Ang nakaraan sa The Summer I Turned Pretty…
Wala kang karapatang hawakan ang anuman. Iyon ang mga gamit niya.
Binalaan ka sana ng nanay mo na ito ay mangyayari.
-Nakausap mo na si Coach? -Volleyball camp na 4 na araw na lang.
Kailangan din ng mga puta ng rosas.
-Hindi nagpopormal si Milo. -Hindi perpektong lalaki si Milo.
Nakita namin kayo ni Jeremy.
May kapansin-pansin, magkalayo man kayo ng upuan.
Ayokong kamuhian mo kami.
Pero palagi ko siyang iniisip.
Nag-alok ang isang mamimili sa bahay, at tinanggap ko na.
Naibenta na ang bahay.
ANG TAG-ARAW NA GUMANDA AKO
Nabenta na?
Binenta mo ang bahay sa nakalipas na 12 oras?
Oo. Sa mabuting pamilya na may tatlong anak
at asong poodle mix.
-Hindi pa tapos 'to. -Tapos na.
Akin na ang mga susi n'yo.
Siguradong tuwang-tuwa ka rito.
Ma, wag mong gawin ito.
Skye, seryoso ka?
Sinabi ko nang ibebenta ko ang bahay. Ayaw n'yo lang maniwala.
At di ako natutuwa, pero aaminin kong gumaan ang loob kong tapos na.
Halika na, Skye. Makikiraan.
Mama.
Ayokong makipag-away.
Alam kong mahirap ang mga nakaraang araw.
Di ko pa limot na walang lugar para sa 'yo rito.
-Di pa iyon nagbabago. -Sa akin, nagbago na.
Gusto ko rito, ang bahay, at… 'yong buwisit na beach.
-Pero ayaw mo sa tubig. -Ikaw iyon.
Ewan ko. Medyo masaya ako rito.
At hindi dahil sa gamot.
At gusto kong sumaya ka.
-Gusto kong makilala mo sila. -Kilala mo ba sila?
Kasi parang inilayo mo ako at mga pangit lang ang sinabi mo.
Pero, ewan ko, parang ito lang ang huling koneksyon natin sa kanila.
Hindi ako iyon. Sila ang ayaw tayong kasama.
Iyon na nga. Nakausap ko sina Conrad at Jeremiah…
Okey, tapos na, Skye.
Di ako babalik sa buyers
dahil gusto mo pang makahalubilo ang mga pinsan mo.
Kung gusto ka nila uling makita, kokontak sila.
Wag ka lang magulat kapag hindi ka nila kinontak.
Alam kong naniniwala ka
na magkaka-closure ka sa pagbenta nitong bahay.
Pero hindi mangyayari iyon.
Bakit sigurado ka?
Kasi di mo binebenta 'to para sa closure, o pera, o ibang rason.
Binebenta mo 'to para sa kumpirmasyon.
Na di ka… di tayo nabibilang dito.
Na kung sinubukan mo, mauulit lang ang Shitmas.
Bakit kulang ang panlagay ko rito?
Kumuha ka sa 'kin. Laging sobra ang akin.
-Talaga? -Oo, heto.
Salamat.
Masaya akong narito ka, Jules.
Ako rin.
Nilalagyan mo ang iyo?
Palagi.
Nakakatulog si Adam bago mapatulog ang mga bata sa bisperas ng Pasko…
Wag mong sabihing ikaw rin ang bumibili ng regalo mo?
At least garantisadong gusto ko ang makukuha ko.
Huwag mong mamasamain, pero kinasal ka sa gaya ni Papa.
Jules…
Patawad.
Medyo nami-miss ko siya.
Ang wirdo ng Paskong wala siya.
Di ko alam.
Baka puwede tayong pumunta bukas sa bahay sa Cousins?
Atin na iyon. Isipin na natin ang mga aayusin doon.
Ang kukuha n'on.
Sabi ko nang wala akong interes doon. Bangungot doon.
Ano ba? Ayos lang naman doon.
Nilalakad mo ako noon sa beach tuwing sunset.
Perpektong pamilya kayo nina Papa at Lillian.
Ako ang hindi tanggap na outsider.
Gusto kita roon. Pati sina Papa at ang mama ko.
Utang na loob. Hindi nga ako matingnan ni Lillian.
Wag ka ngang umarteng parang ikaw ang biktima?
Pinagmumukha mo siyang parang si Meredith Blake sa The Parent Trap.
Literal ko siyang narinig na tanungin si Papa
kung gaano katagal akong babalik doon
dahil ginagawa kong miserable ang lahat dahil sa mukha ko.
Okey, kung sinabi niya iyon…
Sinabi niya iyon.
Napakasama n'on, pero,
bilang mga magulang, nabuwisit at napikon na rin tayo.
Wag mo 'yong masamain laban sa kanya o sa akin.
Kaya di ko sinabi sa 'yo, kasi di mo naiintindihan.
Gawa-gawa ko iyon?
Ma, syempre, hindi.
Siraulo ang tatay mo.
At in denial si Tita Susannah sa kabulastugan ng mga magulang niya.
Pero nang lapitan ka nina Conrad at Jeremiah
na may bersyon ng bahay nila at pamilyang di bagay,
di ka na nakinig.
Sa halip na pakinggan sila,
tinanggal mo ang mga gamit nila at tinanggap ang unang alok?
-Napakagandang alok n'on. -Mama!
Napakabuti ng puso mo.
Sayang at sinasara mo iyon dahil sa nakaraan.
Pakiusap, tanggihan mo ang deal.
Hindi ganoon iyon.
Pumasok ka na sa kotse. Dapat nasa Boston tayo ng 10:00.
Ayoko.
Ma, mahal kita, pero di kita sasamahan.
Hindi tama ito.
Mahal din kita, Skye.
Pero mali ka.
Magkita tayo sa hotel pagbalik ko mula Boston.
Okey, hindi maganda ang lagay ngayon,
pero pinakamadilim bago mag-umaga, di ba?
Oo, di ngayon.
Pasensya na. Sinubukan ko siyang pigilan.
Di mo kasalanan, Skye.
Alam ko, pero nanay ko siya,
kaya kuha ko kung galit kayo sa akin.
Di ko siya makausap ngayon.
Uy. Walang galit sa 'yo, Skye.
Ano, uuwi na ba tayo?
Oo. Tapos na.
HIndi.
Di dapat ganito ang huli nating alaala rito.
Miserable at talo ang lahat.
Higit doon ang pamamaalam na dapat dito.
Gaya ng ano?
Unang beses ng nanay ko sa beach house noong mamatay ang tatay niya.
Silang dalawa dapat,
pero ayaw ni Susannah na walang tao rito,
kaya nagdaos siya ng malaking party.
Lahat, nagsayaw at uminom at nag-swimming nang madaling-araw.
Sabi ni Susannah, mala-Gatsby iyon.
Kaya dapat magpa-party rin tayo.
-Gusto ko iyan. -Ako rin.
Ako rin.
Gusto ko 'to.
Ikaw?
Tingin ko, iyon ang gugustuhin ni Mama.
Magugustuhan niya.
Ayos. Kayong lahat, maligo na kayo, matulog, tapos, magtrabaho tayo.
Sige.
Ayos ka lang?
Oo.
Okey, sandali.
Sa totoo lang.
Alam kong marami kang iniisip.
-'Yong bahay, Stanford… -Di ako tutuloy sa Stanford.
Sinasabi ko lang.
Suportado ko ang pagyakap mo sa Zen.
-"Pagyakap sa Zen"? -Oo.
-Iyan ba ang mantra ng Taylor mo? -Hindi kami ni Taylor.
Di ganoon ang dating kagabi.
Alam ko ang ginagawa mo.
Pero, oo, maganda ang baong therapy ni Taylor,
kahit na kuwestiyonable ang source.
-Maganda ang Zen sa 'yo. -Bahala ka.
Sige. May tendency ka kasing mamuhay
nang ganito kataas, kung saan maayos ang lahat,
o ganito kababa, kung saan masahol ang lahat.
Ang Zen?
Nandito.
Maging Zen ka.
Sige na, pare, magpa-party ka para sa napakagandang bahay na 'to.
Damhin mo ang lahat. Pakawalan mo ang kontrol.
Kung papayag akong maging Zen, palalabasin mo na ba ako sa kusina?
Sige. Susubukan kong maging Zen.
-Sandali, ano iyon? -Susubukan kong maging Zen.
Isa pa. Parang hindi kita narinig.
Susubukan kong maging Zen.
Sige.
May nakita kang tuwalya? Maliligo ako.
Parang may nakita si Steven na nakasampay sa pool.
Tanungin mo siya.
Sabi ko kay Marcy, kahati niya si Donna sa double bed ngayong pupunta ka sa camp.
Talagang masaya siya tungkol doon.
Tungkol doon, sumagot na si Coach.
-Totoo? -Totoo.
Pagsisimulain ka na niya? Tanga siya kung hindi.
Ang totoo, sabi niya, wag akong pumunta.
Ano? Tatawagan ko siya ngayon.
Hindi, huwag. Dapat lang sa akin iyon.
Ewan ko… Katangahang isiping papayagan niya akong bumalik.
Malungkot lang.
Parang nasira ko talaga ang buong taon.
Buwisit 'to.
Kung wala ka sa team, ayoko na. Di na ako tutuloy.
Nagtagal lang ako dahil sa 'yo.
Huwag. Wa…
-Seryoso ako. -Huwag.
Dadalhin mo ang team sa State sa taong 'to, okey?
-Huwag mo akong biguin. -Ayoko!
-Sige na. -Hindi, nakakainis.
Nakakapagod magmaneho at gigising ako nang napakaaga.
-Maghahanap ako ng tuwalya. -Belly!
Alam mo 'yong mga lugar na napupuntahan mo sa panaginip?
Dinadala ka ng subconscious mo roon dahil ligtas doon sa tunay na buhay.
Oo.
Ganoon ito para sa akin.
Paglipas ng araw na 'to, sa panaginip na lang ako makakalangoy rito.
Ang wirdo.
Buweno,
kung nauubos na ang oras…
Pambihira ka.
Pasensya na, lumulungkot ka na. Pinasasaya lang kita.
-Iyan lang ang kaya mo? -Oo. Hindi!
Di ko akalaing mawawala ito sa 'tin.
-Ikaw ba? -Hindi. Kahit kailan.
Iniisip ko, minahal ko ang lugar na ito sa abot ng makakaya ko.
Ngayon, naisip kong di pala sapat ang pagmamahal ko.
Belly, samahan mo raw si Conrad na kumuha ng suplay.
Sige.
Sasama ako.
Babe! Hi.
Uy, ganda.
Na-miss kita.
Ayokong nahihiwalay tayo, babe.
Alam ko.
Nakakasira ng ulo ko.
Tay-Tay, ipa-public o private ko ba ang IG invite?
Ikaw lang ang magsasabi sa akin kung pangit ito.
Hello! Public o private ba ang IG invite?
Private. I-screen muna ang mga di kilala.
-Babe? -Oo, baby, nandito ako.
Kailan ka babalik?
Nagsusulat ako ng mga bagong kanta, kailangan ko ng muse.
Teka, kumusta ang miting mo?
Mga walang kuwenta. Mga scammer. Walang silbi.
Mahirap talagang magtiwala ngayon, ano?
Ang lakas ng loob, alam mo.
-Bahala sila. -"Lakas ng loob."
Ibababa ko na 'to. Aayusin namin ang party, baka walang pumunta.
-Maraming gagawin. -Magpa-party kayo?
Pasensya na talaga. Nagmamadali lang kami.
Tatawagan ka niya agad.
-Okey? -Tigil.
Ano?
-Akin na ang phone ko. -Tumutulong lang ako.
Anumang ginagawa mo, itigil mo.
Sige. Beer, tequila, vodka…
-Gin para kay Skye. -Sino'ng umiinom n'on?
-Matatanda at si Skye. -Oo.
Sige. Ako nang bahala.
Gamit iyan?
Uy, pare.
Pare, alam kong hindi ikaw si Fritz Herbertson.
At lalong di ka galing Guam.
Pambihira! Di gumana ang ID mo, Mr. Herbertson?
-Gago. At least meron ako n'on. -ano?
Hindi ko kasi kailangan n'on, okey?
Malapit kami ni Jumper, alam mo? Magtropa kami n'on.
Gaano kahirap ba iyon?
Manood ka.
-Jumper. -Jeremiah.
Uy, kumusta?
Sige.
EDAD 21 PABABA, HINDI PAGBIBILHAN NG ALAK
Tingnan mo ang mukhang iyan.
Okey.
Ano na? Magbabayad ba tayo ng iba para bilhan tayo, o…
Sa ibang tindahan?
Lumipat tayo sa mga bayang di tayo kilala?
Parang walang maniniwala sa Guam ID mo.
Parinig ng plano mo, Isabel.
Kung pumasok na lang ako at makiusap?
-Hindi iyon gagana. -Tama siya. Di iyon gagana.
Okey.
Uy, Jumper.
Belly. Alam ko kung bakit ka nandito.
Talaga?
Bibigyan mo ako ng pekeng ID o kukuwentuhan kung paano
nalimot ng nanay mo na bumili ng wine para sa dinner party.
Hindi. Hindi.
Sasabihin ko 'yong totoo, magpasya ka kung tutulong ka.
Ganito kasi iyon.
Masaklap itong huling anim na linggo.
Oo, nabalitaan ko nga ang tungkol sa mama nila. Ikinalulungkot ko.
Oo. At siguradong nabalitaan mo nang nabenta na ang bahay nila?
"Nabenta"?
Nabenta kaninang umaga,
kaya mamayang gabi ang huling gabi namin dito.
Ang saklap.
Oo, alam ko. Sobrang saklap talaga.
Nakaranas ka na ba ng pangit na araw
at ang gusto mo lang gawin ay makasama ang mga kaibigan mo at uminom?
-Nagbibiro ka. -Hindi.
Bilisan natin ang pagkarga.
Huwag kang papahuli o sasabihin ko na ninakaw mo iyan n'ong nasa banyo ako.
-Okey? -Salamat, pare.
-Sige na. -Mamayang gabi, ha?
Mamayang gabi. Salamat.
-Di ako makapaniwalang nakiusap siya. -At gumana.
Ano ba? Di naman kailangang komplikado.
-Para sa akin? -Oo.
-Ano 'to? -Inumin mo muna.
-Half cherry, half coke, specialty mo. -Oo.
-Ayos. -Ang akin?
-Sabi mo, masyadong matamis 'to. -Pero uhaw ako, sayang.
Napakatamis.
At akala ko, cocoa ang specialty mo.
Parang nandito ang pang-DJ ni Lizzy.
Mahilig ka talaga sa mga balyena.
Parang kuwarto ito ng nerd.
Oo, parang may obsession nga ako sa mga balyena
Ayos.
Tagumpay. Heto na.
Kuha ko.
Nagdi-DJ ang ate mo?
Sa totoo lang, hindi.
Papalit-palit siya ng interes. Kabaligtaran niya ako.
Nabaliw roon si Mama.
Mukhang napakalapit n'yo ng mama mo.
Nang mamatay si Lizzy, di nakayanan ni Papa. Umalis siya.
Kaya kaming dalawa na lang.
Ikinalulungkot ko.
Pero dama ko iyan.
Galit na galit ako kay Mama ngayon,
at sobra ko siyang nami-miss.
Oo, gusto kong nakikita at nakakasama si Mama araw-araw.
Di ko alam kung sino'ng kawawa kapag nagkolehiyo na ako.
Kaya di ka tumuloy sa bangka?
Siguro.
Nakakagulat na ayaw niyang tuparin mo ang pangarap mo.
Hindi ko naman sinabi sa kanya ang tungkol sa bangka.
At dadaong iyon dito sa bayan sa susunod na linggo
at kailangan kong pigilang magtagpo sila ni Mr. Larois.
Gusto pa rin niya akong sumama.
Sa susunod na linggo?
Kailangan mong sumakay na roon.
Alam ko, pero talaga ba?
Okey, okey. Pag-iisipan ko.
SALAMAT SA PAMIMILI SA PARTY CITY
Sige, ano'ng plano rito?
Wild party 'to, di ba? Kaya todohin natin.
Gaano katodo, Bells?
Kasingtodo ba ng Amex ni Papa, o…
Ang sagradong emergency Amex?
Sandali. Naiisip n'yo ba ang naiisip ko?
-Ano? -Blow-up furniture,
strobe lights, bubbles, lahat-lahat.
-Oo, oo, oo! -Oo? Ayos!
Huling makapuno ng cart, siya magkakarga.
-Bilis! -Teka.
Teka! Tumigil ka!
-Sigurado ka ba dito? -Oo.
-Retro? -Oo.
Ayos.
Pupunta ako rito.
-Dadaan ako. -Diyos ko, utang na loob.
Kung di lang ikaw ang magpa-party, wala ka sa guest list.
Pero tingnan mo, t-in-ag ko sina Marisa at Dara.
Sino pa ba?
Naku, napakatsismosa nila.
Malalaman na ng lahat ang party.
Pupunta kaya si Shayla?
Hindi.
Hindi, nasa Ibiza siya.
At, oo, "I-bee-tha" ang tawag niya.
Pambihira.
Tingnan mo ang playlist.
Sige!
-Inaayos ko pa 'yan. Ano… -Ayos lang. Tingnan natin.
Huwag. Okey, pag inulit mo pa iyan, tanggal na iyan sa listahan.
Para namang di mo 'to nilagay rito para sa akin.
Kasi pinuwersa n'yo ni Belly kami ni Mama na
panoorin 'yong nakakabuwisit n'yong sayaw.
-Maganda iyon. -Maganda?
Okey, sobra na iyan masyado.
Kasi ang naaalala ko roon, may kaunting arte, at sipa ng paa.
Oo, di talaga kami makakalimutan.
Uy, nakabalik na kami.
Tingnan n'yo ang speakers na nakuha namin.
Tutulungan ko si Skye na mag-set up sa loob.
Pero tuloy ka lang sa playlist. Maganda naman.
Okey, sandali. Walang nakakatuwa sa cart mo. Party ito.
May glitter ang mga plato.
Kailangan mong lumabas-labas.
Sandali.
Oo. Ito…
Oo, ito ang gusto ko.
Bagay na bagay sa 'yo 'to, Connie, baby.
-Talaga? -Oo.
Nakakatawa. Tinatawag ako ni Mama na Connie tuwing marami akong iniisip.
Di ko sinusubukang sirain ang lahat. Alam kong kailangang masaya.
Magsaya tayo.
Hindi, hindi iyon.
Puwedeng pag-usapan natin
ang iniiwasan natin at kunwaring iniisip na wala na.
Oo, syempre…
Iniisip ko kung paano sabihin.
Kung paano manghingi ng tawad sa araw na iyon.
Sa libing ni Susannah.
-Di mo kailangang… -Sasabihin ko lang.
Di ko sinadyang gawing tungkol sa akin ang araw na iyon.
Ang sama ko sa 'yo.
Ibig kong sabihin…
nahihiya ako sa ginawa ko.
Hindi iyon ang ginusto kong gawin noon.
Gusto ko lang samahan ka.
Kaya…
Kaya hinanap kita sa rec room.
-Ayos lang. Sobrang… -Hindi. Hindi ayos.
Hindi maayos. At…
Nakita ko si Aubrey at…
Wala na naman tayo noon.
Wala naman akong karapatan.
May karapatan ka.
Nagka-panic attack ako noon.
Nanlata ako.
Parang hindi ako makahinga.
Si Aubrey ang nakakita sa akin.
Sana nga, ikaw na lang.
Uy, Jere. Mala… Malapit na kaming matapos.
Ayos. Bilisan n'yo.
Kumuha tayo ng mga kamera,
para makapag-picture ang lahat sa party.
Kunan natin ang lahat.
Gaya ng ginagawa ni Susannah.
Magandang ideya.
Ipapasok ko ba agad ang dila ko sa bibig niya?
Sundin mo kaluluwa mo.
-Kung wala ako n'on? -Tulong.
Nasaan ang mga lalaki? Bakit di ka tinutulungan?
Ibinababa ni Conrad ang iba pang mga suplay.
Nasa garahe si Jere, naghahanap ng mga naiwan ng naglipat.
May halter top ako?
Naghanap ako ng retro at binili na iyon.
Okey, pero ibubuka ko ang ngipin ko at ilalabas ang dila ko.
-Ano'ng pinag-uusapan n'yo? -Wala pang nahahalikan si Skye.
-Na normal at ayos lang. -Oo.
Alam ko.
Walang epekto sa akin ang mga inaasahang "normal" ng lipunan.
Ngayon, napagpasyahan kong handa na ako
at gustong malaman ang gagawin
sa bibig ko sa pakikipagtagpo sa isa pang bibig.
Gusto mong sagutin? Si Belly ang eksperto.
-Cam, Jere, Conrad… -Taylor.
Kumustang makahalikan sila?
Iba-iba ba? Sa paanong paraan? At gawin mong teknikal.
Oo nga, Belly, magkuwento ka. Ano'ng nangyari?
Napaka-sweet ng unang halik ko kay Cam.
At kay Conrad, wala ako sa katinuan. Para ngang nahimatay ako.
At kay Jeremiah…
akala ko, magiging wirdo iyon kasi magkaibigan kami, pero…
Nakakagulat, ang hot n'on.
-Sobrang hot. -Okey, hot na.
Buweno, sa kanilang tatlo, sino ang hahalikan mo ulit?
-Di ba halata? -Wala akong komento.
Pero may sitwasyon bang puro ngipin at walang dila?
Hayaan mo ang sarili mong lasapin ang sandali, natural na iyon.
Oo, dapat lang nagmo-moisturize sila.
Obsessed si Milo sa lip balm at ang laki ng nagagawa n'on.
Wag mong isipin masyado, okey?
Ang unang halik mo, dapat parang panaginip.
Kung may lugar man ng katuparan ng pangarap, dito iyon.
At nilamon na ng garahe si Jeremiah.
Alam mo, ayaw na ayaw ko kapag kinukunan tayo ni Mama ng ganito.
Parang alam niyang magugustuhan natin balang-araw.
Naku, hindi. Ang bata pa natin.
Di ko na maalala ang ilan sa mga summer na iyan.
Paano kung mawala?
Lahat ng alaala natin sa kanya.
Hindi iyan.
Kapag inilipat nila ang gamit sa Boston,
hahanapin ko ang pinta ni Mama sa 'yo
-dahil ayokong kalimutan ang araw na iyon. -Sira.
Baka kunin ng museo iyon, sa totoo lang.
Umalis ka na nga.
Parang dapat makita nila ang napakaguwapong si Jeremiah.
Ano'ng meron diyan?
Mga gamit lang.
Diyos ko. Ang roller skates ni Susannah. Ang tagal ko nang di 'to nakikita.
-Di ba? -Kasya kaya?
-Wag kang susuka sa pag-ikot. -Isang beses lang iyon.
-Tinapon ko 'yong damit. -Okey.
Ano pang nandito?
Tignan natin.
Naka-tape 'to sa salamin sa kuwarto ko.
Oo. Nakatitig ka pa kay Conrad.
Matagal na 'to.
Talaga? Ganoon ang tingin mo kanina.
Hindi kaya.
Sa store? Parang may naistorbo nga ako.
Mahirap ipaliwanag.
Minsan, parang nakakalimot ka sa nakaraan
at sabay na nakakausad sa kasalukuyan.
Ewan ko. Naiintindihan mo ba 'yon?
Ang hot mo.
-Talaga? Di ba napasobra? -Hindi, magugustuhan ni Jeremy ito.
Ano? 'Yong titig mo sa kanya, parang ice cream na gusto mong dilaan.
-Taylor, utang na loob. -Pasensya na.
Sobrang…
-Ano lang… -Komplikado?
Oo. Iyon mismo ang sinabi niya sa akin
nang hindi niya ako halikan sa Truth or Dare
kasi kapag nagsimula siya, di na siya makakatigil pa.
Belly, pang-Wattpad ang hotness n'on.
-Alam ko. -Mabebenta mo iyon.
Alam ko. Pero, ewan ko…
May wirdong sandali kami ni Conrad kanina.
Ayokong pag-usapan si Conrad. Sinaktan ka talaga niya.
Alam ko. Mga latak lang siguro iyon.
Parang ang gulo.
Mag-ingat ka lang, okey?
Oo. Hindi, tama ka.
Tama. Ayos lang ako.
Isa pa, mas malaki ang gabing ito.
-Oo. Party time na. Di ba? -Oo.
-Tara na? -Sige.
-Sige. Magbihis ka na. -Sige.
Nandito na sila.
Uy.
-Uy! -Uy!
Belly!
-Nandito na tayo. -Sige, sige.
Uy!
Diyos ko!
Nandito talaga kayo! Ang sayang makita kayo.
Diyos ko, Marisa, masaya akong narito ka.
Ako rin. Nagsama-sama uli tayo.
Nabalitaan ko ang sa tatay ni Gigi. Ang saklap.
Ayos lang siya. May docu crew na sumusunod sa kanya.
-Akala niya, si Kim K na siya. -Dara, pumirma ka sa NDA.
-Wala ka dapat sabihin. -Ano naman? Pinagkakalat nga niya.
Di mo na-miss ang dramang 'to, ano?
Hindi, ang totoo… na-miss ko nga.
-Na-miss ka namin. -Oo.
Heto. Sige. Babalik ako.
-Belly, halika. -Okey.
-Kukuha siya ng litrato. -Gawin natin.
Belly, ngiti. Handa na kayo?
Isa, dalawa, tatlo, cheese.
Cheese!
-Sige. -Ang husay n'on.
Uy, Skye, ano'ng ginagawa mo?
Lintik!
Wag mong saktan ang sarili mo para makuha ang atensyon ko.
Kukuha ako ng isa pa. Babalik ako.
Hindi, sa tingin ko ay hindi.
Sige. Sa 'yo ang suporta ko, pare.
Wag mo lang uling wasakin ang puso niya.
Sabi ng lalaking sunod nang sunod kay Taylor buong gabi.
Aminado naman ako roon.
Sino bang niloloko niya?
Alam mong may nobyo siya.
Oo. Pero maling-mali siya para sa kanya, kaya…
Sige. Sige. Di ako magsusumbong. Sinasabi ko lang, mag-ingat ka.
Group shots!
-Pag gin 'to, papatayin kita. -Tequila iyan.
Okey. Tagay.
Ilang taon man ang lumipas o mapalayo man tayo sa isa't isa,
lagi ko kayong mamahalin.
Jeremy, ang drama mo at napaka-cute.
-Sige, para sa huling gabi! -Sa huling gabi!
Sige na, Cam, isang German house music lang. Isa lang.
WALA KAMING PAKI SA REQUEST MO! -MANAGEMENT
Ang tigas mo.
-Ang playlist ay playlist. -Sang-ayon ako.
Hinahanap ko si Taylor.
Teka, ikaw si Milo.
Lumilinaw na ang lahat.
Okey. Nandito ba siya?
Oo, nandito lang iyon.
Ayos, gusto mong bigyan ako ng direksyon? Aking silangan, kanluran…
-Isang bagay? -Di namin alam kung nasaan siya. Sorry.
Baka kasama ni Steven, kaya…
Doon ako pupunta.
Ano iyon?
Kumukulong toxic masculinity na nagkukunwaring pag-ibig.
-At gumawa ka ng gulo. -Oo.
-Balaan natin si Taylor. -Dapat nga.
Taylor. Taylor?
Taylor?
Taylor!
Parang nagawa na natin ang tungkulin natin,
anumang sunod na mangyari ay nasa tadhana na
at sa moisturized na labi ni Milo.
Oo, pambihira, nagmaneho ang lalaking iyon nang 300 milya
para sa matinding deklarasyon ng pag-ibig kay Taylor.
Ganoon ba talaga ang lalaki?
Puro instinct at tapang lang at walang paki sa kung ano.
Oo, pero hindi ganoon si Cam.
Baka dapat maging ganoon. Alam mo, maikli ang buhay.
Hinihintay tayo ng pagkasira ng cells.
Nasisira ang vessels natin, di ba?
Oo nga, parang may tendency nga akong kumilos nang ligtas.
Ganoon ka talaga. Di sa pang-aano.
Nakapag-skinny-dipping ka na?
-Imbitasyon ba iyan? -Ibig kong sabihin, hindi ako…
Hindi. Tungkol lang 'to sa nakaraang summer,
may mga kaibigan akong nag-skinny-dipping at naduwag ako.
At pinagsisisihan ko pa rin.
Gaya ng di mo pagsama sa bangka?
Alam mo? Gagawin ko na 'yon. Sasakay ako sa bangkang iyon.
Alam mo,
kung nagpapakatapang tayo…
iniisip ko kung puwede kitang halikan?
Ayos lang na humindi ka.
-Pasensya na kung iba ang na… -Oo.
-Oo? -Oo.
-Steven, ano'ng nangyayari? -Pasensya na. Makikiraan.
Sige na, tingnan natin kung kaya mo pa. Makikiraan.
Si Steven traffic control ito. Kung puwedeng tumabi kayo…
-Ano'ng ginagawa mo? -…maganda iyon. Salamat.
-Jumper! Sige, baby. -Ako ang bahala.
Hindi ka handa.
-Nagbibiro ka. -Halika na.
-Nagbibiro ka. -Hahayaan mo akong mag-isa?
Di ako makapaniwalang pinapagawa mo 'to.
Pinapagawa?
Taylor…
panalo ka.
Panalo saan?
Dito. Sa ginagawa natin.
Unang umaming nagkakagusto sila, talo.
-Talo ako. Panalo ka. -Drama mo.
Sandali. Seryoso ako, okey?
Gusto kita.
Kahit na ikaw ang nakakainis na best friend ng kapatid ko.
Dati, ikaw lang 'tong laging nariyan,
at ngayon, nami-miss na kita kapag wala ka.
Di ko alam kung paano nangyari o kailan…
Kailan nangyari.
Pero ngayon, ikaw na ang paborito ko.
Magsalita ka naman.
Taylor!
-Salamat. -Cheers.
Kampay.
Nasaan ang lahat? Kailangan nating mag-group picture.
Hahanapin ko sila kung gusto mo.
Huling kita ko kay Steven, kasama niya si Tay-Tay.
Ano'ng meron doon?
Napakaraming halikan na ang nakita nitong bahay.
Oo. Alam mo bang dito naganap ang unang halik ko?
-Talaga? -At ikalawa, sa parehong gabi.
-Oo. -Eskandaloso.
Kaninong mga puso ang winasak mo?
Naaalala mo si Chrissy Turnduck?
-Turducken? -Oo, 'yong turducken.
Tapos, 'yong kapitbahay natin dati. Ano ngang pangalan niya?
-Clay Bertolet. -Oo.
Pambihira. Alam mo bang nambasag siya ng bintana at ako ang sinisi?
-Talaga? -Oo.
Pero magaling siyang humalik.
Di lang kasinggaling mo.
Bugbugan!
Nag-aaway sila!
-Umalis ka na. -Di ikaw ang magdedesisyon.
Puwedeng magpalamig muna tayo?
-Ni ayaw ka niya rito. -Manahimik ka, Steven.
Maniwala ka. Gusto niya ako.
Kahit saan, kahit kailan.
Puwedeng huwag ngayon?
-O, Diyos ko! -Steven.
-Babe, para sa 'yo 'to. -Ni ayaw ko nga nito!
-Ano'ng nangyayari? -Ewan.
Tumigil kayo!
Halika, pare.
-Halika. -Halika, Steven.
-Dali, pare! -Bugbugin mo siya, Steven.
Kaya mo iyan, Steven.
-O, Diyos ko! -Steven!
Umalis ka diyan. Tara na!
Halika rito at tumulong.
Steven, bitawan mo siya!
Bitawan n'yo ako!
Ayos ka lang?
Halika.
Milo, tigil!
Pinapahiya mo ako.
Buwisit. Tara na, Taylor. Masyadong boring ang mga 'to.
Mga kaibigan ko sila. Kilala mo man lang ba ako?
Ano'ng sinasabi mo? Nobya kita.
Ano'ng middle name ko?
Oo, ayoko na. Tapos na tayo.
Taylor.
Madison iyon. Madison ang middle name niya.
Ayos, ayos!
Guys, ka-text ko ang mama ko,
at naglagay siya ng kondisyon sa pagbenta.
Dahil bahay-bakasyunan ito ng mga bumili,
pumayag silang rentahan n'yo ito nang isang linggo tuwing summer.
Seryoso?
Makakabalik tayo? Diyos ko, Skye, ang saya nito!
Diyos ko!
Hindi. Sabihin mo sa mama mo, salamat na lang.
-Conrad, pakinggan muna natin siya. -Tapos na.
Bakit ikaw lang ang nagdedesisyon?
Jere, hindi tayo magbabayad ng iba para rentahan ang bahay natin.
Hindi na sa atin 'to ngayon.
Mismo. Bitawan mo na.
-Oo, eksperto ka riyan. -Jere.
Hindi, ganito ang ginagawa niya.
Kapag magulo ang lahat, imbes na ayusin,
tinatapon niya na lang basta.
Hindi lang 'yong bahay. Ginawa mo rin kay Belly.
Jere.
Pinuntahan mo ako. Nagmakaawa kang payagan kitang maging kayo.
-Totoo ba iyon? -Sa amin lang 'yon.
Oo, totoo iyon.
Nang magkandaletse-letse, di niya kinaya at binitawan ka niya.
-Manahimik ka, Jere. -Wag mo akong idamay.
Belly, ano ba?
Ayokong madawit dito, okey?
Belly.
Ang galing, Jere. Napakagaling.
Gago ka talaga.
-Di ka na bata, Jere. -Oo nga!
Nakita kong unti-unting mawala si Mama
habang nasa kolehiyo ka, o kasama si Belly,
o nagdadrama pagkatapos mong pumalpak.
Alam mong umuuwi ako agad kapag puwede.
Hindi araw-araw.
Okey. Ano'ng gusto mo? Medalya?
Alam mong buong buhay ko, hangang-hanga ako sa 'yo.
Pag sinasabi ng iba na mas magaling ka, ayos lang kasi naniniwala ako roon.
Pero hindi.
Nakikita ko na ang tunay na ikaw.
Ano iyon?
Duwag.
Hindi ka dapat hangaan.
Ni hindi nga kita kilala.
Hoy!
Belly!
Belly, bumalik ka sa loob!
Di ko kukunin ang bangkay mo sa dagat kapag nalunod ka riyan.
Umahon ka riyan, Belly.
Iwan mo ako.
Hindi puwede.
Hindi. Ano'ng… Hindi!
-Ibaba mo ako! -Lasing ka, Belly.
Ibaba mo ako!
-Di kita ibababa. -Conrad!
-Bitaw. -Belly.
-Halika. Tulungan na kita. -Umalis ka na! Okey?
Di kita iiwan, Belly.
Iniwan mo na ako.
Bakit di mo sinabing pumunta ka kay Jeremiah tungkol sa atin? Bakit?
-Bakit? -Ewan ko!
Kung alam ko lang…
Kung alam ko lang na ginawa mo iyon…
Na…
Na mahalaga ako sa 'yo at mahalaga tayo…
Kung alam ko lang, ipinaglaban sana kita.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ipinaglaban ko sana tayo.
Sa prom at sa libing. Hindi…
Hindi sana kita iniwan sa lahat.
Akala ko, alam mo.
Mula noong maghalikan tayo sa beach, akala ko, alam mo.
Bakit mo tinapon iyon lahat? Bakit?
Akala ko, nagmahalan tayo.
Nagmahalan tayo.
Siguro, di lang sapat.
Pasensya na talaga sa nangyari.
Ayos lang. Di siya dapat pumunta rito at gumawa ng ganoong eksena.
Parang ang sama ko tuloy.
Iyong sinasabi ko kanina…
Binabawi mo na?
Ano? Gusto mo ba?
Sabihin mo kung ano ang gusto mo, Taylor. Ikaw naman.
Naalala mo ang middle name ko.
Taylor Madison Jewel.
-Belly, samahan mo kaming lumangoy. -Oo.
Ayos ka lang?
Mali ang lahat.
Nangako ako kay Susannah na di mawawala ang magic, pero wala na.
Ito si Laurel Park. Mangyaring mag-iwan ng mensahe.
Mama, kailangan kita.
Nasa summer house ako,
sa bahay ni Susannah, kaso di na ito sa kanya ngayon,
at walang nangyayaring tama,
at baka di na mag-usap ang magkapatid kahit kailan.
Pumunta ka, pakiusap, ha?
Pakiayos nito.
Tagapagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Piece