Trouxeches a Max? É o teu gato?
Si.
E se dicimos algo bo que fai a vosa parella por vós?
Sempre baixa a tapa do váter.
Pasou algo no traballo?
Que?
Como está Jane?
Non abandonarei a miña nai.
Coido dela. Temos que falar.
A que te dedicas?
Enxeñeira de software.
Non me gusta ese tipo.
Iso ten nome.
Tiveches unha aventura emocional.
E seguramente te ía matar.
Imos volver fallar por queréreste sentir ben.
MISIÓN INCOMPLETA: 3 ERROS. AGARDADE INSTRUCIÓNS.
Que pasará se fracasamos?
No matrimonio?
Na misión.
Estou farto.
FINALIZADO! ACABA CO TEU SMITH.
- Aquí ten. - Grazas.
Ten boa pinta, ou?
Merda. Non che dei de comer.
Perdoa, Maxi. Deus.
Sempre volvo a ti arrastrada.
Merda.
Isto vai ulir.
Max.
Merda.
Ai, Deus.
Vale.
Vou ter que volver amañar esta unlla.
Debín deixala secar máis tempo.
- Si. - Que é isto?
- Non debes comelo. - Chocolate negro.
Non che fai ningún ben.
- Si. - Non é brócoli.
Só como unha onciña cada noite.
- Xa. - Si.
E eu vinte comer un bagel enteiro onte.
Si, pero é porque estou deprimido.
Hai diferenza.
- Vivir comigo deprime? - Non.
Ti es a mellor parte.
- Fillo. - Dime.
Escoita.
Todo vai ir ben, vale?
Ti podes con isto, si?
Ás veces parece que vai ser moi duro.
- É... - Seino.
E se vas a un psicólogo?
Si, pensareino.
- Tes chaves? - Si, teño.
Porta principal aberta.
- Deixaches a tapa subida? - Non.
Non uso ese baño.
Os váteres negros non son hixiénicos.
Serías ti.
Eu eduqueite ben.
Si.
E se vas ao salón de peiteado amañar as unllas?
- Que pasa? - Nada, é que...
Vou revisar isto.
Non veñas ata que eu cho diga, vale?
- Vale. - Moi ben.
- Vémonos despois. Vale. - Si. Chao.
Temos que falar. Agora.
Estou preto.
Xa imaxinaba.
MUSEO DE ARTE ESTADOUNIDENSE WHITNEY EDIFICIO LEONARD A. LAUDER
Provocador.
O observador pode decidir se está soa ou solitaria.
Bonitas cores.
Que che dean.
Desculpa?
Mírame.
Por que?
Faino.
Quero ver se hai remordemento.
Non sei o que sentes agora, pero creme.
Estou dez veces peor.
Por iso me traes ata aquí?
Para desprezarme?
Es o home máis vil que coñecín.
Porque non coñeciches ningún máis.
Non é verdade.
Que carallo significa iso?
Si que coñecín homes.
Fodiches co veciño?
Di a verdade.
Non quero falar aquí.
Imos fóra.
Si.
Mellor.
Hostia!
Ei!
Para!
Quen son?
Que?
Es ti.
Non fagas isto.
Vamos.
Deixádeme!
Parade.
Non pasa nada. É a miña muller.
Puta tola.
Que hostia dis ti?
Ai, Deus!
Ven aquí, fillo de puta.
Toleou todo o mundo.
Ten unha bomba! Correde! Correde todos!
Jane!
Quería dicir unha cousa.
Despois de matarte, queimarei as túas cousas.
Que pensaches ao principio cando me viches no ascensor?
Dimo ti.
Eras a rapaza solitaria máis guapa de todas.
Por que me dis isto?
Porque preciso saber se foi real, se sentiches o mesmo
ou se todo foron mentiras.
Pensei...
que serías fácil de manipular como quixese.
E unha merda. Só intentas facerme dano.
Supoño que o fixen ben logo.
Moi ben.
Xa sei o que quería.
Vale.
Vale. Adeus.
Estás ben?
Ei, estás ben?
Meu, estás ben?
- Tes móbil? Chama a alguén. - Si.
Oe, amodo, vai amodiño.
Non te movas.
Estou ben.
Estou ben. Grazas.
Merda!
Ola.
Que buscas aí?
Nada. É que...
Ven e senta.
Axustei o aire acondicionado. Estaba moi frío isto.
Quen é vostede?
Son Denise.
A nai de Michael.
Michael...
Denise, eu...
Necesito estar un tempo soa.
Tranquila, non vou quedar.
Ven. Senta.
Entón...
¿Veu...
visitar a Jo... Michael
desde Baltimore?
Non. Agora vivo aquí.
Non cho dixo?
Si. Mudoume a Nova York hai dous meses. É moi bonito.
A caseira é moi pesada, pero...
non a vexo, logo tanto ten.
Perdoe. Mandoulle Michael vir aquí?
Non.
Non sabe que vin.
Teño chave de emerxencia.
Entrei con ela.
Iso tampouco cho dixo?
Non.
Merda!
- Ola. - Ola.
Vaites.
- Tes... - Si.
Que pasou?
Pois...
Caín do balcón. Caín.
De cabeza.
Si. Vaia loucura.
Puiden morrer.
Santo ceo. Estás ben?
Si.
Estou ben. Si.
Pero perdín as chaves.
Caeron no sumidoiro.
E non podo entrar.
Creo que deixei aberta a porta de atrás.
Podo entrar pola túa casa e...?
- Claro. - Vale.
Si, tes que atravesar a casa.
Si, pero paso rápido.
- Vale. - Moi rápido. É Poeta?
Si, saúda.
- Por favor... - Encantado, amigo.
Non sei se llo dixo...
Imos separarnos.
Xa o sei. Non son cega.
Cres que veño aquí por diversión?
Non. Perdoe.
Escoita, Michael só necesita saber...
que o queres.
Sempre foi un neno moi dependente e...
sempre tiña que terme ao alcance e tiña que estar comigo.
Poñíao no seu asento e levábao ao baño
mentres me duchaba pola mañá.
O que descubrín del
é que necesita seguridade.
Cando se sinta seguro,
será Michael.
Se non, será
quen ti queiras que sexa.
Antes de divorciarvos,
tes que saber de que Michael te separas.
Que di Michael de min?
Só di cousas boas de ti.
Eu calo moi ben a xente
- e pareces fría. - Coido que...
non dou moita seguridade.
Penso que aparto a xente e por iso estamos tan lonxe.
Non debemos estar xuntos.
Pode ser.
Pero Michael entende a xente complicada.
Aquí hai moitos outros riscos.
Hai embarazo?
Non.
Entón non hai tantos riscos.
É unha pena.
Parece que tedes unha boa vida.
Non quero molestar.
Para nada.
Déixasme unha toalla?
- Por non manchar todo. - Claro.
- Agarda. - Grazas.
Que casa tan bonita tes.
Está a muller?
Grazas.
Non tan bonita coma a túa.
Os azulexos verdes da cociña son...
Entraches na casa?
Algunha vez con Jane.
Deixeille un libro.
Xa...
Que máis sabes de Jane?
Non moito. É...
bastante misteriosa, coma ti.
Grazas.
Todos falan de vós.
"Todos"?
Os veciños.
Imos ao balcón.
Si, é que... non me atopo moi ben.
Vállame Deus. Podo sentar?
- Si, senta. - Si, grazas. E...
Tío, dásme auga?
Auga. Algo máis?
Xeo. Algo de xeo iríame ben.
Auga e xeo.
Si.
Agora veño. Agarda.
E non teño muller, por certo.
Separámonos.
Foi moi raro.
Si?
Si. Aínda non o entendo ben.
Podo ir ao baño?
