(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
เห็นโลกนี้น่าขำนักเหรอ
พอจำเป็นก็เอามาใช้ พอรำคาญก็โยนทิ้ง
ถ้าใช้ชีวิตแบบนั้น คิดว่าโลกจะปล่อยคุณไว้เฉยๆ เหรอ
คังจากยอง ผู้วางแผนเข้ามายังตระกูลฮโยวอน
เพื่อแก้แค้นฮันจียงที่แย่งลูกไป
ซอฮีซู ผู้ที่โกรธแค้น ที่ฮันจียงหลอกลวงเธอทุกอย่าง
มาตลอดหกปีในชีวิตการแต่งงาน
เขาก็คงตกลงมา เพราะหัวใจวายนั่นแหละค่ะ
นั่นคือความเห็น จากแพทย์ผู้รับผิดชอบค่ะ
เราต้องตามหาคนที่หายไปครับ
เพราะเขาคนนั้นอาจรู้ทุกอย่างครับ
เขาเป็นใครกันครับ
ช่วยหาให้ทีค่ะว่าเป็นใคร
เพราะฉันเองก็อยากรู้มากเหมือนกัน
บนโลกใบนี้
จะมีใครที่สมควรตายไหมคะ
แต่สิ่งที่แน่นอน
คนคนนั้นอาจเป็นคนที่สมควรตาย
สำหรับใครบางคนค่ะ
เชิญทางนี้ค่ะ
คุณท่านคะ นี่คือคุณสายสืบค่ะ
ห้องทำงานของท่านประธานค่ะ เชิญด้านในเลยค่ะ
ครับ น่าจะเรียบร้อยแล้วครับ
ค่ะ ถ้างั้นออกไปเลยไหมคะ
ออกไปซะ ออกไป
ออกไปจากบ้านฉัน ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้เลย
คุณต้องให้ความร่วมมือ ลูกชายถึงจะไม่ตายเปล่านะครับ
หมอก็บอกว่าตายเพราะหัวใจวายไง
ทำไมถึงได้ฟังแต่คำพูดไร้ค่า ของแม่ชีนั่นแล้วมาวุ่นวายแบบนี้
ไม่คิดบ้างเหรอ ว่าแม่ชีคนนั้นอาจจะโกหกก็ได้
หล่อนติดต่อกับจียง อย่างลับๆ มาตั้งนานแล้ว
แม่ชีนั่นกับแม่แท้ๆ ของจียง เคยเป็นพี่น้องที่สนิทกัน
แล้วเธอก็ปิดไว้อย่างแนบเนียน
ทำไมถึงได้ฟังแต่แม่ชีจอมโกหกนั่น แล้วมาเที่ยวเดินในบ้านฉันตามอำเภอใจ
ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้เลย
- ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ - ไปเถอะค่ะ คุณสายสืบ
สายสืบฮวัง จากสถานีควังอุนครับ
อ๋อ มีคนโทรมาบอกผมแล้วครับ
น่าจะรอที่สถานีสิ ไม่เห็นต้องมาถึงนี่
ผมก็อยากเข้าไปดูข้างในด้วยน่ะสิ
ที่เกิดเหตุหลังผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ ดูไปก็เท่านั้นแหละครับ
โธ่ ใครบอกว่าจะดูที่เกิดเหตุล่ะครับ
ผมก็แค่อยากมาเที่ยวชมบ้านเศรษฐี
บ้านเศรษฐีก็ไม่มีอะไรหรอกครับ
สงสัยเพราะบ้านกว้าง เลยรู้สึกหนาวๆ ครับ
ยังไงก็ ดีต่อกันไว้นะครับ นะ
ไปสถานีควังอุนกันเถอะครับ
ก่อนอื่น ผมจะไปดูแฟ้มคดี ควักซูชางสักหน่อย
ทางตำรวจได้เริ่มปฏิบัติการสืบสวน
หลังกรรมการผจก.ฮันจียง ฮโยวอนกรุ๊ป เสียชีวิตหนึ่งสัปดาห์ครับ
วันที่สามที่ผ่านมา ซึ่งมีการจัดประชุมผู้ถือหุ้น
เพื่ออนุมัติกรรมการผจก.ฮันจียง เป็นประธานบริษัท
เขาได้หัวใจวายเสียชีวิตที่บ้านพัก ในซองนัม จังหวัดคยองกีด้วยวัย 39 ปี
พิธีศพถูกจัดอย่างเป็นส่วนตัว ตามความต้องการของครอบครัว
ทว่าพยานคนหนึ่งซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ ได้เข้ามาให้การกับตำรวจ
ทางตำรวจจึงเริ่มทำการสืบสวนครับ
(สถานีตำรวจควังอุน โซล)
เดี๋ยวสิ
แต่ทำไมพยานถึงชี้ชัด ว่าเป็นเหตุฆาตกรรมล่ะครับ
ท่านบอกว่ามีบางอย่างเหมือน อาวุธเปื้อนเลือดอยู่บนพื้นครับ
และตอนที่กลับเข้าไปรอบสอง อาวุธนั่นก็หายไปพร้อมกับคนที่นอนสลบ
อยู่ข้างฮันจียงครับ
- อาวุธเหรอครับ - การสืบสวนคงไม่ง่ายเลยครับ
ที่เกิดเหตุก็หายไปแล้ว
จะไปค้นที่บริษัทก็ไม่ได้
ความสูงเท่านี้ไม่มากพอ ให้ตกลงมาแล้วตายทันทีได้นะ
แต่ถ้ามีคนผลัก เกิดการกระทบกระแทก ก็สูงพอให้ตายคาที่ได้
ถ้าถูกผลักจนตกลงมากระแทก
แปลว่าอย่างน้อย ก็ต้องเป็นคนแรงเยอะมากพอ
จนฮันจียงต้านไม่ไหว
ถ้างั้น อาจไม่ใช่ผู้หญิง ก็ได้สินะครับ
ผู้ชายที่อยู่ในบ้านตอนนั้น มีแค่คนใช้ชื่อคิมซองแทคนเดียวครับ
พัคจองโดสามีของฮันจินฮี
คืนนั้นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เลยไม่ได้มาร่วมงานเลี้ยง
ฮันจินโฮ ลูกชายคนโต ก็ไปหาน้องเขยที่โรงพยาบาลครับ
นั่นแหละครับที่แปลกที่สุด ว่าไหม
งานหมั้นของลูกชายทั้งคนนะ แต่ไปหาน้องเขยที่โรงพยาบาลเหรอ
เขาได้รับสายและออกไป ระหว่างพิธีหมั้นครับ
เขามีความสัมพันธ์ไม่ดีกับลูกชาย แต่เห็นว่าสนิทกับน้องเขยน่ะครับ
ตามคำให้การของแม่ชีนะครับ
คนที่เราต้องตามหามีเพียงคนเดียว
ไม่ใช่ซอฮีซูหรือฮันจียง
แต่เป็นบุคคลที่สอง ที่ร่วงลงมาที่พื้นด้วยกัน
ตกลงมาจากความสูงระดับเดียวกัน
คนหนึ่งตาย อีกคนรอดปลอดภัยดีงั้นเหรอ
คนที่รอดต้องมีประวัติ การเข้ารักษาแน่ๆ ครับ
คุณนายคะ ดร.คิมมาค่ะ
วันนี้เป็นวันรับการตรวจค่ะ
ขอบคุณนะคะ คุณกยองฮเย
จำชื่อฉันได้เหรอ
(ตอน 14 การต่อสู้กับสิ่งที่มองไม่เห็น)
(4 วัน ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรมที่คาเดนซ่า)
(ปลดล็อก)
(ล็อก)
นายจะได้เงินสองหมื่นล้านเหนาะๆ
ฆ่า…
จียงซะ
ยังไม่หมดเวลางานเลย มาทำอะไรอยู่นี่
เอ่อ…
เอ่อ พอดีผมรู้สึกไม่สบาย
กรรมการผู้จัดการล่ะ นายพาเขาไป ที่หลุมหลบภัยของท่านประธานเหรอ
ใช่ครับ โอ๊ย ท้องไส้…
เข้าใจแล้ว
(ปลดล็อก)
จียง
ครับ คุณพ่อ
จากวันนี้ไป
ฉันคิดว่า ฉันอยากเป็นพ่อที่แท้จริงของแก
ฉันอยากจะสาบานต่อหน้าแม่แก
แม้แต่ตอนนี้ ฉันก็ยังคิดว่าแกเป็นลูกชายฉัน
และอยากทำหน้าที่ในฐานะพ่อ
วางทุกอย่างลงเถอะนะ
ถ้ามีอะไรที่ผิดพลาดไป
ก็ไปขอขมา ขอให้ยกโทษให้ และใช้ชีวิตเป็นคนใหม่ซะ
แกยังมีเวลาอีกเยอะแยะ
แกเริ่มต้นใหม่ได้แน่นอน
ในเวลาที่ทุกคนพยายามช่วยแก แกก็ต้องหันหลังกลับมานะ
ฉันขอร้องในฐานะพ่อ
ทิ้งทุกอย่างไปให้หมด
ล้างมันออกไปให้หมด
ผมทำไม่ได้ครับ
สบายดีนะคะ
ที่นี่ที่ไหนเหรอคะ
ช่วยอะไรผมสักอย่างนะครับ
ช่วยไป…
โรงพยาบาลแทนผมหน่อยครับ
ไปขอยาแรงๆ มาหน่อยครับ
ต่อให้กินแล้วตายก็ไม่มีปัญหาครับ
ผมกลับก่อนนะครับ
งานอดิเรกของฮันจียง
คือการเอาผู้ชายสองคน มาต่อสู้กันบนสังเวียนค่ะ
และผู้ชายพวกนั้น ก็ชกต่อยกันเพื่อเงินค่ะ
แล้วชายคนนี้ก็เคยไปถึงหน้าประตู แห่งความตายมาแล้วค่ะ
คนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้
คือพี่ชายแท้ๆ ของเขาเองค่ะ
แต่ว่าพี่ชายคนนั้น
ถูกฆาตกรรมไปเมื่อไม่กี่คืนก่อนค่ะ
พี่ชายของเขาตั้งใจจะเปิดโปง
พฤติกรรมไม่เหมาะสม ของฮันจียงต่อสื่อค่ะ
ตอนนี้ฮันจียง กำลังตามหาคนคนนี้จนแทบบ้าค่ะ
คุณแม่ชี
ช่วยเลือกมาทีค่ะ
จะบอกฮันจียงว่าคนคนนี้อยู่ที่นี่ ให้เขาได้ปกปิดความผิดของตัวเอง
หรือว่า…
จะช่วยโน้มน้าวฮันจียง
ให้ยอมรับความผิดและเข้ามอบตัว
ฉันให้คุณแม่ชี…
เป็นคนตัดสินใจค่ะ
ฉันกับคุณซอฮีซู…
อยากให้โอกาสฮันจียงค่ะ
เราต้องช่วยเหยียบเบรก…
ให้กับการตกต่ำที่ไร้จุดจบของเขาค่ะ
เพราะอะไรน่ะเหรอคะ
เพราะว่าเขา…
เป็นพ่อของฮาจุนไงคะ
ฮันฮาจุน
ไปเรียนต่างประเทศช่วงแรกจะท้อ เพราะไม่รู้ภาษาอังกฤษไม่ได้นะ
ตอนแรกใครก็ไม่ชินทั้งนั้นแหละ
แต่ลูกเป็นลูกชายของพ่อนี่นา
ลูกต้องเป็นคนที่เก่งที่สุด
พ่อ…
จะสะสางงานยุ่งๆ ให้หมด
และไปหาฮาจุนบ่อยๆ
พ่อ
ว่าไง
ต่อให้ผมไม่อยู่ พ่อก็ต้องดูแลตัวเองนะ
อือ
พ่อ
ผมรักพ่อนะ
นั่นคือภาพสุดท้าย ของฮันจียงที่ฉันได้เห็นค่ะ
ฮันจียง
คิดว่าฮาจุนเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ค่ะ
นั่นคงเป็นวิธีเดียว ที่เขาจะรักฮาจุนได้ค่ะ
แม่ชีเอ็มม่ามาครับ
ฉันมาหาจียงค่ะ
"จียง" เหรอครับ
อ๋อ ครับ
พาท่านไปที่รูบาโตหน่อยครับ
ถ้าเราทำบาปและสำนึกผิด
พระเยซูจะอภัยให้เราใช่ไหมครับ
ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว ใช้ไม่ได้กับโลกนี้อยู่แล้ว
อยู่มาเรื่อยๆ ผมถึงได้รู้ครับ
กฎแห่งกรรม
เป็นระบบสุ่มครับ
บาปมีจุดสิ้นสุดอยู่ค่ะ คุณพี่น้อง
พระเยซูผู้ไร้บาปถูกตรึง และสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน
เพื่อช่วยฆาตกรชั่วบารับบัส ให้รอดชีวิตครับ
นั่นคือความคิดของพระเยซูครับ
พระองค์สิ้นพระชนม์แทนไปแล้วครับ แทนเหล่าคนบาปทุกคน
ผมก็เลยแน่ใจ
ว่าถึงผมทำบาปก็จะได้รับการอภัยครับ
พระองค์จะให้อภัยค่ะ
และจะพิพากษาด้วยค่ะ
บาปที่ก่อขึ้นทั้งที่รู้ว่าเป็นบาป
จะไม่ได้รับการให้อภัยค่ะ
สำหรับพระเจ้า แม้แต่ตอนทูตสวรรค์ทำบาป
พระองค์ก็ไม่อภัยและส่งไปยังปรโลกค่ะ
และพวกเขาก็ต้องอยู่ใน หลุมแห่งความมืดมิดค่ะ
จนกว่าจะถึงวันพิพากษา
แบบนั้นมันเข้าท่าตรงไหนครับ
พระเยซูไม่ควรทำแบบนั้นสิ
ขอโทษครับ
ในวันนั้น คุณแม่ชี
คงทุ่มเทพลังทั้งหมด เพื่อทำให้ฮันจียงเปลี่ยนใจแล้วค่ะ
เพราะท่านคงรับรู้ถึงความรู้สึก ของคุณซอฮีซูเป็นอย่างดีค่ะ
จียง
เธอทำสิ่งที่ไม่ควรทำเด็ดขาดลงไป
ทำไมทำแบบนั้น
ผมบรรลุเป้าหมายทุกอย่างแล้วครับ
ทุกอย่างที่พระเจ้าพรากไปจากผม
ผมเอาคืนมา ด้วยกำลังตัวเองหมดแล้วครับ
การที่ผมต้องโดดเดี่ยว และเจ็บปวดแสนสาหัส
ก็เพราะผมไร้อำนาจ ถึงได้เป็นแบบนั้นครับ
แต่ว่าตอนนี้ผมมีอำนาจแล้วครับ
ไม่มีอะไรบนโลกใบนี้ ที่ผมทำไม่ได้ด้วยอำนาจนั้น
ฉะนั้น คุณแม่ชี
อย่าได้สวดภาวนาเพื่อผมอีกเลยครับ
แต่ว่า
ช่วยหยุดซอฮีซูให้ผมทีครับ
ผมอยากให้ช่วยหยุดซอฮีซู ที่พยายามทำลายผมเอาไว้หน่อยครับ
ถ้าไม่คิดจะทำ ก็ช่วยออกไปจากที่นี่ด้วยครับ
เดี๋ยวนี้เลย
จียง
พระผู้เป็นเจ้า
รักเธอนะ
พระองค์รักเธอมากมายเหลือเกิน
เธอต้องไม่ลืมเรื่องนั้นนะ
งั้นฝากไปบอกพระเจ้าทีครับ
ว่าให้ทิ้งผมไปซะ
โอ้ พระเจ้า
พระเจ้า
เรื่องการประชุมผู้ถือหุ้น เราต้องเคลื่อนไหวเงียบๆ ค่ะ
แค่ทำให้เป็นธรรมชาติ เหมือนตอนประชุมผู้ถือหุ้นสามัญค่ะ
อย่าให้พวกกรรมการผิดสังเกต
เพราะถึงทุกคนจะทิ้งฮันจียงแล้ว
แต่จะต้องมีคนโง่เง่า ท่ามกลางฝูงชนเสมอ
พวกเราทุกคนต้องอดทน ผ่านห้าวันที่เหลือไปให้ได้ค่ะ
ครับ เข้าใจแล้วครับ
ขอบคุณสำหรับ…
อะไรหลายๆ อย่างค่ะ
ฝากดูแลฮาจุน
ให้ดีด้วยนะคะ
จะทำยังไง…
กับฮันจียงเหรอคะ
พระเจ้าจะช่วย…
พวกเราทุกคนค่ะ
(3 วัน ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรมที่คาเดนซ่า)
ฮัลโหล
- จากสน.ควังอุนครับ - ครับ ผู้หมวดฮวัง
โจบอมกูถูกจับแล้วครับ
คนที่เป็นผู้ต้องสงสัย ในคดีฆาตกรรมควักซูชางน่ะครับ
จริงเหรอครับ
ฮันจียง แกจบเห่แล้ว
ต้องถูกฮันจียงสั่งมาแน่ครับ ฮันจียงคือคนร้าย
ช่วยออกมาที่สถานีสักครู่สิครับ
รีบจับกุมฮันจียง มาสอบสวนเร็วเข้าสิครับ
ไอ้หมอนั่น มันอาจจะก่อเรื่องอะไรอีกก็ได้
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ดีใจใช่ไหม
นี่ เจ้านายของแก
ฆ่ามันซะ
ต่อให้นายถูกจับแล้วบอกชื่อฉันไป
โทษก็ไม่ลดลงหรอก
แค่บอกไปว่านายฆ่าด้วยความแค้น
แบบนั้นก็น่าจะดีกับนาย มากกว่าไม่ใช่เหรอ
นายจะหาเงินได้จากในคุก
เงินที่ต่อให้พยายามดิ้นรนหา จากนอกคุกทั้งชีวิตก็ไม่มีวันได้แตะ
โจบอมกู นี่คุณ
เรายืนยันแล้วว่าในวันเกิดเหตุ
คุณเดินเตร่อยู่ใกล้บริเวณบ้าน ของควักซูชางนานกว่าสี่ชั่วโมง
โจบอมกูไม่ได้ทิ้งดีเอ็นเอ ไว้เป็นหลักฐาน
ในที่เกิดเหตุฆาตกรรม ควักซูชางเลยครับ
แต่ว่า
เขาสารภาพว่าเป็นคนลงมือง่ายจนผิดคาด ทั้งที่มีแค่หลักฐานแวดล้อม
เขาไม่ยอมพูดว่าฮันจียงเป็นคนสั่ง จนถึงที่สุดครับ
บอกแค่ว่าเป็นความแค้นส่วนตัว
คงจะได้เงินมามหาศาลนั่นแหละครับ
มือถือใช้แล้วทิ้งครับ
เจ้าของมือถือคือคนเร่ร่อนอายุ 63 ปี ที่สถานีรถไฟใต้ดินอึลจีโร
งั้นก็แปลว่าแค่หามือถือใช้แล้วทิ้ง ให้เจอก็พอสินะครับ
ก็นะ
เราหามือถือใช้แล้วทิ้งเครื่องนั้น ไม่เจอหรอกครับ
เพราะฮันจียงคงจะกำจัดทิ้งไปแล้ว
แต่ว่าหลักฐานเด็ดดันโผล่ออกมาครับ
โจกยองชอล
ประวัติการทำธุรกรรมระหว่าง นายหน้าสังเวียนสุนัขกับฮันจียง
เป็นสิ่งที่มัดตัวฮันจียงครับ
พอเรื่องนั้นเผยออกมา
โจบอมกู ก็ต้องสารภาพอย่างเลี่ยงไม่ได้
ฮัลโหล
ว่าไงนะครับ
เลื่อนการพิจารณา แต่งตั้งประธานเหรอครับ
กรรมการพัค
คุณทำแบบนี้ไม่ได้สิครับ
คุณไม่ควรมองข้ามความสำเร็จที่ผมทำมา
แค่เพราะคลิปวิดีโอ จากผู้หญิงเสียสติคนนั้นสิครับ
คุณต้องคิดถึงอนาคตของฮโยวอนสิครับ
ฮัลโหล
ฮัล…
เขามืดแปดด้าน
และผมคิดว่ามีใครสักคน จับจุดอ่อนที่สำคัญของเขาได้ครับ
เขาเลยเริ่มวิตกกังวลถึงขีดสุดครับ
ไม่กี่วันก่อนเสียชีวิต
(1 วัน ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรมที่คาเดนซ่า)
- ซองแท - เอาวางไว้ตรงนั้น
- ไม่เป็นไรนะ - โอเค
อันนี้ต้องระวังหน่อยนะคะ
ระวังตรงนี้หน่อยนะ
- ตายแล้ว - โอ้โฮ สวยจังเลย
สวยใช่ไหมคะ
- แต่นแต๊น - สวยมากเลย
- ไปทางนั้นหน่อย - ยินดีด้วยนะคะ
- ค่อยๆ วางนะ - เร็วเข้าๆ
ค่ะ
ซองแท
วันนี้นายเป็นอะไรเนี่ย
เอ่อ…
(วันเกิดเหตุฆาตกรรมที่คาเดนซ่า)
ครับๆ
(10 วัน หลังเกิดเหตุฆาตกรรมที่คาเดนซ่า)
ฮาจุน กับแม่ของฮาจุน
ไม่คิดว่าเราควรส่ง กลับไปที่อเมริกาเหรอคะ
แม่ฮาจุนก็คือสะใภ้รองนะ
ความมั่นคงทางจิตใจของฮาจุน เป็นเรื่องสำคัญ
พ่อเขาเสียชีวิต
ส่วนแม่ก็จำไม่ได้แม้แต่ตัวเอง
การให้เด็กไปอยู่ต่างประเทศ มันถูกต้องแล้วเหรอ
เด็กนั่นต้องยอมรับสถานการณ์ ให้ได้ไวๆ สิคะ
มันใช่เรื่องที่เวลา ช่วยแก้ไขได้เหรอคะ
และอีกอย่าง คนที่ให้กำเนิดฮาจุน คือคุณอีฮเยจินค่ะ
เธอสิคะที่เป็นแม่
พ่อของฮาจุนเสียไปแล้ว
ฉันก็ไม่เกี่ยวข้องอะไร กับฮาจุนเลยนี่คะ
ฮาจุนคือสายเลือดของพ่อเขา
เราจะเลี้ยงเขาเอง
ทุกคนที่อยู่ในนี้ เป็นคนอื่นสำหรับฮาจุนหมดเลยนี่คะ
คนที่เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับฮาจุน มีแค่พ่อเขากับติวเตอร์คนนั้นค่ะ
ในเมื่อพ่อของฮาจุนตายไปแล้ว
เด็กนั่นก็ไม่จำเป็น ต้องอยู่บ้านหลังนี้ค่ะ
อีกไม่นานฉันก็ต้องออกไปค่ะ
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
"เด็กนั่น" เหรอ "เด็กนั่น" งั้นเหรอ
น้องสะใภ้เคยเหมือนจะยอม กระโดดเข้ากองไฟเพื่อฮาจุนได้
กลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง
ฮีซู…
เธอเลี้ยงฮาจุนอยู่ที่นี่
แล้วก็ให้ติวเตอร์คนนั้นออกไป
ฮาจุนเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉันค่ะ
ฉันเลี้ยงดูแกไม่ได้หรอกค่ะ
สะใภ้รองควรให้ความสำคัญ กับการฟื้นความทรงจำคืนมาก่อน
ไว้ความทรงจำกลับมาแล้ว ค่อยคุยกันอีกที
ฮาจุนเคยเป็นทุกอย่าง ในชีวิตของสะใภ้รองนะ
แกเป็นเด็กที่น่ารักมากค่ะ
ไม่ว่าอยู่ที่ไหน แกก็จะได้รับความรักค่ะ
ควรให้แม่แท้ๆ เลี้ยงถึงจะถูกค่ะ
อย่างน้อยก็ช่วยทำแบบนั้น เพื่อเด็กเถอะนะคะ
เดี๋ยวความทรงจำก็กลับมา
ทำตามที่ฉันบอกเถอะ
ฉันกลัวว่าความทรงจำจะกลับมาค่ะ
ฉันหวังว่ามันจะไม่กลับมาค่ะ
สิ่งที่ฉันเห็นวันนั้นคืออะไร
มันต้องสะเทือนใจมากขนาดไหน
ในหัวฉันถึงได้ว่างเปล่า มืดมิดแบบนี้คะ
ฉันต้องไม่อยากจดจำมันมากแน่ๆ
ตามที่สายสืบบอก
อาจจะมีใครฆ่าพ่อของฮาจุนก็ได้นี่คะ
ฮาจุน มากินอันนี้กันเถอะ
(โพรไบโอติกส์สำหรับเด็ก)
ยิ่งในเวลาแบบนี้ ยิ่งต้องแข็งแกร่งและแข็งแรงเข้าไว้
แม่เราก็คงจะหวังแบบนั้นเหมือนกัน ว่าไหม
ผมมีเรื่องจะบอกแม่ครับ
มีเรื่องที่ผมสัญญากับแม่ไว้อยู่ครับ
ลูกเคยแอบร้องไห้โดยที่แม่ไม่รู้ไหม
ผมไม่บอกหรอก
ลูกกำลังคิดเรื่องที่ อาจทำให้แม่เจ็บปวดอยู่เหรอ
อือ
แม่ไม่อยากให้ลูกมีความลับกับแม่นะ
เข้าใจแล้ว ผมจะไม่มีความลับนะ
สัญญา
แต่ถึงยังไง ผมก็ยังไม่บอกตอนนี้หรอก
เข้าใจแล้ว ไว้คราวหลังเล่าให้แม่ฟังด้วยนะ
ตั้งแต่คุณครูปรากฏตัว
ผมก็กลัวว่าแม่จะจากไป
ก็เลยร้องไห้ครับ
การที่แม่จากไป…
เป็นเรื่องที่…
ผมเกลียดที่สุดในโลก
แต่ว่า มีเรื่องที่ผมเกลียด มากกว่านั้นแล้วครับ
คือการที่แม่จำผมไม่ได้ครับ
ฮาจุน
แม่ของฮาจุน…
จะต้องกลับมาเป็นเหมือน เมื่อก่อนแน่นอน
พ่อก็ไม่อยู่แล้ว
ถ้าแม่จำผมไม่ได้
แล้วผมจะทำยังไงครับ
ไม่หรอก
ฮาจุนยังมีแม่
แล้วก็มีคุณครูอยู่ด้วย
ฮาจุนจะต้องไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
ครูให้สัญญาเลย ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
มาแล้วเหรอครับ
ได้ยินว่าตำรวจ เริ่มสืบสวนแล้วเหรอครับ
- อือ - พี่ครับ
มีความลับอะไรในบ้าน ที่ผมยังไม่รู้อีกใช่ไหมครับ
ถ้ามีก็บอกมาเถอะครับ
ฮันจินฮีเป็นลูกสาวพ่อตาจริงไหมครับ
เดี๋ยวปั๊ด ไอ้หมอนี่
นี่ผมโดนคำสาปอะไรกันครับ
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กับผม
ผมต้องกายภาพบำบัดเป็นเวลาหนึ่งปี
ถ้ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมา
ผมก็อาจจะเดินไม่ได้ครับ
เดี๋ยวนายก็เดินได้น่า ไม่ต้องกังวลหรอก
ก็แล้วทำไมนายถึงทะเลาะกับจินฮี จนไม่มางานเลี้ยง
แล้วไปทำอย่างอื่นในเวลานั้นกันเล่า
ว่าแต่คนที่ขับรถชนนายคือใคร
หือ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฮัลโหล
ยังเจ็บอยู่เลย
ไม่เป็นไร ไว้เดี๋ยวจะโทรหานะ
ใครเหรอ
น้องภรรยาน่ะ เขาน่าสงสารจังครับ
เรื่องตายก็เรื่องหนึ่ง
แต่ในบ้าน ไม่มีใครเข้าข้างเขาเลยนี่ครับ
แล้วคิดว่าฉันมีหรือไง
ครอบครัวเราทุกคน โดดเดี่ยวกันทั้งนั้น
น่าสงสารกันทุกคนนั่นแหละ
ไม่มีใครที่ไม่โดดเดี่ยวเลยสักคน
ฉันขอเข้าไปได้ไหมคะ คุณแม่ชี
ตายจริง
คุณนั่งเก้าอี้ที่ตัวเอง ชอบนั่งเป็นประจำด้วยนะคะ
ร่างกายคุณคงจำได้สินะ
คุณแม่ชีคงเป็น คนที่สำคัญมากสำหรับฉันแน่เลยค่ะ
พี่น้องฮีซูก็สำคัญมาก สำหรับฉันเหมือนกันค่ะ
กว่าฉันจะอ่านข้อความ ที่ส่งคุยกับคุณแม่ชีทั้งหมด
ใช้เวลาเกือบหนึ่งวันเลยล่ะค่ะ
ก็คงเป็นแบบนั้นแหละค่ะ
พวกเราส่งข้อความคุยกันเยอะเลยนี่นะ
ข้อความสุดท้ายที่ฉันส่งหาคุณแม่ชี
คือข้อความนี้ค่ะ
"คุณแม่ชี
ไปพบพ่อของฮาจุนโดยลำพังมาใช่ไหมคะ
ช่วยเล่าทุกอย่างกับฉัน ตามความจริงทีนะคะ"
ข้อความนี้
คุณแม่ชีอ่านแล้วแต่ไม่ได้ตอบ
ตอนนี้ช่วยตอบมาหน่อยนะคะ คำตอบของคำถามนี้
เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันคิดถึงจียง
ฉันจะเจ็บปวดใจมากค่ะ
ฉันผูกพันกับเขา ตั้งแต่ตอนที่เขาอยู่ในท้องแม่ค่ะ
ฉันเฝ้ามองดูเขาเกิดมา
และเติบโตอยู่ห่างๆ
ฉันคิดว่าเขามีชีวิตที่ดีค่ะ
ถ้าหากฉันรู้เร็วกว่านี้
ว่าเขาไม่มีที่พักพิงใจ ในบ้านหลังนั้น…
คุณแม่ของเธอ จากไปได้ 20 ปีแล้วใช่ไหม
หล่อนมีลูกชาย ที่รักหล่อนไม่เปลี่ยนแปลง
น่าอิจฉาแม่เธอจังนะ
คิดว่าผมมาที่นี่ทุกปี เพราะผมรักแม่เหรอครับ
หือ
ผมแค่ไม่อยากลืมครับ ว่าแม่เคยทำอะไรกับผมไว้บ้าง
- มองเห็นไหมครับ - พระเจ้า
ตอนที่ผมอายุเก้าขวบ
แม่โกรธมาก เลยทำกระจกแตกแล้วปาใส่ผมครับ
พระเจ้าช่วย
แม่เชื่อว่าต้นเหตุ ของโชคร้ายทุกอย่างคือผมครับ
ท่านคงเกลียดผม เพราะผมเหมือนพ่อแท้ๆ มาก
ทั้งที่ไม่ใช่ความผิดของผมเลย
แต่รู้ไหมครับว่าอะไรที่เฮงซวยที่สุด
เพราะแม่ที่ทำร้ายทารุณผม เป็นสายเลือดเพียงคนเดียวของผม
ก็เลยไม่มีใครในบ้านหลังนั้น ที่ผมจะคุยด้วยได้เลยครับ
จียง
ฉันควรจะไปหาเธอให้เร็วกว่านี้
ถ้าหากมีใครสักคนที่เชื่อใจและรักผม
แค่เพียงคนเดียว
ผมก็คงต่างไปจากตอนนี้
มันยังไม่สายไปหรอกนะ
ฉันจะรับฟังเรื่องทุกอย่างของเธอ แทนแม่เธอเอง
มันสายไปแล้วล่ะครับ
หมายความว่าอะไร
ผมแอบทำเรื่องไม่ดี โดยที่ไม่มีใครรู้มามากมายครับ
ทุกคนต่างก็ทำเรื่องไม่ดี
มันเลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีก
ผมเคยฆ่าคนมาแล้วด้วย
เธอพูดเล่นอยู่ใช่ไหม
ก็ต้องพูดเล่นอยู่แล้วครับ
แต่ก็อาจจะฆ่าเร็วๆ นี้แหละครับ
จียง
คิดว่ามีแค่เธอที่ไม่ได้รับความรัก จากแม่และโดนแม่ทำร้ายเหรอ
ไม่ใช่ว่าคนเหล่านั้น ต้องกลายเป็นคนเลวสักหน่อย
บนโลกใบนี้มีคนมากมาย
ที่เอาชนะตัวเองและใช้ชีวิตเป็นคนดี
อย่าหาเหตุผลให้การทำบาป
เธอจะไม่ได้รับการให้อภัยนะ
ใครที่ตัดสินว่า จะให้อภัยผมหรือไม่ครับ
ใครบนโลกใบนี้กัน
ไม่มีใครที่มีสิทธิ์ตัดสินผมทั้งนั้น
อย่าบอกว่าพระเจ้าเลยครับ
เพราะผมไม่เชื่อ
หลังจากวันนั้น
ฉันก็อยู่ข้างๆ เขาเสมอมาค่ะ
ฉันกังวลว่าเขาจะเดินไปในทางที่ผิด
แล้วฉันก็ได้มารู้จัก กับพี่น้องฮีซูค่ะ
คุณแม่ชีคิดว่า…
- ฮันจียงน่าสงสารเหรอคะ - แน่นอนสิคะ
จิตวิญญาณของเขาช่างน่าสงสาร
จนฉันเจ็บปวดใจค่ะ
บาปของฉันที่ไม่สามารถห้ามเขาไว้ได้
ฉันคงต้องสำนึกผิดไปจนวันตายค่ะ
วันนั้นคุณแม่ชี
บอกว่าเห็นฉันอยู่บนบันไดใช่ไหมคะ
ใช่ฉันจริงๆ เหรอคะ
ค่ะ
เป็นพี่น้องฮีซูค่ะ
แต่ทำไมถึงไม่แจ้งตำรวจในทันทีล่ะคะ
ความจริงแล้ว ตอนแรกฉันสงสัยพี่น้องฮีซูค่ะ
เพราะสถานการณ์มันเป็นแบบนั้น
ฉันก็เลยสวดภาวนากับพระเจ้าค่ะ
ว่าฉันควรจะทำยังไงดี
แล้วหลังจากนั้น…
ฉันก็มาทราบว่า พี่น้องฮีซูสูญเสียความทรงจำค่ะ
ฉันก็เลยนึกขึ้นมาได้ค่ะ
ว่าตอนนั้นมีใครอีกคนหนึ่งอยู่ด้วย
บางทีพี่น้องฮีซูก็อาจจะ เป็นเหยื่อเหมือนกันก็ได้
คุณ…
เชื่อใจฉันเหรอคะ
อย่าเศร้าใจนักเลย
ไม่ใช่ความผิดของแม่หรอก
มันเป็นชะตาของจียง
ฉันไม่ได้คิดมากเพราะเรื่องนั้นหรอก
ฉันตะขิดตะขวงใจ
- ที่ตำรวจมาที่บ้านเรา - แม่
แม่รู้อะไรมาใช่ไหม แม่มีเรื่องที่ไม่ได้บอกหนูใช่ไหม
ให้ตาย
- มีจริงๆ สินะ - มีใครบางคน…
ฆ่าจียง
คนที่ตกลงมากับจียงคือใครกันนะ
มันเป็นแค่คำให้การ ของแม่ชีคนเดียวนี่
ทุกคนดูน่าสงสัยไปหมด
ไม่ใช่แกใช่ไหม
พูดอะไรของแม่เนี่ย
คงจะ…
ไม่ใช่แม่ใช่ไหม
โอ๊ย ตกใจหมด
มีอะไรจะพูดเหรอ
- หัวหน้ารู้ใช่ไหมคะ - เรื่องอะไร
ว่าไอ้ซองแทมันไปอยู่ที่ไหน
ไม่รู้
ให้ตายเถอะ ไอ้เลวนั่นหนีไปคนเดียวเลย
เธอรักเขาเหรอ
ไม่รู้สิคะ
หลังอุกอาจลงมือลักขโมย ครั้งใหญ่ขนาดนั้น
แล้วต้องมาอาศัยอยู่ที่นี่ คงไม่ง่ายเลย
ฉันล่ะภูมิใจในตัวเธอจริงๆ คงละทิ้งความโลภไปแล้วใช่ไหม
ฉันไม่คิดจะขโมย ตั้งแต่แรกอยู่แล้วค่ะ
ไอ้หมอนั่นมาชวนให้ขโมย แล้วหนีต่างหาก
ซองแทบอกฉันอีกแบบนะ
หัวหน้าคะ ซองแท…
ซองแทเป็นคนฆ่า กรรมการจียงหรือเปล่าคะ
ใช่ไหมล่ะคะ
ก็มันแปลกนี่คะ
ทำไมเขาถึงลาออก และบินไปต่างประเทศทันที
หลังวันที่เกิดเรื่องแบบนั้น กับกรรมการจียง
โดยที่ไม่ได้บอกฉันเลยสักคำ
ที่จริงแล้ว ฉันก็อยากถามคำถามนั้นกับเธอ
แต่เธอกลับมาถามฉันซะงั้น
- ไม่ใช่ว่าเธอรู้เรื่องเหรอ - ไม่ใช่นะคะ
ฉันไม่รู้อะไรเลยค่ะ ไอ้หมอนั่นมันหักหลังฉัน
ตอนนี้ฉันไม่เชื่อใจใคร ในบ้านหลังนี้แล้ว
- กยองฮเย - ทำไมคะ
เลิกกินยานอนหลับได้แล้ว เดี๋ยวจะแย่เอานะ
ฉันไม่ได้เป็นคนกินสักหน่อยค่ะ
คุณรอฉันอยู่เหรอคะ
ค่ะ
คุณต้องรีบรื้อฟื้นความทรงจำนะคะ
เราสองคนมีเรื่องที่ต้องคุยกัน
มากมายนี่คะ
("การโคจรของดวงดาว")
("ราชินีนักฆ่าโรแมนซ์")
("เพลงอวยพรเจ้าปัญหา")
(ค้นหา: นักแสดงซอฮีซู)
(ผลงานภาพยนตร์)
("คืนแห่งความทรงจำ")
แม่ครับ
มาที่นี่ได้ยังไงกัน
ฮาจุนบอกว่าคิดถึงคุณน่ะค่ะ
ฉันคิดว่าคุณน่าจะอยู่ที่นี่
แม่ครับ ต้มรามยอนให้ผมหน่อย
รามยอนเหรอ
แม่กับผมเคยกินรามยอนที่นี่ไง
จำไม่ได้เหรอ
เราเคยบอกว่าจะสั่งไก่ทอดมากินด้วยไง
ฮาจุน
แม่บอกว่ารามยอนต้องกินบนฝา
เราเลยเป่ายิงฉุบกันด้วยไง ทำไมแม่จำไม่ได้ล่ะ
ทำไมๆ
("คืนแห่งความทรงจำ")
("คืนแห่งความทรงจำ" ซอฮีซู)
"ผลงานเข้าสู่วงการของซอฮีซูคือ ภาพยนตร์อิสระ 'คืนแห่งความทรงจำ'
ทว่าเนื่องจากข่าวฉาวทางเพศ ของนักแสดงนำชาย จินชีฮัน
ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ถูกฉาย
แต่ในภาพยนตร์นั้น ซอฮีซู
ได้แสดงบทบาทผู้ป่วยความจำเสื่อม ได้สมจริงอย่างมาก
เป็นความสามารถทางการแสดงที่ ไม่น่าเชื่อว่าเป็นนักแสดงหน้าใหม่"
ครับ ช่วยตรวจดูประวัติการรักษา ของซอฮีซูหน่อยครับ
ดูว่าเธอจำอะไรไม่ได้จริงไหม
บางทีทั้งหมดนี่…
อาจจะเป็นการแสดงก็ได้
พวกประธานบริษัทในเครือ เชื่อใจในตัวเธอกันมากนะ
บริษัทไม่ได้เดินหน้า ด้วยเงินทุนอย่างเดียวนี่คะ
เราต้องเคารพและดูแลผู้นำที่ทำให้ บริษัทเดินหน้าอย่างแท้จริงค่ะ
พวกเราต้องร่วมมือกันค่ะ
ฉันจะไม่ปล่อย ให้มีการสู้รบกันเองเด็ดขาดค่ะ
ฉันเชื่อใจเธอนะ
วันนี้ซูฮยอกจะกลับมาใช่ไหม
ค่ะ คุณพ่อ
ถ้าเขามาแล้ว เรียกเขาไปที่บริษัททีนะ
ค่ะ
แล้วก็…
เรื่อง…
หลุมหลบภัยของฉันน่ะ
เอาของต่างหน้าของเธอคนนั้น
ไปเผาให้หมดซะ
แล้วเอาไปไว้ที่ข้างหลุมศพของจียง
ค่ะ
สะใภ้รอง
ซอฮีซู
วันนี้ฉันจะไปร่วมการประมูลงานศิลปะ ไปด้วยกันไหม จะได้พักสมองด้วย
วันนี้ฉันมีนัดกับเพื่อนๆ ค่ะ
นัดเหรอ
ฉันนัดไปทานมื้อสาย กับเพื่อนที่สนิทสมัยเป็นนักแสดงค่ะ
ดีแล้วล่ะ ออกไปเจอคนบ้าง อย่ามัวแต่หลบหน้าเลย
ค่ะ
ค่ะ จองซอฮยอนพูดสายค่ะ
ผมแบคดงฮุนจากสน.แทจองนะครับ
ค่ะ
วันนี้ผมอยากจะพบคุณหน่อยน่ะครับ
ฉันพอมีเวลาอยู่ราวหนึ่งชั่วโมงค่ะ มาที่บ้านฉันสิคะ
คนพวกนี้รั้นจริงๆ นะ
ร่างกายคุณดีเกินความจำเป็นของเรา คิดว่าทำงานนี้ได้ไหมครับ
ผมจะใช้ร่างกายนี้
ทำงานจนร่างแหลกเลยครับ
เราไม่สั่งงานหนัก จนทำให้ร่างคุณแหลกหรอกครับ
ครับ
คุณเกิดวันที่ 3 กันยายน ปี 1985 ประมาณตี 2
เราไม่ได้ต้องการคนหุ่นดี
แต่ต้องการคนที่เก็บความลับได้ดีครับ
เรื่องนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
โอเคค่ะ ออกไปได้แล้วค่ะ
ไว้เราจะติดต่อคุณไปนะคะ
ทำไมแกต้องให้เขาเข้ามาในบ้านเราด้วย
น่าจะไปสัมภาษณ์ข้างนอก แล้วพอยืนยันว่าจะจ้างแล้ว
ค่อยให้เขาเข้ามาในบ้านสิ
ก็ถ้าเป็นไปได้ ผมก็ว่าจะจ้างเลยน่ะสิ
เพราะประธานฮาแนะนำเขามา
- เป็นยังไงบ้างครับ - ชะตาของเขามีธาตุไม้และดินเยอะ
ถึงจะขาดธาตุน้ำก็เถอะ
แต่เขาเป็นคนปากหนัก และจะทำงานที่สั่งได้อย่างดีครับ
จ้างเขาได้เลยครับ
ถ้าขาดธาตุน้ำ
กินน้ำเยอะๆ จะดีขึ้นไหมคะ
ฉันจะยอมหย่ากับนาย
- อะไรนะ - มันเป็นความปรารถนาของนายนี่
พี่ แบบนี้มันไม่ถูกนะ
ผมเจ็บขนาดนี้ พี่จะมาทิ้งผมไม่ได้สิ
ฉันดันตกอยู่ในสถานการณ์ ชวนเข้าใจผิดซะได้
พูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อ แต่ฉันตั้งใจจะหย่ากับนายอยู่แล้ว
ไม่เอา ผมหย่าไม่ได้
อยู่ข้างๆ ผม จนกว่าผมจะกลับมาเดินได้
นายนี่ตลกชะมัด
ตอนที่ขาไม่เป็นอะไร ก็เห็นอยากหนีไปจากฉันขนาดนั้น
พอขาหักก็เลยจะอยู่กับฉันเหรอ
พี่นั่นแหละ โชว์ธาตุแท้ออกมาเลยนะ
ธาตุแท้อะไรกันยะ
คนที่อยากหย่าคือนายนะ
ช่วยเงียบหน่อยครับ มาทะเลาะกันที่นี่ไม่ได้นะครับ
หย่ากันเถอะ
ไม่หย่า หย่าไม่ได้ ผมไม่หย่าเด็ดขาด
พี่จะต้องอยู่ข้างผม จนกว่าผมจะกลายเป็นซอมบี้
โธ่เว้ย จริงๆ เลย
เธอจำเรื่องนั้นได้ไหม
ที่เมื่อก่อนเธอเคยทะเลาะ กับสไตลิสต์ใหญ่โตที่กองถ่าย
เธอพูดถึงตอนไหนเหรอ
วันหนึ่งที่ร้อนมากๆ ในเดือนสิงหาคม ปี 2004
สไตลิสต์เธอโวยวายใหญ่เพราะยาทา แก้ปวดเปื้อนชุดที่รับสปอนเซอร์มา
ความจำเธอสุดยอดเลย
ยังจำได้อยู่อีกเหรอเนี่ย
ซอฮีซูดังเรื่องจำเก่งจะตาย เธอท่องจำบทได้เร็วกว่าใครด้วยนี่
ใช่เลย ฉันยังจำบทพูดของฉันได้อยู่เลย
คุณคิดว่าคุณซอฮีซู สูญเสียความทรงจำจริงไหมครับ
แล้วคนที่หมดสติ อยู่กับคุณฮันจียงตอนนั้น
คนที่หายตัวไปตอนที่แม่ชีเอ็มม่า กลับเข้าไปอีกครั้งคือใครกันครับ
ทำไมเอาเรื่องนั้นมาถามฉันล่ะ
คนคนนั้นน่าจะบาดเจ็บหนักครับ
ผมขอโทษนะครับ
แต่ช่วยถกแขนเสื้อ ขึ้นหน่อยได้ไหมครับ
สายสืบแบค เป็นซอฮีซูครับ
คุณซอฮีซูบาดเจ็บที่กระดูกซี่โครง อย่างหนักและกระดูกเชิงกรานร้าวครับ
ศีรษะก็บาดเจ็บหนัก เลยสแกนเอ็มอาร์ไอด้วยครับ
มีประวัติการรักษาที่ห้องฉุกเฉิน ในวันเกิดเหตุครับ
เธอมารับการรักษาที่แผนกกระดูก อีกสองวันหลังจากนั้นด้วยครับ
คนที่นอนหมดสติอยู่ข้างฮันจียง คือซอฮีซูครับ
ฉันบาดเจ็บ
ขณะย้ายรูปปั้นจัดแสดง ที่พิพิธภัณฑ์ที่ฉันบริหารอยู่ค่ะ
มันหนักเพราะเป็นโลหะน่ะค่ะ
คนที่หมดสติอยู่กับฮันจียง
คือคุณซอฮีซูครับ
คุณรู้อยู่แล้วเหรอครับ
คุณดูไม่ตกใจเลยนะครับ
ถ้าเธอตกลงมาขนาดนั้น
เรื่องที่คุณซอฮีซูสูญเสียความทรงจำ ก็เป็นไปได้สูงว่าจะจริงนะครับ
ก็จริงนะคะ
ถ้าอย่างนั้นคนที่ยืน อยู่บนบันไดคือใครกันคะ
ผมขอเข้าไปข้างในบ้านหน่อยนะครับ
ตามสบายเลยค่ะ
ฉันจะนำทางไปนะคะ
คนที่เสียชีวิต คือฮันจียง
และบนบันได ก็มีใครอยู่อีกคน
คือคุณซอฮีซูค่ะ
ไม่คิดบ้างเหรอ ว่าแม่ชีคนนั้นอาจจะโกหกก็ได้
ใครเป็นคนพาคุณซอฮีซูไปโรงพยาบาล ในวันที่เกิดเหตุครับ
กล้องติดรถของคุณซอฮีซู ในวันนั้นถูกปิดไปครับ
และกล้องวงจรปิดทุกตัวในอาคารของรพ. ก็จับภาพคุณซอฮีซูได้คนเดียว
ไม่มีญาติผู้ป่วย ทั้งที่บาดเจ็บขนาดนั้น
ไม่รู้สิคะ
เรื่องที่เธอไปห้องฉุกเฉิน ทั้งที่ ครอบครัวมีแพทย์ประจำตัวก็น่าสงสัย
แต่เราสืบพบว่ารถของคุณซอฮีซู ขับเข้ามาในลานจอดรถรพ.ในเวลานั้น
ไม่ใช่รถพยาบาลครับ
นั่นก็หมายความว่ามีคนขับรถ มาส่งคุณซอฮีซูใช่ไหมล่ะครับ
เพราะเธอคงขับรถไม่ได้ในสภาพนั้น
- ใครกันนะครับ - คุณจะบอกว่า…
ฉันเป็นคนที่ขับรถ ของคุณซอฮีซูงั้นเหรอคะ
เราได้ขอภาพจากกล้องติดรถ ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง
และกำลังหาว่าใครที่มากับเธออยู่ครับ
หยุดก่อน
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
ถ้าจะตรวจสอบใบหน้า ต้องใช้เวลาเท่าไรครับ
เราต้องลดนอยส์ และนำภาพไปวิเคราะห์ด้วย
ได้พรุ่งนี้เหรอ
ในวันเกิดเหตุ
ฉันอยู่กับฮาจุนที่บอสตันค่ะ
อย่าโกหกเลยครับ
เราเช็กประวัติการเดินทางของคุณแล้ว ยังจะพูดเหลวไหลอะไรอีก
คุณไม่ได้ไปอเมริกาสักหน่อย
หมดคำจะพูดเลย
ลองเช็กดูอีกครั้งสิคะ
ถ้าจะสอบสวนเพิ่มเติม ก็มาหาฉันที่บ้านนะคะ พอดีว่าฉันยุ่ง
ครับ ที่อื่นก็เรียบร้อยแล้วครับ
แต่ผมอยากขอดูห้องสมุด ของคุณฮันจียงหน่อยครับ
ค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ
เขามืดแปดด้าน
และผมคิดว่ามีใครสักคน จับจุดอ่อนที่สำคัญของเขาได้ครับ
เขาเลยเริ่มวิตกกังวลถึงขีดสุดครับ
คิมซองแท
ให้ตายเถอะ
เราติดต่อคิมซองแทไม่ได้เลยครับ
สงสัยเขาจะไม่ได้เปิดโรมมิ่ง
โมนาโกไม่ใช่ประเทศสมาชิกตำรวจสากล
แล้วเขาก็ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัยด้วย
ไม่มีวิธีสาวถึงตัวเขาได้เลยครับ
เราต้องการคำให้การของคิมซองแทครับ เขาเป็นคนถือกุญแจสำคัญ
อ้อ จริงสิ คุณอีฮเยจินน่ะครับ
เธอบอกว่าอยู่อเมริกาในวันเกิดเหตุ เช็กประวัติการเดินทางแล้วใช่ไหมครับ
อีฮเยจินเหรอครับ
ผมมีเรื่องอยากสอบถาม ฮันฮาจุนหน่อยน่ะครับ
ผมจะระวังคำพูดไม่ให้กระทบ จิตใจเด็กนะครับ แค่มีคำถามนิดหน่อย
ได้เลยค่ะ
คุณแม่ต้องอยู่ ระหว่างการสอบสวนด้วยน่ะครับ
มาด้วยกันหน่อยนะครับ
ฮาจุนใกล้เลิกเรียนภาษาอังกฤษพอดี ไปที่นั่นด้วยกันนะคะ
ครับ
แม่ครับ
ฉันจะข้ามไปรับแกเอง คุณรอตรงนี้นะคะ
รอตรงนั้นก่อน เดี๋ยวแม่ข้ามไปหา
ฮาจุน
ฮาจุนเป็นอะไรไหม
แม่บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วนี่ ว่าอย่าข้ามถนนเวลาเห็นรถ
แม่ครับ
ฮันฮาจุน
แม่บอกแล้วใช่ไหม ว่าลูกเป็นคนเดียว ที่จะปกป้องตัวเองได้บนโลกใบนี้
คนเดียวที่จะปกป้องลูกได้บนโลกใบนี้ ก็คือตัวลูกเองนะ
เพราะงั้นลูกจะต้องเข้มแข็ง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แม่ก็จะอยู่ข้างหลังลูก
เพราะงั้นไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น
ใบหน้าโผล่แล้ว โผล่ออกมาแล้ว
(คลิปวิดีโอที่กู้คืน)
ครับ
ครับ เป็นยังไงบ้างครับ ประวัติการออกนอกประเทศของอีฮเยจิน
จริงเหรอครับ
เข้าใจแล้วครับ
ในวันเกิดเหตุ คุณอีฮเยจินอยู่ที่อเมริกาจริงๆ ครับ
เอ่อ คือว่า…
ในแฟ้มสอบสวนเขียนว่า ติวเตอร์ชื่อคังจากยอง
เลยเกิดความสับสนน่ะครับ
แล้วก็ เราได้ภาพใบหน้า คนที่พาคุณซอฮีซูไปโรงพยาบาลแล้วครับ
เดี๋ยวผมส่งให้เลยนะครับ
ทำไมถึงรีบจัดพิธีหมั้น ขนาดนั้นล่ะครับ
มันเป็นงานเลี้ยงฉลอง การเริ่มต้นใหม่ของฮโยวอนด้วยครับ
แล้วบังเอิญเป็นวันที่ คุณฮันจียงเสียชีวิตด้วยนะครับ
ผมเจอของแปลกๆ อยู่ในห้องด้วยครับ
ทำไมเจ้านี่ ถึงไปอยู่ในห้องพี่ซองแทได้คะ
ได้ยินว่าคุณฮันจินโฮเป็นคนช่วย พาเขาออกนอกประเทศ
ทำไมคุณถึงส่งเขาไปต่างประเทศ ในเวลานั้นพอดีครับ
เขาจะตกต่ำโดยสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว ใครจะจงใจฆ่าเขาไปทำไมล่ะคะ
ในคำพูดของฉัน มีคำตอบอยู่ค่ะ คุณสายสืบ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน