OŚRODEK DLA CHŁOPCÓW
Już idzie!
Niespodzianka!
Ale się przygotowaliście.
To śniadanie pożegnalne.
Jadę tylko na tydzień.
To pomysł Luke'a.
Świetnie. Nie miałam czasu zjeść przed pracą.
Gdzie jest Noah?
Zatrzymać go!
Rekwiruję twój pojazd. Sprawa służbowa.
Uwaga!
Przepraszam.
- Nic się nie stało? - Nie.
Dobrze. Proszę zakupy.
- Miłego dnia. - Dzięki.
Przepraszam.
Wiedziałam, że przyjdziesz. Wierzyłam w ciebie.
Skoro tak, jest szansa, że mnie spakowałaś?
Żartujesz, prawda?
Musisz wziąć się w garść.
Pamiętasz, co powiedział sędzia po ostatnim aresztowaniu.
Tak. Ostatnia szansa. Bla, bla, bla. Nieważne.
Jako twoja opiekunka społeczna,
mogę nadstawić dla ciebie karku.
Ale wtedy oboje ryzykujemy. Obóz to twoja ostatnia szansa.
Jeśli się nie uda, wyślą cię do poprawczaka.
Dobra.
Czas ruszać.
- Dobrze. - Powodzenia.
Chodź.
- Cześć. - Hej.
Zapomnij.
Świetnie.
Masz aviomarin?
Niestety nie.
W porządku.
Zwykle pomaga, jak się czymś zajmę w czasie jazdy.
Na przykład rozmową.
To twój pierwszy obóz?
Ale super! Świeżak!
Jakieś pytania?
- Nie. - To mój piąty rok.
Opowiem ci o wszystkim, co możesz tam robić.
Mają parki linowe, tyrolkę, samochodziki,
paintball, pływanie.
Super, że mogę ci o tym powiedzieć. Na obozie nie możesz mieć elektroniki.
Wprawdzie jeszcze nie dojechaliśmy, ale jednak.
Znam wszystkie zasady.
Jak dajesz głośniej, ja też słyszę.
Wydajesz się zmęczony.
Długi dzień?
- Halo? Długi dzień? - Nie chcę o tym mówić.
A może spróbuję zadać ci pytanie i zgadnąć?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Dobra.
Dzieciaki!
Jesteście gotowe na najlepszy tydzień w życiu?
No to jedziemy!
Pewnie się zastanawiacie, jak się w to wplątałem.
Za każdym razem.
Nie tak mocno.
Robota poszła świetnie.
Skąd miałem wiedzieć, że wszystko wybuchnie?
Dlatego je tam wkładają.
- Za każdym razem? - Tak.
- Znowu obrabowałeś bank? - Ani słowa.
Przyniosłeś je.
Dobra robota, mały. Może jednak zostaniesz z nami.
Dobra. Jaki jest plan?
Shoe Shack dostał nowe Jordany.
Mamy coś jeszcze. Coś dużego.
Kojarzysz typa z paskudnym ryjem, który reklamuje się
na przystankach i billboardach? Brooksa Brady'ego?
Okazuje się, że poza nieruchomościami ma też inne zainteresowania.
Trzyma cenne informacje
na skomplikowanym sprzęcie.
Jest wielkości kanapki z wołowiną z Gino's.
Z jednej strony czerwone, z drugiej niebieskie.
- Na odwrót. - Powiedziałem dobrze.
- Nie mów, że się pomyliłem. - Chodzi o to?
- Jak to zrobiłeś? - Pokaż.
Brat mi to dał.
Myślisz o tym, co ja?
O tak.
Wchodzisz w to?
A teraz zdanie, które zmieni całe moje życie.
Wchodzę w to.
Jak się czujesz
w ciasnej przestrzeni?
Dzień dobry.
Mam przesyłkę dla Brooksa Brady'ego.
Pan Brady wyjechał na konferencję.
Nie ma zaplanowanej dostawy na dziś.
- To Biuro Avion Avenue? - Tak.
Adres to Avion Avenue 1200?
Tak.
Więc zapewniam, że ma.
Asystentka pana Brady'ego wyszła na lunch.
Mogę to tu zostawić,
ale sama będzie to pani taszczyć na górę.
Ja już tu nie wrócę.
Macie tu Wi-Fi?
Bo wyczuwam połączenie.
Było tak źle?
Bingo!
Co jest?
Słyszałeś?
- Nie wracam do kicia, Charlie. - Nie.
Daj mi to.
- Wpuśćcie mnie. - Chodź.
Daj nam to, a otworzymy drzwi.
Dobra, masz.
- Przykro mi, mały. - Czekajcie!
Hej!
Kiedy budzą się kaczki?
O kwicie.
To gwizdek na kaczki.
Jesteśmy!
OBOZY I WYJAZDY REKREACYJNE
PRZYGODA - CZAS START!
Cześć! Jestem Becky przez B.
To imię można pisać od innej litery?
To taka gra. Spróbuj. Jest świetna.
Jestem Noah przez „nie”.
Dobra. Popracujemy nad twoim nastawieniem.
Rejestracja jest tam.
Dobrze, dziewczyny.
Proszę o smartfony i smartwatche. Znacie zasady.
Dziękuję. Coś jeszcze?
Nie?
No dalej. Już to przerabialiśmy.
Co macie w plecakach? Otwórzcie je.
Właśnie tak.
Dobra. Jesteście z Potrzeszczami,
postarajcie się nie sprawiać problemów.
Miłego tygodnia. Następna osoba.
Cześć. Jak się nazywasz?
Noah Rivers.
Noah.
O, tutaj.
Nie mam podpisu rodzica, więc...
- Nie mam... - Nie masz?
- Ja się tym zajmę. - Tak?
W porządku.
- To na sprzęt elektroniczny. - Nie mam...
Dobra.
Dostaniesz ją po obozie.
- Coś jeszcze? - Dziękuję.
To wszystko.
Jesteś w Mrówkojadach, więc to dla ciebie.
- Dzięki. - Rozchmurz się.
To będzie świetny tydzień.
Jak leci?
O rany!
Jesteśmy razem w domku?
Na to wygląda.
Ale super!
To mój kumpel Noah, o którym ci mówiłem.
Jesteś nowy?
Możemy zająć piętrowe łóżko!
Zamawiam piętro.
Za godzinę mamy zajęcia otwierające obóz.
- Musisz się rozpakować. - Nie mam wiele.
Nie szkodzi.
Weź ciuchy z gabinetu pielęgniarki i biura rzeczy znalezionych.
Wiem, bo miewałem problem z pęcherzem.
Ale to już przeszłość.
W każdym razie,
rozłożysz ze mną gumowy podkład?
Witajcie, obozowicze.
Gotowi na świetny tydzień?
Ja też!
Wiecie, kto jeszcze jest podekscytowany?
Wasi opiekunowie!
A gdzie idzie Jake?
Co tam?
Zajęte?
Jake! Serio?
- To będą najlepsze wakacje pod słońcem. - Się wie.
- A to pewnie Noah. - Skąd znasz moje imię?
Jake przez J, jesteś tam?
Becky przez B! Są ze mną wspaniałe Mrówkojady.
Chodź tu i powiedz nam,
co nas czeka w tym tygodniu.
Co słychać? Witamy na obozie Deer Run.
Czeka was świetny tydzień.
Zaplanowaliśmy wiele rzeczy.
Mamy tyrolkę, łucznictwo i paintball.
Co najważniejsze, to miejsce dla ciebie.
Im więcej pracy włożysz w obóz, tym lepiej z niego skorzystasz.
A jeśli zaufasz przyjaciołom,
może to zmienić twoje życie.
Poza tym miło mi ogłosić, że będziemy kontynuować
coroczną tradycję
poszukiwania jelenia.
Codziennie rozglądajcie się za moim drogim Jackpotem.
Świetnie się ukrywa.
Domek, który go znajdzie, wchodzi bez kolejki
i wybiera sobie darmowy produkt ze stołówki.
Pumy są mistrzami poszukiwań! Walczymy o potrójne zwycięstwo.
Potrójne zwycięstwo!
Nie bądź tego taki pewien, Trey. Wiewiórki was doganiają.
I zdobędą waszego jelenia.
Nieźle. Co za entuzjazm.
Niech to będzie uczciwa rywalizacja i dobra zabawa.
Każdy ma szansę.
Powodzenia. I witamy.
Dzięki, Jake przez J.
Oddaj to.
Dobrze, teraz kierownik obozu
opowie o zasadach bezpieczeństwa.
Witamy na scenie, panie Falco.
Żaden „pan”.
Mów mi Falco.
To mój psi partner, Lazarus.
Pobudka o 7.00.
W stołówce codziennie wywieszamy aktualny plan.
Trzymajcie się go.
Nie węszcie,
bo to, co znajdziecie, może wam się nie spodobać.
Gasimy światła o 22.00.
Nocą trzymajcie się z dala od lasu.
Nie wchodźcie nocą do jeziora.
Dobrze. Bardzo dziękuję.
Żadnego śmiecenia.
Żadnego graffiti.
I żadnej...
elektroniki!
Jeśli znajdziemy ją z Lazarusem,
już jej nie odzyskacie.
Nigdy.
Nie mogę spać.
Gdy zamykam oczy,
widzę Falco.
I tego strasznego psa z żółtymi ślepiami.
Teraz i ja nie zasnę.
Podobno zepchnął dawnego kierownika obozu
z mostu Crackle Creek.
Słyszałem, że wytresował chmarę szerszeni, żeby atakowała na rozkaz.
Pewnie jest jakimś okropnym cyborgiem.
Stąd ta obsesja na punkcie urządzeń.
Potrzebuje ich do budowy
swojego mózgu cyborga.
I zimnego serca cyborga.
Musicie ograniczyć skittlesy przed snem.
Słyszeliście to?
- Co? - Coś się poruszyło.
- Ja też słyszałem. - To Falco?
Założę się, że nas podsłuchuje.
- Mam was. - Jake!
Jesteście ciekawi, kim jest Falco, co?
Nie jest mordercą.
Ani cyborgiem.
Ale istnieje pewna historia.
Opiekunowie przekazują ją sobie od pokoleń.
Dawno temu, ukochany pies Falca, Lazarus,
zbliżył się do wieży radiowej podczas burzy
i został porażony prądem.
Po wypadku wszystko się zmieniło.
Falco i jego pies
znienawidzili technologię.
Zapragnęli ją zniszczyć.
Jeśli Falco przyłapie was z gadżetami,
rzuci je psu na pożarcie.
A jak nie będziecie uważać,
pies pożre i was.
Daj spokój.
To prawda. Są świadkowie.
Więc uważajcie.
Nie dajcie mu się przyłapać z zakazanymi przedmiotami
albo będziecie następni.
To prawda?
Nie.
A może?
Dobrze, że to specjalne prześcieradło.
- Pobudka, klopsiki. - Kurczak.
Co tam, kuzynie?
Śnił mi się smażony kurczak. Czułem jego zapach.
Nie macie mi za złe? Kupiłem po drodze obiad.
- Podwójnie chrupiące. Nieźle. - Nic z tego.
Kupiłem go dla siebie.
Co zamierzacie z tym zrobić?
Trzeba odblokować.
Wpiszecie hasło do konta?
Nie wiem. Zrób coś z tym.
Nie nadążam.
Z czym?
- Na urządzeniu są tajne informacje. - Tam w środku.
Nie ma.
Że jak?
Nie.
To zwykła, stara konsola do gier. Dość zniszczona.
Zawiera typowe dane.
Nazwa użytkownika, pobieranie, czas gry...
Użytkownik. Kto to?
Nazywa się aNOAHnimowy.
To coś jak „anonim” z błędem.
ANOAHnimowy.
- Noah. - Nie rozumiem.
Co za gnojek!
DOMKI 8-12 SKAŁKA
Zdejmiesz to kiedyś?
Nie.
Co mamy na dziś?
W tym roku powinniśmy zjechać na tyrolce.
Wiosłowanie na SUP-ie.
Brzmi super.
Nie rano. Jezioro będzie zimne.
Możemy dekorować świece.
To jaki plan?
Nieważne. Bez różnicy.
Jesteś za fajny na obóz?
To nie moja bajka.
Może zmienisz zdanie.
Skoro pytasz, jestem Mallory.
Miło mi, Mallory. Jestem Noah.
Wiem.
Cześć, dziewczyny.
Mówiłem do nich.
Widziałem cię przy rejestracji.
Rodzice nie podpiszą zgody?
Co ci do tego?
Co mi do tego?
- Powiem ci, sieroto. - Pozamiatane.
Nie jestem sierotą.
- Nie zachowuj się jak palant. - Odczep się, Mal.
Trafiłeś tu jako pupilek Seleny...
- Nie jestem jej pupilkiem. - Nie?
To czemu Jake, nasz opiekun, cię niańczy?
Nieprawda.
- Przydział opiekunów nie... - Twierdzisz, że kłamię?
- Wystarczy. - Przestańcie.
Boisz się?
Nie boję się ciebie.
Nie? Udowodnij to.
Przestańcie!
Dość tego, chuligani.
Wygląda na to, że twoi sprawiają problemy.
- Zajmę się tym. - Załatw to,
bo kolejną bójkę przerwie Lazarus.
Powiecie, co się dzieje?
Nie musicie się przyjaźnić,
ale okażcie sobie szacunek.
Dobra. Wiem, co możemy razem zrobić.
Niech go tylko dorwę.
Przestań. Wyluzuj.
Pójdziemy później na taco? Umieram z głodu.
- Słucham? - Kim pani jest?
Dzień dobry. Jest Noah?
Niestety nie.
Wszyscy chłopcy wyszli po południu.
A ilu ma pani chłopców?
Szkoda. Liczyliśmy na spotkanie.
Tęskniliśmy za nim.
Pewnie pracujecie z nim w jadłodajni dla ubogich.
Tak.
Uwielbiamy jadłodawać.
Miło poznać przyjaciół Noaha.
Zawsze był samotnikiem.
Ostatnio nie zaglądał do jadłodajni.
Chcieliśmy się upewnić, że nic mu nie jest.
Jak miło!
Jesteśmy jego miłośnikami.
Może wejdziecie i zostawicie mu wiadomość?
Skusicie się przy tym na ciastko?
Bez protestów.
Cześć.
Dobrze, że ochłonęliście.
Przepraszam za spóźnienie. Musiałem odebrać dostawę od Falca.
Od Falca?
Spokojnie, nie dołączy do nas.
Podejdźcie.
Co jest największym zagrożeniem dla obozowicza?
Komary.
Dobra odpowiedź, ale myślałem o czymś innym.
O największym zagrożeniu.
- Niedźwiedzie. - Zgadza się.
A co one jedzą?
- Ludzi? - Za nim nikt nie zatęskni.
Nie ludzi.
Z drobnymi wyjątkami.
Niedźwiedzie zjedzą wszystko,
ale najbardziej lubią to, co ludzie.
Noah, wyjmiesz pojemniki z posiłkami na kilka dni?
Spasuję.
Dobra.
Trey?
Jasne, Jake.
Jest tylko fasola z puszki.
No tak, cały Falco.
Wypełnijcie to. Możecie wrzucać byle jak.
- W porządku? - Tak.
Mamy świetny przykład schronienia,
które można zbudować przy złej pogodzie.
Szczeliny wypełnimy tym, co znajdziemy.
Dobra robota.
- Dzięki, Jake. - Fajnie było.
Najważniejsze, że możemy współpracować i zapomnieć o tym,
co nas dzieliło, prawda?
- Kto chce popływać? - Ja!
Idziemy.
Podaj długopis, bracie.
To pana brat? Nie domyśliłabym się.
Przyrodni.
- Mama mówiła, żeby nie uściślać. - Wiem, co mówiła.
Zajmij ją czymś.
Mogę skorzystać z łazienki?
Oczywiście. Za schodami.
Ciasteczka są najlepsze.
9 RANO NOAH - KURATOR HOLLIS
OŚRODEK DLA CHŁOPCÓW SELENA JONES
DEER RUN KURATOR HOLLIS
Czyż nie pachnie wspaniale?
Wyczuwam pomarańczę.
Dodałaś szczyptę cynamonu, Marilu?
- O tak. - Podstępna panienka.
- Chodźmy. - Byłem w trakcie...
- Dziękuję za gościnność. - Już idę.
Prawie!
Marilu, było cudownie. Musimy to powtórzyć.
- Wkrótce. - Tak.
Gratulacje dla Wiewiórek za znalezienie Jackpota,
który ukrył się pod łóżkiem w ambulatorium.
Phoebe, przykro mi z powodu trującego bluszczu.
- Wracaj do zdrowia. - Było warto.
Nasz kumpel, Jackpot, z samego rana przenosi się
do nowej kryjówki. Miejcie oczy szeroko otwarte.
A skoro o nim mowa...
Jake przez J. Chodź tu.
Cześć. Jak minął pierwszy dzień?
Super, ekstra.
Chcę się dziś zwrócić do każdego,
kto miał kiedyś zły dzień.
Może tęsknił za domem albo czuł, że nie pasuje.
Może nie chce tu być.
Każdy szedł własną drogą, by dojść do tej chwili.
Ale dziś jesteśmy tu razem, prawda?
Rozejrzyjcie się. To wasi towarzysze podróży.
Oto piosenka o podróży, która was czeka.
Myślisz, że wiele ci brakuje
Myślisz, że nic nie znaczysz
Więc powiem ci, kim tak naprawdę jesteś
Mimo tych wszystkich blizn
Nie musisz być superbohaterem
Kiedy to się skończy?
Wyluzuj i ciesz się chwilą.
Możesz choć chwilę nie być zły?
Nieważne, kim nie jesteś
Nie musisz być superbohaterem
HASŁO
Dorwiemy go w swoim czasie.
Chodźmy.
W domku pali się światło. Może tu jest.
Gdzie byłeś? Wszędzie cię szukaliśmy.
Chcę przeprosić za to, co się stało.
Źle się zachowałem.
Nie musicie się zmuszać.
Naprawdę.
Wiem, że tu nie pasuję, ale nie mogę wyjechać.
Nie chcemy, żebyś wyjeżdżał.
Chcemy być przyjaciółmi.
I ta cała afera ze stołówką.
Trey to palant.
Hej.
Posłuchajcie.
Trey nie jest zły, tylko...
Rzadko słyszy słowo „nie”.
Jego ojciec, Brooks Brady, to bogaty agent nieruchomości.
Kto?
Brooks Brady. Słyszałeś o nim?
Nie wiem.
To nazwisko zabrzmiało znajomo.
To gość od tandetnych reklam na przystankach.
Wygląda na nich jak podróba Indiany Jonesa.
„Poznaj najlepsze oferty nieruchomości”.
Tak, to ta.
Trey ma wady.
Nie bronię go.
Ale spróbuj mu wybaczyć.
Nikt nie jest doskonały.
Widzieliście minę Treya,
gdy się dowiedział, że Phoebe ma Jackpota?
Załamie się, jak jutro go znajdziemy.
Zaczynamy zabawę.
Mal, widziałyśmy, jak flirtowałaś z Noahem w stołówce.
I nad jeziorem, jak ćwiczyliśmy przetrwanie w dziczy.
Ktoś się zabujał.
Nie zabujałam się.
Gadacie o chłopakach? Przyłączam się.
Noah i Mallory się do siebie zbliżyli.
Noah, tak?
Różni się od pozostałych.
Jest jedyny w swoim rodzaju.
Wiem, że wiele przeszedł.
Czasem ma problem z nawiązaniem kontaktu,
ale potrzebuje przyjaciela. Nawet bardziej niż inni ludzie.
Ciekawe, co go spotkało.
Wesołych Świąt, Noah.
Ale super, Gabriel!
Widzę linię mety.
- Pierwszy. Tak! - Tak!
Chodź zagrać.
Hej, Noah.
Przestraszyłeś mnie.
Przepraszam.
Chciałem się przejść.
Siadaj. Fajnie, że możemy pogadać.
Chyba pogodziłeś się z kumplami, Oliverem i Chase'em?
To nie są moi kumple.
Nie?
Są dla mnie mili, bo muszą.
Czemu tak myślisz?
Siedzisz cały dzień na kłodzie i gapisz się na drzewa?
- Tak to wygląda? - Tak.
Zbieram myśli i stawiam sobie jakiś cel.
Modlę się za tych, którym chcę pomóc.
I za tych, którym nie mogę.
Myślę o tym, co trudne.
Chcesz spróbować?
Może innym razem.
Każde z tych drzew wyrosło z nasionka.
Wiem, jak to działa.
Zanim powstał gęsty las, nasiona trzeba było rozsiać.
Niektóre lądowały na kamieniach, inne na twardej glebie.
Część zjadły ptaki.
A teraz to las. Rozumiem.
Dzisiaj widzimy las,
bo niektóre z nasion wylądowały na żyznej glebie.
To te, które wyrosły.
Trafiły do gleby gotowej na obsianie.
Pogadałbym o drzewach, ale muszę lecieć.
Pomyśl o tym, gdy pojawi się takie nasiono.
Jaką zapewnisz mu glebę?
Wczoraj Phoebe dostała zakażenia
od trującego dębu,
a potem znalazła jelenia, więc...
Dobry pomysł.
Okropny.
A masz lepszy?
Żebyś wiedział.
Potrzebuję plecaka.
Został w domku.
Ale to po drugiej stronie obozu.
Idźcie. Będzie dobrze.
Zakład poprawczy.
Dzwonię z Ośrodka dla Chłopców.
Chcę potwierdzić spotkanie Noaha z kuratorem Hollisem
trzydziestego pierwszego o 9.00.
Noah Rivers? Tak, o 9.00. Mam w kalendarzu.
Noah Rivers. Właśnie.
Kurator Hollis chce zobaczyć dokumenty z obozu.
Niech będzie przygotowany.
Obóz, co?
Tak jest. Dzięki za pomoc.
Obóz, mówisz?
Tylko który?
Chyba się domyślam.
OBOZY I WYJAZDY REKREACYJNE
Noah, wątpię, żeby Jackpot tu był.
Mam mroczki przed oczami.
Dlaczego?
Zrobił mi się odcisk większy niż naleśnik, który jadłem na śniadanie.
To tutaj.
Nie rozumiem. Był tutaj.
Ale niewypał.
Następnym razem zachowaj przeczucia dla siebie.
Czekajcie.
Przepraszam, że was tu zaciągnąłem.
Wynagrodzę wam to.
Dobra, obozowicze.
Tu macie pojemnik na amunicję.
Stąd wychodzą kulki.
Trzeba je wyrównać, żeby wycelować.
Bezpiecznik jest...
Gdzie się tego nauczyłyście?
Na YouTube'ie.
Becky!
Zaczekaj na nas.
Super, gdybyście dołączyli,
ale do gry we flagi potrzebujemy równych drużyn.
Cześć.
Gramy.
Są w naszej drużynie.
Rozdzielić się.
Będę krył Phoebe.
Idziemy. Załatwimy ich.
Przy beczkach.
Już!
Idziemy.
- Trafiona. - Odpadasz, Amy.
Dorwiemy cię, Trey!
Chyba śnisz.
Załatwmy go.
Odpadasz, Chase.
Zapłacicie, frajerzy.
Zapomnij, Trey.
Trey, odpadasz.
Nie!
Trey, odpadłeś!
To i tak głupia gra.
To się nie liczy, Noah. Jesteś w grze.
Mój bohater.
Skończmy to.
No już.
Oliver, odpadasz.
Odpadasz, Phoebe.
Udało się!
Mamy zwyciężczynie.
Gratulacje, Addy i Maya.
Gratulacje dla Zielonych.
- Zabiliśmy was. - Tak.
My?
Zginęliście w pięć sekund.
Jesteśmy w tej samej drużynie.
Już nie.
Zwycięzca dostaje nagrodę.
Gratulacje, dziewczyny.
- Co? To nie fair. - Właśnie.
Nie jestem głodny. Widzimy się później?
SKLEPIK
Ten dzieciak.
Pogadam z nim.
Co tam masz?
Usiądź.
Pogadajmy.
Jak byłem w twoim wieku, znałem dzieciaka, który dorastał w biedzie.
Był zły na cały świat.
Na Boga.
Czuł, że odebrano mu tak wiele,
że musi kraść, by to odzyskać.
Po kolei.
Próbował to zrobić.
Ale bez względu na to, ile zabierał, wciąż było mu mało.
Nie czuł nic.
Poza pustką.
Jakby nic nie mogło wypełnić pustki w jego sercu.
Ale pewnego dnia ktoś pokazał mu inną drogę.
Nigdy o tym nie myślał.
Nie prosił o to.
Ale okazało się, że właśnie tego potrzebował, by wypełnić pustkę.
Chcesz wiedzieć, czego?
Nie jestem twoim pupilkiem.
PUMY
Oddaj to.
Co?
Nie udawaj głupiego. Oddaj to.
Myślisz, że coś ci zabrałem?
Przezabawne.
Nie żartuję.
Myślisz, że masz coś, co chciałbym ci zabrać?
Co tam, chłopaki? Gotowi na lunch? Umieram z głodu.
Chodźcie.
Lewa, lewa, lewa. Dalej, chłopaki.
Proszę, partnerze.
Wołowina.
Posilmy się nad jeziorem.
Wszystko gra?
Jesteś bardziej wkurzony niż zwykle.
Wciąż zadręczasz się Jackpotem?
Ja też. Cieszę się, że Addy go ma.
Nie o to chodzi.
O takich sprawach
najlepiej pogadać z przyjaciółmi.
Mam dość wykładów na dziś.
Patrz.
Trey jest najgorszy.
Patrz.
Walka na jedzenie!
Przestańcie!
Podpisaliście przyrzeczenie dobrego obozowicza.
Musimy coś zrobić.
Racja. Dobra.
Nie wychylaj się.
Gdzie Becky? Zazwyczaj radzi sobie z dzieciakami.
Najpierw
posprzątacie stoły!
Potem podłogę.
Potem
ściany.
A potem...
całą resztę!
I siebie.
I uważajcie!
Nie chcę jutro
znaleźć pikli
w odpływie!
Chase!
Oliver!
Teraz ty, Lazarusie.
I nie zapomnij o ogonie.
Ten młodociany przestępca
sprawia same problemy.
Kłótnia przy ściance,
przemyt zakazanych przedmiotów.
- A teraz bójka na jedzenie? - To już wiem, kto go ukradł.
Zarządzam obozem od 30 lat,
a nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Zapominasz o jego postępach.
Było wiele dobrych rzeczy.
Pomyśl o wszystkich, którzy się tu przewinęli.
Może do niektórych nie da się dotrzeć.
Wiem, że w to nie wierzysz.
Musi udowodnić,
że jest gotowy przyjąć pomoc.
Wejdźcie.
Kto mi powie, co się tam stało?
Ktoś to zaczął.
Tak teraz będzie?
Dobrze.
Trey, muszę zadzwonić do twoich rodziców i powiedzieć, co się stało.
Taty nie ma w mieście cały tydzień, więc powodzenia.
To do twojej mamy.
Czyli dziewczyny mojego taty? Nie obchodzi jej, co robię.
A ty Noah, nie pakuj się już w kłopoty.
Mówię poważnie. Wiesz, co leży na szali.
Nie wierzę, że tu utknęliśmy.
Mogło być gorzej.
Jak idzie, Mallory?
Nie rozmawiaj z nią. Jest zajęta.
Nie wierzę, że złamaliśmy Becky.
Gdzie byłeś?
Myślałem, że Falco cię zabił.
Dobrze, że wciąż żyjesz.
Nic mi nie jest.
Ale coś się dzieje.
Co takiego?
Wcześniej byłem wkurzony,
bo zgubiłem coś ważnego.
A raczej ktoś mi to zabrał.
Co to było?
Na razie nie mogę powiedzieć. Może później.
Kto to wziął?
Chyba wiem.
Musicie mi pomóc to odzyskać.
Dobra, chodźcie.
Podczas lunchu
sprawy wymknęły się spod kontroli.
Ale jesteśmy dumni, że naprawiliście sytuację.
Kto chce się rozerwać?
Przygotowaliśmy kilka zadań. Chodźcie za mną.
Timmy.
Jeśli jeszcze raz zjedziesz z tyrolki do góry nogami,
dostaniesz drugie ostrzeżenie.
Wiecie, co robić?
Tak.
Żaden z opiekunów
nie może zauważyć, że nas nie ma.
Jasne? Rozdzielamy się, robimy swoje i wracamy. Jasne?
- Jasne. - Tak.
Dobra.
Panie Parker, przysięgam, że widziałem węża w jeziorze,
- anakondę albo pytona. - Co?
- Szaleństwo. - Dzięki. Dobra.
Falco, mamy problem z gadami.
Na pewno go tam widział?
Tak twierdzi Chase.
Lazarus jest dobry w łapaniu węży.
Powiedział, że to anakonda.
Co takiego?
Hola, hola!
Dynamit?
Chcesz powiedzieć,
że ukradłeś magiczną grę gangsterom?
Ukradłem ją dla nich, nie im.
Ja jej nie chciałem.
I nie jest magiczna, tylko dziwnie zaprogramowana.
- Nie wiem czemu. - Ale jest cenna.
Nie dla mnie.
Jej zawartość jest zabezpieczona hasłem.
Tylko geniusz by to rozszyfrował.
Cudowne dziecko, które przeskoczyło dwie klasy
i które nauczyciel informatyki nazwał „potencjalnie problematycznym”?
Mówisz o sobie?
CIA zadzwoniło do jego mamy w sprawie projektu naukowego.
Poważnie.
Jasne, spróbuj.
Chcę odzyskać tylko tę, którą dał mi brat.
Hej, chłopaki. Za 10 minut gasimy światła. Idźcie się myć.
Dzięki, że powiedziałeś prawdę.
Spoko.
To ten zjazd. Tutaj.
Mówiłem, żeby wziąć mapę.
Skąd miałem wiedzieć, że tu nie ma zasięgu?
Puste. Nie napełniłeś ich?
Nie jesteśmy prawdziwymi deratyzatorami.
Oni tego nie wiedzą.
- Poszukam węża. - Dobra.
Świetnie schowałeś Jackpota.
Nie możemy go znaleźć.
A to przebiegły jeleń.
Zapomniałem go schować.
Muszę wrócić do domku.
Nie. Muszę zorganizować poranne zajęcia.
Ja i Chase wrócimy do domku.
A ja mogę zostać i ci pomóc.
Jesteście najlepsi. Dajecie, Mrówkojady.
Przepraszam!
To nie nasz dzieciak.
Oby Noah nie zaczął bez nas.
Noah!
Kim jesteście?
Pluskwiarzami.
Tak się nazywa nasza firma. „Pluskwiarze”.
Przepraszamy. Musimy się zająć szkodnikami.
- Jake mówił, że jest na poddaszu. - Chodźmy po niego.
Mam.
Mamy cię!
Wychodź, gdziekolwiek jesteś.
To nic takiego.
Miło byłoby rozkwasić parę łbów
i dowiedzieć się czegoś o tym kłamliwym złodzieju Noahu.
Tak. Fajnie jest przywalić paru gościom.
Nie zapomnę, jak na nas patrzył,
za każdym razem, gdy odbierał nam własność.
Po tym, co dla niego zrobiliśmy.
Pewnie myśli, że może tu przyjść i się przed nami ukryć.
Założę się, że swoich przyjaciół też oszukał.
Ale wiemy, jakim jest oszustem.
I wiesz, co jeszcze?
Jak go znajdę...
O, patrz.
Też mam takie prześcieradło.
Nie ma go tu, Charlie!
A na górze?
Sprawdzę.
Intruzi!
Wynocha!
- Jesteśmy deratyzatorami. - Działamy od niedawna.
Wynocha z mojej posesji!
Hej. Cześć.
Nie zbliżajcie się do moich obozowiczów!
Nie wracajcie tu.
Bo pożałujecie.
Koniec przedstawienia.
Dobrze. Przyjmij pozycję.
Dobrze.
Noah, ominął cię dramat u Mrówkojadów.
- Tak? - Tak.
Falco wykopał z waszego domku dwóch oblechów.
Wysokiego i niskiego.
Co takiego?
Cały obóz o tym mówi.
Noah!
Co się dzieje?
Co się stało?
Nic wam nie jest?
To nie twoja zasługa.
Twoi kumple gangsterzy prawie nas zabili.
Falco wpadł i prawie przyprawił nas o zawał.
Tak mi przykro. Nie chciałem was w to mieszać.
Poznaliśmy prawdę.
Jaką prawdę?
Okradłeś ich.
Wiemy, kim jesteś i po co tu jesteś.
To nie tak.
Czemu mamy ci wierzyć?
Daj spokój. Wrócimy do tego później.
Jake na nas czeka.
Co się dzieje?
Zapytaj swojego chłopaka.
Wszystko się posypało. Nie wiem, od czego zacząć.
Cokolwiek się dzieje, nie musisz mierzyć się z tym sam.
Pomożemy ci.
Nie możecie się w to mieszać.
Dziś nasz plan się nie powiódł.
Poważnie?
Ale jutro wrócimy do obozu
i odbierzemy swoją własność.
- Odbiło ci? - Nie będziemy się skradać.
- Dzieciak sam do nas przyjdzie. - Skąd wiesz?
Bo mamy coś, czego chce.
Muszę odejść, zanim komuś stanie się krzywda.
Opuszczasz obóz?
Muszę to zrobić.
Wcale nie.
Oni po mnie wrócą.
A wszyscy w obozie będą zagrożeni.
Czemu cię ścigają?
Usiądźcie.
Muszę wam o czymś powiedzieć.
Nie chcę mieć z nimi nic wspólnego.
Muszę się przyczaić, póki nie wymyślę, co dalej.
Jeśli dziś wyjdziesz, stanie ci się krzywda.
Nie obchodzi mnie to.
- Chcę, by reszta była bezpieczna. - Mnie to obchodzi.
Nas też.
Obiecaj, że nie odejdziesz.
Obiecuję.
PRZEPRASZAM NIE MOGŁEM DOTRZYMAĆ OBIETNICY.
POZOSTAŃ BEZPIECZNY. NOAH.
Słuchajcie! Noah uciekł.
Dobra.
Rozdzielmy się i sprawdźmy teren.
Zbierzcie dzieci przy ognisku.
Dołącz do reszty.
Nikt nie zna tej okolicy, tak jak ja i Lazarus.
Pomożemy wam szukać.
Dziękujemy.
Tu?
Martwię się o Noaha.
- Jak się trzymacie? - Chyba dobrze.
Dokonał wyboru.
Jak możesz tak mówić? To wasz przyjaciel.
Nigdy nim nie był.
To była jego kryjówka, a teraz wrócił na drogę przestępstwa.
Tak. Dlatego odszedł.
Odszedł, bo mu na nas zależy.
Na nas i na was.
Chce nas chronić przed tamtymi typami.
Co?
Noah!
Nie idź dalej, bo spotka cię krzywda.
Czemu wszyscy chcą mnie ratować?
Uspokój się.
Mówię o tej drodze.
Wiejskie drogi nie mają pobocza.
Jest ciemno.
Nawet się nie spostrzeżesz,
jak rozjedzie cię ciężarówka.
Dobra.
Myśl z wyprzedzeniem, żołnierzu.
Nie chodź sam po ciemku.
Wskakuj.
Lazarusie, będziesz siedział z tyłu.
Chcesz pogadać o tym, dlaczego uciekasz?
Nie wiedziałem, że taki pan rozmowny.
Niektórzy mówią to samo o tobie.
Zrobiłem wiele rzeczy, o których wy, obozowicze, nie macie pojęcia.
Nie trzeba...
Gdy byłem w twoim wieku...
Świetnie, kolejna historia.
Może mnie pan tu wysadzić.
W twoim wieku byłem takim samym
pyskatym gnojkiem,
jak ty.
Może gorszym.
To ma mi poprawić humor?
Przejdę do rzeczy.
Ludzie, którym na tobie zależy,
dali ci szansę.
A ty ją marnujesz.
Właśnie od tego uciekam.
Wszyscy w ciebie wierzą.
Oprócz jednej osoby.
Nie uważa pan,
że niektórym nie można pomóc?
Do każdego
można dotrzeć.
Musiałem sobie ostatnio o tym przypomnieć.
Ale to prawda.
Od zawsze.
No nie wiem.
W armii mówią:
„Nikogo nie zostawimy”.
Nie należę do żadnej armii.
Na pewno?
Wiedziałbym, gdybym należał.
Myślę, że sporo dzieciaków z obozu
by się z tobą nie zgodziło.
Co tu robicie?
Jesteśmy tu dla ciebie.
Przepraszam, że odszedłem.
A ja, że czułeś się do tego zmuszony.
Powinniśmy byli cię wspierać.
Najważniejsze, że wróciłeś.
I jesteś bezpieczny.
Znów jesteśmy razem. Jak rodzina.
Idę się położyć.
Cieszę się, że wróciłeś.
Dobrze. Co zrobimy, jeśli oni wrócą?
Będziemy gotowi.
Osłaniamy cię.
Co się dzieje?
Powiedzmy, że machina ruszyła.
Jake, gdzie znajdziemy sprzęt do przetrwania w dziczy?
Parker, idziemy dzisiaj w góry?
Selena, obiecałaś, że pomożesz nam pofarbować ciuchy.
Kto chce zagrać we frisbee golfa?
Za mną.
Chodźcie.
Hej dzbany, co tu się dzieje?
A co? Chcesz w to wejść?
Może.
Każda pomoc się przyda.
Mam dla was idealne zadanie.
Wszędzie mamy kogoś, kto odwraca uwagę opiekunów.
- Tutaj, tu i tu. - Wiecie, co macie robić?
- Pytania? - A to co?
Tajna broń.
Już idą.
Ktoś zamawiał snajperki?
Gdzie mamy iść?
- Hej, Becky. - Phoebe.
- Nauczysz mnie zarzucać wędkę? - Jasne.
- To już koniec? - Przestań jęczeć. Kop dalej.
Naciągnąłem plecy.
Zatrzymaj się.
Gdzie Paulie?
- Mówiłem, żebyś zrobił przed wyjazdem. - Wtedy mi się nie chciało.
Byle szybko!
Cicho tu.
Tak. Za cicho.
To na pewno tu?
Wczoraj roiło się tu od dzieciaków.
Co jest?
Już wiem. To pora lunchu.
Pospieszmy się i miejmy to z głowy.
Zamierzam spędzić wieczór z resztkami wątróbki.
Hej, głupki! Tu jestem.
- Co tam robisz? - Trzymam się od was z daleka.
Od teraz tak już będzie.
Dobra!
Daj nam to i sobie pójdziemy.
Tam leży pusty worek. Włóżcie do niego moją konsolę.
Zamienię ją na waszą i wam ją wyślę.
- Nie nabierzemy się. - Masz nas za idiotów?
Jak myślicie?
Szkoda by było, gdyby spadła.
Nie. Spokojnie!
Dobra, na co czekasz?
Do zobaczenia, chłopaki. Albo i nie.
- Ty mały kłamco! - Bierzemy go.
Kokos.
Noah, niech no cię dorwę.
Mamusiu.
Charlie!
Cholera!
Mam go, Charlie.
ZJEŻDŻALNIA NIECZYNNA
Hej, chłopaki. Na co czekacie?
Tego szukasz? To sobie weź.
O nie!
Jedziemy.
Hej. Mam cię.
- Pijawki! - Zabierz je! Zabierz!
Pijawki!
- Nadal czuję, jak się wije. - Mam ją.
Pomogę ci.
Chcę do mamy!
- Widzę jeszcze jedną. - Wystarczy, Charlie.
Ta była najgorsza!
Dawaj, Chase!
Teraz!
Bierzemy ich!
Poddajecie się?
Jak go złapię, skręcę mu kark.
Co mówiłeś?
Skręcę ci kark! Słyszałeś, co powiedziałem.
- Chodź. - A ty dokąd?
Hej.
Tutaj! Wyżej!
Oddawaj.
- Mam cię! - Wcale nie.
Na razie!
Szybko!
- Widziałeś to? - Ale sztos!
- Niezły cios! - Trey, uważaj!
Przestań, to nie ten dzieciak.
Rozwalmy mu łeb. Pokażmy tym gnojkom.
Nie! Czekaj!
Puśćcie go. Dam wam to, czego chcecie.
Wiesz, czego chcemy.
Tak.
Przecież to podróbka! Mów, gdzie jest nasza.
- Oryginał. - Dobrze. Zaprowadzę was.
Jest tutaj.
- Idź po nią. - Nie ufam mu.
- Ja pójdę. - Czekaj.
- Czemu ty możesz, a ja nie? - Dobra, pójdziemy razem.
O tym mówię. Pójdziemy obaj.
Mam cię na oku.
Chyba coś mam.
- Czekaj. Co to za dźwięk? - Nie wiem. Pomóż mi.
Szerszenie mordercy!
Już po tobie.
W porządku?
Chodźmy.
Nie idzie nam.
Nic nie słyszysz. Masz błoto w uszach.
Nie słyszę! Mam błoto w uszach!
Złapaliśmy się w sieć!
Jesteśmy otoczeni. Są wszędzie. Cofnąć się! Zabijemy was!
Cofnijcie się! Już po was!
Z czego się śmiejcie?
- Dzięki za pomoc. - Luz.
- Zabiję cię, jak to się skończy! - Nie!
O rany.
Dobry piesek!
Spokojnie, mały! Dobry piesek.
- Co tu się dzieje? - Kim oni są?
Parą oszustów, którzy dostali to, na co zasłużyli.
Nie!
Już tu nie wrócą.
O rany, wątróbka się zepsuje.
POLICJA
Odzywaj się, stary.
Będę. Mam do ciebie kontakt.
Serio. Daj znać, gdybyś czegoś potrzebował.
Pa, Noah!
Super było cię poznać.
- Do zobaczenia za rok! - Jasne, Becky przez B.
Na razie.
Czas wsiadać. Usiądziesz ze mną z przodu?
Nie, usiądę z przyjaciółmi.
Hej, patrzcie na to.
- Co tam robicie? - Nic!
To właśnie moja historia.
Kto by pomyślał, że Chase złamie kod i znajdzie mapę?
Co na niej jest? O tym opowiem kiedy indziej.
Jeszcze jedno.
Przyszedłeś!
- Dobrze cię widzieć. - Co tu robisz?
Pracuję.
- To twoja praca? - To coś więcej niż praca.
Pamiętasz historię, którą ci opowiadałem?
O dzieciaku, który zszedł na złą drogę?
Ten zagubiony dzieciak to ja.
A to moja droga.
Zgadnij, kto mnie na nią naprowadził?
- Kto? - Selena.
- Nie żartuj. - To prawda.
Byliśmy młodsi niż ty teraz. Zaprosiła mnie raz do kościoła,
a resztę historii znasz.
Nie opowiadała mi o tym.
Selena ma pewien talent. Widzi potrzeby innych ludzi.
Tłumaczenie napisów: Katarzyna Delewska