Claro. Hai un arriba.
Non vaias abaixo.
Abaixo non hai.
Oe, coñeces a Anthony?
Vive en fronte. É médico.
Se queres, podo chamalo.
Así bótache un ollo no vulto que tes na cabeza.
VER PROPIEDADE
Non podías ver isto.
Non...
te movas.
Non me movo.
Quen es?
Para quen traballas?
Chámome Harris Materbach.
Son axente...
de Sotheby's.
Sotheby's é
algún tipo de contraintelixencia?
É unha división da CIA que...?
Es Hihi?
Non sei de que falas.
Con quen traballas?
Dimo.
Ou mátote.
Sotheby's é unha inmobiliaria.
Son analista inmobiliario. Queren a vosa casa.
É incrible que vos deixasen facela.
Non hai rexistros das licenzas.
Combinastes dúas casas de arenito nunha residencia.
O garaxe e a piscina,
só iso, xa custa máis de 25 millóns,
se é que o permite o concello.
Iso co soldo de dous enxeñeiros.
Non ten sentido.
Os únicos que fan algo así
son oligarcas rusos ou xeques
e, a dicir verdade, ningún tería gusto
para algo tan bo coma a vosa casa.
É unha xoia.
É o meu Moby Dick.
Non me mates.
Coqueteaches con Jane porque che gusta
ou pola nosa casa?
Queres que me guste?
Síntoo.
Perdoa.
Incrible.
Non pasa nada.
Queres?
Si.
Pasouvos algo a Jane e a ti?
Si, algo así.
O meu divorcio volveume tolo.
Si, algo dixeches.
É máis complicado.
Se queres un consello,
o traballo, a vida, os cartos e o amor
son parte dun proxecto.
O matrimonio é coma unha casa. Podes cambiar de gusto.
Ou pode que nunca che gustase.
Non quero a miña ex.
Pero non é mellor estar só.
Non me gusta ler.
A ela si.
A min non.
Tanto ten.
Empeza a ler, tío.
Liches O profeta?
Podo deixarcho.
Si, grazas.
Grazas pola bebida.
Hostia!
Mentes moi mal.
Foi un día duro.
Éche o último.
Moi ben.
Vale, amor.
Rula?
Ruliña?
Amor?
Estás viva?
Si.
Tes que ter coidado. Está mollado.
Vas esnaquizar isto caro que mercaches.
Xa, a ver...
Ti non deberías dispararlles aos azulexos italianos.
Un libro que nunca lerás, papón!
Jane, respira. Jane!
Solta.
Non me deas ordes.
Estás coma unha cabra.
Acouga...
xa.
Estou ben.
Temos...
que falar.
Sempre es ti o centro.
Para...
Non me deas nos collóns.
Es un...
Non... fagas iso.
Non o fagas.
Que fas?
John.
Non. Non fagas iso.
Non o fagas.
Non!
Ódiote!
E eu a ti.
Que me fai isto?
Faite ser sincera.
Nunca fuches sincera.
Nunca.
Si que fun.
Que non me entendas non é que non sexa sincera.
E unha merda!
E unha merda! Todos temos que poñer un filtro ao que ti dis
para liberarte a ti.
Iso é inxusto!
Vállame Deus!
Todos os que te coñecen pensan que es un pobre parviño.
Por que non es competente?
Chegaches a quererme?
Si.
Quíxente, si.
Si.
Vaites.
- Non parece real. - Si, está moi ben.
Creo que teño un dedo roto, pero...
Parece que teño sexo na man.
Eu téñoo na columna.
Sinto como...
abrazos por dentro...
do meu corpo e como unha abella facendo...
Non pasei o exame psicolóxico
da CIA por mor das miñas "tendencias sociopáticas".
Non quería contarcho.
Es unha sociópata?
Teño un tarro na mesa e poño unha bóla dentro
cada vez que fago algo sociópata.
Cantas bólas hai?
Levo 78.
Hostia. Non quería dicircho.
Parézoche unha sociópata?
Parécesme xaponesa.
Nos EUA. E muller. Creo que te...
esixes...
demasiado.
Non era "branca" para ti?
Si.
Díxeno para fastidiar. A min fastídiame.
A min tamén me fastidia.
Non o volverei dicir.
Sabes o que?
Cando dis que son xaponesa, síntome relacionada con meu pai.
E non me gusta.
Xúlgasme por non falar con el.
Si.
Pois eu tamén.
Pero non quere coñecerme.
Sabes o que lle fai iso a unha muller?
Aféctalle.
A min botáronme da mariña.
Si? E logo?
Por matar a alguén que non debías?
Non.
Pola asma.
Iso non é culpa túa, John.
Pois eu creo que si. Faime sentir menos home.
Eu penso iso.
Xa.
Avergónzate ter asma?
Avergónzame...
que sexa máis ansiedade que asma.
Por que...
non me deixaches quererte?
Porque non necesito seguridade para o amor.
Non son coma ti.
Gústame...
cando tes celos porque fale co veciño sexy.
Gústanche os celos?
Si.
Tívenos cando te deitaches cos dous obxectivos.
Non me deitei con ningún obxectivo.
Díxencho por fastidiar.
Pois conseguíchelo.
E moito.
Doeume que quixeses deitarte con Bev.
Iso doe moitísimo.
Finxín.
É mentira.
Si, pero é triste.
A tristeza é real.
Que te pon triste?
O corpo de miña nai cando morreu.
Nun terrible accidente de coche.
Si.
Non puidemos poñer o ataúde aberto.
Que te pon triste a ti?
Non poder compensar a meu pai.
Nin tampouco a miña avoa.
Como queres compensalos?
Con nenos.
Quero ter fillos máis ca nada.
Terías fillos comigo
aínda que sexa unha sociópata?
¿Es exactamente como agora,
pero sociópata?
Si.
Pois logo si. Agora mesmo.
Fasme moi feliz.
Puiden dispararche nas escaleiras.
Eu puiden facelo tres veces na cociña.
Este soro...
ten moito efecto.
Encántame que te rías de ti.
- Eu ódioo. - A min encántame.
Odio a miña risa.
Sempre dis: "Tes risa de robot."
E ti...
Para.
Non podo.
Non podo parar.
Encántame o teu olor.
Eu odio o meu olor.
- Podo ulirche o colo? - Non.
- Queres que o faga igual? - Si.
- Vale. - Si.
Odio que baixes a voz cando queres encandear.
Eu odio que...
imites a outros cando queres impresionar.
E encántame que non o fagas comigo.
Gústame que me mires.
Eu...
Eu adoro as túas fazulas.
Son coma tortas. Quero comelas.
A min o teu nariz.
Ten unha coviña.
Parece dun león.
Quero comerche o nariz.
Por que mataches a Max?
Non matei a Max.
Cando me disparaches, décheslle a el.
- Por que querías matarme? - Non fun eu.
Odio ese gato.
Non quería matarte. Nin a Max.
Pero ti si que querías matarme a min.
A min e a miña nai.
Non é certo.
Fun á súa casa.
- Había unha trampa. - Non.
Non fun eu.
E quen foi?
Ola?
- Ola? - Ola?
- Vaites. - Si.
- Vaia cristo. - Vaites.
Arre demo.
- Sodes uns festeiros. - Usastes
todas as pistolas aquí.
Eu agardaba atopar dous cadáveres.
Como entrastes?
O Súper. Si.
Deunos a chave.
Xa sei o que pensades.
Non esaxeredes.
Levantade as mans.
Si, a ver, espera.
Rapaces, e se sentamos?
- Así é mellor, ou? - Vale. Si.
- Vale. - Veña, sentade.
- Vamos. - Si, imos sentar.
Tomades algo?
Non. Temos soro da verdade.
Si que quero.
Intelixente.
- Inxectástesvos o soro? - Si.
Ides armados?
- Non. - Non.
Hai armas cargadas na casa?
Si.
- Hai unha no conxelador. - E...
- Outra no oco da escaleira. - ...no lixo.
- Detrás do sofá. - Creo que xa.
- Usamos o resto. - Usamos moitas.
Que raro.
Acabamos con moitos Smith.
Pero nunca co soro da verdade.
Que significa "acabar"?
É cando matas outros Smith.
Chámanlle "acabar".
Cada canto o facedes?
Só facemos iso.
Que ía ser se non o "risco extremo"?
- Risco extremo... - Matar outros Smith.
Matar outros Smith?
- Si. - Exacto.
É o peor.
- Caéstesnos moi ben. - Si.
Divertidos.
- Grazas. - Grazas.
Vós caéstesnos ben. Verdade?
Pero logo non.
Ao final.
O rapaz do Salvador, que...?
Un Smith.
Era un Smith.
Todo o mundo quere
coller un descanso disto e...
é unha parvada.
Si. Canto máis te rendes ao Súper...
Si.
Canta máis fe...
- Máis sinxelo é todo. - Si.
Por que falades del coma se fose un deus?
Porque o é.
Como souben onde atoparvos?
Non foi coincidencia.
Mercado agrícola. Posto de zumes. Ás 11:52.
Nunca erra.
Sabe o que ides facer antes de que o fagades.
Sabía onde iades ir antes de que o soubésedes vós.
Coñecíanos a todos antes de ser Smith.
As cousas que sabe, o que nos conta...
- É incrible. - É coma...
Fas o que che manda facer
e recibes como premio o regalo do presente.
O futuro non está garantido.
Amén.
Merda.
Merda!
Hostia puta! Estou cego!
Hostia puta!
O meu ollo!
Pero que carallo pasou?
- John! Cala! - O ollo!
- Necesito escoitar. - Merda!
Jane?
Amor, voume desmaiar. Desmáiome.
Despexado.
- Hai moito sangue. - Acouga.
Despexado.
John?
A ver.
Déixame ver.
- Non... - Si.
- Amodo. - Xa.
- Tes que relaxarte, vale? - Vale.
Non nos imos ir aínda.
Cantas balas tes?
Unha.
Cantas tes ti?
Non tiña.
Vale.
Déixame pensar.
Oe.
Non abras.
Ela conta con iso, así que...
- Non morreremos os dous. - Cala.
Non vou...
Non o vou facer.
Vale.
Cal é o plan?
- Pregúntasme a min? - Si.
A ti.
Pois...
Escurecerá nun par de minutos.
Terá que prender as luces ou estar ás escuras.
Teremos vantaxe nos dous casos.
Vale.
Ben.
Agardamos?
Agardamos.
Vale.
Pinta mal?
Mentireira.
Oe. John?
- John? - Estou esperto.
Mírame.
Quero dicirche algo.
Teremos un fillo.
Vale?
Cinco.
Dous.
E xa. Non penso negociar.
Quero vivir na montaña.
E buscarei sitio para mamá.
Si.
Como te chamas?
Alana.
Gústame "Jane".
E a min "John".
Oe. John?
Non durmas.
Voulle disparar.
Vou aló.
Vou intentalo, vale?
Mírame.
Respira.
Queda comigo.
Vou saír. Á de tres.
Ti queda aí. Respira.
Dispárolle e saímos.
Paréceche ben?
Si?
Estás ben?
Estou.
Conta tres.
Vale. Vou facelo eu e imos saír de aquí.
Vale.
Conta tres comigo.
Un...
Dous...
Tres!
Ola?
Traio un libro.
Pois...
Déixoo aquí.
Vale.
Adeus!
Meu.
Seth? Oe.
Pode que estean listos para vender.
Voulle sacar unha pasta a isto.
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Estefanía Prol