Mówi się, że dopóki lew nie opowie swojej historii,
myśliwy zawsze będzie bohaterem.
Za życia byłam Cleo Johnson.
Ale po śmierci stałam się Kobietą z Jeziora.
Mówiłaś, że wiesz, kto odebrał mi życie, Maddie Morgenstern.
NABOŻEŃSTWA ZA „KOBIETĘ Z JEZIORA”
Mówiłaś, że dopóki się nie pojawiłaś, nikogo to nie obchodziło.
Prawda jest taka...
że przybyłaś pod koniec mojej historii
i przekształciłaś ją w swój początek.
KSIĘGA SNÓW
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LAURY LIPPMAN
KOBIETA Z JEZIORA
Jebana skrzynka pocztowa.
Okej. Skrzyneczka Mikołaja. Hop!
MIESIĄC WCZEŚNIEJ
Dobra. Zaczynamy. Do dzieła.
Hej, macie list do Świętego Mikołaja?
Wesołego Święta Dziękczynienia.
Jest tu ze mną ulubiony prezenter Baltimore, Wallace White.
Co sądzisz o naszej paradzie, Wallace?
To wspaniałe chwile na Maryland Avenue,
wypełnionej gigantycznymi balonami.
Spójrzcie na tych klaunów!
I jeszcze żongler. Czuję się jak mała dziewczynka!
Dziś chodzi o to, abyśmy znów byli dziećmi.
Ale bez obaw, tatku. Dla ciebie też coś mamy.
Oto nasi Baltimore Orioles,
którzy są w trakcie rozgrywek World Series.
A oto tańczące skrzynki pocztowe.
Jeśli byliście już na paradzie z okazji Święta Dziękczynienia,
to wiecie, że każdy maluch czeka na tę jedną chwilę.
Masz jakieś listy do Mikołaja?
A ta chwila właśnie trwa.
Wielkie wejście człowieka znanego jako Gwiazdor i Dziadek Mróz,
a tu w Baltimore po prostu jako Święty Mikołaj.
Cóż za potężne owacje!
Mikołaj przybył wreszcie na Maryland Avenue
prosto z Bieguna Północnego.
Przywiózł masę prezentów i smakołyków dla naszych najmłodszych.
Ależ się ucieszą.
- Tessie. - Chodź. Jest tata.
Chodź.
Od Brexton będzie przejazd. Masz kluczyki?
Masz je w kieszeni płaszcza.
Mamo, skąd Mikołaj wie, że jesteśmy żydami?
Bo mamy mezuzę na drzwiach.
A gdybym spała u Mary?
Też by wiedział.
Mary mnie nie podkabluje.
Tessie. Święty Mikołaj nie istnieje. Okej?
Tłusty ojciec Mary przebiera się za niego.
Nie mów Mary, że matka ci to mówiła.
Mary wie, że jest tłusty.
Tacie chodziło o to... Nie mów Mary, że Mikołaj nie istnieje.
Nie chcę cię dłużej okłamywać jak gojka. Jesteś już duża.
Chanuka jest za cztery tygodnie i możesz poprosić tatę, o co tylko zechcesz.
Wiem, czego chcę. Konika morskiego.
Na razie...
- ...nacieszmy się tą piękną paradą. - Piękną luch in kop.
Tam też zablokowane. Musimy wrócić do Cathedral Street.
Dobrze. Daj mi Davida. Chodź, kochanie.
RYBKI TROPIKALNE
Nie wiem, czemu nie zaparkowałeś pod muzeum, jak w zeszłym roku.
Nie zaparkowałem tam, bo mówiłaś,
że nie możemy tam więcej parkować...
Rzadki okaz.
Pyszczak albinos.
Szukasz czegoś?
Oglądałam tylko ryby.
Powinnaś wrócić z rodzicami.
Czy oni... Są tutaj?
Wie pan, że koniki morskie to ryby?
Wiesz to ze szkoły?
Chodzę do Bais Yaakov. Nie uczymy się tam o rybach.
Tyle że Bóg stworzył je piątego dnia.
Tego samego dnia, co ptaki.
Tak.
Ma pan tu koniki morskie?
Poproszę o gumę do żucia.
- Dzień dobry. - Pani Schwartz. Szponder czy antrykot?
Szponder, porcja na trzy osoby.
A właściwie na pięć osób.
Milton zawsze zaprasza jakąś parę na ostatnią chwilę.
Bo to mensch.
Chyba raczej macher.
Macher wie, czego nie kupi się za pieniądze.
Pięknej ayshes chail, która lata mu po koszerną jagnięcinę.
Sześć miesięcy.
Och, to maleństwo.
Bez obaw, pani Schwartz. Nikt nie będzie za nim tęsknił.
POMÓŻ POTRZEBUJĄCYM DAROWIZNY MILE WIDZIANE
WESOŁYCH ŚWIĄT!
Przepraszam. Czy mogę przymierzyć żółtą sukienkę z witryny?
Oczywiście. Przykro mi.
Pani chciałaby przymierzyć żółtą sukienkę z witryny.
Oczywiście. Zaraz wracam.
Chciałaby pani obejrzeć coś jeszcze?
Nie, dziękuję. Ta wystarczy.
Jeśli nie znajdzie pani rozmiaru, możemy go dla pani zamówić.
- Potrzebuję czegoś od razu. - Będzie w poniedziałek.
Przysięgam, rano mieliśmy trzy.
A tamta z witryny?
Na pewno? Modelka jest murz...
Tak, nie przeszkadza mi to.
Modelka ma na sobie sukienkę od rana. Może być brudna.
Chciałabym przymierzyć tę sukienkę.
Oczywiście.
Zaprowadzę panią do przymierzalni.
Jakaś pani chce przymierzyć żółtą sukienkę z witryny.
Nie ma nic przeciwko?
Ethel prowadzi ją do przymierzalni.
Chodź ze mną!
- Cleo. - Potrzebujemy sukienki.
- W tej chwili? - Tak. Pospiesz się.
PRZYMIERZALNIE
Zostań tu.
Ma oporne zapięcie.
To zamek.
- Idzie. - Nie mogę jej rozpiąć.
Poradzę sobie, panno Shirley. Mogę spróbować?
Pospiesz się.
To dlatego ulica jest zamknięta?
Tak. Zaginęła dziewczynka z Pikesville.
Rodzice zabrali ją na paradę.
O nie. Ja też jestem z Pikesville.
Naprawdę? Nie zgadłabym.
Wcale nie wygląda pani na Żydówkę.
Na pewno wkrótce się odnajdzie.
W końcu to Baltimore, a nie Nowy Jork.
Bardzo dziękuję. Płaszcz też wezmę.
Ubierzmy cię w coś innego.
Może Mary Quant.
Przepraszam...
Jest już południe, a ja mam zgodę na to, by wyjść dziś wcześniej.
Nikt mi nic nie mówił.
W zeszłym tygodniu zawiadomiłam pana Goldberga.
Będę musiała ci potrącić.
Panno Shirley, czy mogę dostać swoje ubrania?
Czekaj.
- Pani Schwartz. - Dziękuję, Aaronie.
Co z twoim butem?
A co z twoim durnym kapelutkiem?
Serio? Wiesz, że dziś przemawiam.
Na temat kapeluszy?
Włożyłaś go tylko po to, żeby Myrtle wmówiła tym bogatym białasom,
że uratowała ci ubogi tyłek.
Może jeśli uda mi się przemowa, pozwoli mi dla siebie pracować.
Złotko, ty już dla niej pracujesz.
Jestem wolontariuszką.
GŁOSUJ NA LIDERKI
- To zwykła darmowa praca. - Za mało robisz.
Nasz szef ściągnął tu chyba swoich kumpli.
Na pewno chcesz wygłaszać przemowy dla Myrtle?
Możesz być miła?
Staram się.
Sojusz czarnych z Żydami jest codziennie osłabiany
przez retorykę czarnej siły, promowaną przez Naród Islamu.
Nie trzeba dodawać, że antysemityzm się tu zadomowił.
Mamo. Straszne korki.
Cześć.
Hej.
- Któż to wreszcie dotarł? - Wybacz.
Czy to Seth? Rośnie szybciej niż moje długi.
- Dzień dobry, panie Weinstein. - Maddie.
- Milton, wyświadcz mi toyve... - Później, Sid.
Musisz wiedzieć, że kawalerka w Sandtown jest znów do wynajęcia.
- To w Bottom? - Okej.
Jeden z twoich załatwił mi kiedyś najemcę.
- Będę... - Jest Święto Dziękczynienia.
- Dziękuję, kochanie. - Obchodzicie to?
- Owszem. - Ja nie.
Jesteśmy Amerykanami.
Przepraszam za spóźnienie.
Wszystko jest pozamykane, bo ta biała dziewczynka zaginęła.
To moja przyjaciółka, panna Dora Carter.
Oczywiście, znamy pannę Carter.
Zaśpiewasz dziś dla pani Summer?
A płaci?
Cleo, poznałaś Lindę?
Jest wicedyrektorką liceum Douglas.
Poznałyśmy się na imprezie charytatywnej Charm School.
Przekazałam ten kapelusz.
Mam nadzieję, że przyjmie pani mojego synka, Teddy'ego, do swojej szkoły.
- Ma najlepsze wyniki z matematyki... - Powitajmy
pierwszą czarną senatorkę Ameryki, panią Myrtle Summer.
Nagrody ufundowała nasza piękna patronka,
pani Miltonowa Schwartz.
Bardzo dziękuję.
Chciałabym podziękować wam wszystkim i mojemu mężowi, Miltonowi,
za to, że pozwolił mi dziś reprezentować naszą rodzinę.
Nie potrzebują mnie tam, gdy mogą patrzeć na ciebie.
Chcę podziękować moim niezrównanym wolontariuszkom.
Niektóre były ze mną już wtedy, gdy ledwie odrosły od ziemi,
w czasach, kiedy uczyłam.
Jak wiecie, żyd każdego dnia dziękuje Bogu
trzema błogosławieństwami „She Lo Asani”
za to, że nie uczynił go gojem.
Wiem, czego trzeba naszej społeczności.
Że nie uczynił go niewolnikiem.
Drogi do dobrobytu.
I że nie uczynił go kobietą.
Ponoć chodzi o brzemię, jakim my, kobiety, zostałyśmy obarczone.
Wysyłają dzieci do szkół dla ubogich i żyją w groźnych...
Nasze szkoły sobie radziły,
póki pani ustawa nie wysłała naszych najlepszych uczniów do białych szkół.
Ma trochę racji.
Widzę, że Shell Gordon przysłał swoich koleżków, by przerwali uroczystość.
Mnie nikt nie wysłał.
Mówię w imieniu swoim i innych biznesmenów takich jak pan Gordon,
- którym zależy na społeczności... - Biznesmenów?
...bardziej niż pani.
Pan Gordon to kryminalista, który od 20 lat para się hazardem,
a teraz wzbogacił swój model biznesowy o narkotyki.
Pan Gordon ufundował pani pierwszą kampanię.
Nie przemawia pani w naszym imieniu.
Przemawia w moim imieniu.
Śmiało, Cleo.
Tu naprawdę nie chodzi o pana Gordona.
Nie.
Większość z nas chce po prostu zapewnić dzieciom porządne wykształcenie
i nie walczyć o jedną czwartą tego, co dostają biali.
Tak jak pani mówi, godności nie da się nam odebrać.
Możemy ją tylko porzucić.
Z dumą wręczam tę nagrodę trzem kobietom,
które są silnymi liderkami w naszej społeczności.
Gratulacje, drogie panie.
Dziękuję, pani Schwartz. Mam ważne wieści.
Dowiedzieliśmy się właśnie, że policja rozszerzyła zasięg poszukiwań
i że ekipy poszukiwawcze będą wyruszały co 45 minut
z synagogi Druid Hill.
Dołączmy do poszukiwań
i odmówmy modlitwę za Tessie Durst i jej rodzinę.
Powodzenia.
Jezu, mamo.
Policja uruchomiła kilka linii.
- Tessie Durst widziano... - Mogłem jechać z tatą.
- ...na paradzie świątecznej... - Tessie Durst?
Tak, córka Allana Dursta.
Wiem, kim jest Tessie Durst.
- To czemu pytasz? - Nie pytam.
Po prostu... nie mogę w to uwierzyć.
Nie dam rady gotować.
Powinniśmy jej szukać.
Zamordowałaś Tessie Durst?
To jagnięcina, Seth.
Dlatego się spóźniłam. Musiałam kupić sukienkę.
Poza tym musisz gotować,
bo tata zaprosił faceta, z którym chodziliście do szkoły. Wallace'a White'a.
Oczywiście twój ojciec nic mi nie powiedział.
- To było niespodziewane. - Typowe.
Na pewno dla Tessie Durst to też było niespodziewane.
Zaginęła mała żydowska dziewczynka.
- Nie chcesz pomóc jej szukać? - Nie, chcę coś zjeść.
Gdybyś zaginął, nie chciałbyś, żeby Allan pomógł mi cię szukać?
Czyli chcesz szukać Tessie,
żeby móc liczyć na Durstów, gdybym to ja zaginął?
Czemu zawsze jesteś na mnie taki wściekły?
Jagnięcina leży w aucie cały dzień. Na pewno się zepsuła.
Nic jej nie jest.
Ludzie chcą obstawiać z kimś, kto pomoże im wybrać liczbę.
- Żeby to robić... - Teddy?
Porozmawiamy sobie.
- Który to już raz, Charlie? - Dzień dobry, Kleopatro.
Charlie, obiecałeś.
Ma dar do gry po Alvinie.
Shell nie handlował narkotykami, kiedy mój tata organizował loterie.
Mój chłopak nie będzie dla niego pracował. Jasne?
Cleo, co u ciebie?
Dobrze, Johnny. Miło cię widzieć.
- Mamo, opowiadam dowcipy. - Tak?
Lubię swoje kobiety takie jak jajka.
Mięciutkie i gotowe.
Dobrze cię widzieć, Cleo.
Pamiętasz Eggy'ego Woodsa i Johnny'ego z Red Fox Lounge?
Tak.
Wesołego Święta Dziękczynienia. Chodź.
Lubię swoje kobiety takie jak kawę.
Gorące i czarne.
To było lepsze. Rozkręcasz się.
Mam jeszcze jeden.
- Co to był za żart? - Który?
Och, Slap, przecież go znasz.
Ten, w którym wracam do domu, myśląc, że przygotowałeś dzieciaki na święto.
O nie. Nie podoba ci się?
Mnie też nie.
Chodź, kochanie.
A z tobą jeszcze nie skończyłam.
Daj spokój, Leo. Eggy i Johnny wpadli do miasta.
- Czas na nas. - Nie widziałem ich od lat.
Włóż kurtkę.
- Wiem, co chcę na Gwiazdkę. - Napiszesz list do Świętego Mikołaja.
On nie umie czytać.
Kto tak twierdzi?
Teddy. Ale narysuję coś, kiedy przestanie mnie boleć ręka.
Czemu mnie nie ostrzegłeś, że idzie?
Boli cię ręka?
Usiądź. Już dobrze.
Nie bolały go ręce, kiedy się zaśmiewał,
dopóki nie przyszłaś marudzić.
Marudzić?
Nie potrafisz utrzymać Teddy'ego z dala od ulicy.
Teddy nie siedzi na ulicy.
Chłopak codziennie ogarnia zakłady.
Nie musiałby, gdyby przez te sprośne żarty
nie wywalali cię z każdego klubu.
To świat jest sprośny.
Będę u mamy, aż zdecydujesz, czy powrót do pracy
jest równie ważny, co wierność sobie.
Chodź, Teddy. Idziemy.
Wiem, kim jestem i kim chcę być.
Nie chcę być spłukana.
Spłukani też bywają szczęśliwi.
Wszystko jest dla ciebie żartem?
Chłopcy kochają moje żarty.
- Puk puk. - Kto tam?
Granat.
Jaki granat?
Wystrzałowy.
Takie żarty wolałaby twoja mama.
Mam gdzieś, jakie żarty opowiadasz.
Byle ludzie ci za nie płacili, Slap.
Podasz mi torebkę?
Naprawdę odchodzisz
- w Święto Dziękczynienia? - Chodźmy.
Zostaw chociaż jednego z chłopców.
Wolę Teddy'ego.
Powiedz Shellowi, że potem wpadnę!
Nie uwierzysz, co widziałem w księgarni w centrum.
Przy Highlandtown?
Tak.
Dwóch chłopaków, którzy ją założyli,
otworzyło filię National States' Rights Party.
Chcą się bawić w nazistów.
Bawić w nazistów?
To nie jest zabawa, jeśli zakładają ruch w samym centrum Baltimore.
Współczuję Żydom, którzy wierzą, że są bezpieczni.
Ja współczuję gwiazdom telewizyjnym, które nie mają randki na święta.
Myślisz, że kobiety rzucają się na lokalnego dziennikarza?
Nie bądź taki skromny. Niczego tak nie osiągniesz.
Serwetka.
Przedstawisz mnie przyjaciółkom, Maddie?
Przykro mi, Wallace. Maddie nie ma przyjaciółek.
Och, nie wierzę.
- Ktoś wiecznie czeka w kolejce... - Rzucasz na podłogę?
...by zaprzyjaźnić się z Maddie Morgenstern. Przepraszam. Schwartz.
Lechaim.
Wiesz, że poszedłem z twoją mamą na bal maturalny,
gdy wystawił ją ojciec Tessie Durst?
Łkała w szkolnej redakcji. Skorzystałem...
Wally, zawsze opowiadałeś cudowne anegdoty.
Nie łkałam. Płakałam.
I na pewno nie chodziło o głupi bal.
Co gdybyś skończyła z Durstem?
Stał się zdecydowanie zbyt żydowski.
Dobra. Miej trochę przyzwoitości.
Zaginęła jego córka. Może sobie z niego nie żartuj.
Jakoś nie słyszałem o tej wielkiej miłości do Allana Dursta.
To dlatego, że nie było żadnej wielkiej miłości.
W ostatniej klasie skupiałam się na szkolnej gazetce.
Tylko to mnie interesowało. Nikt nie zwracał na mnie uwagi.
Kto jest teraz skromny?
Wszyscy się w niej kochali.
Ale tylko Milton miał ten tajemniczy składnik.
Dość już wygłupów na oczach Setha.
Czy to gwiazda szkolnej gazetki
wreszcie ruszyła po szponder jagnięcy?
Dobre.
- Świetne. - Nadaje się do telewizji.
Prawda? Ciągle mu to powtarzam.
Wrócimy do domu
i obłożymy ci dłonie zimnymi kompresami. Dobrze?
To zmniejszy opuchliznę. Będzie cię mniej bolało.
Przepraszam. Połóż tam moją torebkę.
Wiem, kochanie. Wiem.
Wiem. Daj, zdejmę ci to.
Wiem. Cześć, mamo.
Chodź. Usiądź ze mną.
Gdzie Slappy?
Ma robotę.
Chyba wymieniłaś faceta.
Wesołego Święta Dziękczynienia.
Byłoby weselsze, gdybyś spędzała je z rodziną,
a nie za barem.
Kiedy pani Summer zatrudni mnie na pełen etat, koniec pracy po nocach.
Potrzebuję pomocy przy chłopcach tylko do tego czasu.
Tylko na Święta.
Bylebyście się zmieścili w twoim pokoju.
Jak się miewa mój mały?
Chodź tu. Niech no ci się przyjrzę.
- Eunetto, znów ma żółte oczy. - Wiem, mamo.
Jutro wezmę go do lekarza. Chcesz soku?
Wystarczy mu lekarzy.
Mówią tylko, że nie ma leków na anemię sierpowatą.
- Mamo... - Niech mu się przyjrzy Prorok.
- Mam w dupie Proroka. - Hej. Uważaj na słowa.
Ma nie tykać mojego syna.
Uważaj, co mówisz o wielebnym.
Sam uważaj, Isaiah.
Zapomniałaś, w czyim domu jesteś.
Czyim? Mojego ojca?
Wziąłem to na siebie dawno temu.
Ale całkiem ci wygodnie w jego fotelu.
Zwracaj się do Isaiaha z szacunkiem.
- Szacunek działa w obie strony. - No właśnie.
Muszę iść do pracy.
Trzeba mu położyć ciepłe kompresy na dłoniach.
Kapitan Stassley z policji w Baltimore
przydzielił kilka jednostek do poszukiwań zaginionej dziewczynki,
i kazał każdemu patrolowi szukać potencjalnych podejrzanych.
Zaginięcie Tessie zjednoczyło miasto, które nazbyt często było podzielone.
Biskup Carol i pastor...
Allan Durst.
Kogo to obchodzi?
Jeśli posiadacie informacje, które mogłyby pomóc...
Chcesz mi coś jeszcze powiedzieć?
Tak.
Tessie Durst zaginęła.
Źle się czuję, siedząc teraz w kuchni.
Podobała ci się nowa kuchnia.
Czy możemy zjeść miłą kolację z okazji Święta Dziękczynienia
i przez kilka godzin nie mówić o Tessie Durst?
Panie Durst, powie pan kilka słów naszym słuchaczom?
Módlcie się o nasze maleństwo i wypatrujcie jej, proszę.
Nie tracimy nadziei i czekamy, aż wróci do domu. Dziękuję.
- Maddie... - Powinniśmy do nich dołączyć.
...położyłaś szponder na naczyniach do nabiału.
Dlaczego to zrobiłaś?
Przepraszam wszystkich, ale muszę wyrzucić ten szponder.
- Przepraszam, Wallace. - To nic.
- Przepraszasz Wally'ego? - Tak.
To Wally jechał aż na Lombard Street po twoją koszerną jagnięcinę?
Wallace to nasz gość, a nie mamy czego mu podać.
A może powinniśmy zaczekać z jedzeniem, aż znajdą Tessie Durst?
Dobrze. Pośćmy.
Myślałem, że to Święto Dziękczynienia, ale to chyba Jom Kipur.
Co ty... Hej...
Dawaj. Co ty robisz?
Daj mi to.
Nie.
Przepraszam.
Co...
Wallace wyszedł.
Wyjdziesz tu? Zakończysz to szaleństwo?
Wszystko posprzątałem.
No chodź, pokaż rękę.
Co się stało? Co w ciebie wstąpiło?
Zachowujecie się tak, jakby coś było ze mną nie tak, bo się przejmuję.
Tessie Durst?
Nie wiem, Maddie.
Szuka jej całe Baltimore, a to ja jestem meszugener?
Nie znam nikogo innego, kto by tak reagował.
I nie użyłem słowa „meszugener”.
Nie powiedziałem tak.
Po prostu zmartwiłem się, że nie mamy co podać. Okej?
Jak byś przeżył, gdybym przez jeden dzień ci nie usługiwała?
Usługiwała?
Tak, Milton.
Tak. Usługuję ci od dwudziestu lat.
I uważasz, że nadaję się tylko na gospodynię domową.
Nie uważam tak.
- Uważasz. - Nie. Wcale nie.
To do czego?
Maddie...
Do czego twoim zdaniem się nadaję?
Nie chciałaś robić nic innego.
Nigdy nie próbowałam robić czegokolwiek innego!
Zastanawiałeś się kiedyś dlaczego?
Jeśli zaginione dziecko nie znajdzie się w ciągu pierwszych 24 do 48 godzin,
najprawdopodobniej nie żyje. Słyszałeś o tym?
Maddie, co się dzieje?
Co tu się dzieje?
- Pozwól jej, kurwa, odejść. - Uważaj, co mówisz.
Twój ojciec nie musi mi na nic pozwalać.
Odpowiedz mi, Maddie. Dokąd się wybierasz?
Co się dzieje?
Maddie, to się wzięło znikąd.
Kompletnie znikąd!
Był czas, gdy nie uwierzyłabym, że zostawisz swojego mężczyznę,
swój piękny dom i wasze wygodne życie.
Ale śmierć zmieniła sposób, w jaki patrzą na mnie ludzie
i zmieniła sposób, w jaki ja patrzę na ciebie.
Widziałam cię kiedyś, Maddie Schwartz.
Widziałam cię, zanim to wszystko się zaczęło.
Widziałam, że widzisz, że cię widzę.
Tak jak w tych dziecięcych wyliczankach.
Maluję siebie malującą siebie
malującą siebie.
ZAGINIONA
A ten obrazek staje się w końcu tak maleńki,
że niczego już na nim nie widać.
Dobry wieczór, pani Johnson.
Jak się miewa Dora?
Czarny pieprz i ciepła woda powinny pomóc.
Sprawdzę, co u niej, kiedy skończę na dole.
- Weźmiesz to? - Oczywiście.
Dziękuję, Clarence.
Przez tę cholerną zaginioną Żydzi pozamykali dziś wcześniej.
Mam powiedzieć panu Gordonowi, że nie mamy ubezpieczenia,
kiedy całe miasto stawia na 466?
Wesołego Święta Dziękczynienia.
Wesołego Święta Dziękczynienia, Vernon.
LOMBARD
Idę.
Maddie.
- Co ty tu robisz? Wejdź. - Przepraszam, że przeszkadzam.
Chodź.
To żaden problem.
Mieszkanie w Bottom, o którym wspominałeś...
Chcę je na jakiś czas wynająć.
O czym ty mówisz?
Gdzie Milton? Zamknięte.
- Ale mamy... - Aha, dajcie je.
Dzięki, chłopcy.
Biedna Tessie.
- Spierdalaj. - Tu Cleo.
Wybacz.
Spierdalaj, Cleo.
Występujesz o 22.00.
O 23.00.
O 22.00.
Przyniosłam ci wodę z pieprzem.
Wciąż masz na łbie ten durny kapelusz?
Pierdol się, Dora.
Maddie, co z twoją dłonią?
- Mam skończyć z pytaniami? - Byłabym wdzięczna.
Poproszę Judith, żeby ci je pokazała.
- Pamiętasz moją córkę Judith? - Oczywiście.
Judith!
Tak?
Pokaż mieszkanie pani Schwartz.
- W Bottom? - A ile niby mamy mieszkań?
Ogarnij się.
Maddie, nie ma pośpiechu.
Odbiorę je. Muszę je tylko zastawić na miesiąc albo dwa.
- Nie kupił go tutaj. - Kupił go u Steinera.
U Steinera.
Elegancja Francja. A teraz się zwinęli.
Co zawsze powtarzam?
„Nie potrzebujesz żyrandoli, żeby sprzedać diament”.
Zgadza się.
Mogę za niego dać tylko jakieś 500 dolarów.
Milton ubezpieczył go na 2000.
Powiem tak. Nie chcę się w to wtrącać,
ale gdyby ktoś szukał czegoś takiego, coś wykombinujemy.
- Znalazłaś klucze? - Poszukam na zapleczu.
Proszę.
Zaczekam w samochodzie.
Maddie...
Wesołego Święta Dziękczynienia.
U WEINSTEINA JUBILER
Hej.
TYLKO DLA CZŁONKÓW KLUBU
- Co tam, Curtis? - Zwykła noc w Pharaoh.
- Jest dziś ruch? - Tak. Jak leci?
Nijak, stary. Chętnie bym wszedł.
O rany.
Tylko dla członków klubu. Wiesz o tym.
Spróbuj powalczyć na poduszki.
Tylko dla członków klubu. Wiesz o tym.
- I dla występujących. - Więcej nie wystąpisz.
Tak powiedział Shell?
Ja to mówię. W imieniu pana Gordona.
Prosiłem Cleo, żeby przekazała Shellowi, że jej stary dziś wpadnie.
Tak? Zaczekaj tu, jeśli chcesz.
- Widzieliście Shella? - Pan Gordon jest na scenie.
Powitajcie człowieka-legendę,
Roya „Tanglefoota” McCoya.
Szefie, Slappy czeka przed wejściem. Mówi, że chce wystąpić.
- Tak mówił? - Tak.
Nie wiem, co ci powiedzieć. Przekaż Cleo.
Jasne, szefie.
Funkcjonariusz Platt.
Reggie, co tam?
Trzymasz się z dala od kłopotów?
Jak najbardziej.
Ktoś ci pokiereszował oko.
Następnym razem go dorwę.
Slappy mówił, że chce wejść.
Nie.
Co tak patrzysz?
Nie szukasz zaginionej białej dziewczynki?
Zanim wpadną tu i pobiją naszych braci?
Zaczynam zmianę za godzinę.
Jeśli to ja mam ją znaleźć, musi pozostać zaginiona do 22.00.
Co nie, Reggie?
Jesteś na krótko, ale powinieneś dawać napiwki.
Daję napiwki.
Za małe.
Nie wiedziałem, że moja wizyta wzbudzi taką niechęć.
Nie nazwałabym tego wizytą, skoro nie jesteś na służbie.
Wysoki sądzie, próbuję dowieść, że nie jestem sknerą,
czy że nie biorę w łapę?
Po prostu jestem ciekawa, co tu robisz w środku tygodnia.
To co wszyscy. Muzyka...
i widoki.
- Widoki? - Tak.
Ale bez obaw. Nie sikam na oznaczone drzewa.
Nie wiedziałam, że lubisz drzewa, funkcjonariuszu.
A to czemu?
Rzadko są białe.
Dora!
Kwiaty warte zapłaty!
Wyprzedaż na koniec dnia!
Kupujcie, póki możecie.
Truskaweczki o smaku bardziej rewolucyjnym niż Martin Luther King.
Kwiaty warte zapłaty!
Kupujcie, póki możecie!
Wyprzedaż na koniec dnia!
Pomogę ci.
Dziękuję.
Ale ładne.
A gdybym miała składane łóżko?
Mama wypuściłaby mnie z domu bez mężczyzny tylko,
gdybym zamieszkała z miłą panią z północno-zachodniego Baltimore.
Miłą starszą panią.
Sama jeszcze nawet nie powiedziałam matce, że odeszłam.
Nie będzie łatwiej, niż kiedy sama miałam 20 lat.
Nie jesteś stara.
Gdybym z tobą zamieszkała, nie musiałabyś zastawiać pierścionka.
To gdzieś blisko?
Tak. Tędy.
Chodź.
Co tu robisz, ślicznotko?
Drzwi się lepią.
To nie działa.
Tu jest łazienka.
Wanna jest akurat całkiem spora.
Jest tylko trochę brudna, bo zapomniałam zamknąć okna.
Trochę się na mnie wściekł.
Nikt nie mieszkał tu już z pół roku.
Myślałam, że może się wprowadzę, ale to moja wina.
Mogę wrócić z gąbką albo mopem, jeśli chcesz.
I z poduszką.
Uwielbiam to mieszkanie.
Zawsze chciałam tu mieszkać, ale tata mi nie pozwalał.
Bardzo się o mnie martwi.
Nie wiem, czy chcesz współlokatorkę,
ale mogłabym spać na podłodze.
Wezmę je.
Cóż... Pomogę ci z walizką.
Nie. Dziękuję. Muszę się tylko przebrać,
a potem pójdę do synagogi i dołączę do ekipy poszukiwawczej.
Nie przyjmą kobiety.
To stworzę własną ekipę.
Co to za ekipa, w której jesteś sama?
Nie chcę współlokatorki, Judith.
A przyjaciółkę?
Co to jest?
- Chodź. Wstawaj. - Nie.
Dora.
Jeśli nie wyjdziesz na scenę za 10 minut...
Chodź, mała.
Dobra. Chodź, kochanie.
Twój szef wkręcił ją w ten syf. Jak ma teraz śpiewać?
Mój szef? A co ty tu robisz?
- Reggie... - Też dla niego pracujesz.
Nie robię tego, co ty.
Chodź, kochanie. Będzie dziś Cab Calloway.
Proszę bardzo. Aha.
Ty skurwielu.
Pan Hi-De-Ho chce usłyszeć, jak śpiewasz.
Zaprowadź ją na scenę, kiedy otworzy drugie oko.
Pospieszcie się.
Tak, kochanie. Pan Hi-De-Ho koniecznie chce cię usłyszeć.
Chodź.
Lefty, Dora wchodzi za pięć minut.
„Where Did Our Love Go”.
Cleo.
Shell.
Chciał mnie pan widzieć?
Tak, usiądź.
Napijesz się czegoś?
Nie, dziękuję.
Cleo prowadzi mi księgowość, odkąd była dzieciakiem.
Jest w tym świetna. Namawiam ją, żeby robiła dla mnie więcej,
ale jest zbyt zajęta przemowami.
Prawda, Cleo?
Zimna z ciebie sztuka.
Zostawiłaś tam Slappy'ego jak stary kapelusz.
Mieliśmy ciężki dzień.
Nie chciałam robić tu kłopotów.
Nie chcę, żeby kolejny czarny mężczyzna się stoczył,
więc ściągnijmy go tu na występ.
Dziękuję, panie Gordon.
Pracujesz dla pani Summer?
Nie, jestem wolontariuszką...
Czyli pracujesz dla niej za darmo?
A ja ci płacę?
Chyba coś pokręciłem.
Chyba tak.
Wyjdź tam i powiedz ludziom,
że Dora zmiecie im czapki z głów.
Kiepsko się czuję w świetle reflektorów.
Pamiętaj o tym,
kiedy następnym razem pani Summer poprosi, żebyś zabrała głos.
Ale między nią a mną jest różnica.
Ja ci płacę, więc wcale nie proszę.
Dobrze. Przepraszam.
Dobra dziewczynka.
ZAGINIONA - TESSIE DURST 10 LAT - NAGRODA
Tessie!
Tessie.
Wiem, dokąd idę.
Jest tam ścieżka, która prowadzi nad jezioro.
To twoja stara miejscówka na schadzki?
Nie.
Dlaczego tak dziwnie się zachowujesz?
Nieprawda.
Okej.
Nie ma nic złego w tarzaniu się nago w trawie z paroma chłopakami.
Potrzymasz to?
Jest 1966 rok.
Z nikim nie tarzałam się w trawie.
Co ty robisz?
- A jak myślisz? - Nie rób tego przy mnie.
Panie i panowie.
Kolejną artystkę znam, odkąd byłam małą dziewczynką.
Wciąż nie wiem, co wymyśli,
ale po jej występach zawsze mam niedosyt.
Czeka was prawdziwa uczta. Przed wami Dora Carter we własnej osobie.
Kochanie, kochanie
Kochanie, nie opuszczaj mnie
Proszę, nie zostawiaj mnie
Zupełnie samej
Pali mnie ból
Płonie we mnie tęsknota
Gdzieś głęboko
I tak bardzo boli
Och, kochanie
Gdzie zniknęła nasza miłość?
I wszystkie nasze obietnice
Na zawsze przy mnie
Pali mnie ból
Płonie we mnie tęsknota
Gdzieś głęboko
I tak bardzo boli
Kurwa, nie wierzę.
Czekaj!
Nie dotykaj jej!
Chcę ją przytulić.
- Chcę tylko... - Przytul mnie.
Przytul mnie.
Judith, ściągnij tu kogoś.
Obiecuję, że jej nie dotknę, ale muszę przy niej zostać.
Zrozumiałabyś, gdybyś była matką.
Kiedy umierasz, nie jesteś już dziewczynką.
Ani kobietą. Ani żoną.
Nie jesteś niczyją matką ani córką.
Nikt nie mówi ci, jak masz przeżyć swoje życie.
Chciałaś, żeby śmierć Tessie dała ci tę wolność, prawda?
Ale ta śmierć wskazała ci tylko drzwi.
Potrzebna była moja śmierć, by je otworzyć.
KOBIETA Z JEZIORA
PAMIĘCI JEAN-MARCA VALLÉE
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK