Έτοιμος;
Βγάλ' την από πιο χαμηλή γωνία, βρε. Έτσι θα φαίνεται πιο μεγάλο.
- Είσαι σοβαρός, Ρεϊνάλντο; - Γιατί;
Είναι τελείως θολή.
Γαμώτο. Ελπίζω να μη μας έχουν νικήσει ήδη.
Εγώ κουράστηκα, Ρέι.
Κι εμένα πονάνε η μέση και τα κότσια στις πατούσες μου,
αλλά δεν μπορούμε να φύγουμε μόνο μ' αυτό.
Τα κότσια σου; Πού να μη χαζολογούσαμε κιόλας.
Η ποδάγρα δεν με αφήνει σε ησυχία.
Ποδάγρα, πόνος στη μέση, προβλήματα προστάτη...
Κακογέρασες, ρε φίλε.
- Θα σε βοηθήσω. Δώσ' μου το τουφέκι. - Ξέχνα το.
Κάνε άκρη.
- Ωραία. Πάμε. - Εντάξει.
Δον Ρέι.
Μισό. Περίμενε.
Σταμάτα!
Είναι στα 50 μέτρα.
Οκτώ διακλαδώσεις;
Όχι. Κάπου έξι.
Το 'χω.
Το πέτυχες;
Πάμε να φύγουμε.
- Τι τρέχει; Έγινε κάτι; - Πάω για ένα κατούρημα.
Γαμώτο...
Ροσίτα, δώσ' μου το αντηλιακό.
Ευχαριστώ.
Δον Ρέι.
Κοίτα, δον Ρέι.
Ροσίτα, δώσ' μου το αντηλιακό.
- Ορίστε, δον Ρέι. - Ευχαριστώ.
Δον Ρέι.
Κοίτα, δον Ρέι.
ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΟ
Έτσι. Ένα, δύο...
Αλλά με χαμόγελο!
Αυτό είναι!
Ας περάσουμε στην ανάδειξη του νικητή της εκδήλωσης,
ενός από τους καλύτερους κυνηγούς στο Νουέβο Λεόν και σε όλο το Τέξας.
Και στο Μεξικό. Και σ' όλο τον κόσμο, διάολε!
- Όπως τα λες! - Έτσι ακριβώς!
Μπράβο!
Χειροκροτήστε τον δον Ρεϊνάλντο!
- Λόγο! - Έτσι, έτσι!
Λόγο, δον Ρεϊνάλντο!
- Ελάτε, δον Ρεϊνάλντο! - Λόγο!
Γιατί όχι, λοιπόν;
Τι μπορώ να πω;
Είμαι πολύ ευγνώμων που σας έχω όλους εδώ,
μαζί μου. Έχουμε την οικογένεια Γκάρζα Ραμίρεζ,
την οικογένεια Γκάρζα Γκάρζα, την οικογένεια Γκάρζα Μαρτίνεζ.
Αλλά και όλους όσοι...
όσοι είναι στο ράντσο μου.
Σαν στο σπίτι σας, λοιπόν, σύμφωνοι;
- Τι είναι; - Το ράντσο είναι ό, τι πολυτιμότερο
μου άφησε ο πατέρας μου. Σωστά; Εδώ... Εδώ μεγαλώσαμε.
Από μικρός, εδώ ήμουν. Εδώ μεγάλωσα, με τον αδερφό μου τον Αρνούλφο.
Ο οποίος κάπου εδώ είναι. Πού είναι; Εκεί!
Εδώ είδαμε και τα παιδιά μας να μεγαλώνουν.
Και... Ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου.
Πλησιάζει η επέτειος της δημιουργίας του ράντσου.
Και συμπληρώνονται και 20 χρόνια από τον θάνατο του μπαμπά.
Αυτός μου έμαθε για τη ζωή στο ράντσο. Αυτός μου έμαθε να κυνηγάω.
Το σημαντικότερο, μου έμαθε να βάζω πρώτη την οικογένεια. Πάνω απ' όλα.
Εκτός από τους Γκάρζα Ραμίρεζ. "Ένα μάτσο χωριάτες", έλεγε.
Εσύ είσαι χειρότερος!
- Έλα τώρα! - Ναι!
Εις υγείαν.
Στην υγειά της κάτω παρέας! Γεια μας κι εδώ πάνω!
- Εμείς ήμασταν πρώτοι. Καλά, σχεδόν... - Ναι, φυσικά.
Έλα, Τέγιο. Πες μου την αλήθεια.
Εσύ δεν το χτύπησες; Όταν πήγα για κατούρημα;
Όχι.Τι ιδέα είναι αυτή; Εγώ; Με τίποτα.
- Ήταν στα 200 μέτρα. - Ναι. Έτσι το χτύπησε.
Δεν υπάρχει περίπτωση να το πετύχαινε ο Ρέι στην ωμοπλάτη.
Έτσι λένε αυτοί.
Έλα τώρα, αυτός δεν πετυχαίνει ούτε τη λεκάνη κάποιες φορές.
- Βρε βρε. - Πώς είσαι; Πώς πάει, Ρέι;
- Χαθήκαμε. - Ναι. Στεκόμασταν ακριβώς πίσω σου.
Χαίρομαι που ήρθες. Μεγάλωσες.
- Έτσι λες; - Μεγάλωσες και οριζοντίως.
Κι όμως, έχω χάσει. Σαν γουρούνι είχα γίνει.
Μόλις έφτασε ο κληρονόμος.
Τι γίνεσαι, θείε;
Χάρηκα που σε είδα.
- Πώς πάει, μπαμπά; - Τι γίνεσαι, γιε μου;
- Έχασες τη βράβευση. - Είχα κάποια προβλήματα στη δουλειά.
- Είσαι σίγουρα εξπέρ στις δικαιολογίες. - Δεν το πιστεύω.
Αγόρι μου!
Τι κάνεις, θείε; Συγχαρητήρια για το αγριογούρουνο.
Φανταστικό. Δες εδώ! Κοίτα ομορφιές. Δεύτερη θέση.
Να φέρεις τα παιδιά για το κυνήγι των πασχαλινών αβγών.
Θα μαζέψεις εδώ την οικογένεια τη Μεγαλοβδομάδα;
- Ναι, φυσικά. - Πώς πάει;
Μετά το περιστατικό με τους Ράμος, προτιμώ να έρχομαι μόνος μου.
Δεν θέλω να έρχονται εδώ οι κόρες μου ούτε η Λορένα.
Μήπως υπερβάλλεις;
- Δεν μας χέζεις; - Εσύ να μας χέσεις.
Τι συνέβη;
Τίποτα. Έχει νευριάσει που βγήκα πρώτος εγώ.
Έλα να δοκιμάσεις το χοιρινό.
Πες σε όλους για εκείνο το τηλεφώνημα.
Ο πεθερός μου δέχτηκε ένα τηλεφώνημα
από κάποιον από αυτούς τους εγκληματίες που σε παίρνουν μέσα από τη φυλακή.
Ναι. Θα σας πω τι έγινε...
Με παίρνει ένας από αυτούς τους εκβιαστές, ξέρετε.
Και μου λέει
"Άκου, αν δεν μας δώσεις τόσα μετρητά μέχρι αύριο,
"θα έρθουμε και θα σου κόψουμε τα αρχίδια, μαλάκα". Τι διάολο...
- Και τι απάντησες; - Του λέω
"Θα πρέπει να βρεις ματσέτα έξτρα λαρτζ, τσόγλανε".
Καλά, τι περίμεναν; Ένα τσούρμο απατεώνες!
Καλά τους ξηγήθηκες!
Γεια μας!
- Καλά περνάς, πεθερέ μου; - Εξαιρετικά.
Να σου πω κάτι. Πριν το ξεχάσω.
Η Λαλίτα μού είπε ότι έχεις προβλήματα με την υδροδότηση. Σωστά;
Ήθελα να σου πω ότι, αν χρειάζεται,
μπορώ να μιλήσω στους ανθρώπους στο υπουργείο, να μας δώσουν ένα χεράκι.
- Ευχαριστώ, Ραουλίτο. - Μην το συζητάς.
Ξέρεις ότι θέλω μόνο το καλύτερο για το ράντσο.
Και για την οικογένεια της γυναίκας μου, που είναι κυριολεκτικά και δική μου.
Πες μου, γιε μου.
Θες να αναλάβεις εσύ το ράντσο μου;
Δεν μπορείς να με πεις προδότη, εφόσον σε έχω προειδοποιήσει. Σωστά;
Έλα, αστειεύομαι.
Βέβαια, έχω παρατηρήσει
ότι ο Ελίας δεν πολυενδιαφέρεται για το ζήτημα. Κάνω λάθος;
Και γνωρίζεις ότι η Λίλι είναι λίγο ατίθαση. Έτσι δεν είναι;
Τι εννοείς "ατίθαση";
Εννοώ ότι... ότι είναι πολύ ελεύθερο πνεύμα.
Τι σκατά πά' να πει αυτό;
Ότι... Το αναφέρω μόνο επειδή η Λάουρα μου είπε
ότι, ξέρεις, η Λίλι τα είχε με εκείνο τον τεμπελχανά
- και τώρα με έναν βαρκάρη. - Τι εννοείς, "βαρκάρη";
Σέρφερ, νομίζω.
- Να πω την αλήθεια, δεν είμαι σίγουρος. - Αν δεν είσαι, καλύτερα μη μιλάς, γιε μου.
Άρχισαν κιόλας τους καβγάδες.
Τα τριαντάφυλλα είναι αλήθεια Πως σταμάτησαν να ανθίζουν
Και η αγάπη της ζωής μου
Πίσω δεν γυρίζει πια
Τα παιδιά τη μητέρα τους ζητούν
Κι όταν τον πατέρα δουν Δάκρυα απ' τα μάτια τους κυλούν
Μακάρι να σ' είχα ανάγκη
Να ζητούσα πίσω να 'ρθεις
Μα εδώ τίποτα δεν έχει αλλάξει
Όχι. Μην ανησυχείς για μένα
Όλα ίδια παραμείναν Όπως όταν ήσουν εδώ
Εμπρός!
Όλα είναι όντως ίδια
Τα κάδρα στους τοίχους Όπως τα έβαλες εσύ
Τα σανδάλια σου στη θέση τους
Ακόμα και το μπουρνούζι σου Εκεί ακριβώς που το άφησες
Το μόνο που άλλαξε είναι ο καθρέφτης
Τώρα κάθε φορά που τον κοιτάζω Βλέπω μέσα μια φιγούρα
Με μαύρους κύκλους κάτω απ' τα μάτια
Και ρυτίδες που άρχισαν Να μου σκιάζουν το πρόσωπο
Ένα πρόσωπο που χάιδεψες τόσες φορές
Μακάρι να σε είχα ανάγκη
Να ζητούσα πίσω να 'ρθεις Μα τίποτα δεν έχει αλλάξει εδώ
Όχι, για μένα μην ανησυχείς
Όλα παρέμειναν ίδια Όπως όταν ήσουν εδώ
Γαμώτο.
- Κράτα το σωστά. - Σωστά το κρατάω.
- Αποκλείεται. Γι' αυτό κλοτσάει. - Αριστερόχειρας είμαι. Έτσι με βολεύει.
Γκονζαλίτος! Να πάρει.
- Μπαμπά! - Έλα δω, Γκονζαλίτος.
Δες κάτι πράγματα! Η τύχη του πρωτάρη!
- Πού χάθηκε το μαλακισμένο ο Γκονζαλίτος; - Ο τεμπέλαρος έμεινε εκεί κάτω.
Γιατί τέτοιο βρομόστομα; Γιατί "μαλακισμένο";
- Άσε να το πάρω. - Δεν πειράζει.
Καλά...
Τι τρέχει πάλι; Τι καίει εκεί πέρα ο θείος Αρνούλφο;
Ποιος ξέρει;
Δεν ήξερα καν ότι είναι εδώ.
Θα πάω να δω αργότερα.
Πρέπει να ξηλώσουμε τα στόρια.
- Πόσο καλαμπόκι έχει μείνει; - Μόνο αυτά τα δύο τσουβάλια.
Τότε, γράψε ότι χρειαζόμαστε κι άλλο.
Πες στην κόρη μου τη Λίλι πόσο χρειάζεσαι, να σου δώσει τα χρήματα.
Πάρε το φορτηγάκι, Τέγιο.
Ρόσα, σέλωσε τον Λορένζο.
Αφεντικό.
- Σκέφτηκες αυτό που σε ρώτησα; - Ναι.
Αυτήν τη στιγμή δεν μπορώ να αυξήσω κανέναν μισθό, Τέγιο.
Θα το συζητήσουμε την επόμενη κυνηγετική περίοδο.
Η Λίλι είπε ότι πιάσατε μόνο μια χήνα. Δεν φτάνει αυτή.
Ρέι.
- Ρεϊνάλντο! - Τι;
Σου μιλάω.
Ψάχνω το κλειδί. Μήπως το έχεις δει; Είμαι σίγουρος ότι το είχα εδώ.
Μόνο μια χήνα πιάσατε;
"Μόνο μία". Άκου τι λέει.
- Θα φτάσει για όλους; - Ποια; Η πάπια;
Με τίποτα, την έδωσα ήδη στον Γουένσες.
Επομένως; Τι θα φάμε;
Πάντα το κάνετε θέμα να φάτε πάπια, αλλά δεν σας αρέσει.
Αυτό είπες ότι θα έφερνες.
Αφού το θέλουν τόσο, ας ξυπνάνε νωρίτερα.
Ναι, καλά. Για να πάνε για κυνήγι; Αφού δεν τους δίνεις καν τουφέκια.
Να πάνε να αγοράσουν δικά τους.
Ξέρεις ότι ο Ραουλίτο είναι τζαμπατζής.
Τι γελοιότητες είναι αυτές.
Ρέι, ούτε να σημαδέψεις δεν μπορείς πια.
- Καλημέρα, μπαμπά. - Πώς είσαι, μπισκοτάκι μου;
Έσπασα αυτό!
Ωχ! Το μπισκοτάκι μου έσπασε το αβγουλάκι του;
- Γλυκιά μου, έχεις δει τα κλειδιά μου; - Στην πόρτα είναι, μπαμπά.
"Μπισκοτάκι μου".
Κόφ' το.
- Καλημέρα, πεθερέ μου. - Μεσημέρι έχει πάει.
- Καλημέρα. - Πώς πήγε το κυνήγι;
Καλά.
Βοήθησέ με να κόψω μερικά χαρτάκια.
Καλή μου, το ξέρεις ότι δεν τα πάω καλά μ' αυτά.
Ή βοήθησε να τα βάψω. Δεν μπορεί να είσαι τόσο άχρηστος.
Εσύ πόσο ήπιες;
- Μην τα γεμίσεις με τη μαριχουάνα σου. - Μήπως θες λίγη, φιλαράκο;
Ξέρεις τι ώρα φτάνει ο αδερφός σου;
- Δεν είπε τίποτα, ε; - Όχι.
- Ρέι. - Τι;
Πήρες την κολχικίνη σου;
Ναι.
Είναι όλα έτοιμα;
- Ναι, αφεντικό. Να έρθω μαζί; - Όχι. Για ποιον λόγο;
Μήπως έχεις άλλο κλειδί της αποθήκης;
Όχι;
Φεύγεις;
- Ναι. - "Ναι".
Έλα τώρα. Πάω απλώς μέχρι του Αρνούλφο.
Είναι εδώ με τη Λορένα και τα σκυθρωπά κορίτσια;
Πού θες να ξέρω;
Καλά. Έλα, Σοφία, βιάζομαι.
Τι βιάζεσαι, βρε άξεστε;
- Τα παιδιά θα ξυπνήσουν σύντομα. - Τότε, δεν θα αργήσω.
- Καλά. Θα μου φέρεις μερικά αβοκάντο; - Αβοκάντο;
- Από πού; - Από την πόλη.
- Μα είναι πολύ μακριά. - Βίκι!
Περίμενε να ξυπνήσουν τα αδέρφια σου.
Είπα ήδη στον Τέγιο να φτιάξει ψητή κατσίκα.
- Πού πας, μπαμπά; - Στον θείο σας τον Αρνούλφο.
Θες να την πάρεις μαζί σου;
Κάθισε ίσια. Έτσι μπράβο.
Παππού, κάνει πολλή ζέστη.
Κοίτα, καλή μου. Ένα αγριογούρουνο.
Φεύγεις για μερικές ψωροαγελάδες;
Γάμα το.
- Τι; - "Για μερικές ψωροαγελάδες", λέει.
Άκου εκεί.
Έτσι άρχισε και με τους Ράμος.
Και μετά... Τα ξέρεις τα υπόλοιπα.
Και γιατί να συμβεί το ίδιο και σ' εσένα;
Εδώ δες!
Οι δικές μου χαίρουν άκρας υγείας.
Εγώ δεν παίρνω τέτοιο ρίσκο για ένα ηλίθιο κομμάτι γης.
Θα αφήσεις το Sako;
Όχι.
Και το Winchester;
Τι σχέση έχει αυτό;
Τι εννοείς; Εσύ δεν το έχεις;
Άκου ρε τι λέει. Για όνομα, πώς να το έχω εγώ;
Κάθε πέντε χρόνια, τα ίδια και τα ίδια.
- Σου έδωσα τη φοράδα για το Winchester. - Το τουφέκι είναι δικό μου, Ρεϊνάλντο.
Εσύ είσαι αυτός που κάθε πέντε χρόνια αλλάζει την ιστορία.
Και τώρα το έχεις χάσει.
Νομίζω πως οι αγελάδες ήταν άρρωστες.
Μάλλον δεν τις εμβολίασες. Τσιγγούναρε!
Οι Ράμος είχαν μπλέξει με κακοποιούς.
Δεν είναι έτσι, Ρεϊνάλντο. Το ξέρεις πολύ καλά.
Έλα, καλή μου. Θα περάσεις αργότερα;
Πάω στο Μοντερέι με τη Λορένα και τα κορίτσια.
Είναι η επέτειος του ράντσου, έλα τώρα!
Πρέπει να τελειώσω το πακετάρισμα.
Όπως θες. Πάμε, γλυκιά μου.
Θα σε ανεβάσω στο άλογο.
- Παππού, δεν μ' αρέσουν τα αβοκάντο. - Γιατί;
- Καλή σας μέρα. - Ευχαριστώ.
Τα αβοκάντο είναι πολύ καλά. Φύγαμε.
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ - ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ
Η γιαγιά σου θα φτιάξει γκουακαμόλε.
Όχι! Περίμενε, Αδριάν!
Σκότωσαν την κατσικούλα!
Γιατί κλαις;
- Θα βλέπω εφιάλτες. - Σιγά τώρα.
Φέρσου σαν άντρας, μικρέ. Μην κλαις. Ή εμείς ή αυτά.
Βοήθησε να στρώσετε το τραπέζι.
- Έλα, ζιζάνιο. - Μαμά!
Γεια σου, αγάπη μου. Σου άρεσε η ιππασία, πριγκίπισσα;
- Πάρε αυτό. - Αγαπάς το γκουακαμόλε, ε;
Τι έπαθε ο μικρός;
- Μην αρχίσεις καβγά, σε παρακαλώ. - Γεια.
Γεια σου, μπαμπά.
- Πώς πάει, γιε μου; - Παιδιά, ήρθε ο θείος Ελίας!
Κι έφερε έναν κλόουν!
Σκέτη γλύκα όπως πάντα.
- Ο λεβέντης μου. - Θάλασσα τα 'κανες, βρε Ελίας.
Είχαμε πει να φέρεις το φουσκωτό κάστρο.
Στο αμάξι είναι και το κάστρο. Τι νόμιζες;
Θα βοηθήσεις καθόλου ή θα χαλάσει το μανικιούρ σου;
Έχω πολλή δουλειά με την παρουσίαση του ράντσου, εντάξει;
Έδειξες στη μαμά το τατουάζ σου;
Πότε έκανες τατουάζ; Πονηρούλα.
Είναι μικροσκοπικό, βρε μαμά. Και το έκανα κάπου τέσσερις μήνες πριν.
Αγελάδα νομίζεις πως είσαι; Πρώτα ο κρίκος στη μύτη σου και τώρα...
- μαρκαρισμένη; - Μα είναι πάρα πολύ μικρό. Δες.
Φριχτό είναι. Ο πατέρας σου θα πάθει ανακοπή άμα το δει.
Χαριτωμένο είναι. Θα του το πω απόψε.
Όποτε φτάνει ο μπαμπάς στο ράντσο, αρχίζει να μιλάει σαν τον παππού,
όλο αγένειες και βρισιές. Μόνο η Ρόσα τον αντέχει.
Να μου πεις αν σου μιλάει άσχημα. Ο τρελόγερος.
Δεν πειράζει, κι εγώ έτσι μιλάω. Γι' αυτό τα βρίσκουμε.
Καλύτερα να αλλάξεις αυτήν τη συνήθεια. Γιατί θα έρθεις στο Μοντερέι
και θα έχεις να κάνεις μαζί του όλη μέρα.
- Αλήθεια θα πάρετε τη Ρόσα μαζί σας; - Ναι. Η Λίτσα έφυγε. Δεν σας το είπα;
- Η Λίτσα; - Ναι.
Κάρμεν δεν την έλεγαν;
Όχι, Λίτσα. Αυτή από το Σαν Λουίς Ποτοσί.
Θυμάστε αυτήν που τακτοποιούσε τα πάντα με τεράστια προσοχή;
- Καμιά δεν μένει καιρό μαζί σου, μαμά. - Ψέματα λες.
Έχεις φίλο, Ρόσα;
Με αυτό το προσωπάκι, θα παντρευτεί και θα σου φύγει, μαμά.
Δεν φαντάζομαι τη Ρόσα να μένει να φροντίζει τον μπαμπά.
Ειδικά με τη διάθεση που έχει ο μπαμπάς τώρα.
Ακόμα χειρότερα φέρεται στον Ελίας. Πρέπει να το δείτε αυτό.
Με κακία.
Μαμά, η Λίλι κι εγώ γνωρίσαμε τον φίλο του Ελίας.
- Όχι! - Γαμώτο.
- Όχι! - Όλα καλά.
- Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. - Τι έπαθες; Ηρέμησε. Όλα καλά.
Τι τρέχει, μαμά;
- Τι έπαθες; - Τίποτα.
Μα τι έγινε; Έλα.
- Έλα, εντάξει. - Δεν είναι τίποτα.
Η κωλοεμμηνόπαυση. Ξεχνάω ότι είμαι σ' αυτήν τη φάση.
Μπορεί να είσαι στην εμμηνόπαυση, αλλά εσύ δεν ιδρώνεις σαν γουρούνι. Δείτε.
- Κοίτα χάλι. - Αηδία. Για όνομα.
- Πάρε μια τζούρα. - Αηδία!
Πού θέλετε το φουσκωτό κάστρο;
- Πού το θέλετε; - Νομίζω ότι εδώ είναι καλά.
Εδώ έχει πάρα πολύ ήλιο, χώρια ότι δεν έχω πρίζα.
Θα το φτιάξεις εσύ;
Θα αναλάβω τα πάντα. Πείτε μου πού θα μπει κι εγώ θα το ετοιμάσω.
Τέγιο!
Θα πας στον κλόουν μια μπαλαντέζα; Άντε μπράβο. Μην κάθεσαι.
Και τα παιδιά;
Έμειναν με την Κλαούδια.
Σου είπα να τα φέρεις κι αυτά.
Από τα γενέθλιά σου έχω να τα δω.
- Καλά καλά δεν θα ξέρουν ποιος είμαι. - Το ξέρω, μπαμπά, αλλά δεν γινόταν.
Πού βρίσκεστε με τα χαρτιά;
Τελειώνουμε. Μάλλον σύντομα θα τα υπογράψουμε.
Ο Εουχένιο μου είπε ότι δεν πήγες σ' αυτόν.
Το ανέλαβε ένας φίλος μου, κι είπα να μην τον ενοχλήσω.
Και τι σε συμβούλεψε; Να μην πάρεις την επιμέλεια;
Και μ' εσένα τι γίνεται; Παίζει τίποτα, καμιά νέα κοπέλα;
Όχι.
Κι εκείνη; Θα συγκατοικήσει με εκείνον τον μαλάκα;
Μάλλον θα παντρευτούν.
- Αυτός με τι ασχολείται; - Δεν ξέρω. Νομίζω πως είναι δικηγόρος.
Δεν σε βλέπω να κερδίζεις την επιμέλεια.
Να σου πω.
Δεν βρίσκω το τουφέκι του παππού σου. Μήπως το έχεις δει;
Όχι.
Τέγιο!
Ρίξ' του ασβέστη.
Ρόσα!
Σ' έπιασα, κυνηγάς.
Σ' έπιασα.
Σ' έπιασα, κυνηγάς.
Αυτό το δέντρο...
το φύτεψε ο μπαμπάς.
Όταν ήμουν ακόμα πιτσιρίκι.
Να, περίπου στην ηλικία της Βίκι.
Άντε, γιε μου. Πες μας την ιστορία του ράντσου.
Για να δούμε...
Εντάξει. Λοιπόν.
Ο παππούς Ρεϊνάλντο, που είχε έρθει από την Ισπανία...
- Όχι... - Εντάξει. Θυμήθηκα.
Ο προπάππους σου ο Αρνούλφο είχε έρθει από την Ισπανία.
Ο παππούς Ρεϊνάλντο γεννήθηκε στο Μοντερέι.
- Άσ' τον να μιλήσει. - Αλλά να τα πει σωστά.
- Καλά... - Άφησέ τον.
Ο παππούς Ρεϊνάλντο κληρονόμησε γη στο Αρτεάγα. Σωστά;
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα.
Στο Αρτεάγα, γνώρισε τη γιαγιά Κορδέλια.
Εκείνη ήταν δασκάλα σε σχολείο...
Γιατί λες αυτό το κομμάτι; Έχει κάποια σχέση;
- Ρέι, άσ' τον να τελειώσει. - Προχώρα στην ιστορία με το πούμα.
Πες την εσύ, λοιπόν, μπαμπά. Ή εσείς οι δύο χαζοβιόλες.
- Αν μου επιτρέπεις, πεθερέ μου, εγώ θα... - Για έλα, βρε Ρόσα.
Πες στους βλαμμένους την ιστορία του ράντσου. Μπας και τη μάθουν.
- Όχι. Δεν την ξέρω. - Άλλη από κει.
- Σας την έχω πει ένα σωρό φορές. - Ο παππούς έψαχνε γη στην περιοχή.
Μια μέρα, έπεσε πάνω σε ένα πούμα. Έβγαλε το Winchester και το σκότωσε.
Και αποφάσισε να φτιάξει εδώ το ράντσο.
- Το ξεπέταξες. - Έτσι δεν είναι;
- Ναι. - Αυτή είναι η ιστορία, μπαμπά.
- Ναι. Την ξεπέταξες. - Όπως τα είπε είναι.
Ο μπαμπάς έψαχνε...
γη.
Κάποιος του είπε ότι εδώ τριγύρω υπήρχε ένα μικρό ρυάκι.
Και αποφάσισε να το δει.
Από τότε που ήμουν τόσος δα, με έπαιρνε όπου πήγαινε.
Έτσι, ήρθα εδώ μαζί του.
Το θυμάμαι σαν χθες.
Ήμασταν πολύ κουρασμένοι, όλη μέρα στον ήλιο.
Ξαφνικά, είδαμε να κουνιούνται κάτι κλαδιά, και νομίζαμε πως ήταν λαγός.
Αλλά όχι. Ήταν πούμα.
Κι ο μπαμπάς δεν ήταν ακόμα κυνηγός. Ένας απλός εργάτης ήταν ακόμα.
Σκέφτηκε ότι μπορεί να μας έκανε επίθεση.
Γύρισε γρήγορα,
άρπαξε το Winchester και...
μπαμ, το πυροβόλησε. Το ζώο έτρεχε σαν διάολος.
Το έβαλε στα πόδια. Μα ήταν πληγωμένο, γιατί άφηνε πίσω ίχνη αίματος.
Ο μπαμπάς μού είπε "Έλα, ας το ακολουθήσουμε". Κι αυτό κάναμε.
Η περιοχή ήταν γεμάτη από γαζίες και κάκτους και...
Τελικά, φτάσαμε σε ένα σημείο που δεν μπορούσες να περάσεις.
Ο μπαμπάς μού είπε "Περίμενε εδώ".
Τρύπωσε εκεί μέσα, σχεδόν έρποντας, ακολουθώντας τα ίχνη του πούμα.
Επειδή το ζώο ήταν πληγωμένο, μόλις τον άκουσε του όρμησε.
Λες και ήθελε να του κάνει μια μεγάλη αγκαλιά. Σκεφτείτε την εικόνα! Μάλιστα.
Έπιασε το τουφέκι όσο πιο καλά μπορούσε, σημάδεψε ξανά,
και μπαμ, του έριξε πάλι.
Είμαι σίγουρος ότι ακριβώς εκεί, ενώ αμυνόταν,
πήρε μια γεύση της έξαψης που νιώθεις,
όταν ετοιμάζεσαι να πάρεις τη ζωή κάποιου ζώου.
Αυτά τα γεγονότα ήταν τόσο σημαντικά και τόσο σημαδιακά,
που ο μπαμπάς...
αποφάσισε να ρίξει όλα του τα λεφτά σε αυτήν τη γη.
Κι εδώ ακριβώς,
στο σημείο που έθαψε το πούμα, φύτεψε αυτήν την πορτοκαλιά.
Ο αγαπητός μου πατέρας δημιούργησε ζωή από τον θάνατο.
Έφτασε το λαγουδάκι του Πάσχα;
Όχι. Ο δρόμος είναι κόλαση.
Πεθερέ μου, ήθελα να σου πω κάτι.
Έχω έναν φίλο γεωπόνο μηχανικό.
- Δεν ξέρω αν τον έχει αναφέρει η Λαλίτα. - Όχι.
Είναι κορυφή! Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Μοντερέι.
Είναι ιδιοφυΐα σε ό, τι έχει σχέση με εσπεριδοειδή και σόργο.
- Μπαμπά! - Τι είναι;
- Έλα να δεις την παρουσίασή μου. - Αργότερα, καλή μου.
- Πότε; - Μετά το φαγητό.
Δεν φτάνει, επειδή το μέρος είναι μακριά.
Έπρεπε να έρθεις προετοιμασμένος.
Αλλιώς, την επόμενη φορά θα βρω άλλον κλόουν.
- Απαιτούμε σωστές υπηρεσίες. - Το καταλαβαίνω.
Κι είναι ωραία γιορτή.
- Όχι. Το χοιρινό δεν είναι ακόμα έτοιμο. - Για το βραδινό είναι αυτό; Για μας;
- Τι ήταν αυτό; - Η μικρή! Τι συνέβη;
- Ίσις, τι έκανες; - Περίμενε, Λάουρα!
- Έλα δω, αγάπη μου. - Τι έγινε;
- Τι έπαθε το φουσκωτό κάστρο; - Δεν ξέρω.
- Το κοριτσάκι πρέπει να πείραξε κάτι. - Αποκλείεται.
"Γυμνός είναι ο Άδης μπροστά στον Θεό.
"Ακάλυπτη η άβυσσος της απώλειας.
"Αυτός απλώνει τους ουρανούς του βορρά πάνω από το κενό.
"Αυτός κρεμά τη γη, ώστε να αιωρείται πάνω από το τίποτα.
"Αυτός συγκρατεί το νερό μέσα στα νέφη Του,
"κι όμως αυτά δεν σπάνε από το βάρος τους".
Ιώβ 26, 6-8.
Καταπληκτικά, αγόρι μου!
Και τώρα, πες την προσευχή.
Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου, για την οικογένειά μου,
για τους φίλους μου και για τους Εκδικητές.
"Για τους Εκδικητές"!
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
- Ξεφούσκωσε τελικά εκείνη η μαλακία; - Αμάν πια αυτό το στοματάκι σου.
Νομίζω ότι είχε θέμα τροφοδοσίας.
Είπε κανείς στον Τέγιο να ελέγξει τον μετασχηματιστή;
Δεν του είπα τίποτα.
Τέγιο, πήγαινε να ελέγξεις τον μετασχηματιστή!
Πηγαίνω εγώ!
- Ρόσα. Ρόσα! - Κανέναν δεν ακούει πια;
- Μην της μπαίνεις. - Ξεχάστε το. Τρώτε.
Πήγε κιόλας 4:00 μ.μ.
"Είναι 4:00 μ.μ.!
"Είναι μια στιγμή στοχασμού.
"Τι ωφελεί κάποιον να εξουσιάσει όλο τον κόσμο,
"αν στην πορεία χάσει τον εαυτό του;
- "Στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση..." - Φτάνει. Δεν θέλουμε όλο το πακέτο!
Ως εδώ καλά.
Ποιοι είναι αυτοί;
Ποιοι είναι αυτοί, Ρέι;
Η ζέστη γίνεται ανυπόφορη. Τι λέτε; Εγώ λέω να πάμε μέσα.
Με τίποτα. Είναι τέλεια εδώ έξω.
Ρέι... Όχι. Έρχον... Όχι.
- Τα παιδιά. Πάρτε τα μέσα. Ρέι... - Πηγαίνετε με τη μητέρα σας.
- Έλα εδώ, Ελίας. Ελίας... - Τη μικρή, Ραούλ!
Ελίας, μπες μέσα.
Άντε.
Πώς πάει; Δον Ρεϊνάλντο, σωστά;
Γεια σου.
Ρικάρδο Γκουζμάν.
Ρε γαμώτο, τα πάντα στην πόλη ήταν κλειστά,
και θέλαμε να δούμε αν θα μας δώσετε κανένα τάκο.
Τέγιο. Δώσε στα παιδιά κανένα νεφρό από την κατσαρόλα.
Όχι, όχι νεφρά. Βάλε και λίγη σπάλα, βρε κουμπάρε.
Τι στο...
- Ούτε πού σας ξέρω, μάγκες. - Δεν τρέχει τίποτα.
Όλα καλά, απλώς κάνουμε περιπολίες στην περιοχή.
Είναι πολύ επικίνδυνη. Σίγουρα θα τα 'χετε ακούσει κι εσείς.
Δεν γίνεται να φάμε εδώ;
Όχι, φίλε μου. Είναι οικογενειακό τραπέζι.
Θα σε λέω "μπαμπά", αν θες.
Όχι, πλάκα κάνω. Ήρθαμε με κάθε σεβασμό, φίλε.
Αλλά, μιλώντας για σεβασμό...
μήπως θέλετε προστασία;
Θα κάνουμε περιπολία σε άλλα ράντσα. Σύμφωνοι;
Θα γυρίσουμε αργότερα, να δούμε αν άλλαξες γνώμη.
Άκου, φίλε.
Καλά θα κάνετε να μην ξαναγυρίσετε εδώ. Δεν θα το ξαναπώ.
Καλά, λοιπόν. Όπως θες. Φιλαράκο, έβαλες και καμιά τορτίγια;
Φεύγουμε τώρα. Εντάξει; Μη μας κρυώσει και το φαΐ.
Στο καλό, φίλε.
Καλή όρεξη. Θα τα πούμε σύντομα.
Φεύγουν.
- Τι σκατά ήταν αυτό, μπαμπά; - Τίποτα, γλυκιά μου. Μην ανησυχείς.
- Κάθισε. Έλα δω. - Ρέι.
- Τι ήταν αυτοί; Τι σου είπαν; - Τίποτα. Όλα καλά. Κάθισε.
- Πες μου, αγάπη μου. - Όλα εντάξει, μην ανησυχείς.
Λοιπόν, εμείς λέμε να φάμε και να πηγαίνουμε.
- Ας φύγουμε τώρα. - Όχι δα.
Καθίστε όλοι. Μη φοβάστε.
Ήταν απλώς κάτι τζαμπατζήδες φίλοι που ήθελαν μερικά τάκο. Καθίστε.
Τους ήξερες, δηλαδή;
- Ναι. Κάθισε, Ελίας. - Μη λες ψέματα, Ρέι.
Εμείς πάμε. Τα παιδιά είναι κουρασμένα.
Είπα όχι. Είναι νωρίς ακόμα. Ας φάμε. Κάτσε κάτω, Ραούλ.
- Κάθισε, αγάπη μου. Κάθισε. - Άντε μπράβο.
Μικρή Βίκι. Θες να κάτσεις με τον παππού; Ναι;
- Πήγαινε στον παππού. - Έλα.
Γκουακαμόλε, μαμά;
- Άντε, σερβιριστείτε. - Να πάρει. Μας βούτηξαν τη σπάλα.
Μείνε εδώ, πριγκίπισσα. Τώρα θα φας, καλή μου.
Πού είναι η Ρόσα;
- Θα πάρω έναν μεζέ. - Μην ανησυχείς, γλυκιά μου.
Όλα εντάξει, μη φοβάσαι.
Ακούστε, λοιπόν.
Ένας κυνηγός περιπλανιέται στο δάσος
και, αφού ρίχνει σε ένα αγριογούρουνο, συνειδητοποιεί ότι ξέμεινε από σφαίρες.
Λέει, λοιπόν, "Να πάρει! Μου τέλειωσαν οι σφαίρες. Πώς θα γυρίσω σπίτι;"
Και ξεκινάει για την καλύβα του.
Τρέμει το φυλλοκάρδι του και έχει τον νου του για τυχόν άλλα ζώα.
Μετά από λίγη ώρα περπάτημα, πέφτει πάνω σε ένα πούμα.
Ο κυνηγός, που δεν ήταν θρήσκος, λέει "Ας προσευχηθώ στον Θεό.
"Δεν έχω άλλη επιλογή". Με το βλέμμα στον ουρανό, λέει
"Κύριε, μην αφήσεις το πούμα να με φάει. Πάρ' το από τον δρόμο μου".
- Τι; Δεν έχει άλλη βενζίνη; - Όχι, τελείως άδειο.
Γιατί δεν μου το είπατε;
Έχει κι άλλη στην αποθήκη.
- Αύριο θα φτιάξω τις ασφάλειες. - Ναι.
Έτσι, λοιπόν, το πούμα απομακρύνεται χωρίς να του κάνει κακό.
Να σου πω...
Τι παίζει με τον Μπραούλιο; Μήπως έχει μπλέξει με κακές παρέες;
Ετοίμασε τη φωτιά.
Και ο κυνηγός συνεχίζει την πορεία του. Ξαφνικά, μια αρκούδα τού κόβει τον δρόμο.
Μια πελώρια, δυνατή και άγρια αρκούδα.
Κι ο κυνηγός ξαναπροσεύχεται. Στρέφεται προς τον Θεό και λέει
"Κύριε, σε παρακαλώ, πλημμύρισε με έλεος αυτήν την αρκούδα,
"ώστε να μη με φάει".
Τότε, η αρκούδα γονατίζει.
- Έλα τώρα! - Έλεος!
Η πελώρια, τρομερή αρκούδα...
Πλάκα μάς κάνεις!
Γονατίζει. Και τι λέτε ότι κάνει;
- Τι; - Αρχίζει να προσεύχεται.
Τι μας λες τώρα!
- Μόνο προσευχητάρι δεν έβγαλε η αρκούδα. - Έλεος!
Αρχίζει να προσεύχεται, κι ο κυνηγός ευχαριστεί τον Θεό. Ωραία;
- Όχι. Σταμάτα. - Θέλω να με κοιτάξεις στα μάτια.
Τι έπαθε η αγελάδα;
Ψόφησε. Τι άλλο;
Τι ξέρει το αφεντικό και έχει υποψίες για σένα;
Για μένα; Τίποτα. Τι να ξέρει, δηλαδή;
Είναι τσατισμένος και υποπτεύεται τον κόπανο από δω.
- Εγώ φεύγω. - Καλά, μισό. Προσεύχεται ξανά
και λέει "Σ' ευχαριστώ, Κύριε, που είσαι τόσο καλός μαζί μου". Καλά ως εδώ;
Τότε, ξαφνικά, ακούει την αρκούδα
να μουρμουρίζει εκεί που είναι γονατιστή.
"Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου. Ευλόγησε το σημερινό μου γεύμα".
Δεν είμαστε καλά!
Το καταλάβατε, έτσι; Η αρκούδα θα τον φάει!
Θα έχει κυνηγό για δείπνο!
- Τι έγινε; - Δεν ξέρω.
Τι έγινε;
- Τι συνέβη, αγάπη μου; - Μαμά.
- Τι έγινε; Πες μου. - Μαμά.
Είναι κανείς εκεί;
Τέγιο!
Τι συμβαίνει;
Φέρτε φτυάρια!
Ελίας!
- Πού είναι ο Ελίας; - Θέλουμε κι άλλο χώμα!
Συνεχίστε!
- Κι άλλο χώμα! - Φέρνω!
Πρέπει να τους πληρώσεις, Ρεϊνάλντο.
Δεν είναι τόσο απλό, μαμά.
Σου ζητάνε χρήματα μία φορά, και μετά ξανά και ξανά. Δεν καθαρίζεις ποτέ.
Όχι. Πρέπει να κινηθούμε σωστά.
- Ο Γκρεγκόριο έχει έναν φίλο στο Ναυτικό. - Ο Γκρεγκόριο;
Σκέφτηκα πως μπορεί να βοηθήσει.
Πρέπει να τους πληρώσεις, δον Ρεϊνάλντο. Δεν γίνεται αλλιώς.
Ευχαριστούμε, Ρόσα. Αλλά το ζήτημα είναι οικογενειακό.
Ίσως η καλύτερη λύση είναι... Ίσως πρέπει να πουλήσουμε το ράντσο.
Ρέι, ας φύγουμε.
Τουλάχιστον να το πούμε στην αστυνομία. Ο θείος μου έχει έναν...
Όχι. Το πρόβλημα εδώ είναι το νερό. Ας φτιάξουμε το δίκτυο κι ας πουλήσουμε.
Όχι.
Δεν έχω πειστεί για την εγκατάσταση σωλήνων στο ρυάκι.
Μπορείς να έρθεις; Δεν κοιμούνται και μου την έχει δώσει.
Κάνε υπομονή, Λαλίτα. Προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη.
Ραούλ.
Έρχεσαι, σε παρακαλώ;
Επιστρέφω αμέσως.
Ψηλά το κεφάλι, οικογένεια. Όλα θα πάνε καλά. Θα το δείτε.
Ευχαριστώ, γιε μου.
Πόσα θέλουν;
Δεν θα 'ναι πολλά.
Λοιπόν;
Θα φύγουμε.
Αλλά δεν θα δουν δεκάρα από μένα.
Και δεν το συζητάω.
- Καθίστε όμορφα. - Έλα δω.
Φύγαμε!
Πάμε, Βίκι! Κοίτα, τι ωραίο!
Να προσέχεις, Λαλίτα.
- Σ' αγαπώ, μπαμπά. - Ευχαριστώ που ήρθατε.
- Πες μας αν χρειαστείς κάτι, εντάξει; - Ναι.
Γεια, παππού! Σ' αγαπάμε!
Γεια σας, μικρά μου. Φιλάκια, πολλά φιλάκια.
Ελίας!
Πάρε και τη μητέρα σου, τη Λιλιάνα και τη Ρόσα.
- Κι εσύ; - Καλά.
Δεν φεύγω χωρίς εσένα. Ακούς;
Χώρια που δεν χωράμε όλες σ' αυτό το σαραβαλάκι.
Θα πάρει ο καθένας το φορτηγό του και θα φύγουμε μαζί.
Θα έρθω κι εγώ το απόγευμα.
Τέγιο, δέησες να εμφανιστείς! Πού είναι η Ρόσα;
Πες της να έρθει εδώ. Φεύγουν. Θα έρθω κι εγώ σύντομα.
Φεύγουμε, αλλά θα τους βγάλουμε την πίστη. Όπως σας το λέω.
Να ψάξω την άκρη με το Ναυτικό;
Εντάξει.
Σ' αγαπώ, μπαμπά.
Τέγιο.
- Εδώ δεν είναι το σπίτι σου; - Ναι.
"Ναι". Αυτό έχεις να πεις μόνο;
Άκου...
Θα ενισχύσουμε όλο τον περιμετρικό φράχτη.
Και θα σκάψουμε ένα χαντάκι στον κεντρικό δρόμο.
Νομίζω ότι από εκεί τρύπωσαν τα καθάρματα.
Όσο για το σπίτι, θα σφραγίσουμε με σανίδες πόρτες και παράθυρα.
Καλά τα λες, δον Ρέι.
- Δον. - Ναι;
- Θα σφραγίσεις και το δικό μας σπίτι; - Ναι.
Δεν έχω πού να πάω.
- Και θα πάρεις και τη Ρόσα, σωστά; - Ναι.
Είναι έγκυος.
Γιατί δεν πήγες με τον Ελίας;
- Δεν ξέρω. - Αν δεν πληρώσει ο μπαμπάς σου, άσ' τα.
Θυμάσαι που τον έλεγες κι εσύ μπαμπά;
Κοριτσάκι ήμουν. Και διαβολάκι.
- Υπάρχει νερό εδώ. - Έτσι απλά;
Έτσι απλά.
Δεν θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε άλλους σωλήνες.
Αυτό δεν έχει πια προτεραιότητα.
Τα πράγματα θα γίνουν ζόρικα, ποιος ξέρει τι θα συμβεί.
Ζόρικα είναι εδώ και κάμποσο καιρό.
Αλλά θα γίνουν χειρότερα. Σίγουρα.
Κόφ' το, ρε συ.
Εσύ κι ο Τέγιο τα 'χετε, έτσι;
Κι εσύ με τον βαρκάρη.
Για όνομα! Όχι και βαρκάρης, ρε φιλενάδα!
Σέρφερ είναι.
Θέλω να συγκατοικήσουμε, αλλά δεν έχω πει τίποτα στους γονείς μου.
Και γιατί να πεις; Ενήλικη είσαι.
Και το σκέιτμπορντ;
Τι;
Εσείς δεν έχετε ιδέα πώς είναι να ζεις εδώ.
Παριστάνετε ότι ξέρετε, αλλά...
Απλώς έρχεστε εδώ, ντύνεστε καουμπόηδες, ξοδεύετε σφαίρες.
Μετά πάτε σπίτια σας με τα φορτηγάκια σας και κλιματισμό στο φουλ. Λάθος κάνω;
Πάμε να δούμε πώς πάει το χαντάκι.
Λένε ότι το σκάψιμο κάνει καλό στις εγκύους. Σωστά, Τέγιο;
Πού σκατά είναι ο Μπραούλιο;
Θα έρθει αργότερα.
Ρόσα, πήγαινε να βάλεις νερό στα ζώα. Άντε. Κάλλιο γαϊδουρόδενε...
Κι εσύ, Λιλιάνα. Χρειάζεται να σου πω να μείνεις για να πειστείς να φύγεις;
Πάρε τη μαμά σου στο Μοντερέι. Η παρουσία σου εδώ δεν βοηθάει.
Τέγιο...
Τέγιο!
Έλα, πάμε! Άσ' το αυτό!
Γρήγορα! Μπείτε στο φορτηγάκι! Κουνηθείτε!
- Τι έγινε; - Μείνετε εδώ στην κουζίνα.
- Ρέι! - Δεν είναι τίποτα. Μπείτε στην κουζίνα!
Θα πάω να τον σκοτώσω, δον Ρεϊνάλντο.
Τέγιο, πάρ' την καραμπίνα και πήγαινε από πίσω.
- Έτοιμος, μπαμπά; - Ημέρα πληρωμής, Λιλιάνα.
Έχω καλύτερο σημάδι από σένα, μπαμπά.
- Κράτα το σωστά. - Αριστερόχειρας είμαι. Σ' το είπα, γαμώτο.
Περίμενε, αγάπη μου. Περίμενε.
Γαμώτο...
- Σκατά. - Τι διάολο;
Καλημέρα.
Είμαι το λαγουδάκι του Πάσχα. Ήρθα για τη γιορτή, αλλά χάθηκα. Συγγνώμη.
Βρε κοπέλα μου, η γιορτή ήταν χθες!
- Δεν είναι 15 του μηνός σήμερα; - Όχι, βρε, 15 ήταν χθες.
- Να πάρει ο διάολος. - Τι να πω; Συγγνώμη, χάθηκα.
Έλεος. Τόσος χαμός...
Εντάξει;
Αύριο το πρωί, πάρε τη μαμά σου σπίτι.
- Εγώ θα μείνω άλλη μία μέρα. - Για ποιον λόγο;
Πρέπει να γίνουν πολλές δουλειές, καλή μου.
Μην ανησυχείς.
Παραλίγο να σκοτώσετε το λαγουδάκι.
Όχι. Λες να της έριχνα ενώ είχα δει πως είναι αυτή;
Η Λίλι, τότε. Η Λίλι κόντεψε να σκοτώσει το λαγουδάκι.
Αυτό το ράντσο είναι μόνο θάμνοι και σκόνη.
Τίποτε άλλο.
Δεν αντέχω να βλέπω πώς φέρεσαι στον Ελίας.
Ο καημένος ο γιος μας σε λατρεύει.
Κι εγώ το ίδιο.
Γιατί δεν το δείχνεις, λοιπόν;
Αυτή η γη ήταν εδώ πριν από τότε που ο μπαμπάς σου
υποτίθεται πως κυνήγησε το πούμα και φύτεψε την πορτοκαλιά.
Όχι και "υποτίθεται", Σοφία.
Ήταν εδώ από πριν, Ρέι.
Και θα είναι και μετά.
- Συγγνώμη. - Με συγχωρείτε.
- Καλημέρα. - Μεσημέρι έχει πάει.
Πού είναι το λαγουδάκι;
Είπε ότι είχε αργήσει για ένα άλλο πάρτι.
Καφέ;
- Πώς πάει; - Τελειώνουμε.
Τέγιο...
Πες στον Μπραούλιο να πει στους φίλους του
ότι θα τους πληρώσω.
Μένουν στο Λούσιο Μπλάνκο. Τους ξέρω, αλλά δεν είναι φίλοι μου.
Έχουν όπλα;
Όπως όλοι εδώ γύρω. Είναι κανονικοί τύποι που κάνουν τα δικά τους.
Άκου, Μπραούλιο.
Σε έχω εδώ από μικρό.
Ορκίζομαι, δεν είναι φίλοι μου.
"Ορκίζομαι".
Πες τους ότι θα τους πληρώσω.
Υπάρχει νερό στο Λομίτας, μπαμπά.
Αλήθεια. Το βρήκε η Ρόσα με το ραβδάκι της.
- Τι μας λες! Πώς γίνεται; - Κι όμως.
Θέλουμε μόνο μια υδραντλία και τέλος.
- Θα τα πούμε αργότερα. Σύμφωνοι; - Ναι.
Να προσέχεις.
- Ναι. - Πήγαινε.
Τέγιο, άσ' το αυτό. Άντε να τις συνοδέψεις μέχρι τον δρόμο.
Κι εσύ, Ρόσα! Γρήγορα, φεύγετε!
- Η Ρόσα δεν θα φύγει. - Καλά.
Τότε, θα κάνετε ό, τι σας λέω, όπως όλοι εδώ. Σύμφωνοι;
Τι έχεις;
Η εμμηνόπαυση είναι.
- Τα λέμε σύντομα. - Ναι.
- Ώρα να πηγαίνετε. - Ναι.
Στον ώμο σου, ρε γαμιόλη.
Ρόσα!
Σήμερα θα φυλάξεις σκοπιά. Εντάξει;
Πάρε με.
Λας Γότας.
Λας Γότας. Εδώ Ναράνχο, από την κορυφή. Με ακούς;
Εδώ Λας Γότας.
- Γκουζμάν. - Μη λες ονόματα, βρε.
Καλά.
Είναι έτοιμος.
Θα πληρώσει.
Αλήθεια; Ωραία, λοιπόν. Θα περάσουμε αργότερα.
Εντάξει.
Έτοιμο είναι.
Έλα, γιε μου. Πάρε.
Θες λίγο, Τέγιο;
Όχι. Ευχαριστώ.
Καλύτερα για μας. Έτσι, Μπραούλιο; Θα μας μείνει πιο πολύ.
Δεν θέλω άλλο, αφεντικό. Πεινούσα πολύ, μα δεν μου άρεσε. Το κρέας είναι σκληρό.
Κι εγώ που είχα προσδοκίες από σένα!
Ευχαριστώ.
Ποιος σου το είπε;
Και σκοπεύω να το κρατήσω.
Δεν χρειάζεται να τα πεις αυτά, Ρόσα.
Εσύ δεν είσαι που με έδωσες στεγνά;
Βρομερό καρφί, πες του όλη την ιστορία.
Από κάποιον θα το μάθαινε.
Πόσων μηνών είσαι;
Ξέρω γω...
κάπου δύο;
Πάνω-κάτω.
Πες του, Τέγιο.
Πάντως, δεν είναι του Τέγιο.
Μια παρέα κακοποιών μπήκε στο ράντσο.
Μόνο ο Θεός ξέρει τον πατέρα.
Αμάν, ρε Τέγιο.
Μα να μη μου πείτε τίποτα;
Άνοιξε το χέρι σου.
Τι είναι;
Άνοιξε το χέρι σου, βρε.
Πού διάολο ήταν αυτό;
Πού πας;
Το Winchester.
- Τι τρέχει; - Το ήξερες κι εσύ αυτό;
Σήκω, ρε μαλάκα. Όρθιος, καριόλη.
- Άσ' τον, δον Ρέι. - Έλα δω.
- Δέσ' τον, Γουένσες. - Μα γιατί, αφεντικό;
- Άντε, Τέγιο! - Τι συμβαίνει;
- Πάμε, μεγάλε. - Άσ' τον, δον Ρέι. Ηρέμησε.
- Θα τον δέσω εγώ. Προχώρα. - Ηρεμήστε, κύριε Ρέι.
Ακίνητος.
- Κάνεις μεγάλο λάθος, αφεντικό. - Σκασμός.
Άφησέ τον.
Τέγιο, πες του να τον αφήσει.
Αφήστε τον, δον Ρεϊνάλντο.
Για όνομα.
Κι αν δεν τον αφήσω;
Όλοι προδότες είστε.
Τέγιο. Άνοιξέ τους. Αμέσως.
Τώρα θα 'ρθει το αφεντικό. Νομίζω πως πήγε να φέρει τα λεφτά.
Ωραία.
Πώς πάει, Ρόσα; Γιατί τόσο σοβαρή;
Χαμογέλασέ μου, κοπελιά.
Καλά.
Αργότερα θα μου πεις πώς να σου στείλω τα λεφτά σου.
Μετρητά, έμβασμα, PayPal. Μπορώ να πληρώσω και σε αλκοόλ. Ό, τι πεις.
Το αφεντικό θα σε πληρώσει.
Αυτά που μας χρωστάτε, κρατήστε τα. Μόνο αφήστε μας ήσυχους.
Φέλιξ!
Δον Ρέι.
Ροσίτα, δώσ' μου το αντηλιακό.
Δον Ρέι.
Ροσίτα, δώσ' μου το αντηλιακό.
Δον Ρέι.
Ορίστε, δον Ρέι.
Ροσίτα.
Λίγα πέσο μόνο θα πλήρωνες. Αυτή ήταν η συμφωνία.
Τώρα, θα έρθουν οι άλλοι, και δεν παίρνουν από λόγια.
- Οι άλλοι, ποιοι άλλοι; - Οι κακοί.
Τότε, ας φύγουμε. Πάμε στο Μοντερέι.
Πάρτε τα πράγματά σας και φεύγουμε αμέσως.
Παρακολουθούν τους δρόμους. Δεν υπάρχει διαφυγή.
Ακούστε. Θα σας δώσω μερικά χρήματα.
Για να πάτε κάπου, μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα.
Εκτός από σένα, κωλόπαιδο.
Εσύ θα φύγεις χωρίς δεκάρα. Βασικά...
εσένα θα σε κλείσω στην αποθήκη.
Για να είμαι σίγουρος.
- Και τι θα κάνουμε τον Γκουζμάν; - Τον ποιον;
Το πτώμα.
Τον πεθαμένο.
Ας τον θάψουμε. Δεν είμαστε δα και ζώα. Έτσι δεν είναι;
Όχι.
Πρέπει να το κάνουν οι δικοί του.
Έλα, άνθρωπέ μου.
Ας πετάξουμε μερικές πέτρες από πάνω και τέλος.
Εγώ πήρα το Winchester.
Εγώ έβαλα φωτιά στην πορτοκαλιά.
Άσε ελεύθερο τον Μπραούλιο.
Εγώ συμφώνησα μαζί τους.
Το είπες σε κανέναν;
Για το ελάφι;
Όχι.
Ορκίζεσαι;
Ναι. Ορκίζομαι.
Δεν έχει σημασία, δεν με νοιάζει. Για μένα, εσύ το κυνήγησες.
Ο αδερφός μου νομίζει πως το χτύπησε ο Τέγιο.
Εμένα μου λες.
Είναι δικό σου.
Το Winchester. Δώρο από μένα.
Τον μαλάκα τον Γουενσεσλάο. Τον δειλό.
Θες να του σκάσω το λάστιχο;
Όχι. Άφησέ τον.
Ρόσα, είσαι ξύπνια;
Ναι.
Αν πάρουμε τον κεντρικό. Κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο ράντσο Γκαλίντο.
Εκεί είναι ο Μέλο. Ίσως μας βοηθήσει.
Ας φύγουμε.
Ο γεροξεκούτης θέλει να πεθάνει.
Κι ο Μπραούλιο;
Ο Μπραούλιο ξέρει να ξεγλιστρά, σαν γουρούνι στη λάσπη.
Μην κοιτάς πίσω, θα ζαλιστείς.
Έλα έξω. Πάρε το φορτηγάκι μου και φύγε.
- Μα... - Όχι ερωτήσεις.
Κουνήσου! Τσακίσου φύγε από δω.
Ναι;
Ναι.
Το λαγουδάκι του Πάσχα. Ναι.
Το διάσημο λαγουδάκι.
Ναι. Εδώ το ξεχάσατε.
Όχι, πολύ δύσκολα πιάνουν τα τηλέφωνα εδώ. Δεν έχει καλό σήμα.
Ναι. Μην ανησυχείτε.
Θα σας το επιστρέψω μόλις γυρίσω στο Μοντερέι.
Θα τα κανονίσουμε εκεί.
Ναι.
Μια στιγμή...
Να σας ζητήσω μια χάρη;
Βρείτε τον γιο μου, τον Ελίας.
Και πείτε του ότι τον αγαπώ πάρα πολύ.
Ναι. Αυτό μόνο.
Εντάξει. Να είστε καλά.
- Άνοιξε! - Τι γυρεύεις εδώ;
Πέσε κάτω!
Το παράθυρο!
Καλά είσαι;
Έχεις άλλες σφαίρες;
Μία ακόμη, νομίζω.
Βλέπεις; Έπρεπε να 'χες πάει στο Μοντερέι.
Ναι. Είδες;
Ναι.
Έχεις καταπληκτικό σημάδι, κορίτσι μου.
Ναι, είδες;
ΤΕΛΟΣ
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου