KSIĘGA SNÓW
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LAURY LIPPMAN
KOBIETA Z JEZIORA
Proszę.
Panie Durst?
Co to?
Mięso kraba na toście z masłem.
Nie, dziękuję.
Przepraszam.
Dziękuję.
Esther Williams?
Allan.
A gdzie spędza wieczór pan Schwartz?
Wyjazd służbowy.
Ja musiałam przyjść. Jestem w komitecie kobiet.
- Zorganizowałyśmy to. - Miałaś może
coś wspólnego z menu?
Podają więcej skorupiaków i wieprzowiny niż niemiecki ogródek piwny.
W Suburbanie mieliśmy menu szabasowe i nikt się nie pojawił.
Żydowskość rzadko jest w modzie.
Nie pozwól mi pić na pusty żołądek,
bo obudzę się rano na trawniku.
Wyglądasz, jakbyś umiał poradzić sobie z paroma drinkami. Zmężniałeś.
To ty jesteś mężatką i członkinią komitetu.
Na pewno będziesz miała masę małych Schwartzów
biegających po domu.
Maddie. Cześć.
Przepraszam, Maddie. Przepraszam.
- W porządku. Nie przejmuj się. - Nie, nie.
Nie, nie. Przepraszam za to, jak zachowałem się tamtej nocy.
- O dawna chciałem ci to powiedzieć - Byliśmy dzieciakami.
Po co do tego wracasz?
Bo mój ojciec nie jest dobrym człowiekiem.
A jeśli potrzebuję paru drinków na pusty żołądek, żeby to przyznać...
Lechaim.
Chyba musisz się przewietrzyć.
Kiedy się dowiedziałeś?
- Allan, sam zacząłeś. - Ja...
Usłyszałem, jak do siebie szepczecie jakiś tydzień przed balem maturalnym.
Zobaczyłem, jak na niego patrzysz i po prostu wiedziałem.
No i był ten obraz z tobą w jeziorze.
Tak bardzo chciałem cię skrzywdzić.
Mnie?
Bo... Obwiniałem cię...
Ale teraz już rozumiem.
Wiem, co ci zrobił.
Nie, nie wiesz.
Po wszystkim przynajmniej wróciłaś do domu.
Ja musiałem z nim mieszkać.
Uważasz, że to zabawne?
To komiczne, Allan.
Wiesz, nie byłaś jedyną dziewczyną.
Co masz na myśli?
Nie byłaś jego jedyną dziewczyną, Maddie.
Przepraszam.
Przepraszam. Jestem taki jak mój ojciec.
Zamknij drzwi.
Wiesz, mamo...
Zawsze dziwnie na mnie patrzyłaś.
Nawet kiedy byłem mały.
Tak jakby coś było nie tak i jakbyś tylko ty to dostrzegała.
A potem przeczytałem twój dziennik...
Zrozumiałem, że przypominam ci o czymś,
o czym nie chcesz pamiętać.
Ale jestem twoim synem.
A nie wszystkimi mężczyznami, którzy byli przede mną.
Przepraszam. Ja tylko...
Chciałem podziękować twojej matce za to, że znalazła zabójcę mojej córki.
Proszę wejść, panie Durst.
Proszę.
Jestem wam obojgu winien przeprosiny.
Twoje następne dziecko będzie znało prawdę.
Mamo!
Pomocy! Proszę tu przyjść!
Szybko!
Musi pani przeć, pani Morgenstern!
- Pani Schwartz! - Pani Durst!
Przyj!
Co to?
Twój artykuł...
...potrzebuje dobrego bohatera.
Nie, czekaj! Potrzebuję cię!
Cleo?
Nie!
Madeline Schwartz, dziennikarka The Star, przebywa w szpitalu,
gdzie trafiła po tym, jak raniła ją matka podejrzanego Stephana Zawadzkiego,
która następnie popełniła samobójstwo.
Chcę poinformować,
że Madeline Schwartz była nie tylko współpracownicą,
ale także wieloletnią przyjaciółką.
Modlę się za nią wraz z całym miastem.
Z raportu policji wynika, że pani Schwartz nie pracowała nad artykułem dla The Star,
gdy weszła do domu pani Zawadzkie.
To, czy te sprawy są ze sobą powiązane,
pozostaje na razie zagadką.
To oczyszcza Zawadzkiego, podejrzewanego dotąd
o zabicie Cleo Johnson.
Policja skupia się obecnie na nowych podejrzanych.
Dokąd idziesz?
Zostań tu.
Nie zrobiłem tego. Kocham moją żonę.
Jaki miałem niby motyw?
Posłuchaj mnie, stary. Czemu mnie nie słuchasz?
Co tam, T-Man?
Teddy?
Policja właśnie zabrała tatę. Wiesz coś o tym?
Chodź tu, mały.
Czego chcesz, stary?
Mam coś dla ciebie.
Co to jest? Wiesz, kto zabił moją matkę?
No dawaj, stary. Mów.
To była ciekawa propozycja, panie Gordon.
Cześć, Reggie.
Wszystko w porządku, szefie?
Jest git,
poza tym, że jest z nami detektyw Platt.
Miło cię widzieć, Reggie.
Pomyślałem, że ucieszy was wiadomość,
że aresztowano Slappy'ego Johnsona jako głównego podejrzanego w tej sprawie.
Masz pomysł, dlaczego miałby cię oskarżać o zabicie Cleo?
No cóż, on i Cleo...
Strasznie się pożarli któregoś wieczoru, Tyle wiem.
Reggie oberwał w głowę o jeden raz za dużo.
Zapomniał, że nie musi dwa razy odpowiadać na te same pytania.
Mówiliśmy już o tym policji po pogrzebie.
Tak, ale nie wspomniał pan
o wielkiej wygranej Cleo w świątecznych zakładach.
No i o tym, że prowadziła samochód podczas napadu na Myrtle Summer.
Tak?
Zastanawiam się, jak może się pan mienić człowiekiem walczącym o los czarnych,
kiedy niewinny czarny mężczyzna ma iść do więzienia
za zbrodnię, której nie popełnił.
Słyszał pan o pielęgnicy afrykańskiej?
Nie, panie Gordon.
Nie sądziłem, że jest pan specem od rybek.
Nie jestem. To Reggie się na nich zna.
Jest ekspertem w tej dziedzinie.
Dzięki temu wiem, że główka mu jeszcze pracuje.
Wie wszystko o tych cholernych rybach.
Wyjaśnij mu, co to za jedna, Reggie.
Pielęgniczka kakadu.
Zgadza się. Powiedz mu, skąd pochodzi.
Aż z naszej ojczyzny.
Ponad 800 gatunków pochodzi z trzech jezior w Afryce.
Powiedz mu, dlaczego się wzajemnie zabijają.
Powiedz mu.
Robią to tylko wtedy, kiedy nie pochodzą z tego samego jeziora.
Tak jak my.
Biali myślą, że jesteśmy tacy sami.
Ale my widzimy różnice.
Owszem.
Dobranoc, panowie.
Drugi raz w tym tygodniu ktoś sadza dupę na tym krześle
i mówi mi, że Cleo wygrała świąteczne zakłady.
Albo Platt i ta żydowska dziennikarka mają to samo źródło,
albo o czymś mi nie mówisz, chłopcze.
Mówiłem panu, że się tym zająłem.
- W Wigilię, tak jak pan prosił. - Tak?
Nie pamiętam, czarnuchu, żebym cię prosił,
żebyś ją wrzucał do cholernego jeziora.
Tak, przepraszam. Ma pan rację, szefie.
Ja nie... Nie wiem, co sobie myślałem.
Nie wiesz, co sobie myślałeś?
Kapitan Stassley? Chciałbym z panem porozmawiać.
Hej, Maddie.
Maddie?
Jak się trzymasz?
Jak się czujesz?
Stephan Zawadzkie wreszcie zaczął mówić.
Próbował zgwałcić Tessie Durst,
nie dał rady...
- Co? - Zostawił ją w piwnicy.
Jego matka się dowiedziała i postanowiła się tym zająć.
- Matka nie żyje. - O Boże.
- No więc... - A jeśli kłamie?
Nie, nie kłamie.
Krew spod paznokci Tessie pokrywa się z grupą krwi matki.
Wiem, kto zabił Cleo Johnson.
Maddie, daj spokój. Przestań się martwić Cleo Johnson.
- Właśnie aresztowali jej męża. - Och nie. Nie, nie.
Posłuchaj, Maddie.
- Na razie skup się na tym... - On tego nie zrobił.
- ...żeby z tego wyjść. Okej? - Nie. Wiem, że on tego nie zrobił.
Mogłaś zginąć.
Hej.
Co tam się, do cholery, wydarzyło?
Co ci powiedziała, zanim...
Jeśli myślisz, że to ty napiszesz ten artykuł...
...masz większe jaja, niż kiedykolwiek sądziłam.
Maddie. Ludzie chcą wiedzieć.
Weź... Maddie, słuchaj, góra na mnie naciska.
Powiedz Marshallowi, że sprawa Cleo Johnson...
- Marshall wie, że to twój temat. - ...to mój artykuł, Bob.
Okej. Kogo masz w czołówce?
Nie może pan tu być.
- Tak... - Mój artykuł.
- Proszę ze mną, bo... - Maddie...
...będę musiała wezwać ochronę.
Proszę pana.
Wyprowadźcie go stąd.
- Powiedz Marshallowi... - Wrócę.
Rodzina Zawadzkie to już zgrany temat.
- To Cleo jest tematem. - Zimny kompres.
Moja historia.
Tessie?
„Bardzo niewielu ludzi
poznaje prawdę”...
...„w wersji pełnej i oszałamiającej.
Większość poznaje ją fragment po fragmencie”.
Nie mam czasu na fragmenty.
- Potrzebuję jej teraz. - Bo co?
Bo nikt nie pozna prawdy o tym, kto zamordował Cleo Johnson.
Bo nikt się nie dowie, jak świetnie piszesz?
Ambicja nie jest wrogiem prawdy.
A co z moją prawdą? Nigdy nie opowiedziałaś mojej historii.
Historii? Wiodłaś miłe podmiejskie życie, a potem się ono skończyło.
Annie Frank było dużo ciężej.
Jesteś już przeszłością, Tessie.
Przykro mi, Tessie.
Tak mi przykro. Zbyt szybko odebrano ci życie.
Tak mi przykro.
Pewnego dnia opowiem twoją historię. Obiecuję.
Ale na razie muszę skupić się na tym, kto zabił Cleo Johnson.
Kim była Madeline Schwartz?
Morgenstern!
Morgenstern.
Dlaczego mamy przed sobą tajemnice?
Możemy poznać Madeline Morgenstern
jedynie poprzez tych, którzy kochali ją najbardziej.
Chciałbym zaprosić jej matkę, Tattie...
Na mównicę.
- Mamo. - Pani Morgenstern.
Opowie nam pani o swojej córce?
Mamo, idź... Idź tam. Powiedz im, jakie było moje życie.
Nie wiem, kim byłaś.
Nigdy nic mi nie mówisz.
Nigdy o niczym mi nie mówisz.
No dobrze.
W czasie Purim miałam jedenaście lat.
Wszystkie dzieci były w kostiumach.
Ja przebrałam się za motyla.
I nagle zobaczyłam prawdziwego motyla.
Pomyślałam, że to najpiękniejsza rzecz na świecie
i chciałam go potrzymać.
Ale kiedy go złapałam, otworzyłam dłonie i okazało się, że motyl był martwy.
- Motyl był martwy. - A potem pojawił się mój ojciec.
Powiedział mi, że mój brat
i moja matka zginęli w obozie koncentracyjnym.
Mamo, kiedy się o tym dowiedziałaś, miałaś trzydzieści lat, a nie jedenaście.
I dlaczego pamiętasz tylko straszne rzeczy?
Dlatego niewiele ci mówię.
Ale mówiłaś, że chcesz mnie poznać.
To mój pogrzeb.
- Poświęciłam wszystko... - Tak.
- ...żebyś miała to... - Tak.
- ...czego nie miałam. - Wszystko, czego pragnęłaś.
Tak. Słyszałam to.
Każda matka tak mówi, ale ja nie chcę tego, czego nie miałaś.
Chcę tego, czego ja nie miałam.
- Pani Morgenstern. - Nie mogę skończyć jak ty.
Ja to zrobię.
Madeline Morgenstern była matką,
córką, kochanką, żoną.
To nie wszystko.
- Była też pisarką. - Pisarką.
Wykorzystywała swój instynkt, by gonić za cudownością.
Cudownością.
Walczyła, by opowiadać historie, które ludzie powinni usłyszeć.
Wywalczyła sprawiedliwość dla Tessie. I sprawiedliwość dla Cleo.
Sprawiedliwość.
I tak powinniśmy ją zapamiętać.
Jako kogoś, kto walczył o tych, którzy nie mogli już walczyć o siebie.
Walczyła o sprawiedliwość.
O sprawiedliwość.
Biała siła. Biała siła.
...rzecznik Ku Klux Klanu
i założyciel National States' Rights Party,
wielebny Connie Lynch, przybył do Baltimore,
by poprowadzić drugi dzień demonstracji w Patterson Park.
Członkowie NSRP zapowiedzieli, że ewentualne kontrdemonstracje
przyjmą z potężną siłą i furią...
NIECH BÓG BŁOGOSŁAWI AMERYKĘ
CZARNUCHU, CHCIAŁBYŚ BYĆ BIAŁY
NIE PRZECIWKO MURZYNOM PRZECIWKO MIESZANIU RAS
WRACAJCIE DO AFRYKI
NIE PRZEKRACZAĆ
Niech wszyscy sprawdzą sprzęt i pójdą...
Kapitanie, chciał mnie pan widzieć?
Tak, detektywie.
Bosko.
Kapitanie?
Zaprowadź detektywa Platta do mojego gabinetu i zaczekaj tam na mnie.
Do pańskiego gabinetu?
Zaraz tam będę, Platt.
Co się dzieje?
Dzieciaki, które założyły miejscowy oddział NSRP miały wczoraj wiec.
Tysiąc osób.
Ruszają ponownie za kilka godzin.
Tak, widziałem ich po drodze.
Chłopaki ruszają ich zatrzymać, tak?
Mają prawo protestować, o ile to pokojowe protesty.
Wzywanie do zabijania Murzynów to pokojowy protest?
To wolność słowa, Ferdie.
Detektywie Platt.
Pierwsza poprawka. Może o niej słyszałeś.
Niech to cholera. Zamknięte.
Hej, wiesz co? Mam klucz.
Kapitan ma tu gdzieś telewizor.
Grają Coltsi.
Wiesz, prawda jest taka,
że wszyscy mają w dupie NSRP.
Interesuje ich mecz.
Większość z nas chce po prostu iść rano do roboty
i wracać do domu na ciepły posiłek.
Twój partner, Percy, to rozumiał.
Nie mieszajmy w to funkcjonariusza Davisa.
Wiesz, jaki jest problem, Ferdie?
Mówią o was, Murzynach, tak, jakby nikt inny nie miał w życiu ciężko.
Kiedy mój tatko przyjechał do Baltimore,
rządzili tu Irlandczycy i dbali o swoich.
Potem rządzili tu Włosi i też dbali o swoich.
Najechała tu masa Żydów i też musieli walczyć o swoje.
A nagle każdy udaje, że wszyscy biali są tacy sami
i że jesteśmy my kontra Murzyni.
Może dlatego, że jedyne, co do czego się zgadzaliście, to jak nas traktować.
Po prostu zawsze tak było.
- Musicie zaczekać na swoją kolej. - Może to nasza kolej.
Tak. Może.
Hej, Platt?
Tak?
Powiedz mi,
czy pani Schwartz pachnie tak dobrze, jak wygląda?
Słucham?
Musiałem powiedzieć kapitanowi,
że jego tokenowy Murzyn włazi do niej przez okno nocami.
Dzięki temu pewnego dnia, kiedy naprawdę nadejdzie twoja kolej,
ona wpuści cię frontowymi drzwiami.
Co ty wyprawiasz?
Dbam o to, żebyś nie trafił do paki za złamanie prawa.
To właśnie robię.
Podziękuj za to kapitanowi.
Woli, żebyś złożył rezygnację po cichu, dobrowolnie.
Ale jeśli masz w dupie reputację tego wydziału,
spróbuj wyobrazić sobie panią Schwartz za kratami za mieszkanie z Murzynem.
Zakładam, że kapitan się nie zjawi.
Przepraszam.
Cześć.
Przyszedłeś.
Chyba miałeś rację... Nie można mi ufać.
Nigdy tak nie mówiłem.
Mówiłem, że ufam, że będziesz tym, kim jesteś.
A kim jestem?
I jak mam ufać tobie?
Byłem z paroma białymi kobietami.
To, że nie mogły być ze mną widywane,
było w tym tak naprawdę najlepsze.
Żadnych obietnic, żadnych drogich randek, nic z tych rzeczy.
Żadnych uczuć.
Tylko ja i moje marzenia o byciu detektywem.
I tak sobie wyobrażałem wolność do czasu, aż poznałem ciebie.
Nie mogę ci powiedzieć, kim jesteś, panno Morgenstern.
Ale wiem, że nie spoczniesz, dopóki sama się tego nie dowiesz.
I to mi się podoba.
Bardzo mi się podoba.
Bardziej niż podoba ci się Cleo Johnson?
„Nie rozwijamy się w sposób absolutny, chronologiczny.
Rozwijamy się częściowo.
Jesteśmy dojrzali w jednej sferze,
a dziecinni w innej”.
Wszystko okej?
Wiem, kto ją zabił.
Madeline, lekarze każą ci odpoczywać.
Idź spać.
Przyniosłam ci ubrania.
Muszę udowodnić, kto zabił Cleo Johnson.
Madeline.
Mama?
Kochanie...
ZAKAZ WSTĘPU DLA CZARNUCHÓW, ŻYDÓW I PSÓW
...wejdź do środka.
Chodź.
- Wpuszczają Żydów. - Dlaczego?
Nie słyszałaś?
Teraz jesteśmy biali.
Wejdź.
Dokąd idziesz?
Przestań martwić się o Schvartze, Madeline.
Wejdź do środka.
TYLKO DLA KOLOROWYCH
271, 221, 366, 111, 271,
221, 366, 251, 366, 111,
271, 221, 366, 111.
Znaleźliśmy cię!
366, 251, 111, 271.
To moja żona! To moja laska. Patrzcie na nią.
Cleo!
Powiedz mi, kto cię zabił.
Powiedz mi.
Co tym razem, panno Morgenstern?
Ja nie... Nie mogę już śnić.
Nie śni pani.
Jest pani tutaj, ze mną.
Kim jesteś?
Byłam Cleo Johnson.
KOBIETA Z JEZIORA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK