grafmarker.
We slaan hier ons kamp op. -De goden kunnen zieke schoften zijn.
Ga naar ze toe. Aanbid.
De leylijnen zijn weg, onze gaven zijn weg, Selemene valt stil.
Als ik naar de maan kijk, voel ik alleen de lege lucht.
Zinloos ritueel.
Of juist niet.
De Orde van de donkere maan weet dat Selemene weg is, maar ze geloven toch.
Dat is niet zinloos. Dat is wat hoop is. Dat is geloof.
Geloof. -Selemene had vertrouwen in de Bezweerder.
Hij heeft het verraden.
Het was niet fout om het aan te bieden.
Selemene bood niets aan.
Dat heb ik nooit gevraagd.
Ik vroeg haar nooit om raad.
Ik accepteerde de lotussen omdat ik naar huis wilde.
Ik was bang dat onze dame nee zou zeggen.
Ik geloofde er helemaal niet in. Vind je nog dat ik naar ze toe moet?
Ik dacht dat je dat wilde.
Waar zijn deze van gemaakt?
Iets wat je niet kunt breken.
Waarom ben je me hierheen gevolgd?
Ik moest je helpen. Jullie zijn mijn mensen.
Die zaten toch in Coedwig?
Cochi. Ze hadden me niet nodig. Jij wel.
Ik herinner het me amper. Het is wazig.
Ik rende de strijd in. Het was erg.
Mirana. Is ze oké?
Het ergste is achter de rug.
Verder weet ik het ook niet.
Was het maar zo. Kon ik dat maar zeggen.
Het spijt me. -Het is niet jouw schuld.
Behalve…
Het is wel mijn schuld. -Fymryn.
Ik wist dat het zou gebeuren.
Ik wist het en liet het toe. Ik heb niets gedaan.
Ik was zelfs blij.
Eerst voelde het anders dan ik hoopte.
Het voelde lelijk. -Je wist het.
Ik moest je terugbrengen naar de toren na dit alles.
Daarom volgde je me. Hij heeft dit gedaan. Je helpt hem nog steeds.
Nee. Zo is het niet. -Ga weg.
Alsjeblieft. -Misschien heeft vader gelijk.
Misschien is zijn manier de beste manier.
Ik vertrouwde hem als kind al.
Maar jou ken ik amper.
Ga weg.
Ik hou van mijn familie, maar jullie zijn ook mijn mensen.
Vreemd.
Je genezing is buitengewoon. Snel. Compleet.
Vertrouw me. Het doet nog pijn. -Pijn is te beheersen.
Hoe komt door dit alles de grote rode draak uit me?
Sommigen geloven…
…ketterij in deze gangen…
…dat sommigen onder ons drakenkenmerken in ons bloed hebben.
Niemand weet hoe de Drakenclan tot stand is gekomen.
Maar het is moeilijk om het tegen te spreken.
Rylai, de bewaker van IJswrak, vertoont wat kenmerken van een waterdraak.
Haar zus, Lina? Zij is meer een sinteldraak dan mens.
Misschien verander je daarom.
Misschien is dit allemaal daarom wel mogelijk.
Dit is wie je echt bent.
Drakenclan.
Dat betekent dat het monster in jou wellicht meer Davion is dan Slyrak.
Het betekent dat je voor altijd verbonden bent.
Is het niet geweldig?
Vader? Kaden zegt dat Davion moet eten.
Eten? O, ja. Je moet sterk blijven.
Bram?
Ja. Hoi. -Hoi.
Je bent dus terug in Drakenvesting, je hebt de vaders gewaarschuwd.
O, ja. ik was bang dat ik door het portaal kwam…
…met iemands linkervoet.
Ik staarde er dagen naar voor ik besloot dat het opgezwollen was en…
Bram.
Ik haat die dingen. -Dat doet iedereen.
Luister.
Je deed wat ik je vroeg. Toen deed je wat je juist achtte.
Je bent mijn beste vriend. Dit verandert dat voor mij niet.
Voor mij ook niet. Hier. Drakenvuurwhisky. Voor jou.
De beste schildknaap in Drakenvesting. -Davion?
Je gaat me toch niet opeten? -Waarschijnlijk niet.
Misschien. -Ik waardeer je eerlijkheid.
Toen zei ik: 'Kijk. Het is een Eldwyrm, oké?
Dit dier heeft een expert nodig en deskundige behandeling en…'
Wat?
Broeder Kaden. Vader vraagt naar je.
Iedereen eruit.
Ik wil met je praten.
Jij keurt mijn inspanningen af.
Je denkt dat je Davion wat verschuldigd bent, geen twijfel aan.
Maar elke drakenridder bloedt graag voor de goede zaak.
Weinig hebben gebloed zoals jij.
Niemand meer.
Twintig jaar lang smeedden we je tot het wapen dat je moest worden.
Stukje bij beetje. Blad voor blad.
Ik heb je alleen om je vertrouwen gevraagd.
Meer vraag ik nu niet.
Je vertrouwen.
Dit is Davions bloed. Geëxtraheerd. Getransformeerd.
Een ander soort wapen. Stel je voor.
Onze broers zijn verbeterd door Davions kracht.
De kracht van een draak. De veerkracht van de draak.
We kunnen onze gewonden genezen, ledematen terug laten groeien.
Misschien de doden terugbrengen.
Als kind droomde ik er al van draken te doden.
Hiermee kan ik ze allemaal afslachten.
Die jongen is meer dan een jongen.
Hij is een onbeperkte bron.
Geen Leathshams meer.
Kaden?
Kaden.
De Coedwei jagen ons als schapen op.
Ze willen ons door de nauwe doorgang tussen het jachtgebied van de draken…
…en de bevroren pieken jagen, daar kunnen we niet oversteken.
Dus sluiten ze beide kanten af en omsingelen ze ons.
Ze lokken ons in de val. -Erger.
Ze kunnen boogschutters in de bergkam zetten. Het is een slagveld.
Ik deed hetzelfde bij een dolende Helio Imperium-patrouille.
Honderd man. ze kwamen nooit meer thuis.
Dan moeten we in opstand komen. We moeten vechten.
Dapper. En suïcidaal.
We sturen een kleine aanvalseenheid naar achteren.
Verwar en verspreid ze. Vertraag ze.
Terwijl ze weer samenkomen, ontsnap jij via de doorgang.
'Jij?' Je bedoelt: 'Wij.' -Ik bedoel jou.
De aanvalseenheid die ik bedoe, ben ik. Alleen ik.
Je bent niet in staat. -Daardoor ben ik vervangbaar.
Ik neem Sagan mee, ik ga voor zonsopgang. Zorg dat de troepen paraat staan.
Je hebt het mis over één ding. Je vertrouwde de godin niet…
…maar ik vertrouwde de duivel. Wij zijn hier beiden verantwoordelijk voor.
Geloof.
Nee.
Ik heb meer nodig.
Ik zei dat je weg moest. -Stil. Luister.
Deze mensen zijn niet je vrienden. -Deze mensen zijn m'n familie.
Wat doe je? -Waarschijnlijk niets. Hopelijk iets.
Dat was absoluut iets.
Lof, Mene. Ik kan ons hier wegkrijgen.
Sagan? Sagan, komi. Sagan.
Gekke, domme meid.
Allemaal opstaan. -Sta op.
Dit is onze kans. -Pak je wapen.
De prinses vertrok zodat ik jullie in veiligheid kan brengen.
En dat ga jij doen.
Ik zal Mirana levend terugbrengen. -Een ruiter. Er komt een rijder aan.
We hebben ons moment. We nemen het.
We gaan.
Voor de godin. -Voor de godin.
Voor de prinses. -Voor de prinses.
Geloof.
We moeten gaan.
Ik ga niet weg.
Davion. Drakenridder.
Ik kom halen wat van mij is.
GEBASEERD OP HET VIDEOSPEL DOTA 2 VAN VALVE
Ondertiteld door: Maartje van der Zeijden